Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Zwangerschap > Bevallen met Vaginisme
Auteur Onderwerp: Bevallen met Vaginisme
Ikke
Gast



BerichtGeplaatst: 11-03-2005 10:00 Reageer met quote

Hallo,


Ik heb al jaren vaginisme en ik kan nergens iets vinden, verhalen bijvoorbeeld over vrouwen die dus toch zwanger zijn geworden met behulp van een spuitje en hoe dus hun bevalling is verlopen. Ik ben dus zelf zwanger en heb nooit gemeenschap gehad dus ik beval van ons eerste kindje als maagd. Ik wil graag weten van vrouwen die dit ook hebben hoe hun bevalling is verlopen. Er is best wel veel over vaginisme te lezen maar het houd op als deze vrouwen zwanger zijn.

groetjes Ikke
G
Gast




BerichtGeplaatst: 12-03-2005 13:56 Reageer met quote

Als verloskundige heb ik meerdere vrouwen met vaginisme begeleid. Allen waren mbv spuitje zwanger geworden.
Mijn ervaring is dat bij vaginisme iets 'van buiten naar binnen' iets heel anders is dan van 'binnen naar buiten'. Geen van mijn clienten heeft problemen gehad tijdens de bevalling.
Bij enkelen van hen waren de vaginistische klachten over na de bevalling, bij enkelen in ieder geval verbeterd en bij enkelen waren er geen veranderingen.

Op basis van mijn ervaring kan ik je adviseren om THUIS te bevallen. Vraag ook je verloskundige om voorzichtig te toucheren en zeg haar vooral dat je vaginistische klachten hebt. Ik kon mijn vaginistische clienten prima toucheren, mits met begrip en tijd.

Veel succes rondom de bevalling!
Gast




BerichtGeplaatst: 13-03-2005 14:25 Reageer met quote

Hartstikke bedankt, dit is de eerste keer dat ik er wat meer over hoor. Ik had al wel besloten om in het ziekenhuis te bevallen om meerdere redenen, het idee dat het veiliger is in mijn situatie, pijnstilling en ik heb op zich geen angst voor de bevalling maar enorme angst voor eventueel hechten!! Daar ben ik het meest bang voor ( is dat raar? ) Ik ben nog nooit inwendig onderzocht dus dat lijkt me ook heel eng het enige wat er in is geweest is een heel dun slangetje en dat deed ik zelf zodat ik er zelf de controle over had.
Wat is uw ervaring hierover?
Toet
Gast



BerichtGeplaatst: 14-03-2005 10:50 Reageer met quote

Het is niet raar om bang te zijn voor het hechten. Heel veel vrouwen zijn daar bang voor.
Nogmaals: vraag je verloskundige om dat eventueel in goed overleg met jou te doen. Zeg haar dat je er bang voor bent. Hechten gebeurt overigens altijd goed verdoofd, dus het vervelendste is het verdoven zelf. Daarna voel je geen pijn meer in dat gebied.

Mijn ervaring met toucheren bij vaginistische vrouwen is dat het wel kan, als de verloskundige er maar begrip voor heeft en er de tijd voor neemt.
Mocht toucheren écht niet lukken, dan zal er gewoon afgewacht moeten worden tot je persdrang krijgt en gaat persen.

Wat denk ik het allerbelangrijkst is in jouw verhaal is dat je zélf de controle over het toucheren en hechten houdt. In zo'n geval spreek ik af met mijn patiente dat ZIJ aangeeft wat ik mag doen. Ik laat haar mijn arm vasthouden en zodra ze daar een kneepje in geef stop ik even. Verder leg ik vantevoren precies uit wat ik ga doen en waarom en vraag ik toestemming om te beginnen. Dus ik laat mijn patiente de totale controle (mits natuurlijk medisch verantwoord).

