Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Psyche > Zelfmoord
Auteur Onderwerp: Zelfmoord
Parasol




BerichtGeplaatst: 03-10-2017 15:35 Reageer met quote

Hallo,

Ik ben een meisje van zestien jaar dat het leven niet meer ziet zitten. Ik heb elke dag pijn, zowel in mijn hoofd als in mijn lichaam en ik kan het echt niet meer aan. Af en toe heb ik een paniekaanval maar vandaag lijk ik in een soort emotioneel coma te zijn beland; ik voel niets meer, ook de aanvallen blijven uit.
Ik ben al jarenlang ongelukkig en ik zie geen uitweg. Ik heb last van psychische stoornissen (nooit gediagnosticeerd maar ik ondervind wel last van de drukte en paniek in mijn hoofd) en voel me opgesloten in de omgeving waar ik woon. Hulp zoeken heb ik in het verleden al gedaan; heeft nooit veel geholpen. Ik heb me altijd groot gehouden maar nu kan ik niet meer. Een toekomst zit er voor mij niet in, dat is me nu duidelijk geworden en het maakt me heel, heel verdrietig.
Ondanks dat ik zo lang ben blijven vechten ben ik nu dan eindelijk tot de slotsom gekomen dat het beter is om niet meer te leven. Ik heb vaak en lang nagedacht over de dood (bijvoorbeeld hoe het zou zijn om gewoon deel te zijn van de aarde) en ben van mening dat het niet echt erg is om dood te zijn, vanuit de natuur gezien dan.
Er zijn twee dingen die me nog enigzins tegenhouden en dat is het verdriet dat ik mijn familie zou aandoen als ik mezelf zou vermoorden, en twee: ik wil pijnloos doodgaan, en ik wil niet dat ik als verminkt lijk word gevonden.
Daar wil ik dan ook een vraag over stellen op dit forum: wat is de minst pijnlijke en verminkende ('humane') manier om zelfmoord te plegen? Ik heb het internet al afgezocht en het beste wat ik vond was vergif. Maar aangezien ik minderjarig ben is het onmogelijk om bij de dokter met een smoes een grote dosis slaapmiddelen aan te vragen zonder dat mijn ouders er iets van weten, ik noem maar wat.
Ik voel me afgrijselijk. Zoals ik al zei ben ik niet zo bang meer om dood zijn. Alleen... doodgáán lijkt me niet zo gemakkelijk, hoe graag ik het ook wil.
Dus: kent iemand een snelle en pijnloze manier? Eentje die niet heel eng is?

Bedankt
Ad
WouterVr




BerichtGeplaatst: 06-10-2017 19:22 Reageer met quote

lieve Parasol,

Wat vreselijk om te lezen dat een 16 jarig meisje zo diep in de put zit dat ze zichzelf van het leven wilt beroven..

Ik kan je niet adviseren over een methode hoe je dit het beste kan doen, maar zou je graag willen vragen of je dit plan nog even zou kunnen uitstellen. Zelfmoord plegen kan nog altijd. Wat voor hulp heb je al gezocht in het verleden? en hield je je toen ook zo groot?
misschien is het een idee om bij een goede vriend(in), familielid/ hulpverlener die je vertrouwd je eens niet zo groot te houden en precies vertelt wat het leven voor jou nu zo moeilijk maakt.
wellicht heb je op school een leraar of mentor waar je vertrouwen in hebt?

er zijn veel mensen die zich lange tijd rot voelen en met dezelfde gedachte spelen, die uiteindelijk blij zijn dat ze toch voor het leven hebben gekozen. gun jezelf alsjeblieft nog wat tijd, ook al voelt het alsof je al je kaarten al hebt uitgespeeld. probeer het eerst om compleet eerlijk je gevoelens uit te spreken bij iemand die je vertrouwd!

Zou je dit willen doen?

Groetjes
Parasol




BerichtGeplaatst: 07-10-2017 21:57 Reageer met quote

Dankjewel voor de reactie!

