|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Psyche > vaak zenuwachtig bij eten.
|
| Auteur |
Onderwerp: vaak zenuwachtig bij eten. |
te riet
Gast
|
 Geplaatst: 12-02-2006 19:55 |
|
|
Hoi allemaal ik heb vaak last van dat ik erg zenuwachtig ben bij het eten en als ik ergens heen moet ergens uit de buurt.
Ik heb het vooral in de kantine of resturant of bij iemand anders thuis.
voor ong 10 jaar terug had ik hier al last van zo erg selfs dat ik soms flauw viel.
zijn er nog meer mensen met deze klachten of wat er op lijken wilt u graag een antwoordt hierop doen
groetjes. |
|
|
|
|
Heleen
|
| Geplaatst: 13-02-2006 11:33 |
|
|
Ik werd vroeger altijd zenuwachtig als er mensen naar me keken terwijl ik zat te eten  . Geen idee waarom, werd er gewoon kriebelig van. De rest van je klachten lijken me te maken hebben met sociale angst. En daar kan misschien ook een link liggen met het eten? Ben je altijd erg bang voor wat anderen van je zouden kunnen denken? Probeer eens na te gaan voor jezelf waar je precies bang voor bent, wat er door je heen gaat als je die dingen moet doen waar je zenuwachtig voor bent. En natuurlijk het standaard advies: als het je leven erg beïnvloedt, is het goed om professionele hulp te zoeken. Binnen de GGZ of bijv. het maatschappelijk werk is dit een redelijk veel voorkomend probleem. Je staat dus zeker niet alleen. |
|
|
weras
|
| Geplaatst: 18-02-2006 13:25 |
|
|
waar ben je dan bang voor
of is het zonder reden |
|
|
Faith
|
| Geplaatst: 01-03-2006 0:38 |
|
|
Ik herken me wel een beetje in jou.
Als ik buitenhuis eet, met een groep mensen of met onbekende in de buurt, dan wordt ik ook zenuwachtig. Ik eet dan langzamer en heb dan opeens minder of geen honger, terwijl ik vlak voor het eten echt honger had.
Bij mij is het meestal zonder reden, maar af en toe ben ik wel bang dat mensen naar mij kijken als ik eet. |
|
|
stress :(
Gast
|
| Geplaatst: 14-03-2006 18:52 |
|
|
ben eigenlijk hellemaal ni zenuwachtig bij het eten maar voor school ik moet tege morge een opdracht doen voor de juf en ik ben heel zenuwachtig:(
mijn opdracht is dat ik voor heel de klas moet snoepen en dat de juf voor de grap gaat zeggen dat ik strafstudie krijg maar de leerlingen weten van niets ik weet gewoon niet wnr ik moet beginnen gaan snoepen en hoe ik het het beste kan aanpakken ik zit nu vol stress kan iemand mij helpen voor niet meer zenuwachtig te zijn??  |
|
|
nachtvlinder
|
| Geplaatst: 15-03-2006 10:55 |
|
|
Gelukkig zijn we wat dat betreft allemaal hetzelfde...
Kijk eens hoe andere eten dan! Het is iig iets wat ontzettend tussen je oren zit en wat als ik het mag zeggen, géén reëele draagbare angst mag zijn! Het beperkt je waarschijnlijk regelmatig en is het dat waard? Eet je raar? Smak je? Knoei je vaak? ...en dan nog...Of zie ik t nu te simpel??? |
|
|
jeanet2
Gast
|
| Geplaatst: 30-04-2006 22:39 |
|
|
| Zenuwachtig bij eten is een heel bekende " sociale fobie " ( bang om beoordeeld te woren), net als bloosangst ( zie daar op het forum). Vraag de huisarts om raad ( medicijnen en/of situaties oefenen) |
|
|
Joery
|
| Geplaatst: 02-05-2006 10:41 |
|
|
Ik heb lange tijd een echte eetfobie gehad.
Het begon toen ik een keer met een belangrijke klant uit eten ging en ik plots, zonder aanleiding, bijna moest overgeven.
Ik moest echt naar de WC rennen.
Sinds dat moment kreeg ik heel veel problemen met het eten samen met andere mensen.
Ik wist toen nog niet waarom dat kwam, de reden hierboven heb ik later uitgevonden.
het was echt erg, ik moest regelmatig naar singapore met het vliegtuig en dan betekende het dat ik soms meer dan 24 uur niks kon eten. werkelijk geen hap. keel op slot
Ik had het alleen met andere mensen om me heen, alleen geen probleem.
Ik kwam er later achter dat het te maken had met een latent minderwaardigheids complex wat ik netjes had weggeduwd.
heel lullig was ook dat ik moeite had als bijvoorbeeld mijn vriendin juist een hele dag in de keuken had gestaan speciaal voor mij lekker te koken.
