Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Psyche > Zelfmoord
Auteur Onderwerp: Zelfmoord
Parasol




BerichtGeplaatst: 03-10-2017 16:35 Reageer met quote

Hallo,

Ik ben een meisje van zestien jaar dat het leven niet meer ziet zitten. Ik heb elke dag pijn, zowel in mijn hoofd als in mijn lichaam en ik kan het echt niet meer aan. Af en toe heb ik een paniekaanval maar vandaag lijk ik in een soort emotioneel coma te zijn beland; ik voel niets meer, ook de aanvallen blijven uit.
Ik ben al jarenlang ongelukkig en ik zie geen uitweg. Ik heb last van psychische stoornissen (nooit gediagnosticeerd maar ik ondervind wel last van de drukte en paniek in mijn hoofd) en voel me opgesloten in de omgeving waar ik woon. Hulp zoeken heb ik in het verleden al gedaan; heeft nooit veel geholpen. Ik heb me altijd groot gehouden maar nu kan ik niet meer. Een toekomst zit er voor mij niet in, dat is me nu duidelijk geworden en het maakt me heel, heel verdrietig.
Ondanks dat ik zo lang ben blijven vechten ben ik nu dan eindelijk tot de slotsom gekomen dat het beter is om niet meer te leven. Ik heb vaak en lang nagedacht over de dood (bijvoorbeeld hoe het zou zijn om gewoon deel te zijn van de aarde) en ben van mening dat het niet echt erg is om dood te zijn, vanuit de natuur gezien dan.
Er zijn twee dingen die me nog enigzins tegenhouden en dat is het verdriet dat ik mijn familie zou aandoen als ik mezelf zou vermoorden, en twee: ik wil pijnloos doodgaan, en ik wil niet dat ik als verminkt lijk word gevonden.
Daar wil ik dan ook een vraag over stellen op dit forum: wat is de minst pijnlijke en verminkende ('humane') manier om zelfmoord te plegen? Ik heb het internet al afgezocht en het beste wat ik vond was vergif. Maar aangezien ik minderjarig ben is het onmogelijk om bij de dokter met een smoes een grote dosis slaapmiddelen aan te vragen zonder dat mijn ouders er iets van weten, ik noem maar wat.
Ik voel me afgrijselijk. Zoals ik al zei ben ik niet zo bang meer om dood zijn. Alleen... doodgáán lijkt me niet zo gemakkelijk, hoe graag ik het ook wil.
Dus: kent iemand een snelle en pijnloze manier? Eentje die niet heel eng is?

Bedankt
WouterVr




BerichtGeplaatst: 06-10-2017 20:22 Reageer met quote

lieve Parasol,

Wat vreselijk om te lezen dat een 16 jarig meisje zo diep in de put zit dat ze zichzelf van het leven wilt beroven..

Ik kan je niet adviseren over een methode hoe je dit het beste kan doen, maar zou je graag willen vragen of je dit plan nog even zou kunnen uitstellen. Zelfmoord plegen kan nog altijd. Wat voor hulp heb je al gezocht in het verleden? en hield je je toen ook zo groot?
misschien is het een idee om bij een goede vriend(in), familielid/ hulpverlener die je vertrouwd je eens niet zo groot te houden en precies vertelt wat het leven voor jou nu zo moeilijk maakt.
wellicht heb je op school een leraar of mentor waar je vertrouwen in hebt?

er zijn veel mensen die zich lange tijd rot voelen en met dezelfde gedachte spelen, die uiteindelijk blij zijn dat ze toch voor het leven hebben gekozen. gun jezelf alsjeblieft nog wat tijd, ook al voelt het alsof je al je kaarten al hebt uitgespeeld. probeer het eerst om compleet eerlijk je gevoelens uit te spreken bij iemand die je vertrouwd!

Zou je dit willen doen?

Groetjes
Parasol




BerichtGeplaatst: 07-10-2017 22:57 Reageer met quote

Dankjewel voor de reactie!

Ik heb het niet gedaan. Het kan later nog gebeuren, maar voor nu laat ik het idee even rusten.
Mijn ouders helpen me op het moment erg goed. Toen ik paniekaanvallen begon te krijgen (dat was pas na ik mijn berichtje op deze site plaatste) hebben ze pilletjes bij de apotheek gehaald, en nog een ander soort medicijn. De pilletjes zijn voor mijn hart, het andere medicijn voor mijn humeur. Ze zijn nu allebei vertrouwenspersonen, iets waar ik eerder nooit aan had gedacht; ik vertrouwde mijn ouders eigenlijk niet zo.
Maar ze zijn heel lief voor me. En mijn zussen en broer ook.
Dus het enige wat ik nu kan doen is doorknokken.
Nogmaals bedankt voor de reactie, en ik leef dus nog!
Maanvrouwtje




