Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Zwangerschap > sterilisatie man
Auteur Onderwerp: sterilisatie man
Jippie01




BerichtGeplaatst: 20-10-2011 12:00 Reageer met quote

Na goed overleg besloten een vasectomie te ondergaan. In oktober 2009 na een korte ingreep gerealiseerd, echter vanaf dat moment begonnen de problemen...ruim een jaar veel last (lees pijn) gehad van de operatie en dat zou wel afnemen aldus de huisarts. Intimieit daalde tot zowat het nulpunt omdat het alemaal erg pijnlijk was, vooral het klaarkomen zelf was bijzonder pijnlijk. Na wederom een bezoek aan aan de huisarts door verwezen naar de Uroloog. Deze constateerde dat mijn bijbalen bijzonder actief waren en dus voor veel stuwing zorgden bij een orgasme. Oplossing was het verwijderen van de bijballen...En zo ging ik in november 2010 onder het mes en werden beide bijballen verwijderd. Na wat maanden van herstel was de pijn verdwenen en ontstond het volgende probleem...een erectie was van erg korte duur, het leek wel of het gevoel van opwinding niet goed meer "door kwam" naar de penis, met als gevolg een kortstondige erectie en dan niets meer...Al met al ben ik nu dus ruim 3 jaar bezig na de vasectomie en heeft het mijn sexleven redelijk ingrijpend veranderd. Ik ben benieuwd of er anderen mensen zijn die ook hun bijballen hebben laten verwijderen en met soortgelijke problemen kampen nadien?
ten einde raad




BerichtGeplaatst: 20-10-2011 16:36 Reageer met quote

Hallo Jippie01,

Zoals ik reeds vaker zei, mijn bijballen zijn ook verwijderd en heb nergens last van. Erectie enz geen probleem. Het enige wat ik als een vervelende zaak ervaar is dat ik nog (na 14 maanden) steeds zaadcellen (al zijn ze levensloos) in mijn zaad heb zitten. Wie heeft dit nog meegemaakt?
Jippie01




BerichtGeplaatst: 20-10-2011 17:54 Reageer met quote

Hoi ten einde raad,
Fijn om te horen dat jij nergens laast van hebt alleen nog steeds van zaadcellen...weet niet wat ik liever heb.....
ten einde raad




BerichtGeplaatst: 07-11-2011 12:11 Reageer met quote

Kreeg weer het nieuws van de behandelende arts dat het ingebrachte zaad weer goed onderzocht werd en dat er weer enkele levensloze zaadcellen in zaten. Zijn conclusie (maar zet het niet op papier omwille van het juridische) je bent onvruchtbaar want normaal zitten er zo'n 15 000 000 bewegende zaadcellen in. Bij mij maar enkele onbewegelijke, dus dode. Nu lees ik soms dat het voldoende is als er geen levende zaadcellen meer worden gezien. Mijn arts geeft pas (om juridische reden) een attest als er GEEN zaadcellen meer te zien zijn.
Verder moet ik er zo maar mee doorgaan. Dit is toch niet de opzet van een sterilisatie. Wie heeft dit nog meegemaakt??
plumone




BerichtGeplaatst: 20-12-2011 15:50 Reageer met quote

@ bijbal @ regret en alle andere geïnteresseerden natuurlijk.

Zaadtest gaf aan dat er helemaal NIETS doorheen komt na de hersteloperatie, ws lidtekenweefsel (duidelijk voelbare verdikking) nu 4 maanden na hersteloperatie nog steeds elke dag pijn, voornamelijk stuwende pijnen in de nachten maar laatste weken ook weer op de dag...met twee paracetamol kom ik er wel doorheen, heb echter wel het gevoel dat het mijn hele systeem ondermijnd, ik heb enkele! goede nachten geslapen na de operatie sinds jaren en waande me herboren, verder blijft dit als maar pruttelen en blijf ik maar denken dat er ooit een einde aan zal komen.

Ik zal eerdaags weer naar de uroloog gaan voor een vervolg, dat zal dan ws verwijdering worden van de bijbal en aanverwanten, zal het dan wel in orde zijn? de uroloog geeft 50/50 kans aan, iemand nog tips...

