Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Gynaecologie > te nauwe vagina: operatie
Auteur Onderwerp: te nauwe vagina: operatie
Fleur




BerichtGeplaatst: 25-03-2006 12:27 Reageer met quote

Op dit forum lees ik regelmatig berichten over meiden die (denken?) een te nauwe vagina te hebben. Helaas lees ik nergens over een operatie daaraan.
Want het bestaat wel degelijk; een te nauwe vagina!
Ik heb net namelijk zelf en word binnenkort hieraan geopereerd.

Mijn vaginaopening is dus te klein. Een vinger past erin, een tampon dus ook . (tampon eruit is wat lastiger) Een penis past niet...
Ik ben nu al 7 jaar samen met mijn man (ik ben nu 28 ) en we hebben vanalles geprobeerd, ook sexueloog en fysiotherapie (gespecialiseerd in bekkenbodem) maar zij konden me niet helpen. Ook het oprekken met pilottes heeft niets geholpen.
Het inklieven van het te stugge maagdenvlies enkele jaren geleden heeft er wel voor gezorgd dat ik kleine tampons kan gebruiken.

Onze sex is goed, we kunnen heerlijk vrijen, maar 'dat ene' lukt dus niet. Daar had ik me bij neergelegd, er zijn ergere dingen in het leven, maar nu willen we heel graag kinderen. En ik wil dat die op de 'gewone' manier verwekt worden, en dat onderzoeken gewoon kunnen plaatsvinden, tijdens mijn zwangerschap. Wachten tot na de bevalling, wil ik niet, want ook mijn gyn is bang dat het dan de verkeerde kant op uitscheurt en dan ben ik verder van huis...

Dus na overleg met mijn gyn word ik nu geopereerd. (over enkele weken) Ook wordt een chronische ontsteking (ik spreek eigenlijk liever van een enstige irritatie) aan de rand van de opening wordt verwijderd.

Heeft iemand hier ervaring mee, wat staat me te wachten? Mij is verteld dat ik een weekje uit de running zal zijn.
Heeft iemand tips?

Hartelijk dank!

groeten,
Fleur.
elsgiss




BerichtGeplaatst: 25-03-2006 23:01 Reageer met quote

Fleur schreef:
...Mijn vaginaopening is dus te klein. Een vinger past erin, een tampon dus ook . (tampon eruit is wat lastiger) Een penis past niet...
Ik heb dit ook meegemaakt, maar omgekeerd. Het rare is, dat veel mensen dit niet kunnen geloven, want andersom lijkt logischer. Bij de eerste bevalling werd ik ingeknipt en had een tweede graads ruptuur. Bij de tweede bevalling liep ik een totaalruptuur op. Achteraf heb ik beseft dat er na de eerste bevalling ook schade aan de anus was: defaecatie was heel moeilijk geworden, doordat de kringspier in een afwijkende positie stond. Ondanks veel klachten is geen van de artsen op het idee gekomen dat er al schade was aan de kringspier.

In mijn geval zijn de problemen dus "vanzelf" verholpen tengevolge van inscheuren bij de bevallingen. Ik begrijp dat je artsen daar juist bang voor zijn. En terecht dus.
Fleur




BerichtGeplaatst: 31-03-2006 15:55 Reageer met quote

Bedankt voor je reactie Elsgiss,

Jammer dat je probleem 'vanzelf' opgelost werd... Dat is inderdaad 1 van de reden dat ik dit wil laten doen.

Moet nog wachten op de oproep voor opname, maar heb al wel gehoord dat het een ruggeprik wordt.

Kan iemand mij vertellen wat me te wachten staat? Misschien is het een beetje te vergelijken met een hersteloperatie?? Question
Dus een week niet zitten en waarschijnlijk nog langer niet fietsen? Hoe gaat het naar het toiletgaan?

Fleur
Fleur




BerichtGeplaatst: 08-04-2006 14:35 Reageer met quote

Komende week is het zover... Donderdag wordt ik geopereerd. Fijn dat het eindelijk gebeurd, maar ben ook wel een beetje nerveus voor de dagen erna. Wat staat me te wachten qua pijn enzo.

Op mijn werk heb ik verteld dat ik een liesbreuk heb; en dat ik een week niet naar het werk kan komen. Dat praat een stuk makkelijker. Ik doe administratief werk, dus hoef niet te sjouwen, maar ik zit dus wel een groot deel van de dag... Hopelijk lukt dat na een week. Ook las ik op dit forum dat iemand na een schaamlipcorrectie 6 (!) weken niet mocht fietsen! Ik ga op de fiets naar mijn werk, dat wordt dan lastig...

