te nauwe vagina: operatie


Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.

Index > Gynaecologie > te nauwe vagina: operatie

Auteur

Onderwerp: te nauwe vagina: operatie

ElineN

Geplaatst: 23-04-2009 1:01

Hee Bo! Dankjewel voor je berichtje! Ben inmiddels geopereerd... Heel raar gevoel... Ze hebben een stuk huid van ongever 1,5 cm breed en 3 cm lang weggehaald. Deze stuk huid had lichen sclerosus. Dit is een huidziekte. Dit is een plaatselijke ziekte, ontstaan doordat de huid bij mij ook zodanig beschadigd was en er heel veel littekenweefsel ontstaan was. Met de pijn valt het nu nog mee, denk dat het morgen wel erger zal zijn. Heb inmiddels gedoucht en een kijkje genomen. Denk dat er misschien een cm bespaard is gebleven in het perineum (het stukje tussen de vagina en de anus) dus de wond is best wel groot naar mijn idee. Heb er 7 hechtingen inzitten, aangezien er ook huid van binnenin de vaginawand naar buiten is getrokken. Doordat ze zoveel huid weggehaald hadden, moest dat gat dus opgevuld worden, en dat hebben ze op deze manier gedaan! Volgens mijn gynaecoloog kan het wel zijn dat mijn vagina nauwer is geworden, iets wat ik helemaal niet verwacht had. Natuurlijk is sex nog even op de lange baan geschoven, maar hopelijk moet dat daarna EINDELIJK helemaal zonder pijn gaan gebeuren, en daar verheug ik me enorm op! Bo ben erg benieuwd naar hoe jij je revalidatieproces doormaakt, hou me op de hoogte!!!

Google.

Lolita20

Geplaatst: 24-04-2009 12:00

--summer-- schreef:

Nou gister was het dan zover. Eindelijk werd ik geholpen aan mijn (te) nauwe vagina. Het was in eerste instantie een kijkoperatie, als ze iets tegen zouden komen wat niet 'klopt', zouden ze dat weghalen. Ik had weinig zenuwen, keek alleen wel erg tegen het infuus op. De prik deed ook behoorlijk zeer. En ik kreeg een middeltje via het infuus waardoor ik rustiger zou worden, aangezien ik nogal onrustig was. Ook werd ik daar wat duizelig van. Vervolgens werd ik naar de operatiekamer gereden en moest ik van bed overstappen. En toen was ik al snel van de wereld. Weet nog wel dat ik een kapje op de mond kreeg en ze dus spul via het infuus naar binnen hebben gespoten. Ik werd tien minuten na de operatie wakker. Toen werd ik weer naar de kamer gereden waar ik uit mocht rusten. Mijn moeder kwam toen direct bij me en dat vond ik wel heel fijn. Ik was heel rustig, en vond het helemaal niet meer eng. Was echt ontspannen Smile

Direct wat gegeten en gedronken, want ik mocht de hele dag niks eten. Daarna nog even geplast, en toen mocht ik ook alweer naar huis. De pijn viel me enorm mee! Ik kon gewoon lopen en zitten. Als ik moet bukken voel ik wel wat extra spanning, maar al met al is het mij reuze meegevallen!

Ik merk dat er de laatste tijd weinig mensen actief zijn op deze site, maar ik hoop toch dat degene die hier wat extra informatie over willen weten wat aan mijn verhaal zullen hebben. En anders mag je natuurlijk altijd nog vragen stellen. Het heette hymen correctie / hymenplastiek.

Hi Summer,

Ik word binnenkort opgeroepen voor een kleine
ingreep aan een stugge maagdenvlies.

Ik vroeg me af hoe het nu met je gaat. Kun je nu wel tampons inbrengen? Kun je nu ook geemeenschap hebben?

Ik hoop snel van je te horen!

