Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Hart- en vaatziekten > ervaring ablatie
Auteur Onderwerp: ervaring ablatie
peterm
Gast



BerichtGeplaatst: 24-05-2007 8:30 Reageer met quote

@ Jamino

Kunstmatig krijg je prikkels. Door deze manier kunnen ze zien waar het ritmestoornis begint.

Voor de rest ligt het aan het soort ritmestoornis wat je hebt als ze direct ablatie gaan doen.

Ik heb eind april een efo en ablatie gehad. Nu bleek dat ik een ander ritmestoornis heb dan dat ze verwachten. Hierdoor is de ablatie niet doorgegaan. Ik had namelijk bloedverdunners gekregen, die ik niet mocht hebben voor de ablatie van mijn ritmestoornis.

Nu moet ik begin juni voor ablatie.
Jamino
Gast



BerichtGeplaatst: 24-05-2007 17:54 Reageer met quote

Bedankt voor de reactie Arnold en Peterm!

Ik moet in juli binnen voor die efo. Bij mij doen ze dan de ene dag de elektriciteit van het hart (door Brugada) en de tweede dag de mechaniek van het hart checken omdat ik dat zelf gevraagd heb.

Als ze die ritmestoornissen proberen op te wekken komen die dan alleen te voorschijn als je er vaker last van hebt in het dagelijks leven of komen er dan misschien ook nieuwe bij?? Ik heb namelijk nooit last van flutters of fibrillaties...Mijn hartslag gaat nooit over mijn maximum toegelaten en zakt ook niet onder het minimum. Ik heb alleen last van extrasystolen wat ik soms (vooral tijdens sporten) enorm vervelend vind. Ik heb géén zin in een extra kwaal erbij zoals bijvoorbeeld een flutter of fibrillatie of zo. En waar ik ook geen zin in heb is een ablatie als het niet écht nodig is. Ik ben nu al bang voor een pacemaker en van die toestanden.

Wie kan en wil op deze vraagjes antwoorden. Ik zou het leuk vinden.

Groetjes Jami
rumeyda




BerichtGeplaatst: 30-05-2007 22:51 Reageer met quote

Jamino schreef:
Bedankt voor de reactie Arnold en Peterm!

Ik moet in juli binnen voor die efo. Bij mij doen ze dan de ene dag de elektriciteit van het hart (door Brugada) en de tweede dag de mechaniek van het hart checken omdat ik dat zelf gevraagd heb.

Als ze die ritmestoornissen proberen op te wekken komen die dan alleen te voorschijn als je er vaker last van hebt in het dagelijks leven of komen er dan misschien ook nieuwe bij?? Ik heb namelijk nooit last van flutters of fibrillaties...Mijn hartslag gaat nooit over mijn maximum toegelaten en zakt ook niet onder het minimum. Ik heb alleen last van extrasystolen wat ik soms (vooral tijdens sporten) enorm vervelend vind. Ik heb géén zin in een extra kwaal erbij zoals bijvoorbeeld een flutter of fibrillatie of zo. En waar ik ook geen zin in heb is een ablatie als het niet écht nodig is. Ik ben nu al bang voor een pacemaker en van die toestanden.

Wie kan en wil op deze vraagjes antwoorden. Ik zou het leuk vinden.

Groetjes Jami


Ik zou het erover hebben met uw cardioloog. Dat lijkt mij het verstandigste. Maar hij of zij kan u nooit garanderen hoe de ablatie afloopt. Bij sommige mensen pakt het positief uit en bij andere weer niet. Bij mij dachten ze ook dat het geslaagd was, maar na een paar maanden kreeg ik meer klachten dan voorheen. Ik wil je niet bang gaan maken ofzo. Maar ik denk zelf nu: Waarom ben ik ooit aan die ablatie s begonnen. Ik heb ook van alles meegemaakt en dan ga je toch die poging wagen. Ik heb 5 ablatie s gehad en helaas is het allemaal mislukt. Ik wens jou en andere mensen hier op het forum heel veel sterkte toe.
Hild




BerichtGeplaatst: 01-06-2007 15:08 Reageer met quote

Dag Jami,

ik veronderstel dat de afspraak voor die efo al gemaakt is?

