Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Psyche > Paniek/angst aanvallen?
Auteur Onderwerp: Paniek/angst aanvallen?
1981




BerichtGeplaatst: 06-03-2007 20:44 Reageer met quote

Hallo,

Wie herkent dit en kan mij misschien tips geven?
Ik heb sinds een jaar dagelijks last van hartkloppingen. (heb daar inmiddels medicijnen voor)Maar ik heb ook regelmatig last van momenten dat mijn hart tekeer gaat als een gek, ik me slap voel, licht in mijn hoofd, net of ik buiten alles sta, en krijg ik een vlek in mijn ogen, (lijkt op beginnende migraine aanval), moeilijk adem haal.
Ik kan het zowel overdag als 's nachts hebben en het gevoel overvalt me vaak, juist op de momenten dat ik (denk) dat ik juist ontspannen ben.Waar komt dit vandaan?
Wie kan mij helpen?

Bedankt alvast! Patricia
Marielle3006




BerichtGeplaatst: 06-03-2007 21:04 Reageer met quote

Hoi Patricia,

De symptomen die je vertoont lijken inderdaad op die van paniekaanvallen. Maar als je problemen met je hart hebt, moet je wel uitsluiten dat het niet daarvan komt. Is het misschien een bijwerking van de medicatie die je krijgt?

Bij mij kwamen paniekaanvallen ook vaak als ik begon te ontspannen. Dat overviel de dag me als ware. Ineens kwam alles boven borrelen en reageerde ik met heftige paniek. Er zijn op dit forum veel mensen met angst/paniekklachten, dus ervaringen genoeg Wink

Iedereen reageert natuurlijk anders en ook iedereen vindt uiteindelijk zijn eigen manier van omgaan met angst en paniek. Heb je de situatie al eens geanalyseerd? Waar ben je, wat gebeurt er, wat is er zo bijzonder aan dit moment, wat voel ik, wat denk ik? Door deze dingen op te schrijven kun je een patroon ontdekken, maar het kan je ook weer met twee voeten op de aarde zetten (bij wijze van). Bij mij werkt dit heel goed omdat ik denk "weg van de wereld" te zijn. Door te schrijven/ tekenen zet ik mijn gedachten tijdelijk op een ander spoor en kalmeer ik enigszins.

Veel succes en als je meer tips en ervaringen wil moet je het zeggen!
Groeten van Marielle.
1981




BerichtGeplaatst: 06-03-2007 21:18 Reageer met quote

Hoi Marielle,

Bedankt voor je snelle reactie. Mijn hart is verder helemaal goed, dat is twee weken geleden allemaal bekeken. Maar mijn hartritme is wel veel te hoog. Mijn hart klopte veel te snel, in rust klopte mijn hart ver over de 100 slagen p/m. Daar heb ik nu medicijnen voor. Deze onderdrukken dat. Ik had die paniek aanvallen al langer. Maar nu steeds vaker, vandaar dat ik me zorgen ga maken en het eigenlijk niet toe wil laten., maar goed het overkomt je denk ik.
Ik weet niet zo goed wanneer het precies toeslaat zeg maar, naar mijn idee tijdens ontspanning. (Weet jij waardoor jij die aanvallen kreeg?) Het probleem is vooral denk ik dat ik twee jaar lang van de ene in de andere narigheid ben beland en dat allemaal nog niet helemaal kan plaatsen. Nu heb ik net weer gehoord dat mijn baan met de zomervakantie ophoud (ik werk op een basisschool, als groepsleerkracht, maar we krimpen als school en ik sta onderaan de afvloeiinglijst, dus moet ik er als eerste uit) en dat brengt weer opnieuw spanning met zich mee, waardoor ik minder slaap en veel meer momenten van angst heb. Al kan ik het nog niet goed plaatsen. Het engste vind ik het "buiten alles zijn"/ het "weg van de wereld zijn"..
Wat dit betreft, ik sta open voor meer tips en ervaringen, want ik wil niet dat dit mijn leven gaat beheersen!

Bedankt weer, Patricia.
Marielle3006




BerichtGeplaatst: 06-03-2007 23:34 Reageer met quote

Hoi Patricia,

Was ik nog even, erg laat maar wou weten of je het al gelezen had. Het is wel erg toevallig allemaal. Zelf doe ik de pabo dus begrijp je stress rondom het werk. Wij hebben ook een krimpende school en zijn erg laag beoordeeld door de vele nationaliteiten en dus taalproblematiek. Erg vervelend!

