Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Psyche > hyperventilatie
Auteur Onderwerp: hyperventilatie
Lily86




BerichtGeplaatst: 28-11-2008 23:21 Reageer met quote

hey allemaal!
Ik herken alles dat gevoel is verschrikkelijk nu heb ik het voor het eerst in september 2008 gekregen een gevoel van dood gaan, controle over jezelf verliezen, alsof alles onwerkelijk is en het liefst wil je vluchten uit je eigen lijf!hoe bestaat zoiets? elke dag ben ik bang die aanval weer te krijgen, en dan maak ik me er de hele dag druk om! Me hart klopt elke keer sneller soms lijkt het alsof die overslaat en dan krijg ik het weer benauwd omdat ik me daar heel erg op richt, ik ben ook naar de huisarts geweest en die heeft de diagnose gegeneralisseerde angststoornis gesteld. Ik ben heel blij om te lezen dat er meer mensen zijn die mij begrijpen ik denk dat dit me heel goed zal helpen.En medicijnen raad hij me niet aan hij vind me nog te jong en het is nog van korte duur, ik ben heel bang met de gedachten dat dit lang zal duren! Ik ben met alle reacties tevreden.
Ad
Mira100




BerichtGeplaatst: 16-12-2008 23:00 Reageer met quote

Hallo mensen,

Ik heb reeds een tijdje last van hyperventilatie. De zwaarste aanvallen heb ik al een tijdje niet meer omdat ik daarmee ben leren omgaan. Toch blijft het probleem steeds onderhuids aanwezig. Ik heb ook geleerd dat te aanvaarden en ben bereid ermee te leven en er het beste van te maken (ook al is sindsdien mijn levenskwaliteit gedaald). Maar het idee dat ik er nooit van zal afgeraken is mij onaanvaardbaar. Ik vraag me dan ook af of er iemand ooit van 'genezen' is (want het is eigenlijk geen ziekte. Eerder een foltering...). Indien er zo'n mensen zijn, laat het me dan a.u.b weten. Maar als ik lees dat mensen na een aantal jaren opnieuw last krijgen, geeft me dit niet veel hoop. Het is alsof je een grens bent overschreden en er geen weg terug is. Bij de minste stress ben je terug over die grens.En in het leven kom je nu éénmaal af en toe onder stress te staan.
Ik sta alvast open voor positief nieuws!
swordfish




BerichtGeplaatst: 14-01-2009 11:26 Reageer met quote

Beste
om op u vraag te antwoorden als je er soms vanaf geraakt dan moet ik u zeggen op sommige forums lees ik van sommige mensen die er wel zijn vanaf geraakt van ik is het veel gebeterd door geen cafeiene meer te gebruiken zoals koffie en cola de aanvallen zijn veel vemindert maar niet helemaal weg hopelijk komt er toch een einde aan die aanvallen en kunnen we zonder hyperventilatie verder leven
Mvg
salina_20




BerichtGeplaatst: 20-02-2009 15:18 Reageer met quote

mensen ik heb al sinds klein angstaanvallen.. maar toen wist ik niet dat ik hyperventilatie had. pas na jaren toen ik 16 a 17 jaar werdt is het. kreeg ik heel erg pijn in me borsten. het leekt net een hartinfart en pijn bij me schoduers. een heel raar gevoel van binnen

..kriebels in je keel en rugpijn en steken in de longen ..en steken in me longen heb ik al paar dagen.. en ik rrook.. dus nou weet ik niet of het nou door hyperventilatie komt of door iets anders??
mnorder81