Vraag jouw verloskundige om ook zo met jou om te gaan en dan is er goede hoop dat het gaat lukken.
auktje




BerichtGeplaatst: 14-03-2005 11:46 Reageer met quote

hechten wordt verdooft?
ik kan me nog als de dag van gister herineren,het HECHTEN!!!
toen 20 jaar geleden zeiden ze tegen mij kon niet verdooft worden en dan had ik ook nog zo leerling ppppppppppfffffff
wat een prutser,tja nu is het wel wat anders als ik ook zie hoe de verloskundige met de vrouwen omgaan toppie hoor!
anoniem
Gast



BerichtGeplaatst: 14-03-2005 11:51 Reageer met quote

Nou dat zijn dus de verhalen die ik ook wel eens hoor dat je elk draadje erdoorheen voelt gaan ieieieie!! Men kan elkaar ook erg bang maken!
Ik denk dat ik goed ga overleggen en dan moet het goedkomen hoe dan ook dat kindje komt er toch wel uit en ik denk dat ik er toch bang voor ga blijven.
Bedankt voor de info!
Toet
Gast



BerichtGeplaatst: 14-03-2005 12:51 Reageer met quote

Je kunt elkaar inderdaad heel erg bang maken met allerlei enge verhalen.

Hechten is goed te verdoven en het verdoven zelf duurt maar een paar seconden.

Daarnaast is het helemaal niet zeker dát je inscheurt, zelfs niet bij een eerste kindje.
En dan nog, als je ingescheurd bent hoef je niet altijd gehecht te worden.
Bovendien heb je dan iets prachtigs in je armen, wat je wel enigszins afleidt hoor!

Het is zo zonde om je nu al druk te maken over iets dat misschien niet nodig is en waarschijnlijk heel erg meevalt![/list]
auktje




BerichtGeplaatst: 14-03-2005 13:39 Reageer met quote

was niet de bedoeling om je bang te maken hoor,maar er zijn wel vaak erg mooie verhalen die je dan hoort,maar ja ik ben ik en jij bent jij! ieder ervaart het weer anders,ik wou dat ik het anders mee gemaakt had,maar tegen woordig gaat t ook gewoon anders,sorry hoor.
Toet
Gast



BerichtGeplaatst: 14-03-2005 13:44 Reageer met quote

Auktje,

ik denk dat het niet zo handig was om jouw verhaal zo in dit topic te zetten bij iemand die omschrijft dat ze erg bang is.
Ik zie niet in wat het toevoegt of hoe het haar helpt.
Ik begrijp dat het voor jou heel vervelend was, maar ik denk niet dat jouw reactie in dit topic op zijn plaats is, integendeel.
auktje




BerichtGeplaatst: 14-03-2005 13:56 Reageer met quote

gesnapt
G
Gast




BerichtGeplaatst: 15-03-2005 10:46 Reageer met quote

Ik weet dat het zonde is om me nu al zo druk te maken en ik heb vaak de ervaring dat als ik ergens erg nerveus om ben het achteraf altijd meevalt ik probeer ook erg te genieten nu ik ben 21 weken zwanger dus ik heb nog even te gaan. Ik kijk graag de bevalling of kraamafdeling en je ziet gewoon overal het mooie van maar het afmaken, dus de geboorte van het nageboorte en hechten zie je nooit (misschien ook wel goed) maar ik wil altijd graag alles weten zodat ik ongeveer weet wat er kan gaan komen ik hoop natuurlijk dat ik niet inscheur en inderdaad misschien voel ik het ook wel niet eens hoop hoop. Mijn gyneacoloog zegt ook dat bij vrouwen met vaginisme de bavalling vaak heel goed gaat dus daar moet ik maar op vertrouwen. En ik hoor die enge verhalen wel vaker misschien moet ik er maar gewoon van uit gaan dat het best wel mee zal vallen en dat die enge verhalen misschien uitzonderingen zijn.
Maar kun je niet iets trainen of doen om het uitscheuren gering te houden of te voorkomen?
Heleen




BerichtGeplaatst: 15-03-2005 12:02 Reageer met quote

Anonymous schreef:
En ik hoor die enge verhalen wel vaker misschien moet ik er maar gewoon van uit gaan dat het best wel mee zal vallen en dat die enge verhalen misschien uitzonderingen zijn.

