Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Spier- en gewrichtsklachten > Gekneusde ribben
Auteur Onderwerp: Gekneusde ribben
Vlindertje




BerichtGeplaatst: 09-10-2006 15:56 Reageer met quote

Hallo allemaal,

Twee weken geleden ben ik aangereden door een auto die mij onterecht geen voorrang gaf.Sad
Nu heb ik onder andere 3 gekneusde ribben opgelopen, waarvan ik ontzettend veel pijn heb.
De arts zegt dat er niets aan te doen is, behalve rust. Ook adviseerde hij me om als de pijn te erg is, paracetamol te nemen. Maar paracetamol helpt helemaal niets. Toen ik vroeg hoelang dit ongeveer zal gaan duren, zei hij dat ik toch wel moest rekenen op minimaal een maand of 2. Dit vind ik erg lang, en hoop dan ook dat het eerder over zal zijn. Ik ben tot bijna niets in staat en daar baal ik enorm van.
Zijn er mensen die dit ook hebben (gehad) en die nog tips voor me hebben die de pijn wat verlichten, en me kunnen vertellen hoelang zij hier last van hadden?
Alvast bedankt.
G
wout




BerichtGeplaatst: 11-10-2006 23:43 Reageer met quote

Hoi vlindertje,

In ditzelfde forumonderdeel heb ik destijds ook een topic geplaatst over mijn gekneusde ribben. Kijk maar eens verder op dit forum als je zoekt op gekneusde ribben zie je hem nog staan, laatste reactie is van 27-09. Het is inderdaad heel naar. Ik had 2 gekneusde ribben en het gebeurde begin augustus. Sinds een week heb ik er eigenlijk geen last meer van, dus het heeft bij mij 2 maanden geduurd. Alleen als ik nog ergens met die plek ergens op hang of leun voel ik het nog maar is niet meer hinderlijk. De ribben waren door mijn ongelukje een beetje uit elkaar gegaan waardoor de spier en kraakbeen aanhechting een opdonder hebben gehad. Omdat spieren en kraakbeen veel slechter helen (slechte doorbloeding) geneest het langzamer dan bijvoorbeeld botten. Je kan dus beter een gebroken dan een gekneusde rib hebben maar jij hebt nu dit akelige probleem. Ik slikte ook paracetamol en dat hielp in het begin ook niet. Je mag geloof ik 8 paracetamol per dag slikken en ik zat op een gegeven moment op 6 per dag, na 1 uur was de pijn er weer. Ik kon alleen maar op de goede zij liggen en dan nog kon ik niet slapen. Heb je je dokter gevraagd of je iets zwaarders mag slikken zoals Brufen ? Nee je kan er verder niets aan doen, ik vond dat ook naar om te horen maar dit kan alleen beter worden met rust en tijd. Wel blijven bewegen hoor, wat mogelijk is uiteraard. Op een gegeven moment was het opstaan uit bed alleen nog erg moeilijk en pijnlijk. Verderop de dag had ik er niet zoveel last van. En ik wil je niet desillusioneren maar wel eerlijk tegen je zijn: Mijn dokter zei 6 weken, nou het kan bij andere navraag varieren tussen een gemiddelde van 6 weken en 6 maanden, afhankelijk natuurlijk er van hoe erg het is bij je. Probeer het warm te houden en nogmaals vraag je dokter om iets sterkers. Ik ben ook geen pillenslikker maar hier heb je weinig andere keus. Ik leef met je mee,

Wouter.
Vlindertje




BerichtGeplaatst: 13-10-2006 9:55 Reageer met quote

Hoi Wouter,

Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Smile
Stom dat ik jouw topic niet had gezien. Embarassed
Zo zie je maar dat een ongeluk in een klein hoekje zit. Fijn voor je dat het nu eindelijk weer beter met je gaat!