Ik vraag me af hoe goed ik me zou voelen als ik deze pijnklachten niet meer zou hebben en nachten sinds jaren door zou kunnen slapen...daar hou ik me aan vast...

Hahaha gek genoeg heeft elk nadeel weer zijn voordeel..zó kijk ik er tegen aan en probeer ik er mee om te gaan;
Dit alles heeft er namelijk wel voor gezorgd dat ik gezond leef, let op van alles, voldoende slaap, weliswaar in etappes, geen of weinig alcohol, geen of weinig vet, voldoende matige beweging, gewicht is top, en ik zie er vitaal uit!

Nu wil ik me alleen nog zo voelen.
Regret




BerichtGeplaatst: 20-12-2011 18:21 Reageer met quote

Zou je niet weer een herstel overwegen ipv weghalen. In een van je vorige post zei je dat de pijn vlak na de operatie weg was. Tijdens de operatie wordt de bijbal normaal ??gemolken? hierdoor verlaagd de druk.
In jou geval verdween de pijn hierdoor ?? aangezien de doorgang er niet is, bouwt de druk nu weer op, dus weer pijn.
Ikzelf zou zeer weigerachtig zijn voor verwijdering en het echt als laatste redmiddel beschouwen. Onlangs las ik het relaas van iemand bij wie de 2e herstel operatie wel lukte, met pijn vermindering tot gevolg.
Echt zoek nog eens door! Het allebeste en sterkte!

Korte update over mijn status:
Zelf ben ik ondertussen 9 maanden verder ?? door alle implicaties ben ik in een zware depressie terrecht gekomen en aan de medicatie om de problemen weer binnen proporties te kunnen zien.
Klachten: Duizeligheid is minder, maar niet weg. Pijn is handteerbaar. Verminderde libido, pijn bij klaarkomen, minder opgewonden, onrustig slapen ?? onderbroken nachten.
Na 3 urologen heb ik de moed opgegeven en wacht af.
plumone




BerichtGeplaatst: 20-12-2011 18:54 Reageer met quote

@ regret

Man, man, doe dan toch die hersteloperatie...ben je nou helemaal, je gaat je leven niet vergallen, na 9 maanden gaat het niet meer vanzelf over hoor, daar zou ik echt niet meer op rekenen.

Je moet nu stappen nemen.

Ik zal over je raad verder nadenken maar ik begrijp dat als mijn lichaam zo heftig reageert (bekend fenomeen voor me bij lichamelijke klachten) op de hersteloperatie met vet littekenweefselvorming ik er de volgende keer donder op kan zeggen dat het weer zal gebeuren. Bovendien worden de kosten bij de meeste zorgverzekeraars NIET VERGOED!

Tip voor jou, zoek NU een zorgverzekeraar die het wel vergoed, dat zit dan ws in het aanvullende pakket en sluit daar je verzekering voor 2012 af!

Regret, 2012 duurt nog 12 maanden en na deze 9 maanden ellende in 2011 ga jij vast ergens volgend jaar wel stappen zetten.

Sterkte man, ik laat weer van me horen als er nieuwe ontwikkelingen zijn.
PKtje




BerichtGeplaatst: 31-01-2012 22:07 Reageer met quote

ten einde raad schreef:
Kreeg weer het nieuws van de behandelende arts dat het ingebrachte zaad weer goed onderzocht werd en dat er weer enkele levensloze zaadcellen in zaten. Zijn conclusie (maar zet het niet op papier omwille van het juridische) je bent onvruchtbaar want normaal zitten er zo'n 15 000 000 bewegende zaadcellen in. Bij mij maar enkele onbewegelijke, dus dode. Nu lees ik soms dat het voldoende is als er geen levende zaadcellen meer worden gezien. Mijn arts geeft pas (om juridische reden) een attest als er GEEN zaadcellen meer te zien zijn.
Verder moet ik er zo maar mee doorgaan. Dit is toch niet de opzet van een sterilisatie. Wie heeft dit nog meegemaakt??