Nog tips voor tijdens het plassen??? Ik las dat iemand na een hersteloperatie onder de douche plaste, zodat de urine niet prikte. Lijkt me een heel gedoe, maar werkt vast erg goed. Maar dan moet je ook alles weer afdrogen...Ook een fles water bij het plassen op het toilet moet dan helpen.

Heeft er niemand tips voor me? Ben ik echt de enige???? Rolling Eyes
Isa




BerichtGeplaatst: 08-04-2006 23:48 Reageer met quote

Hoi Fleur,

was blij (niet voor jou natuurlijk) om je reactie te lezen. Ik ben al 6 jaar samen met vriend. Ook bij mij doet gemeenschap doet ontzettend zeer. Na alle moed verzameld te hebben, naar de huisarts geweest, maar die nam mij niet serieus. Het zat tussen mijn oren. Ik heb een aantal keer een schimmelinfectie en een bacterie gehad, dus mijn huisarts zei dat het daardoor kwam dat gemeenschap pijnlijk was. Daarbij kwam dat ik heel veel last had van afscheiding, maar ook dat nam hij niet serieus. Die afscheiding maakte mij weer onzeker. Na veel aandringen kreeg ik eind vorig jaar (na 6 jaar tobben) eindelijk een doorverwijzing naar de gyn.

Ik vertelde al mijn klachten, afscheiding, pijnlijke gemeenschap, onzekerheid. Het inbrengen van de eendebek deed erg veel pijn, van de zenuwen dacht ik. Bleek dat ik een ontstoken baarmoedermond had.Toen hij de eendebek verwijderde zag hij dat het randje aan de opening van de vagina ingescheurd was. Ik ben een aantal weken later behandeld voor de ontsteking. Toen ik terug kwam op controle vertelde hij dat er een behandeling mogelijk was. Door de te smalle ingang scheurt het randje (ik weet niet hoe ik het anders moet noemen) tijdens gemeenschap in. Dat is pijnlijk en heeft tot gevolg dat je sneller vaatbaarder bent voor infecties. Hij gaat dat 'randje' op diverse plaatsen inknippen en hechten wat ertoe moet leiden dat de vagina makkelijk toegangelijker wordt.

Ik moet volgende week hiervoor opgenomen worden. Het is een dagopname en mij is verteld dat je er ongeveer een weekje zoet mee bent. En na een week of drie ben je weer helemaal hersteld. Ik kreeg ook te horen niet fietsen, voorzichtig met sporten enz. Ik heb heel benieuwd hoe jij de operatie ervaart, ik zie er zelf best tegenop.

Ik hoop je reactie te lezen en alvast heel veel succes volgende week!
groetjes Isa
Fleur




BerichtGeplaatst: 09-04-2006 13:35 Reageer met quote

Beste Isa,

Toch fijn te lezen dat ik niet de enige ben, en jij dus ook niet! Very Happy
Jammer dat ook jij zo lang moest tobben...Goed dat je doorgezet hebt! Ik ga er van uit dat over enkele weken wij de ingreep en de eventuele pijn vergeten zijn, en dat alles dan 'gaat zoals het hoort'
Jammer dat je geen tips voor me hebt; ik ben eerder aan de beurt, toch? Maar ik zal jou op de hoogte houden en via dit forum vertellen hoe ik het ervaren heb. Ik hoop dat je daar dan wat aan hebt!
Ook zou ik het fijn vinden als jij jouw ervaringen straks wilt delen.
Wellicht hebben meer vrouwen iets aan onze posts...