Ik ga inderdaad de dokter maar vragen om een sterker medicijn, en dan maar hopen dat dat helpt. Al is het maar even, want ik krijg er wat van op deze manier.
Uiteraard probeer ik toch dingen te doen, die ik kan. Maar veel is dat helaas (nog) niet.
Zes maanden? Shocked Voorlopig ga ik maar uit van een maand of 2, net als bij jou. Dat vind ik lang zat....

Nogmaals bedankt voor je reactie.
trudy




BerichtGeplaatst: 13-10-2006 11:01 Reageer met quote

Hoi Vlindertje,door een verkeerde manupilatie bij de manueeltherapeut een aantal jaren geleden heb ik zowel de voor als achterkant van de bovenkant van mijn lichaam gekneusd gehad (klinkt heftig en was het ook).
De therapeut hefft duizendmaal excuses aangeboden en heeft het een en ander aan apparaten gebruikt om de pijn een eind te stillen.
Ik ben er uiteondelijk zo'n 2,5 tot 3 maanden mee zoet geweest.
En inderdaad paracetamol helpt echt niet,misschien kun je iets van diclofenac vragen aan je huisarts?
Gelijk de waarschuwing van de huisarts dat ik nooit meer gemanupileerd mag worden.
groetjes Trudy
wout




BerichtGeplaatst: 21-10-2006 1:38 Reageer met quote

Vlindertje,

Hoe is het nu met je ? Heb je al minder pijn en heb je nog iets anders gekregen van je huisarts tegen de pijn ?

Wouter.
freewilly




BerichtGeplaatst: 21-10-2006 17:44 Reageer met quote

hey vlindertje

ik rij al zo'n 17 jaar met race-moto's en inderdaad al een paar goei klappen gekregen en weet ook dat het fabeltje "beter een gebroken rib dan een gekneusde" waarheid is
een paar gekneusde ribben kunnen aardig pijn doen en inderdaad lang aanslepen
ik ga niet zeggen hoelang wat dat varieert van persoon tot persoon maar ik wens je veel sterkte en rust

groetjes
Vlindertje




BerichtGeplaatst: 24-10-2006 13:41 Reageer met quote

wout schreef:
Vlindertje,

Hoe is het nu met je ? Heb je al minder pijn en heb je nog iets anders gekregen van je huisarts tegen de pijn ?

Wouter.


Hoi Wouter,

Inmiddels gaat het gelukkig wel wat beter, dat werd wel tijd ook! Ik heb diclofenac van mijn huisarts gekregen, omdat paracetamol helemaal niets hielp.
Deze medicijnen geven gelukkig wel wat verlichting.
De verbetering gaat niet snel, maar iets is beter dan niets tenslotte. Wink

Bedankt voor je reactie, en ook de anderen bedankt! Wink
kneusje




BerichtGeplaatst: 25-02-2007 0:31 Reageer met quote

Hoi Ik ben kneusje, en heb m'n hele verhaal bij nieuw onderwerp geschreven, over m'n gekneusde ribben !
maar nu kan ik het niet meer terug vinden op het forum !!
Wat heb ik verkeerd gedaan ?
Kan me dat iemand uitleggen ?
alvast bedankt !
groetjes Kneusje.
Els
Moderator



BerichtGeplaatst: 25-02-2007 11:40 Reageer met quote

Je vraag staat hier http://www.medischforum.nl/viewtopic.php?t=9052
Heb wel even de titel aangepast.
8437192
Gast



BerichtGeplaatst: 04-03-2007 13:32 Reageer met quote

Hallo allemaal.

Ik heb een aantal weken geleden een klein ongelukje gehad toen ik voorover struikelde tegen een houten bank. Ik dacht dat het mee zou vallen want ik voelde alleen dat ik een schaafwondje op mijn knie had.

Nu; Zondag, 4 maart werd ik ineens wakker met aardig wat pijn. Ik wist het meteen. Een gekneusde rib van dat ene kleine ongelukje.

Bij de kleinste bewegingen voel ik pijn. Ik kan amper mijn rechterarm optillen. Maar goed, niks aan te doen.

