Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Spier- en gewrichtsklachten > Constante extreme pijn in schouders!
Auteur Onderwerp: Constante extreme pijn in schouders!
FerdinandF




BerichtGeplaatst: 05-04-2015 20:37 Reageer met quote

Goedendag,

Een kennis van mij heeft al 20 jaar lang pijn in zijn schouders, het laatste jaar heeft hij dat elke dag en het laatste halfjaar extreem. Hij geeft zelf als pijncijfer een 10 of zelfs een 12. Het is niet uit te houden voor hem. Op dit moment zit hij zwaar aan de pijnstillers.

Hij is ten einde raad, en is wanhopig op zoek naar aanknopingspunten. Na 20 jaar en na tientallen bezoeken bij specialisten en doktoren is er nog steeds geen diagnose gesteld.

Hieronder het hele verhaal zoals hij het mij verteld heeft. Ik hoop echt dat iemand een aanknopingspunt kan geven! Al is het maar iets kleins waarmee we weer verder kunnen zoeken. Het kan zijn dat het verhaal wat onsamenhangend lijkt.

Persoonlijke verhaal van mijn kennis
Ik ben een man van 60 jaar. Bovenop mijn schouders aan beide kanten pijnlijk, de hele dag door. Dat voelt als een soort verzuring. Als de pijn heel extreem wordt, dan worden mijn ogen bloeddoorlopen. Mijn nekspieren worden helemaal stijf, dus het wordt pijnlijk om naar links of rechts te draaien.

Mijn evenwicht verlies ik af en toe als de pijn extreem is, soms geef ik het pijncijfer een 12. Soms krijg ik het ook benauwd vanwege de pijnen. Kortademig en de pijn is dan ook voelbaar over mijn gehele rug. Misselijkheid komt er ook bij. De pijnsensatie verspreidt zich over meerdere plekken dan alleen de schouders.

Ik voel een soort van tinteling over mijn rug en mijn borst, een soort van pijnprikkels, en dat lijkt op symptomen van hyperventilatie.

Deze pijn heb ik 24 uur per dag, het is 20 jaar geleden (rond mijn 40e levensjaar) begonnen. Ik speelde heel lang badminton. Maar ik weet niet zeker of het door badminton is gebeurd. Het begon 20 jaar geleden sporadisch. Ik haalde lol uit een potje badminton, maar moest het de volgende dag bekopen met enorme pijn,

Maar vanaf 2004 werd het chronisch, meerdere keren langere tijd bij werkgever weggebleven, waarvan 2x 1 jaar in de ziektewet gelopen (ontslag dreigde toen) omdat ik de pijn niet meer kon verdragen. Het is nu al meer dan een jaar lang elke dag hele erge pijn, en het laatste half jaar elke dag extreem. Daarvoor was het 2 keer per week hele erge pijn en de rest van de week een stuk minder, toen was het in ieder geval verdraagbaar. Maar het laatste jaar dus elke dag hele erge pijn, waarvan het laatste halfjaar extreme pijn: continue pijncijfer op een 10 tot 12.

3 jaar geleden bij een specialist in Ede geweest (op aanraden van een collega wiens vrouw MS had), die stelde dat de doorbloeding van de bovenste schouderspieren niet goed was. Hij heeft gezegd dat fysiotherapie en zwemmen baat zou kunnen hebben.

Vanaf mijn 25e tot mijn 40e viel ik regelmatig flauw. De huisarts zei dat het een vorm van hyperventilatie was, maar de symptomen leken op epilepsie. Daar ben ik vervolgens op getest, maar dat was het niet.
Ad
Kritisch




BerichtGeplaatst: 06-04-2015 21:49 Reageer met quote

‘Het is onvoorstelbaar hoeveel hiervan al wetenschappelijk is aangetoond, maar hoe weinig daarvan bekend is’

‘Exorfinen zitten ook in onze boterham met kaas, waarvan we denken dat die gezond is’

Orthomoleculair therapeut Michael van Gils:

‘Het endorfinesysteem bepaalt onze gezondheid’

Reuma, MS, ME, depressiviteit, dementie, psychoses, schizofrenie, kanker, de ziekte van Crohn, colitis. Uiteenlopende ziekten met één en dezelfde onderliggende oorzaak: een verstoord endorfinesysteem. Dat zegt Michael van Gils (44) die (promotie)onderzoek doet naar de invloed van het menselijk endorfinesysteem op het immuunsysteem. ‘Tachtig procent van alle ziekten is op te lossen door het endorfinesysteem weer in orde te brengen’, is zijn overtuiging.

