|
|
Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.
|
|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Hart- en vaatziekten > hartoverslag
|
| Auteur |
Onderwerp: hartoverslag |
Anandana
|
Geplaatst: 07-02-2010 20:47 |
|
|
Dag Muppet,
Welkom en join the party zou ik zeggen. Vertel eens wat meer over je klachten als je wil.  |
|
|
|
|
Muppet
|
Geplaatst: 07-02-2010 20:52 |
|
|
Hoi Poolhondje,
Toen ik net last kreeg van die overslagen en het op hol slaan van mijn hart, was ik er van overtuigd dat is iets mis was. Naar de huisarts geweest, naar het ziekenhuis geweest en alles was in orde. Toch geloofde ik het niet, een hart doet toch niet voor niets zo raar? Vorig jaar ben ik weer naar de huisarts geweest (een nieuwe). Hij heeft toen echt de tijd genomen, heeft nog uitgebreid geluisterd en mij verteld dat het echt geen kwaad kon en dat iedereen dit heeft, maar dat ik de pech heb dat ik het voel. En ik geloof hem. Als er echt iets aan de hand was, hadden ze het wel gezien en was ik er nu waarschijnlijk niet meer geweest. Het zit allemaal tussen mijn oren en dat weet ik. Maar op het moment dat mijn hart weer raar doet, verlies ik mijn realiteitszin en ben ik er van overtuigd dat ik ieder moment dood neer kan vallen.
Wat ik nu zo verschrikkelijk stom vind; het ging een tijdje goed, weinig last en ineens (nadat ik een heerlijk ontspannen wandeling hen gemaakt met mijn hond), begint het gedonder weer! En dat brengt me dan toch weer aan het twijfelen.. Ik kom nooit meer van die angst af denk ik en dat is jammer, want het beïnvloed mijn hele leven. Een stukje fietsen? Mij niet gezien... Sporten? Ammenooitniet! Ontzettend vervelend... Soms wens ik dat ik nog een jaar of 5 was, lekker rennen en spelen, geen besef van de dood en lekker genieten van het leven.
Ook het onbegrip vind ik erg vervelend, mijn vriend bijvoorbeeld snapt niet waar ik me druk om maak... Maar die angst is er nu eenmaal en hoe graag ik die ook opzij zou willen zetten, het lukt gewoon niet....
Ik ben blij om te lezen dat meer mensen zich zo voelen, het geeft toch een beetje steun.... |
|
|
Muppet
|
Geplaatst: 07-02-2010 21:05 |
|
|
Hoi Anandan,
Mijn klachten? Hm, ik zal even bij het begin beginnen... Ik ben altijd wel bewust geweest van mijn hartslag, maar echt rare dingen voelde ik nooit. Tot 3 jaar geleden, ik zat op mijn werk en voelde me plotseling slap worden, ik schrok en vervolgens begon mijn hart op hol te slaan (bleek achteraf een paniekaanval te zijn). Daarna ben ik heel angstig geweest, een jaar lang was ik mij ieder moment van de dag bewust van mijn hart, klopt ie nog wel goed? Shit, hij gaat veel te snel! Veel paniekaanvallej en 24 uur per dag bang dat mijn hart ermee zou stoppen. En toen kreeg ik als klap op de vuurpijl last van overslagen. Het komt ineens, meestal in rust. Het voelt alsof mijn hart even hapert en dan even stopt, ik krijg dan even geen adem en soms voel ik me raar in mijn hoofd of tintelen mijn vingers. Natuurlijk ben ik dan gelijk ik paniek, meestal hoest ik dan even ( om het voor mijn idee weer op gang te brengen) en wapper even met mijn handen, het ziet er vast heel raar uit. De 'aanval' die ik vanmiddag had is nu gelukkig over, in mijn hoofd ben ik nog wel onrustig en angstig, maar mijn hart slaat gelukkig niet meer over. Welheb ik sinds vanmiddag last van mijn linkerarm, een beetje een zeurderige pijn... Weer heel vervelend, want ik kan die angst nu niet van me afzetten...
Als je nog meer wilt weten, vraag het maar hoor, ik vind het moeilijk om zo even alles op te schrijven! |
|
|
Anandana
|
Geplaatst: 07-02-2010 21:14 |
|
|
Het opschrijven vind ik ook altijd moeilijk Muppet. Om daadwerkelijk de kern van het probleem uit te leggen blijft lastig. Vaak weet ik zelf niet eens wat ik voel laat staan dat ik moet uitleggen aan derden hoé het voelt. Die paniekaanvallen zijn voor mij heel herkenbaar, daar heb ik ook heel erg last van gehad. Het beïnvloed mijn leven tot op het bot en dat maakt me soms gefrustreerd over het functioneren van mijn eigen lichaam.
