|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Gynaecologie > baarmoeder verwijderen ja of nee
|
| Auteur |
Onderwerp: baarmoeder verwijderen ja of nee |
Ingrid Mathilde
|
Geplaatst: 01-09-2006 12:53 |
|
|
Lieve allemaal
Misschien kunnen jullie mij helpen?
deze vragen kan ik op geen enkel forum terug vinden. De vragen zijn niet precies te beantwoorden omdat ieder mens verschillend reageerd, maar dat weet ik.
Ik heb een vleesboom,groote; sinaasappel, aan de buitenkant baarmoeder,hij drukt op de blaas, en ik ben heel ernstig ongesteld elke mnd. De gynacoloog heeft met mij verschillende behandelingen door gelopen, ik zit te denken aan baarmoeder verwijdering.Kan niet via de vagina,heeft ze gezegd, dus een buik operatie.
Hoeveel weken na de operatie kan je weer fietsen,al is het maar een klein stukje?
Ik ben interieur verzorgster, huishoudster, wanneer kan ik voorzichtig weer gaan werken;geen grote dingen zoals dweilen en trappen soppen, maar stoffen, zuigen, geen trappen op bijvoorbeeld alleen beneden en niet sjouwen met de stofzuiger? met veel rusten tussendoor.
En helpt het dan om bv een band of doek om de buik te wikkelen voor versteviging, alleen tijdens het werken?
Ik zie het meest op tegen het overgeven na de operatie, ben best wel gauw misselijk, hoe lang houd dit aan, en heeft iedereen hier altijd last van. Kun je daar van te voren al iets voor krijgen?
Wat is jullie ervaring?
Hoelang na thuiskomst heb je nog hevige pijn, of is dat een fabeltje, je hoort soms nare verhalen? Ik kan best wel wat hebben, ik heb last van het prikkelbare darm syndroom, dus als ik pijn voel moet het ook wel erg zijn.
Wat zijn nu echt de lichamelijke ongemakken na thuis komst? vermoeidheid en rustig aan doen daar gelaten, want dat spreekt voor zich, heb al wel begrepen dat dat zelfs maanden aan kan houden.
En ik ben goed op gewicht maar ik heb toch een buik kan dit komen door de vergrote baarmoeder en vleesboom, en hoe ziet de buik eruit na de operatie, toch dunner?
Zo dit waren mijn vragen ik hoop dat iemand ze een beetje kan beantwoorden?
Alvast bedankt. |
|
|
|
|
gast58 Gast
|
Geplaatst: 01-09-2006 13:43 |
|
|
Hoi, het lijkt mijn verhaal wel.
Ik heb mijn baarmoeder laten verwijderen via laparoscopische ingreep.
In Leiderdorp. Dit is echt een uitkomst.
Ben je wel eens bij een homeopaath of osteopaath geweest?? |
|
|
Bersi
|
Geplaatst: 01-09-2006 19:45 |
|
|
Hoi,
ik weet wel dat als je een ruggenprik als verdoving neemt, dat je dan niet misselijk wordt. Komt nl van de narcose. Wel krijg je vaak morfine toegediend waar je ook misselijk vsn kunt worden maar je kunt van te voren aangeven dat je ook medicijnen tegen de misselijkheid wilt. Ze kunnen die dan ook via het ruggenmerg toedienen. Zelf zie ik daar ook enorm tegen op(misselijkheid). Je schijnt toch wel een aantal dagen flink pijn te hebben. Eerste dag is natuurlijk het ergst, daarom krijgt iedereen volgens mij morfine.
Groeten, Bersi |
|
|
Ingrid Mathilde
|
Geplaatst: 03-09-2006 13:04 |
|
|
hoi gast 58 Ingrid Mathilde hier, volgens mijn gynacoloog is het alleen te verwijderen door een volledige buikoperatie, daar mijn baarmoeder erg vergroot is.