Veel sterkte!

ps. mocht je op je werk ed. hier moeilijk over kunnen praten (je bent zeker een week uit de running, maar het is lastig te vertellen waardoor...) Een liesbreuk is echt een goed verhaal! Zoek maar eens wat info over liesbreuk op internet.
Fleur




BerichtGeplaatst: 15-04-2006 13:16 Reageer met quote

Beste Isa, (en andere lezers)

Ik ZIT nu terwijl ik dit typ. Very Happy
Het is (tot nog toe) super meegevallen!
In het 'kort':
Donderdag opgenomen, iedereen was super aardig. Ik mocht een pilletje om rustig te worden. Eerst dacht ik, "da's nergens voor nodig, ik ben nu best rustig" maar dacht aan de ruggenprik en dat het toch wel fijn was, als ik rustig zou blijven. Pilltjes dus genomen. TIP: moet je doen!!! je wordt er niet suf van, alleen wat meer 'gelaten'. Ik liet alles over me heen komen en heb alles heel bewust meegemaakt. (ook daar kies je voor, want je mag ook slapen als je wilt)
Toen ze me kwamen halen mocht ik mijn MP3 speler meenemen, ook tip: doen! In mijn ene oor het koptelefoontje, en aan de andere kant niets; hoor je iedereen goed.
Het infuus was pijnlijker dan de ruggenprik, en stelt dus echt helemaal niets voor! Weer was iedereen heel aardig en ze vertelde me precies wat ze gingen doen en waarom. Heel prettig. Vreemd gevoel, dat langzaam je benen zwaar worden en dat je er geen gevoel meer in hebt. Geen idee hoe lang het echt duurde maar voor me gevoel heb ik maar een kwartiertje hoeven wachten totdat de verdoving helemaal werkte. Naar de OK gereden. Lekker warm ingepakt met veel dekens (behalve dan je benen en buik natuurlijk maar dat voel je toch niet.) Een aardige vrouw bleef met me babbelen, daardoor (en mijn muziek) duurt het niet lang. Nog even in de verkoever gebleven, standaard procedure, want ik voelde me echt heel goed. Niets aan de hand. Na een tijdje werd ik weer opgehaald. Al met al 1 uur en een kwartier 'beneden' (OK en verkoever) geweest.
Nog steeds voelde ik mijn benen niet, dat vond ik vreemd, maar niet eng. Prettig ook: je hebt geen pijn!!!
Het isfuus liep best snel en ik had een volle blaas. Met een catheter hebben ze me geholpen. Ik voelde net mijn voeten, en had nog helemaal geen gevoel bij mijn kruis, dus dat was geen enkel probleem.
Het duurde een tijd voordat ik kon staan en lopen, maar dat kwam ook omdat ze me 'lekker veel' hadden gegeven, zodat ik geen pijn had. Toen ik zelf kon plassen mocht ik naar huis.
Pas thuis was de verdoving uitgewerkt, maar de pijn was niet erg scherp.
TIP: paracetamol in zetpilvorm, liefst 1000mgr. werkt erg snel!
Ik was een beetje moe en kon niet goed zitten, liggen was prima.
Die avond heerlijk geslapen, vannacht ook.

Ik heb een paar hechtingen, stuk of 7 geloof ik. Het ziet er allemaal prima uit, wel een paar flinke bloeduitstoringen, en een zwellinkje' dus ik ga zo weer een beetje liggen. Zitten gaat wel, hoe harder de zitting hoe beter! Plassen gaat prima, geen probleem. Poepen ook geen probleem; maar ik moet erbij vertellen dat ik stoelgangbevorderende thee drink, en de eerste dag een laxeerpil gebruikte.

Kortom: oh.oh.oh. wat is dit meegevallen!!! echt!
(heb gehoord dat er een kleine kans bestaat dat over een paar dagen, als het echt gaat genezen, dat de hechtigen wat gaan trekken, dus misschien iets meer last....)
Veel sterkte, ik hoop dat alles net zo prettig zal verlopen als bij mij!

Laat je weten wat jou bevindingen zijn?

Beterschap alvast!

groetjes, Fleur.
Marjan_
Gast



BerichtGeplaatst: 15-04-2006 20:59 Reageer met quote

Hallo Fleur,

Duidelijk verhaal, echt van een ervaringsdeskundige Smile Fijn dat 't zo goed is gegaan. Ik ben in november vorig jaar ook geopereerd (baarmoeder + 1 eierstok verwijderd), en dat is ook zo enorm meegevallen. Ik kreeg ook een ruggeprik zodat je lekker pijnloos uit de OK komt. Inderdaad precies zo'n ervaring als jij omschrijft; ik vond 't wel een leuke en interessante ervaring. Die paracetamol-zettpillen van 1000 mg hielpen mij ook prima. Als je geen rare complicaties krijgt, zijn onze lichamen toch erg goed in het "vanzelf" herstellen.
Dat van die trekkende hechtingen zou je inderdaad kunnen verwachten, maar met de wetenschap in het achterhoofd dat de meeste ongemakken niet langer dan een paar dagen duren en dan vanzelf minder worden, is daar ook wel weer overheen te komen; zo moet je maar denken! Positief blijven kortom.
Heel veel succes en een voorspoedig herstel ... en dan op naar nieuwe ervaringen!