BerichtGeplaatst: 05-06-2009 20:22 Reageer met quote

hoi,
ik ben nu 27 en heb al sinds mijn 18e hyperventilatie.
de symptomen lijken wel degelijk op hyper.
mijn aanvallen zijn nu totaal anders dan 18 jaar geleden het geval was en daardoor krijg je de angst iets te hebben wat niet goed is.
mijn aanvallen op dit moment beginnen met klamme handen en voeten, daarna licht in het hoofd en benauwdheid (waarschijnlijk komt dat omdat je dan weet dat het er aan komt).
dat gaat een half uur door met pijn op de borst en schouder en arm klachten links.
daarna ben je zo bek af als de pest.
bij hyper is het idd zo dat je verkeerd ademt maar vergeet niet dat de adrenaline door je lijf heen schiet en je onbewust spieren aanspant (vandaar de pijn op de borst en arm etc je verrekt deze als het ware)
ik ben vaak zelfs te moe na zo'n aanval om te gaan praten en das af en toe niet prettig.. vooral als je b.v. op visite zit of dat je ze hebt.
ik heb normaal wel aardig mijn bekkie parraat maar op zo'n moment ben ik zo stil dat het mensen wel opvalt en gelukkig zijn ze er allemaal van op de hoogte.
ht grootste nadeel aan hyper is dat het verdomd veel op een hartaanval lijkt en je daarom niet zo snel de angst kwijtraakt en je er heel lang mee blijft lopen.. kijk naar mij.. als ik wat aan me hart had gehad op mijn 18e toen ik de angst ook al had, was ik allang dood geweest.
het probleem hierdoor is , dat je nooit echt weet of het zo ver is dat je moet gaan bellen voor een ambulance.
dit is de reden waarom je hier niet makkelijk vanaf komt.
ik heb trouwens de afgelopen 9 jaar nit continu last gehad.. tis nu weer terug gekomen door prive omstandigheden.
personen met hyper weten dat als ze lekker in hun vel zitten last van de hyper hebben, maar zodra de aanval er is komt de angst weer op b.v. een hartaanval.
ik heb een bloedruk meter aangeschaft en mijn bloeddruk is normaal rond de 115 om 80 maar bij een aanval schiet hij naar 135 om 89. daar gaat je adrenaline dus.
ben je bezig dan merk je het niet om.. maar gebeurt het terwijl je in rust zit.. tja dan maak je je zorgen..
ze hebben bij mij al alles gecontroleerd en nog dringt het niet voor de 100 procent tot je door. je weet achter in je hoofd namelijk dat er genoeg mensen zomaar dood vallen zondar dat ze ook maar ergens last van hebben.
ga altijd met dit soort klachten naar de arts.. pak niet zomaar een zak om in te ademen want dat maakt het b.v. bij mij alleen maar erger.
zorg dat je altijd sigaretten, lollie's of kaugom bij je hebt.. daardoor ga je al beter ademen.. klinkt raar maar helpt wel.
onthoud het gevaren drie hoek : stres---- lichamelijke klachten ----- ojee (angst)
zodra je de lichamelijke klachten heb.. moet je al wat gaan doen om je rustig te houden... b.v. de lolies of ren twee keer de trap op en neer...
tis echt geen pretje alhoewel sommigen er echt makkelijk over doen..
ik ben me vaste baan kwijt geraakt door dit.. mijn baas dacht er ook te luchtig over...
hb je er last van.. schaam je er niet voor en zeg het tegen iedereen... op het moment van een aanval helpt het vaak niet dat je veel mensen om je heen krijgt die denken je te helpen.. je krijgt het hierdoor alleen maar benauwder... geef aan dat ze je gewoon met rust moeten laten als er wat is.. of of ze dan een stukje met je gaan lopen... niet veel mensen natuurlijk maar wel 1 die je in de gaten houdt.
ik dacht... geef maar wat info.. misschien wel handig... maar onthoudt wel.. hyper heeft veel klachten.. de 1 heeft hier last van en de ander van iets anders..
hoop dat sommigen van jullie er wat aan hebben.. groetjes
tjatja




BerichtGeplaatst: 09-06-2009 23:18 Reageer met quote

(ben een vrouw van 25 jaar oud)

Ik moet je wel vertellen, dat wat je beschrijft.. heb ik ook meegemaakt, zelfs met die bloeddruk meter..

MY God! Gisteren nacht lag ik gewoon te slapen en werd wakker doordat ik mijn versnelde hartslag hoorde! En natuurlijk werd ik geschrokken daardoor en toen... mijn hartslag nog sneller!! mijn hart zat in mijn keel... ik was alleen thuis wat nog meer angst veroorzaakte... lag ik de hele tijd te denken of ik nu ambulance moest gaan bellen..

maar toen heb ik tegen mezelf gezegd: ok .. nu ga ik RUSTIG ADEMEN, niks aan de hand.. het gaat zeker over.. net als altijd.. word ik morgen gezond wakker... viel in slaap..

Peoples... ik weet precies wat jullie voelen..
en ben echt blij dat ik niet de enige ben die dit meemaakt!!

Het probleem is dat ik me schaam daardoor... Alleen mijn naaste familie weet ervan.. en mijn vriend.

IK studeer nog.. en op school weet niemand ervan. Mijn prestatie lijdt eronder. Soms heb ik echt geen energie om mijn stuk naar behoren te maken en groepsgenoten ergeren zich aan me. Maar ik durf het echt niet te vertellen..

De opleiding is heel prestatie gericht en (business school) en als je het niet aankan.. dan maakt het niemand verder uit. Het is jouw probleem.. dan ben je te zwak. Dus .. Nah jah..