BerichtGeplaatst: 10-10-2017 9:24 Reageer met quote

In elk geval hulp zoeken. In je eentje lopen vechten heeft niet zoveel zin. Aan veel problemen is wat te doen, alleen moet je even weten hoe. Zat in mijn puberteit en twintiger jaren ook diep maar dat is allemaal goed gekomen.
Zorgen voor volwaardige voeding, zoals bijv bruine rijst etc, zo min mogelijk geraffineerde suikers. zorgen voor complexe koolhydraten, voldoende eiwitten, gezonde vetten en voldoende vezels bij elk eetmoment. Dat is beter voor je bloedsuikerspiegel en het kan schelen in de paniekaanvallen. Verder kan je voedselovergevoeligheden hebben, zoals histamine- en tyraminerijke voedingsmiddelen als kaas, eieren, zuurdesem, chocolade, champignons enz. Stoffen als histamine en tyramine zorgen voor het vrijmaken van adrenaline in je lichaam, wat vervelende klachten kan geven.
Daarnaast kunnen bepaalde vitaminen, mineralen, vetzuren en aminozuren helpen de aanmaak van allerlei neurotransmitters te bevorderen. Denk aan stoffen als magnesium, vitamine B, C en D en omega 3. Vage pijnklachten kunnen soms ook komen door tekorten aan stoffen als vitamine D. Verder kan theanine helpen ontspannen en het helpt bij angsten.
En dingen doen waardoor je lekkerder in je velletje kom te zitten. Misschien zwemmen, misschien dansen, misschien lekker badderen enz.
Heel veel sterkte.
Parasol




BerichtGeplaatst: 10-10-2017 14:04 Reageer met quote

Ik wil graag weg van huis, maar de regels laten dat niet toe (ik ben minderjarig).
Ik zit al twee jaar iedere dag thuis en dat frustreert me vreselijk. Ik wil graag naar een andere omgeving, het liefst eentje met veel groen, maar ik weet niet hoe. En aangezien ik nooit meer de paniek wil ervaren van een paar dagen terug ben ik bereid 'gekke' dingen te doen. Weglopen klinkt als een verleidelijk idee. Weet iemand op dit forum wat er gebeurt als je wegloopt als minderjarige en dan gepakt wordt? Mij is verteld dat je dan in een soort zorginstelling belandt. Dat zou ik vreselijk vinden.
Bedankt trouwens voor de medische tips over voedingsstoffen. Ik heb de afgelopen dagen nogal weinig gegeten, heb vooral geleefd op bakjes vla en bananen.

Ik heb, tenminste dat vind ik zelf, wel een goede reden om te verlangen naar een rustig bos. Volgens mij ben ik psychisch niet helemaal in orde (ik probeer nu geen aandacht te zoeken!) en kan ik alleen redelijk functioneren op een plek die me niet benauwt. Af en toe gebeuren er de raarste dingen in mijn hoofd, en daar sta ik dan machteloos tegenover.
Dus nogmaals... Ik wil graag weglopen, maar wat gebeurt er als ik gepakt word?
Alvast heel erg bedankt, en ik vind het fijn dat er mensen op dit forum zijn die op mijn berichten reageren! (En als niemand tips over dit soort onderwerpen wil geven begrijp ik dat ook wel.)
Parasol




BerichtGeplaatst: 14-10-2017 21:55 Reageer met quote

Zou iemand willen reageren? Ik hoef niet per se advies over weglopen, een paar bemoedigende zinnen over bovenop de depressie komen is al genoeg.
Parasol




BerichtGeplaatst: 16-10-2017 19:32 Reageer met quote

Iemand? Sad
Elijah




BerichtGeplaatst: 14-12-2017 14:05 Reageer met quote

Parasol schreef:
Iemand? Sad


Hey Parasol, hoe gaat het nu met je?
BlueEmoGirl




BerichtGeplaatst: 29-01-2018 18:08 Reageer met quote

Parasol schreef:
Zou iemand willen reageren? Ik hoef niet per se advies over weglopen, een paar bemoedigende zinnen over bovenop de depressie komen is al genoeg.

ik denk dat je misschien een soort afleiding moet zoeken van alles zoals lezen of zo iets of mis kan je een hobby zoeken die je helpt meestal helpt dat wel met je beter voelen (dat helpt te minste voor mij) ik hoop dat je er iets aan hebt en ook al ken ik je niet ik denk dat je een geweldig persoon bent en mis kan je praten met iemand uit je omgeving
Maanvrouwtje




