Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Psyche > hyperventilatie
Auteur Onderwerp: hyperventilatie
ayse 1983
Gast



BerichtGeplaatst: 24-04-2006 15:21 Reageer met quote

Hoi,
Bedankt voor jullie reactie..! Very Happy Ik ben nu van plan om over te stappen naar de huisarts van mijn man. Ik hoop dat hij me wel gaat helpen..want ik maak me echt zorgen Sad , als ik zeker wist dat de klachten ontstaan door hyperventilatie/psychisch dan ben ik tenminste wat gerust gesteld en weet ik waar het aan ligt..want ik weet niet of die steken wel normaal zijn, en ik heb ook telkens zo'n "slaap" bovenlichaam..ik heb dan geen gevoel in m'n bovenlichaam..arm, gezicht, naar m'n borsten toe..ik druk er bv. heel hard op, of steek met m'n nagels erin..maar ik voel het niet eens..... Maar ja, ik hoop dat het lukt met overstappen naar een andere huisarts ..en zal jullie laten weten..en wens jullie ook veel succes ..
christian si
Gast



BerichtGeplaatst: 25-04-2006 14:00 Reageer met quote

sindskort werd chronische hyperventilatie vastgesteld. Al een jaar merkte ik op dat ik "dom" werd. Ik kon nit mer studeren, niet meer geconcentreerd blijven en kon niks meer onthouden. Mijn fysieke conditie ging verschrikkellijk snel achteruit en intellectueel ging het nog sneller bergafwaarrts. Ik kreeg extreme woedeaanvallen.
Ik kreeg enorme spierpijnen aan de borstreek , hartstreek, linker schouder en schouderblad; Smorgens werd ik misselijk wakker. Ik kreeg tevens het syndroom van tietze. En de symptomen werden steeds erger. Ik dacht dat ik wellicht een hartafwijking had die er voor zorgde dat ik teweinig zurrstof opnam en daardoor met een constante zuurstofdeprivatie zat. Nu blijkt het omgekeerde. Ik lijd aan chronische hyperventilatie, en dit omdat ik van mijn 28 jarig bestaan, de laatste 15 jaar in extreme stress-situaties heb geleefd; nu ben ik eindelijk gekraakt. Ik dacht dat ik uitgeput was door de studies maar blijkt nu dat het komt door de stress.

Buikademhalingsoefeningen haalden niks uit en kan ik nu zelf niet meer doen daar het teveel pijn doet aan de spieren.. Ik weet niet of medicatie helpt. ik raad iedereeen aan zoveel mogelijk info op deze site te verspreiden om zoveel mogelijk mensnen te helpen. Een laatste opmerking: ik heb gemerkt dat iedereeen in mijn omgeving vemoedelijk denkt dat het niks ernstig is. ( omdat ik niet constant loop te jammeren ) maar het is extreem lastig en soms heel pijnlijk.

Weet iemand of er medicatie helpt?
christian si
Gast



BerichtGeplaatst: 25-04-2006 16:56 Reageer met quote

de dokter weet niet waar de pijn vandaan komt. Ze gaat extra tests uitvoeren en ze leek me toch een beetje ongerust, en dat is een dokter toch niet gauw he.
anoniempje90
Gast



BerichtGeplaatst: 09-05-2006 12:51 Reageer met quote

Heeyy!
Ik heb een vraag. Ik ben een paar week geleden naar het ziekenhuis gestuuurd om ene hyperventilatietest te doen. Hieruit blijkt dat ik extreme last van hyperventilatie heb, maar ik heb nog nooit een aanval gehad. Ik heb wel last van hoofdpijn, duizeligheid en vermoeidheid, maar nog nooit aanvallen. Hoe kan het dan dat ik zo' n extreme hyperventilatie heb?
ali
Gast



BerichtGeplaatst: 09-05-2006 17:47 Reageer met quote

heey mensen ik heb een mede deling luister goed als je je niet goed voelt dan moet je gewoon rustig ademhalen want ik heb het ook en hoor van alle dokters dat je minsens 10 of 9 keer per minuut moet ademen je legt je handen op je buik dan haal je diep adem en rustig uit en let ook op niet met je borst ademhalen maar met je buik en probeer maar eens het zal helpen echt waar
Bersi