Angstaanvallen zijn inderdaad vreselijk en daardoor worden ze vaak nog erger. Angst tijdens ontspannen kwam bij mij veel voor. Als ik rustig ging zitten op de bank, na school of werk, sloeg het toe. Wat er allemaal gebeurd was, welke problemen ik nu weer voorgeschoteld kreeg enz. Mijn hart begon te bonzen en ik dacht echt dat ik dood zou gaan. Helemaal weg van de wereld.. niet meekrijgen wat anderen tegen je zeggen enz. (herkenbaar?) Daarnaast was er bij mij ook nog sprake van een problematische thuissituatie en erfelijkheid wat het geheel niet bevorderd heeft.

Ik kan je helaas niet vertellen wat werkt. Het analyseren heb ik geprobeerd, maar een verband vinden bleek lastig. Ik heb vanaf mijn 15e efexor geslikt. Daar ben ik nu (2 weken geleden) mee gestopt. Dat heeft mij wel door de ergste tijd heen geholpen. Je hebt als ware een stok achter de deur om op terug te vallen. Ik kan je wel aanraden om niet toe te geven aan de angst. Vele aanvallen op school hebben er bij mij voor gezorgd dat ik niet meer heen ging. Nog steeds mijd ik bepaalde winkels omdat ik bang ben voor de angst.

Kortom: je moet zo goed als mogelijk structuur in je dagen houden, zelf boodschappen blijven doen, zelf je kleding kopen enz. Moeilijk, maar steun kun je altijd krijgen!

Al met al is het een lang verhaal geworden, waarin ik heb geprobeerd een beetje een beeld te schetsen van de situatie. Overigens krijg ik nog steeds therapie, maar dat is meer een uitlaatklep. Anders heb ik namelijk niemand om mee te praten, zoiets begrijpen veel vrienden niet.

Heel veel sterkte gewenst, maar het komt uiteindelijk allemaal goed. Ben benieuwd naar jouw volgende ervaringen... hoop dat je ze meldt.

Groetjes van Marielle
1981




BerichtGeplaatst: 07-03-2007 13:31 Reageer met quote

Hoi Mareille.

Daar ben ik weer. Wat toevallig dat je de pabo doet en het werk in het onderwijs dus kent. Je zegt dat je exefor hebt geslikt, wat is dat precies dan? Helpt bij jou therapie verder wel? Ik heb namelijk geen therapie en vraag me af of ik daar misschien juist wel mee moet beginnen. Ik heb gelukkig wel een aantal mensen in mijn omgeving die van de problemen in de thuissituatie/familieomstandigheden en andere narigheid waar ik in terecht gekomen ben af weten en daar kan ik goed mee praten.
Ik durf gelukkig nog wel alles, het is niet zo dat ik niet in winkels ofzo durf te komen. Maar ik merk wel dat de aanvallen me steeds meer gaan beheersen, doordat ze steeds vaker komen. Ik blijf er inderdaad op letten dat ik een goede structuur in mijn dag heb en zeker niet alleen ga zitten sippen. Als ik bezig blijf scheelt het. Gisteren tijdens de gymles in het speellokaal kreeg ik dus weer een aanval. Ik dacht meteen met 25 kleuters om me heen kan ik het niet toelaten, ik heb alle ramen opengezet (Juf wat doe jij nou?). diep en rustig ademgehaald, ik merk dat mijn ademhaling helemaal bovenin mijn longen zit, en mijn aandacht volledig op de kinderen gericht. Dus niet half bij de sollicitaies die ik moet doen, en half bij de observatie en de ouderavond, en half bij de dingen die gebeurt zijn waardoor ik ook weer kriebelig wordt, enzovoorts. En zo zakte het gelukkig vrij snel af, en ik moet zeggen ik was best even trots op mezelf, er kwam weer een aanval van angst en paniek en alles in mijn hoofd dwarrelde door elkaar, maar ik heb me er doorheen geslagen. Als ik dat nou eens vol kan houden. Ik vind het verder gewoon heel fijn te weten dat ik niet de enige ben, en ben blij met iemand te praten die het gewoon echt herkent.
Ik ben even nieuwsgierig..........ben jij ook nog zo jong? Ik ben zelf 25 en denk wel eens dat ik dan te jong ben voor zulke dingen. Slaat ook nergens op waarschijnlijk!

