|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Spier- en gewrichtsklachten > Hypermobiliteit
|
| Auteur |
Onderwerp: Hypermobiliteit |
freubelhok
|
Geplaatst: 10-10-2008 19:18 |
|
|
hoi ik ben linda 22 jaar
ik loop al schijnbaar heel me leven met hypermobiliteit syndroom rond in groep 5 is het eigelijk begonnen de ellende.
had altijd veel klachten me huisarts geloofde me nooit want als ik wat uit de kom krijg word het niet blauw of dik maar na veel onderzoeken de laatste 2 jaar is er uit gekomen dat ik de ergste variatie heb van hypermobiliteit syndroom heb het in me nek ( tussen me schouders ook) armen die ik kan over rekken polsen hele erge variant vingers die regelmatig uit de kom vliegen. heupen waar ik bewegingen mee kan maken wat niet normaal is
me knieen waar ik regelmatig door heen zak en me enkels zat ik ook regelmatig door heen en zo af en toe weleens een teen uit de kom.
ook heel vermoeide ogen en bekant iedere dag heb ik wel last.
ik krijg nu een aan gepaste werk plek maar moet gaan overlegge wat het beste voor me is kwa buro stoel bureau toetsenbord en muis en voeten bord hebben jullie hier ervaring in ?
het is wel allemaal heel zwaar voor me en vooral omdati k nog zo jong ben. en dit gewoon niet wil acepteren en dat ik dan toch weleens op moet geven waaar ik dan best over de zijk van kan zijn.
maar me inzet in me werk gaat er niet op achter uit ze houden er heel veel rekening mee dat ik niet alles kan en mag. heb tenslotte nu een til duw en trek verbod met me polsen
groetjes linda |
|
|
|
|
Heleen
|
Geplaatst: 11-10-2008 10:11 |
|
|
| freubelhok schreef: |
| ik krijg nu een aan gepaste werk plek maar moet gaan overlegge wat het beste voor me is kwa buro stoel bureau toetsenbord en muis en voeten bord hebben jullie hier ervaring in ? |
Heb je hierin begeleiding van een ergotherapeut? Zo nee: meteen een verwijzing vragen! Een ergotherapeut kan met je kijken naar wat er nodig is en welke houding, ondersteuning, stoel, toetsenbord etc. voor jou het meest handig zijn. Ik heb bijvoorbeeld een voor mij op maat gemaakte trippelstoel met extra brede armleggers die naar binnen toe komen zodat mijn armen goed ondersteund zijn, hoog/laag-verstelling, etc. Ook heb ik een speciale muis die ervoor zorgt dat ik kan 'muizen' zonder (sub)luxen, een flatscreenverhoger zodat ik mijn nek en rug in een gunstiger houding kan houden bij beeldschermwerk, dat soort dingen. Ook werk ik wel eens met spraakherkenning, maar ik heb een wat verouderd programma en daarmee moet ik te veel verbeteren, dus die gebruik ik alleen op momenten dat ik echt absoluut niet kan typen.
Wat voor werk doe je trouwens? Wel fijn dat ze op je werk goed rekening houden met je beperkingen. Een ergonomisch goed ingerichte werkplek kan werkelijk een wereld van verschil maken, dus het is zaak daar je daar goed over voor te laten lichten.
Leren leven met beperkingen is inderdaad niet altijd gemakkelijk. Het toegeven dat je bepaalde dingen echt niet kunt, aangeven van je grenzen, eventueel het gebruik van hulpmiddelen.. kan een zware kluif zijn. Heb je daarbij begeleiding, of gehad in het verleden? Ik weet niet of je ooit een (pijn)revalidatietraject hebt gevolgd, maar dat is een goede plek om aan te kloppen voor verdere begeleiding. Deel van zo'n behandeling is ook altijd de emotionele begeleiding, bij het behandelteam hoort altijd ook een maatschappelijk werkster en vaak een psycholoog. Ook kan een ergotherapeut enorm helpen bij het kritisch kijken naar je dagindeling en zien hoe je je leven zo in kunt richten dat je meer kunt met minder klachten. Afwisseling is daarbij vaak een sleutelwoord. Op tijd rust nemen, en niet al te lang dezelfde werkzaamheden achter elkaar doen. Anyway, bij een revalidatiecentrum (of ziekenhuis met reva-afdeling) kun je ook terecht voor alleen begeleiding van een maatschappelijk werkende. Ik weet niet of je onder behandeling bent van een revalidatiearts, maar hij/zij kan je hier ongetwijfeld meer over vertellen. Vraag er gerust naar als je hier begeleiding bij wilt. Het is geen schande om moeite te hebben met het accepteren van je beperkingen, en even een luisterend oor kan hierin al een enorme steun zijn. |
|
|
freubelhok
|
Geplaatst: 11-10-2008 18:38 |
|
|
hoi ja ik loop bij mw rond eerst liep ik bij ggz rond maar daar ben ik weg kon niet met hun door een deur heen pff ze zijden het enigste je moet er maar mee leren leven. niet zegge van ja zo en zo kun je het beste er mee omgaan. dat was echt de druppel.
