|
|
Het medisch discussie forum voor
lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.
|
|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Psyche > PMS & PMDS : Hormonenbehandeling of Antidepressiva?
|
| Auteur |
Onderwerp: PMS & PMDS : Hormonenbehandeling of Antidepressiva? |
AndreaF
|
 Geplaatst: 07-02-2010 13:43 |
|
|
Wat een herkenning hier!!
Helaas hoor ik ook bij de grote groep vrouwen die aan PMS lijdt. Sinds onze jongste is gestopt met borstvoeding (Bijna een half jaar geleden) voel ik me weer steeds ellendiger. Ik heb na het stoppen met de pil gezegd er niet meer aan te willen beginnen, maar ik voel me nu zeker 2 weken per maand zo ellendig, ik herken mezelf niet meer terug. Daarbij het heftige bloedverlies, dit wil ik niet meer!
Dus laatst naar de huisarts geweest, klachten voorgelegd en gevraagd of de pil zou kunnen werken en mijn huisarts stond daar zeker voor open. Nu is het wachten tot ik weer ongesteld ben en zo te merken duurt dat niet lang meer en dan kan ik aan de pil beginnen. Ik hoop zo dat het werkt, want niet alleen ik voel me hier ellendig bij, maar ook m'n gezin heeft er onder te lijden. |
|
|
|
|
marjanm
|
| Geplaatst: 07-02-2010 16:14 |
|
|
| Het is altijd fijn om te weten dat je niet de enige bent.Over 2 weken ga ik op wintersportvakantie. Ik weet nu al dat ik problemen heb. Ik probeer me altijd zo goed mogelijk voor te bereiden. Je weet immers dat het eraan komt. Ik hou alles wat ik voel bij op een kalender. Dat maakt je bewust van je stemming. Weet wat je voelt en wanneer je het gaat voelen. Het maakt het er niet makkelijker op, maar wel meer te begrijpen voor de mensen om je heen. Breng het niet in de taboe sfeer, maar hou het bespreekbaar. |
|
|
joofel
|
| Geplaatst: 08-02-2010 12:14 |
|
|
Wel..hier ook 1 met de pms klachten..
]
Die zijn bij mij ontstaan na 2 ppd's(postnatale depressie(hoewel ik niet depressief was).
De ppd begon bij nadat ik ging stoppen met borstvoeding en ik weer voor het eerst ongesteld moest worden.
Uiteindelijk kwamen we erachter waar dat vandaan kwam.
Ik gebruik het hormoon duphaston(2 weken van mijn cyclus) samen met de pil, om mijn hormoonspiegel stabiel te houden, en dat werkt bij mij heel goed.. |
|
|
AndreaF
|
| Geplaatst: 08-02-2010 12:32 |
|
|
Joofel,
Ben je via een gyneacoloog hierachter gekomen?
Ik begin eerst met de pil en zie wel hoe dat loopt, maar dat hormoon is wel iets om te onthouden.
Jouw verhaal klopt wel wat met die van mij, bij mij begonnen na de borstvoeding. |
|
|
joofel
|
| Geplaatst: 08-02-2010 23:01 |
|
|
Hallo Andrea..
Ik wist eerst niet dat ik een ppd had. Mijn huisarts was een niet erg meewerkende man, en gooide alles op het psychische en heeft mij maar wat aan laten modderen.
Ik ben er zelf uitgekrabbeld, wat zwaar was.
Toen mijn dochter een jaar of 4 was, las ik een artikel over een vrouw die behandeld werd door iemand(Eileen Engels) die vrouwen behandeld met een verstoorde hormoonhuishouding.
Ik las dit artikel met verbazing, want er werd mij duidelijk wat er met aan de hand was geweest.
Uiteindelijk bij mijn 2e zwangerschap contact gezocht met die vrouw.
En afgesproken dat ik op de dag van de bevalling met dat hormoon(duphaston) aan de slag moest.