Mijn eerste donatie (na 3 maanden en zeker meer dan 30 ejaculaties) leverde "niet te bepalen ivm inhomogeen of visceus spermamonster"; hhmmmm, balen Sad
Nu weer bijna 2 maanden na de eerste donatie (afgelopen maandag) weer mijn kwakkie naar het lab gebracht. Ben benieuwd; hoop niet in zo'n situatie te komen als jij nu hebt , of zoals anderen met hun pijnlijke ervaringen.
Is er voor jou geen "hoop" dat het na regelmatig ejaculatie en verloop van tijd echt schoon wordt?
PKtje




BerichtGeplaatst: 31-01-2012 22:10 Reageer met quote

Trouwens, zijn er mannen die ook een dergelijk antwoord hadden van het sperma onderzoek (niet homogeen of visceus monster). En is dat later goed gekomen? en na hoeveel donaties? Question
snakiesnake




BerichtGeplaatst: 13-02-2012 14:46 Reageer met quote

Na overleg met mijn vrouw toch ook maar overstag gegaan en besloten om me te laten steriliseren. In mijn omgeving heel veel "ervaringsdeskundigen" geraadpleegd en natuurlijk ook dit forum. Ik zag er zelf als een enorme berg tegenop, maar uiteindelijk moest ik me ´s morgens om 08:30 melden bij de uroloog. Ik had zelf gekozen voor een uroloog met een ruime staat van dienst, voor hem was het een routineklus aldus zijn eigen zeggen. Na de nodige - weet u het zeker - vragen deed hij een kort onderzoek en gaf aan dat hij van start kom gaan. Na een vrijwel pijnloos prikje in de linker en rechter balzak verliet hij de ruimte en ondertussen maakte de assistente de boel schoon met jodium en bracht steriele doeken aan met het verzoek om mijn handen op de buik te houden en de doeken niet aan te raken. Kreeg vervolgens een soort aardingsplaat onder mijn billen geplaatst dat was noodzakelijk voor het brandertje wat de uroloog zou gaan gebruiken om de zaadleiders straks dicht te kunnen schroeien. Hulde voor de assistente trouwens want zij heeft elke keer keurig aangegeven wat er ging gebeuren. Uiteindelijk hoorde ik op de achtergrond het bekende geluid van twee latex handschoenen die werden aangetrokken en de uroloog gaf aan ik ga van start hoor. Prima ga uw gang... Meneer u ligt er keurig ontspannen bij hoor... nou meneer de dokter zo voel ik me niet hoor..

De beste man was wat aan het grasduinen en gaf aan dat de zaadleiders in een acherkamertje verstopt waren en dat hij moeite had om de kabelboom te vinden. Hij gaf aan dat hij het had gevonden en gaf een extra prikje om de huid te verdoven. Ik heb wat draadjes voorbij zien komen en ook een soort van soldeerbout waar hij de boel definitief mee ging onderbreken.. Hij was klaar en gaf aan One down, One to go... Hij ging aan de andere kant staan en deed daar uiteindelijk hetzelfde. Alleen daar bleek hij de kabelboom niet of nauwelijks te pakken te kunnen krijgen. Telkens als hij hem te pakken had dan schoot hij weer weg aldus zijn zeggen. Na heel veel duw en trekwerk aan de balzak en de uiteindelijke kabelboom had hij de boel te pakken. Helaas voor mij raakte hij bij het klieven zoals hij dat noemde een bloedvat. Voelde het bloed echt richting mijn bilnaad lopen. Uiteindelijk heeft hij het allemaal af kunnen binden en de zaadleider kunnen onderbreken, alleen heeft hij wel het stukje van de zaadleider wat hij heeft verwijderd op laten sturen voor onderzoek om er 100% zeker van te zijn dat hij ook inderdaad de zaadleider had doorgenomen. Bij het afhechten van het wondje aan de andere kant was hij even vergeten dat hij zo lang was bezig geweest om de tweede zaadleider te vinden. Bij het aanbrengen van de hechting bleek dat de verdoving van de huid allang was uitgewerkt en dat was even pijnlijk,

De grootste schrik kwam van mijn vrouw want hij had richting de assistente verteld dat ik me zonder tussenkomst van de huisartsenpost moest kunnen melden bij de spoedeisende hulp en dat ik daar dus moest worden aangemeld. De assistente ging dat keurig aan de balie melden bij de secretaresse en natuurlijk ving mijn vrouw alleen op dat ik me moest melden bij de spoedeisende hulp. Paniek alom dus omdat zei de vertraging op beeldscherm van mijn uroloog alleen maar zag oplopen. Per stom toeval kwamen ze ook net met een bed aanrijden dus de paniek bij mijn vrouw was echt enorm. Uiteindelijk heeft de ingreep ruim 65 minuten geduurd terwijl hij zelf aangaf dat het een routineklusje was van nog geen 10 minuten. Volgens zijn eigen zeggen was het in zijn geschiedenis nog nooit voorgekomen dat het zo ingewikkeld was allemaal.

