Wie herkent dit? Angstaanval, hyperventileren, derealisatie?


Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.

Index > Psyche > Wie herkent dit? Angstaanval, hyperventileren, derealisatie?

Auteur

Onderwerp: Wie herkent dit? Angstaanval, hyperventileren, derealisatie?

Meisje007

Geplaatst: 31-05-2007 21:00

Nee, zo slim ben ik wel om dat te begrijpen. Zeg ik dan dat mensen het voor hun lol doen? Ik zeg alleen dat het niet handig is om jezelf rare ziektes aan te praten. En ik weet dat het niet iets is om te onderschatten, want ik heb het zelf toevallig ook. Sorry als deze post aanvallend overkomt, maar het komt nu bij mij over alsof je denkt dat ik dit doe omdat ik deze mensen niet mag ofzo? Maargoed, niet meer over praten, zo wordt het forum alleen maar slecht benut. Groetjes

Google.

Marielle3006

Geplaatst: 31-05-2007 21:03

Hey meisje, volgens mij zitten we niet helemaal op 1 lijn. Mijn reactie was niet boos of kwetsend bedoelt, maar juist ter verduidelijking. Ik heb nog vermeld dat ik had gelezen dat jij ook angstklachten had. En ook gezegd dat iedereen daar op een eigen manier mee omgaat. Sorry voor de verwarring. Misschien kun je het bericht nogmaals lezen en dan in de veronderstelling dat het goed bedoelt was? Groeten van Marielle.

Gast

Geplaatst: 31-05-2007 22:50

Meijers schreef:

Goedendag allemaal,

Ik zit met het volgende: Ik kreeg eerst uit het niets een angstaanval en wist niet wat mij overkam en raakte volledig in paniek. Ik heb daarna 2 weken slechts geslapen en was een beetje depressief.

Toen was een vriend van mij erg ziek en had ik alle aandacht op hem geconcentreerd, toen ging het wel goed met mij. Maar daarna concentreerde ik op mijzelf en nu gaat het weer slecht.

Ik let de hele dag door op mij zelf hoe het gaat met mij Rolling Eyes

, kijk zoiets:" Ja het gaat goed" en even later denk ik:" Nee er is vast wat aan de hand, je kreeg toch niet zomaar die angst aanval"

Het ergste vind ik dat ik mij zelf constant in de gaten houd. Nu las ik iets over derealisatie en ben nu helemaal in de war dat ik dat ook heb.

De psychologe zegt dat ik helemaal geen derealisatie heb maar gewoon domweg constant aan het hyperventileren ben.

Ik word ook echt bang als ik aan leuke dingen denk, dan word ik bang. En als ik aan de dingen denk die ik me vroeger echt boeide (zoals bepaalde muziek), dan voel ik er niks meer bij.

Herkent iemand dit? Wat zou dit kunnen zijn????

Alvast bedankt voor het lezen

hoi ook ik zit men deze serieuze problemen waarbij ik dan ook nog eens hartrytmestoornissen heb dat is volledig ontschuldig maar ik ben dan al zo'n angstig persoon ook spierpijnen spaningshoofdpijn harde stekende hoofdpijn raar gevoel onwerkelijk gevoel ook nergens meer plezier van waar ik het vroeger wel van had en ik heb geleerd maar ben er nog niet uit maar het helpt alleen op somigge momenten laat ik me steeds weer vangen maar probeer telkens je iets voelt gewoon aan iets anders te denken maar zeker niet aan iets negatiefs je mag het niet uitpakken maar moet het juist inpakken en eens je alles ingepakt hebt kan je het buitenzetten dus eens je alles op een rijtje hebt gezet en uiteindelijk vastberaden bent dat je niets hebt buiten panniek en angst dan zal het je echt pas lukken mensen ik heb hier al 5 jaar last van en ben nu pas met oplossingen bezig blijf er niet mee zitten want het is een verloren tijd hoor je staat er niet alleen voor hoewel je je wel zo kan voelen bij angsten enzo maar psychologen enzo helpen echt relaxatie therapie helpen ook zeer goed al klinkt het allemaal belachelijk en ongeloofwaardig yoga is ook een goede optie en als het echt moet is de medicatie alprazolam ook heel erg goed tegen stress en spaningen en angsten ik neem ze zelf het helpt heel goed int begin kan je bijwerkingen van vermoeidheid hebben maar tzal snel weggaan, en je helpen mensen dit was mijn kort verhaal van mijn leven en beerre toekomst aan iedereen en echt waar ik weet waarover ik het heb ik heb de spoedafdeling en de dokter practijk al plat gelopen werk eraan en geloof in een beterre toekomst kom je kot uit doe sociale dingen en echtig waar je zal het verschil snel zelf ontdekken het leven is immers te mooi om het zomaar te vergooien nu ik in de put zit weet ik pas hoe mooi het leven (is) was toen ik me goed voelde !!! mensen doe er je voordeel mee groeten!

