Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Psyche > bang om in mijn broek te poepen
Auteur Onderwerp: bang om in mijn broek te poepen
lynx84




BerichtGeplaatst: 07-02-2011 19:55 Reageer met quote

Toch maar een reactie plaatsen na een jaar dit topic te volgen.

Ook ik heb er last van. Niet de angst om in de broek te poepen maar wel de angst om geen toilet in de buurt te hebben. Heb het al minimaal 20 jaar en ben nu 28. Een voorbeeld.
Even in gedachten houden dat ik continu met de gedachte "o jee stel je voor, dalijk moet ik" in m'n hoofd loop.
Ik ben op een feestje en ik ga weg. Niets aan de hand, tot ik 5 minuten onderweg ben. Dan voel ik het opkomen. Toen ik weg ging moest ik niet. Als het dan opkomt, dan gaat dit gepaard met een hoop pijn in de buik. Het diarreegevoel zeg maar. Ik moet dan ook zsm een toilet zoeken want anders??... Gek genoeg is het altijd als ik onderweg ergens naartoe ben of ergens ben zonder toilet. Ik denk zelf dat het tussen mijn oren zit want thuis heb ik het niet. Wel is het zo dat vrijwel altijd mijn ontlasting breiig is. Gelukkig is het nooit bij mij fout gegaan. Mijn vrienden weten het en toen ik een keer in het park wandelde( met 2 vrienden laat op de avond) dacht ik er continu aan. Daardoor is het denk ik bij mij een angstprikkel geweest die er voor zorgde dat ik moest. Had gelukkig wc papier bij me en ben even in de bosjes gaan zitten. Pure angstgedachten dus want als je geweest bent is er niets meer loos. Het zijn vooral de situaties waarin je geen controle hebt over waar je naartoe gaat. De verplichtingen zeg maar. Ik kan bijvoorbeeld ook niet gaan hardlopen als ik nog niet geweest ben. Ver van huis, angstgedachten, dan komt het op. Ken je nagaan hoe het is als je verplicht ergens naartoe moet en je bent nog niet geweest en de reis is nog 3 kwartier ook?! Raad maar

Andere voorbeelden:

File
Wandelen in het park
Op vakantie tijdens een rondreis in een gebergte

Ik zal ook nooit de bus pakken naar een vakantieadres. Dan rij ik zelf wel want dan heb ik controle.

Eigenlijk alle situaties dat je niet even snel naar het toilet kan komt het op. Ik ben een keer naar de huisarts geweest maar die neemt me niet serieus. Dat kostte me 3/4 jaar moed bijeenrapen en daarna wordt er gezegd neem maar een klysma. De dwaas.

Maar goed ik herken mezelf er wel in. Het is vooral de gedachte die je gek/ziek maakt. Heb ik een hoop afleiding is er niets aan het handje.

Ik ga nu proberen een hoop witbrood te eten. Zie het dan wel weer.
Eglow




BerichtGeplaatst: 09-02-2011 17:25 Reageer met quote

Hallo, ik ben zelf een jongeman van in de twintig die ook last heeft van de drang naar de toilet te moeten (zowel plassen als poepen). Bij mij uit zich het vaak bij het reizen met de bus, trein (Openbaar vervoer)
Het idee dat ergens geen toilet aanwezig is voor langer dan 15 min laat mij peentjes zweten. Bijv. theater of musical of bioscoopbezoek.

Het is angst gerelateerd. Dit is eigenlijk gekomen nadat ik een keer de bus naar mijn toenmalige werk had gepakt (waar ik met tegenzin naar toe ging) en ineens weer krampen kreeg in mijn buik. Ben toen ergens uitgestapt en kon het niet meer houden dus met een broek vol naar huis gelopen.
Dit is nu al 1,5 jaar terug sindsdien is het mij nog twee keer overkomen.

Ik heb n.a.v. hiervan en andere psychosomatische klachten (hoofdpijn, hartkloppingen, zweethanden, kramp, drang om te plassen, poepen) hulp gezocht bij de huisarts. Daar ben ik door verwezen naar interne psycholoog/maatschappelijk werkster. Vanuit daar naar haptonoom. Het bleek echter toch na half jaar te zijn gestopt nog steeds op te spelen bij het reizen met OV. Wat moet ik nu?

Iemand tips hier mee om te gaan of vormen van therapie?