Endorfine is vooral bekend als het ‘gelukshormoon’ dat vrijkomt na een rondje hardlopen. Maar er zijn heel veel verschillende endorfines. Elk heeft zijn eigen invloed in het lichaam. “We kennen nu honderd processen in het lichaam die door endorfines worden aangestuurd”, vertelt Michael van Gils, directeur van Thalamo, centrum voor preventieve, innovatieve en orthomoleculaire geneeskunde in Eindhoven. “Maar het zijn er misschien wel duizend. Toch geeft wat we nu weten voldoende aanleiding om te geloven dat het endorfinesysteem voor een belangrijk deel onze gezondheid bepaalt.”
Dat zit zo: “Op de wand van elke cel zitten opioïde-receptoren: ‘poortjes’ die opioïden naar binnen laten”, legt hij uit. “Er zijn lichaamseigen opioïden: endorfine en endomorfine. En lichaamsvreemde opioiden: exorfinen en morfine. Beide hechten zich aan de receptoren van het endorfinesysteem. De lichaamsvreemde opioiden gedragen zich als een concurrent van de lichaamseigen opioïden. Hierdoor vermindert de werking van het endorfinesysteem en alle functies die daaraan gekoppeld zijn.”

‘Grootste bedreiging’
“Van de lichaamsvreemde opioïden vormen exorfinen de grootste bedreiging voor ons endorfinesysteem”, vervolgt Van Gils. “Het zijn morfine-achtige eiwitten uit voeding die in ruime mate voorkomen in koemelk, gluten,soja en spinazie en in zeer beperkte mate ook in maïs en eieren. Exorfinen zitten dus in onze boterham met kaas, waarvan we denken dat die gezond is.”

De opioïde-receptoren aan de wand van de cel zien exorfinen aan voor gewone, lichaamseigen endorfines. Zo komen ze de cel in. Wanneer er teveel exorfinen de cel in willen, sluit ‘de poort’ om de cel te beschermen tegen een overdosis. Goede, noodzakelijke endorfines kunnen vervolgens onvoldoende of niet meer naar binnen. Op dat moment raakt het endorfinesysteem ontregeld. Met uiteenlopende klachten tot gevolg. “Bij een gezonde spijsvertering worden exorfinen gewoon afgebroken in de darmen”, vertelt Van Gils. “Dan komen ze niet de cel in. Maar mis jij het DPP IV-enzymen, dan veroorzaken exorfinen ontstekingen en uiteindelijk kleine gaatjes in de darmen. Zo komen ze in je bloed en zelfs in je hersenen terecht. Daar kunnen ze zenuwcellen beschadigen, (auto) immuunreacties veroorzaken en ontstekingen in de hersenen tot gevolg hebben.”
Ook het ontgiftingssysteem van de lever – aangestuurd door het endorfinesysteem – werkt dan niet meer optimaal. Van Gils: “Schadelijke stoffen worden niet goed afgebroken en blijven achter in het lichaam. In een groot regulier onderzoek onder vrouwen met borstkanker, werd een belangrijke ontdekking gedaan. Het vetweefsel in de borsten van al deze vrouwen bevatte een abnormaal hoog gehalte aan toxische stoffen. Opvallend, vonden de onderzoekers, maar zoeken naar de oorzaak hiervan bleef achterwege. Die zou kunnen liggen in een haperend ontgiftingssysteem. Ook het afvoeren van zuren in het lichaam gebeurt onvoldoende wanneer de lever niet goed functioneert. Verzuring - dat wist Moerman ook – verhoogt de kans op kanker.”

Opzienbarende resultaten
Dat exorfinen schadelijk zijn voor de gezondheid is al zeker twintig jaar bekend. België en Nederland lopen in kennis hierover achter op Noorwegen en Amerika waar meer onderzoek is gedaan naar de werking van exorfinen. Inmiddels staat wetenschappelijk vast dat ze werken als endorfine-imitators, die de gevoeligheid van endorfine, dopamine en insuline verlagen. Ook verhogen ze de (aanmaak van) stresshormonen en verlagen ze de weerstand tegen infecties en kanker, volgens Van Gils.