Marjan
Isa




BerichtGeplaatst: 16-04-2006 12:54 Reageer met quote

Beste Fleur,

ik ben zo blij voor je dat het mee is gevallen! Nu ik jou ervaring lees ben ik weer iets minder zenuwachtig voor de ingreep. Fijn ook dat iedereen zo aardig voor je is geweest, dat scheelt natuurlijk ook.
Ik moest eigenlijk komende donderdag voor de ingreep. Maar ik werd gebeld dat het nu 2 wkn wordt uitgesteld ivm een aantal spoedopnames. BALEN!!! Net alles geregeld op m'n werk.... En je stelt je er toch op in dus dat was wel een tegenvaller.

Ik heb zelf gekozen voor algehele narcose. Ik vond een ruggeprik een beetje eng. De anastesist zei ook dat als ik een ruggeprik eng vond (een vriendin van mij had er wat nare ervaringen mee gehad)en ik erg zenuwachtig was, algehele narcose misschien beter was voor mij. Je valt in slaap en wordt wakker als alles voorbij is. Ik krijg (net als jij) van te voren een pilletje om rusig te blijven en ook iets voor de misselijkheid voor de narcose. Ook al pijnstillers voor de pijn na de ingreep. Voordeel van de ruggeprik is inderdaad dat je natuurlijk verdoofd bent van onderen en dat heb je met algehele narcose natuurlijk niet.

Dus je moet nog even wachten op mijn ervaringen! Maar ik ben erg blij voor je dat het mee is gevallen en dat ik nu toch iets minder nerveus naar het ziekenhuis ga. Gelukkig gaat mijn vriend mee.

Heel veel beterschap en ik hoop nog wat van je te lezen!
groetjes Isa
elsgiss




BerichtGeplaatst: 16-04-2006 21:52 Reageer met quote

Beste Fleur en Isa,

het klopt inderdaad dat operatiewonden in het gebried van de vagina snel genezen. Dat blijkt ook wel als je nagaat hoeveel vrouwen ingeknipt worden bij een bevalling of een scheur krijgen. De meeste vrouwen hebben er maar een paar dagen last van, en dan is het niet eens echt pijnlijk, meer een beetje onhandig. Volgens mij is het vagina-weefsel een beetje te vergelijken met je mond: in je mond geneest het ook heel gemakkelijk, bijvoorbeeld na het trekken van een kies.
G
Fleur.
Gast



BerichtGeplaatst: 17-04-2006 14:46 Reageer met quote

Ik ben weer even achter de computer gekropen...
Verder lig ik veel op bed. Niet vanwege de pijn, want met een paracetamolletje voel ik er weinig van, maar omdat ik ontzettend duizelig ben!
Ik kan niet langer dan zo'n 15 minuten rechtop zitten of staan, dan moet ik echt gaan liggen. Zaterdagavond viel ik bijna flauw en plofte ik net op tijd in bed... Zag vlekken en begon te zweten; "liggen!" dacht ik. toen ik lag ging het vrij snel over.
Ik denk dat het komt door de chemische stoffen in mijn lichaam; de ruggenprik-verdoving zit toch in je bloed. Ik eet en leef erg gezond en ik denk dat mijn lichaam niets chemisch meer gewent is (normaal is dat een voordel lijkt me Wink )
Dus ik hoef het niet rustig aan te doen vanwege de pijn ofzo, maar omdat ik anders omval. Zolang ik lig of half-lig met mijn benen omhoog, voel ik me prima. Ben alleen soms een beetje misselijk. Wat dat betreft maakt het weinig verschil: narcose of ruggenprik...

