|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Psyche > duizelig,neiging tot omvallen(denken )niet bewust iets doen?
|
| Auteur |
Onderwerp: duizelig,neiging tot omvallen(denken )niet bewust iets doen? |
miss Dannii
|
 Geplaatst: 21-03-2005 13:20 |
|
|
ik zit alweer met een raadsel,waar mijn zus soms ook last van heeft.
bij mij is het zo:sinds het overlijden van een dierbaar persoon (wat mij heel zwaar gevallen is)heb ik last gekregen van hyperventilatie,sins kort heb ik dan ook nog hartritmestoornissen dat gepaard gaat met benauwdheid.
maar dat allemaal even ter zijde,het ergste vind ik nog dat ik plotseling heel duizelig kan worden.
en als ik praat dat ik mezelf niet zo goed hoor ik besef alles niet zo op dat moment.
toch loop ik gewoon door en val niet om ofzo...
maar mijn concentratie is weg dan.
ook soms(ofja nu de laatste tijd best vaak) als ik een glas drinken oppak,denk ik steeds dat ik het laat vallen.het gebeurd niet,maar zo voelt het wel.
ik dnek dan gewoon dat ik het niet meer kan vasthouden.
ik wil hiervanaf.ik vind het maar eng.
en voel me er niet zo gelukkig mee,ik ga steeds meer denken dat het door alle stress komt die ik vaak heb.
(ben een enorme denker)
en heb al best wat meegemaakt...
heeft er iemand een idee advies voor me?
dankjewel alvast!!!
gr daan |
|
|
|
|
Heleen
|
| Geplaatst: 22-03-2005 16:00 |
|
|
Hyperventilatie en angststoornissen gaan vaak samen met symptomen van derealisatie, waar je jezelf en de omgeving kortdurend ervaart als minder echt, en de dingen ziet alsof ze verder weg gebeuren, of als in een film. Dit duurt vaak maar kort, en is veelal stress-gebonden. Soms is het onderdeel van een angst- of paniekstoornis, maar heel veel mensen hebben ooit wel eens zo'n ervaring gehad of hebben het af en toe. Op zichzelf komt het dus vrij vaak voor, maar sommige mensen hebben er in wat extremere mate last van.
Depersonalisatie zou je kunnen zien als een specifieke vorm van derealisatie, hierbij bestaat het gevoel los te staan van je eigen lichaam of je eigen mentale activiteiten, alsof je in een droom leeft.
Lijkt één van deze dingen op wat je ervaart tijdens zo'n moment? |
|
|
miss Dannii
|
| Geplaatst: 22-03-2005 21:13 |
|
|
ja,ik kan het me wel voorstellen.
aangezien ik ook hyper heb.
maar dit kan geen kwaad verder,en kan er ook niets tegen doen dus?
ook geen medicijnen of wat dan ook?
ik wil namelijk niet dat de mensen om mij heen me gaan zien als een of andere mafkees 
is het dus gewoon een idee dat ik heb?
het gaat dus niet echt gebeuren?
want ik dnek dan als ik dat heb,en zit in een stoel,denk ik steeds van: oeh nou moet ik opstaan als dat maar goed gaat..
ik probeer me er ook heel sterk tegen te verzetten
omdat ik als persoon verrekte sterk in mekaar zit en mezelf niet wil verliezen aan zoiets.
ik sta dat gewoon niet toe.
maar dat ik bv bijna mijn glas laat vallen(tenminste dat denk ik dan soms) heb ik wel meer last van als er meerdere mensen in de buurt zijn.
misschien dat ik er dan meer op let ofzo... 
maar er is geen oplossing voor? |
|
|
Heleen
|
| Geplaatst: 22-03-2005 22:16 |
|
|
| miss Dannii schreef: |
| maar er is geen oplossing voor? |
Hmm, moeilijk te zeggen. Vaak nemen de klachten af als de trigger/oorzaak weggenomen wordt. Dus grote kans dat je er meer last van hebt in een stressvolle periode, en dat het een heel stuk minder voor zal komen als de stress afneemt. Derealisatie of depersonalisatie is inderdaad iets dat meestal "onschuldig" is, dus je hoeft denk ik niet bang te zijn dat je dat glas echt laat vallen. Problematisch is het eigenlijk alleen als het je functioneren beïnvloedt.