Nee niet bij een osteopaath of homeopaath geweest, is te overwegen bedankt!  |
|
|
Ingrid Mathilde
|
Geplaatst: 03-09-2006 13:08 |
|
|
Hoi Bersi, Ingrid Mathilde hier, een ruggeprik, is dat niet erg pijnlijk? En dan blijf je toch bij bewustzijn, volgens mij is dat niet mogelijk bij een volledige buikoperatie, maar ik zal er donderdag naar vragen, moet ik weer terug komen bij de gynacoloog om te bekijken wat we nu gaan doen.  |
|
|
athena Gast
|
Geplaatst: 17-09-2006 16:40 |
|
|
Hoi Hoi,
Dinsdag onderga ik de door jou genoemde operatie. Ook vanwege myomen wv 1 zo groot als een sinaasappel. Het wordt een volledige operatie omdat het myoom voor de andere technieken te groot is. Ik heb wel het gevoel dat het me iets te snel is gegaan. Over medicatie of embolisatie is totaal niet gesproken en bovendien is het niet zeker dat mijn rugklachten verdwijnen hierna. Maar ja, terug kan ik niet meer. Ik zal je zodra het weer mogenlijk is laten weten hoe het ging.
groet Athena
ps Volgens de gyn is een ruggeprik ook niet mogelijk omdat het te hoog zit ivm ademhalen! |
|
|
rechtertje
|
Geplaatst: 18-09-2006 22:21 |
|
|
hey,
ook ik heb een knoert bovenop mijn baarmoeder.
is inmiddels 9 bij 5 cm en gaat er 28 sept. uit via een buikoperatie.
ik heb de kijkoperatie overgeslagen omdat ik voor mijn gevoel dan 2x moet herstellen en t moet er toch uit.
mijn baarmoedertje moet eruit en misschien ook een eierstok.
ben ergens wel opgelucht dat t eruit gaat.
tijdens mijn zwangerschap was er niets te zien en bij de nacontrole zat er ineens een bult v 3 cm.
nu 3 mnd later is t kreng enorm gegroeid en voel ik t gewoon zitten. drukt ook op mijn blaas en darmen.
blijkbaar is een gehele narcose de enige mogelijkheid. ze hangen je overigens een beetje ondersteboven zodat er plaats is om te opereren (je darmen zakken dan "omhoog") en volgens mijn gyn zou een ruggeprik dan naar o.a. je hersenen zakken langs je wervel en alles wat t onderweg tegenkomt en da's gevaarlijk! vandaar dat je knockout moet.
enne athena;
sterkte!!!!!  |
|
|
moos1 Gast
|
Geplaatst: 18-09-2006 22:33 |
|
|
hoi ingrid mathilde
ik ben 3 weken geleden geopereerd, bij mij is het vaginaal gegaan.
het schijnt dat ik op de verkoeverkamer misselijk bent geweest, dit stond in het dossier, maar kan me dit helmaal niet herinneren. wel hebben ze preventief iets gegeven tegen de misselijkheidk dit was afgesproken met de narcotiseur.
de eerste week na thuiskomst heb ik nog paracetamol geslikt en toen niet meer, want zonder pijn ga ik over mijn grenzen heen., na 2 weken kon ik de pijn vergelijken met prikkelbare darm syndroom want ook ik heb daar last van. vooral met het gaan zitten.
werken kan je voorlopig wel even uit je hoofd zetten, zeker de eerste 6 weken niet, mag je geen zwaar huishoudelijk werk doen.
wat ik een lichamelijk ongemak vindt, is niet goed naar de wc kunnen gaan (ontlasting) en het vloeien. ruikt een beetje naar....
verder wil ik je alvast veel sterkte wensen
groetjes mo |
|
|
elze
|
Geplaatst: 24-09-2006 17:52 |
|
|
hoi ingrid
ik ben afgelopen woensdag geopereerd, mijn baarmoeder was zo groot als een babyhoofd zei de gynaecoloog, dus ook buikoperatie met volledige narcose. je kunt van te voren aangeven dat je misselijk gaat worden, dan krijg je daar meteen een middeltje tegen. ik heb het advies gekregen om zeker 6 weken geen zwaar werk te doen. ook heb ik een buikband meegekregen, dit is heel fijn bij het lopen, het ondersteunt je buik en dan heb je minder pijn. ik ben nu dus thuis, en ben wel moe, maar niet overdreven, maar het zal per vrouw verschillen en ook hoe je conditie is.
mijn buik is nu nog zeker niet dunner, eerder dikker, nog helemaal opgezet, maar dat zal vanzelf wel slinken, na een zwangerschap is hij ook niet meteen weer dun toch.
veel sterkte hoor
elze |
|
|
Gast
|
Geplaatst: 25-09-2006 20:38 |
|
|
Ik heb vandaag precies een maand geleden mijn baarmoeder en 1 eierstok laten verwijderen.
Zware ingreep,maar tot nu toe geen spijt gehad.
Altijd ellende vleesbomen veel bloedverlies,kon het niet af met maandverband.
Zelf werk in de thuiszorg,maar het is nog steeds moeilijk om aan anderen te vragen,wil je even stofzuigen,of de wasmachine aanzetten.