CEM

Geplaatst: 11-01-2008 18:41

Ten 1e: wat geweldig om te lezen dat ik niet de enige ben! het begon bij mij allemaal 2 maanden geleden uit het niets.. ik kreeg hevige angstaanvallen .. die nu met de dag erger worden totdat ik las over derealisatie en depersonalisatie.. nog nooit was het mij gelukt aan iemand uit te leggen hoe ik me nou voelde! ja alleen met de woorden van "ik voel me afwezig" de laatste tijd lijkt het alleen maar erger te zijn geworden.. ik ben pas 16! zit nu in me examenjaar en ben extreem bang dat ik het niet zal halen ik kan me op niks meer concentreren.. en voel me geheel van de buitenwereld af vanaf dinsdag ga ik in therapie.. kijken wat nou echt de oorzaak is van dit alles en of er iets aan gedaan kan worden bij mij is het ook zo dat ik hevige angstaanvallen krijg denkend dat me hart ermee op zal houden en daardoor hartkloppingen krijg dit allemaal gebeurt meestal s'avonds als ik in bed lig, weet niet of iemand ook zoiets heeft? daarbij ben ik ook nog eens bang dat ik dood zal gaan of dat ik een ernstige ziekte heb ik heb namelijk dag in dag uit last van druk in me hoofd.. steken in me borst en in me buik. daarbij komt ook nog dat ik me aders soms hevig voel kloppen, dit maakt het allemaal nog enger voor mij. hoop dat er mensen zijn die precies dat hebben.. want hiervoor leek het nog alsof niemand kon begrijpen wat ik nou precies had (gelukkig heb ik wel mensen om me heen die 24/7 voor me klaarstaan) Groetjes!

nikitaa92

Geplaatst: 11-01-2008 22:03

hallo allemaal... ik heb het probleem dat ik telkens denk dat ik het bijvorbeeld aan mn hart heb.. omdat ik dan ook hartkloppingen heb. en ik heb het telkens benauwd en een drukkende pijn op mn borst... en dan kijk ik op internet en zie ik dat het ook met je hart te maken heb.. maar ik ben naar de dokter geweest en die zij dat dat mijn angst was!! maar ik kom er niet vanaf .. wie kan zich hier in vinden !? ik denk dat ik de enige ben,, die zo negatief denkt.

laura_arual

Geplaatst: 14-01-2008 13:32

Nee hoor je bent zeker niet de enige. Ik ben zelf een heel positief persoon maar ook ik zit op dit moment met drukkende pijn op mijn borst. Ik weet dondersgoed dat dit komt vanwege stress. Ik heb een hyperventilatie verleden en weet er nu wel redelijk mee om te gaan. Alleen heb ik nu al een tijdje pijn in mijn maag. Doordat de pijn blijvend is ondanks medicijnen word ik nu angstig en gaat mij een gevoel bekruipen dat het niet zomaar een maagpijntje is maar iets veel ernstiger. Volgende week gaan ze in mijn maag kijken en ik weet van mijn ex-man en mijn moeder dat dit een hele vervelende situatie is als de slang mijn maag ingaat dus hier maak ik me echt wel druk over. Daardoor dus die pijn op mijn borst, pijn in mijn darmen (spastische darm) en hyperventileren. Ik zal blij zijn als volgende week donderdag (woensdag de slang en donderdag de uitslag bij de internist) alles achter de rug is. Ik hoop dan dat ik ook van mijn stress pijnen af ben en weer kan genieten van het leven en mijn vier maanden oude dochtertje.

