Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Kinderziekten > OMS/Opsoclonus Myoclonus Syndroom
Auteur Onderwerp: OMS/Opsoclonus Myoclonus Syndroom
Gast




BerichtGeplaatst: 11-02-2007 23:11 Reageer met quote

wiesje volgens mij hebben we contact gehad via mail maar ik ben je email adres kwijt. wil je me mailen ben benieuwd hoe alles gaat.
***


Wiesje schreef:
Hoi,
Sinds 1 1/2 week weten we dat ons kindje (2 jaar en 4 maanden) lijdt aan het Opsoclonus myoclonus syndroom. Uiteraard worden we begeleid door een neuroloo maar ik ben opzoek naar ouders die ook een kindje hebben die dit syndroom heeft of heeft gehad. Omdat het een heel zeldzaam syndroom is is het moeilijk om mensen te vinden die in hetzelfde schuitje zitten. Het syndroom wordt ook wel dancing eyes dancing feet genoemd.
Ik ben benieuwd naar de latere gevolgen van de ziekte. Ons kindje heeft overigens geen tumor (op dit moment in ieder geval niet zichtbaar).
Ze gebruikt momenteel Prednison tegen het trillen en Frisium voor het slapen.
Ook ben ik benieuwd hoe lang het in de praktijk geduurd heeft.

Ik hoop van iemand te horen.

Groeten,
Wiesje


    Moderator opmerking:
    Het is niet toegestaan om (email)adressen in berichten te plaatsen.
    Zie de forum regels.
    U kunt wel uw emailadres in een gebruikersprofiel plaatsen.
Wiesje




BerichtGeplaatst: 21-02-2007 22:52 Reageer met quote

Hoi Anet,

Sorry dat ik nu pas reageer maar ik ben al die tijd niet meer op dit forum geweest.
Ik vroeg me af hoe het nu met je dochtertje gaat. Hoe ontwikkelt zij zich?
Met mijn dochter gaat het inmiddels weer helemaal goed. Ze gaat sinds juli weer naar een kinderdag verblijf en ook qua ontwikkeling gaat alles prima. Groot verschil met jou dochter is wel dat mijn dochter geen neuroblastoom heeft gehad. Daarbij is de ziekte ontzettend snel ondekt en kon de behandeling ook snel starten.

Ik hoop dat het helemaal goed gaat met je dochter!
Groetjes,
Wiesje
Gast




BerichtGeplaatst: 05-03-2007 20:20 Reageer met quote

wiesje:D

de mail komt steeds terug van jou adres
wil je me nog een keer mailen met in het email je goede adres

bvd Lisa Cool
Anetvandam




BerichtGeplaatst: 03-04-2007 20:22 Reageer met quote

Hoi Wiesje,

Fijn dat het goed gaat met jouw dochter!
Ik heb ook al even niet gekeken op dit forum en zie je berichtje nu pas.
Nu bijna 1 jaar na de operatie gaat het nu eindelijk een stuk beter met onze dochter maar ik kan niet zeggen dat alles alweer 'normaal' is. Wel gaat haar ontwikkeling de laatste 3 maanden heel erg snel!
De tumor onderzoeken zijn tot nu toe steeds ook positief dus daarvoor wordt ze nu niet meer behandeld.

Laat nog eens iets van je horen!
groetjes,
Anet
Wiesje




BerichtGeplaatst: 03-04-2007 21:49 Reageer met quote

Hoi Anet,

Goed om te lezen dat het beter gaat. Met onze dochter ging het de eerste tijd maar heel langzaam beter. Pas na ongeveer 1/2 jaar was ze weer een beetje de oude. We zijn toen ook begonnen met het afbouwen van de Prednisolon. Als je haar nu, 1 1/2 jaar later, ziet zou je niet zeggen dat ze ooit zo ziek geweest is. 't Is een erg bijdehante tante en ook in haar motoriek merk je niets van de OMS. Ik duim voor je dat het met jou kindje ook zo afloopt!!

Groetjes,
Wiesje
Anetvandam




BerichtGeplaatst: 04-04-2007 6:20 Reageer met quote

Hoi,

ik denk dat het herstel heel erg afhankelijk is van hoe lang het kind ziek is geweest voordat de behandeling kon starten. Aan onze dochter zagen we (achteraf gezien) in oktober de eerste verschijnselen (ze was toen 8 maanden) en pas eind april kon de diagnose definitief vastgesteld kon ze geopereerd worden. In dat halfjaar heeft ze wel imuumglobuline gehad en een keer een prednison kuur maar dat had allemaal maar kort en toch relatief weinig resultaat. Het afgelopen halfjaar heeft ze weer prednison kuren gehad (elke maand 3 dagen een hoge dosis) en daar is ze enorm mee opgeschoten. Kan nu weer prachtig zitten, kruipt als een trein, gaat overal aan staan, loopt in de box soms een stapje langs, haar ogen staan weer stil, kan sinds kort de trap op klimmen, pakt zelf een vorkje aan en eet goed.... Met de kuren van 3 dagen zijn we nu gestopt en we bouwen af. Nu krijgt ze nog een paar keer 1 dag per 6 weken.
Zijn jullie ook patiënt in het Sophia toevallig?
groetjes,
Anet
limi
Gast