Je bent veel sneller moe dan anders.
Ik heb te horen gekregen van mijn vrouwenarts dat ik er op moet rekenen 3 a 4 maanden zoet mee,vooral boven je litteken,is nog een dood gevoel komt wel weer maar duurt een paar maanden.
Nu geen spijt omdat het beter wordt.
Maar de dagen op ziekenhuis was ik heel erg ziek misselijk en hoofdpijn,en moeilijk bewegen.
Alles word beter ook al is het nog maar kort geleden.
Veel sterkte  |
|
|
|
|
Gast
|
Geplaatst: 20-10-2006 12:19 |
|
|
| Ingrid Mathilde schreef: |
Lieve allemaal
Misschien kunnen jullie mij helpen?
deze vragen kan ik op geen enkel forum terug vinden. De vragen zijn niet precies te beantwoorden omdat ieder mens verschillend reageerd, maar dat weet ik.
Ik heb een vleesboom,groote; sinaasappel, aan de buitenkant baarmoeder,hij drukt op de blaas, en ik ben heel ernstig ongesteld elke mnd. De gynacoloog heeft met mij verschillende behandelingen door gelopen, ik zit te denken aan baarmoeder verwijdering.Kan niet via de vagina,heeft ze gezegd, dus een buik operatie.
Hoeveel weken na de operatie kan je weer fietsen,al is het maar een klein stukje?
Ik ben interieur verzorgster, huishoudster, wanneer kan ik voorzichtig weer gaan werken;geen grote dingen zoals dweilen en trappen soppen, maar stoffen, zuigen, geen trappen op bijvoorbeeld alleen beneden en niet sjouwen met de stofzuiger? met veel rusten tussendoor.
En helpt het dan om bv een band of doek om de buik te wikkelen voor versteviging, alleen tijdens het werken?
Ik zie het meest op tegen het overgeven na de operatie, ben best wel gauw misselijk, hoe lang houd dit aan, en heeft iedereen hier altijd last van. Kun je daar van te voren al iets voor krijgen?
Wat is jullie ervaring?
Hoelang na thuiskomst heb je nog hevige pijn, of is dat een fabeltje, je hoort soms nare verhalen? Ik kan best wel wat hebben, ik heb last van het prikkelbare darm syndroom, dus als ik pijn voel moet het ook wel erg zijn.
Wat zijn nu echt de lichamelijke ongemakken na thuis komst? vermoeidheid en rustig aan doen daar gelaten, want dat spreekt voor zich, heb al wel begrepen dat dat zelfs maanden aan kan houden.
En ik ben goed op gewicht maar ik heb toch een buik kan dit komen door de vergrote baarmoeder en vleesboom, en hoe ziet de buik eruit na de operatie, toch dunner?
Zo dit waren mijn vragen ik hoop dat iemand ze een beetje kan beantwoorden?
Alvast bedankt. |
 |
|
|
ibb Gast
|
Geplaatst: 20-10-2006 20:45 |
|
|
Ik ben 15 september geopereerd, buik omdat ik geen kinderen heb en te veel vleesbomen had (vier, gemiddeld 5 cm doorsnee). Vanwege een complicatie mag ik langer niet werken, maar ik herstel vlot. Absoluut verbod rust er op tillen en na 6 weken moet je het gaan opbouwen, net als sporten en werken. Verder was douchen in een bad lastig (rand hoog) en het toilet te laag. Voor beide zaken heb ik hulpmiddelen gehuurd bij de thuiszorg.
Ik heb 12 dagen in het ziekenhuis gelegen, dus kan ik weinig zeggen over de eerste dagen thuis (omdat ik dus in het ziekenhuis was). Hevige pijn heb ik niet gehad. Het voelt meer als een zeer gespannen buik als ik teveel doe.
Ik heb voor de operatie veel gesport en had een buikje. Dat is niet minder of meer geworden want ik kan mijn kleding gewoon aan. Het zit alleen niet lekker omdat mijn buik gevoelig is. Of de buik echt dunner is, zo heb ik begrepen, weet je pas na een tijd. Alles wordt bij een buikoperatie doorgesneden en alles zoals spieren, zenuwen moeten weer aan elkaar groeien.
Wat betreft die band om de buik: in het ziekenhuis gaven ze me een jantje, twee handdoeken in een kussen die je tegen je buik kon leggen bij de eerste stappen, hoesten, etc. Mijn ervaring is dat het soms nog lekker is om die op je buik te leggen.