ik heb ook een assertiviteit cursus gehad om beter voor me eigen op te komen en dat heeft me wel heel veel geholpen
ene moment zit ik beter in me vel dan andere dagen.
met 2 a 3x per week therapie moet ik nu na een andere toe in amsterdam niet erg maar wel als je 1 uur heen moet tuffen en 1 uur terug als je geen file's hebt :S waar ik een schurft aan heb.
maar ik ga van de week eens een gesprek aan vragen bij me huis arts want ik vind het onderhand wel eens nodig pfff met die pijn af en toe niet leuk :S zwik steeds me enkel om en nu heb ik weer kij veel last van me teen door een rot beweging .
en zo blijf je wel bezig
gr linda |
|
|
Heleen
|
Geplaatst: 12-10-2008 6:27 |
|
|
Bezighouden doet het je zeker . Ik zit vaak een paar keer per week bij de huisarts of op de SEH voor luxaties, en daar wandelen dan de poli-bezoeken doorheen.. leuk is anders, maar het hoort er nu eenmaal bij. Doorlopen met geluxeerde onderdelen is ook weer niet slim, dus ja..
Wat voor therapie volg je op dit moment? En waarom moet je naar een andere lokatie?
Dan je opmerking over je huisarts: in mijn ervaring is het ontzettend belangrijk bij een chronische aandoening om een goed contact met je huisarts te onderhouden. Niet dat je met iedere nieuwe klacht langs moet gaan, maar wél als er nieuws is van bijv. een specialist waar je loopt, even langswippen om te vertellen wat en hoe. En mbt de pijn: gebruik je pijnstilling? En ben je onder behandeling van een specialist, en heb je fysio oid? |
|
|
Suzannetje
|
Geplaatst: 13-10-2008 14:24 |
|
|
| Ik ben 13 jaar en Sinds 1 week weet ik dat ik Hypermobiliteit heb. Ik lees er veel over op internet. Ik ben naar de dokter gegaan omdat ik veel last had van mijn gewrichten. Ze knakte veel. En dan deed het ook nog zeer. Bij de Arts aangekomen meteen alles uit de kom halen. Dat ging nog al makkelijk. En dat deed vreselijk zeer. ik kan mijn vingers 90 Graden naar achter buigen en dat is niet echt normaal. Mijn armen en benen zijn ook vrij lang, opzich ben ik zelf niet echt dun. gewoon normaal ben ongeveer 1.73 en weeg 50 Kilo. Niet abnormaal dun lijkt mij? Ik ben nu naar een Revalidatie arts gestuurd en word ik door vele mensen daar geholpen. 1x in de week er naar toe. Eigenlijk wil ik het niet echt weten wat het allemaal is. Want ik vind het best wel eng,. maar sommige dingen zijn wel handiig om te weten .. Je moet er maar mee leren leven denk je dan.. |
|
|
freubelhok
|
Geplaatst: 13-10-2008 17:39 |
|
|
| ik lees dat veel mensen hypermobiliteit hebben maar hebben jullie ook het syndroom ???? |
|
|
Heleen
|
Geplaatst: 13-10-2008 18:15 |
|
|
| freubelhok schreef: |
| ik lees dat veel mensen hypermobiliteit hebben maar hebben jullie ook het syndroom ???? |
Ik heb HMS/EDS. In 1e instantie de diagnose hypermobiliteitssyndroom, later is dat 'bijgesteld' naar Ehlers-Danlos, hypermobiele type.
