Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Psyche > niet meer normaal voelen
Auteur Onderwerp: niet meer normaal voelen
JohnDraakje




BerichtGeplaatst: 05-04-2010 19:48 Reageer met quote

Hallo,
Ik heb nu al een half jaar last van iets maar ik kan het zo goed als niet beschrijven. Het is al begonnen toen ik depri werd en als ik thuis was daardoor 3 jaar constant in mijn bed bleef liggen
voor de zomer is de oorzaak nu opgelost van mijn depressie maar ik heb nog steeds een bizar gevoel:

Ik zal het zo proberen omschrijven, als ik door een straat loop en ik zie dingen dan is het net alsof die beelden niet doorkomen naar mijn hersenen, ik zie ze wel maar ik besef niet dat ik deze zie. Ik heb zo echt van het moment dat ik opsta tot het moment dat ik ga gaan slapen het gevoel dat ik in een droom aan het leven ben. Dit is echt wel rot. Ik heb al naar de dokter geweest maar kon dit nie tuitleggen maar ik dacht toen dat het door die hoofdpijn kwam dus hebben ze dat onderzocht omdat het mss tumor of zo kon zijn maar ze hebben niks gevonden en die hoofdpijn is weg gegaan
kben ook al naar de oogarts gegaan, tegen haar heb ik uitgelegd van dat dromerig gevoel maar die heeft mij vierkantig uitgelachen en zei dat dit kwam omdat ik moe was (wat niet waar is want ik heb dit al bij het opstaan)

Ik ben echt ten einde raad. Weet iemand wat dit kan zijn? Ik kan het echt gewoon niet uitleggen en zelf de oorzaak van dit zoeken lijkt me ook hopeloos want kheb echt al overal zitten zoeken en doen

mss nog intressant om te weten maar mijn ogen hebben gelijk een ruis voor mijn ogen maar dit heb ik al altijd dacht ik (ik weet nog in het lager dat ik dit zei aan een vriend en ik dacht dat dit de moleculen waren dat ik kon zien maar hij zei dat hij dat ook zag en dit normaal is)

Hopelijk kunnen jullie mij helpen Smile wie mij kan helpen ben ik echt eeuwig dankbaar

Alvast bedankt
cayenn




BerichtGeplaatst: 05-04-2010 21:45 Reageer met quote

hey

ik ken dat gevoel.. ik heb het nu zo ongeveer 2 maanden en ik kom er niet meer vanaf. De hele dag lijkt het alsof ik er niet echt ben..heel moeilijk uit te leggen inderdaad. ze zeggen dat het derealisatie is. heel storend..hoop ook echt dat het ooit over gaat!
JohnDraakje




BerichtGeplaatst: 05-04-2010 21:51 Reageer met quote

en hoe kan ik hiervan af geraken? of wisten ze geen oplossing dan?

want dit zou idd wel goed kunnen omdat ik tijdens die 3 jaar constant aan dat meisje dacht dat voor de problemen zorgde en mij zo een toekomst inbeelde waar het al goed verliep en omdat het met momenten goed hing tussen ons en soms zelfs leek alsof we koppel hingen worden bleef ik maar die mooie toekomst voorstellen

nu begin van de zomer heb ik ruzie gemaakt en was de droom definitief gedaan maar dan besefte ik gelijk dat ik niet terug naar de realiteit was gekomen
alsof mijn geest daar nog zit

dus hopelijk hebben ze jou een manier gezegd om dit op te lossen?
zeekoetje




BerichtGeplaatst: 05-04-2010 22:06 Reageer met quote

hey!
ik ken het ook, ben zelf ook depri sinds ik 11 ben

sinds vorig jaar augustus is het in eens begonnen! ik voelde in eens m;n armen en benen niet meer me hart begon raar te doen. en idd me hoofd het lijkt net alsof alles langs je heen gaat, alsof je in een droom leeft! als of je lichaam niet van jou is! voor de rest vaak duizelig en hoofdpijn en heb vaak het iedee dat ik flauw ga vallen omdat ik ook wazig ga zien. k heb ook een mri scan gehad ook om te kijken of ik geen hersen tumor had ofzo! maar alles bleek goed te zijn! ben nog een tijdje op genomen geweest in triversum! maar het schijnt een soort lichamelijke na sleep te zijn op de depressie!