BerichtGeplaatst: 11-05-2006 14:45 Reageer met quote

Hallo,
heb een paar jaar geleden ook vreselijke last van hyperventilatieaanvallen gehad. Dit kwam door een zware zwangerschap en problemen in het gezin met een autistisch kind. Alles had me een tijdlang teveel energie gekost, samen met de slechte lichamelijke conditie vanwege de zwangerschap heeft dit na de bevalling geleid tot hyperventilatieaanvallen.
Ze kwamen altijd alleen 's nachts opzetten, werd er wakker mee. Ik herkende het niet omdat de stress toen al een poosje voorbij was. Juist omdat je lichaam dan zo gewend is om altijd te moeten pezen en het dan ineens rust krijgt, blijft de adrenaline stromen die dan zorgt voor hyperventilatie.
Het is dan dus niet een teveel aan koolzuur in je bloed maar een teveel aan adrenaline!!!
Dit heeft mijn haptotherapeute toen uitgelegd. Haar advies, iets waar ik haar nig steeds dankbaar voor ben:
Zakje ademen helpt niets. de adrenaline moet uit je lijf: bij een aanval: zoek afleiding(puzzel maken, kleuren, muziek luisteren); helpt dit niet en ben je te onrustig, ga dan rennen of traplopen(op en af). Je lichaam gebruikt dan de adrenaline en de aanval vermindert vrij snel.
Je hebt ook vaak(ik tenminste) de neiging te willen vluchten. Geef toe aan die neiging maar dan letterlijk, ga rennen of bewegen, je lichaam vraagt daarom, het moet adrenaline wegwerken.
Ik had het nacht op nacht, uur na uur. Heb uiteindelijk ook medicatie gekregen: zelf opgezocht trouwens want ik kreeg eerst iets wat totaal niet hielp. Clomipramine( heette vroeger: anafranil) helpt enorm goed tegen angstaanvallen, is volgens mijn zoeken het enige middel daartegen. Toevallig had in die tijd mijn huisarts daar net een cursus over gehad; ze vond mijn idee om dat te gaan slikken dus uitstekend.
Het middel heeft weinig bijwerkingen en is al oud, alles is dus al bekend. Sinds ik dat slikte is mijn leven weer opniwue begonnen, ik dacht er anders nooit meer af te komen.
In het begin kunnen de aanvallen tijdelijk vaker voorkomen maar na 2 weken slikken was ik van alles af.
Inmiddels heb ik weer afgebouwd en slik ik nog maar 25 mg per dag( eerst 100mg). Dit is acceptabel om je hele leven te slikken.
Ook ik had last van flauwvallen, misselijkheid en ademnood
Allemaal een gevolg van stress. Helaas herken je het niet meteen omdat je het juist vaak op een rustmoment krijgt.
Ook bij huisartsen is dit schijnbaar nog niet bekend. Mijn haptotherapeute heeft mij de ogen geopend terwijl niemand wist wat nu de oorzaak was.
Ik hoop jullie hiermee te kunnen helpen want het leven is echt een hel door hyperen.
Jullie kunnen mij ook mailen als jullie nog meer willen weten.
Groetjes, Bersi
lena1




BerichtGeplaatst: 12-05-2006 10:36 Reageer met quote

hoi bersi

wat jij vertelt over die adrenaline in je lijf ben ik helemaal met je eens... ik denk namelijk ook dat het daar mee te maken heeft! ik heb ook eigenlijk mn hele leven tot aan mn trouwen in een soort van stress wereld geleefd! rot jeugd gehad.. wel een hele lieve man ontmoet waarmee ik dus nu getrouwd ben. en bij mij is t de dag na mn trouwen ineens begonnen!! alles was op dat moment gewoon goed! ik was zo ongelooflijk gelukkig... er kon niks meer fout gaan.. kortom mn lijf kreeg ineens na zoveel jaren stress gehad te hebben rust! dus alle stess die ik had opgebouwd wilde eruit!! ik heb me eigen vreselijk gevoeld! doktersbezoeken, ziekenhuisbezoeken, bloedprikken en hartfilmpjes!! ik ben kerngezond! maar tot op de dag van vandaag voel ik me heel raar.. ik weet dat ik hyperventilatie heb en ik na een paar weken in een hel geleefd te hebben ermee ben ik t maar gaan accepteren en hoe raar t ook klinkt ondanks dat ik me nog steeds dageljks duizelig voel omdat ik heel fout adem gaat t wel met me... medicatie slik ik niet omdat ik dat niet krijg van mn huisarts.. ik ga wel binnekort naar een psycholoog om te praten over mn verleden.. en ik heb goeie hoop dat ik daarmee die adrenaline uit mn lijf kan bannen en gewoon rust kan hebben...
chiara98
Gast