Tijdens mijn ablatie had ik inderdaad het gevoel dat er meerdere of nieuwe ritmestoornissen waren, maar of dat écht zo is, weet ik niet. De ritmestoornissen worden dan immers ook opgewekt...

Maar ik ben blij te lezen dat je nooit last hebt van fibrilleren, en dat je hartslag nooit over het toegelaten maximum gaat!
Ik denk dat je je niet te erg ongerust hoeft te maken.

Net als rumeyda denk ik dat je het best nog eens een gesprek met je cardioloog kan hebben, zodat ook hij/zij je helemaal gerust kan stellen!

Veel succes,
Hilde
bo044
Gast



BerichtGeplaatst: 02-06-2007 14:56 Reageer met quote

een maand geleden heb ik een ablatie gehad. nu, heb ik geen last meer van extreme vermoeidheid en kan al wat sporten op een laag pitje. mijn vraag .. is het normaal dat als ik s avonds in bed lig een bloeddruk heb van 8,5/5,5 > kan dit kwaad? voordien heb ik nooit zo'n lage bloeddruk gehad, vandaar dat ik me wat ongerust maak. ik ben 17j btw.
Hild




BerichtGeplaatst: 02-06-2007 15:41 Reageer met quote

Hey bo044,

goed hé, opnieuw wat kunnen sporten! Ik kijk er al naar uit om dat ook ooit nog eens te kunnen doen... Who knows Wink

Toen ik jouw leeftijd had, was m'n bloeddruk altijd heel hoog. Nooit vergeet ik nog dat toen ik 18 werd, ik een bloeddruk van 18 op 12 had...

Maar de laatste jaren zit ik met hetzelfde probleem als jij. Vooral ook 's avonds is de bloeddruk zeer laag, waardoor ik me soms echt wel van caoutchouc voel.
Mijn huisarts maakt er zich niet ongerust over, en ik wijt het aan de medicatie die ik neem.
Misschien kan je eens nagaan welke medicatie jij neemt, en natuurlijk zou ik het toch eens melden aan je arts of cardioloog.

Een lage bloeddruk kan je ook heel erg vermoeien hè, het is een vreemd gevoel!
Toch liever een lage dan een veel te hoge bloeddruk (denk ik) Very Happy

Veel succes bo044,
Hilde
bo044
Gast



BerichtGeplaatst: 02-06-2007 22:08 Reageer met quote

goeiedag hilde,
ik vind het vooral vreemd dat het enkel s avonds is dat ik daar last van heb. 't is net of men bloeddruk daald plots als ik in m'n bed lig. de moeheid voel ik niet echt, aangezien ik dan al moe ben, vooral de duizelingen zijn vervelend.
ik zou het idd aan de medicatie kunnen wijten, maar het punt is dat ik al geruime tijd geen medicatie meer genomen heb sinds ablatie.. idd, het is wat vreemd allemaal, zou toch fijn zijn als iemand die de zelfde ervaring heeft gehad na ablatie even zou kunnen reageren?
tips tegen lage bloeddruk zijn ook altijd welkom!
groetjes, bo.
Jamino
Gast



BerichtGeplaatst: 04-06-2007 20:18 Reageer met quote

Beste Hild,

Bedankt voor je reactie hé! Maar ik heb nog een vraagje (zoals wel meerderen hier die ik graag zou willen verderhelpen maar helaas..).

Als ze je hartslag opvoeren tot boven 200 gaat mijn hart dan na de ingreep niet sneller flutteren omdat het nu al eens een keer is gebeurd, weliswaar kunstmatig opgewekt maar toch... En o ja... Ik heb daar ontzettend veel schrik voor. De eerste dag doen ze een mechanisch onderzoek en de tweede dag elektrisch (is dus met eventuele ablatie). Ik ben bang dat ik ga sterven van dat onderzoek, of véél pijn heb, of moet hoesten of niezen tijens het onderzoek, of dringend naar het toilet moet, of ga panikeren!! Pfffffffff heb er geen zin in maar wil eindelijk wel eens weten wat er is of niet is en eventueel wat er aan te doen is.