Succes |
|
|
Ingrid Mathilde
|
Geplaatst: 28-11-2006 16:01 |
|
|
Allemaal erg bedankt voor jullie reactie. Na het constateren van de vleesboom is er nog niet weer naar gekeken. Maar nadat bezoek ben ik op aanraden van de gyn. gestopt met de Pil(mijn man is gesteriliseerd). En ik heb nog nooit zo weinig gevloeid tijdens mijn menstruatie. Bij mijn tweede bezoek aan de gyn.heeft ze wegens tijd gebrek niet gekeken naar de vleesboom, wel nav mijn vloeiings overzicht geconstateerd dat dat probleem inmiddels opgelost is, en er nu sprake van mijn eigen cyclus is en niet geregeld door de Pil. In Januari moet ik terug komen voor onderzoek en dan zien we verder. Die vleesboom zit er dus wel, en het wil niet zeggen dat mijn menstruatie altijd zo blijft, maar nu inmiddels 4 cyclussen later,is het nog altijd goed. Het kan dus ook zijn dat de hevige menstruatie door de Pil komt, jammer dat dit soort dingen niet verteld worden in de bijsluiters, blijkt zo zei mijn gyn. dat door de Pil er door je eigen lichaam geen beschermend slijmvlies meer aangemaakt word, en je daar dus beduidend meer van kunt gaan vloeien, plus dat een vleesboom groeit dmv hormonen, dus toen de huisarts mij een zwaardere Pil voorschreef omdat ik daar minder van zou gaan vloeien, deed hij dus juist net het verkeerde. Nu zou het dus maar zo kunnen zijn dat de vleesboom kleiner is geworden en dat ook een oorzaak is van het minder vloeiien. We zullen zien in Januari, zoals het er nu naar uitziet is een operatie dus gelukkig nog niet nodig. Wel geweldig hoor om gewoon weer naar buiten te kunnen tijdens de menstruatie, en niet hele pakken maandverband te verslinden op 1 dag maar gewoon 3 of 4 stuks. Ben wel erg blij met jullie reacties, mocht er toch nog geopereerd moeten worden weet ik in ieder geval waar ik aan toe ben. Ik houd jullie op de hoogte. Blijft wel een waarschuwing op zijn plaats huisartsen weten te weinig van dit soort dingen, als ik niet jaren lang daar was blijven hangen, en eerder aan had gegeven van stuur mij nu maar een keer door naar een gynacoloog, was ik al veel eerder van dit ongemak af.  |
|
|
Mirjam72
|
Geplaatst: 25-01-2010 21:53 |
|
|
Mirjam, 38,
Ik lees het e.e.a. over verwijderen van baarmoeder, maar de berichten zijn van sep/nov 2006. Zijn er recentere berichten?? |
|
|
Meaghan
|
Geplaatst: 08-02-2010 17:45 |
|
|
Ik ben 18 januari geopereerd. Mijn baarmoeder is verwijderd. Ik vond het een heftige beslissing om te nemen. Ik ben 41 en heb geen kinderen. Het verwijderen van de baarmoeder maakt het ook voorgoed onmogelijk dat ik nog kinderen krijgen zal. Kinderen zijn altijd welkom geweest, maar nooit gekomen. Mijn man en ik hebben het samen heel goed en het is nooit een overweging geweest de natuur een handje te helpen bij het krijgen van kinderen. En om op mijn leeftijd nog moeder te worden...Het hoefde niet perse. Maar nu het echt onmogelijk is, ben ik toch wel erg verdrietig. Ik vergelijk het met het overlijden van een dierbare in je omgeving die al lang ziek was: Je wist dat diegene er binnenkort niet meer zou zijn en je dacht dat je er vrede mee had, maar als diegene dan echt overlijdt, is het verdriet toch onverwacht overweldigend.