Maar er is wat spraakverwarring over hypermobiliteit en HMS (hypermobiliteitssyndroom). Volgens de criteria is hypermobiliteit+symptomen (dus pijnklachten, luxaties, subtiele huidverschijnselen etc) gelijk aan HMS. Maar bij veel mensen die in aanmerking zouden komen voor deze diagnose, wordt het toch gewoon "hypermobiliteit" genoemd. Dus heel veel mensen die als 'diagnose' enkel en alleen hypermobiliteit hebben, (wat in feite dus geen diagnose, maar puur een vaststelling is) hebben veel klachten en zouden eigenlijk als diagnose HMS moeten hebben. Alleen vanwege de onbekendheid én het feit dat vaak het onderscheid tussen gewone hypermobiliteit en HMS of EDS niet goed gemaakt wordt, zegt de naam die eraan gegeven wordt in feite niet zoveel. Waar het om gaat is dat sommige mensen die hypermobiel zijn er klachten door hebben, en andere niet.
Suzanne: als je eigenlijk niet wilt weten wat er precies aan de hand is, moet je misschien maar niet al te veel op internet lezen. Daar zul je ongetwijfeld ook veel verhalen tegenkomen van mensen die in veel ernstiger mate klachten hebben dan jij, en daar word je ook niet echt vrolijk van. Waar het om gaat is dat jij de juiste begeleiding krijgt, en sommige dingen zijn inderdaad handig om te weten. ZO is het goed om te weten dat je je lijf niet moet overbelasten, dus niet te lang door moet gaan als een activiteit je langdurig meer pijn geeft. Tegelijk moet je ook in beweging blijven, om je spieren in een goede conditie te houden. Het gaat dus allemaal om het evenwicht vinden tussen wat je wel en niet (te veel) moet doen, en wanneer je rust moet nemen en welke activiteiten juist goed voor je zijn. Als je hier geode begeleiding in hebt: prima. Dan heb je al die verhalen van anderen op internet ook niet zo nodig, want jouw behandelaars weten vast en zeker veel beter wat goed is voor jouw lijf en wat niet dan dat anderen je dat op afstand kunnen vertellen. |
|
|
Suzannetje
|
Geplaatst: 13-10-2008 18:26 |
|
|
Jaa ik heb het Syndroom  |
|
|
tamsa
|
Geplaatst: 25-12-2008 13:55 |
|
|
Hoi
Ik ben Tamara en ben 15 en ik heb ook Hypermobiliteit.
Ik heb veel last van mijn knieen en mijn polsen.
Ik heb vorige week ook nog te horen gekregen dat ik ook reuma er bij heb.
Volgende maand moet ik naar een revalidatie arts. En ik ga elke week naar de fysio.
groetjes |
|
|
Heleen
|
Geplaatst: 26-12-2008 21:24 |
|
|
| Hoi Tamara, wat voor soort reuma heb jij naast de hypermobiliteit? |
|
|
|
|
miepmiep73
|
Geplaatst: 26-12-2008 22:32 |
|
|
Hallo allemaal!
Sinds een tijdje is bij mijn dochter van 2 jaar hypermobiliteit "vastgesteld". Voor zover je dat kan vaststellen, bij zulke jonge kinderen. Bij haar is er nog wel meer aan de hand, (hierover schreef ik al in het onderdeel "hypermobiliteit bij peuter"), maar nu ik wat meer heb gelezen over hypermobiliteit, vraag ik mij af of ik zelf ook "hypermobiel" ben.
Ik herken een aantal dingen, maar heb het zeker niet in extreme mate, en er ook niet zo heel veel last van. Het syndroom zal ik dan ook vast niet hebben (gelukkig)
Wel zijn een aantal klachten in mijn leven (ik ben nu 35)wellicht hierop terug te voeren. Een opsomming: Ik ging (vooral) als kind vaak door mijn enkels, terwijl dit echter nooit blessures opleverde: die ruimte was er gewoon, blijkbaar waren mijn enkelbanden ook opgerekt? Ik loop in ieder geval nog altijd niet op naaldhakken of zoiets, en begin zo langzamerhand te begrijpen waarom ik dit ECHT niet kan! Mijn voeten stonden in eerste instantie een beetje naar buiten, na oefeningen stonden ze juist naar binnen, wat veel struikelpartijen opleverde. Ik kan mijn mijn voeten zover naar binnen draaien, dat ze met de tenen elkaar raken. De andere kant op lukt ook, met de hielen tegen elkaar. Balletpositie, zeg maar. Ik kan mijn zittend met mijn voeten tegen elkaar mijn dijbenen op de grond drukken, in lotushouding zitten, en dat zonder dat ik ook maar in de verste verte lenig ben. Eerder een stijve hark. Ik heb redelijk vaak last van mijn knieeen. Naar mijn mening, zijn ze ook een beetje scheef, misschien vanwege die scheve voeten waarmee ik altijd gelopen heb. Ik heb ook altijd met overstrekte knieen gestaan. Ik kan niet lang rechtop blijven zitten, mijn rug zakt al snel in. Ik kan mijn rug wel overal zelf krabben (wat dan best wel weer prettig is ). Heb ook regelmatig (lage) rugpijn. Ik kon op school vroeger nooit op mijn handen staan, en heb nooit begrepen waarom ik op mijn dunne stokjes van polsen zou moeten kunnen staan, volgens de gymleraar. Hij begreep waarschijnlijk niet waarom ik dat niet kon. Veel last gehad van hoofdpijn, met onduidelijke oorzaak (als kind al, er werd migraine vastgesteld) Ik heb veel later last gehad van (wat men toen nog noemde:) RSI in mijn polsen, na mijn zwangerschappen last gehad van mijn bekken. Mijn kaak werkt ook niet helemaal zoals het zou moeten: als ik mijn mond ver open doe, kraakt het, en lijkt het een beetje te ontwrichten, dit doet geen pijn.