Ik weet ook dat ik daar niet over moet zeuren en het gewoon doen, maar het gaat wel over je hart hé!! En ik wil dit natuurlijk ook aan cardiologen vragen maar die hebben het ten eerste nog niet zelf gehad en ten tweede die hebben altijd zo'n korte en bondige antwoorden omdat ze geen tijd hebben en het voor hun allemaal dagelijkse kost is.

Als ablatie nog maar 10 jaar bestaat, hoe weten ze dan of dit geen schadelijke gevolgen heeft voor over 25 jaar???? Ik ben er nog maar 25 dus wil nog héééél lang mee!!!

Groetjes Jami
Hild




BerichtGeplaatst: 05-06-2007 9:11 Reageer met quote

Hey Jami,

Hihi, vraag maar raak, maar of ik altijd een antwoordje klaar heb, weet ik niet. Ik ben dan ook geen dokter, cardioloog of chirurg, maar een - spijtig genoeg - "ervaren" hartpatiënte.

Toen ik voor de eerste keer een "aanval" kreeg van tachycardieën (hoog hartritme), was m'n hartslag 220 per minuut, en dit terwijl ik in de zetel lag te niksen! Gelukkig hebben ze me in het ziekenhuis van dat vervelend gedoe kunnen verlossen, maar de ritmestoornissen bleven regelmatig terugkomen.
Anderhalf jaar heb ik erover gedaan om eindelijk tot het besluit te komen om tot ablatie over te gaan. Het was voor mij de moeite waard, ik koos er zelf voor. Gedaan met de bètablokkers, gedaan met de ritmestoornissen, dacht ik. And so far, so good!

Dat je bang bent, is niet abnormaal. Je had me moeten zien, de dag van de ablatie, bibberen als een rietje! Je hebt gelijk, ze zijn met je hart bezig, wat niet te vergelijken is met een gebroken arm!

Sterven tijdens een ablatie kan niet, verzekerde enkele dokters me. 'k Zou dom zijn indien ik hen niet zou geloven.
En inderdaad, ik heb het overleefd! Very Happy

Hoesten is me overkomen, no problemo!
Van het toilet bleef ik gelukkig gespaard, en de verpleger was dan ook een schatje, hij zorgde zelfs tijdens de ablatie dat ik verlost werd van m'n ijskoude voeten!
Regelmatig wordt er gevraagd of alles ok is, en of het nog gaat. Dat is dan het moment om met je zorgen voor de dag te komen!

Pijn is relatief.
De een klaagt al over een muggebeet, een andere rept geen woord over een gebroken been.
Maar wanneer de pijn bij jou te fel zou zijn, zeg je het gewoon. Zo kunnen ze je volledig onder narcose brengen. Gelukkig was dat niet nodig voor mij...

Het doet pijn, zoveel is zeker, maar ik weet niet of het de ablatie alleen is dat zo'n pijn veroorzaakt, of dat het eerder mijn zenuwen waren die me verkrampt op de operatietafel lieten liggen. En natuurlijk dat je een tranquilizer krijgt, 'n kwestie van wat eerder een "foert-"gevoel te krijgen, en er gewoon voor te gaan!

Dat cardio-ableren nog maar 10 jaar bestaat, wist ik niet eens, maar daar ben ik wel blij voor.
Of het schadelijke gevolgen gaat hebben, zullen we dus nog moeten afwachten. Alhoewel 10 jaren toch al heel wat kunnen zeggen hè.
Toch liever een ablatie en van de vervelende stoornissen vanaf zijn, dan telkens met de schrik te zitten dat ik weer een "aanval" zou krijgen.
En binnen 25 jaar? Dan zien we wel weer...

Mijn zoon - die ook 25 jaar is - zegt altijd dat ik een gelukzak ben.
Hij beweert dat ik tenminste door allerlei dokters extra in de gaten wordt gehouden, terwijl een gezond persoontje niet eens weet dat hij "ziek" zou kunnen zijn.
Ik heb 46 jaar moeten wachten vooral ik wist dat ik met een aangeboren hartafwijking zat!
En gelijk heeft hij!

Hopelijk kan ik je een beetje gerust stellen, want het is toch echt wel bangelijk hé.
Maar we fladderen overal door, met onze up's and down's!

Dus niet teveel piekeren, vertrouw je arts, verstand op nul, en ga er voor, zou ik zeggen!