voor de rest heb ik nog borderline en dysthyme stoornis! heel irritant

maar volgens mij groei je er wel over heen,

tip: is blijf rustig als je weer z'n gevoel krijgt! een leef in het nu. ga niet leven van uit een angst. want dan wordt het alleen maar erger want dan kun je paniek aanvallen krijgen en dat is best gevaarlijk

gr zeekoe
JohnDraakje




BerichtGeplaatst: 05-04-2010 22:33 Reageer met quote

ik ben net eens gaan wandelen. Nu ik weet wat het is heb ik op de terug weg steeds zitten denken: concentreer je op wat je nu ziet... steeds opnieuw en opnieuw. Het hielp wel even maar eens ik terug was zit ik weer waar ik begon

Ik vraag mij af als dit idd een trauma is door dat meisje, zou zij mij dan niet kunnen helpen (alhoewel het niet meer mogelijk is want kzit nu in het buitenland voor 3 maand (ondertussen 1 maand gepasseerd) en net voor ik vertrok hoorde ik dat ze dan toch een ander heeft) maar toch als dit idd door die depressie komt en dat ik hier idd een trauma aan over hield is het dan niet perfect mogelijk dat zij mij zou kunnen bevrijden?

Het lijkt me dat wanneer je er voor zorgt dat de werkelijkheid mooier is dan de droom, dat daarmee de ziekte kan bestreden worden. Maar jammergenoeg zal dit nu niet lukken voor mij maar mss dat ik met mijn gedachten hang wel andere mensen kan helpen

Om dan terug te komen op mij weet er niemand een andere manier dan wat ik in gedachten heb om van deze ziekte af te komen?

groetjes John
JohnDraakje




BerichtGeplaatst: 13-04-2010 20:06 Reageer met quote

is er dan echt nog niemand van deze klote ziekte genezen?
Steenbok91




BerichtGeplaatst: 14-04-2010 7:38 Reageer met quote

Hee,
ik heb ook zoiets. Waardoor leggen jullie de link met depressie?
Ik heb het niet altijd, soms in een keer een tijdje (van minuten tot uren) en dan lang niet meer. Inderdaad soms vervelend, maar zolang ik er verder geen last aan ondervind maak ik me er niet al te druk om.
Misschien interessant om te weten: ik hebook een depressie gehad, een dubbele, dus ik heb ook een dysthyme stoornis, ik hallucineer wel eens (denken mensen te zien, een hond in mijn ooghoeken zien, die zijn er allemaal niet) en ik heb (een ongevaarlijke) hersentumor bij mijn epifyse.
zebravinkje




BerichtGeplaatst: 14-04-2010 21:21 Reageer met quote

JohnDraakje,
ik herken wat je beschrijft.En ik heb nog wel eens contact met mensen uit het alternatieve sirquit.(of hoe je dat schrijft)Zij zeggen dat het komt omdat ik slecht ,,geaard,, ben.Dat betekend dat je ziel niet goed in je lichaam zit.Je kunt hiervoor ,,aardings,, oefeningen doen, en dan zul je merken, dat het ,,kijken,, een stuk beter gaat, en dat met de beelden om je heen ook weer,,contact,, hebt. Ik merk dat ik soms half uit m,n lichaam hang, soms naar links of soms naar recht. De laatste tijd heb ik ook dat de voeten van m,n ziel halverwegen m,n kuiten van m,n lichaam zitten.(dus zit ik er boven ) Het is dus de bedoeling dat je voeten van je ziel, gelijk komen met de voeten van je lichaam.
Je moet je dus heel goed concentreren dat je de onderkant van je voeten voelt,de toppen van je vingers voelt.Je kan ook visualiseren dat je wortel
schiet( vanuit je voeten) in de aarde, net zoals een boom.Dit is om je vast te ankeren met de aarde.Ook kun je stampen met je voeten, of springen om weer in contact te komen met je lichaam. Ik denk dat je er meer over kunt vinden op het internet.
JohnDraakje




BerichtGeplaatst: 14-04-2010 23:06 Reageer met quote

dank je allesinds het lijkt mij het proberen waard. Ik zal het dit weekend proberen en hopelijk kan ik jullie dan volgende week het goede nieuws dan vertellen dat het mss gebeterd is

allesinds denk ik wel dat die aardings oefeningen in de juiste richting kunnen zijn want zoals ik gisteren probeerde heb ik het gestopt me te concentreren op alles terug normaal te zien en ben ik me beginnen concentreren dat ik terug mijn lichaam als normaal beschouw, dit deed ik door op bed te liggen en me te concentreren op alle delen van mijn lichaam. Achteraf voelde dit wel beter aan moet ik zeggen maar na een half uurtje was dat iets beter gevoel terug verdwenen dus mss als ik wat meer van die aardings oefeningen vind en deze kan proberen dat dit de oplossing kan beteken

als mensen nog oplossingen weten laat mij deze weten ik sta open voor alles behalve terug naar de dokter gaan want die weten toch geen antwoord erop en vinden het eerder een grap :s

bedankt alvast
kaia




BerichtGeplaatst: 15-04-2010 9:39 Reageer met quote

Niet netjes dat je dokter je niet serieus neemt.