Groetjes Linda

Madeleine1

Geplaatst: 28-04-2009 14:00

Hey Hallo, @Daisy; Hoe is het nu met jou? Bedankt voro je lieve reactie. Eigenlijk gaat het wel goed hoor. Dat zalfje werkt wel. Ik heb alleen last van bijwerkingen van het zalfje, maar verder ziei k alles heel positief in. Natuurljik met vallen en opstaan. Maar ik kan me heel de dag er rot over voelen, maar die ziekte blijft. Dus dan kan ik beter allerlei leuke dingen doen en neit er teveel bij stilstaan. Alleen alshet pijn doet, dan is dat natuurlijk lastig. En erg bang dat alles dichtgroeit ben ik niet; er zijn operaties en de zalf die ik gebruikt zorgt dat dit niet of veel minder gebeurd. Ik zie wel echt resultaat. Hoe was jouw afspraak? Dat is natuurlijk alweer een tijdje geleden. Mijn vriendinnen weten trouwens oko niets hoor. Alelen mijn partner en m'n ouders. Ben ook niet van plan iets te vertellen, daar voel ik me prettiger bij. Maar dat is natuurlijk per persoon verschillend. @ElineN Ik begrijp dat je ook Lichen Sclerosus hebt/had. Maar dat blijf je toch gewoon houden ondanks dat dat stukje huid weg is? Of begrijp ik dat verkeerd? En hoe is het nu met je? @Bo Hoe is het nu met jou? Poeh, klinkt wel heel heftig. Nog veel pijn? Ik had ook nog een ander vraagje aan jou. Je vertelde dat je allerlei anti-schimmel producten had gebruikt, waardoor je klachten nog erger zijn gworden (of zelfs zijn ontstaan). Welke producten bedoel je precies. De zalfjes die je van de dokter krijgt? Of andere producten? Zou je willen vertellen wat je precies hebt gebruikt? Mijn huidje is nogal gevoelig, maar door de zalf voor mijn aandoening, krijg ik ook weer schimmelinfecties. Ik ben op zoek naar de meest prettige behandeling voor mij. Nou meiden, komt allemaal goed met ons!

ElineN

Geplaatst: 28-04-2009 14:09

Hoi meiden, @ Madeleine1. Lichen Sclerosus is een plaatselijke, onoverdraagbare huidziekte, wat je dus in principe (in mijn geval) dus ook plaatselijk kan wegsnijden, zodat de beschadigde huid weg is. Helaas loopt het bij mij allemaal niet zo vlekkeloos. Na mijn operatie woensdag, verging ik de zondag van de pijn. Ik kon er niet van slapen. Dus om half 6 toch maar besloten om met mijn huisgenootje naar de EHBO te rijden, om een kijkje te laten nemen. Wat bleek, ik ben uit mijn hechting gescheurd...weer.... Het gaat hier om de hechting die het dichtste bij de anus zit, en waar dus de meeste druk op zitl en die het meest gevoelige is. Bovendien verlies ik ook nog steeds erg veel wondvocht, wat dus ook niet echt hygienisch is. Ik had geen rare dingen gedaan. Natuurlijk liep ik al en kon ik al zitten, ik heb namelijk echt veel te veel energie om in bed te blijven, Bovendien wilde ik natuurlijk ook niet dat iedereen een beetje als een slaafje voor mij op en neer aan het rennen was. Nu is het inmiddels dinsdag en zegt mn intuitie dat het nog steeds niet goed zit. Ondanks het spoellen met dettol etc, kwam ik vanmorgen tot de conclusie dat het begon te ruiken, wat meestal duidt op een ontsteking. Meteen heb ik mijn gynaecoloog opgebeld, en die vond het toch wel belangrijk dat is zsm langs zou komen. Dus morgen 8.20 sta ik weer lekker in het ziekenhuis. Ik hou jullie op de hoogte!!