Net als bij velen, helpen paracetamol, pijnstillers etc. etc. bij mij niet.

Iedereen hier sterkte met zijn/haar gekneusde rib.
G
dotter




BerichtGeplaatst: 04-11-2007 22:35 Reageer met quote

hallo
ik heb nu 2 maanden erg veel pijn van 4 gebroken ribben.
wie heeft er nog goede tips?
is er nou echt niks aan te doen?
pijnstillers helpen wel zo'n beetje, maar daar kan ik toch niet eindeloos mee doorgaan ?
hoe lang duurt het echt?
in het ziekenhuis werd 6 weken gezegd........
groetjes
dotter
parkour3690




BerichtGeplaatst: 21-03-2008 14:46 Reageer met quote

Ik ben gek op le parkour en met mijn vrienden maken en nieuwe filmpje na een tijdje sta k op een dak en sprong af
maar k ben slecht gevallen( met rechte beden op de grond)
k moest na adem haperen na 1 min. stond k op en had pijn (niet zo veel als bij sommigen van reacties) k ging na huis dus k kan nog stappen lopen maar ik voel de pijn en k denk dat ik een gekneusd of gebroken rib hebt kan dat want k kan perfect bewegen maar k voel de pijn
parkour3690




BerichtGeplaatst: 21-03-2008 14:48 Reageer met quote

vergeten mijn manieren srry kan iemand 't zeggen wat k moet doen want zondag gaan wij met fammilie naar Ireland moet ik mij zorgen maken of niet
kunde een bericht sturen A.U.B bedankt om te lezen
VAN BELLE JM




BerichtGeplaatst: 25-07-2008 12:23 Reageer met quote

Als papa van drie kindjes, liep ik zondag 20/07/08 laatst in de Vogezen rond de middag zeer rap een steenpaadje af met mijn nieuwe turnschoenen die voor het eerst maat 43 waren (ik ben een vrij sportief iemand die vrij probleemloos kilometers afmaalt, maar ook continu wel ergens blessures heb). Ik haperde met het onwrikbare rubber van mijn voet (voetzool voor het eerst langer, dus wellicht misrekening, ofwel dan toch ouder worden?) en viel vlak vooruit met mijn linkerborst op een grote steen. Ik hoorde iets kraken en verloor een fractie van een seconde het bewustzijn. Toen ik rechtkwam hoorde en voelde ik duidelijk dat er wat 'los zat' links. Ik vond het een ideaal moment om het eens van nabij op te volgen:

1.1. 1ste uur: niet zo veel pijn, armen volledig normaal qua kracht, maar je mag niets bewegen in je linker borstkas zonder dat het gepaard ging met enorme pijnen.
1.2. Tegen middag: wandelen gaat vlot, nog een zoektocht erbovenop van een ruime 10 km, en ook kan ik mijn dochtertje op mijn schouders nog dragen (zoals gewoonlijk), maar ik kan ze er al niet meer zelf opzetten en ze moet er opkruipen, zonder dat ik mijn borstkas beweeg.
1.3. De eerste nacht wordt een ramp, uitermate pijnlijk leg ik me op de luchtmatras in de tent, maar ik moet 3 X opstaan, blijkbaar reageert mijn lichaam met enorm veel afvalwater (afvoeren van bouwstoffen?), maar dat maakt de nacht verschrikkelijk lang en pijnlijk. Het doet me een beetje denken aan een kindje kopen (ik sneed van alle drie mn kindjes zelf de navelstreng door), maar dat onderwerp laat ik beter over aan een vrouw op dit forum.
2.1. De dag erna, verplaatst de pijn zich in de arm. Net zoals ik ooit eens mijn schouder bijna ontwrichtte, voel ik een enorm proces in mijn lichaam op gang komen en ik stel me meer en meer de vraag of ik niet beter een foto laat nemen. Maar ik vind het een te mooie uitdaging om eens met een breuk te maken te hebben en hoe zich dat herstelt (bovendien heeft het niet veel zin, weet ik vanuit mijn ervaring van ribbreuken met mijn schoonvader). Ik ben zo blij dat ik niet rook, maar een hoest- of niesbui is het ergste dat je je op dat moment kunt inbeelden, bij eentje ervan, geef ik toe dat ik het uitschreeuwde van de pijn (ben nochtans ook wel wat gewoon). De 2de dag kan ik mijn kinderen niet meer op de schouders dragen en moeten ze mij van rechts benaderen.
2.2. Ik besluit in mijn autozetel te slapen. Gevolg: geen slapen, maar het lukt wel om gewoon al veel langer in dezelfde houding te blijven (op mijn rechterkant zodat links geen druk ondervindt).
3.1. De derde dag wordt ook naar het toilet gaan een te vermijden iets, maar ik drink zeer veel melk en karnemelk, en de pijn in mijn arm (die helemaal geen schade had gehad), verdwijnt. Ik kan niets meer tillen en het autorijden wordt een ramp op drie vlakken: Instappen, stuur naar links draaien, uitstappen. Rijden zelf valt best mee (leve het servostuur van de lichte vrachtwagens). Af en toe duik ik nog wel even of verlam ik eerder af en toe van de pijn.
3.2. Dezelfde nacht durf ik me plots op mijn linker zijde in de autostoel leggen en zeer raar, een keer, die helemaal vastligt in de hoek van de autozetel, kan ik voor het eerst een paar echt verkwikkende uren wakker liggen.
4. De dag erop is een heel stuk beter, ofwel raak ik de pijn meer gewoon, en lukt het me zelfs om een niesbui tegen te houden (was mij tot voor dit euvel nog nooit 6 X gelukt op 1 dag en dus geen enkele niesbui doorgekomen, wat adrenaline bij concentratie toch allemaal niet vermag). Zeer eigenaardig is dat het wandelen nu zonder schokken moet verlopen, maar als loper valt ook dat best mee. Verschrikkelijk dat ik niet kan rolschaatsen, dat wel, of mijn kinderen over mijn schouders smijten, maar het straft zichzelf wel af. Onvoorstelbaar, dat moedertje natuur in ons. Het lukt zelfs vrij goed om naar huis te rijden.
5. We zijn vandaag vrijdag, en ik vermoed inderdaad dat het een lichte breuk is en geen echte kneuzing, ook al zou ik dat eigenlijk door foto's moeten laten bevestigen. Dit omdat nu heel mijn linkerkant door mijn lichaam als een blok aanvoelt van pezen-spieren-botten-vlees. Het lijkt me duidelijk dat die massa alles mooi vasthoudt en zo blijkbaar zeer snel herstel bevordert. Ik hoop dat ook van harte, want op 1 augustus doe ik voor het eerst een reisje van vier dagen met de moto naar de Ardennen met twee koppels waar ik eigenlijk al heel mijn leven naar uitkijk (ik ben een harde werker, maar pas sinds kort leer ik ook eens te genieten dankzij een bevriend koppel) en word ik me nog extra zelfbewust).

Wat kun je volgens mij dus best doen:

1. Leren omgaan met de pijn en lok af en toe die pijn uit om te zien of je dat borstgedeelte niet kunt blokkeren of beter afschermen op de een of andere manier. Ik ben op geen enkel moment gestopt met bewegen en had minder nachtrust door de camping-omstandigheden en de grote afstanden met de auto (ik was chauffeur), en merk dat ik veel sneller herstel dan de mensen hierboven. Ik vermoed dat dit niet met mijn gestel te maken heeft, maar met het in beweging blijven en het vele drinken+eten+naar WC gaan.
2. Luister naar je lichaam. Elke dag is een ander verhaal. Ik vermoed dat het lichaam zoals steeds (en bij mijn vroegere blessures) altijd eerst de noodsituatie inschakelt. Er kon geen pijn zijn in mijn arm, want ik had geen schaafwonde of niets (behalve de wonde op mijn andere handpalm van met mijn eenwieler te vallen op steentjes de zondagmorgen voor ons bergtochtje, maar dat had niets te zien met dit euvel), maar de armpijn nadien zorgde ervoor dat de juiste zones voorbereid werden voor een herstelmaneuver.
3. Luister naar je gevoel. Je pijn maar ook de spierspanning zegt je net wat je wel en niet moet of mag doen. Aanvaard ze dus ook en verdoof jezelf niet te veel. Ik lees hier van al die pillen, maar dat verlengt het genezingsproces omdat het ook een temperatuurstijging de bacteriële omwisseling en de cellenopbouw versnelt.
4. Dit is het moment om eens ECHT bewust om te leren gaan met je ademhaling! Ik adem al vijf dagen niet echt meer diep, maar elke dag probeer ik toch wel eens tot waar het begint pijn te doen zonder iets te forceren. Dit is zalig voor iemand die vlot afstanden onder water zwemt en een unieke ervaring.
5. Forceer niets, maar denk niet dat je weet waar die grens ligt. Je onbewuste en onderbewuste is de enige die alles regelt, net zoals ik niet bewust op mijn eenwieler mijn evenwicht kan houden. Probeer zachtjes iets, ik zelf heb natuurlijk het extra voordeel dat mijn kindjes mij dikwijls verkeerd vastnamen en ze vervolgens ook wel goed hielpen voor bepaalde handelingen (zoals een rugzak aan- en afdoen, om dan te merken dat die rugzak net extra steun kan geven aan je borstkas).
6. Voor elk van deze gevallen hierboven: Elk uur, elke dag is anders in het proces. En elk lichaam is anders, dus vergeet niet dat je zo speciaal bent, dat jij hier je volledig eigen verhaal kunt zetten. Wat ik meemaak, telt niet noodzakelijk voor jou en nog meer omgekeerd. Maar wel gelijk is dat we allemaal uit koolstof bestaan en met koolhydraten (suikers) en met koolwaterstoffen(benzine, diesel) een motor in beweging zetten waarbij warmte voor de omvorming zorgt en onze mechaniek verzorgd moet worden (oliewissel bij auto, herstel na breuk, eigenlijk is ook elke spiergroei gevolg van het kapotscheuren van de spiervezels door inspanning). En dit gaat allemaal vanzelf, dus denk je beter niet altijd te veel na (en dan doe je nog meer domme dingen als ik).
7. Geniet ervan dat je straks genezen zult zijn. Wat is er nu mooier dan ziek zijn en weten dat je straks weer gezond zult zijn en heel even dankbaar zult zijn voor het kostelijkste dat je hebt: Je gezondheid.

Ik verwijs even naar een antwoord van een astma-vriendin uit mijn jeugd, die zeer kernachtig zijn:

"Een gezonde mens heeft duizend wensen. Een zieke mens, slechts één".

VAN BELLE Jean Marc (ja, een Vlaming, zoals die andere hier op het forum).

PS: Let altijd ENORM op op een interne bloeding, want bij een botbreuk kan er een stukje uitsteken of de long perforeren. Ik lees hier duidelijk dat je inderdaad best naar de dokter gaat die je ademhaling extra zal controleren. Als je wat bloed uitspuugt ook ALTIJD onmiddellijk naar de spoedopname. Ik hield dit nauwgelet in het oog, en bij te grote twijfel moet ik ook foto's hebben van mijn longen. Zelfs met zeer veel sportblessure-ervaring als ik, blijft het een risicovolle operatie om dit soort experimenten op jezelf uit te voeren! En enkel een dokter is bevoegd om een medische diagnose te stellen, en enkel een psycholoog/psychiater om uitspraken te doen over iemands persoonlijkheid!
VAN BELLE JM




BerichtGeplaatst: 07-08-2008 9:39 Reageer met quote

We zijn 7 augustus 2008 en ik wou nog een update meegeven. Al maanden had ik een rit voorbereid met een paar koppels in de Ardennen, maar met mijn ribkneuzing kon ik mijn meer dan 300 kg zware PanAm niet betrouwbaar meer opstappen. Een van de koppels viel ook uit door een zware knieblessure (vakantieblessure net zoals ik) in Zwitserland. Ik hield mij, zoals hierboven vermeld, uitermate koest, en toen probeerde ik de vrouwelijke V-Rod Harley Davidson (met cruise control) van mijn klant... en ja hoor, dat ging wel.