Mijn dokter neemt het wel heel serieus.
Ik heb al jaren met vlagen deze klachten.

Ik ben een piekeraar, ik maal graag .
Ook ben ik een perfectionist met controledrang.

Depersonalisatie heet dit fenomeen. En het komt idd vaak door stress.

Aardingsoefeningen kunnen heel goed helpen.
Hoef je niet eens spiritueel voor te zijn.
Gewoon eens op je blote voeten door de tuin lopen, en eens goed je blote voeten "vegen" aan het zand of gras, zijn ook manieren om te aarden.
Mediteren is ook een goede, maar voor mensen als ik , een onmogelijke opgave (piekerpieker)

Realiseer je dat je in elk geval niet de enige bent.

Probeer structuur in je leven te krijgen, maak schema's om meer routine te krijgen, en meer houvast en daardoor beter in je lichaam .
ayla2002




BerichtGeplaatst: 03-05-2010 21:32 Reageer met quote

hallo ik gebruik al jaren seroxat maar ik heb geen zin meer in seks ik heb gelezen dat door de medicatie komt maar wat moet ik er aan doen om het weer terug te krijgen
want het is echt vervelend voor mijn man
maar mijn lichaam en geest zeggen neeeeeeeeeeeeeeeeeee
petarrocks




BerichtGeplaatst: 28-10-2010 5:57 Reageer met quote

JohnDraakje schreef:
is er dan echt nog niemand van deze klote ziekte genezen?


jawel veel mensen hoor

ik heb zelf Derealisatie en Depersonalisatie

en mijn pycho zegt dat ie vaker mensen had met dezelfde 'aandoening'
Mrb00th




BerichtGeplaatst: 30-11-2010 23:08 Reageer met quote

Beste mensen,

Ik heb ongeveer het zelfde gevoel maar heb geen depressies of andere 'aandoeningen'. Ik heb dit nu al 2 jaar. Maar ik krijg het meestal als ik heel moe ben, of als ik over rare dingen ga nadenken.

Bijv. Hoe ver strekt het heelal uit, ofzo Klinkt allemaal heel raar.

Maar op zoon moment lijkt het alsof mijn geest uit me lichaam trekt.

Alleen mij is altijd vertelt dat het een psychose is en daar is wel een middel tegen.

genaamd: Risperidon

Het enige wat die doet is dat je er niet aan gaat denken waardoor je het eigenlijk vergeet dat je het hebt. En de meeste mensen zoals ik krijgen het als ze eraan gaan denken ( meestal onbewust).

Ik weet niet of dit alles hetzelfde is, maar het klinkt wel ongeveer zo in mijn oren. en het is behoorlijk KLOTE!

Mvg,
sjakie67




BerichtGeplaatst: 15-12-2010 2:38 Reageer met quote

JohnDraakje,
Hallo!
Om te beginnen, die dingetjes die je voor je ogen ziet zweven heten: mouches volantes en is onschuldig, maar wel vervelend. Ik heb er zelf al ruim 30 jaar last van, google maar eens op mouches volantes en je kan er alles over vinden. Er is zelfs een programmaatje dat je kan downloaden (zgn floaters simulator) waarmee je op je beeldscherm aan andere mensen kan laten zien hoe jij de wereld ziet. Floaters is een ander woord voor mouches volantes. Dit programma kun je hier downloaden: http://www.floatershell.com/
Je hoeft er echt geen zorgen om te hebben, die heb ik er wel om gehad en weet er daarom inmiddels veel van af.

Het andere probleem wat je beschrijft heeft ook een naam is is al eerder in deze topic benoemd te weten: depersonalisatie en derealisatiestoornis. Ook hier kan ik over meepraten, en ik heb dit inmiddels al zo.n 5 jaar. Ik heb een langdurig drankprobleem gehad, en na het stoppen met drinken, in 2005, kwamen alle weggestopte problemen van vroeger bij mij naar boven drijven dat ik een zgn posttraumatische stresstoornis kreeg en die depersonalisatie en derealisatie (ook wel dpdr genoemd) is een symtoom van die stresstoornis. Het is een fenomeen dat morgen kan over gaan, maar het kan ook jaren duren... Ik heb er nu 5 jaar last van en ben soms de grip op mijzelf kwijt. Ik durf dan ook niet mijn stad uit te gaan omdat ik dan een paniekaanval krijg. Ja ik heb ook straatangst en ben bang dat dit pas is op te lossen als ik van die dpdr af ben.