Sandra1989

Geplaatst: 04-05-2009 19:58

Hallo allemaal, Ik had eigenlijk ook wat vraagjes hierover. Ik ben welliswaar pas 20, maar dat neemt niet weg dat dit erg vervelend is. Ik heb ook last van een te nauwe vagina. Ik kan geen tampons verdragen, zelf kleintjes inbrengen doet al pijn. Gemeenschap lukt ook niet. Ik dacht zelf altijd dat ik te gespannen was. Maar dat is niet zo.. Nu dat het al een aantal keren is voorgekomen dat het niet past wordt ik wel gespannen en onzeker over mezelf! Iemand tips of advies hierover? Ik wil er namelijk graag vanaf!! Bedankt! groetjes Sandra

Lies88

Geplaatst: 07-05-2009 23:33

Hoi Sandra! Ik kan je helaas geen tips geven, ik kamp namelijk met hetzelfde probleem als jij! Je bericht sprak me alleen erg aan omdat ik zelf ook 20 ben.. Vrij jong en daarom weet ik niet zo goed wat ik er mee aan moet. Ik weet het al een paar jaar, maar heb nog steeds geen actie ondernomen. Een tampon lukt bij mij gelukkig nog wel, zonder problemen zelfs. Alleen meer dan dat wil ook niet. Op dit moment merk ik er niet zo veel van, ik weet immers ook niet wat ik mis . Mijn vriend heeft er gelukkig ook geen problemen mee. Wat ik wel weet is dat ik er aan de toekomst wel wat aan wil veranderen. Ik vroeg me af hoe jij hier tegenaan kijkt? Ben je al naar de dokter geweest? Ik niet namelijk En denk je aan een operatie? Of wil je het eerst op een andere manier proberen? Ik word er zelf ook erg gespannen en onzeker van.. Ik weet dus hoe je je voelt! Succes ermee! Groetjes Lies

Sandra1989

Geplaatst: 12-05-2009 19:32

Hoi Lies! Ja, het een rotsituatie! Ik weet ook niet zo goed wat ik ermee wil gaan doen. Operatie vind ik meteen zo'n grote ingreep op deze leeftijd. Misschien wordt het met de jaren wel beter. Maar ik heb er ook inderdaad al langer last van. Ben er ook niet mee naar de dokter geweest, dat durf ik niet zo goed eigenlijk. Maar ik denk dat het daar wel een keer op aan moet komen, want ik zou niet weten op welke manier dit zal moeten verbeteren? Jij enig idee? Groetjes Sandra

Beth Hart

Geplaatst: 13-05-2009 0:02

Ik ben blij dat ik dit topic op het forum heb gevonden. Ik dacht namelijk eerst dat ik last had van een soort vaginistische reactie. Maar ik voel duidelijk dat het enkel de opening is die nauw is, verder naar boven voel ik veel meer ruimte. Penetreren kan hierdoor dus niet. Ondanks dat ik nu jullie operatie-ervaringen gelezen heb lijkt het me nog steeds een grote stap. Vreemde mensen die in je snijden en de pijn die je daarna hebt....En is het resultaat echt dat je daarna wel kan penetreren? (en het ook fijn voelt zoals het hoort) Liefs, Beth Hart

Lies88

Geplaatst: 13-05-2009 18:28

Hee! Ik vind mezelf inderdaad ook nog erg jong voor een operatie. En aangezien ik ook uberhaupt nog geen actie durf te ondernemen denk ik dat ik nog een paar jaar wacht en dan toch de stap maar zet naar de dokter.. Ik zal er toch ooit wat aan moeten doen! Het is voor nu natuurlijk wel heel vervelend, maar ik loop er al een paar jaar mee rond en dan kunnen die paar jaar die nog komen er ook nog wel bij. Ik heb ook geen flauw idee hoe je wat aan de situatie zou kunnen veranderen, naar mijn weten is dit haast niet mogelijk om zelf op te lossen.. Heb jij ook een vriend? Hoe gaat hij er mee om? Vind hij het erg vervelend? Die van mij gaat er gelukkig goed mee om en is ook van mening dat ik naar de dokter moet als ik er zelf klaar voor ben (en het dus echt durf). Groetjes Lies