@ Isa:
Jammer dat het uitgesteld is... Je had je er helemaal klaar voor gemaakt (zover als mogelijk dan, he!) Maar maak je echt geen zorgen!!! Zeker met een narcose is het voorbij voor je het weet, en dan ben je weer thuis en laat je je lekker verwennen!!! Je zult echt geen noemenswaardige pijn hebben.
succes!

ik ga weer even plat. Cool
elsgiss




BerichtGeplaatst: 18-04-2006 22:24 Reageer met quote

Fleur schreef:
.....Op mijn werk heb ik verteld dat ik een liesbreuk heb; en dat ik een week niet naar het werk kan komen. Dat praat een stuk gemakkelijker........
Ik begrijp heel goed dat je dit liever niet precies wil vertellen. Maar zou "een kleine gynaecologische ingreep" niet een beter verhaal zijn? Bij een liesbreuk heb je kans dat er op het werk over gepraat wordt. Als je dan telkens moet "liegen" lijkt me niet fijn.
Fleur




BerichtGeplaatst: 19-04-2006 8:38 Reageer met quote

Beste Elsgiss,
Je hebt gelijk... Dat liegen is zeker niet fijn. Maar ik ben net getrouwd, en nog geen 30 jaar: als ik het op mijn werk heb over een 'gynaecologische ingreep' denken ze meteen aan zaken als zwangerschap. Dat kan me mijn baan kosten!!! (nog geen contract voor onbepaalde tijd!) Evil or Very Mad

Ik werk bij een klein bedrijf waar zoiets rond gaat zingen en een eigen leven gaat leiden...
Dus ik dacht; liesbreuk, niets ernstigs. Praat makkelijk. Maar kom er inderdaad achter dat ik wel telkens moet nadenken over wat ik zeg. En da's vervelend. En ik hou ook niet van liegen. Embarassed

Nog even een 'update': Ik ben minder misselijk, en kan weer wat langer rechtop blijven zitten. Het ziet er alleen nog niet uit, 'daar onder': de blauwe plekken verdwijnen welliswaar, maar er zijn nogal wat verdikkinkjes naast waar de hechtingen zitten. Hoe leg ik dat uit... Het lijkt een beetje op een slavink! Laughing
Maar dat zal wel weer verdwijnen.

Nog een TIP:
Een harde stoel zit prettiger dan een zachte! Vooral eentje met leuningen is fijn, dan kun je jezelf ophijsen.
Madelon
Gast



BerichtGeplaatst: 19-04-2006 9:58 Reageer met quote

Ha Fleur,
Ik heb niet zulke problemen als jij, maar ik herken wel dingen uit je verhaal. Tijdens de bevalling ben ik ingeknipt en dan heb je ook zo'n zwelling. Nu weet ik niet precies hoe ze het bij jou gedaan hebben. Ze zeggen wel dat het weefsle op die plek erg snel hersteld. Bij mijn hechtingen had ik na een week erg veel last en veel jeuk. Ik pakte dan 's avonds de sproeier om het af te spoelen, dat hielp tegen de jeuk. na een paar weken fietste ik weer en konden we ook weer vrijen (dit lukte na 2 weken nog niet).Daarna had ik alleen een wat zeurderige pijn als we een lange wandeling maakten. Na een halfjaar merkte ik er helemaal niets meer van. Het vrijen na de bevalling is zelfs fijner omdat er nu meer ruimte is. Daardoor heb je meer 'mogelijkheden'.
Ik hoop dat je hiert iets aan hebt. Maar bij jou kan het natuurlijk anders zijn, al lees ik dat je het mee vindt vallen.
Tas
Gast



BerichtGeplaatst: 22-04-2006 22:35 Reageer met quote

Hoi Fleur en anderen,
Ik kreeg (inmiddels 17 jaar geleden) na veel pogingen echt geen tampon naar binnen en toen ik een vriend kreeg lukte het echte vrijen ook niet.
Na een paar maanden was ik het zat en stapte ik naar de dokter, die me doorverwees naar het ziekenhuis.
Ze hebben onder gehele narcose mijn maagdenvlies operatief doorgesneden.
Omdat ik niet wist hoelang de genezing zou zijn, had ik dus ook mijn werk afgezegt, maar ik kon diezelfde avond alweer gaan stappen en mijn vriend en ik zijn zelfs toen ook heel voorzichtig samen naar bed gegaan (werd eigenlijk afgeraden en deed wel wat pijn, maar is goed afgelopen).
Hiermee wil ik dus zeggen dat een operatie echt nodig was en dat het allemaal mee viel.
We hebben trouwens via de normale manier (wel met knip) een kind gekregen.
Hopelijk heb je wat aan dit verhaal en succes verder.
Zus