Allemaal bedankt dat jullie jou verhaal posten op dit forum geeft veel steun! Vol verbazing zie ik dat ik niet de enige ben die last heeft van dergelijke problemen. Dit is heel fijn, want je voelt je zo raar en moeilijk. OOk naar vrienden toe waarvan je bijna eist dat ze naar jou toe komen omdat je niet met de trein naar rotterdam durft.
maan45




BerichtGeplaatst: 18-04-2011 11:14 Reageer met quote

Ik herken deze verhalen zeer goed. 40 jaar ben ik er al mee bezig. Heb alles mbt psychisch gedaan. Lichamelijk heb ik ook onderzoeken gehad. Heeft allemaal niets geholpen.
Nu wordt ik 50 en heb ik besloten het poepen aan te pakken.
Want als je niet hoeft te poepen, heb je ook geen problemen.
FF extreem: stel je voor dat je een stoma hebt. dan gaat de ontlasting het zakje in, verdwijnen de spanningen en hoef je veel minder. Zover ga ik, als het nodig is.
De volgende jaren wil ik gaan genieten en niet van het poepen.
Binnenkort ga ik naar het academisch ziekenhuis in maastricht en gaan we bekijken wat mogelijk is.
Zal jullie op de hoogte houden en die me wil mailen of met me wil praten,no problem.
maan45




BerichtGeplaatst: 26-04-2011 21:51 Reageer met quote

Dit laat dus echt zien hoe dom je bent. Hoop voor jouw dat je kanker krijgt, zal de groei versterken bij je en dan komt dit goed. Geniet van je laatste jaren. Groetjes.
denisechristina




BerichtGeplaatst: 05-06-2011 14:14 Reageer met quote

Op dit forum heb ik al eerder gereageerd. Het valt mij op dat er veel mensen last van dit probleem hebben en dat is 'fijn' om te horen.

Ik heb vooral de angst daarnaast. Ik ben erg bang en durf bijna de deur niet uit. Het gaat bij mij dan denk ik ook echt om een fobie.

Ik vroeg me af of er misschien mensen contact met mij willen opnemen die met dezelfde angst rondlopen en hierdoor bijna het huis niet meer uitkomen. Mijn hele leven wordt hierdoor bepaald.

Ik kom graag ik contact
ptrmuller




BerichtGeplaatst: 12-06-2011 20:24 Reageer met quote

Ik dacht dat ik de enige was met dit probleem. Ik ben nu 51 jaar en heb dit probleem al vanaf mijn 17e jaar. Mijn hele leven vanaf mijn 17e wordt erdoor beinvloed. Winkelen, kapper, dokters bezoek en alle sociale activiteiten zoals bioscoop, uit eten, visite etc etc staan in het teken van"als ik maar niet moet...." Je word er echt zo goed als krankzinnig van. Als ik de hele dag thuis kan zijn en verder geen afspraken heb gaat alles uitstekend maar zodra ik weg moet in welke vorm dan ook gaat het volledig mis. 3 a 4 keer achter elkaar naar het toilet is geen uitzondering. constant de aandrang en de angst om de controle over je ontlasting te verliezen. Waar komt dit vandaan en is dat ooit te genezen??
mickey89




BerichtGeplaatst: 18-06-2011 17:14 Reageer met quote

Ik heb exact hetzelfde echter ben ik 21 en heb ik dit sinds kerst 2010..... ik wordt er goedgloeiende gek van, ik ben in het ziekenhuis geweest en door de riedel heen gehaald waarna de diagnose werd gesteld op overactief bekkenbodem. Ik loop nu bij een fysiotherapeut en maandag ga ik voor het eerst langs een psycholoog. Ik ga er niet vanuit dat deze de problemen voor mij kan oplossen wellicht kan hij me een aantal handvaten gegeven. Wat ik wel weet is dat er psychologisch sowieso iets niet goed zit maar als ik dan denk wat doe je nou gek je bent net geweest of de gedachte in mijn hoofd probeer te krijgen jij hebt de controle gaat het al gauw weer mis.

Even naar de kapper, met vrienden uit, bios enigszins alles wat een beetje sociaal is lukt niet omdat ik de angst heb dat mijn buik weer gaat rommenelen en ik naar het toilet moet als er geen 1 in de buurt is. Het wordt een soort van vicieuze cirkel waar ik niet uitkom, kben echt wel blij dat ik niet de enige ben. Zelf ga ik er kapot aan.......en heeft het ontzettend veel invloed op mijn sociale leven, werk en relaties....