Beth Hart

Geplaatst: 13-05-2009 19:13

Hoi Lies88, Ik ben nu 21 jaar en heb inderdaad een vriend. Ik zou niet weten hoe je het zelf op kunt lossen, als ik het probeer (penetreren) dan kost het eerst al moeite om hem erin te krijgen en dan wil ik hem er ook direct weer uit door de pijn. Mijn vriend vind het helemaal niet vervelend en is lief voor me. Zo'n operatie zou hij alleen goed vinden als ik het zelf echt wil. Er zijn gelukkig nog zat andere manieren om seks te hebben Daarnaast zit ik er mee dat mijn ouders streng gelovig zijn en ik het vervelend zou vinden om te vertellen over zo'n operatie, omdat mijn vriend en ik niet getrouwd zijn. Je bent toch zo'n 1 of 2 weken uit de running en dat merken ze. Ik hou niet van liegen. (ik ben nu twee en een half jaar uit huis, dus hou ik weer onnodig rekening met mensen die er niet mee te maken hebben) Eigenlijk wil ik het tegen niemand (behalve mijn vriend) zeggen omdat het privé en iets van ons tweeën is. Ik denk dat ik er gewoon nog eens rustig over na moet denken en de tijd vanzelf komt.

Google.

Annemiek89

Geplaatst: 14-05-2009 16:51

Hoi, ondertussen is het al een tijdje geleden (ongeveer 8 weken) dat ik aan een te nauwe vagina ben geopereerd. Voor de moment gaat alles echt prima: geen pijn meer, geen wondjes meer, niks Als ik het nu bekijk, had ik het al veel eerder moeten laten doen!! Wel moet ik erbij zeggen dat ik de eerste 2 weken het gevoel had dak ik het beter niet had laten doen. Ik kon de eerste 5 dagen op geen enkele manier gaan zitten, enkel liggen (en blijven liggen, dus ook niet rollen in bed ofzo), en stappen kon ik nog. Op dag 6 kon ik éíndelijk gaan zitten en ben ik dan ook voor het eerst terug naar school gegaan. Ik had in het begin ook altijd het gevoel dat het allemaal niet mooi was "genaaid", het zag er echt heel slordig uit en ik had het gevoel of er was echt mee geknoeid en het zou nooit meer goed komen. Gelukkig waren na 2 weken alle draadjes al opgelost en zag het er ineens ook een stuk mooier uit: net zoals vroeger, alleen een beetje groter Ik kan iedereen nog wel een tip meegeven: gebruik voor de eerste 2à3 dagen maandverband (omdat je dan wat last hebt van bloed/slijm) maar ga daarna over op 2 onderbroeken over elkaar, of iets dergelijks. Want door de ontsmettingsvloeistof (die ik toch meekreeg) krijg je rap een vochtig maandverband en na een paar dagen beginnen je billen daar zo van te jeuken. Je krijgt dus een soort van luieruitslag zoals bij baby's met een natte pamper. Niet zo'n mooie uitdrukken, maar het is wel waar Maar kortom: ik ben echt heel tevreden met de operatie en ik zou iedereen die er ook last van heeft aanraden om het toch te overwegen.

Annemiek89

Geplaatst: 14-05-2009 17:00

Lies88 schreef:

Hoi Sandra!

Ik kan je helaas geen tips geven, ik kamp namelijk met hetzelfde probleem als jij! Je bericht sprak me alleen erg aan omdat ik zelf ook 20 ben.. Vrij jong en daarom weet ik niet zo goed wat ik er mee aan moet. Ik weet het al een paar jaar, maar heb nog steeds geen actie ondernomen. Een tampon lukt bij mij gelukkig nog wel, zonder problemen zelfs. Alleen meer dan dat wil ook niet.