Veel succes,
Hilde
Jamino
Gast



BerichtGeplaatst: 05-06-2007 14:29 Reageer met quote

Zo zeg! Dat is nou net alles wat ik wilde horen en weten! We staan ervoor en we moeten erdoor zullen we maar zeggen hé!! Bedankt voor je tijd en nog ook nog veel succes!!!

Groetjes Jami
G
Paul3000




BerichtGeplaatst: 03-12-2013 15:58 Reageer met quote

Aan Jamino

Het is afhankelijk van de soort hartritmestoornis. Er zijn er wel tien. Bij mij werd het niet gedaan, maar ging het vanzelf tweemaal. Gelukkig was ik toen al onder zeil. Ik had last van boezemfibrilleren. Operatie is geslaagd, de patient leeft nog. Heb nu wel hartoverslagen waarvoor ik Verapamil ga gebruiken. Maar ben ook erg gestressd. Daardoor kan de hartoverslag ook steeds ontstaan. Aldus mijn cardioloog.
Essie vd r




BerichtGeplaatst: 07-04-2017 21:07 Reageer met quote

egberdina schreef:
Ik ben op 21 april geholpen dmv. een ablatie. Mijn hartritmestoornis is over, Laughing maar mijn "normale"hartslag blijft hangen wisselend tussen 100-->120 sl.p.m. Confused Daardoor nog erg moe en normaal funktioneren is er nog niet bij. Sad Ook heb ik vaak het gevoel weer hartkloppingen te krijgen, zwart voor de ogen, een overslag, maar dan géén ritmestoornis Exclamation
Eind deze maand loop ik weer 24 uur met een holter om te kijken of hier wat op te zien is. Volgens de cardioloog zouden dit ook nawerkingen kunnen zijn van jarenlang gebruik van Sotalol, waar ik al vanaf februari af ben (na mijn 1e ablatie) Idea Kan iemand mij vertellen of deze naweeën normaal zijn / vaker voorkomen Question Question Embarassed groeten van een lotgenoot
hoi ik hoop dat je dit nog leest ik ervaar dezelfde klachten als jij toen alleen nog lagere hartslag. Weet je nog hoe lang je nog moe was? Ik heb nog 9 procent extra slagen en soms van die wegtrekken. Het is van mij een ruime maand geleden
Psycho007




BerichtGeplaatst: 09-04-2017 18:38 Reageer met quote

Half maart onderging ik een eerste ablatie, dit na een paar jaren hartritmestoortnissen te hebben.

Na de operatie werd ik nog 24 u gemonitord op de afdeling hartbewaking. Bij het bezoek van de dokter voor mijn ontslag meldde hij mij dat alles vlot verlopen was en dat de ablatie geslaagd was. Uit de monitoring was gebleken dat ik geen extrasystolen of overslagen meer had.

Nu ben ik ondertussen al een kleine maand thuis en merkte de afgelopen week à veertien dagen dat de overslagen of extrasystoles precies terug kwamen.

Een bezoek aan de huisarts die een ECG nam wees uit dat ik een normale hartslag had, een extra hartslag, een normale hartslag dan opnieuw een extra en zo steeds verder...

Heeft iemand hier ervaringen mee ? Is het zo dat het herstel vrij lang duurt en dat men in het begin grote vermoeidheid ervaart (zoals ik).

Voorheen nam ik APOCARD 200mg. De dag voor mijn operatie werd dit gestopt op aanraden van de cardioloog. Nu ben ik er terug mee begonnen, opnieuw op aanraden van de cardioloog.

Bedankt om jullie ervaringen te delen Wink
Essie vd r




BerichtGeplaatst: 09-04-2017 20:56 Reageer met quote

Ik ben dus 3 maart geholpen en ben nog steeds vreselijk moe. Ik werk nu de ene dag 3 uur andere dag 4 en dat gaat om en om. 4 uur werken is gewoon teveel 😞 ik ben dan eigenlijk te moe om nog te koken en de honden uit te laten. Das mooi balen dat je weer wat gerommel hebt. Hoop dat t nog weg trekt
Index > Hart- en vaatziekten > ervaring ablatie Bookmark and Share
Pagina 4 van 4  

Vorige  1, 2, 3, 4

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016