Ondanks het feit dat wellicht veel van mijn klachten tussen mijn oren zit, zit ik er wel mee en zou ik graag handreikingen willen hebben. Hierdoor ben ik flink op zoek naar antwoorden vanuit het alternatieve circuit.
Het duurt vaak langer voordat je resultaat ziet echter is het resultaat vaak wel effectiever. |
|
|
woody
|
Geplaatst: 08-02-2010 12:54 |
|
|
| Als je zolang met die kloterij rondloopt wordt je het stilaan gewoon. In het begin sloeg mijn hart op hol van de angst en zo creëer je die vicieuze cirkel. Je moet jezelf neerleggen bij de situatie, anders heb je geen leven meer, geen sociaal leven en ook geen seksueel. Toen ik het beu werd voortdurend in een vernietigingskamp te leven ben ik ontsnapt. Ik blijf wel voortvluchtig, maar toch vrij. Gemakkelijker gezegd dan gedaan? Nee, gewoon doen, het is levensnoodzakelijk. |
|
|
Anandana
|
Geplaatst: 08-02-2010 21:07 |
|
|
Ha Woody, je spreekt weer wijze woorden.
Ik ben er ook van overtuigd dat wanneer je je klachten accepteert het beter te verteren is. Er tegen vechten geeft per definitie weerstand en bij acceptatie krijg ik meer rust in mijn lijf. Ondanks dat vind ik het soms verdomd moeilijk om het te accepteren en heb ik zin om flink met mijn kont tegen de krib te gaan. |
|
|
Poolhondje
|
Geplaatst: 08-02-2010 21:26 |
|
|
| Whaha...dat worden dan 2 konten als je het niet erg vindt. Jezelf erbij neerleggen heeft bij mij in ieder geval totaal geen zin, daarentegen zal ik wel blijven vechten, in die zin, om uit te zoeken wat ik mankeer en/of dit eventueel draagbaar te maken. |
|
|
Anandana
|
Geplaatst: 08-02-2010 21:30 |
|
|
Bij mij heeft het wel zin...........dat heb ik wel ervaren. Dat wil niet zeggen dat het dan weg is, alleen de extra lading is eraf en de paniekaanvallen worden minder.
Alleen heb ik soms gewoon geen zin om het te accepteren!  |
|
|
Poolhondje
|
Geplaatst: 08-02-2010 21:40 |
|
|
Ik vind het in ieder geval moeilijk iets te accepteren waarvan ik niet weet wat het is...
Had Anandana al uitslag gekregen? |
|
|
Anandana
|
Geplaatst: 08-02-2010 21:45 |
|
|
Nope, op z'n vroegst woensdagmiddag.  |
|
|
|
|
Maria H
|
Geplaatst: 13-02-2010 13:14 |
|
|
Hallo Allemaal.
ik heb alles met stijgende verbazing gelezen. Wat een herkenning. Heb al jaren last van overslagen. Maar vorige jaar ben ik geopereerd en toen is het erger geworden, elke dag elk uur is het raak, soms één overslagen soms meerdere achter elkaar en dat maakt zo angstig, soms zo erg dat ik niet meer naar buiten durf. Ben op aanraden van de ha naar een cardioloog geweest omdat er ernstige hartkwalen in mijn faml. voortkomen en om mij uit te laten leggen hoe de overslagen tot stand komen , die cardiloog deed heel neerbuigend en zei je hebt goede hartoverslagen (wat dat ook mag wezen) en ik kan jou niet in 5min uitleggen wat ik in 6jr heb moeten leren, de arrogantie.
Sinds gisteren heb ik doffe dreunen in mijn borstkast en dat maakt het nog angstiger en gelijk schiet dan de zenuwen door mijn lijf, wie herkent dit??
groetjes Maria
heb dit ook eerder geschreven maar waar het gebleven is?? dus nog maar een keer proberen |
|
|
Anandana
|
Geplaatst: 13-02-2010 13:28 |
|
|
Welkom Maria, join the party!
Wat een arrogante kwast die cardioloog! Ik herken het wel hoor, die van mij zat me aan te kijken met een blik van: "wat kom je hier doen!".
Goede overslagen zijn overslagen die in de boezem plaats vinden. Als de overslagen in de kamers plaatsvinden is dat reden om verder te kijken.