Op dit moment merk ik er niet zo veel van, ik weet immers ook niet wat ik mis Wink

. Mijn vriend heeft er gelukkig ook geen problemen mee. Wat ik wel weet is dat ik er aan de toekomst wel wat aan wil veranderen. Ik vroeg me af hoe jij hier tegenaan kijkt? Ben je al naar de dokter geweest? Ik niet namelijk Rolling Eyes

En denk je aan een operatie? Of wil je het eerst op een andere manier proberen?

Ik word er zelf ook erg gespannen en onzeker van.. Ik weet dus hoe je je voelt! Crying or Very sad

Succes ermee!

Groetjes Lies

Hoi, ik ben ook nog maar 19 en ik heb het ook laten doen. Ze bekijken je er echt niet raar voor omdat je nog zo jong bent hoor! Bespreek het eens met je dokter of ga mss direct naar de gyneacoloog (die weet er natuurlijk meer van en daar voel je je mss minder ambetant bij). Volgens mijn gyneacologe was zo'n operatie echte routine en hoefde ik mij echt geen zorgen te maken.
Meisjes, wacht er niet te lang mee om het probleem aan te kaarten, zou ik zeggen.
X Annemiek

Sandra1989

Geplaatst: 18-05-2009 20:35

Ik heb geen vriend, dus dat is niet zo'n probleem. Maargoed dat komt wel keertje goed. Hoi Annemiek, Is het jou goed bevallen dan die operatie? Ik zou het ook wel willen doen, en zou het niet heel raar vinden om ermee naar de dokter te stappen. Maar ik werk met paarden, ben ongeveer ieder weekend in het buitenland en heel de dag hard aan het werk. Dus wat zou ik op mijn werk moeten zeggen? Dat vind ik zo naar. Ik kan ook niet zomaar 1 of 2 weken eruit zeg maar.. Aangezien ik nodig ben. Dus geen heel ideale situatie wel ? Groetjes Sandra

Annemiek89

Geplaatst: 18-05-2009 21:20

Sandra1989 schreef:

Ik heb geen vriend, dus dat is niet zo'n probleem. Maargoed dat komt wel keertje goed.
Hoi Annemiek,
Is het jou goed bevallen dan die operatie?
Ik zou het ook wel willen doen, en zou het niet heel raar vinden om ermee naar de dokter te stappen. Maar ik werk met paarden, ben ongeveer ieder weekend in het buitenland en heel de dag hard aan het werk. Dus wat zou ik op mijn werk moeten zeggen? Dat vind ik zo naar. Ik kan ook niet zomaar 1 of 2 weken eruit zeg maar.. Aangezien ik nodig ben. Dus geen heel ideale situatie wel Wink

?
Groetjes Sandra

Jaaa, bij mij is het (achteraf gezien) allemaal heeeeeeel goed meegevallen. Voor het hele verhaal zie je best een paar reacties terug Wink

De eerste 5 dagen had ik er wel veel last van, je kan je dan nogal moeilijk bewegen zonder dat het daar beneden wat gaat 'trekken' en pijn gaat doen. Dus de eerste dagen blijf je best in je bed liggen om alles mooi te laten genezen.

Nou zeg je dat je veel met paarden bezig bent, dat is nu wel een lastige zaak. Ik kan me wel voorstellen dat er net dáár veel op gedrukt, gezeten, gewiebeld enz.. wordt. Ik heb de meeste mensen gewoon wijsgemaakt dat ik een liesbreuk had (ik heb deze tip trouwens op dit forum gevonden) en hij werkt! Een liesbreuk bevindt zich een beetje in de buurt en jah, daar moet je in de meeste gevallen ook aan geopereerd worden. Daarom dat ik het de beste uitvlucht vond. Zoek voor alle zekerheid eerst wat meer informatie erover op, zodat je daar niet met je mond vol tanden staat Very Happy