nikitaa92

Geplaatst: 14-01-2008 16:51

Ik hoop zeker dat je weer van je leven kan gaan genieten!! gefeliciteerd met je dochtertje trouwens.. ik hoop dat het niks ernstig in je buik !!

nadineee

Geplaatst: 07-05-2008 0:29

Hallo allemaal, Ik ben een jonge meid van net 20 jaar. Ik heb in het verleden een aantal dingen meegemaakt die heel vervelend zijn. Sinds een jaar heb ik last van hyperventilatie en angstaanvallen. Ook lijk ik wel veranderd in een hypochonder. Bij alles wat ik voel denk ik dat ik iets ernstigs heb. Ik wil de controle houden over mij lijf. Ik meet 3x per dag mijn bloedruk en temp :S. Ook blijf ik mijn polsslag in de gaten houden, heel vervelend dus. Als ik me zorgen maak om anderen bijvoorbeeld mijn vader of moeder heb ik zelf nergens last van, als ik me ga concentreren op mezelf komt het terug. Ik ben er de hele dag mee bezig en ik slaap slecht. Ook met slapen heb ik vaak angstaanvallen. Ik schrik wakker op het moment dat ik in slaap val en ben dan volledig in paniek! Heb het gevoel dat mijn hart er acuut mee stopt en mn armen en benen zijn dan gevoelloos! Dit duurt even en dan is het weer over, en op het moment dat ik in slaap val komt het weer terug. Heb ook last van angsten die niet rieel zijn. Dat iedereen om me heen dood gaat of ernstig ziek word. Herkent iemand dit ?

greta60

Geplaatst: 07-05-2008 8:33

je hebt last van een angststoornis en dit komt best vaak voor...ben je hier al mee naar de huisarts geweest?

nadineee

Geplaatst: 07-05-2008 15:31

Ja ik heb over 3 weken mn eerste gesprek bij de psycholoog! Jet vervelende is alleen dat ik dit niet kan uitleggen aan mijn vriendinnen, ik kan het wel uitleggen maar als je zoiets niet zelf gehad hebt, dan weet je vaak ook niet hoe vervelend zoiets voelt.

Google.

greta60

Geplaatst: 07-05-2008 17:17

je kunt even googelen en dan vind je info over angststoornissen die je voor je vriendinnen kunt uitprinten

Derba

Geplaatst: 24-11-2008 22:13

dag mensen, wat ik hier lees komt me allemaal heel bekend voor. ik heb ook last van angstaanvallen, ook heb ik last van stemmingswisselingen continue loop ik te malen over kleine dingen in negatieve zin,ik kan me ook heel slecht concentreren wat er denk ik voor zorgt dat ik helemaal niet kan genieten van bv muziek ofzo, ik heb nergens plezier of zin in en de straat durf ik nauwelijks meer op te gaan omdat ik bang ben om met mensen te spreken of aangesproken te worden, ik probeer dat dan ook zoveel mogelijk te vermijden. Om een voorbeeld te geven als ik naar de snackbar moet ofzo om iets te eten te halen, bij het idee alleen al dat ik straks oog in oog sta met iemand die mij moet bedienen woord ik al angstig, begin ik te trillen en durf ik eigenlijk niet meer te gaan, maar als ik al me moed bijmekaar raap besluit ik om toch weer te gaan eenmaal aangekomen sta ik verward, angstig mijn onrust temmend en volledig buiten mijzelf in de snackbar tot ik geholpen word(deze martelgang gun ik echt niemand), als ik eenmaal aan de beurt ben, ben ik zo uitgeput en angstig dat ik bijna niet meer uit mn woorden kan komen, met korte zinnen en de schrik in mijn ogen maak ik mijn bestelling , want de kracht om met volzinnen te praten heb ik dan niet meer sterker nog het is echt langer als een jaar geleden dat ik s een goed gesprek heb gehad met iemand iets wat ik vroeger doorgaans deed, ik was vroeger een hele vrolijke opgewekte jongen en heel amicaal naar mijn omgeving althans dat leek maar zo. in werkelijkheid was ik helemaal niet zo gelukkig als dat ik me eigenlijk voordeed, maar binnenvetter dat ik ben kon ik dat op een positieve manier masqueren toen wel, maar nu niet meer, ik heb er de kracht niet meer voor de koek is, ik ben mezelf niet of nauwelijks meer met alle gevolgen van dien ik heb te lang rondgelopen met mijn onverwerkte trauma's wat dus de oorzaak is van mijn angsten te lang rondgelopen met alle gevolgen van dien veel vrienden heb ik verloren en ook veel contacten heb ik verwaarloost. Ten einde raad maar met goede moed ben ik toch maar naar me dokter gestapt, deze martelgang die mijn hele leven heeft gekenmerkt heeft al lang genoeg geduurd nu, ik wil genieten van me leven en van de mensen waar ik van hou! de eerste horde heb ik genomen de eerste afspraak met de psychiater staat gepland voor over 2 weken, ik ga er voor! Mijn vraag aan jullie is hebben jullie ook last van dit soort angsten, angst om met met mensen contakt te hebben, en hoe gaan jullie hier mee om? bedankt voor je aandacht!