BerichtGeplaatst: 23-04-2006 11:28 Reageer met quote

Mss nog ff een tip.
Ik heb als kraamverzorgster de nodige knippen en scheurtjes gezien. Het kan idd flink blauw worden. Wij zetten er nog weleens een "rode lamp" op. Werkte perfect, het versneld het afbreken van het "oude " bloed.
Ook het innemen van arnica-tabl. (homeopath.) Versneld het genezingsproces. Zelf ben ik 2x bevallen en 2 x behoorlijk ingescheurd en nr.3 werd een keizersnee, maar de arnicatabletten heb ik alle keren met succes gebruikt.
Fleur




BerichtGeplaatst: 23-04-2006 17:03 Reageer met quote

@ Tas,
Ja, ik heb ook eerst een 'hymenplastiek' gehad (inklieven maagdenvlies) dat scheelde zeker met het inbrengen van een tampon. Mij viel die ingreep ook heel erg mee. Kon meteen alles eigenlijk.

Deze ingreep (introïtusplastiek) is iets heftiger, maar viel ook zeker niet tegen.
Ben nu eindelijk ook niet meer duizelig. Morgen weer aan het werk! (wel rustig aan natuurlijk)
Het jeukt nu een beetje, en een plekje is nog niet helemaal dicht.
Maar nog steeds: weinig last!

@ zus,
Arnica... Had ik wel eens van gehoord. (met sportblessures) Stom dat ik er niet aan gedacht had. Maar bij een bevalling is dat dus een hele goede tip! Ga ik onthouden! Mijn blauwe plekken zijn nu weg, maar het zag er idd niet uit, zo bont en blauw...
biancabb
Gast



BerichtGeplaatst: 24-04-2006 20:17 Reageer met quote

poeh ik heb niet de enige met dit probleem. Sinds twee weken weet ik zelf en kan ik het nog niet helemaal bevatten. Wel vind ik het fijn om jouw verhaal/ervaringen te lezen. Mijn vraag is wat is oprekken met pilottes en wat doen ze eigenlijk tijdens de operatie? Ik hoop dat je je goed voelt en dat alle problemen achterwegen zijn. Misschien wil jij mijn vragen beantwoorden, in ieder geval zal ik deze site vaak bezoeken. groetjes
Fleur schreef:
Op dit forum lees ik regelmatig berichten over meiden die (denken?) een te nauwe vagina te hebben. Helaas lees ik nergens over een operatie daaraan.
Want het bestaat wel degelijk; een te nauwe vagina!
Ik heb net namelijk zelf en word binnenkort hieraan geopereerd.

Mijn vaginaopening is dus te klein. Een vinger past erin, een tampon dus ook . (tampon eruit is wat lastiger) Een penis past niet...
Ik ben nu al 7 jaar samen met mijn man (ik ben nu 28 ) en we hebben vanalles geprobeerd, ook sexueloog en fysiotherapie (gespecialiseerd in bekkenbodem) maar zij konden me niet helpen. Ook het oprekken met pilottes heeft niets geholpen.
Het inklieven van het te stugge maagdenvlies enkele jaren geleden heeft er wel voor gezorgd dat ik kleine tampons kan gebruiken.

Onze sex is goed, we kunnen heerlijk vrijen, maar 'dat ene' lukt dus niet. Daar had ik me bij neergelegd, er zijn ergere dingen in het leven, maar nu willen we heel graag kinderen. En ik wil dat die op de 'gewone' manier verwekt worden, en dat onderzoeken gewoon kunnen plaatsvinden, tijdens mijn zwangerschap. Wachten tot na de bevalling, wil ik niet, want ook mijn gyn is bang dat het dan de verkeerde kant op uitscheurt en dan ben ik verder van huis...

Dus na overleg met mijn gyn word ik nu geopereerd. (over enkele weken) Ook wordt een chronische ontsteking (ik spreek eigenlijk liever van een enstige irritatie) aan de rand van de opening wordt verwijderd.

Heeft iemand hier ervaring mee, wat staat me te wachten? Mij is verteld dat ik een weekje uit de running zal zijn.
Heeft iemand tips?

Hartelijk dank!

groeten,
Fleur.
Fleur




BerichtGeplaatst: 26-04-2006 19:30 Reageer met quote

Lieve Biancabb, (en anderen!)