Het ergste is nog dat het voelt alsof er zo weinig begrip voor is, mensen verklaren je al gauw voor gek en zeggen dat je je aanstelt of kan je het niet even uitstellen? Dat lukt dus echt niet, als ik moet dan moet ik echt METEEN anders heb ik een broek vol. Gelukkig ben ik tot nu toe altijd op tijd geweest en het is me nog niet overkomen dat ik wat verloren heb.
Het vervelendste is nog ook al ben ik helemaal "leeg" heb ik alsnog de angst...... het is zo onreeel als wat allemaal.


De oorzaak is nog altijd onbekend..........ik mis de oude ik enorm maar er is waarschijnlijk ergens iets niet goed met die oude ik, ik hoop dat ik wat kan veranderen en die cirkel kan breken.
Nielsds




BerichtGeplaatst: 16-07-2011 17:25 Reageer met quote

Ik volg deze topic al een tijdje, alleen lees ik nergens iemand met oplossingen ?
poepert




BerichtGeplaatst: 24-08-2011 18:31 Reageer met quote

jetske schreef:
Beste mensen

De meeste mensen vinden het raar of vies dat iemand in de broek poept.
Dat is nu eenmaal zo in het dagenlijks leven.
Toch kan het heel spannend zijn om het een keer te proberen .
het geeft een tegenstrijdig gevoel op het moment dat je wil beginnen met het broekpoepen.
Al moet je nog zo nodig ,je blokeerd een beetje en durfd niet zo goed meer.
Dit word nog erger als je tussen de mensen bent,het is dan wel spannender.
Het gaat als volgt:Kies zelf in wat voor kleding je het gaat doen , met of zonder ondergoed ,strak of lose kleding.
Als je het niet goed aan durfd kan een trainingsbroek of legging ,losse broek met een slipje dat mooi om je benen af sluit gewoon een uit je kast die toch weg mag.
Kies een dag uit zodat je alle vrijheid hebt , want je moet het zo lang mogenlijk ophouden.
Probeer tussendoor licht te drukken als je aandrang krijgt tot je voelt dat je gaat poepen ,dan weer ontspannen .
Als je dit een tijdje gedaan hebt , komt er een moment dat je heel nodig moet en er de gelegenheid voor is,dan moet je er voor gaan en niet terugkrabbellen.
Je gaat nu in je broek poepen,Ga in een prettige stand staan,en laad de hele lading langzaam kommen.
Het gaat van langzaam steeds sneller en voelt het steeds warmer worden tegen je billen ,je slipje staat helemaal bol.
Loop naar toilet of badkamer ,en dan kan het slipje in de vuilnisbak .
Als er mensen zijn die dit graag doen of het geprobeerd hebben , wacht ik met spanging op een reactie .

Veel plezier
Groetjes Jetske



Beste Jetske,

Ik vindt het eerlijk lekker in mijn strakke blauwe spijkerbroek te poepen Very Happy. Graag zou ik contact met je willen opnemen om u foto's/ filmpjes te sturen. Ik hoop dat je dit wil.

Ik wil er bij voegen mensen die het niet express doen maar door een ziekte VEEL STERKTE.

Groeten
lynx84




BerichtGeplaatst: 05-09-2011 11:08 Reageer met quote

Om het forum fatsoenlijk te houden stel ik voor dat de fetisjisten hier een ander forum zoeken geschikt voor deze ideen. mickey89 jouw verhaal herken ik ook. mensen snappen het ook niet en alles wordt geblokkeerd als "je nog niet geweest bent. " ben je geweest kan ke de hele dag weer door. denk idd dat het een fobie is. maar goed. er moet wel een oorzaak zijn van de fobie. als die er niet is, ga je t moeilijk oplossen. denk er niet aan is simpel gezegd omdat je je hele leefwijze automatisch aanpast en niet beter meer weet. Mijn psycholoog zegt ondernemend te zijn. ga wandelen. steeds een stuk verder van huis en probeer je gedachten te verzetten. je kan toiletpapier meenemen maar probeer zonder. eet verder niet te vet een drink voldoende water. en raakt je maag minder snel van streek. denk zo: als er thuis niets aan de hand is, zit het tussen de oren. leer. het uit te dagen en te overwinnen. ik heb ook ups en downs. maar merk dat het erger wordt als ik mezelf afsluit van de rest. blijf dus ondernemend en zoek afleiding. Dit os tevens "the magic word" afleiding.
G
mickey89