De doffe dreunen in de borst zijn mij bekend. Ik heb de afgelopen weken geleerd (naar aanleiding van het stukje van Woody; thanks Woody voor de wijze woorden) om de klachten te gaan accepteren. Dat is niet gemakkelijk, en soms wil dat niet lukken. Echter het merendeel gaat het op het moment met mij heel goed door een andere manier van omgaan met de klachten.
Ik loop momenteel bij een psycholoog, haptonoom, healer/masseur en heb bloesemremedies om me bij alles te ondersteunen. |
|
|
Maria H
|
Geplaatst: 13-02-2010 13:37 |
|
|
Hallo Anandan
ik weet nog niet goed waar ik naar toe moet om te reageren, ik hoop dat het lukt.
Ben blij met je snelle reactie en dat die doffe dreunen dus bij jou ook bekent zijn.
Ik ben ook onder behandeling bij een psycholoog maar die zit me soms ook aan te kijken van waar heb je het over. |
|
|
Maria H
|
Geplaatst: 13-02-2010 13:51 |
|
|
Hoi Anandana
Weet je waar mijn psycholoog het vaak op gooit, ik heb ook reuma en dan zegt ze het kan bij jou ook komen van het syndroom van tietze terwijl de reumatoloog heeft daar hoort geen hartoverslagen bij, dus wordt je van de ene naar de andere verwezen en de klachten blijven.
Mag ik vragen wat bloesemremedie is?
Pff heb niet zoveel verstand van pc dus het is allemaal even uitzoeken of het allemaal overkomt, staan allemaal tekens bij |
|
|
Poolhondje
|
Geplaatst: 13-02-2010 17:52 |
|
|
Hoi Maria,
Ook van mijn kant welkom bij de club...
Ik weet geen eens of het bij wel hartoverslagen zijn, kon iemand mij dit maar zeggen. Die onwetendheid, daar wordt je zo moe van.
Ik heb me weer eens verdiept in Reiki, lijkt wel zo'n beetje mijn laatste strohalm zou ik bijna zeggen...
Met andere mensen heb ik het er geen eens meer over, want die kijken mij ook aan alsof ze water zien branden, schiet niet echt op zo...
Wellicht geeft je dit een soort van rust om op dit forum met verschillende mensen hierover te praten, bij mij helpt dit wel in ieder geval..heb het gevoel dat ik niet de enige ben met dit soort klachten.
Tot horens... |
|
|
Maria H
|
Geplaatst: 14-02-2010 13:22 |
|
|
Hallo
* Poolhondje, Reiki heb ik ook al wel eens gehad (een kennis van mij geeft reiki) maar mij hielp het niet , maar als je het niet geprobeerd hebt dat weet je het ook niet, dus ik zou zeggen probeer het.
Nee andere mensen kunnen zicht denk ik ook moeilijk voorstellen wat je doormaakt, heel vaak hoor ik je weet toch dat het niets is, dus begin ik er ook niet meer over.
Ja het helpt al heel veel om met jullie van dit forum erover te praten en van gedachten te wisselen, geef idd het gevoel dat je er niet alleen voor staat.
* Woody wat jij schrijft zit een heleboel waarheid in, en soms heb ik dagen dat ik denk daar heb je ze weer en ik heb ook dagen, en die zijn er op dit moment meer, dat de angst enorm toeslaat en dan moet je oppassen dat het je sociale leven niet gaat beheersen. Je schrijft gemakkelijker gezegd dan gegaan, maar gewoon doen en dat laatste is vaak nog zo moeilijk en het is wat Anandana schrijft soms heb je geen zin het te accepteren en heb ik wil dit niet. |
|
|
woody
|
Geplaatst: 14-02-2010 13:54 |
|
|
Zonder dank Anandana, sindsdien blijf ik me toch maar de kop breken over een vraagstuk; de kont en de krib. Ik snap die uitdrukking niet, maar hopelijk kun je dat - als tegenprestatie - nog eens toelichten  |
|
|
Poolhondje
|
Geplaatst: 14-02-2010 14:16 |
|
|
Ja Anandana, wat ben je toch een kribbebijter...  |
|
|
woody
|
Geplaatst: 14-02-2010 19:31 |
|
|
| Holala, samenzweerderig Poolhondje? |
|
|
Maria H
|
Geplaatst: 14-02-2010 20:23 |
|
|
| Het is toch een heel normale uitdrukking. |
|
|
|
|
|
|
|
| Pagina 107 van 110 |
|
|
|
Vorige 1, 2, 3 ... 106, 107, 108, 109, 110 Volgende
Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2009
|