Uiteindelijk was ik blij dat ik met mijn vrouw weer huiswaarts mocht, maar die had nog steeds vers in het geheugen staan dat ik misschien straks naar de spoedeisende hulp zou moeten omdat de hechting van het bloedvat het wellicht niet had gehouden. De uroloog had me ook mee gegeven om vooral de eerste 3 a 4 dagen heel rustig aan te doen. Thuis bij aankomst direct coldpacks uit de vriezer gehaald en de aanbevolen hoeveelheid paracetamol ingenomen. Ongeveer 3 uurtjes later begon ik me ontzettend beroerd te voelen en ik zag langzaam aan de kleur van mijn handen veranderen naar een grauwe kleur. Mijn vrouw wist ook te melden dat ik lijkwit was in het gezicht en dat ik blauwe lippen had. Kortom ik stond op het punt om onderuit te gaan. De uroloog vroeg me om het zaakje na te kijken om te zien of de balzak wellicht was gezwollen, het zag er allemaal gelukkig normaal uit, de beste man gaf aan dat dit waarschijnlijk de spanningen waren die er nu uit kwamen. Ben rustig gaan liggen en langzaam aan ging het wat beter met me. Moet zeggen dat ik nadien geen enkele klachten meer heb gehad. Wondjes waren mooi dicht, alleen de balzak had een blauwe verkleuring maar dat was eigenlijk alles. Je hebt een beetje het gevoel alsof je wat te lang hebt rondgereden op een paard zonder zadel. Pijn is me achteraf reuze meegevallen. Heb overdag nog wel ruim 6 dagen met een suspensoir aangelopen om mijn balzak niet te veel de vrijheid te geven. De uroloog heeft na 10 dagen wel een vervolgafspraak ik de agenda gezet om te bespreken of hij nog een vervolgbehandeling moet gaan starten. Als na onderzoek blijkt dat hij in de kabelboom het verkeerde draadje te pakken had dan krijg ik nog een vervolgoperatie maar dan niet meer onder plaatstelijke verdoving maar een ruggeprik.
NL-UK




BerichtGeplaatst: 13-02-2012 22:37 Reageer met quote

peter2 schreef:
hoi, ik heb de ingreep een maand geleden laten doen.
ondertussen ben ik al enkele keren klaargekomen, en ik heb de indruk dat het orgasme minder hevig is dan vroeger.
Is er nog iemand die deze ervaring heeft ?


Hallo Peter,
Ik heb me een paar maanden geleden laten steriliseren en ik ervaar ook een minder heftig klaarkomen. Het gevoel dat het sperma komt, door mijn penis gaat is weg. Het is ook van veel kortere duur. De hoeveelheid is duidelijk minder. Ik ben er niet blij mee. Was er ook niet over ingelicht. Ik ga er werk van maken.
By1




BerichtGeplaatst: 15-02-2012 22:17 Reageer met quote

Heb me een maand geleden laten steriliseren in het ziekenhuis door een uroloog. Ben een man van begin dertig en heb bewust gekozen voor een sterilisatie.

Na gesprek met huisarts waar ik de verwijzing kreeg had ik een intake gesprek met de uroloog die uitlegde wat er ging gebeuren. Een maand later vond de operatie plaats.

Op de dag van de operatie ben ik lopend naar het ziekenhuis gegaan zodat ik in elk geval niet terug hoefde te fietsen. In het ziekenhuis werd ik goed ontvangen door de assistent die me uitlegde hoe alles ging verlopen. Ik kon me uitkleden in een kamertje en daarna naar de operatiekamer waar ik op een soort van brancard kon gaan liggen.