BerichtGeplaatst: 06-09-2011 14:17 Reageer met quote

lynx84 schreef:
Om het forum fatsoenlijk te houden stel ik voor dat de fetisjisten hier een ander forum zoeken geschikt voor deze ideen. mickey89 jouw verhaal herken ik ook. mensen snappen het ook niet en alles wordt geblokkeerd als "je nog niet geweest bent. " ben je geweest kan ke de hele dag weer door. denk idd dat het een fobie is. maar goed. er moet wel een oorzaak zijn van de fobie. als die er niet is, ga je t moeilijk oplossen. denk er niet aan is simpel gezegd omdat je je hele leefwijze automatisch aanpast en niet beter meer weet. Mijn psycholoog zegt ondernemend te zijn. ga wandelen. steeds een stuk verder van huis en probeer je gedachten te verzetten. je kan toiletpapier meenemen maar probeer zonder. eet verder niet te vet een drink voldoende water. en raakt je maag minder snel van streek. denk zo: als er thuis niets aan de hand is, zit het tussen de oren. leer. het uit te dagen en te overwinnen. ik heb ook ups en downs. maar merk dat het erger wordt als ik mezelf afsluit van de rest. blijf dus ondernemend en zoek afleiding. Dit os tevens "the magic word" afleiding.


Dat is het hem nou juist. Met voldoende afleiding denk ik er niet aan, maar als ik iets moet "ondernemen" om het zo zeggen gaat het niet meer als vroeger zonder er bij na te denken. Ik kan niet teveel over mijn behandeling met de psycholoog ingaan, maar het gaat vooral om het uitzoeken waar die dwanggedachtes vandaan komen en nog belangrijker wat voor winst haal ik uit de dwanggedachtes.De sessies zijn altijd heel confronterend en zwaar. En af en toe lach ik ook wel is met mijn psycholoog, geen wonder dat je niet kan poepen is het dan. Het roze olifanteneffect komt ook vaak aan bod.

Ik zou het sowieso mensen aanraden om met iemand te gaan praten over je problemen en wat dit met je doet.

p.s. lynx met dit weer iets ondernemen, normaal ging ik wel een stukje fietsen of lopen. Sporten lukte al een tijdje niet door de dwanggedachtes. maar het is nu helemaal triest weer buiten
lynx84




BerichtGeplaatst: 06-09-2011 22:37 Reageer met quote

Weer is inderdaad een aanfluiting. dit probleem is niet mijn voornaamste probleem waarvoor ik onder behandeling ben. dat zijn andere dingen maar ik breng dit wel eens ter sprake. de roze olifant zegt me niets. Stuur me anders een privebericht. Probeer anders een sportschool. Hier heb je altijd een toilet en hoef je niet. en als je gaat fietsen hoef je niet per se 10km van huis af en terug. je kan ook in de buurt gaan fietsen. Belangrijkste is dat je je niet te gek laat maken. en dat is moeilijk. i know.
ielvimf




BerichtGeplaatst: 14-10-2011 21:42 Reageer met quote

Doe gewoon een luier aan, dit is zeer gemakkelijk. Je kan het laten stromen wanneer je wilt en zit ook nog eens fijn.

Groeten
ielvimf




BerichtGeplaatst: 14-10-2011 21:48 Reageer met quote

Doe gewoon een luier aan, dit is zeer gemakkelijk. Je kan het laten stromen wanneer je wilt en zit ook nog eens fijn.

Groeten
Theking1240




BerichtGeplaatst: 09-06-2014 13:37 Reageer met quote

wat zijn goeie luiers voor 14 jarige want ik plas en poep in mijn bed en krijg geen luiers om mijn moeder verschoont mij elke nacht. en heb wel een plaswekker ben al een week elke nacht nat de plaswekker houdt me niet droog en mijn bed ook niet. wat moet ik doen.
Theking1240




BerichtGeplaatst: 09-06-2014 13:37 Reageer met quote

wat zijn goeie luiers voor 14 jarige want ik plas en poep in mijn bed en krijg geen luiers om mijn moeder verschoont mij elke nacht. en heb wel een plaswekker ben al een week elke nacht nat de plaswekker houdt me niet droog en mijn bed ook niet. wat moet ik doen.
BJ56




BerichtGeplaatst: 27-03-2015 16:26 Reageer met quote

Nielsds schreef:
Ik volg deze topic al een tijdje, alleen lees ik nergens iemand met oplossingen ?