Mijn omgeving verwacht dat ik blij ben, omdat mijn menstruaties absurd waren. Ik had twee myomen, een ter grootte van een kinderhoofdje die mijn blaas en darmen van zijn plek duwde en een aan de achterkant die tegen mijn ruggegraat duwde. Ik zat urenlang op de wc te bloeden. Na een paar van die dagen was ik niet eens meer echt bij bewustzijn. Altijd bloedarmoede. Pillen slikken om het bloeden te stoppen. Daar word je misselijk van. Ijzertabletten slikken. Daar word je misselijk van. Ik ben een paar jaar goed ziek geweest. Intussen ben ik met doktoren op zoek gegaan naar behandelmethoden. De pil: kon ik niet tegen. Mirena: die hielp niet. Niet eens een beetje. En die is er op een gegeven moment uitgebloed. Embolisatie overwogen: schijnt heel erg zeer te doen, infectiegevaar want de myomen sterven (gedeeltelijk) af. Je hebt dus afstervend weefsel in je buik. Jak! Dat wilde ik dus niet. verbranden van het baarmoederslijmvlies kon bij mij niet en zou geen effect hebben. En de menstruaties werden steeds erger omdat de myomen te groot werden. Mijn baarmoeder kon niet meer samentrekken door de myomen en kreeg dus nooit het teken dat de menstruatie 'klaar' was. Bovendien vreesden ze voor de snelle groei voor kwaadaardige cellen.
Ik kon niet vaginaal geopereerd worden: te grote myomen. Ik kon niet m.b.v. kijkbuizen geopereerd worden want mijn baarmoeder moest heel blijven vanwege de kans op kwaadardige cellen die zich niet mochten verspreiden. Een 'bikinisnee' dus.
Het is goed gegaan. Ik ben haast niet misselijk geweest. Ik had wel graag waarschuwingen gehad voor de morfinespuiten: Daar kreeg ik achteraf serieus pijn van aan mijn benen. Ik heb volledige narcose gehad, maar ook een slangetje d.m.v. een ruggenprik waar ik achteraf pijnstilling door kreeg. Erg fijn! Ik ben nu twee weken thuis. Ik heb, net wat de andere vrouwen ook zeggen, een pijnlijke buik. Broeken verdraag ik eigenlijk niet. Het niet teveel doen vind ik een lastige. Want op het moment dat je iets doet, lijkt het goed te gaan. Pas later merk je dat je teveel gedaan hebt. Het is dus zaak je verstand erbij te houden. Ik verheug me erop dat ik eindelijk weer fit zal zijn, als ik hersteld ben van mijn operatie en ik (Voor de laatste keer!!!) mijn ijzerkuur afgesloten heb en ik eindelijk geen bloedarmoede meer zal hebben. Ik ga lekker sporten en stappen en op vakantie. Ik heb namelijk geen kinderen waar ik voor thuis hoef te blijven. Laat ik het dan maar zo zien. En ik word nooit meer ongesteld! |
|
|
Joske140267
|
Geplaatst: 12-02-2010 9:25 |
|
|
Hallo Meaghan,
Ook ik heb moeite gehad met het idee dat mijn baarmoeder er niet meer ging zijn.Ik heb 2 prachtige dochters maar toch is de baarmoeder iets dat bij jou hoort en toch ook een teken van vrouwelijkheid.Ik kreeg begin november te horen dat mijn BM eruit moest omdat het myoom sterk toegenomen was.Ik was er ook niet goed van en na veel gepraat en nadenken heb ik toen in december toch besloten om het te laten doen.De operatie is doorgegaan op 28/01,ik ben nu 2 weken verder en het gaat redelijk goed.Wel nog last van een zwaarte gevoel in mijn onderbuik en soms ook eens een pijnscheut.Als ik te lang rechtsta krijg ik last van mijn rug en inderdaad je voelt je soms een tijdje goed zodat je toch wat helpt met het koken en dan plots is het genoeg en moet je weer gaan liggen.
Nu,rusten is de boodschap ,hè.Jij bent nu al bijna 4 weken verder,kan je nu al iets meer in het huishouden,zoals dweilen,ramen lappen?
Vele grtjs aan iedereen en vooral veel sterkte |
|
|
Ellen1964
|
Geplaatst: 12-02-2010 17:07 |
|
|
Hallo Meaghan, Knap van je om het gemis van kinderen om te zetten in het genieten van je leven.
Ook ik heb mijn baarmoeder en bmm laten verwijderen.
Ik zie er ook naar uit om zonder moe te zijn en vooal zonder de maandelijkse pijn en mentruatie ellende mijn leven te hervatten.
Ik heb in overleg met mijn gyno besloten om een vertikale buiksnede te maken, de gyno had zo beter zicht op baarmoeder maar ook op de eierstoken en daarbij was mijn baarmoeder ook groter door een vleesboom(en). Mijn litteken is niet zo gevoelig dat ik geen broek aan kan het valt reuze mee.
Ik merk dat ik heel veel slaap en met pijnmedicatie 4x per dag hou ik de pijn goed onder controle.
Ik wens je veel goed herstel toe.
Groeten van Ellen |
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 1 |
|
|
|