BerichtGeplaatst: 14-05-2006 18:47 Reageer met quote

Hallo, ik ben 44 jaar en sinds enige tijd heb ik weer last van paniekaanvallen, durf niet meer boodschappen te doen of auto te rijden, ben duizelig en moe, moe ,moe. Kan de hele dagen wel slapen maar dat kan nu eenmaal niet met een dochertje van 8, een eigen zaak en een gezin. Heb het gevoel dat ik overal alleen voor sta, dat er teveel van mij verwacht wordt .....Ben ook sterk vermagerd en heb nergens meer zin in, het wordt me allemaal teveel. Laatst met mijn gezin een weekje naar Center Parcs geweest, voelde me helemaal niet goed, erg duizelig en last van paniekaanvallen. Rustig aan doen zeggen ze dan hoe?
Miek
Gast



BerichtGeplaatst: 29-05-2006 17:37 Reageer met quote

He, ik ben Miek, 25 jaar. Ik ben nieuw en ben sinds kort achtergekomen dat mijn klachten wijzen op hyperventilatie.
Als ik een aanval krijg dan heb ik het-->
~Benauwd
~pijn op borst (pijn scheuten)
~tintelingen
~Bewustzijns verlies (idee dat ik flauw kan vallen)
Ik heb het vaak als ik rust. Op het moment dat ik in bed lig, rustig tv kijk of als ik vakantie heb.
Als ik een flinke aanval(len) heb gehad dan voel ik me de dag erna vaak rot. Ik voel dan een beklemmende gevoel op mijn borst (rechterkant).
De aanval maakt mij bang. Er gebeurt iets met je lichaam waar je bijna geen controle over krijgt.
Dat is eng.
Ik ben absoluut niet bang of angstig maar op het moment dat ik een aanval krijg wel. Heb je dan meteen een paniekaanval???

Mijn vraag aan jullie -->
Ik las en hoorde dat hyperventilatie een oorzaak moet hebben.
Kan het komen door gebeurtenissen uit verleden? Iets wat je hebt meegemaakt wat indruk op je gemaakt heeft? Waar je niet veel over gepraat hebt??

Alvast bedankt
En sterkte
hyperventileerloze week toegewenst.
Liefs
Miek
meisje17




BerichtGeplaatst: 30-05-2006 21:30 Reageer met quote

Hallo!

Ik ben een meisje van 17 jaar jong. Ik heb al sinds mijn 14e (sinds dat ik de ziekte van Lyme heb gehad) last van ademnood, andere ademhalingsproblemen, benauwdheid, plotselinge hevige steken in mijn hart en op de borst, hartkloppingen en hartritmestoornissen, een zweverig en licht gevoel in mijn hoofd (het idee dat ik elk moment kan gaan flauwvallen; terwijl ik nog nooit in al die jaren ben flauwgevallen) en niet te vergeten duizeligheden. Dat laatste is niet te beschrijven. Soms is het gewoon écht duizelig, maar soms is het ook anders. Heel raar en heel eng. Deze 'aanvallen' zijn er eigenlijk bijna continu. Mijn huisarts vertelde me, dat ik een constante hyperventilatie zou hebben. Hier heb ik echter sterk mijn twijfels bij, omdat ik ooit 2 keer echt een hyperventilatie heb gehad, en dat voelde toch echt heel anders. Toen trokken mijn vingers krom, tintelden mijn lippen helemaal, begon ik raar te praten enz. Daar heb ik normaal geen last van. Ik voel me dus eigenlijk constant ziek. Ik weet dat ik niet gezond ben. Soms worden de aanvallen heel erg (ongeveer 5x per week) en dan zoek ik afleiding om het weg te stoppen, om het te laten ophouden. Dan ga ik met degene die t dichtst bij me staat praten, of ik ga met mijn voeten en handen bewegingen maken. Om maar bij bewustzijn te blijven, terwijl ik nog nooit buiten bewustzijn ben geweest. Ik durf tijdens zo'n aanval niet op te staan, omdat ik bang ben dat ik ga flauwvallen. Als ik vervolgens gewoon op sta, kan ik gewoon lopen zonder te vallen. Echter wel met een heel licht gevoel in mijn hoofd. Het idee dat ik er dan niet ben. Dat de wereld een groot schilderij is dat voor me hangt. Dit laatste gevoel heb ik ook vaker als ik op de fiets zit. Dan zie ik alles als een soort tekening. Ik vraag me dan altijd af "Ben iik hier nu wel?" en ik knijp mezelf dan vaak om te bevestigen dat ik nog besta. Soms helpt het bij zo'n aanval als ik suiker eet, maar lang niet altijd.