Iemand nog interessante verhalen???
mnorder81




BerichtGeplaatst: 10-06-2009 7:49 Reageer met quote

waarom schaam je je er voor? iedereen om mij heen weet het en sinds ik er zo mee om ga dat ik het iedereen vertel ben ik er achter gekomen dat er veel meer om mij heen met hetzelfde lopen en daar kan ik nu goed terecht als er wat is.
vertel het gewoon aan iedereen.. het helpt je ceht veel meer dan dat je niks zegt.. als je dan es iemand af snauwd omdat je niet lekker in je vel zit.. dan weten ze tenminste dat het niet aan hun ligt.. en raak je zo ook niet kwijt.. doordat je nu een angst op bouwd om een aanval te krijgen bij anderen in de buurt zodat ze het kunnen zien, blijf je in die circel hangen..
vertel het ze gewoon.. zeg waar`je last van hebt als je een aanval hebt. dan kunnen hun er rekening mee houden en jij voelt je ook veel meer op je gemak.
je zal zien dat de momenten dat je het had minder worden.
en je er ook niet op blijft letten van ojee als ik maar geen aanval krijg waar hun bij zijn..
oja niet kunnen slapen door hartkloppingen... loop 2 keer de trap op en neer. dan heeft je hart een reden om sneller te kloppen en val je sneller weer in slaap..
of haal de rescue druppels op.. werkt ook erg goed.
groetjes hoop dat je er wat aan hebt. Wink
amira




BerichtGeplaatst: 11-12-2009 21:55 Reageer met quote

hallo allemaal.Ik heb periodiek moeite met in slaap vallen.Zodra ik in slaap val krijg ik een soort angst gevoel en schrik ik wakker met hartkloppingen.Ik heb geen enkel idee waar dit vandaan komt.Herkent iemand dit?Ik hoor het graag.
Kikilo




BerichtGeplaatst: 13-12-2009 20:52 Reageer met quote

Hee allemaal,
ik ben blij dat ik hier mijn verhaal kwijt kan,
ik ben een meisje van 13 jaar.
in de meivakantie ging ik savonds slapen
ik werd snachts wakker,
en was helemaal aan het trillen en had het super warm,
ik kon niet slapen en had hyperventilatie,
ik zette een muziekje aan en toen viel ik toch in slaap,
de volgende ochtend,
werd ik wakker en had nogsteeds hyperventilatie,
nu een half jaar later heb ik nog steeds hyperventilatie,
ik heb het al die tijd continue gehad,
het klinkt raarmaar ik meen het,
ik heb het 24/7,
ik moet vaak huilen omdat ik het heb,
en denk dat ik dood ga enzo,
ik wil er heel graag vanaf en denk ook wel dat het kan,
nu ga ik over een paar dagen op vakantie,
maar ik vind het heel eng om in het vliegtuig te gaan,

maar oke,
herkend iemand zich in dit verhaal,
en heeft die ook CONTINUE hyperventilatie. (dus 24/7)

reageer dan even,
***



Xxxx.
weet iemand tips,
stuur plz een mail
ik word gek!

    Moderator opmerking:
    Het is niet toegestaan om (email)adressen in berichten te plaatsen.
    Zie de forum regels.
    U kunt wel uw emailadres in een gebruikersprofiel plaatsen.
RickM89




BerichtGeplaatst: 25-08-2010 17:41 Reageer met quote

Hallo iedereen!

Ik heb sinds kort steeds meer last van symptomen als wazig zicht, onregelmatige ademhaling en vooral moeite met slikken (droge mond). Ik merkte voor het eerst zoiets toen ik mijn autotheorie examen had,ik was halverwege de vragen en opeens begon ik heel erg te zweten, mijn ademhaling werdt lastig en heel mijn lichaam begon onzettend te tintelen, ik dacht dat ik out zou gaan. Heel vervelend want ik kon niet weg midden in zo'n examen en kon mijn vragen zo niet fatsoenlijk beantwoorden. Ik heb vroeger trainingen gehad voor faalangst, het is een hele tijd goed gegaan en opeens uit het niets kwam het weer terug. Ook had ik laatst vakantiewerk en dacht altijd dat de lucht daar erg nauw was, dat dat het probleem was voor mijn onregelmatige ademhaling. Maar nu zit ik thuis en las dat iemand waar ik vaak contact mee had was overleden. Maar goed nog geen probleem, tot een paar uur later waar ik opeens een hele droge mond kreeg, hartkloppingen, vaag zicht , duizeligheid en problemen met doorslikken. En zo is het nu al 3 dagen aan de gang aan het gaan. Ik stond vandaag in een winkel en ik was bij de kassa en ik wist niet hoe snel ik weg moest daar, had het gevoel dat ik zo in elkaar zou zakken daar.