David V

Geplaatst: 26-11-2008 17:12

Sorry voor als ik misschien je topic kaap. Dat ik (David, 20 jaar) (misschien) CHV heb kan ik nu langerzemehand wel van uit gaan maar ik heb het idee dat er toch wat meer mee speelt. Ik zal eerst het hele verhaal van de laatste maand maar even neerpleuren, maar de mensen die alleen de vraag willen horen moeten maar even naar beneden scrollen: Een maand geleden had ik het briljante idee om een boksles te volgen, ik wou al langere tijd op een vecht sport omdat ik het erg cool vond. Op die boksles kreeg ik een behoorlijke tik op me oog, ik had daarna alleen een wat geirriteerd oog. Ik deed na die les mijn bril weer op en ging weer naar huis. Paar dagen later kreeg ik een oog migraine aanval, maar het rare was dat ik al paar jaar geen aanval meer heb gehad en dat het alleen in mijn linker oog was. Ik merkte daarna ook dat ik minder zag door mijn linker glas. Dus ik dag nou daar kwam die migraine door, dus ik naar de opticieen en ja hoor mijn strekte was behoorlijk veranderd. Dus nieuwe glazen aangevraagd. Ik ben er nog wel voor naar de dokter geweest en kreeg een MRI test omdat ik zo lang geen last meer had gehad van aanvallen. Toen ik eenmaal die bril kreeg begon de shit, ik zag alles langzamer en kon er maar niet aan wennen, wat ze mij niet hebben verteld is dat ik een behoorlijke sprong maakte in sterkte, van 0.70 of zo naar + 1.25 met cilinders(ik weet de preciese sterkte alleen van de laatste bril). Dus ik heb het een weekje geprobeerd maar ik begon enorm te stressen en in paniek te raken, alles begon raar te worden. Die zondag ben ik door het lint gegaan, ik had de hele dag gecomputerd en had savonds het slimme idee om even te gaan hardlopen om energie te verbranden, eenmaal aan het rennen ben ik in huilen uitgebarsten en voelde me helemaal klote. Ik had beetje het idee dat ik naar een film zat te kijken vanuit een ruimte pak. Die avond ging ik even in bad, moest toen ook ongelovelijk janken. en die nacht heb ik totaal niet geslapen. Ik wist toen nog helemaal niet wat er aan de hand was, huisarts plat gelopen, ik heb toen weer een nieuwe sterkte gekregen bij de opticieen en ja hoor de sterkte was verkeerd. Ik dacht mooi dat is het. Nee dus. Heb nu dus 2 cilinders in mijn bril maar het gevoel van onwerkelijkheid bleef. Toen ik weer eens op internet zat te lezen wat het kon zijn vloog ik weer naar de eerste hulp, ik kreeg daar een oog test om te kijken of de klap mijn netvlies wat aan heeft gedaan. Was niet zo (eergister ook nog geweest voor de follow up, ook niks) maar op de eerste hulp vond ik de folder van de Hyperventilatie stichting.) daar stond de volgende symptonen in: Gevoel van onwerkelijkheid, enorme vermoeidheid en duizelig gevoel. Dat waren zo'n beetje mijn symptonen. Maar ook wazig zien.. Ik zie nu nog steeds alles langzamer, maar dit is na een week vol met shit en verwarring, het is zelfs moeilijk om dingen van elkaar te onderscheiden qua symptonen. Terwijl ik 2 weken geleden nog normaal voelde.... Ik heb eigenlijk 2 vragen: Kan het zijn door een paniek aanval ik wazig zag en dat vergiste met wazig zien door mijn bril en dat tijdens de oogtest mijn test dus was vervuild door het wazig zien van de Chronische hyperventilatie? vraag 2: Ik moet mijn bloed nog laten nakijken, nog tips voor dingen om aan te kruizen? Ow en de opticien EN de oogarts zeiden beiden dat ze alleen naar het oog kunnen kijken, dus symptonen van Hyperventilatie met oogproblemen vergelijken doen ze niet aan.... het rare van dit allemaal is dat ik geen aanvallen heb gehad, maar is een constant gevoel eigenlijk. Als mensen er over willen praten met me kunnen ze mailen, want ik snap dat niemand het snapt:S