Je hoort meestal alleen de 'enge' verhalen ja. Op discussiefora e.d. vind je ook vooral verhalen over allerlei complicaties en nare ervaringen, want die vrouwen willen graag hun verhaal kwijt en/of zoeken lotgenotencontact. Terwijl de meerderheid hier bij een 'normale' bevalling veel minder behoefte aan zal hebben, en hooguit met hechte vriendinnen wat zal bespreken, maar zeker niet het internet zal opgaan om hun verhaal te doen. Dat geldt trouwens niet alleen maar voor bevalling en zwangerschap, maar is een algemene tendens. Ik ken iemand die een hele snelle en relatief makkelijke bevalling had, die zowat letterlijk zei dat ze 'gewoon niets te vertellen had.' Zo snel ging het. Kijk, en díe verhalen hoor je nu nooit. Wink Je leest ze niet op internet, en ze worden al helemaal niet doorverteld! Dit in tegenstelling tot allerlei 'horrorverhalen' die van mond tot mond gaan tot niemand meer weet waar het precies vandaan komt en of het überhaupt wel klopt. Maar dat zijn dus inderdaad de uitzonderingen.

Ik hoop dat je met volle teugen kunt genieten van het wonder dat groeit in jou, zonder je nu al druk te gaan maken over wat nog komen gaat. En vergeet die enge verhalen gewoon maar!
Toet
Gast



BerichtGeplaatst: 15-03-2005 18:05 Reageer met quote

Hallo, hier nogmaals de verloskundige.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: uitscheuren is in het algemeen niet pijnlijk. De pijn daarvan komt meestal pas na een paar uur, maar niet op het moment zelf.

Er is wat onderzoek naar gedaan, maar er is niet speciaal iets wat je tijdens de zwangerschap kunt doen om uitscheuren te voorkomen. Wat wél helpt is een goed contact met degene die je bevalling begeleid. Luister daar goed naar en laat je door de bevalling heen leiden. Je verloskundige houdt goed in de gaten of alles goed gaat en kan je precies zeggen wanneer te persen en wanneer te zuchten.
Uit eigen ervaring: de vrouwen die ik op deze manier begeleid heb en die mij dat vertrouwen gaven zijn er bijna allemaal (eerste kind!) zonder scheuren doorheen gekomen. Het kan echt!

Alleen vrouwen met een lichte huid, blauwe ogen en rood haar hebben helaas een wat grotere kans om in te scheuren.

Of je al dan niet inscheurt heeft trouwens niets met je vaginisme te maken.

En vergeet het hoofddoel van de bevalling niet: je gaat een kindje krijgen en moeder worden!
anoniem
Gast



BerichtGeplaatst: 16-03-2005 9:25 Reageer met quote

Jaaa ik had al gezegd ik neem een heel lief plaatje van een baby mee dan weet ik waar ik het voor doe. Ik probeer me daar ook op te richten 2 jaar geleden dachten we dat we met mijn probleem niet eens kinderen konden krijgen wat verschrikkelijk voelde ik voelde me al niet helemaal vrouw en dan geen kindje! Dus ik hou me dat voor ogen en iedereen die ik ken met kinderen zegt dat het het zeker waard is en dat geloof ik graag die pijn is maar even en kijk wat we op de wereld kunnen zetten zo'n wondertje ja dat hou ik mij voor ogen. Bedankt voor de tips het wel is wel prettig dit te horen van iemand die ook echt weet waar ze over praat bedankt!
anoniem
Gast



BerichtGeplaatst: 19-04-2005 19:07 Reageer met quote

hallo,

ik ben 26 en heb vaginisme. dit is de eerste keer dat ik er op deze manier voor uit kom. ik voel me goed bij jullie verhalen, dan weet ik dat ik niet de enogste ben die het heeft. ik zou er best met andere mensen over willen praten, misschien helpt me dat. wat is jullie ervaring daarin?

groetjes deb
Gast




BerichtGeplaatst: 20-04-2005 9:08 Reageer met quote

Toet schreef:
Hallo, hier nogmaals de verloskundige.
Wat wél helpt is een goed contact met degene die je bevalling begeleid. Luister daar goed naar en laat je door de bevalling heen leiden. Je verloskundige houdt goed in de gaten of alles goed gaat en kan je precies zeggen wanneer te persen en wanneer te zuchten.
Uit eigen ervaring: de vrouwen die ik op deze manier begeleid heb en die mij dat vertrouwen gaven zijn er bijna allemaal (eerste kind!) zonder scheuren doorheen gekomen. Het kan echt!
!