Een liesbreuk heeft eveneens een paar weken nodig om te genezen. Maar normaal gezien moet een liesbreuk redelijk snel geopereerd worden (om verdere uitstulpingen te vermijden), dus om geloofwaardig te blijven, kan je die uitvlucht pas een paar weken op voorhand gebruiken. Nu weet ik dus niet of dat het beste excuus is voor op het werk, maar voor op school werkt het prima Smile

Je zegt dat je er niet voor 1 of 2 weken tussenuit kan, dat is natuurlijk nog zo'n probleem. Mij lijkt het haast onmogelijk dat je er na een paar dagen al terug bovenop bent. Dat is wel nu wel een vervelende situatie Confused

Ik weet nu niet welke vertrouwensband je daar hebt, maar desnoods vertel je gewoon wat er echt aan de hand is. Volgens mij begrijpt iedereen (en vooral de vrouwen) de situatie dan wel.. Daar kan ik nogal moeilijk over oordelen. Maar laat dat je nu vooral niet tegenhouden om een operatie te overwegen. Je zal er achteraf zo'n deugd van hebben Smile

Laat iets weten als je iets beslist hebt he!!

(PS: ik schrijf hier nu wel meestal dat alles in orde komt, maar al bij al spreek ik nu wel alleen uit eigen ervaring. Ik hoop dat zo'n operatie voor iedereen zo'n groot succes mag zijn als bij mij, maar dat kan ik natuurlijk op voorhand niet voorspellen he Wink

)

Elynn

Geplaatst: 24-05-2009 17:10

Hallo, ik ben 22 jaar, heb geen vriend en ben nog maagd. Nou heb ik wel eens een vibrator geprobeerd, maar het inbrengen doet behoorlijk pijn. Zelfs als mijn vagina nat is en ik helemaal ontspannen ben. Het vreemde is nu, dat het eerste stukje helemaal geen probleem is, maar na +/- 4 centimeter lijkt het een stuk nauwer te worden. Tampons zijn trouwens geen enkel probleem. Is dit iets waar ik mee naar de dokter zou moeten?

vlammetje

Geplaatst: 06-06-2009 23:41

hallo allemaal, Ik lees dat sommige van jullie worden geopereerd omdat ze een nauwe vagina hadden. Als het gaat om vaginisme kan dit soms ook minder worden door te oefenen met pilottes en glijmiddel. Ik heb nu 2 maanden therapie in het LUMC en ik merk dat ik mijn vagina steeds beter kan ontspannen waardoor ik steeds grotere pilottes kan inbrengen. Ik zal niet beweren dat dit voor iedereen werkt, maar het lijkt me het proberen waard voordat je je aan zo'n gevoelig en kwetsbaar deel van je lichaam laat opereren. Sterkte allemaal!