Ik kan echter niet mijn vingers heel ver naar achteren buigen, krijg ook mijn duim niet tot mijn pols, kan mijn elleboog niet overstrekken, en kan ook niet met mijn handen bij de grond als ik mijn benen recht houdt. Wel dus die overstrekte knieen. Op de Beighton scale, zou ik dus hooguit 2 "scoren".
Mijn vraag is eigenlijk: is het belangrijk dat ik vast laat stellen of er sprake is van hypermobiliteit? Zou ik er in de toekomst meer last van kunnen krijgen? En zou ik in dat geval preventieve maatregelen kunnen nemen? Het spreekt vanzelf dat ik voor mijn dochters dit sowieso allemaal goed in de gaten houd! |
|
|
Heleen
|
Geplaatst: 27-12-2008 18:53 |
|
|
Hoi,
Het klinkt inderdaad alsof je in een aantal gewrichten hypermobiel bent. Een lage score op Beighton zegt niet zo heel veel, want het is heel goed mogelijk om in slechts een paar gewrichten hypermobiel te zijn. Het is zelfs zo dat de mate van klachten die iemand ervaart door zijn hypermobiliteit, niet samenhangt met de mate van wijdverspreidheid daarvan. Oftewel: je kunt in een paar gewrichten hypermobiel zijn en er veel last van hebben, of in alle gewrichten hypermobiel zonder er last van te hebben.
In jouw geval heb je er weinig klachten van. Wat dat betreft lijkt het me niet noodzakelijk dat je dit echt vast laat stellen. Zo'n 3-10% van de nederlandse bevolking is hypermobiel, en de meeste mensen hebben daar geen of weinig klachten van. Bij velen van hen is het ook niet officiëel vastgesteld, want als je geen klachten hebt, ga je meestal niet naar een arts. En preventieve maatregelen: ja, die zijn er wel. Maar heel veel meer dan ervoor zorgen dat je geen overgewicht hebt, dat je jezelf niet overbelast en dat je je spieren in goede conditie houdt, is dat niet. Verder is het verstandig om bij enkelklachten stevige schoenen te dragen en eventueel je voeten eens te laten beoordelen door een podoloog of orthopedisch schoenmaker, want misschien dat je geholpen zou zijn bij het dragen van steunzolen. Klachten van knieën, heupen en rug nemen hierdoor soms ook af. Denk aan een goede houding, en kijk een kritisch naar de ergonomie van je werkplek. Misschien heb je baat bij een speciale muis, en het is sowieso verstandig om bij repetitief werk (zoals beeldschermwerk) regelmatig even pauze te nemen. Ditzelfde geldt voor bijvoorbeeld werken boven schouderhoogte. Heel veel meer preventieve maatregelen kun je niet nemen, of je zou echt een oefenprogramma moeten gaan volgen bij een fysio- of oefentherapeut, gericht op je houding en het verstevigen van je spieren. Maar in de meeste gevallen zal dat helemaal niet nodig zijn, en heb je genoeg aan wat adviezen en eventueel wat kleine aanpassingen van je leefstijl. |
|
|
miepmiep73
|
Geplaatst: 27-12-2008 19:56 |
|
|
Hoi Heleen,
Dank voor je reactie! Ik sta tegenwoordig voor de klas, wat werkplek betreft valt het daarom reuze mee. Steunzolen is misschien wel een idee.