Lange tijd was het onmogelijk bij patiënten vast te stellen of er inderdaad sprake is van een verstoord endorfinesysteem. Vijf jaar geleden is in Noorwegen een machine in gebruik genomen die uit de urine van patiënten de exorfine(n) filtert en het exorfinegehalte nauwkeurig meet. Dat was een grote doorbraak. Voortaan is met een relatief eenvoudig urineonderzoek vast te stellen welke voeding iemand beter kan laten staan. Niet omdat hij er allergisch op reageert, maar omdat hij de exorfinen uit bijvoorbeeld koemelk niet afbreekt en er daardoor een stapeling van exorfinen in zijn lichaam ontstaat met een verstoord endorfinesysteem tot gevolg.

Diabetes type 1?
Het is zijn eigen ziektegeschiedenis die Michael van Gils, van oorsprong sport- en gezondheidsinstructeur en politierechercheur, op het spoor bracht van de orthomoleculaire geneeskunde. Vijftien jaar geleden kreeg hij de diagnose diabetes type 1, een aandoening die betekent dat zijn lichaam geen insuline meer aanmaakt.
Toch injecteerde hij nooit insuline, zegt hij. In plaats daarvan volgde hij het advies op van een bevriende arts, die zei: stop met gluten, minder met suiker en neem een paar goede supplementen.
Tijdens zijn eerstvolgende bezoek aan het ziekenhuis constateerde de internist tevreden dat zijn bloedsuikerspiegel prima in orde was.

“De internist vond het merkwaardig. Zelf geloofde ik het eerst ook niet”, zegt hij. Inmiddels heeft hij een theorie. “De heersende opvatting is dat de insulineproducerende cellen bij diabetes type 1 vernietigd zijn door een verkeerde reactie van het immuunsysteem. Ik denk echter dat de cellen uitgezet zijn, en dat je de ziekte kunt omkeren als het lukt om de cellen weer ‘aan’ te zetten.” Hij vervolgt: “Of ik heb een foute diagnose gehad. Maar ik had wel alle symptomen die bij diabetes horen. Bloedsuikerwaarden van 20, voortdurend dorst, veel plassen.”

Rode draad
Zijn persoonlijke geschiedenis zorgde ervoor dat hij beroepsmatig een andere weg insloeg. Hij volgde opleidingen over voeding en gewicht en orthomoleculaire geneeskunde en werd onderzoeker en therapeut bij de Linus Pauling kliniek. Sinds een paar maanden is Van Gils directeur van Thalamo, een centrum waar hij met een immunoloog, een psychiater, een neuroloog en een huisarts de oorzaak van ziekten probeert op te sporen door onder andere het exorfinengehalte in de urine te meten.

Van Gils bestudeerde inmiddels 1290 reguliere onderzoeken over de werking van het endorfinesysteem. Hij is verrast over wat wetenschappelijk is aangetoond. Omdat de ‘rode draad’ tussen de losse uitkomsten nog ontbrak, brengt hij die zelf aan. Veel van zijn kennis draagt hij via lezingen over aan artsen en patiënten in Nederland.
Tijdens de voorbereidingen van een lezing werd van Gils door een professor gevraagd om te promoveren op de relatie tussen het endorfinesysteem en het immuunsysteem. Daar is hij nu mee bezig. “Tijdens mijn onderzoek, dat nu vier jaar duurt, ontdekte ik hoe het komt dat mijn insulinegehalte op peil bleef, nadat ik glutenvrij ging eten. Het endorfinesysteem blijkt voor 26,7 procent verantwoordelijk te zijn voor de insulineaanmaak in het lichaam.”

AD(H)D
“In onze kliniek hebben we inmiddels opzienbarende resultaten gezien”, vertelt hij. “Bijvoorbeeld bij kinderen met AD(H)D. In 2,5 jaar heb ik zo’n 1200 kinderen behandeld. Bij 80 procent zijn de resultaten zeer positief. En dat met voornamelijk aangepaste voeding. Ook een ziekte als MS is goed te behandelen door het endorfinesysteem weer in balans te krijgen. Zelfs de gevolgen van de ziekte zijn dan te behandelen. Het lijkt erop - hoewel ik dat niet kan bewijzen - dat de beschadigde zenuwen zich voor een deel herstelden, waardoor een patiënte in een rolstoel inmiddels weer loopt!”
“Ik ben zelf ook verrast door deze resultaten, maar ook nuchter omdat er nog veel onderzoek gedaan moet worden. Het boeit me en maakt dat ik me nog gemotiveerder inzet om de werking van het endorfinesysteem te doorgronden.”

