|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Psyche > Wie herkent dit? Angstaanval, hyperventileren, derealisatie?
|
| Auteur |
Onderwerp: Wie herkent dit? Angstaanval, hyperventileren, derealisatie? |
Annemieke1234
|
Geplaatst: 13-01-2010 22:13 |
|
|
Piep,
ik ben nog maar pas in het angstcentrum geweest.
Wat ze mij daar geleerd hebben is het volgende:
spreek jezelf bemoedigende, niet angstige dingen in.
Dit resulteerde bij mij als volgt:
Betrap je jezelf op hyperen, denken aan je lichaam of dergelijke, ..... Doe dan dit:
Dan moet ik mezelf echt betrappen en dat ook tegen mezelf zeggen. Zeggen dat ik zo niet voor de rest van mijn leven verder wil.
Wetende dat je hart en je lichaam momenteel in goede staat zijn, dat je je lichaam en hart met rust laat e.d...
Lijkt in het begin heel erg dom. Maar het heeft me geholpen.
De eerste dagen, ongelogen, moest ik het wel 100x zeggen... en nu, een goede 2 maand later, zeg ik het nog eens om de week denk ik.
Dus, toch wel goed he
Wat ik ook geleerd heb, mindfullness therapie, mee oppassen! Dat kan goed zijn, maar voor een hypochonder dus niet!!!! Met mindfullness ga je nog meer naar je lichaam kijken, wat dus niet goed is (tenzij dat je dit door inbeelding doet)
Groetjes |
|
|
|
|
nappy
|
Geplaatst: 14-01-2010 12:27 |
|
|
Annemieke,
ik vind het super dat het je thans voor de wind gaat .. ik zal je tips eens uitproberen. Als ik het goed begrijp dus standaardzinnen tegen jezelf zeggen?
ik weet wel dat je geest controle moet hebben over het lichaam en niet onmgekeerd maar eens het er is is het verschrikkelijk! ik vind dat ik niet meer leef maar overleef. |
|
|
Fie82
|
Geplaatst: 14-01-2010 16:28 |
|
|
Hey iedereen,
ook ik vind het een opluchting om te lezen dat ik niet de enige ben. Ik ben angstaanvallen beginnen krijgen in November 2009. Ik leefde al 2 jaar in spoedtempo en dat heeft zijn tol geƫist. Ook ik ben bang dat ik nooit meer mijn normale leven zal leiden maar de psycholoog heeft me er van in het begin op gedrukt dat dit te behandelen is, maar maanden kan duren. Ik ben ook fysiek totaal uitgeput en dat maakt het nog eens zo moeilijk.
De therapeut helpt me wel om te begrijpen wat er gebeurt en geeft me tips om langzaam aan terug naar een 'normaal' leven te gaan. Ik heb ook een aantal boeken gelezen en vooral 'Angstverwerking voor dummies' kan ik aan iedereen aanraden. Daarin worden de verschillende oorzaken en mogelijke oplossingen voor angstaanvallen en -stoornissen uitgelegd in normale woordenschat. Dat boek is wel een steun geweest, want mijn huisarts toont maar weinig begrip voor mijn situatie. |
|
|
nappy
|
Geplaatst: 14-01-2010 19:55 |
|
|
hoi fie,
hetzelfde lot als jij .. geleefd in spoedtempo en nu in dezelfde situatie.. ik volhard en doe alles nog zoals voorheen (werken,mama en echtgenote zijn ..) maar ik ben op, leven doe ik niet meer, enkel overleven. ik weiger medicatie te nemen en heb alles al geprobeerd qua homeopatische of natuurlijke middeltjes, tot op heden nog niet bij psychologe of zo geweest, geloof er niet echt in en denk altijd dat ik via internet of boeken ook ontspanningstechnieken kan vinden, tenslotte it's all in the mind maar probeer er maar eens controle over te krijgen. ik zal zeker dat boek dat je aanprijst eens lezen .. |
|
|
lady.c
|
Geplaatst: 22-02-2010 21:58 |
|
|
Hey iedereen!
Ik ben totaal nieuw hier en ik heb ook niet de tijd gehad alle verhalen te lezen, maar de verhalen die ik gelezen heb herken ik mezelf echt in!
Ik heb sinds 3 weken last van angst aanvallen. Ik wist eerst niet waar ik last van heb maar een goeie vriendin van me vermoede al dat ik angst aanvallen had. Ik heb ze pas 2 keer gehad, ik was echt geschrokken.
Ik heb een hele zware periode achter de rug.
Vorig jaar mei had ik mijn baan verloren, toen intereseerde het mij niet veel ik kreeg WW uitkering en ik woonde samen met me zus dus ik hoefde niet zo veel kosten te betalen, ik kon nog makkelijk elk weekend stappen, shoppen en nog veel meer leuke dingen doen. Maar zoiets blijft natuurlijk niet lang goed gaan. Mij zus ging samen wonen met haar vriend en ik moest dus het appartement met alle andere kosten zelf gaan betalen, dus ik moest echt snel werk hebben anders stond ik op straat. Het lukte maar niet om werk te vinden ik had al ruim een half jaar gesolliciteerd op echt allerlei baantjes, het maakte mij niet meer uit wat ik moest doen als ik maar werk had en geld!
Ik kon mijn huur niet betalen op een gegeven moment en had niemand om op terug te vallen. Daar naast ben ik op mijn 16e mijn moeder verloren aan leukemie dit is iets wat ik niet zomaar aan mensen vertel maar ik denk dat dit misschien ook te maken kan hebben met mijn aanvallen ik heb een hele slechte band met mijn vader en sta er dus vaak alleen voor.
Ik heb nu sinds een maandje weer werk, een leuke baan met leuke collegas. Ik heb een lieve vriend en lieve vriendinnen maar toch krijg ik aanvallen. Hoe kan dat als ik alles nu weer op de rit heb? Ik moet juist nu toch mezelf gelukkig voelen?
De keren dat ik die aanval kreeg ging als volgt.
De eerste keer was ik met mijn vriend in de videotheek om een film te gaan huren en ineens kreeg ik het super warm en werd ik zwak in me benen, ik had moeite met ademen en ik liep na buiten voor frisse lucht en het was buiten super koud maar ik had het super heet en moest gaan zitten anders zou ik flauwvallen. vlak daarna dacht ik jeetje doe eens normaal, denk positief en toen ging het al beter.
Ik was echt geschrokken!
Een week daarna ging ik op maandag ochtend na me werk ik stond bij de bus halte en toen ineens uit het niets weer voelde ik me zwak en licht in me hoofd, ik kreeg het warm en had niet eens de kracht om na huis te lopen ik kreeg zwart voor me ogen en moest gaan zitten. Gelukkig ben ik niet flauwgevallen en is het weer weg getrokken.
Nu heb ik al een week geen aanval gehad (even afkloppen ) ik probeer telkens de angst gedachtes weg te stoppen ik ga lezen of smsen of iets als ik maar bezig ben zodat ik aan iets anders denk!
Ik wil dat dit weg gaat ik vind dit eng en het maakt me depri.
Ik ben nog niet bij de dokter geweest, ik moet wel een afspraak maken denk ik!
Nou sorry voor me lange verhaal maar ik wou jullie wel ALLES vertellen! |
|
|
|
|
|
| Pagina 3 van 3 |
|
|
|