De uroloog kwam erbij en de operatie kon beginnen. Eerst een spuitje (was niet pijnlijk) in beide kanten van de balzak voor de verdoving en daarna aan beide kanten een sneetje in de huid van de balzak om bij de zaadleider te kunnen komen.

Bij het omlaag trekken van de zaadleider had ik in mijn onderbuik het gevoel alsof er in je ballen wordt geknepen. Een zeurderig, vervelend gevoel (het is wel te doen maar net zoals een gaatje bij de tandarts is het niet lekker). Eerst de ene kant, zaadleider stukje naar buiten trekken, stukje er tussenuit knippen, beide kanten dichtschroeien en dichtbinden. Daarna de andere kant. Hierna naaide ze beide sneetjes in de balzak dicht en klaar. Tien minuten geduurd.

Wel lag ik tijdens dat ze bezig waren met de zaadleider te zweten als een otter. Het idee dat ze in mijn zaakje bezig waren en ook nog eens in de zaadleider gingen knippen zorgde hiervoor, een raar idee.

Na afloop een small onderbroek aan getrokken. Normaal heb ik een large boxershort maar op advies van uroloog de dagen na de operatie dus een strakke onderbroek. Dit voorkomt dat je zaakje gaat hangen en je weer dat vervelende gevoel in je onderbuik krijgt doordat de wond nog niet is hersteld. Een gouden tip want het hielp perfect.

De week na de operatie had ik vrij genomen. Alles voor een goed herstel zodat ik geen problemen zou krijgen. Eerste dagen thuis geweest en rustig aan gedaan. Na drie dagen stukje gefietst, na tien dagen vier km hardgelopen en na twaalf dagen gefitnesst.

Na twee weken ging ik op wintersport. Ik kon niet volle bak over de buckelpiste, dat zorgde voor teveel druk maar gewoon over de normale pistes ging prima. Wel zou ik normaal gesproken zorgen dat er minimaal een maand tussen operatie en wintersport zit.

Na drie ejaculaties zat er een heel klein beetje bloed bij mijn sperma, dit tot de zesde ejaculatie. Dit schijnt normaal te zijn en verdwijnt vanzelf.

Verder heb ik na de operatie dat er meer zaadvocht vrijkomt bij ejaculatie dan voor de operatie en heb ik duidelijk meer zin in seks. Is denk ik niet te verklaren maar ik ben er niet ontevreden mee.

De hechtingen zijn na twee weken automatisch opgelost en de sneetjes zijn goed hersteld.

Ik ben zeer tevreden.

Ik begrijp dat de mensen op het forum waar het niet goed bij is gegaan daar niet blij mee zijn en wens ze veel sterkte maar laat je hier niet teveel door beinvloeden.

De uroloog zei dat hij wel twintig sterilistaties in de week uitvoert en dat (ook in de gehele urologie) zo goed als bijna alles, prima verloopt.

Heerlijk dat ik het heb gedaan.

Succes allen!
oemoemenoe




BerichtGeplaatst: 06-03-2012 13:16 Reageer met quote

Ik denk dat veel mannen hier lezen voor en na vasectomie en alle verhalen lezen en dan denken: het valt nog wel wel mee bij mij, of alleen de mensen die last hebben posten.
En dus niets posten.

Ben gelukkig getrouwd, nog steeds gelukkig Smile Lief kindje van 10.
4 jaar geleden "geholpen" Alles werkt voor de rest nog prima bij mij, het is alleen erg jammer dat ik nooit meer gewoon lekker ontspannen kan zijn. Altijd een krampig gevoel in m'n ballen, spanning in m'n onderbuik. Kost 10, 20, soms 30% van m'n energie om kalm te blijven en me te concentreren.
En wat depressief soms. Depressie is een ziekte,, tuurlijk. Had ik voor m'n sterilisatie nooit last van.
Nog eens 40 jaar en dan is het toch afgelopen denk je dan maar weer.
Het is alleen jammer dat alles in m'n leventje perfect is behalve het gevoel in m'n onderbuik.
Als je s'morgens in bed ligt denk je ik voel me goed,, dan sta je op en denk je k.t . Misselijkheid, verkramping, verminderde eetlust soms daardoor.
Got ya by the balls.
Afleiding helpt, dus ik denk dat mensen met een druk leven minder tijd hebben om te voelen,,en als je het uit kan houden ga je niet zomaar nog een operatie laten doen met het risico dat het nog erger wordt.
Lekker heet douchen en sauna is ook ontspannend
Toch had ik graag een open eind vasectomie gehad.
Maar die optie krijg je niet hier. Zo doen we het en open eind vasectomie kom je pas later achter dat dat ook kan.
Maar ik durf het gewoon niet meer, .