Google ook eens op dpdr, er zijn div websites over en ik hoop dat je er wat aan hebt. In ieder geval weet je nu hoe het heet en dat er meerdere mensen zijn die het hebben en jij niet de enige bent! Een schrale troost Smile

Groetjes,
Sjaak
GiovanniKorsten




BerichtGeplaatst: 08-03-2011 17:05 Reageer met quote

Ik heb ook zoiets.
Het begon toen ik ongeveer 5 was met het gevoel alsof ik in een droom leefde. Het stopte wel. Maar nu 10 jaar later is het weer terug en het is echt heel irritant.Ik keek eerder vandaag in de spiegel en het voelde niet alsof ik mezelf aankeek maar alsof ik iemand anders lichaam zat Het is pas ongeveer 1.5 week bezig maar ik kan er echt niet tegen ( Respect voor de mensen die dit al meerdere jaren hebben ) Het gevoel is niet constant wat het juist nog raarder maakt

Tip: Het helpt wel om positief te blijven door bijvoorbeeld te denken dat het dan wel een hele mooie droom is als je met een bepaald iets bezig bent. Dan vergeet je even het gevoel en dat voelt dan toch wel fijn aan.

Bij Voorbaat Dank: Giovanni Korsten
emmaewv




BerichtGeplaatst: 06-10-2012 14:08 Reageer met quote

Hoi allemaal,

dit bericht is al best oud maar ik wil er toch op reageren omdat ik er de laatste tijd ook erg mee zit. Van mijn 13e tot 16e heb ik ook depressie meegemaakt. Soms was ik er even van af, maar het kwam altijd weer terug. Ik had bepaalde periodes echt dagelijks paniekaanvallen om angst voor de dood. Ik ben er nu een beetje over heen maar angstig en somber kan ik nog wel zijn. Nu heb ik dus ook dat alles langs me heen gaat. Als ik bijvoorbeeld ergens naartoe fiets herinner ik me nauwelijks meer hoe de rit was, want ik was er totaal niet bij. Ik weet niet hoe ik het uit moet leggen, maar ik ben zo ver weg. Als ik een gesprek met iemand voer luister ik vaak ook maar half omdat ik helemaal verdwijn in mijn gedachtes. Als ik over straat loop zie ik alles maar ik besef het niet echt. Vroeger had ik dit niet.
Ik dacht dat het misschien kwam omdat ik zeker elk weekend een boel alcohol drink, maar als ik niet heb gedronken is het ook zo.
Ik heb ook een geschiedenis met flauwvallen, dat gebeurde me erg vaak en ik heb er bloedprikken, hartscans en hersenscans voor gehad maar er kwam niks uit. Veel familieleden hadden dit flauwvallen ook, maar het dromerige niet.
Ik doe erg raar, ik heb vaak het gevoel dat ik stoned ben terwijl dat helemaal niet zo is. Ik lach maar wat vaag, hoor anderen wel maar luister niet en als ik zelf praat besef ik niet eens goed wat ik zeg. Ik vind het niet leuk meer want ik wil genieten van mijn leven en bewust zijn van dat ik uberhaupt leef. Het voelt vaak alsof ik gewoon in een film of serie speel en alles om me heen nep is en ik moet acteren, maar dat is helemaal niet nodig want ik ben altijd al mezelf geweest en iedereen die ik ken accepteert mij er voor. Toch doe ik de laatste tijd gewoon nep en ik haat mezelf erom, maar ik doe het onbewust. Dromen is leuk, maar te veel is niet leuk meer.

Sorry, een beetje een lang bericht, maar ik hoop dat iemand me kan helpen..
paniekertje