Tuurlijk wil ik je vraag beantwoorden!
Ik was deze topic gestart omdat ik zelf ook veel vragen had. Nu ben ik al bijna de ervaringsdeskundige Laughing

Dat oprekken kun je een beetje vergelijken met bijvoorbeeld zware oorbellen; langzaam aan wordt het gaatje in het oor groter. Je huid is erg rekbaar, kan heel wat hebben. Met pilottes (metalen ronde staven, beetje de vorm van een dildo) kun je dus ook je vaginaopening een beetje proberen op te rekken. Ik kreeg ze te leen van mijn gyn. Een hele kleine maat en twee van telkens een maatje groter. Het lukte inderdaad om het op te bouwen zodat ik op een gegeven moment de grotere in kon brengen. Bij mij bleef het daarbij: nog een maatje groter lukte niet, hoe vaak ik het ook probeerde. (dit was na het inklieven van het maagdenvlies- operatief- want dat was te stug) Daarom had ik besloten om die operatie te laten doen; het vergroten van de opening, en tevens zou er een stukje ontsteking weggehaald worden waar ik ook last van had.

Die pilottes kunnen ook een goed hulpmiddel zijn als je het 'echte vrijen' nog eng vindt. Veel meiden/ vrouwen denken "maar dat past nooit!" als ze de penis van hun vriend zien. Met die pilottes kun je, alleen en op je gemak, een ontdekken wat er allenmaal kan. Ik geloof dat sommige vrouwen met vaginisme er ook baat bij kunnen hebben.

Ik hoop dat ik het zo duidelijk uitgelegd heb. Je schrijft dat je het nu zelf twee weken weet. Je bent naar een gyn. geweest? Je kunt overleggen wat de mogelijkheden zijn. Een bekkenbodemfysio kan vaak ook al veel voor je doen, als je gespannen spieren hebt, of als je moeite hebt deze speieren onder controle te houden.

Het gaat nu met mij goed. Ben twee dagen aan het werk. Wel een beetje moe, want het was meteen hard werken... Maar ik ben niet meer duizelig! En pijn heb ik ook niet gehad. Lang staan is niet erg prettig, verder gaat het echt uitstekend!!! Cool

Ik had werkelijk niet verwacht dat het zo weinig pijn zou doen. Ik wacht nog steeds af wanneer het echt gaat trekken, ik denk niet dat dat nog gebeurd.

Enig 'minpuntje': ik heb een soort van luieruitslag, vanwege die vervelende geplastificeerde inlegkruisjes. Daar gebruik ik Calendula zalf tegen. Helpt wel, maar het beste is het nog zonder die inlegkruisjes. (twee onderbroekjes bijv. of even alleen wat wcpapier) Maar wel nodig die inlegkrengen: En er is nog behoorlijk wat afscheiding en een heel klein beetje bloed.
Morgen ter controle naar de gyn. Alles zal wel goed zijn.
(Hopelijk kan ik volgende week weer fietsen, of is dat wat te voorbaring???)

Achteraf kan ik al zeggen: had ik dit maar veel eerder gedaan! Want jeetje, ik zag er wel tegenop...

succes iedereen, fijn te lezen dat ik niet de enig ben Exclamation
elsgiss




BerichtGeplaatst: 26-04-2006 22:58 Reageer met quote

Fleur schreef:
....Enig 'minpuntje': ik heb een soort van luieruitslag, vanwege die vervelende geplastificeerde inlegkruisjes. Daar gebruik ik Calendula zalf tegen. Helpt wel, maar het beste is het nog zonder die inlegkruisjes. (twee onderbroekjes bijv. of even alleen wat wcpapier) Maar wel nodig die inlegkrengen: En er is nog behoorlijk wat afscheiding en een heel klein beetje bloed. ......
Met excuses wil ik even deze zijstraat ingaan. De meeste vrouwen vinden inlegkruisjes te broeierig. Ik denk dat ze echt slecht zijn. Ik vind het een goede tip om twee slipjes te gebruiken. Ik vind een normaal maandverband (dus niet superdun) ook beter dan een inlegkruisje. Daar is de verhouding papier/plastic ook beter. Ook de bovenlaag is belangrijk. Dat gaat tegenwoordig ook steeds meer naar een soort kunststof, vooral bij de extra dunne, of de vleugeltypen. Het normale (maxi?) maandverband van de Aldi vond ik goed.
Index > Gynaecologie > te nauwe vagina: operatie Bookmark and Share
Pagina 1 van 15  

1, 2, 3 ... 13, 14, 15  Volgende

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016