Groetjes Patricia
eendje
Gast



BerichtGeplaatst: 07-03-2007 13:48 Reageer met quote

Na 13 jaar stress en spanningsvolle gebeurtenissen heb ik nu sinds 1,5 jaar een rustig leven zonder stress. En toen kwamen de angstaanvallen! Alsof de spanning er nu als het ware uitkomt. Nu is de efexor verhoogd van 37,5 naar 225 en nu gaat het (redelijk) goed en heb dagen dat ik me rustiger voel dan ik me ooit van mn leven gevoeld heb. Alsof ik door de angst en paniek aanvallen heenmoest om de spanning uit mn lijf kwijt te raken. Herken je hier niet iets in? heb nu nog maar 2 aanvallen per week ipv 8 per dag. trillen, flauwvallen, niet doorhebben dat er tegen je gepraat word ,je hart die uit je lijf bonst, denken dat je dood gaat, diarree, kotsmisselijk. Maar je komt er door heen! Je lichaam geeft er denk ik wel iets mee aan. Ik heb altijd oxazepam bij me en dat idee alleen al maakt me rustiger op enge plekken waar ik een aanval heb gehad en dan heb ik er meestal geen eens een nodig. Proberen door te gaan met je leven is wel belangerijk. Anders word het een steeds hogere drempel om bv naar de winkel te gaan. Sterkte!
eendje
Gast



BerichtGeplaatst: 07-03-2007 13:55 Reageer met quote

Hoi Patricia,

Zie dat je terwijl ik zat te typen een berichtje hebt geplaatst. Hoop dat je niet erg vind dat ik me er ook even mee 'bemoei', als lotgenoot. Ben 25 en kinderleidster. Leeftijd heeft er dus niets mee te maken. Efexor is een anti-depresiva die goed helpt bij angst en paniek aanvallen. Ben je er wel is mee bij je huisarts geweest?

Groetjes eendje
Marielle3006




BerichtGeplaatst: 07-03-2007 16:32 Reageer met quote

Hoi hoi,

Wil je mijn leeftijd echt weten Razz ben 20 jaar, hoop deze zomer 21 te worden.

Lastig he! Die aanvallen in de klas. Vreselijk! En in een groep met kleuters kun je er ook niet even uitlopen! Goed van je dat je door rustig te blijven weer de rust in jezelf terug vond. Ben trots op je en dat mag je ook op jezelf zijn Wink Wat ik zelf prettig vind, is zitten op de grond, benen over elkaar (yoga- houding)en kijken naar de kinderen. Daar word ik vaak rustig van.

Efexor is een antidepressivum dat ook gebruikt wordt bij angststoornissen. Op mijn 15e mee begonnen, onder begeleiding van de psychiater. Vorig jaar zomer ben ik gestopt. Dat wou voor geen meter, ging de deur niet meer uit, dag en nacht angsten. Dus heb ik een halve tablet gepakt. Na een aantal weken voelde ik mee weer wat relaxter. Ging weer rustig aan wat dingen doen en ben zelfs een keer uit eten geweest! Efexor 37,5 is uit de handel genomen, fus mooi moment om weer te stoppen. Tot nu toe (ben nu 2 weken clean) bevalt me dat prima. Ik ben wat alerter en directer aan het worden.

Therapie vind ik een moeilijk onderwerp. Het is ontzettend persoonlijk wat je eraan hebt. Zelf heb ik goede ervaringen, maar dan meer als uitlaatklep voor gedachten en gevoelens. Het is bij mij niet zo zeer een doelgerichte therapie. Het moet ook klikken met de psycholoog. Praten met mijn familie kan niet en praten vind ik over het algemeen al niet prettig. Dus dan is een psycholoog wel een uitkomst. Maar nogmaals het is heel persoonlijk. Je zou ook eens bij een praktijk voor psychologie in je woonplaats kunnen kijken.

Wat eendje zegt over de drempels is echt waar! Ik ging echt geen winkel meer in, durfde thuis de drempel niet meer over. Hou daar alsjeblieft rekening mee. Blijf het doen, blijf ervoor gaan! Hoe vervelend die angst ook voelt.. het gaat over!