BerichtGeplaatst: 17-04-2007 18:32 Reageer met quote

Hoi,
ook onze dochter heeft het syndroom van kinnsborne. Ze was anderhalf toen ze het kreeg en na twee kuren prednison heeft ze een kuur rituximab gehad. Omdat ook wij de nodige info hebben opgedaan is het misschien handig dat we eea kunnen uitwisselen via email?
Groeten van Michael
limi
Gast



BerichtGeplaatst: 19-04-2007 18:41 Reageer met quote

Hallo,
mijn vorige bericht was erg kort omdat het niet helemaal wilde lukken om in te loggen. Zoals ik al zei is onze dochter ( Naomi) behandeld met rituximab, dit was in juni 2005, waarna ze na een aantal maanden intensief fysiotherapie in een therapeutische peutergroep terecht kwam op groot klimmendaal. Dit was in maart 2006 en nu ruim een jaar later is ze zo goed hersteld dat wij als ouders maar ook de therapeuten haar goed genoeg vinden voor de gewone basisschool. Verder is het misschien interssant om te weten dat we ook contact hebben met de ouders van een ander meisje die, hoe bizar, een paar maanden voor Naomi op dezelfde afdeling werd behandeld voor OMS.

Groeten van Michael
limi
Gast



BerichtGeplaatst: 19-04-2007 18:51 Reageer met quote

p.s

...was ik alweer te snel. Op de site omsusa is ook erg veel info te vinden
groeten
Anetvandam




BerichtGeplaatst: 19-04-2007 19:19 Reageer met quote

Hallo Michael,

De site oms usa ken ik al wel. De antwoorden die je zoekt - hoe het met je EIGEN kind zal gaan - zijn daar alleen toch niet op te vinden. Inmiddels weten wij ook veel over OMS en gelukkig hebben we een hele fijne en eerlijke neuroloog.
Op dit moment worden er even geen medicijnen meer voor onze dochter gepland omdat het nu zo goed gaat. We gaan pas weer geven zodra ze 'dipt'. Sinds een paar maanden gaat ze 2 ochtenden naar een therapeutische groep en thuis hebben we op eigen initiatief al vele vorderingen gemaakt.
Het is nu 1 jaar geleden dat de diagnose OMS en kanker gesteld kon worden. Als ik zie dat ze in dat jaar een zware operatie, chemo en dan ook nogeens de OMS heeft moeten doorstaan dan is ze nu al heel erg ver!! Fysiek gezien gaat het nu zo goed dat een normale ontwikkeling in de lijn der verwachting ligt. Qua gedrag is ze een erg lief en gezellig meisje en een enorme doorzetter. Of ze later genoeg concetratie op zal kunnen brengen om goed te kunnen leren is niet te zeggen. Dat zal de tijd moeten leren. Wel weten we dat onze dochter voor de begrippen van OMS een vrij lange periode erg slecht is geweest en dit zal waarschijnlijk toch z'n sporen nalaten in de toekomst.
Heeft Naomi ook kanker??
groeten, Anet
G
limi
Gast



BerichtGeplaatst: 21-04-2007 13:13 Reageer met quote

Hoi Anet,
bij Naomi is nooit een neuroblastoom gevonden dus ze houden het erop dat de oorzaak een virusinfectie is geweest.
Fijn om te lezen dat het goed gaat met jullie dochter. Zij had geen riruximab gehad begreep ik uit je schrijven?

Op de antwoorden die je zoekt krijg je inderdaad geen antwoord, je kunt alleen maar hopen dat het met jouw kind goed zal gaan. Dat maakt het OMS ook zo zwaar want eigenlijk heb je totaal geen referentie. Wel zie je bij kinderen dat wanneer ze opknappen het erg snel kan gaan en het doorzettingsvermogen is dan een meer dan welkome eigenschap. Ik wens jullie veel sterkte en succes bij het verdere herstel en mocht je iets kwijt willen of vragen hebben dan horen we het wel.
Groeten van Michael
Anetvandam