Verder iedereen die problemen ervaart veel sterkte! |
|
|
_kleintje_
|
Geplaatst: 04-01-2009 12:56 |
|
|
Hallo, ik ben nieuw hier.
Ik ben ook hypermobiel en heb er veel last van.
Ben kapster en zit wekelijks bij de kine omdat mijn rug vastzit. Nieuwjaar was voor mij een zeer drukke periode en bijgevolg zit ik al 2 dagen aan de zetel gekluistert van de pijn...
Ik zit ook met een lichte scoleose en slijtage van het kraakbeen tss men ruggewervels..
Ik wou dus even vragen of er nog mensen zijn die hiermee te maken hebbe en of jullie eventueel iets wete wat er tegen helpt?
Alvast bedankt!
xxx Hanne |
|
|
dyacha
|
Geplaatst: 13-01-2009 9:51 |
|
|
hallo allemaal,
hier nog iemand met hypermobiliteit.Ik ben vanaf kind af aan altijd vrij "lenig" geweest maar daar is eigenlijk nooit echt aandacht aangeschonken.Iedereen was wel altijd verbaast wat ik wel niet kon doen met mijn armen,benen enz..
Ik herken hier veel dingen wat er verteld wordt,en moest zelfs lachen toen ik een stukje las over zelf je rug wassen,en me daarbij bedacht dat het blijkbaar dus niet "normaal" is dat je overal bij kunt
Sinds 5 jaar heb ik chronische bekkeninstabiliteit waarbij de hypermobiliteit niet echt bevoordelijk is.De diagnose hypermobiliteit is overigens in deze periode ook pas naar voren gekomen en als ik alles zo hier is lees herken ik heel veel dingen;de knie klachten,de pijnlijke gewrichten,altijd rug/nekpijn,veel hoofdpijn,het knakken van de enkels(o wat is dat toch leuk om anderen mee te pesten )enz.Heb voor mijn BI al zo'n 3 jaar div soorten therapie gevolgd(nog steeds) en ben zelf 4 maanden in een revalidatie centrum bezig geweest.Dit alles heeft mijn hypermobiliteit niet verminderd of verbeterd.Daarnaast wordt ik binnenkort geopereerd vanwege mijn BI en zal ik een bekkenfixatie ondergaan.
Echter gisteren ben ik met mijn dochtertje van 4 bij de huisarts geweest omdat zij veel last heeft van haar gewrichten en ik dacht aan groeipijntjes.zij klaagt veel over haar benen,dan weer over haar armen,rug,nek enz.
Ook draagt zij een bril sinds vorig jaar vanwege hoofdpijn klachten,maar ondanks dat blijft zij hoofdpijnklachten houden.Op school heeft zij een motorisch onderzoek gehad en zou zij iets achterlopen in de grove motoriek?
Bij onderzoek bij de huisarts kwamen we er achter dat ze wel heeeel erg flexibel was,en kreeg de diagnose hypermobiel.Hij heeft haar benen,haar armen en haar polsen getest en ik schrok van wat ik zag.
thuis zegt ze wel is;mama kan jij dit?en dan haalt ze weer een of ander truukje uit met haar vingers of handen,voeten die we dan na moeten doen.maar niet bij stil gestaan dat ze ook wel eens hypermobiel zou kunnen zijn,laat staan dat het erfelijk kon zijn.
De huisarts zei al dat er niets aan te doen is,maar dat een goede conditie belangrijk is voor haar.
We konden evt op zoek gaan naar info om te kijken of er misschien toch nog oefeningen waren voor haar.
Dus ik ben gaan zoeken op internet en zodoende hier terecht gekomen.
Misschien hebben jullie nog tips voor mij?
Het is een heel verhaal geworden,maar hopelijk niet erg
Groetjes
Cindy |
|
|
Liesbeth87
|
Geplaatst: 21-01-2009 15:58 |
|
|
| Heleen schreef: |
Het boek waar ik uit citeer is speciaal geschreven voor fysiotherapeuten. Een goede fysiotherapeut is iemand die, als hij/zij hier niet al te bekend mee is, in ieder geval de bereidheid heeft er over te leren. De tweede vereiste is dat het iemand moet zijn met veel geduld, anders kom je er namelijk echt niet! Ik raad mensen altijd aan het boek zelf te kopen, en het mee te nemen naar een (nieuwe) therapeut. Het is echt een enorme bron van informatie, compleet met tips voor oefenprogramma's en nog veel meer.
|
Hallo,
Ik ben benieuwd naar het boek waaruit je citeert. Zelf studeer ik fysiotherapie, maar ben ik ook bekend met hypermobiele gewrichten.