Ik vind dit echt een beetje vreemd.
Of je hebt heel weinig bevallingen gedaan en toevallig zijn die allemaal zonder rupturen maar ik kan dit bijna niet geloven. Ik ben het zonder meer eens met de volgende stelling;
Uitscheuren doet niet zeer alleen de hechtingen naderhand zijn niet prettig.
Vertrouwen in je verloskundige is het allerbelangrijkste, zij is dan ook de enigste die coachen moet tijdens de uitdrijving.
Maar, ik heb dan best heel veel bevallingen mee gemaakt en ondanks dat de vrouwen heel goed luisterden waren er toch echt wel die ruptureerden.
Het hoeft dus niet alles te zeggen. Ik vind de zin "Uit eigen ervaring: de vrouwen die ik op deze manier begeleid heb en die mij dat vertrouwen gaven zijn er bijna allemaal (eerste kind!) zonder scheuren doorheen gekomen." onmogelijk.
Jip




BerichtGeplaatst: 21-04-2005 8:45 Reageer met quote

Hoi Anoniem,


Niemand die het weet in jou omgeving? Ik snap heel goed dat het moeilijk is om er voor uit te komen, dat had ik ook, toch weten een aantal mensen het wel nu in mijn omgeving maar ik pas wel op tegen wie ik het vertel want ik ben daar wel eens de mist mee ingegaan met een ''vriendin''.
Ik vind het wel prettig dat wat mensen het weten, zodat ze sommige dingen beter begrijpen. Ik hou het eigenlijk ook niet stil vanwege mijzelf maar meer vanwege mijn man, er is zoveel onbegrip in de wereld en zelfs mijn man begrijpt het soms moeilijk hoe ik mij voel laat staan de buitenwereld, en ik kan het zelf niet eens goed uitleggen hoe ik me voel.
Het is altijd prettig om met mensen te praten die dit ook hebben, ik dacht eerder ook dat ik de enige was op de wereld, ook omdat men er niet makkelijk voor uit komt.

groetjes



anoniem schreef:
hallo,

ik ben 26 en heb vaginisme. dit is de eerste keer dat ik er op deze manier voor uit kom. ik voel me goed bij jullie verhalen, dan weet ik dat ik niet de enogste ben die het heeft. ik zou er best met andere mensen over willen praten, misschien helpt me dat. wat is jullie ervaring daarin?

groetjes deb
deb
Gast



BerichtGeplaatst: 21-04-2005 17:21 Reageer met quote

hallo jip,

dank je voor je reactie. ik ben er eigenlijk pas sinds een maand ofzo achter dat ik het heb. ik ben vroeger aangerand toen ik klein was. ik dacht al die tijd dat er een litteken zat wat steeds pijn deed. maar de gynaecoloog heeft mij gezegd dat het een ander probleem is. toen zij mij uitlegde wat ik meemaakte, kwamen de tranen naar boven. eindelijk iemand die mij echt begreep, zo had ik het gevoel. nu moet ik naar een psycholoog en naar een sexuoloog, heb je daar ervaring mee? ben blij dat je op mijn advertentie reageert, bedankt daarvoor.