Wel wil ik bij dit verhaal twee kanttekeningen plaatsen. In de eerste plaats kan ik niet zeker weten of we het werkelijk hebben over derealisatie. In ieder geval lijkt het er op. In de tweede plaats kan derealisatie ook onderdeel zijn van andere psychische stoornissen, en kan het tenslotte ook veroorzaakt worden door bepaalde somatische aandoeningen, of door middelengebruik. Je verhaal klinkt voor mij niet alarmerend, maar als je er erg veel last van hebt of als je het -om wat voor reden dan ook- niet vertrouwd, lijkt het me toch verstandig om dit met je huisarts of bijv. psycholoog (als je die ziet) te bespreken. |
|
|
miss Dannii
|
| Geplaatst: 24-03-2005 21:45 |
|
|
weet je,ik ben er nu zoveel mee bezig dat ik me steeds drukker ga maken.stress heb ik altyd gehad maar ben bang dat het erger gaat worden als ik er steeds zo druk over maak.
ik heb er nu gewoon elke dag last van en mijn concentrtie is ook ver te zoeken dan.
het komt ook in vlagen,de ene keer heb ik het heel erg
en de andere keer ben ik er helemaal niet mee bezig en is er nix aan de hand...
een psycholoog heb ik geen |
|
|
miss Dannii
|
| Geplaatst: 24-03-2005 21:47 |
|
|
| is er niet een soort van ademhalings oefening die ik kan toepassen als ik dit heb om rustig te worden of om te ontspannen?? ja niet dat ik bij zon yoga club aankom ofzo,doe altyd alles alleen oplossen,zo zit ik gewoon in elkaar helaas |
|
|
Heleen
|
| Geplaatst: 24-03-2005 22:12 |
|
|
Ademhalingsoefeningen zijn er genoeg, en als je een manier zoekt om je te ontspannen is het vooral een zaak om iets te vinden wat goed bij je past. Op internet is ook wel wat te vinden, kom ik vandaag of morgen (wordt morgen zie ik, 't is al laat) nog een goede site tegen, dan zal ik 'm hier posten. Een fysiotherapeut of oefentherapeut Mensendieck of Cesar kan je hier trouwens ook bij helpen. En als je er zo veel last van hebt, is het misschien toch verstandig om het eens met je huisarts te bespreken?
| Quote: |
| doe altyd alles alleen oplossen,zo zit ik gewoon in elkaar helaas |
Mijn (ook persoonlijke!) ervaring is dat alleen al het feit dat je jezelf ziet als iemand die altijd alles alleen oplost, een drempel kan zijn om hulp te zoeken wanneer je het nodig hebt. Ik ben ontzettend eigenwijs, maar heb aan mijn eigen wet eigenwijsheid mag zolang je er anderen geen schade mee doet een paar jaar geleden toch na het anderen maar of jezelf toegevoegd. Ik doe ook het liefst alles zelf, maar weet donders goed dat ik niet alles zelf kán. Dan moet je dat ook durven toegeven in de dagelijkse dingen. Moet ik ergens hulp voor vragen, of zit ik bij m'n huisarts omdat ik er helemaal doorheen zit vanwege de pijn, dan is dat een uiting van het feit dat ik niet alles zelf kan. Maar dat wist ik dus al. Als je dat eenmaal beseft, is hulp vragen niet meer bedreigend.
Ik zie een consult bij een arts ook vaak als het "lenen van kennis". Ik wil immers antwoord op een vraag waarvoor ik zelf te weinig kennis in huis heb om hem te kunnen beantwoorden. Daarbij: het is z'n werk, hij wordt ervoor betaald  . Zo ook voor psychologen en andere hulpverleners. Natuurlijk heb je er niets aan als je ze niet nodig hebt, maar zorg goed voor jezelf en maak dat je ze te vinden weet als dat een keer wél zo is.