peterpjotter

Geplaatst: 26-11-2008 17:25

dat is de enige manier. als ik mijn arts bel zecht die neem maar twee oxasepam dat helpt is goed voor je. gaat het zo over! de dokter deugd niet, ggz deugd niet, wie deugd er wel neem maar van mij aan!! het leven is een hell, maar met bier gaat het wel!!

WaLLtR

Geplaatst: 31-03-2009 17:28

Meijers schreef:

Dit is precies mijn probleem, allereerst goed te lezen dat ik niet de enige ben Very Happy

Misschien handig als je mij toevoegd op msn (andere met dezelfde irriele angst mogen ook) dan kunnen we elkaar helpen etc. ****************

Moderator opmerking:
Het is niet toegestaan om (email)adressen in berichten te plaatsen.
Zie de forum regels.
U kunt wel uw emailadres in een gebruikersprofiel plaatsen.

laura_S

Geplaatst: 30-09-2009 18:08

Erg heel rot WaLLtR! Zelf ben ik ook lang 'ziek' geweest. Ik had ook last van hyperventilatie. Ik ben sinds een maand er echter van af. Door ************ Misschien helpt het jou ook! succes! xx Moderator opmerking: Heeft u de forum regels wel gelezen?

Margretha

Geplaatst: 15-10-2009 13:19

Hoi Ik ben meisje van (20) Ik heb zn 4 jaar last van hyperventilatie. ( chronische) Ik ben er nu dan ook niet meer zo bang voor nu ik weet wat het is, Ik heb het al tijdje niet meer zo gehad. Maar laaste tijd voel ik me erg raar.. zit niet lekker in me vel. Heb vaak angstigheid voor dingen.. zo als denken dat je een erge ziekte heb om dat je iets voelt.. Bang zijn om te slapen omdat je bang ben om dood te gaan. Heel vervelend allemaal. Ik ga daarom ook pas slapen tot ik zo moe ben dat ik wel in slaap val. Soms is dat 4 uur snachts. En kom ik uit bed om uur of 12. wel extreem dus. Maar de laaste tijd krijg ik nu erge duizeligheid. Waardoor alles heen en weer beweegt. Ik word er nog banger van. En ga me druk maken. Ik hoef niet veel te doen om zo iets te krijgen. Vaak door er aan te denken word ht echt erg. Als ik heel bang word krijg ik ook hyperventilatie bij. Dat krijg ik wel onder controle ik weet wat het is. Maar die duizeliig heid bang dat ik wat heb of zo. Het duurt nu al bijna 3 weken. dat ik dit heb. Gister met douche ging ook alles heen en weer en zakte me rechter been ff weg. Ik schrok echt heel erg ben gelijk ook gestopt met douche. Word er soms ook misselijk bij. Maar ik kan nu ook bijna niet meer lopen, Ik moet me overal aan vast houden. Me benen voelen heel zwaar aan. En soms zak ik er gewoon door heen durf ook niet meer te lopen nu. En dat is ook heel eng. Me hart gaat ook behoorlijk te x dan. Maar hij slaat niet echt over ofzo. ME bloed druk is goed. dusdaar maak ik me geen zorgen over. Ik vind het wel heel moeilijk om te ontspannen. me schouders zitten daar en tegen ook heel erg vast. Komt iemand dit ook bekend voor? Of weet iemand wat dit kan zijn. want ik ben echt erg bang. Groetjes