Rosé

Geplaatst: 10-06-2009 23:23

Beste Fleur (wat ben ik jou dankbaar) en hallo allemaal, Ik ben een meid van 30 jaar. Sinds 1998 heb ik een relatie met mijn huidige partner. Helaas is vrijen (penetratie) bij ons niet gelukt. In 1999 ben ik naar mijn huisarts gegaan met dit probleem. Ik heb 2 penetratie pogingen gedaan met mijn ex-vriend, maar moest toen nog ontmaagd worden, waardoor ik er weinig aandacht aan besteedde dat het niet lukte. Toen het met mijn huidige partner na vele malen proberen ook niet lukte, ben ik hiermee naar de huisarts gegaan. Deze verwees mij destijds door naar een oudere mannelijke gyneacoloog en een gesprek met een sexuologe (waar overigens niets uitkwam). De man keek, vroeg me te ontspannen en stuurde me met pelottes weg. Ik moest met vaseline proberen de vagina op te rekken. Deze poging heb ik na 2 maanden proberen gestaakt. Het is geen pretje dit te proberen (ik vergelijk het met een forse tampon in je neus brengen en proberen of je je neusgat kan oprekken). Het lukte mij dus ook niet om mijn vagina op te rekken. De gyneacoloog heeft echter niets gezegd over wat ik mankeerde. Na het stoppen met de pelottes hebben we het "geaccepteerd" en zijn elkaar op andere manieren gaan bevredigen. Dit heeft overigens altijd goed gewerkt, alhoewel ik er ook bij moet zeggen dat ik nog nooit ben klaargekomen. Wel kan ik van sex genieten en heb ik het gevoel steeds tegen een hoogtepunt aan te zitten. Vandaag heb ik een hele grote stap gezet!! Ik ben bij mijn huisarts geweest (voor iets anders overigens) en ben er nogmaals over begonnen. De laatste keer dat ik bij hem was was in 1999, dus die man schrok zich in die zin ook wel rot over de situatie. Hij heeft me nu doorgestuurd naar een multidisciplinair team (gyneacoloog, psycholoog en sexuoloog) waar ik nu een afspraak kan gaan maken. Hij keek in mijn dossier toen ik vroeg wat er nu eigenlijk terug gerapporteerd is vanuit die gyneacoloog en stelde hem eigenlijk de vraag wat er nu aan de hand is. Mijn huisarts gaf aan dat het mogelijk vaginisme is in combinatie met een dik maagdenvlies (tampons inbrengen is me ook nooit gelukt, zelfs mijn moeder heeft het bij me geprobeerd). Ik hoop zo op 'n operatie en wil tegelijkertijd weten of het penetreren na zo'n operatie wel lukt... Dat is namelijk mijn voornaamste reden (tampons geen behoefte en kinderen ook niet). Wij hebben een goede relatie en wij zouden graag sex willen beleven op een "normale" manier. Graag zou ik Fleur en Summer willen uitnodigen op mij te reageren..... Ik ga morgen bellen voor een afspraak. Wat ben ik blij dat ik deze stap gezet heb, het voelt echt als een overwinning. Ik neem er nog een rosé'tje op! Bedankt Fleur voor het plaatsen van je eerste bericht! Hopelijk is alles goed met jou, je man en je kind (je hebt helemaal niet geschreven of het een jongen of een meisje is geworden!). Groet, Rosé

vlammetje

Geplaatst: 10-06-2009 23:42

Hoi Rosé, goed dat je deze nieuwe stap hebt gezet! Ik vind het overigens heel vreemd dat die gyneacoloog je gewoon weg heeft gestuurd met die pelottes. Ik heb iedere 3 weken een afspraak en het gaat heel traag iedere keer een klein stukje verder, een iets grotere pelotte en, zoals gezegd, heel veel glijmiddel. Hiervoor had ik precies hetzelfde gevoel als jij, ik beschreef het ook alsof je iets je neus in probeert te duwen. Je hebt echt een succeservaring nodig voor je geloofd dat het kan... Ik hoop dat je met dit team een goede oplossing kan vinden!

colletje

Geplaatst: 17-06-2009 22:53

Hallo Allemaal, Elynn, ik herken jou probleem helemaal. Ik ben 23 en heb geen relatie. Wel heb ik eerder al seks gehad, maar geen van deze keren was een succes. Ik heb sinds een tijdje een vibrator maar na een centimeter of 3 a 4 wordt het behoorlijk pijnlijk. Eigenlijk hetzelfde als bij de seks. Het inbrengen van tampons is bij mij ook geen probleem. Het 'probleem' zit me behoorlijk dwars en maakt me behoorlijk onzeker als ik een leuke jongen ontmoet. Ik vraag me dan ook af of ik er mee naar de dokter moet Groetjes Colletje

vlammetje

Geplaatst: 17-06-2009 23:08

Hoi Colletje, je kunt altijd met je huisarts gaan praten en uitleggen wat het probleem is. Ik heb inmiddels met verschillende artsen en huisartsen gepraat hierover en ze hebben me allemaal serieus genomen. Er is echt wat aan te doen.

Google.

Index > Gynaecologie > te nauwe vagina: operatie

Pagina 10 van 13

Vorige 1, 2, 3 ... 9, 10, 11, 12, 13 Volgende