Ik heb het niet gedaan. Het kan later nog gebeuren, maar voor nu laat ik het idee even rusten.
Mijn ouders helpen me op het moment erg goed. Toen ik paniekaanvallen begon te krijgen (dat was pas na ik mijn berichtje op deze site plaatste) hebben ze pilletjes bij de apotheek gehaald, en nog een ander soort medicijn. De pilletjes zijn voor mijn hart, het andere medicijn voor mijn humeur. Ze zijn nu allebei vertrouwenspersonen, iets waar ik eerder nooit aan had gedacht; ik vertrouwde mijn ouders eigenlijk niet zo.
Maar ze zijn heel lief voor me. En mijn zussen en broer ook.
Dus het enige wat ik nu kan doen is doorknokken.
Nogmaals bedankt voor de reactie, en ik leef dus nog!
Maanvrouwtje




BerichtGeplaatst: 10-10-2017 8:24 Reageer met quote

In elk geval hulp zoeken. In je eentje lopen vechten heeft niet zoveel zin. Aan veel problemen is wat te doen, alleen moet je even weten hoe. Zat in mijn puberteit en twintiger jaren ook diep maar dat is allemaal goed gekomen.
Zorgen voor volwaardige voeding, zoals bijv bruine rijst etc, zo min mogelijk geraffineerde suikers. zorgen voor complexe koolhydraten, voldoende eiwitten, gezonde vetten en voldoende vezels bij elk eetmoment. Dat is beter voor je bloedsuikerspiegel en het kan schelen in de paniekaanvallen. Verder kan je voedselovergevoeligheden hebben, zoals histamine- en tyraminerijke voedingsmiddelen als kaas, eieren, zuurdesem, chocolade, champignons enz. Stoffen als histamine en tyramine zorgen voor het vrijmaken van adrenaline in je lichaam, wat vervelende klachten kan geven.
Daarnaast kunnen bepaalde vitaminen, mineralen, vetzuren en aminozuren helpen de aanmaak van allerlei neurotransmitters te bevorderen. Denk aan stoffen als magnesium, vitamine B, C en D en omega 3. Vage pijnklachten kunnen soms ook komen door tekorten aan stoffen als vitamine D. Verder kan theanine helpen ontspannen en het helpt bij angsten.
En dingen doen waardoor je lekkerder in je velletje kom te zitten. Misschien zwemmen, misschien dansen, misschien lekker badderen enz.
Heel veel sterkte.
Parasol




BerichtGeplaatst: 10-10-2017 13:04 Reageer met quote

Ik wil graag weg van huis, maar de regels laten dat niet toe (ik ben minderjarig).
Ik zit al twee jaar iedere dag thuis en dat frustreert me vreselijk. Ik wil graag naar een andere omgeving, het liefst eentje met veel groen, maar ik weet niet hoe. En aangezien ik nooit meer de paniek wil ervaren van een paar dagen terug ben ik bereid 'gekke' dingen te doen. Weglopen klinkt als een verleidelijk idee. Weet iemand op dit forum wat er gebeurt als je wegloopt als minderjarige en dan gepakt wordt? Mij is verteld dat je dan in een soort zorginstelling belandt. Dat zou ik vreselijk vinden.
Bedankt trouwens voor de medische tips over voedingsstoffen. Ik heb de afgelopen dagen nogal weinig gegeten, heb vooral geleefd op bakjes vla en bananen.

Ik heb, tenminste dat vind ik zelf, wel een goede reden om te verlangen naar een rustig bos. Volgens mij ben ik psychisch niet helemaal in orde (ik probeer nu geen aandacht te zoeken!) en kan ik alleen redelijk functioneren op een plek die me niet benauwt. Af en toe gebeuren er de raarste dingen in mijn hoofd, en daar sta ik dan machteloos tegenover.
Dus nogmaals... Ik wil graag weglopen, maar wat gebeurt er als ik gepakt word?
Alvast heel erg bedankt, en ik vind het fijn dat er mensen op dit forum zijn die op mijn berichten reageren! (En als niemand tips over dit soort onderwerpen wil geven begrijp ik dat ook wel.)
Parasol




BerichtGeplaatst: 14-10-2017 20:55 Reageer met quote

Zou iemand willen reageren? Ik hoef niet per se advies over weglopen, een paar bemoedigende zinnen over bovenop de depressie komen is al genoeg.
Parasol




BerichtGeplaatst: 16-10-2017 18:32 Reageer met quote

Iemand? Sad
Index > Psyche > Zelfmoord Bookmark and Share
Pagina 1 van 1  

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016