Nu heb ik totaal geen zin om altijd maar thuis te blijven om deze situatie uit de weg te gaan, maar ik ben ten einde raad. Ik wil eigenlijk geen medicijnen gaan gebruiken vanwege bijwerkingen, maar ben wel bereid dat te doen, ik wil gewoon mijn oude leven weer terug!
MUSJE2




BerichtGeplaatst: 26-08-2010 0:03 Reageer met quote

Hoi Rick,
Wat jou een paar dgn. geleden overkwam is een reactie op 't overlijden van die kennis van je.
Je bent gaan hyperventileren en daar krijg je al die verschijnselen van.
Ook je eerdere klachten duiden op hyperventilatie.

Er bestaat een therapie voor om een betere ademhaling aan te leren. Je kunt naar je huisarts gaan en een verwijzing vragen voor een 'ademtherapeut'.

Succes en groetjes, Musje.
Jubelteen




BerichtGeplaatst: 26-08-2010 6:58 Reageer met quote

Absoluut hyperventilatie. Ga er mee naar de dokter, die kan je helpen. Ademhalingstechniek is belangrijk en vooral ontspannen. Als je je zo voelt en je hebt de kans, ga dan even lekker op je rug liggen en leg je handen op je buik. Rustig adem halen en sluit je af van de buitenwereld zodat je alleen je ademhaling hoort en voelt in je buik... want hij moet in je buik zitten, die moet op en neer gaan.
Joga is ook heel goed om te leren ontspannen.
Nursepractition




BerichtGeplaatst: 26-08-2010 11:06 Reageer met quote

Je kunt zo een afspraak maken bij de fysiotherapeut. Hij/zij kan je ademhalingsoefeningen geven. De huisarts zal je daar waarschijnlijk ook naar toe sturen. Heeft met de ademhalingstechniek te maken. Snel en ondiep inademen zorgt ervoor dat je teveel zuurstof krijgt in de hersenen en zo ontstaan je klachten. Vrij onschuldig, maar erg vervelend en beangstigend. Sterkte!
GerdaR




BerichtGeplaatst: 06-10-2010 23:10 Reageer met quote

Heb sinds januari last van hyperventilatie. Twee jaar daarvoor een scheiding en twee maanden later is mijn vader overleden. Ben een jaar lang doorgelopen zonder er veel over te praten en toen.. burn out.
Heb drie weken thuis gezeten. Moet zeggen dat ik 4 zware aanvallen heb gehad waarvoor ik ook echt in het ziekenhuis ben geweest. Gelukkig en hopelijk blijft dat ook zo, heb ik niet vaak een aanval. Afgelopen zaterdag kreeg ik een aanval in de auto, 2 kinderen en mijn moeder waren mee. Heb de aanval kunnen onderdrukken. Ben alleen op maandag wel naar de huisarts gegaan, de naweeen blijven dit keer wel heel lang aanwezig. Veel rug-borstpijn, nekklachten en niet durven gaan slapen want dan zien we sterretjes en rare beelden.
Heb nu een afspraak gemaakt voor mensendrieck en ceasartherapie. Ga vrijdag beginnen, ben benieuwd.
Heerlijk en een rustig gevoel geeft het om al jullie verhalen te lezen en herkenning te vinden.
Peter2




BerichtGeplaatst: 20-10-2010 13:51 Reageer met quote

beste mensen,

ik ben een jongen van 21jaar en sinds vorig jaar last van hyperventilatie. Ik was daarvoor een frisse jongen die graag eens een grapje maakte.De laatste 2 jaar is er veel gebeurt in mijn familie: Oma overleden, moeder heeft borstkanker, opa op dezelfde dag overleden als mijn oma maar exact 1 jaar later, mijn zus is getrouwd, heeft nu een baby, tante is bedrogen door mijn stoeme nonkel (3jaar verborgen relatie en 18 jaar samen),... het houdt niet echt op.
Ik weet niet of ik daarop ben beginnnen hyperventileren begin februarie vorig jaar, maar 2maand later was ik er even van af. Nu in de vakantie is de knop terug omgedraaid en ben ik hervallen. Vanaf nu heb ik het bijna permanent. Ik studeer in Leuven en ben 3/5dagen aan het hyperventileren. Thuis is het niet echt een probleem om dat ik me daar veilig voel. Maar ik begin het stilletjes aan ambetant en vervelend te vinden. elke morgen sta ik op met de vraag hoe ik de dag ga doorkomen. Soms sta ik te trillen, duizelen, hartkloppingen enz. Negeren gaat niet meer en dus moet ik eraan werken. Het begint continue te worden. Soms wacht ik gewoon totdat het voorbij is en dan ben ik emotioneel kapot en dan pas kom ik tot rust. Meestal savonds.
Uw psyche is een raar beestje, idd sterker dan al het andere.
Is er iemand al van de hyper geraakt en heeft ongeveer hetzelfde beeld als ik.
Reageer aub!