Zo, en nu van m'n zeepkistje afklimmen  . Sorry als dat te prekerig was, ik bedoel het goed. |
|
|
mariejose_
Gast
|
| Geplaatst: 24-04-2005 21:53 |
|
|
| Ik herken de klachten , dit komt bij mij door veel te snel werkende schildklier (hyperthyreoidie) , kijk eens op schildklierwijzer.nl of je de andere symptomen ook herkent. |
|
|
mies
Gast
|
| Geplaatst: 29-06-2005 13:42 |
|
|
hallo
ik ben bang dat niemand mij kan helpen
bij mij is het neit meer een gewone duizelig heid
bij mij is het een sooort uitval
het ene moment ben ik gewoon aan eht werk
niks aan de hand
en in een flits voel ik eht opkomen
op het mkoment dat ik eht voel op komen maak ik me druk
soms is het zo erg
dan kan ik gewoon neit meer lopen
en zelfs neit meer praten
het is net of ik bezopen ben ]
en ik drink geen druppel alcohol
ik voel ook vaak mijn spieren smaen trekken
ik heb echt van alles geprobeerd
bloed laten prikken
ik heb zdelfs een eeg gehad
kwam niks uit
de neuroloog zij
nee je hebt niks
toen dacht ik ik doe het gewoon rustig aan
bij mij is het zeker geen stress
moet iets anders zijn
kort na de neuroloog een dag later ofzo
had ik eht ol mijn werk
neit meer kunnenn lopen en neit meer kunnen praten
na zon miinute of 10 dacht ik ik probeer naar de wc te gaan dan gaat eht wel over
want ik was op mijn werk
en ik voelde me nogal voor lul staan
dus ik met moeite naar de wc
mijn ding gedaan
en ik wil naar buiten lopen
kon nog steeds neit lopen
en toen ging ik out
klpate met mijn hoofd tegen de wc deur
maar gelukkig was ik neit alleen
mijn baas was er
maar ja hij is ook geen medicus
dus wat kan hij doen
ik werd gehaalt
door mijn vader
meteen door naar de huis arts
de huisarts voelt 1 keer aan mijn pols en zegt
tja
volgens mij is eht niks
kleine kinderen hebben dit wel vaker ik wist neit wat ik meots zeggen
ik denk dqat 3er niks aan te doen is
k heb het nu al 10 jaar
en het woord erger en erger
heb het gemiddelt 1 a 2 keer per week
het nmaakt me bang
ik wil hier van af
alleen de vraag is hoe
als er niemand is die het weet
zelf dokters neit
ik zou er gewoon mee moeten leren leven |
|
|
anoniem
Gast
|
| Geplaatst: 05-08-2005 18:50 |
|
|
misschien helpt de gedachte dat er heel veel mensen zijn die hier last van hebben. o.a. ik. haast niemand in mijn omgeving heeft er begrip van.. stel je niet aan. de eerste keer lukt het nog wel, maar ik heb er nog al een jaar last van, dan is het begrip een keer op.
hopelijk helpt mijn medeleven een beetje, maar verder heb ik ook geen echt advies ofzo |
|
|
|
|
peter
Gast
|
| Geplaatst: 17-09-2005 11:43 |
|
|
Hallo,
even mijn verhaal. Ik heb al zeker 10 jaar last van angsten. Bij mij is een gegeneraliseerde angstsstoornis met paniek geconstateerd. Dit betekend dat er perioden van maanden zijn dat ik gebukt ga onder voortdurende spanning en angst. Het vervelendste van deze zooi vind ik dat ik in deze perioden het gevoel heb dat ik er niet ben. Of ik los sta van alles, niet leef maar in een enge film rond loop. Alles ziet er anders uit, of ik er geen onderdeel van uitmaak. Ik voel mezelf dan ook niet meer, vindt zelfs mijn gedachten raar. heel bizar.
Zelf denk ik dat derealisatie veel met angst en spanning te maken heeft. Hoe hoger de angst hoe groter dit kut gevoel. |
|
|
anoniem
Gast
|
| Geplaatst: 17-09-2005 13:17 |
|
|
| *** Bericht aangepast door Hooglander1, dit bericht voldeed niet aan de Forum regels. *** |
|
|
anoniem
Gast
|
| Geplaatst: 17-09-2005 22:07 |
|
|
miss dannii,
een hele simpele oefening is ;je onderkaak ontspannen.
Probeer heel je gezicht t e ontspannen. Denk aan je buik. Je gaat vanzelf buikademhalen.
Je raaktvanzelfontspannen. |
|
|
angelique1971
|
| Geplaatst: 14-11-2005 21:12 |
|
|
| Het lijkt op hyperventilatie met daarop een angst en paniekaanval. |
|
|
sander
Gast
|
| Geplaatst: 20-11-2005 22:07 |
|
|
beste miss dannii...
Dat gevoel dat je hebt zijn allemaal uitingen van je hyperventilatie...ik heb er ook heel vaak last van...
Probeer voor je zelf s te kijken wanneer je het krijgt.