BerichtGeplaatst: 21-04-2007 14:42 Reageer met quote

Hoi Michael,
ik bedoelde met mijn vorige berichtje niet dat verder niet met je wil praten hoor... sorry als dat wel zo overkwam!
Gek van dat verhaal van de neurblastoom hè? Het heeft bij ons maanden bijna 4 en vele onderzoeken geduurd voordat de tumor gevonden werd en toch was de oncoloog er al die tijd van ovetuigd dat de tumor er wel was.
Wat bij onze dochter heel vervelend was, was dat ze na het verwijderen van de tumor niet zo snel opknapte als verwacht en het heel erg lang heeft geduurd om haar uit de ergste symptomen van OMS gekrijgen. Ook de rutuximab heeft daarin weinig voor haar betekend. Nu 1 jaar na het verwijderen is Maud pas weer echt heel stabiel, is het schudden en trillen helemaal gestopt en kan ze ztevig zitten enzo... maar heeft wel bijna een jaar na OK geduurd. Ondanks dat zij ook een enorme vechter is, heeft haar lijf haar toch lang in de weg gezeten en een normale ontwikkeling tegengewerkt. Het opkanppen vile de artsen dus juist steeds en nu vertellen ze ons ook dat ze het in die tijd af en toen echt niet meer zagen zitten met ons meisje. De neuroloog is danook bang dat juist die lange periode iets van schade moet hebben aangebracht in haar kleine hersenen en dat maakt de toekomst nog altijd zo onzeker. Dat vind ik ook zo moeilijk want ze lijkt zo 'normaal', zeker nu haar lijfje ook vooruit gaat. En ze begrijpt heel veel en dan vraag ik me toch vaak af in welk deel die schade dan straks blijkt te zitten!
Ik welk ziekenhuis kwamen/komen jullie?
groetes, Anet
schakira




BerichtGeplaatst: 22-03-2008 14:10 Reageer met quote

Beste Wiesje,

Mijn dochter heeft de ziekte OMS gekregen op 31-05-2007, maar de artsen heeft ontdekt
na vele onderzoeken dat mijn dochter geen tumor heeft. De oorzaak is nog onbekend!

Toen uw dochter ziek werd, Wat zijn er dan geregeld voor uw dochter, en wat is er allemaal gebeurt, want ik heb jammer genoeg voor mijn dochter een onervaren en oneerlijke neuroloog en dat levert voor ons veel moeite als ouders!

Hoelang is uw dochter nadat ze ontdekt hebben dat ze OMS heeft in het ziekenhuis gebleven? Wat voor hulp hebben jullie voor thuis geregeld? Is ze terecht gekomen voor fysio en revalidatie en hoelang heeft het geduurd voordat ze hersteld is? In welke ziekenhuis is uw dochter behandeld?
Is uw ook opgevallen dat na de stress dat uw dochter terug kan vallen in haar ziektebeeld?

Wilt u mij e-mailen, dan zou ik daar erg dankbaar voor zijn.

Met vriendelijke groet,
************

    Moderator opmerking:
    Het is niet toegestaan om (email)adressen in berichten te plaatsen.
    Zie de forum regels.
    U kunt wel uw emailadres in een gebruikersprofiel plaatsen.
evitapagie




BerichtGeplaatst: 25-03-2008 13:53 Reageer met quote

Hallo,

Bij mijn zoon is vorig jaar januari (hij werd toen net 1 jaar)oms geconstateerd en zijn bijnier is verwijderd met een neuroblastoom. Sinds die tijd heeft hij meerdere behandelingen gehad. Prednison met om de maand cyclofosfamide dat werkte goed tot dat we op een bepaald punt in de afbouw van de prednison kwamen, hij kreeg toen een terugval. Toen kreeg hij weer de hoogste dosis prednison met daarnaast om de maand imuunglobuline. Ook toen kreeg hij een terugval naar mate de prednison laag werd (dit was eind januari van dit jaar). Nu heeft hij drie kuren met dexamethason gehad (3 shots per dag voor 3 dagen lang en dat elke 3 weken). Maar dit schijn niet erg te helpen. Op dit moment heeft hij erg veel last van ataxie in zijn armen, benen en hoofd. De trillingen van zijn ogen vallen mee. Hij kan niet goed staan aan bijv. de tafel en eigenlijk helemaal niet lopen, dan moet je hem heel goed vast houden.
Wij hebben heel erg het idee dat het bij onze zoon erg lang duurt voordat hij motorisch gezien opknapt. Hij is wel vooruit gegaan (behandeling duurt nu ruim een jaar) weer zitten, een paar woordjes, lopen achter een karretje, maar loslopen of las staan heeft hij nog nooit gedaan, ook niet toen het goed ging.
Mijn vraag is hoe andere dat ervaren hebben. En hebben andere ervaringen met andere behandelingen die wel geholpen hebben, bijv. rutuximab.