Dan ging ik er al aan denken hoe lullig het was als het dan zo gebeuren, en dan kwam het zeker....
Bij mij hielp het als ik een glas wijn dronk voor het eten, of een biertje.
En langzaam is het weggegaan..... met heel veel hard werk en stress...... |
|
|
snoek
Gast
|
| Geplaatst: 26-07-2006 12:24 |
|
|
ik heb daar ook last van.dan heb je eerst wel zin in eten en dan staat het voor je en dan hoef je niks meer dan moet ik soms bijna overgeven.
maar thuis heb ik daar geen last van.
dan eet ik wel.
ik begin dan te liegen als we dan ergens heen moeten te eten.maar dan na die tijd heb ik er wel spijt dat ik niet ben gegaan.
want zo kom je er nooit overheen.
en dan durf je nergens meer naar toe.
maar het is wel iets wat tussen je oren zit want anders zou je het thuis ook wel hebben.
maar ik heb nu zinskort hulp ik hoop dat het helpt |
|
|
Faith2
Gast
|
| Geplaatst: 28-07-2006 23:48 |
|
|
Hai Joery
Je zegt dat het een latent minderwaardigheids complex is. Heeft dat iets te maken met sociale angst? |
|
|
|
|
kristof
Gast
|
| Geplaatst: 10-02-2007 0:02 |
|
|
| ey ik heb een relatie breuk achter de rug die me nog niet helemaal is bekomen en ik zit met het feit da ik lieg omda ik vroeger liegde over men school ik zat namelijk in het buiten gewoon onderwijs en ik loog daarover en men vrienden mochten dat niet weten maar ik wil van die leugens af hoe kan ik dat het beste doen ik wil zeker niet als een leugenaar door het leven gaan ik wil men leven zonder leugens en zo men relatie terug te krijgen zonder leugens |
|
|
Remy
|
| Geplaatst: 11-02-2007 9:14 |
|
|
Hoi Kristof,
tja om te beginnen moet je natuurlijk niet meer liegen.
Je ziet dat je door liegen eigenlijk alleen maar dingen kan kwijtraken,zo ook nu je relatie.
Het vertrouwen van je vriend/in is nu geschaad en dat kost wel tijd om dat vertrouwen weer op te bouwen.
Ik zou een goed gesprek aan gaan en ook heel open zijn waarom je hebt gelogen.
Probeer ook eens te achterhalen waarom je liegt.
Je bereikt meer in het leven als je eerlijk bent,je hoeft niet perfect te zijn dat is niemand.
Jij bent jij,echte vrienden nemen je zoals je bent,zo niet dan zijn dat ook de mensen niet waar je mee om moet gaan.
Als je liegt wordt je leventje ook erg moeilijk,je moet steeds madenken wat je hebt gezegd.
Wees niet bang als je bepaalde dingen minder kan als een ander.Jij hebt weer andere kwaliteiten.
Een persoonlijkhied bouw je op om jezelf te zijn,mensen die dit niet accepteren kan je maar beter kwijt als rijk zijn.
Het leven is voor niemand makkelijk,relatie,s komen en gaan.Zie dat niet als falen maar als leren,het maakt je sterker.Zo weet je weer bij de volgende relatie dat je een bepaalde fout niet meer moet maken.
Het leven is leren en we hebben allemaal ons rugzakje,perfectie bestaat niet en krijg je ook niet met liegen.
Blijf wie je bent..wees open..accepteer van jezelf dat je ook fouten MAG maken..we zijn mensen,van fouten kunnen we leren.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt,en als je het moeilijk vind om hierover met je *relatie* te praten..schrijf het dan allemaal eerlijk op en lees samen de brief.
Verwacht niet dat het vertrouwen er gelijk weer is,dit heeft tijd nodig.Jij bent nu aan zet om je relatie te laten zien dat je te vertrouwen bent.
Heel veel succes Kristof...laat je even weten hoe het verder met je gaat?