Eigenwijs als ik was dacht ik dat ik het zelf wel kon en deed ik dit samen met de huisarts.Wederom begon het circus opnieuw na het stoppen v/d borstvoeding, en 1e keer ongesteld worden.Alleen trok ik nu meteen a/d bel bij de huisarts en die gaf mij seroxat erbij. Maar ik voelde aan mijn lichaam dat het dit niet was. Uiteindelijk toch maar een afspraak gemaakt bij Eileen. Het bleek dat ik een veel te lage dosering duphaston kreeg.
Die werd verhoogd, seroxat afgebouwd en na een week of 3 begon ik op te knappen.
Probeer idd de pil eens, miss dat je hormoonspiegel wat gaat stabiliseren, hoewel je hormoonspiegel wel ineens naar beneden donderd na een bevalling en na het stoppen van de borstvoeding, en dat is waar je nu tegenaan loopt. |
|
|
Kimmi
|
| Geplaatst: 16-02-2010 11:00 |
|
|
Goedemorgen,
Ook ik zou graag wat feedback krijgen naar alle mogelijke behandelingen naar (met name) PMDS. Sinds een half jaar weet ik dat de grootste problemen binnen mijn relaties (zowel met mensen van buitenaf als de mensen dicht bij me) veroorzaakt worden door dit bizarre syndroom.
Helaas heb ik de Dysfoor-versie wat inhoudt dat ik naast stemmingswisselingen ook behoorlijk agressief kan zijn. De lichamelijke klachten neem ik allang voor lief, maar de problemen die de stemmingen veroorzaken zijn erg pijnlijk. Ik heb een prachtig leventje waar menigmens jaloers op zou zijn en elke maand gooi ik die aan de kant door mijn man aan te vallen, zowel met woorden als helaas daden, vreselijk. Na 2 - 3 dagen is de rust redelijk weder gekeert en schaam ik me dood. Er valt in die periode ook geen zinnig woord met me te voeren want alles maalt in mijn hoofd, ik zie alles zwart en werkelijk niets is goed. Alle irritaties van de afgelopen 10 jaar worden weer naar boven gehaald alsof ze vandaag gebeurd zijn en geloof me het gaat om niets (heb een geweldige vent die me nooit belazerd heeft ofzo). Is heel moeilijk voor mijn gezin en gelukkig zijn we erachter gekomen waar de stemmingswisselingen vandaan komen anders had de PMDS mijn relatie en gezin gekost, ongelooflijk.
Ben door de huisarts aan de pil gezet een half jaar geleden, maar mijn lijf bleef continue vechten tegen die hormomen, mirgaines, bloedingen, slaapproblemen, blaasontsteking, allemaal door de pil. Ben dus -na overleg- afgelopen week gestopt met die pil en ga over 2 weken praten (via PSYQ) met een psychiater die meedere gevallen van PMS onder behandeling schijnt te hebben, ben zeer benieuwd of die mij helpen kan.
Heel graag zou ik behandelwijzes horen van vrouwen die ook de Dysfoor-versie hebben, ik ben namelijk zeker niet depressief, ik lig op sommige dagen alleen volledig overhoop met alles en iedereen, voel met niet gewaardeerd, ga met wildvreemden zware ruzies aan (bijv in verkeer), ben laatst bijna mijn rijbewijs kwijtgeraakt door zo'n actie en heb een tijdje geleden ook daadwerkelijk een vreemde geslagen... Te gek voor woorden natuurlijk maar op die momenten vind ik dat volledig rechtvaardig. Kun je nagaan wat het in mijn relatie doet...
Mocht je wat "handvaten" kunnen aanreiken dan hoor ik dat heel graag, want het leven is veel te mooi voor al deze waanzin. Alvast mijn dank! |
|
|
|
|
|
| Pagina 2 van 2 |
  |
|
|
Vorige 1, 2
Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2009
|