Margretha

Geplaatst: 15-10-2009 13:44

nadineee schreef:

Hallo allemaal,
Ik ben een jonge meid van net 20 jaar. Ik heb in het verleden een aantal dingen meegemaakt die heel vervelend zijn.
Sinds een jaar heb ik last van hyperventilatie en angstaanvallen.
Ook lijk ik wel veranderd in een hypochonder. Bij alles wat ik voel denk ik dat ik iets ernstigs heb.

Ik wil de controle houden over mij lijf. Ik meet 3x per dag mijn bloedruk en temp :S. Ook blijf ik mijn polsslag in de gaten houden, heel vervelend dus.
Als ik me zorgen maak om anderen bijvoorbeeld mijn vader of moeder heb ik zelf nergens last van, als ik me ga concentreren op mezelf komt het terug. Ik ben er de hele dag mee bezig en ik slaap slecht.

Ook met slapen heb ik vaak angstaanvallen. Ik schrik wakker op het moment dat ik in slaap val en ben dan volledig in paniek! Heb het gevoel dat mijn hart er acuut mee stopt en mn armen en benen zijn dan gevoelloos! Dit duurt even en dan is het weer over, en op het moment dat ik in slaap val komt het weer terug.

Heb ook last van angsten die niet rieel zijn. Dat iedereen om me heen dood gaat of ernstig ziek word.

Herkent iemand dit ?

Ik heb dit oowk. Precies het zelfde. Misschien moet je mijn bericht ook eens lezen.. misschien heb jij dat ook wel?