Bijv. als je druk hebt gehad als je gesport hebt of iets dergelijks.Als je zo gaat kijken zul je hoogstwaarschijnlijk zien waar die dingen gebeuren en dan zul je j ezelf vertrouwen weer terug krijgen en dat is belangerijk want alleen dan...Kom je van je hyperventilatie af...!Ik ben nog maar 16 jaar maar ik heb er enorm van in de put gezeten...en ga nu naar psycholoog en dat doet me erg goed... |
|
|
Lina72
|
| Geplaatst: 23-11-2005 12:40 |
|
|
| Ik heb ook van deze klachten gehad, bijna hetzelfde wat jij beschrijft, maar dan zag ik ook nog dingen die er niet waren en had ik nachtmerries waar ik gillend uit wakker werd. Ik heb heel veel baat gehad bij Fluoxetine (als ik het me goed herinner), het is wel een behoorlijk ingrijpend middel, dus laat je goed voorlichten voor je eraan begint. Ikheb het een goeie drie maanden geslikt |
|
|
miss danni
Gast
|
| Geplaatst: 19-04-2006 21:10 |
|
|
dankjewel voor jullie posts.
Het is ergens toch wel "fijn" te horen dat ik niet de enige ben die t heeft en ik denk zelf ook dat het veel te maken heeft met mijn hyper.
Aan gezien ik een denker ben en heel lang kan piekeren om nix kan ik dus nietzeggen of t door stress komt want dat heb ik altyd haha.
het gaat wel beter nu maar alleen dat glas oppakken en heel naar de kamer brengen met inhoud is een probleem.
oh en geloof me, 2 glazen in 1x?? echt niet dat dat me gaat lukken.
ik praat r verder thuis niet over dus koffie rondbrengen doe ik niet als we visite hebben, best lullig eigenlijk maar ik kan dr dus niets aandoen. opruimen kan wel als de glazen maar leeg zijn.
het is echt als ik onderweg ben met mijn glas denk ik van niet laten vallen niet laten vallen.
en zodra ik het neer will zetten en iedereen kijkt hoe ik dat doe ja dan moet ik heel veel moeite doen om niet te gaantrillen of t te laten vallen :s
Echt zo irri |
|
|
Maaikie26
Gast
|
| Geplaatst: 27-04-2006 14:00 |
|
|
Hallo
Ik ben Maaik Hooijmans uit Leidschendam...
Heb nu al zeker twee jaar te kampen met duizelingen, soort uitvallen ook inderdaad...
Ben bijvoorbeeld net naar buiten geweest met collega's en kon buiten zowat geen stap verzetten vanwege die duizeligheid.
Wil geen pillen slikken, wil er wel vanaf!!
Heeft iemand nog wat tips!!!  |
|
|
lena1
|
| Geplaatst: 05-05-2006 9:14 |
|
|
hoi,
ik wilde hier ook even mn verhaal kwijt hoor..... ik heb het verschijnsel een "soort van duizeligheid" dagelijks!! gek word ik ervan.. heb de hele dag het gevoel alsof ik dronken ben ofzo.. ik heb hyperventilatie en denk zelf dat het daar mee te maken heeft ( ik hoop dat het daar mee te maken heeft ) maar echt lekker voel ik me dr niet bij... moet gewoon elke dag naar mn werk en dan zit ik hier met een gevoel alsof ik net een fles jenever achterover heb gegooid! moet verschrikkelijk mn best doen om me eigen te kunnen concentreren... lijkt net alsof alles wat ik meemaak niet echt is! dan kijk ik naar mn collega's en dan zie ik ze wel, maar ( ja ik weet niet zo goed hoe ik t moet verwoorden ) dan zie ik ze niet...... klinkt raar he?! voel me heeeeel raar in mn hoofd gewoon.. herkent iemand dit??? |
|
|
Serge
Gast
|
| Geplaatst: 09-05-2006 3:49 |
|
|
| Hoi, het verbaast me om te lezen hoe veel mensen hier last van hebben. sinds een paar maanden heb ik af en toe ook van die "wegtrekkers" het is een beetje het gevoel wat je kunt hebben na het sporten of als je te snel bent opgestaan alleen dan veel langer. Zeker de eerste keer schrik je je kapot en het is bijna niet uit te leggen aan je omgeving maar je hebt echt het gevoel dat je je lichaam niet onder controle hebt. Ik ben al een keer naar een arts geweest en het gevoel proberen uit te leggen, maar die zegt ook dat het niet vreemd is. deze week ga ik naar een andere arts voor een tweede controle. Ik heb het idee dat er iets knel zit(een ader naar m'n hoofd ofzo) maar heb verder geen last van andere dingen. maar het is wel een eng gevoel. zodra ik iets weet post ik het hier wel even. |
|
|
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 3 |
  |
|