groetjes deb
Jip




BerichtGeplaatst: 22-04-2005 8:01 Reageer met quote

Hoi Deb,


Ik heb het altijd een hele tijd ontkent, ik had mijn eerste vriendje op mijn 19e en het lukte maar niet, het ging ook niet lekker tussen ons en ik dacht dat mijn lichaam onbewust daar op reageerde. Dit is ook uit gegaan. Ik ben nu getrouwd bijna 3 jaar en we hebben nooit gemeenschap gehad dat gaf heel veel problemen in het begin en ik ben toen pas naar de dokter gegaan, ik heb mezelf en mijn man heel lang voor de gek gehouden ik dacht dat het vanzelf wel ging lukken maar elke x liep het uit op onbegrip van mijn man want hij snapte het niet ff doorzetten dacht hij, en ik moets vreselijk huilen want ik voelde me enorm schuldig tegenover mijn man.
Ik ben ook doorverwezen naar een seksuoloog en het gaat tussen mijn man en mij heel goed het is weliswaar nog niet gelukt maar er zijn ook zoveel andere manieren, je leert elkaar echt heel goed kennen. Mij is vroeger ook wat overkomen waar ik niks van herinner maar waarschijnlijk onbewust wel.
Ik ben al blij dat er mannen zijn die dit voor je over hebben, mijn man had nooit gedacht dat hij dit vol kon houden, maar hij houd veel van mij en daar voel ik mij een stuk zekerder door ik dacht dat hij het recht had om elk moment weg te lopen maar nu heb ik zoiets van hij wist het vanaf dag 1 en hij heeft ervoor gekozen dit samen met mij te doen, hij wil wel dat ik hulp blijf zoeken, er wat voor doe. Maar hij weet ook heel goed dat het misschien wel nooit over gaat dat kan ook natuurlijk.
Graag gedaan hoor, als je nog meer wil weten vraag maar raak! Wink Ik was ook blij dat ik iemand heb leren kennen via een blad en kwam er eindelijk achter dat ik niet de enige was en van alles kon vragen het leek net of ik het verhaal wat zij schreef, zelf had geschreven ik schrok me rot! Maar ben toen wel dankzij haar hulp gaan zoeken. Hoe be je erachter gekomen dat je dit hebt?

groetjes Jip




deb schreef:
hallo jip,

dank je voor je reactie. ik ben er eigenlijk pas sinds een maand ofzo achter dat ik het heb. ik ben vroeger aangerand toen ik klein was. ik dacht al die tijd dat er een litteken zat wat steeds pijn deed. maar de gynaecoloog heeft mij gezegd dat het een ander probleem is. toen zij mij uitlegde wat ik meemaakte, kwamen de tranen naar boven. eindelijk iemand die mij echt begreep, zo had ik het gevoel. nu moet ik naar een psycholoog en naar een sexuoloog, heb je daar ervaring mee? ben blij dat je op mijn advertentie reageert, bedankt daarvoor.

groetjes deb
deb
Gast



BerichtGeplaatst: 22-04-2005 12:08 Reageer met quote

hoi jip,

je hebt een man die duidelijk heel veel van je houdt!!! goed om te horen. ik dacht precies hetzelfde als jou, we blijven het proberen en er komt een dag dat het vanzelf goed gaat en dan is alles over en is alles goed. maar die dag is na 9 jaar nog nooit gekomen. mijn vriend begrijpt het heel goed ( niet zo goed als jij hoor ) en helpt me overal bij. ik ben eerst naar de huisarts geweest en die heeft heel voorzichtig met een vinger gevoeld. zij dacht aan een littekenweefsel wat die kerel van mijn aanranding daar achter had gelaten en verwees me door naar een gynaecoloog. die heeft heel voorzichtig gevoeld en zei dat er lichamelijk niets mis was met me. nu wacht ik op een oproep van een psycholoog en moet ik ook naar een sexuoloog had ze het over. gaan die ook inwendig kijken, of wat doen die eigenlijk? we vrijen ook wel op andere manieren en dat gaat ook goed. maar nu willen we graag een kindje en lopen we ta klooien met spuitjes en we moeten er ook wel om lachen hoor, we hebben er wel lol in gelukkig. ik heb ook weleens gehoord dat vrouwen die bevallen zijn daarna van hun vaginisme af kunnen zijn, nou dat i hoop ik wel. jij hebt al een kindje toch? bedankt weer voor je reactie.

groetjes debby
G
Index > Zwangerschap > Bevallen met Vaginisme Bookmark and Share
Pagina 1 van 3  

1, 2, 3  Volgende

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2013