Weet er trouwens ook iemand, wanneer je de diagnose hypermobiel krijgt? Ik zit namelijk met vergoeding voor alle behandelingen. Ik wordt pas meer vergoed als ik een medische diagnose heb, dan wordt het vergoed uit het basispaket.
Liesbeth |
|
|
_kleintje_
|
Geplaatst: 21-01-2009 20:54 |
|
|
Hallo,
Ik ben benieuwd naar het boek waaruit je citeert. Zelf studeer ik fysiotherapie, maar ben ik ook bekend met hypermobiele gewrichten.
Weet er trouwens ook iemand, wanneer je de diagnose hypermobiel krijgt? Ik zit namelijk met vergoeding voor alle behandelingen. Ik wordt pas meer vergoed als ik een medische diagnose heb, dan wordt het vergoed uit het basispaket.
Liesbeth[/quote]
Hoi ik ben ook hypermobiel maar heb het op een zeer stomme manier bij de kaakspecialist te weten gekomen
dus ik denk dat je het zo een beetje bij de meeste dokters kan te weten komen, ik kan bv mijn hand langs achter tot 5cm van men pols plooien en men linkerarm tot rechts achter mijn hoofd houde.. waar ge ook veel voorbeelden vind is op you tube... kan ja mss ook is even kijken?
veel succes
xxxx |
|
|
Liesbeth87
|
Geplaatst: 22-01-2009 7:45 |
|
|
| Ik weet van mezelf wel dat ik hypermobiel ben, maar niet of het erg genoeg is, om daar een diagnose voor te krijgen. Dus meer wat de criteria zijn en of je daarmee ook je fysiotherapie vergoed krijgt. |
|
|
_kleintje_
|
Geplaatst: 23-01-2009 21:13 |
|
|
| Liesbeth87 schreef: |
| Ik weet van mezelf wel dat ik hypermobiel ben, maar niet of het erg genoeg is, om daar een diagnose voor te krijgen. Dus meer wat de criteria zijn en of je daarmee ook je fysiotherapie vergoed krijgt. |
Hoi ja hier zitten ook mensen van nederland heb ik de indruk maar normaal in bellgie krijg ja zowieso 18 keer per jaar voor hetzelfde probleem vergoed en als je meerdere keren nodig hebt kan je desnoods aan je kine vragen of zij het op een andere reden zet bv 18 keer vr de rest zet zij hetop de schouders ofzo...
zo doet die van mij het.. vanwaar ben je?
xxx |
|
|
Heleen
|
Geplaatst: 24-01-2009 9:51 |
|
|
| Liesbeth87 schreef: |
| Ik weet van mezelf wel dat ik hypermobiel ben, maar niet of het erg genoeg is, om daar een diagnose voor te krijgen. Dus meer wat de criteria zijn en of je daarmee ook je fysiotherapie vergoed krijgt. |
Hypermobiliteit an sich is geen afwijking. Het is een eigenschap, net als blauwe ogen of lange benen. Als je kláchten krijgt door je hypermobiliteit, is er mogelijk sprake van een onderliggend probleem, bijvoorbeeld een erfelijke bindweefselafwijking als HMS (hypermobiliteitssyndroom) of EDS (Ehlers-Danlos syndroom). Dit zijn de meest voorkomende aandoeningen die hypermobiliteit hebben als één van de symptomen, maar er zijn er veel meer. In Nederland geldt dat je recht hebt op vergoeding vanuit het basispakket, als je een aandoening hebt die voorkomt op de zgn. "lijst van Borst". Op deze lijst staat een code voor bindweefselaandoeningen. In de praktijk krijg je met een EDS-diagnose wél chronische fysio, en met een HMS-diagnose níet. Soms lukt het om met een verklaring van een specialist om ook bij HMS een vergoeding te krijgen, en natuurlijk kun je zelf kiezen voor een verzekering die vanuit een aanvullend pakket ook bij andere indicatie onbeperkt fysio vergoedt.
In jouw geval is er nog geen diagnose gesteld, dus lijkt het me verstandig om, als je klachten hebt die mogelijk gelinkt zijn aan je hypermobiliteit, eens naar een specialist te gaan die hier verstand van heeft. |
|
|
|
|
|
|
|
| Pagina 24 van 25 |
|
|
|