Je zegt zelf "ik kan het niet toelaten". Ik begrijp je volledig. Het kan toch niet dat een volledig gezonde meid die goed functioneerd op haar werk, angstaanvallen heeft. Ben ik niet goed in mijn hoofd? Die gedachten hebben mij ontzettend onzeker gemaakt. Op een gegeven moment ga je aan alles twijfelen! Wat vervolgens ook weer angst veroorzaakt. Het is ontzettend moeilijk en gecompliceerd allemaal. Blijf erover praten, zou ik zeggen!

Wat weer een verhaal he! Ben eigenlijk wel blij dat ik niet de enige jonge malloot op deze wereld ben (haha) Heel veel succes en maak je niet te druk! Je weet me te vinden!
Liefs Marielle.
Gast




BerichtGeplaatst: 08-03-2007 1:40 Reageer met quote

eendje schreef:
Hoi Patricia,

Zie dat je terwijl ik zat te typen een berichtje hebt geplaatst. Hoop dat je niet erg vind dat ik me er ook even mee 'bemoei', als lotgenoot. Ben 25 en kinderleidster. Leeftijd heeft er dus niets mee te maken. Efexor is een anti-depresiva die goed helpt bij angst en paniek aanvallen. Ben je er wel is mee bij je huisarts geweest?

Groetjes eendje


Bij mij werkte de efexor net averrechts..
Ik kreeg dr ook nog waanideeen endergelijke bij..
Ik heb namelijk ook al vaak te maken gehad met ang/paniek aanvallen..en nog af en toe..

liefs,

Jayke
1981




BerichtGeplaatst: 09-03-2007 17:16 Reageer met quote

Hoi,

Daar ben ik weer. Dank jullie wel voor je tips en de ervaringen die jullie met mij willen delen. Het doet me veel te weten dat ik niet de enige (jonge malloot:-)) ben die hier last van heeft.
Ik denk dat ik mijn probleem nog een heel duidelijk uit de doeken ga doen bij mijn (nieuwe) huisarts, ik ben net verhuisd namelijk. Dan kan hij mij advies geven of het wel of niet zinvol zou zijn om eens met een psychloog te praten. Misschien is dat voor het stukje verwerking wel goed.
Wat bijv. die efexor betreft, ik vind het zelf een beetje een eng idee om zulke medicijnen te gebruiken. Met name omdat het verslavend kan zijn???
Wat ik ook grappig vind is dat Mareille het over de yoga-houding heeft. Ik doe nu sinds een paar weken aan yoga en dat helpt mij ook goed de rust weer in mezelf te vinden. Ook het weer terug leren krijgen van een normale ademhaling na een aanval wordt wat makkelijker. Misschien ook aan aanrader voor jullie?
Toch voel ik me nu verder goed en heb ik echt de moed zeg maar om hier doorheen te komen en als het ware overheen te stappen.
Nogmaals bedankt en ik hoop van jullie nog eens wat te horen. Ik vind het echt een opluchting te weten dat er meer jonge meiden met dit probleem rondlopen. En ik vind het super fijn om onze ervaringen te delen!

Groetjes Patricia.
monique1971
Gast



BerichtGeplaatst: 09-03-2007 19:12 Reageer met quote

Bij mij was het ook een pak van mijn hart dat ik echt niet de enige was. Man wat ben ik kwaad geweest op mezelf dat ik dit heb. Het niet accepteren was voor mij heel moeilijk, dan kom je er echt moeilijk vanaf. Mijn therapeut zegt, "je weet wat het is, het is niks engs of gevaarlijks, laat het maar op je afkomen, je weet wat je moet doen". Dat helpt mij ontzettend goed. En het is ook minder geworden, zolang ik het maar tegen mezelf blijf zeggen als ik het voel aankomen. En het accepteren dat je het hebt, is heeeeeeel belangrijk. De eerste 2 maanden van dit jaar was ik zo ziek, verschrikkelijk. Bang bang bang, das het ergste van alles. Ik heb besloten geen A.D te nemen. Ik neem een oxazepam als ik het nodig heb, daar kan ik me heel goed mee helpen, en daarbij de ademhalingsoefeningen en tegen mezelf zeggen dat het goed komt, je weet wat het is. Maar daar moet ik wel eerlijk bij bekennen dat ik dat pas tegen mezelf vol overtuiging kon zeggen na de ziekenhuis bezoekjes en onderzoeken die ik heb gehad, zoals vele hier. Natuurlijk niks lichamelijks aan de hand.