Denk ook dat er eens andere propaganda moet komen ipv dat sexistische gebeuren wat nu overal in de wereld is. Sex heeft voorrang op moraal tegenwoordig,. Vrouwen willen ineens in ondergoed gaan stappen, tieten opgepropt of gepompt, broek op je knieen.
Stomme media wil ons van alles laten geloven
De ziekenhuizen zijn geen gezondheidshuizen, belangenverstrengelingen met de big pharma. Dokters die omzet maken.
Vrije keuzes zijn niet zo vrij, ze zijn al gevormd door alles wat we van onze geboorte meemaken en zien als voorbeeld om ons heen en op tv.
Vrije sex bestaat niet, het gaat altijd ten koste van iets of iemand.
Vinnie29




BerichtGeplaatst: 09-03-2012 16:35 Reageer met quote

Oke dan nu.. my story

Al 6 jaar ermee geworsteld om het te laten doen, maar steeds uitgesteld.
Vorige week dinsdag bij casa de vasectomie ondergaan. (28 feb)
Daarvoor een pagina of 2 van deze topic gelezen en ik was toen best bang geworden.
De ingreep was niet fijn. Ook niet geheel pijnloos. Maar het viel nog mee. Ik liet me zoveel mogelijk afleiden door te kletsen met de assistente en de arts. Ze waren heel vriendelijk. Er was zowel vooraf als bij de ingreep uitleg, maar ik wilde er eigenlijk niks van weten, wilde gewoon dat het snel voorbij was. Maar het duurde toch meer dan een half uur en soms raakte ik in paniek als de arts tegen de assistente zei dat er bloedingen waren. Ze was soms een beetje gestressed bezig leek het. Gelukkig was mijn vrouwtje erbj. Maar goed, daarna kon ik zelf opstaan zonder duizeligheid ofzo en liet me door me vrouwtje wegrijden naar huis.
Dezelfde avond voelde ik me zeer ongemakkelijk en hield rust. (T zit deels ook tussen de oren denk ik). Ook de dag erna. Maar ik bloedde de eerste avond nog erg, op gegeven moment was mijn hele broek onder het bloed en zelfs het bed. Ik raakte vreselijk in paniek. Wat een bloedbad. Heb het bloeden gestelpt, betadine gebruikt en opnieuw alles ingepakt. De volgende 3 dagen waren redelijk, zonder bloeden, wel een beetje trekken in de lies en onderbuik. Ballen erg erg gevoelig. Het zaakje leek ff dood en een erectie moest ik niet aan denken. Maar na 5 dagen eigenlijk de meeste pijn en gevoeligheid voorbij. Zaadlozing gehad.. en het was nog even fijn.. eerste keer duurde wel erg lang.. alsof de motor na een een lange tijd stilstaan ff niet wilde starten. Nog een paar dagen beetje gevoeligheid bij de ballen en de wond. En nu weer 5 dagen verder voelt het zowat aan of er niks gebeurd is daaronder. Gisteravond ook weer een beetje zwaar getild. En de 'motor' draait weer als vanouds en misschien zelfs nog beter... ik raak zo snel opgewonden pff wacht maar tot ik def. onvruchtbaar ben verklaard Smile

Heb alle pagina's hier gelezen, en leef mee met de mensen die zoveel hebben geleden. (bijbal, dyno, mavlesco, etc.) Pijn is pijn en de een voelt het meer dan een ander. Gelukkig lijkt het bijna altijd weer te genezen soms misschien wel weer na maanden of jaren. Ik hoop dat het bij mij zo goed blijft. En zoals wel velen al zeiden, het is en blijft niks vergeleken bij vele zwangerschapsverschijnselen en bevallingen die vrouwen ondervinden en de mijne heeft 2 keer ook van alles moeten doorstaan waarbij mijn ingreep eigenlijk niets voorstelde.