groetjes Peter
mieplwd




BerichtGeplaatst: 22-10-2010 23:11 Reageer met quote

Hallo lieve lotgenoten , het verbaasd me echt hoeveel mensen last van hyperventilatie hebben en in verschillende mate en toch als je er last van heb voel je helemaal alleen!! Ik heb het nu 7 jaar , de ene keer erger dan de andere keer , deze week weer erg veel last Sad ondanks ik het al 7 jaar heb blijf ik het eng vinden!! Vandaag mega benauwd , brok in de keel , misselijk , angstig , duizelig ect. Vind de benauwdheid erg vervelend en ben zo bang om te stikken , de aanvallen kunnen erg verschillend zijn je word er strontchagerijnig en vreselijk moe van!! Vraag me af of ik er ooit af kom , zucht!! Moest ff mijn frustraties van me afschrijven , liefs m
Lize020




BerichtGeplaatst: 05-11-2010 18:10 Reageer met quote

Hee,
Ook ik heb last van (chronische) hyperventilatie. Ben nu 18 jaar. En sinds een jaar gaat het van kwaad tot erger. In het begin vermeed ik alleen het OV, omdat ik het daar altijd benauwd kreeg. Maar sinds vorig jaar kreeg ik ook last tijdens school. Afgelopen jaar was mijn examenjaar, en heb mij er nog wel doorheen weten te slepen, gelukkig. Ook ben ik zelfs nog met vriendinnen op vakantie geweest een paar maanden geleden. De klachten die ik nu heb zijn: slapeloosheid, constant moe, misselijk!!, duizelig, angst en stress, weinig eetlust etc.. Ben al vaak naar de dokter geweest, zonder resultaat. Dit jaar had ik mij ingeschreven bij een universiteit, maar na 3 weken weer uitgeschreven omdat ik al in paniek raakte bij de gedachte in een collegezaal te zitten. Eigenlijk vind ik alles nu eng wat buiten mijn huis plaatsvindt.
Nu ga ik al 8 weken naar een ademtherapeut en ik moet zeggen dat het eventjes iets beter ging. Alleen vergat ik jammer genoeg mijn oefeningen te doen in de periode dat het beter ging, en gaat het nu weer slecht.

Hopelijk dat dat gaat werken, want heb hier wel een beetje genoeg van.. Erg raar om te bedenken dat ik 2 jaar geleden nog zo een zorgeloos leventje leidde Razz

Liefs
djrosco




BerichtGeplaatst: 06-11-2010 14:56 Reageer met quote

Hoi iedereen ben een jongen van 32 , gelukkig getrouwd , 2 drukke maar prachtige kinderen , Veel te zware job in het restaurant bij mijn schoonouders met lange uren , Maar niet alles is rozegeur en manenschijn. Hoe bij mij alles begonnen is is een raadsel ,na nieuwjaar 2009 had ik wel soms de indruk dat er soms iets mis was , in mijn hoofd kon ik wel eens wegdraaien , S'nachts hevige steken ter hoogte van mijn hart , enz ...ik maakte er mij niet zo druk in dacht dat het wat symtonen waren van mijn lange dagen en mijn sigaretje op tijd.
Maar op 18 April 2009 is eigenlijk alles begonnen door een plotselijnge dood van een kok bij ons.De stakker was aan werk in de keuken en 2 sec. nadien Baf dood '' hartaderbreuk !

Vanaf dan moet er bij mij iets gebroken zijn 1 maand nadien lag ik op spoed ik dacht dat ik hartinfract had.Nachtje hospitaal, testen op de fiets.
Oordeel van de dokter,kerngezond maar stop met roken: kalmer aan man.
Oktober 2009 ,Op de autostrade naar Gent voelde ik mij plotseling slecht hartkloppingen wazig zicht moeite met mijn stuur vast te houden , hoe ik op mijn bestemming ben geraakt is mij een raadsel gsm naar mijn vrouw ik ging sterven .Sindsdien is per auto rijden soms een ramp laat staan een grote winkel betreden.Bij huisarts gaan is dus totaal zinloos , het zit tussen u oren, kreeg zelf anti depresiva voor geschreven ''Cipralexa' of zoiëts, moest soms wat minder pintjes drinken ,enz..Tot ik het beu was en mijzelf inprente dat ik niet ziek ben.