Ik ben hier al heel vaak mee naar de dokter geweest, en die heeft mij op van alles getest. Ook op de ziekte van Lyme. Er is niets uitgekomen en de arts zegt dat het door de stress en de spanningen komt, die wel degelijk aanwezig zijn. Hij zegt dat ik chronische hyperventilatie heb.

Weet iemand wat ik heb, waar het vandaan komt of wat dan ook? Misschien herken je dit wel en kunnen we erover praten? Ik ben door al deze aanvallen en het continue gevoel van 'ik ga dadelijk flauwvallen' erg bang en angstig voor volgende aanvallen. Ik denk vaak dat ik een ernstige ziekte, zoals kanker, heb en dat ik doodga. Soms neem ik zelfs al afscheid van alles om me heen, omdat ik gewoon voel dat ik die nacht dood zal gaan, omdat ik zo'n pijn aan mijn hart heb enzovoort. En natuurlijk wordt ik de volgende morgen gewoon weer 'gezond' wakker!

Wie kan mij helpen? Alvast bedankt.

Ik
marcel85
Gast



BerichtGeplaatst: 01-06-2006 19:50 Reageer met quote

@ meisje 17,,

ik ben marcel 24 jaar

ik heb ook precies dezelfde aanvallen en gevoelens!!

heb nu geen zin alles op te schrijven, maar ik zou heel graag op msn erover praten met je..

voeg me maar te als je wil : ***

owja heb elke dag steken onder mijn linker borst, en ben erg moe

dokter heeft me 100X gechekt, en alle hartfilmpjes heb ik gehad.. allemaal goed ...

Moderator-commentaar: Geen emailadressen in forum berichten.
meisje17




BerichtGeplaatst: 03-06-2006 13:09 Reageer met quote

marcel85 schreef:

voeg me maar te als je wil : ***


Hij pakt dus geen emailadressen in forumberichten. Geef anders alleen het stuk VOOR *** E-mailadressen zijn niet toegestaan in berichten. *** ...
dan weet ik al genoeg Wink Zou ook graag contact met je hebben
Hooglander1
Conciërge



BerichtGeplaatst: 04-06-2006 10:11 Reageer met quote

Je kan je e-mailadres in je profiel zetten, elders willen wij geen e-mailadressen hebben.
Gast




BerichtGeplaatst: 04-06-2006 11:16 Reageer met quote

meisje17 schreef:
marcel85 schreef:

voeg me maar te als je wil : ***


Hij pakt dus geen emailadressen in forumberichten. Geef anders alleen het stuk*** E-mailadressen zijn niet toegestaan in berichten. ***
dan weet ik al genoeg Wink Zou ook graag contact met je hebben


hoi meisje 17 , mijn naam zegt genoeg Wink

gr marcel
winny
Gast



BerichtGeplaatst: 10-06-2006 22:00 Reageer met quote

hallo, wat ben ik toch weer voor enkele minuten gerustgesteld te lezen dat ik niet alleen ben met deze problemen.Sinds 3 maanden ben ik totaal ineengestort. De huisarts met wie een goede band heb, had al weken daarvoor chronische hyperventilatie vastgesteld. Aan de hand van medicijnen werd gepoogd om deze onder controle te brengen. Aangezien ik tegen verslavende medicatie ben, ben ik overgeschakeld naar homeopathie; Het nadeel is nu wel dat ik daar niet zo goed op reageer en eerder terug een stap achteruit gegaan ben? Ik volg ook voetreflexologie. Ook al probeer ik echter mijn oude leven weer op te nemen, blijf ik toch verder sukkelen met mijn angsten. Het zijn juist die lichamelijke symptomen (hartkloppingen, rechterkant van mijn gezicht heel raar, zwarte stippen voor de ogen, spierpijnen)die mij uur na uur onzeker blijvenmaken. Ze vertellen wel telkens dat ik mij daar moet overzetten maar ik vind dit echt niet makkelijk? Is er iemand die mij buiten ademhalingstechnieken toch nog wat raad kan geven om de oude ik terug te vinden?
Nikki
Gast