De eerste dag, 1 augustus 2008 begon het pas pijnlijk te worden bij de 300 km, maar toen waren we al na een grote omweg in Durbuy aangekomen. Slechte nacht, maar de dag erop terug een kleinere rit en blijkbaar... hadden mijn spieren rond mijn ribben daar meer deugd van dan last. Nog een nacht in de zetel geslapen en zondag een toch vrij zware Luxemburgrit die zo zalig was, dat ik gewoon weg geen last van pijn zou kunnen hebben gehad.

Straks ga ik terug mijn zwemtraining (beoefen graag de drie disciplines uit triatlon), omdat ik eergisteren voor het eerst weer met twee treden de trappen op liep, en gisteren voor het eerst terug over paaltjes sprong zoals gewoonlijk voor mijn blessure. Toch zit het nog helemaal vast links, en verrassend: de kracht in mijn linkerarm is serieus toegenomen en... mijn buikomvang omgekeerd (door te weinig beweging en verwend te worden in Durbuy).

Ik denk wel dat ik bij de gelukkigen hoor die helemaal links een (of ik denk eerder twee) fractuurtjes opliep en niet vooraan mijn ribben. De pijn in het begin was enorm, maar nu wordt ze vrij draaglijk, maar ik luister zeer behoedzaam naar mijn lichaam en zoek iedere keer op waar en in welke hoek het enkel lichtjes pijn doet, en meer belast ik het niet. Zou iemand weten hoe snel ik het zwaar mag belasten, en of ik nadien misschien een zwaardere belasting mag aangaan dan voorheen? Het ergste is dat mijn lucht- en ademcapaciteit aanzienlijk beperkt blijft, maar daar rek ik met duiken beetje bij wel wat aan.

Conclusie: Een gezonde mens heeft 1000 wensen. Een zieke... slechts één.

(terug gezond worden).

Ook al doet het soms nog pijn, ik heb terug 1000 wensen en stap straks terug op mijn zware PanAm van 1991 (zie http://logocom.be/moto voor wie geïnteresseerd is)!

Lieve groetjes, VAN BELLE Jean Marc
VAN BELLE JM




BerichtGeplaatst: 03-09-2008 12:58 Reageer met quote

Update 03/09/2008

Lopen ging terug vier weken na de blessure.
Zwemman pas vijf weken na de blessure.
Zwaardere belasting pas vanaf deze week (hoop ik): zes weken. Enkel mijn linkerarm doet nog pijn als ik die hoog hef, maar dat probeer ik uit te rekken de komende weken.

Ik woog de laatste week plots meer dan 90 kg (is + 10 kg) dankzij de 'stilstand' (spieren naar vet?), maar ik voel me eigenlijk wel goed. Terug naar de 80 kg nu met training (eerste training maakt altijd zwaarder bij mij). Hopelijk heeft de volgende die iets aan zijn ribben heeft, aan dit artikel iets (heb het wat hoger gezet in google intussen).
jan v




BerichtGeplaatst: 07-02-2009 13:27 Reageer met quote

dinsdagavond (03/02) van mijn paard gevallen, met mijn borstkas recht op de houten schutting die rond de manège loopt; direct na de val kon ik bijna niet spreken en moeilijk ademen; toch nog terug op mijn paard gekropen en de les verder uitgereden. Daarna nog iets drinken in het cafétaria ... voelde wel pijn in mijn linker borstkas, maar nog niet overdreven; met de auto terug naar huis was een lijdensweg; ik kon bijna niet meer aan mijn stuur draaien; thuisgekomen, direct naar bed, maar owee ... pijn pijn pijn ... amai amai amai ... kon enkel op mijn rug liggen ... mijn vriendin mij aanraden om een hobbelpaard te kopen (was 2 maanden geleden er ook al eens afgedonderd met een schouderontsteking tot gevolg) ... lachen ... nog meer pijn ... swat ... een ganse nacht niet kunnen slapen; enkel onbeweeglijk op mijn rug liggen bracht wat soelaas.