Groetjes Remy |
|
|
thomasz
Gast
|
| Geplaatst: 24-02-2007 21:58 |
|
|
Ik woord altijd zoo zenuwachtig als ik moet voetballe en dan heb ik helemaal geen zin meer en hoop ik altijd dat het woord afgelast enzo :s  |
|
|
bt
Gast
|
| Geplaatst: 07-05-2007 21:51 |
|
|
| ik heb dat ook , ik ken niets eten en dan probeer ik me kalm te houden en dan lukt dan niet , je weet voor je gevoel niet meer of je honger hebt ja/nee en dan heb je al geen honger mer..!!! wie heeft hier een oplossing voor ?? zeg het me want het beinvloed echt mijn leven !!!! |
|
|
ajay
|
| Geplaatst: 10-08-2007 0:24 |
|
|
hallo mensen,
ik ben een jongen van 15 met precies hetzelfde probleem wat jullie hebben.En ik weet niet hoe het meer verder moet.Want telkens als ik probeer te eten in het bijzijn van mensen begin ik erg zenuwachtig te worden en heb ik plots geen zin meer om te eten.Omdat ik dan bang ben dat mensen me gaan aanstaren en mij dan beginnen te beoordelen over mijn eetgedrag.En zelfs bij mijn familie heb ik dit probleem.Mijn ouders zeggen dat ik me er niet zoveel van moet aantrekken.Maar het is makkelijker gezegd dan gedaan. |
|
|
cin1980
|
| Geplaatst: 13-09-2007 12:40 |
|
|
Ik had het ook, maar ik weet waar het vandaan komt. Vroeger toen ik kind was at ik wel eens bij mijn oom en tante en van mijn oom MOEST ik mijn bord leeg eten. Maar dat kon ik niet, want ik was niet zo'n grote eter. Mijn broer was er toen ook bij en die moest ook helemaal huilen net als mij. Sinds die tijd vond ik het verschrikkelijk om ergens te moeten eten, als ik bij een vriendinnetje aan het spelen was en ik zag dat haar moeder aan het koken was werd ik al panisch. Want ik was bang dat ik moest blijven eten. Ik heb hier tot mijn 20e last van gehad. Daarna ben ik gewoon steeds vaker en vaker bij anderen gaan eten en ook voor anderen gaan koken en zo ben ik gelukkig van die angst afgekomen. Ook uit eten met de baas en collega's van mijn vriend die ik nog nooit echt gesproken had ging me goed af.
Het is echt een kwestie van gewoon doen, doen en nog eens doen. Je zal zien dat het helpt.
Dat werkt hetzelfde als dat je denkt dat mensen naar je kijken tijdens het eten. Gewoon doorgaan en van je eten genieten, als je met je mond dicht eet is er helemaal niks aan de hand en kan niemand wat over je zeggen.. |
|
|
AngelY
|
| Geplaatst: 13-09-2007 18:18 |
|
|
| Ik heb ook last van dat probleem dat ik dan moet eten op school tijdens een kerstonbijt ofzow of in een restaurant dan krijg ineens geen hap meer door me keel heen terwijl het er wel allemaal lekker uit ziet enzo, echt irri want ik krijg dan altijd allerlei vragen naar me hoofd geslingert om dat ik ook niet bepaald mager ben en omdat alle anderen wel smakelijk zitten te eten ik schaam me dan echt kapot! :S |
|
|
Ninla_
|
| Geplaatst: 01-10-2007 17:52 |
|
|
Dit probleem heb ik dus nu nog.
Zodra ik uit eten moet met mijn vriend (wat ik dus aanstaande donderdag ga doen) verzin ik allerlei uitwegen om niet te hoeven.
De eerste paar happen gaan altijd goed, maar daarna kan ik niet meer slikken ik sla helemaal op slot.
Terwijl ik iemand ben die best zelfverzekerd is, en van alles durft heb ik toch ook een fobie. En dat is dat voor eten. Als ik thuis ben kan ik super veel eten, en in een omgeving waar ik me veilig voel, of op mijn gemak. Ik draai soms echt door en raak helemaal in paniek en krijgt het benauwd.
Wil dit absoluut niet meer maar heb het nu al sinds mijn 12e, en ben nu inmiddels 18 jaar.
Eten is gewoon een probleem ook omdat ik savonds gewoon nooit zoveel eet, en daarom ben ik bang dat mensen mij gaan veroordelen op mijn eetgedrag 
Is het een optie om ergens hulp te zoeken? zo ja waar?
En is er misschien iemand met dit zelfde probleem die mij misschien eens wilt emailen met zijn of haar verhaal? |
|
|
gekkiegek132
|
| Geplaatst: 10-06-2009 12:10 |
|
|
ik heb hetzelfde
met andere mensen idd
het beinvloed echt je hele leven. Je hele sociale leven gaat kapot
Wat moet ik doen??? |
|
|
wb
|
| Geplaatst: 26-06-2009 16:40 |
|
|
Ik heb het ook. Vaak is het wanneer ik met mijn vriend uit eten ga of wanneer we een dagje uit gaan. Dan voel ik me heel zenuwachtig en misselijk. Dan kan ik die ochtend geen hap door m'n keel krijgen. Tijdens de heenreis ben ik vaak misselijk en af en toe op de bestemming. En regelmatig komt het dan weer naar boven wanneer we uit eten gaan. Als we thuis eten heb ik hier geen last van.
Heeft iemand een idee waar dit aan kan liggen? Ik ben zelfverzekerd en heb het fijn met mijn vriend. Ik vraag me af of sommigen, buiten het eten om, dit ook hebben wanneer ze op stap gaan... Ik heb er nu ongeveer een jaartje last van. |
|
|
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 2 |
  |
|