BerichtGeplaatst: 21-06-2006 11:21 Reageer met quote

Ik ben 16 jaar en heb last van benauwdheid. Ik heb alleen maar last van die benauwdheid als ik eventjes helemaal niks doe. Als ik word afgeleid heb ik het vaak minder. Als ik gaap lijkt het ook alsof ik meer lucht krijg. Ik heb een longfunctie test in het ziekenhuis gehad omdat mijn dokter eerst dacht dat het een soort van astma is. Maar dat was het dus helemaal niet. Ik weet nou nog niks omdat de dokter zegt dat het spanningen zijn. Maar ik weet helemaal niet waar ik spanningen van heb. Op dit moment heb ik alleen maar stress omdat ik het gevoel heb dat er iets met me aan de hand is maar ik weet niet wat. Zou het misschien hyperventilatie kunnen zijn?
geschrokken moedertje
Gast



BerichtGeplaatst: 22-06-2006 12:18 Reageer met quote

Hallo allemaal,

Ik ben een moeder van 35 jaar met 2 dochters van 14 en 16 .
Nu overkwam ons gister het volgende :
Mijn jongste dochter was logeren bij een vriendin, en dat meisje belde ons in paniek op dat ze niet wist wat te doen daar me dochter geheel verkrampt op de bodem lag en veel pijn had door heel der lijf.
Men kreeg haar absoluut nie rustig of ontspannen .
Uiteraard ben ik er direct heengegaan en schrok van wat ik aantrof.
Mijn dochter lag idd geheel bleek bezweet en verkrampt op de bodem, en reageerde nogal afwezig.
Ze dreigde zo nu en dan zelfs bewusteloos te geraken, en anderzijds waren er momenten dat ze met haar armen wild begon te slaan .
Ik keek naar haar pupillen en zag die waren erg verwijd, waarop ik de rest van de jeugd vroeg of ze soms iets van drugs hadden gebruikt dat was namelijk me eerste angs ivm de verwijding van de pupillen had dat ooit eens ergens gelezen .
Gelukkig was dat niet het geval, en had men haar al een 30 min in een plastick zakje in en uit laten ademen maar het wou nie baten
ook ik heb die poging nog ondernomen om haar rustig te laten ademen in een zakje maar het lukte me niet.
Uiteindelijk hebben we een ambulance laten komen , en werd er idd gediagnosteerd dat het een zware hyperventilatie aanval was waar ze te lang in heeft gezeten en daar ook niet zomaar uitkwam.
Dat bleek ook wel te kloppen want de verplegers zijn meer dan een uur bezig geweest om haar terug te krijgen in de wakkere wereld.
Ik vroeg aan de verpleger of die pijn door haar lichaam van benee tot boof die verkramping het slaan met armen en verwijde pupllen er alles bij hoorde en men zei me dat dat er idd bijhoorde.
Het lichaam kan niet met te weinig zuurstof en ook niet met teveel zei men me en door haar te snelle ademhaling zou er teveel zuurstof in het lichaam komen en dat zet zich vast op plekken in het lichaam die die pijn veroorzaakt zo vertelde men mij.
nadat ze weer redelijk terug was in de wakkere wereld was ze voledig uitgeput en moe , en nam de pijn iets af.
en idd zoals men voorspelde zou ze nadien het gevoel hebben ze had de marathon gewandeld en spierpijn hebben .
Nu ga ik er vanuit dat de verplegers kundig genoeg in hun vak zijn, en de juiste diagnose gesteld hebben .
Maar toch vraag ik me af of hyperventilatie niet teveel verwant is aan epelepsie?
Uiteraard laat ik haar nu grondig en verder onderzoeken.
Of zie ik nu spoken?