En nu hopen dat ik over een weekje of 11 een positieve uitslag krijg, want ik zie er wel tegenop om het nog eens te moeten doen. Ik begrijp de mensen ook niet die zo stoer vermelden dat ze het zo nog eens zouden doen.. het zou die keer dan maar net eens wel mis moeten gaan... en dan??
Christyaan




BerichtGeplaatst: 21-03-2012 0:56 Reageer met quote

Ik heb een sterilisatie operatie ondergaan. Een half jaar later kreeg ik een gezwel in mijn lies (been). Volgens de arts had dat nix met de operatie te maken. Nu hebben ze getracht de tumor te verwijderen, maar nu blijkt dat ik een liesbreuk heb en da het waarschijnlijk wel door de sterilisatie komt. Ik begrijp er helemaal niets van. Eerst niet dan weer wel, waarom konden ze niet gelijk zien dat ik een liesbreuk heb. Nu moet ik nogmaals onder het mes om de liesbreuk te repareren...

Is er iemand met verstand van zaken die me kan uitleggen of dit een fout is tijdens de sterilisatie of is men met mij aan het knoeien? Hoe kan het zijn dat je een liesbreuk oploopt tijdens een sterilisatie?
Heb ik met een knoeier te maken? Wie kan mij een eerlijk antwoord geven?
plumone




BerichtGeplaatst: 22-03-2012 8:22 Reageer met quote

@regret en anderen

Ik heb je raad om weer een hersteloperatie te doen niet opgevolgd maar gekozen voor de verwijdering van de bijbal en aanverwanten.

Ziehier mijn relaas na maanden verder...ik heb heel veel pijn na de hersteloperatie gehad vorig jaar 24 uur 7 dagen per week en ik kon uiteindelijk dus niet meer naar mijn werk. Met uroloog besloten tot wederom een ingrijpen.

6 weken geleden de operatie ondergaan waarbij dan de bijbal is verwijderd...behoorlijke complicaties na de operatie...ontstoken etc,...na 1 maand (oude) klachten vrij, zijn de oude pijnklachten, voornamelijk stuwing weer begonnen. Ik heb er nu ook pijn in mijn buik bij die doortrekt tot onder mijn ribben. Ik probeer nog goede hoop te houden..

Pijn in de buik en in de teelbal en welke weg ligt er nu na twee operaties dan nog open..? Zal wel teelbalverwijdering worden, ik weet het niet en de urologen weten het eigenlijk ook niet zo.

Ik snap niet dat mensen de sterilisatie nog ondergaan, het risico nog willen nemen, geloof me er zijn meerdere mensen in mijn omgeving die (soms pas) eerst na jaaaaaren klachten hebben gekregen en dat zijn geen klachten die zomaar even verdwijnen.

Ik ben natuurlijk een negatieve ervaringsdeskundige maar ik raad iedereen aan het beslist nooit te laten doen....Als ik in mijn directe omgeving (ik zelf ben er open over) nu vier mannen ken met deze problematiek - de een wat meer dan de ander- die het er eerder nooit over hebben gehad dan vermoed ik dat het er veel meer zijn en dat het om een aanzienlijke groep gaat die met deze ellende in de rondte lopen.

Mannen die dit lezen denken natuurlijk dat het ook wel weer mee zal vallen met de pijn en dat het uiteindelijk wel weer zal verdwijnen etc.. maar ik verzeker jullie dat paracetamol (6/8 per dag) soms te kort schiet om het beheersbaar te houden...en dan wordt het een klein wereldje waarin je helemaal vast zit.

Als je een gevangene bent geworden van je eigen lichaam zal je begrijpen wat ik bedoel.

Ik heb heel, heel veel spijt het ooit te hebben laten doen.
PKtje




BerichtGeplaatst: 22-03-2012 21:21 Reageer met quote

Nou, inmiddels 6 maanden later (voor mij).....

Sterilisatie 7sep2011: ging erg goed; geen pijn (tijdens en na de behandeling), íngreep duurde wel 3x langer dan 'normaal maar dat kwam door mij en dat de arts het met veel respect voor de patient deed. Goed de adviezen opvolgen (liever te lang rust en iets langer de strakke onderbroek en paracetamol), niet te stoer doen.... Na 5 dagen eerste keer gemasturbeerd (yeah, alles deed het nog...); daarna om de dag.