Veel succes iedereen.

Groetjes Monique
milou1985




BerichtGeplaatst: 16-03-2007 0:06 Reageer met quote

ik heb hier dus ook al meer dan 3 jaar last van,
hartkloppingen, benauwt, hyperventileren, je zelf licht voelen en geen houding weten te vinden, bij mij komt het waarschijnlijk door mijn ouders die op mijn 10 jarige leeftijd zijn gescheiden. moeder alcohollist, en vader benaderde me psychisch.
heb me moeder ook 5 jaar niet gezien door mijn vader.
ben nu 21 jaar en op mijn tiende had ik ook al last van deze klachten, na een jaartje zijn ze uit het niets verdwenen, en toen ik 17 jaar was kreeg ik het allemaal weer terug, ik ben naar een blijf van me lijf huis gegaan en vanuit daar kreeg ik een kamertje die ik kon huren.
ik durfde op een gegeven moment niet eens meer naar buiten, ik liet iedereen met een smoes mijn boodschappen halen,
en ik kon niet dagelijks naar school omdat die aanvallen zo vermoeiend waren en zijn, ik heb ook medicijnen, citalopram.
maar heb het nog steeds, ook ben ik verslaafd geworden aan fisherment friends groene zakje;-) als ik me benauwt en ongemakelijk voel, zit ik lekker te snoepen.
ik leef met jullie mee, ik heb het al minder dan voorheen.
maar leef altijd in de angst wanneer ik zo'n heftige aanval krijg
valxo




BerichtGeplaatst: 16-03-2007 10:58 Reageer met quote

Hallo allemaal,

Ik heb sinds kort last van angstaanvallen en heb een oplossing gevonden. Zonder medicijnen. Google eens op EFT, emotional freedom techniques. Het is een altrenatieve geneeswiijze. Je hebt dus geen recept nodig en de meeste aanvullende verzekeringen vergoeden het. Het is te ingewikkeld voor een leek om even uit te leggen maar met Google kom je een heel eind. Het mooie van deze techniek is dat je het zelf leert en dus op ieder moment kunt toepassen. Ik heb gisteren last gehad van een angstig gevoel, hartkloppingen, ineengekrompen maag en bijna alles wat er bij angst komt kijken. Het is me gelukt om allemaal te laten verwdijnen dmv EFT. baat het niet dan schaadt het niet zou ik zeggen. Succes
Marielle3006




BerichtGeplaatst: 19-03-2007 18:40 Reageer met quote

Hoi Patricia (en anderen!)
Hoe gaat het nu?
1981




BerichtGeplaatst: 07-04-2007 12:57 Reageer met quote

Hoi Marielle (en de andere die gereageerd hebben)
Hier ben ik weer eens! Wel een beetje laat, maar ik wil toch graag antwoorden. Ik moet zeggen dat het nu heel goed gaat, ik heb natuurlijk wel z'n ups en downs, maar dat hebben we allemaal. Ik zit nu gewoon goed in mijn vel, ik slik nog wel medicijnen om mijn hartslag laag te houden, maar dat is nog een maandje. Dan hoop ik het af te kunnen bouwen en ermee te stoppen. Het is alweer even geleden dat ik een echte angstaanval heb gehad, maar ik voel het nu optijd aan komen en kan het weer relativeren om het zo maar te zeggen.
Ik denk dat de yoga helpt, het helpt om nee te durven zeggen, gewoon toegeven als je een dag rustigaan wilt/moet doen, en vooral naar jezelf en eigen lichaam luisteren. En daarbij is het belangrijk met een ding tegelijk bezig te zijn, bij het hier en nu te zijn en niet met alles tegelijk in je hoofd bezig te zijn. Dat scheelt heel veel. Dingen niet half doen, maar bewust doen.
Ik heb via een collega van EFT gehoord en ga waarschijnlijk met haar een cursus doen, erg leuk dat valxo me daaroop nog een attendeert, want eigenlijk was ik dat alweer een beetje vergeten. Ik denk dat ik persoonlijk daar wel veel baat bij zal hebben.
Maar ik ben nu natuurlijk ook nieuwsgierig hoe het met jullie gaat? Laat me weer eens wat weten. Je mag mij ook persoonlijk mailen hoor.......
1981




BerichtGeplaatst: 07-04-2007 13:03 Reageer met quote

Hoi Milou1985,

Ik zie dat jij ook heel wat hebt meegemaakt waardoor je hier last van hebt. Ook mijn moeder is alcoholist. Ik zou het fijn vinden om misschien eens ervaringen te delen. Als jij dat ook zou willen dan kun je mij persoonlijk mailen, zie in mijn profile voor mijn emailadres.
Kijk maar wat je wilt hoor, voel je vooral niet verplicht!