Stilletjesaan aan verbetering toe , terug weer de draad opnemen in plaats van 2 weken vakantie deze zomer had ik er 3 genomen , terug meer sporten ,, soms wel wat rare gevoellens in mijn lichaam ,,eens neen zeggen om iemand anders zijn plaats in te nemen als ze zogezegd nog eens ziek waren, komaan we gaan er terug weer vollop tegenaan , tot ongeveer 1.5 maand geleden. Veel uren met weinig slapen geen sport terug beginnen roken , Stress stress stress op werk met daarbij een schoonvader die al zijn hele leven de fles belangrijker vind als alle andere dingens int leven en hele andere lichaamlijke gevoelens die spasmen en hartkloppingen maken plaats voor een wazig zicht , niet uit mijn woorden komen woedeuitbarstingen , slecht humeur ,mijn gehoor is soms zo slecht dat ik niemand versta , soms iets vastnemen gaat slecht en vooral wat mij zorgen maakt ik heb constant het gevoel dat ik op kussentjes loop en iets mis is met mijn evenwicht , ik sta niet meer vast op mijn benen heb constant het gevoel dat ik dronken rond loop .
Gevolg ; op het werk functioneer ik niet meer als vroeger , ik durf mij eens voor 10 minuten weg steken gewoon omdat ik het niet meer aankan.
En deze middag ontplofte de bom. Schoonvader was opt werk voor de 360 keer dit jaar dronken , en ik beloof het je hij is een onbeschrijflijk iemand dan ,toen hij een opmerking maakte over mijn rare doen de laatste tijd heb ik prompt een bord op de grond gegooid en hem een patat op zijn hoofd verkocht. Ben meteen naar huis gereden en het was of er viel 1000 kg van mijn schouders.Maandag ga ik op advies van mijn vrouw een andere huisarts opzoeken en vraag ik mij een paar weken voor alles eens op een rijtje te zetten. Ik Ben mentaal en Fysisch op TEN EINDE RAAD. Ik ben niet gek maar wat moet ik doen . Zijn er nog mensen die hyperventilatie hebben 7 op 7 en het gevoel hebben niet normaal te kunnen stappen laat staan u evenwicht te houden op een normale manier ?? Ik wil gewoon mijn oude leven terug Sad
Bob T




BerichtGeplaatst: 31-01-2011 2:48 Reageer met quote

Dag lotgenoten Smile...

Wat bijzonder om deze verhalen te lezen. Wat een herkenbaarheid in de klachten, wat een herkenbaarheid in mogelijke aanleidingen, gebeurtenissen en oplossingen. Wat zijn we(!) toch in een rare spiraal belandt.

Ik ben zelf een man van 27 en loop al tien jaar met wisselende hyperventilatieklachten rond. Het begon toen ik in mijn puberheid na drie jaar elke dag blowen ineens in de nacht vreselijke hartkloppingen kreeg en enkele dagen later in een andere aanval flauwviel in de metro. Ik dacht direct dat ik mijn lichaam vreselijke dingen had aangedaan en dat ik erg ziek was of een of andere aandoening had. Toen begon het telkens een grotere rol in mijn leven te spelen. Eerst in paniekaanvallen met als resultaat de spoeddokter of zelfs 112 bellen. Hart en longfunctie testen gedaan. Niks aan de hand, een probleem is dat ik ook enigszins astmatisch ben en bij inspanningen of allergische reacties ook benauwd wordt. Soms weet ik niet of ik nou echt benauwd ben of aan het hyperventileren ben. Het maakt het hele hyperventilatieprobleem dat ontiegelijk complex is voor mij alleen maar lastiger. Toch verdwijnt het van tijd tot tijd en komt het weer terug.

Tegenwoordig heb ik geen echte paniekaanvallen meer (geen dokters of 112), maar ik adem nog steeds veel te fout, mijn houding is verkeerd en alles uit zich nu vooral in duizeligheid, vermoeidheid, misselijkheid en soms val ik toch weer in oude angstige denkpatronen. Ik ben net drie maanden naar Zuid Amerika geweest en daar is het behoorlijk erg geweest. Laatste twee weken lang fout geademd, te gespannen geweest, teveel adrenaline, weinig slaap, weinig zekerheden en veel nieuwe dingen. Toen ik terug kwam van vakantie ben ik weer wat gaan kijken op internet over hyperventilatie en ik kwam hier uit. Ik vond het lezen van al jullie verhalen eigenlijk erg fijn. Ik ben er al zo lang mee bezig en heb er al zoveel over nagedacht en gepraat, maar zo??n blog als dit is toch het ultieme bewijs dat je er niet alleen voor staat, dat waar jij last van hebt niet hetgeen is wat dodelijk is of gaat zijn in je leven. Het zal iets anders zijn: ouderdom, een busongeluk, maar niet hyperventilatie. Lees maar door alle bladzijden van deze blog.

We zijn volgens mij allemaal dezelfde soort mensen. Intelligente mensen die te veel piekeren, die alles goed willen doen, kritisch zijn over elk aspect in het leven, die bezorgd zijn over de volledige en juiste werking van hun eigen lichaam en die een specifieke gebeurtenis/aanleiding in hun leven hebben meegemaakt die de boel getriggerd heeft om hyperventilatiepatient te worden. Angst voor het gevoel van dezelfde klachten van een vorige aanval is even groot als voor een lange rij in een benauwde winkel. Het blijft terugkomen, je leeft een angstiger geisoleerder leven, gaat dingen uit de weg, voelt je onbegrepen en verder weg staan van andere mensen die probleemloos door het leven lijken te gaan. Wat een herkenbaarheid.