Na veel meer dan 15 zaadlozingen en 3 maanden de eerste test: kan niet bepaald worden door inhomogeen zaad.... Crying or Very sad
2 maanden daarna weer een test: alles oke, steriel!

(voor velen juist vervelend, voor mij geweldig nieuws)

Nu vrijen zonder "na te denken" of op te letten, en zonder dat mijn vriendin ervoor hoeft op te draaien. Sex is nog steeds heerlijk Laughing , orgasme voelt niet echt anders. Hooguit na de zaadlozing "iets gevoeliger bij mijn ballen" maar dat is eigenlijk juist wel lekker (alsof je opwinding/orgasme wat langer aanhoud....!) Ik heb er absoluut geen spijt van en raad het toch (ondanks de mogelijke risico's) wel aan. Ik heb er zeker 1 - 1,5 jaar over gedaan om het besluit te nemen en uit te voeren. Veel gelezen op het forum en nog meer. Het gros van de ingrepen gaat goed...onthoud dat, maar stop de risico's niet weg (zie alle ellende van de forumleden).

Suc6 voor eenieder die ook twijfelt
Suc6 voor eenieder met dikke pech.
Hanky123




BerichtGeplaatst: 10-04-2012 21:03 Reageer met quote

ja sorry hoor stelletje watjes! Ik ben het helemaal met post eens, mannen word eens stoerder. De ingreep voor een vrouw is nu eenmaal zwaarder dan voor een man. Ik ben gelukkig geen watje en schaam me er bijna voor om een man te zijn als ik dit zo allemaal lees. Ik ben fluitend naar binnen gegaan en fluitend naar buiten, en iedereen weet dat, bij wat voor ingreep dan ook, complicaties kunnen voorkomen. Dus als je dan toch zo bang bent, doe het dan gewoon niet. En voor de watjes onder ons, slik en benzodiazepinen voor de ingreep, ben je ineens niet meer bang, lekker belangrijk. Succes watjes....
P.S. sorry voor mijn taalgebruik maar dit moest er even uit.
plumone




BerichtGeplaatst: 11-04-2012 10:42 Reageer met quote

Hanky wil een btje aandacht...aub hoor!
Zorba




BerichtGeplaatst: 12-04-2012 11:53 Reageer met quote

Ook heb drie dagen geleden mezelf laten helpen. Na 3 jaar welles nietes hadden we besloten dat ik me liet helpen. 3 weken geleden had ik al een afspraak in het SFG te Rotterdam en tijdens het intake gesprek met de uroloog en het vooronderzoek kwam naar voren dat ik hetzelfde had als Snakiesnake ook beschreef. Dus werd het toen gecanceled. Ik zou geopereerd worden met een ruggenprik. (dagopname) Nou daar ben ik nu heel blij mee. Ook heeft het natuurlijk aan de arts (dr Smeets van het SFG) gelegen. Ik heb maar 18 uurtjes erna eigenlijk een zeurderige pijn gehad in de rechterlies en voor de rest helemaal niets. De strakke zwembroek en onderbroek hebben wel geholpen. Ik was eigenlijk heel verbaast dat ik zo weinig last had en geen bloeduitstortingen had of zo. Ik heb wel de eerste dag alles rustig aan gedaan en de pillen geslikt voor ontstekingsremmer (diclofenac).
Dus bij twijfel raad ik echt de ruggenprik aan.
Nu afwachten hoe de eerste ejaculatie zal zijn. Al met al blij dat ik het gedaan. (waarvoor zou de vrouw altijd moeten lijden) Geen gezeur meer met condooms dadelijk. En de pil blijft rotzooi en steeds meer vrouwen krijgen later klachten van een (bijna)longembolie door (langdurig gebruik van) de pil.
Succes allen die deze stap ook gaan of willen maken en heel veel sterkte voor hen waarbij het minder goed gegaan is. Misschien juich ik ook te vroeg.
Index > Zwangerschap > sterilisatie man
Pagina 34 van 37  

Vorige  1, 2, 3 ... 33, 34, 35, 36, 37  Volgende

© Medisch Forum.nl 2004 - 2018   Privacy- en cookieverklaring