De volgende morgen naar de spoed geweest ... foto's laten nemen ... "uw rib is niet echt gebroken, maar er is wel een barst in; en de spieren en het weefsel errond zal wel zorgen voor wat pijn; zal een weekje duren; gewoon wat pijnstillers en 't zal wel overgaan" (dixit de dokter, die eigenlijk gynaecologe is, maar voor de afwisseling bij de spoed zit (???).

We zijn nu 4 dagen verder en de pijn is nog erger geworden ... en PANIEK : we vetrekken binnen 2 weken (21/02) naar Lapland voor een hondesleeën tocht (waar we zelf de slee moeten besturen) ... en, nonchalant als we zijn, heb ik geen annulatie verzekering genomen;

Weet iemand of een hondeslee besturen doenbaar is met een gebarsten rib van 2,5 week ?? Zijn er "paardemiddelen" die ik kan nemen om mijn tocht zo pijnloos mogelijk door te komen ?

Vrees dat mijn droomvakantie kan veranderen in een helletocht ...
Sad
VAN BELLE JM




BerichtGeplaatst: 07-02-2009 14:29 Reageer met quote

Ik vrees dat je twee weken te kort zijn en dat het slee-rijden inderdaad een pijnvolle intense belevenis wordt waarbij je een aantal vezeltjes van je lichaam zeer goed zult leren kennen. Ik moest na twee weken een motorit leiden met vrienden, en ik heb mijne PanAmerican ST1100 aan de kant moeten zetten en ben dan met de dure V-Rod met cruise control van een Brugse klant gegaan en dat ging wel, maar die moto kun je vooral met je voeten op de grond bij lage snelheden even stabiel. Voor zover ik intussen weet is het breken van een rib op dat vlak misschien zelfs iets minder pijnlijk, maar na twee weken zit er een soort zacht kraakbeen al tussen waarmee het verbonden is, maar dat neemt dan kalk op uit andere beenderen nabij (ik heb vooral maanden onverwachte pijn in mijn linker arm/schouder gehad, ofwel was daar ook iets gebarsten, want die komt nu pas een half jaar later terug beetje bij beetje op kracht om mijn dochter over mijn schouders te smijten).

Omgekeerd zou ik in jouw plaats kijken of er een mogelijkheid is om te sturen vanuit je buik en benen om je bovenlichaam te ontlasten. Normaal gezien kon ik ook maar aan één kant slapen (deed dat een beetje met hulp van zelfhypnose en korte slaapperiodes zodat ik minder moest draaien en niettemin toch niet het bloed afsloot van bepaalde delen) en nachtrust bij elke sportieve vakantie is ook van belang.

Hoe dan ook voorzie je je best op een helletocht en een alternatief in een gemotoriseerde slee. Deel ons zeker je belevenis mee, het lijkt mij een uitdaging om voor te gaan!

PS: Pijn gaat altijd over. In het slechtste geval op het moment dat je overlijdt. Maar je zult er zo van genieten nadien om weer pijnvrijer te zijn! Een gezonde mens heeft 1000 wensen. Een zieke (pijnvolle) slechts... één wens.
jan v




BerichtGeplaatst: 07-02-2009 18:14 Reageer met quote

ai ai ai .... ik neem alvast een resem pijnstillers mee ...

maar misschien zie ik het noorderlicht ... heb ik wel wat pijn voor over; bedankt voor de reactie !
Index > Spier- en gewrichtsklachten > Gekneusde ribben Bookmark and Share
Pagina 1 van 1  

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2013