Hyperventilatie is: Een (constant) gevoel van angst wat zich uit in teveel adrenaline en een onnatuurlijke angstige houding. ANGST EN ADRENALINE, that??s it!
Ongelofelijk wat dit allemaal met je lichaam kan doen. Je lichaam is hartstikke gespannen, dus je krijgt spierpijn. Je bent bang voor iets, dus je voelt(!) je ook echt bang, je lichaam bereidt zich voor op iets verschrikkelijks wat niet gaat komen. Door wat de adrenaline met je lichaam doet wordt je nog banger, want waarom ben je duizelig, misselijk en onrustig? Is het echt geen opkomend herseninfarct oid? En waarom heb ik steken in mijn borst?!
Allemaal gevolgen van angst en een ineengekrompen houding met een te korte ademhalimg. Droge mond, tintelende vingers, pijn in je arm. Je zit gewoon jezelf gek te maken. Het zijn echt alleen maar de gevolgen van ergens bang voor zijn.

Het probleem met het oplossen van hyperventilatie is dat het geen lekke band probleem is. Als het je gelukt is de band weer op te pompen en je rustig te voelen, dan kan je je lichamelijk nog steeds klote voelen. Dit komt omdat de stress en adrenaline nog steeds in je lijf zit, en omdat wat je je spieren door je verkeerde houding hebt aangedaan, ook niet in een dag verandert. Als jij al een jaar gespannen rondloopt, dan moet je je lichaam ook de tijd geven om weer terug te komen. Dit duurt als het je lukt meer te ontspannen en rustig te blijven alsnog weken...

Wat volgens mij de beste aanpak is om hyperventilatie aan te pakken is om je deze dingen te realiseren en om vooral erg praktisch te zijn: (medicijnen heb ik nooit genomen, mischien is dit ook wel de oplossing voor jou, maar niet voor mij, ik wil die afhankelijkheid niet inbouwen.) Hieronder nog maar wat dingen op een rij gezet die denk ik belangrijk zijn:

1. Realiseer je nogmaals dat hyperventilatie niet van de ene op de andere dag overgaat, zie een vermindering in de klachten van de ene op de andere dag ook al als een positief ding. Wees blij dat je vandaag alleen wat duizelig bent en niet enorm veel steken en benauwde gevoelens hebt. Elke dag kan het iets beter worden!

2. De enige manier om zonder medicijnen adrenaline op een constructieve manier te verwerken is denk ik om te bewegen. Rustig hardlopen, een stuk lopen, karateoefeningen doen of misschien wel het beste: lekker dansen op je favoriete nummer in de spiegel en naar jezelf lachen! Maar vooral niet in een hoekje in een gekromde houding je spanningen uit de hand laten lopen.

3. Probeer niet de grootste problemen uit je leven op te lossen tijdens een aanval. Ga niet zitten malen en teveel nadenken over de oorzaken, nadelen, hoe lang het al duurt enz. Niet teveel diep nadenken tijdens een angstaanval. Focus je tijdens opkomende angsten wel op ontspanning van je lichaam, geest en ademhaling. Niet tegelijk natuurlijk, maar probeer er achter te komen welke volgorde voor jou werkt en of je bepaalde dingen alleen reactief of ook actief wil doen.

Lichaam: waarschijnlijk zijn je schouders al omhoog geschoten in een angstaanval, net als dat je billen samengeknepen zijn en het verbaast me niks als ook je tenen gekromd zijn. Wat je niet voelt is dat ook je ribbenkast omhoog is gegaan, en dat je alleen nog maar in je ribbenkast ademt en niet naar je buik. Kortom je komt vast te zitten, waardoor de helft van de lichamelijke klachten ontstaan. (de andere helft door de adrenaline) Probeer te herkennen hoe het bij jou start, probeer niet bang te zijn bij het te herkennen. Ontspan je tenen en je billen, laat je schouders zakken. Ga misschien even languit liggen, dan ontspan je ook wat. Vraag een naaste als je die in de buurt hebt om je rug te strelen; daarvan ontspant, als je erin komt, je hele lichaam.