BerichtGeplaatst: 08-10-2012 14:53 Reageer met quote

emmaewv schreef:
Hoi allemaal,

dit bericht is al best oud maar ik wil er toch op reageren omdat ik er de laatste tijd ook erg mee zit. Van mijn 13e tot 16e heb ik ook depressie meegemaakt. Soms was ik er even van af, maar het kwam altijd weer terug. Ik had bepaalde periodes echt dagelijks paniekaanvallen om angst voor de dood. Ik ben er nu een beetje over heen maar angstig en somber kan ik nog wel zijn. Nu heb ik dus ook dat alles langs me heen gaat. Als ik bijvoorbeeld ergens naartoe fiets herinner ik me nauwelijks meer hoe de rit was, want ik was er totaal niet bij. Ik weet niet hoe ik het uit moet leggen, maar ik ben zo ver weg. Als ik een gesprek met iemand voer luister ik vaak ook maar half omdat ik helemaal verdwijn in mijn gedachtes. Als ik over straat loop zie ik alles maar ik besef het niet echt. Vroeger had ik dit niet.
Ik dacht dat het misschien kwam omdat ik zeker elk weekend een boel alcohol drink, maar als ik niet heb gedronken is het ook zo.
Ik heb ook een geschiedenis met flauwvallen, dat gebeurde me erg vaak en ik heb er bloedprikken, hartscans en hersenscans voor gehad maar er kwam niks uit. Veel familieleden hadden dit flauwvallen ook, maar het dromerige niet.
Ik doe erg raar, ik heb vaak het gevoel dat ik stoned ben terwijl dat helemaal niet zo is. Ik lach maar wat vaag, hoor anderen wel maar luister niet en als ik zelf praat besef ik niet eens goed wat ik zeg. Ik vind het niet leuk meer want ik wil genieten van mijn leven en bewust zijn van dat ik uberhaupt leef. Het voelt vaak alsof ik gewoon in een film of serie speel en alles om me heen nep is en ik moet acteren, maar dat is helemaal niet nodig want ik ben altijd al mezelf geweest en iedereen die ik ken accepteert mij er voor. Toch doe ik de laatste tijd gewoon nep en ik haat mezelf erom, maar ik doe het onbewust. Dromen is leuk, maar te veel is niet leuk meer.

Sorry, een beetje een lang bericht, maar ik hoop dat iemand me kan helpen..



Hoi,
Ik zit net in hetzelfde schuitje.. Ben je bekend met de termen depersonalisatie/derealisatie?

Groetjes
Pauline...




BerichtGeplaatst: 18-04-2015 21:35 Reageer met quote

JohnDraakje schreef:
Hallo,
Ik heb nu al een half jaar last van iets maar ik kan het zo goed als niet beschrijven. Het is al begonnen toen ik depri werd en als ik thuis was daardoor 3 jaar constant in mijn bed bleef liggen
voor de zomer is de oorzaak nu opgelost van mijn depressie maar ik heb nog steeds een bizar gevoel:

Ik zal het zo proberen omschrijven, als ik door een straat loop en ik zie dingen dan is het net alsof die beelden niet doorkomen naar mijn hersenen, ik zie ze wel maar ik besef niet dat ik deze zie. Ik heb zo echt van het moment dat ik opsta tot het moment dat ik ga gaan slapen het gevoel dat ik in een droom aan het leven ben. Dit is echt wel rot. Ik heb al naar de dokter geweest maar kon dit nie tuitleggen maar ik dacht toen dat het door die hoofdpijn kwam dus hebben ze dat onderzocht omdat het mss tumor of zo kon zijn maar ze hebben niks gevonden en die hoofdpijn is weg gegaan
kben ook al naar de oogarts gegaan, tegen haar heb ik uitgelegd van dat dromerig gevoel maar die heeft mij vierkantig uitgelachen en zei dat dit kwam omdat ik moe was (wat niet waar is want ik heb dit al bij het opstaan)

Ik ben echt ten einde raad. Weet iemand wat dit kan zijn? Ik kan het echt gewoon niet uitleggen en zelf de oorzaak van dit zoeken lijkt me ook hopeloos want kheb echt al overal zitten zoeken en doen

mss nog intressant om te weten maar mijn ogen hebben gelijk een ruis voor mijn ogen maar dit heb ik al altijd dacht ik (ik weet nog in het lager dat ik dit zei aan een vriend en ik dacht dat dit de moleculen waren dat ik kon zien maar hij zei dat hij dat ook zag en dit normaal is)

Hopelijk kunnen jullie mij helpen Smile wie mij kan helpen ben ik echt eeuwig dankbaar

Alvast bedankt


Hallo,
Ik zelf ben 13 ik heb er ook heel erg last van. Ik heb het elke dag en krijg ook daardoor het gevoel dat ik flauw ga vallen. Het ergste heb ik het als ik iets ga doen als rennen, fietsen en dat soort dingen. Ik ben daarentegen nog nooit depressief geweest. Ik denk dat we er maar mee moeten leren leven.

Suc6
Gr Pauline
Gismo




BerichtGeplaatst: 19-09-2019 18:55 Reageer met quote

Dit forum wordt enkel nog gebruikt door spammers.
Index > Psyche > niet meer normaal voelen
Pagina 1 van 1  

© Medisch Forum.nl 2004 - 2018   Privacy- en cookieverklaring