Hallo.
Niet, dat ik gelijk met een oplossing op de proppen kom, maar ik loop ook al jaren met een dergelijk (poep-)probleem.
Het mijne is pas 'goed' begonnen in Griekenland, na het eten van iets 'verkeerds', inmiddels een jaar of 17 geleden.
En inderdaad, je sociale leven kan er een flinke deuk door oplopen want je doet niets meer 'zomaar'.
Alle uitjes vragen om voorzorgsmaatregelen.
Ik ben maar eens op het internet gaan zoeken en vond het volgende, Candida Albicans, schimmelinfectie in de darmen (http://www.candida.nl)
Eigenlijk valt, zodra je hierover meerdere dingen leest, het kwartje op z'n plaats.
Zeker wanneer je jezelf eerlijk bekent wat je zoal naar binnen werkt aan zoetigheid, snacks, frisdrank
en vul maar aan.
Ik begon dus met het volgende...
Gewoon "puur natuur eten zoals je grootmoeder (nou ja, óvergrootmoeder het kookte", zónder veel suiker (liever niet) géén witmeel(produkten)
Daarnaast ben ik een goed probioticum gaan gebruiken (niet dat 'uit een flesje' want daar zitten blijkbaar dan weer suikers in)
Ik heb dit een aantal weken volgehouden en het ging werkelijk goed.
De rode wijn werd (in mijn geval) verruild door witte. Daarvan 'mag' je dan één glas.
Valt (als Bourgondiër zijnde) niet echt mee.

Kortom... ik ben weer terug bij het hedendaagse eten, houd wel zoveel mogelijk rekening met het witte meel, eet bruin brood (Aldi, geroosterd, súper lekker).
Maar voor diegenen met een flinke wilskracht/doorzettingsvermogen?
Ga aan de gang met het Candida-dieet!!
Ik ben géén deskundige, heb inmiddels hooguit wat meer ervaring.

Veel succes!!

BJ
Danielle371990




BerichtGeplaatst: 17-03-2017 22:13 Reageer met quote

Goededag,
Ik zie dat dit al een redelijk oud bericht is. Heeft u er nog last van? Ik herken me namelijk onwijs in u en het bepaald te erg mijn sociaal leven zou graag eens met iemand praten die precies weet waar ik het over heb. Ik hoop dat je dit nog leest. Gr danielle
JoeRoxy schreef:
Hallo iedereen,

Ik ben bijzonder blij om te ontdekken dat ik niet de enige ben die soortgelijke problemen heb. Tot nu toe heb ik nog een relatief normaal leven kunnen leiden, zonder dat andere mensen daar iets van ondervonden. Behalve mijn ouders en mijn vrouw, die het wel begrijpen en er rekening mee houden. Maar ik vind het steeds meer frustrerend dat je sociale leven beperkt wordt, uit angst om nergens naar het toilet te kunnen. Terwijl ik op een dag dat ik thuis ben, eigenlijk nauwelijks moet gaan.
Ik kan mezelf soms helemaal uithongeren en een ganse dag niet eten, omdat ik 's avonds ergens naartoe moet. Als ik naar de cinema of een lezing moet, wil ik ook altijd aan de zijkant van de schouwburg zitten, om zeker zo snel mogelijk weg te kunnen wanneer dat nodig zou zijn. En als me dat lukt, en ik weet waar het toilet is (altijd het eerste dat ik zoek), dan is er over het algemeen geen probleem.
Maar ik heb zo enkele jaren in het onderwijs gestaan en moest dan toezicht houden tijdens examens. Anderhalf uur alleen bij een klas blijven, terwijl je niks anders mocht doen dan letten op leerlingen. Nergens anders afleiding! Dat was een echte nachtmerrie.

Ik zoek ook vandaag nog wegen om die problemen de baas te kunnen. Dat is niet eenvoudig. Soms heb ik het gevoel dat ik alles wat meer onder controle heb. Maar de dag nadien, in de auto ergens onderweg, kan dat dan alweer helemaal anders zijn.