Groetjes Patricia
1981




BerichtGeplaatst: 13-04-2007 14:31 Reageer met quote

Hoi, daar ben ik weer. Vanmorgen heb ik weer een aanval gehad. In de klas, ik merk nu wel steeds meer waar het aan ligt.
Ik ben dan in mijn hoofd weer te druk met meerdere dingen tegelijk. Maar goed, als ik dan weer alle ramen opengooi en even frisse lucht inadem en mezelf weer met twee voeten op de aarde probeer te krijgen en dus in het hier en nu kom, me dan ook alleen daarmee bezig houd (en niet al met mijn hoofd bij volgende week maandag) dan komt het goed. Enne Marielle, hoe is het met jou???? Je mag mij ook msn-en hoor!
jannieheetik




BerichtGeplaatst: 13-04-2007 15:02 Reageer met quote

Ik weet dat ieder geval anders is.
Maar ik wil toch niet nalaten te melden dat ik jarenlang ben behandeld voor paniekaanvallen, terwijl onlangs is gebleken dat ik COPD heb!
Sinds ik een inhaler gebruik daartegen, heb ik geen paniekaanvallen meer.

Geen lucht kunnen krijgen KAN dus meerdere oorzaken hebben!
Ik meld het maar, wellicht ben ik niet de enige....
Gast




BerichtGeplaatst: 13-04-2007 17:07 Reageer met quote

Hallo mensen,

Ergens vorig jaar heb ik na een traumatische ervaring ook last van deze klachten gekregen. Stress/paniekaanvallen. Ik kreeg idd ook het gevoel dat ik aan het hyperventileren was, werd duizelig, kreeg pijn in nek, borst, linkerarm, darmen en had de hele tijd een vervelend zenuwachtig gevoel. Gelukkig kon ik voor mezelf wel de knop omdraaien dat het stress was en geen hartaanval o.i.d. Het rare was alleen dat deze aanvallen opkwamen nadat alles weer stabiel in mijn omgeving was.
Ik ben ermee naar de dokter geweest en heeft ook idd bevestigd dat het stress was. Ook gaf hij aan dat deze klachten pas later kwamen omdat je lichaam nu de tijd had om het eruit te gooien en dat je lichaam aangaf nu echt rust te nemen. En dat klopte ook, tijdens de spannende tijd stond ik met beide benen op de grond en regelde ik vanalles. Pas toen erg geen paniek meer was, kwamen de aanvallen. Het is nu gelukkig over. Ik heb rust genomen en ben gaan sporten. Af en toe komen de klachten nog een klein beetje opzetten als ik een drukke dag of week heb gehad. En dan weet ik dat m´n lichaam en geest aangeeft rust nodig te hebben. Dit doe ik en vervolgens nemen de klachten af.
Dus iedereen, luister naar je lichaan, deze geeft aan wanneer je het even rustig aan moet doen. En doe dit dan ook. Maar vergeet niet dat je niet thuis moet gaan zitten piekeren. Ga leuke dingen doen, zorg voor voldoende ontspanning en afleiding. Anders maak je jezelf alleen maar gek en nemen de klachten toe.
Marielle3006




BerichtGeplaatst: 13-04-2007 19:54 Reageer met quote

Hoi Patricia,

Ik voeg je toe op msn, volgens mij gaat het praten dan makkelijker! Het gaat ondertussen al een stukje beter met mij, maar met jou nu weer iets minder lees ik. Jammer. Misschien tot spreeks!

Liefs!
Index > Psyche > Paniek/angst aanvallen?
Pagina 1 van 2  

1, 2  Volgende

© Medisch Forum.nl 2004 - 2018   Privacy- en cookieverklaring