Groetjes en alle veel sterkte een geschrokken moedertje
tris
Gast



BerichtGeplaatst: 23-06-2006 14:05 Reageer met quote

Ik raad iedereen met hyperventilatie klachten vooral aan om zo veel mogelijk afleiding te zoeken op het moment dat je het voelt opkomen. Ik heb er mij een paar dagen geleden op betrapt van hoe een aanval bij mij komt. Ik was plots aan het denken van het is nu toch al aan een paar dagen geleden dat ik nog last gehad heb, en direct daarna begon ik al de eerste klachten te hebben. Een brok in de keel.Dit blijft dan zo voor een paar dagen tot ik er weer mega begin op te letten en ja daarstraks in de auto kreeg ik een gevoel flauw te vallen. Het is niet dat ik echt naar adem snak, ik stop gewoon met ademen. Een plastiek zakje inblazen haalt volgens mij niet veel uit in mijn geval. Gewoon kalmeren is de enige remedie. Toen ik thuis kwam had ik nog steeds dat nare gevoel. Dan ging de bel en had ik plots gedurende mijn bezoek niets van last, nu het bezoek weg is begint het weer te komen. Is vooral lastig omdat dit dagen aansleept. Zijn er nog mensen die hier zo lang last van hebben. Ik sta op het punt om kalmeringsmiddellen te beginnen slikken, want zo vind ik het ook niet leuk meer.
lena1




BerichtGeplaatst: 26-06-2006 16:11 Reageer met quote

hallo weer,
nadat het de afgelopen tijd weer ietsjes beter met me ging ben ik nu weer bijna terug bij af!!! vreselijk last van mn hyperventilatie... en daar hegb ik even een vraagje over.. ik heb continu het gevoel dat ik niet diep genoeg kan inademen! met als gevolg dat ik dat dus krampachtig ga proberen en zo dus weer duizelig word en allerlei andere klachten krijg die bij hyperventilatie horen.. wat kan ik hier nou toch aan doen?????? word er gek van!! ben heel de dag alleen maar bezig met de gedachte dat ik t benauwd heb en niet "genoeg" kan ademen... ik ga gewoon naar mn werk en als ik lekker wat te doen heb "vergeet" ik het en is er niks aan de hand, maar zodra ik er weer aan denk raak ik ook een beetje in paniek omdat ik "denk"dat ik geen lucht meer krijg.. pffffffff wat een gedoe he?! is er iemand met raad???? alvast bedankt!
xena
Gast



BerichtGeplaatst: 06-07-2006 9:23 Reageer met quote

Mijn naam is linda,zelf heb ik er ook ervaring mee met hyper en paniekstoornis..maar ik adem niet snel of raar..mar wel tintelingen in mijn hoofd.draaierig van de wereld wat hun de doktoren depersonalisatie noemen.flauwvallen etc.in de winkels me meilijk kunnen concentreren.Het is allemaal drie jaar geleden begonnen,op mijn 31 jaar.Had een bedrijf stond zelfstandig op de markt en heb een dochter van 8 jaar en ik stond er alleen voor.dus te veel hooi op je vork .toen ik een week ziek thuis bleef door moeheid is het begonnen werd snachts wakker met een heeeel raar gevoel in mijn hoofd.bijna knetteren toen zag ik alles wazig,,en viel flauw en heb toen alles laten lopen ..mijn dochter heeft ambulance gebeld.en heb een lange tijd in het ziekenhuis gelegen.heb nu ook anafranil en die helpt erg goed.soms een oxazepam.maar ben nog wel draaierig afentoe en heb last van depersonalisatie het er niet bij zijn.vooral op straat als ik alleen loop .heb ook therapien maar dat gaat meer om het verleden,en ik heb een leuke jeugd gehad en hele lieve ouders.wat wel helpt is een haptonoom,en fisiotherapie.nou ik hoop dat mensen het herkennen,,ook wat het hoofd betreft.en het er niet bij zijn...anafranil helpt..was in het ziekenhuis helemaal gezond verklaard..groetjes linda
Index > Psyche > hyperventilatie
Pagina 2 van 11  

Vorige  1, 2, 3, ... 9, 10, 11  Volgende

© Medisch Forum.nl 2004 - 2018   Privacy- en cookieverklaring