Geest: Je kan nooit zeker weten of er niet echt iets met je lichaam aan de hand is, niemand kan dat met zekerheid zeggen. Maar als je al een tijd hyperventilatie hebt en je herkent je in andere reacties op de site, dan kan je toch enige zekerheid hebben, dat jij last hebt van hyperventilatie en niet van een of andere longziekte. Vervelend genoeg hebben we de neiging de ene angst door de andere te vervangen. In plaats van: ??Ik ben bang dat ik iets ernstigs hebt??, wordt het, ??Kom ik ooit nog wel van mijn hyperventilatie af??, of wanneer je een nieuwe klacht hebt die er ook nog bij komt, (een steek op een net wat andere plek) denk je dat je toch iets ernstigs hebt. Probeer jezelf tot je verstand te krijgen, dat ook dit weer voor bij gaat, en dat wanneer je vooral rustig blijft, de angsten en de adrenaline met geduld blijft counteren er te leven valt met hyperventilatie en dat het misschien ooit wel eens helemaal verdwijnt.

Ademhaling: Bij mij werkt het het best gewoon zo in te ademen als ik wil op dat moment, dus waarschijnlijk veel te diep, maar wel 10 tot 15 seconden uit te puffen of mijn adem in te houden voordat ik opnieuw inadem. Ademen via de buik is ook erg belangrijk. Hou je hand op je blote buik en probeer je buik flink te laten groeien tijdens het inademen. Laat je adem ernaar toegaan. Het geeft spieren en organen de ruimte die ze nodig hebben zodat allemaal andere klachten verdwijnen zoals steken, spierpijn, vaker naar het toilet moeten, buikkrampen en weet ik het wat.

Het blijft altijd een strijd of deze ??oplossingen?? lukken. Hoe lang blijf je het doen, doe je het ook als je niet angstig bent, dus preventief of niet? Iedereen moet voor zichzelf een manier te pakken krijgen die werkt. Maar als de combinatieoplossingen lichaam, geest en ademhaling de ergste angst en aanval hebben weggenomen, wordt het tijd om afleiding te zoeken in de vorm van bij voorkeur beweging of anders iets leuks. Een bordspel, een goeie film, mooie muziek. Probeer iets te vinden waar je kracht uit haalt. Een steen, elke keer als je die aanraakt voel je je sterker of veiliger, Zoek een nummer waardoor je gaat lachen in plaats van gaat stressen (http://www.youtube.com/watch?v=Kmv3WlKa6U8, http://www.youtube.com/watch?v=12geY2qkZdw), of juist hele mooie rustige muziek dat je rustig maakt (http://www.youtube.com/watch?v=rBzcOUOY5YY, http://www.youtube.com/watch?v=BVI4wASoNcc).

Er is vast niks met jou specifiek aan de hand. Tijd om weer te gaan leven. Heb geduld, wees moedig, plan je dagen met een gevulde agenda waarin leuke en verplichte dingen elkaar afwisselen, leef enigszins gezond, wees eerlijk en open tegen de mensen om je heen, lach vandaag en heb vertrouwen voor morgen!

Waarschijnlijk voel je je morgen ietsje beter, het komt echt wel goed!
Dirk-Jan




BerichtGeplaatst: 31-01-2011 13:50 Reageer met quote

Beste mensen,

ik ben Dirk-Jan en gelukkig ex hyperventilaitepatient. Ik heb zelf jarenlang rondgelopen met vage klachten. Ik had hartkloppingen, hoofdpijn, druk op me borst (was bang dat ik iets aan mijn hart mankeerde) zweten, angstig, misselijk, gejaagd teveel om op te noemen eigenlijk!
Ik ben een aantal keren naar mijn huisarts geweest, die kon in het begin ook niet verklaren wat het nou daadwerkelijk moest zijn. Na een hartfilmpje in het ziekenhuis en andere onderzoeken zei hij misschien is het hyperventilatie. Ik zou als ik jou was naar de fysio gaan die kan jou weer goed leren ademhalen. Hyperventilatie heeft namelijk te maken met je ademhaling. Teveel zuurstof die je inneemt waardoor vele klachten kunnen ontstaan. Helaas moet ik concluderen dat ik wel een stuk geholpen werd maar toch bleef ik last houden!
Vervolgens ben ik via een kennis van mij terecht gekomen bij ********. En ik moet eerlijk zeggen dat zij mij super hebben geholpen. Wil zeker geen reclame maken maar hun methode heeft mij dat laatste stapje in de goede richting gegeven. Ik moest wel intensief trainen met mijn ademhaling 2x per dag een half uur vaak maar het heeft echt resultaat gehad. Ik weet hoe het is om met hyperventilatie te leven en dat ik geen pretje! ze hebben ook een website: ****** ik zou zeggen kijk daar is op en herken al vele dingen.
De klachtenlijst met 50 verschillende klachten staat ook op de website vermeld. Ik zou zeggen bekijk deze eens en herken je klachten.
Sterkte iedereen.
Groetjes Dirk-Jan

Index > Psyche > hyperventilatie Bookmark and Share
Pagina 9 van 11  

Vorige  1, 2, 3 ... 8, 9, 10, 11  Volgende

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016