Van Gils schat dat zo’n tachtig procent van alle ziekten is op te lossen door het endorfinesysteem weer in balans te brengen. Dat klinkt bijna te mooi om waar te zijn. “Het is ook ongelooflijk”, beaamt hij. “Maar er worden zoveel verschillende processen in het lichaam aangestuurd door het endorfinesysteem - het ontgiftingssysteem van de lever, de hormoonhuishouding, de psyche – dat het ook veel verschillende ziekten kan veroorzaken wanneer het ontregeld raakt. Het is onvoorstelbaar hoeveel hiervan al wetenschappelijk is aangetoond, maar hoe weinig daarvan bekend is.”

Hoe verklaart hij dat? “In Noorwegen is het al meer bekend dan in ons land. De Noorse arts Reichelt deed dertig jaar onderzoek naar het menselijk endorfinesysteem. Hij ontdekte de link met allerlei psychische stoornissen, zoals depressiviteit, schizofrenie, dementie en AD(H)D. De Noorse overheid financiert deze onderzoeken. In ons land doet de overheid dat niet en er is geen enkele andere partij in geïnteresseerd. Want al is het voor de geneeskunde buitengewoon boeiend, commercieel gezien is het niet interessant. Een verstoord endorfinesysteem breng je weer in balans met een magnesiumsupplement, enzymen, een (tijdelijk) goedkoop medicijn en vooral: aangepaste voeding. Daar loopt de farmacie wereldwijd niet warm voor.”

Thalamo
Thalamo, preventieve, innovatieve en orthomoleculaire geneeskunde is een overkoepelende organisatie waarin Michael van Gils samen met arts Ashwyn Schotberg spreekuren verzorgt met betrekking tot endorfineproblematiek. “Thalamo is het Griekse woord voor een deurloze ruimte in huis”, legt Michael uit. “Dat symboliseert onze toegankelijkheid, zowel voor de reguliere als de complementaire geneeskunde.”
Thalamo heeft spreekuren in Haarlem Amsterdam en Eindhoven. (Huis)artsen, immunologen, psychiaters en psychologen kunnen doorverwijzen naar Thalamo (www.thalamo.nl)
Robin van Hoek




BerichtGeplaatst: 15-10-2016 11:26 Reageer met quote

Ik kan mij aansluiten bij de stelling van Michael van Gils. Jarenlang heb ik doorgewerkt met een burn out en heb me uiteindelijk ziek gemeld. In eerste instantie heb ik me gemeld bij de reguliere instanties die behandelingen voor een burn out hebben. Die behandelingen bestaan uit gesprekken met een psycholoog en psychiater. Eventueel krijg je medicatie voorgeschreven door de psychiater. Op zich is dit positief, maar als er iets mis is met je hormoon huishouding gaat dit je toch niet helpen. Ik ben me gaan verdiepen in het endorfine verhaal wat van Gils hier benoemd en kwam tot de conclusie dat het medicijn LDN (low dose naltrexone) helpt om de hormoon huishouding op orde te krijgen. Het moet wel gecombineerd worden met aangepaste voeding. Ik ben op zoek gegaan naar een website die de LDN kan leveren. Ik kwam er achter dat dit in Nederland niet is te krijgen zonder recept. Je kunt het wel bestellen bij allerlei vage sites, maar daar waag ik mezelf niet aan. Ik heb contact opgezocht met Michael van Gils om advies te vragen. Deze man werkt bij Thalamo in Eindhoven. Van Gils vertelde mij dat hij samen werkt met een arts die ook bevoegd is om LDN uit te schrijven. Ik heb hem opgezocht en hij heeft mij ook een voedingsadvies gegeven om de werking van LDN te bevorderen. Helaas wordt de LDN niet vergoed door de ziektekostenverzekering. Een geluk was dat het niet duur was.
Index > Spier- en gewrichtsklachten > Constante extreme pijn in schouders! Bookmark and Share
Pagina 1 van 1  

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016