BerichtGeplaatst: 30-01-2018 8:03 Reageer met quote

Thuis zitten kan zijn doordat je je depressief voelt of wat anders. Ik zou in elk geval de natuur in gaan, al is het maar een park, alleen of samen, misschien met een hond. Dat kan een eigen maar ook andermans hond zijn.
En dingen doen die ontspannen. Zo kan zwemmen ontspannend werken.
Misschien kan je een keer een weekendje weg, met ouders of een vriendin, misschien bij iemand logeren.
Verder kan contact maken met mensen helpend zijn. Gewoon een verkoopster of iemand in de tram of bus.
Verder natuurlijk hulp zoeken. Heb vroeger ook zo gezeten, ook pogingen gedaan maar ik ben blij dat ik er nog ben. Bij mij had het met mijn thuissituatie te maken maar ook door veel snoepen, wat uitmondde in een eetstoornis, waardoor ik de nodige voedingsstoffen miste. In mijn twintiger jaren paniekaanvallen en boulimia. Na opname kwam ik bij een natuurgenezer, die me adviezen gaf m.b.t. voeding en wat voedingssupplementen gaf. Heeft enorm geholpen. Soms kan voeding ontregelend werken en tekorten aan allerlei stofjes kunnen er ook voor zorgen dat je je slecht voelt. Zo kan candida ook zorgen voor psychische onbalansen.
Goed zorgen voor het lichamelijke stuk. In je puberteit kunnen je hormonen wat dansen dus extra goed voor jezelf zorgen. Ik zou afblijven van hormonale anticonceptie, mocht je toe zijn aan seks. De pil of spiraaltje kunnen je nog meer ontregelen. Heb zelf een pessarium.
Wat hulp betreft, je huisarts eens vragen wat jou kan helpen. Misschien had je niet de juiste hulpverlener. Dan moet je wel eerlijk zijn over wat jou bezig houdt.
Misschien eens kijken naar een forum op internet. Wat ik zo tegenkom is dreamersforum.nl, speciaal voor jongeren. Als je dingen deelt, zul je zien dat je niet de enige bent.
Rappe Pep




BerichtGeplaatst: 08-02-2018 8:16 Reageer met quote

Zelfmoord?
dat is het laatste wat ik zou doen...
Rappe Pep




BerichtGeplaatst: 08-02-2018 9:25 Reageer met quote

[quote="Parasol"]...ik heb, tenminste dat vind ik zelf, wel een goede reden om te verlangen naar een rustig bos. Volgens mij ben ik psychisch niet helemaal in orde...[/qoute]

1 geruststelling; dat zijn de meeste mensen niet. Een ieder heeft wel een steekje los, is de kluts kwijt of heeft wat-dan-ook voor syntax error in de bovenkamer.
(Syntax Error werd vorige eeuw gebruikt wanneer de computer een foutje maakte, maar niet wist wat er fout ging)
Wij Mensch zijn allemaal loslopende computertjes, van superrr kwaliteit
en dan kan er af en toe wel eens een kortsluitinkje ontstaan
-=π•×£¥#- kgggfgftffffg 011010.


ik hoor je denken...
Ok. Je ziet het zo 1 2 3 niet bij een ander, maar dat heeft iedereen bij eerste indruk.
Dat is wederzijds en geldt dus ook voor jou! Als iemand jou zo de eerste keer snel ziet, dan kunnen ze niet gelijk aan jou zien dat het in je hoofd best druk kann zijn. Ze zien niet dat je niet spoort.... Very Happy
(dus: hoe langer je zo stil en rustig mogelijk houdt, des te minder val je op) Razz

Omdat iedereen eigenlijk beetje 't jootje heeft, daarom lijken we ook allemaal op elkaar!

Ik had een docent en die vroeg de allereerste les aan de gehele klas:
"wie van jullie heeft er wel eens een normaal mens ontmoet?"
... toen bleef het stil...
Waarop de docent sprak: " julle hebben allemaal het juiste antwoord "

oftewel : wie heeft er NiET een steekje los.. :jootje:

Oh: paar leuke tips:
TiP 1
(nu helemaal omdat zo koud is) Zoek naar kleine plantjes en bloemetjes; zie hoe daar het grassprietje zichzelf omhoog weet te houden in deze (voor het grassprietje helemaal) grote enge wereld!
Wattun overlevingskunstenaar!
Zo klein
Zo teer en fragiel
Echt een kanjer hoe dat daar kan groeien (dwars overdoorlangs beton en whatever) en zichzelf erboven weet te houden!
"Respect man," plant rules!
echt Geweldig!
..

TiP 2:

Elementary, my Dr. Watson,
...
Wanneer je buiten loopt (als je in de stad of waar dan ook) door de straat loopt, kies dan (indien mogelijk) de stoep met de zon!
Vaak heeft een straat een donkere, koudere schaduwkant en ook de kant waar lekker het zonnetje schijnt!
Als jij op de stoep loopt, zal je zien, vanaf nu loop jij alleen nog maar aan die straatkant met de zon!
( je vrienden verklaren je voor gek, maar jij blijft doorzeuren tot jullie allemaal aan de zonnige kant lopen !

Kijk, het klaart alweer op.
Index > Psyche > Zelfmoord
Pagina 1 van 1  

© Medisch Forum.nl 2004 - 2018   Privacy- en cookieverklaring