Maar ik vind het al hartverwarmend dat er nog mensen zijn met hetzelfde probleem. Je hebt soms het gevoel alleen te staan, ook al omdat je er zelf niet over durft te spreken.
Danielle371990




BerichtGeplaatst: 17-03-2017 22:19 Reageer met quote

Hoi,

Het is al een tijd geleden dat jij een bericht hier heb geplaats. Ik herken me hier echt enorm in. Heeft u dit probleem nog? Ik hoop het natuurlijk niet. Ik zoek eigenlijk iemand waarmee ik hierover kunt praten.

Gr danielle
mickey89 schreef:
Ik heb exact hetzelfde echter ben ik 21 en heb ik dit sinds kerst 2010..... ik wordt er goedgloeiende gek van, ik ben in het ziekenhuis geweest en door de riedel heen gehaald waarna de diagnose werd gesteld op overactief bekkenbodem. Ik loop nu bij een fysiotherapeut en maandag ga ik voor het eerst langs een psycholoog. Ik ga er niet vanuit dat deze de problemen voor mij kan oplossen wellicht kan hij me een aantal handvaten gegeven. Wat ik wel weet is dat er psychologisch sowieso iets niet goed zit maar als ik dan denk wat doe je nou gek je bent net geweest of de gedachte in mijn hoofd probeer te krijgen jij hebt de controle gaat het al gauw weer mis.

Even naar de kapper, met vrienden uit, bios enigszins alles wat een beetje sociaal is lukt niet omdat ik de angst heb dat mijn buik weer gaat rommenelen en ik naar het toilet moet als er geen 1 in de buurt is. Het wordt een soort van vicieuze cirkel waar ik niet uitkom, kben echt wel blij dat ik niet de enige ben. Zelf ga ik er kapot aan.......en heeft het ontzettend veel invloed op mijn sociale leven, werk en relaties....

Het ergste is nog dat het voelt alsof er zo weinig begrip voor is, mensen verklaren je al gauw voor gek en zeggen dat je je aanstelt of kan je het niet even uitstellen? Dat lukt dus echt niet, als ik moet dan moet ik echt METEEN anders heb ik een broek vol. Gelukkig ben ik tot nu toe altijd op tijd geweest en het is me nog niet overkomen dat ik wat verloren heb.
Het vervelendste is nog ook al ben ik helemaal "leeg" heb ik alsnog de angst...... het is zo onreeel als wat allemaal.


De oorzaak is nog altijd onbekend..........ik mis de oude ik enorm maar er is waarschijnlijk ergens iets niet goed met die oude ik, ik hoop dat ik wat kan veranderen en die cirkel kan breken.
E.B.




BerichtGeplaatst: 18-03-2017 10:48 Reageer met quote

Ik heb dit onderwerp ook een tijdje gevolgd.
Heb hier ook veel last van. Is gekomen door een medisch probleem waardoor ik mijn ontlasting moeilijk op kon houden.
Nadat ik geopereerd ben is het tussen mijn oren blijven zitten en heb ik een angststoornis/fobie opgebouwd.
Als ik ergens naar toe ga en ik weet dat er geen wc is of ik weet niet waar ik die kan vinden krijg ik meestal al gelijk krampen.
Heb al heel vaak mijn karretje in de supermarkt moeten laten staan om eerst naar huis te fietsen en daar naar de wc te gaan.
Vorig jaar heb ik hiervoor hulp gezocht en ben bij een psycholoog terecht gekomen. Het is een lange weg te gaan maar ik moet zeggen dat het iedere keer weer iets beter gaat.
Ik weet nu het akelige gevoel van krampen en aandrang beter te overwinnen, hoef niet zo snel meer gelijk een wc op te zoeken.
Het is gewoon heel erg om niet meer onbevangen de deur uit te kunnen, zonder je vantevoren al ongerust te maken over als ik maar niet naar de wc hoef, als ik het maar niet in mijn broek doe. Het kan echt heel je doen en laten overheersen.
Ik zou ook graag willen weten hoe het met de anderen is die ook hetzelfde probleem hebben.
Index > Psyche > bang om in mijn broek te poepen Bookmark and Share
Pagina 10 van 10  

Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016