Liefs Margretha

Beno

Geplaatst: 16-11-2009 19:13

Hallo allemaal, Angstgevoelens, paniekaanvallen, stress,....99% valt onder hyperventilatie. Geraak je ervan af? Ik heb al heel veel dingen gedaan en getracht, soms lukt het voor een lange tijd, jaar, twee jaar, maar dan slaat de bom soms weer genadeloos in. Heel mijn verhaal doen zal denk ik wat lang zijn om te lezen, want dat lezen jullie niet, tenzijn er voldoende interesse is van jullie dan schrijf ik het wel eens uit. Ikzelf ben 37 jaar en ik denk dat ik al 30 jaar hyperventilatieproblemen heb. De ene keer, of periode dat ik er last van heb al wat meer dan de andere keer. Alles wat ik hier gelezen heb, heb ik zeker al 20x gehad. En toch laat ik me ook nog regelmatig beetnemen erdoor. Hoe komt het dat je het krijgt?? niemand weet het, al jaren ben ik ervoor naar de dokter geweest, JAREN! en verschillende dokters per dag soms als ik dacht dat ik doodging of het aan mijn hart had, enz.! De meeste zeggen dan doodleuk dat er niks aan de hand is, maar uitleg nooit gekregen. Hierdoor blijf je bang en door de angst komt het terug. Voor er iemand mij verteld heeft dat het echt hyperventilatie was , dan was ik al 30 of 32 jaar! De keren ervoor had ik steeds niks, op de spoed kennen ze me al, want daar ben ik al 40 a 60 keer doodgegaan! In het middne van de weg ambulance bellen met mijn gsm omdat ik het aan mijn hart had, althans dat dacht ik! Wat ik geleerd heb is proberen vroegtijd de signalen op te vangen waardoor het komt. Laat ons duidelijk zijn het komt niet direct op, maar sluimert al enkele dagen, weken in je lichaam. De kunst is om je dan te ontspannen, Tuurlijk kan je niet ontspannen dan, ik ook niet! Probeer enkele malen per maand te kijken naar delen in je lichaam, span ik mijn schouders niet een beetje op? Laat die zakken, bijt ik op mijn tanden, of druk ik kaken op elkaar,en hoe adem ik, waar span ik spieren op. Als je voelt dat je één van die zaken doet, ergens spieren opspannen terwijl je bv auto aan het rijden bent, aan tv kijken bent, lezen bent, werken bent,.... weet dan dat je hyperventilatie aan het op kweken bent. Als ik dan ga wandelen, lopen, fietsen, dan krijg ik nog meer angst en denk ik zeker dat ik doodga, dus dat doe, of helpt zeker niet bij mij! Probeer gewoon niks te doen, aan niks te denken, en steeds de opgespannen schouders, nek, armen los te laten. probeer verschillende keren per dag eraan te denken, en laat dat los, dan komt het niet door, das echt mijn ervaring. Probleem is dat je meestal niet beseft dat het al bezig is waardoor je al te ver bent. Op dit ogenblik dat ik dit type heb ik al vijf keer mijn kaken van elkaar moeten halen, dus ik doe het ook nog steeds fout. Gaat het ooit weg? Ik hoop het, maar ik vrees ervoor. Tracht ermee te leren leven maar op een manier dat je naar je lichaam kijkt en het tracht te ontspannen, ontspannen van uw spieren, niet van fysiek, (bij mij toch niet) dat heeft een omgekeerd effect, dan heb ik nog meer hartkloppingen, van de angst als ik wandel of fiets dat ik dood val! De pijn die velen op d eborst hebben is een spier ! Tracht op het ogenblik dat je pijn hebt met twee vingers langzaam de borst in te duwen en je zal zien dat op bepaalde plaatsen ter hoogte van je hart het meer pijn doet. Dat is de spier! Weet dat een hart niet pijn kan doen langs de buitenkant. Dus als je duwt en voelt plaatsen met pijn moet je al niet ongerust zijn. Door zo langzam dingen te leren kan ik er rustiger onder blijven op het ogenblik dat ik last heb. Om 's avonds rustig te zijn drink ik de laatste jaren dagelijks een borreltje, half flesje wijn, soms meer, of een paar duveltjes. Enkel s'avonds, ben je dan drankverslaafd geworden erdoor, ik hoop en denk het niet maar het helpt me om direct in te slapen ipv te piekeren over wat ik allemaal wel niet mankeer. Ik heb medicatie genomen, Akton en Serlain, een periode zelfs de twee samen. Dat zijn angstremmers tegen depressies. Ik was toen goed, heb geen aanvallen gehad, maar dat is de oplossing niet. Het afkicken daarna..... en HET KOMT TERUG als je stopt na een jaar! Dus NIET doen. Neem geen medicatie. Maar drink liever een borrel alle dagen. Mijn arts, bijna echte vriend gezien in piek periode's, ik 3-4 keer per week langsging omdat ik dacht het aan mijn hart te hebben! Heeft me dat aangeraden. Tuurlijk ben je geen goede arts als je alcohol aanraad aan mensen zullen er nu velen zeggen. Maar de klachten zijn fel verminderd. en als ik dan s'avonds overal pijn heb, hartkloppingen en drink een goed glas of enkele wijntjes slaap ik goed , en ontspant je lichaam door de alcohol. Nogmaals je moet je niet lazarus drinken hé!

nappy

Geplaatst: 12-01-2010 12:50

Welke oefeningen dienden jullie te doen adhv cognitieve gedragstherapie? ontspanningsoefeningen en ademhalingsoefeningen helpen tijdelijk vind ik maar doen de oorzaak niet verdwijnen. Help!

Google.

Index > Psyche > Wie herkent dit? Angstaanval, hyperventileren, derealisatie?

Pagina 2 van 3

Vorige 1, 2, 3 Volgende