Groeten, Evita
schakira




BerichtGeplaatst: 25-03-2008 17:32 Reageer met quote

Hallo EvitaPagie mijn dochter Luciana van 2 heeft de zeldzame ziekte OMS gekregen op 31mei-2007; Mijn dochtertje kwam terecht in het ziekenhuis naar een val op haar stuitje,we werden geadviseerd voor een nachtje observatie om te kijken of Luciana om de 2 uur helder wakker werd. Ik ben er niet blij had ik beter niet moeten doen na het ZK. Ik heb heel veel spijt ervan dat ik akkoord ging met de observatie in het ziekenhuis. De afspraak was niet dat Luciana onder de scanner ging was 1 nachtje observatie en de volgende dag zouden we ontslag krijgen.
Bij mijn aankomst op de afdeling was een dokter die gespecialeerd met vroegere baby's geboren ( coveuse ) zij was die dag in dienst, en wou dat mijn dochter Luciana onder de scanner ging terwijl dat totaal niet de afspraak was.
Het volgende trieste verhaal is Luciana onder de scanner, ze werd vastgebonden door verpleegkundige etc,. want ze wou niet stilliggen, ze schopte en sloeg. Ze was helemaal bang van de straling die heen en weer ging dat rode licht ( apparaat) Ze reageerde hysterisch, te zwaar opgewonden en te gestresst, ze raakt helemaal in paniek.
Nou het volgende, na de scanner kwam Luciana terug in de kamer in het ZK, ik herkende mijn dochter niet meer.
Haar ogen schoten alle kanten op, haar lichaam maakte ongecontroleerde bewegingen, haar hoofd als een pop en ze kon niet meer staan of lopen ( wat ze daarvoor wel kon).
Ze kon niet meer duimen, ze moest haar duim zoeken door haar ogen die alle kanten op gingen en de trillingen.
Na zoveel onderzoeken zoals tumor,infectie,virus, blijkbaar er was niks te vinden bij Luciana. In een akademische ziekenhuis verklaarde ze dat deze ziekte kan ook iemand krijgen door te veel opwinding en stress ( De oorzaak).
Nou ben je mooi klaar mee naar de scanner,.!
Luciana heeft prednison gehad, en knapte op met de dagen.
Na haar uithuisplaatsing van het ziekenhuis in een pleeggezin door de bureau jeugdzorg, kreeg ze een terugval en sindsdien gaat het heel slecht met haar.
Luciana heeft ook Dexamethason gehad, maar dat hielp niet.
De dokter waar Luciana in behandeling ging, heeft heel veel fouten begaan met Luciana.
Teveel medicatie toegediend ( Prednison )van 12 mg naar 24Mg.
Vergrote milt, hoge bloedsuikerspiegel, hoge bloeddruk,bloed spuwen blijkbaar bij toediening van prednison moet ook een maagwand bescherming toedienen ( Losec ).
Nu is haar situatsie verergerd na dat ze verplaatst is naar een pleeggezin, ze kreeg driftbuien max.15 minuten, en bezeerde haarzelf.
De stress, en opwinding kunnen een oorzaak zijn ook voor terugval. Het is een triest verhaal.
Ik mag mijn dochter niet thuishebben door al die fouten van het ziekenhuis en de bemoeienis van de jeugdzorg.
De ene houd zijn hand boven het andere..
Nu krijg ik te horen dat Luciana heel haar leven in een instelling moet. Waarop zijn ze op gebaseerd in godsnaam?
En deze site zitten heel veel ouders die hebben kinderen met OMS, maar iedereen heeft zijn kind thuis.
Maar ik mag mijn kind niet hebben, steunen met haar ziekte.
Is dat normaal? Help, een goeie neuroligische dokter zowiezo.
Is heel belangrijk, maar de goeie ervaring heeft en niet je kind als proefkonijntje laten gebruiken.

Vriendelijke groet,
Graag reacties
***********

    Moderator opmerking:
    Het is niet toegestaan om (email)adressen in berichten te plaatsen. NOG STEEDS NIET! Zie ook uw vorige bericht. Wilt u zich aan de forumregels houden?
evitapagie




BerichtGeplaatst: 25-03-2008 22:48 Reageer met quote

Hallo,

Ik weet niet precies hoe het bij jou is gelopen en ik weet niet of je oms kan krijgen van stress. Wel weet ik dat je oms kan krijgen van een virus infectie (ook als is je kindje aan de buiten kant niet echt ziek geweest) en je kan oms krijgen na de beet van een teek (wel zeldzaam). Dat je kindje driftbuien heeft en zichzelf verwond dat kan bij de ziekte horen, inze zoon heeft dat namelijk ook. Als hij boos, geirriteerd of gefrustreerd is gaat hij met zijn hoofd op iets hards slaan, soms tot bloedens toe. Hiervoor krijgt hij dipiperon dat is een middel dat vaker bij kinderen wordt toegepast met extreme gedragsproblemen, het vlakt de toppen af.
Mag ik vragen in welk ziekenhuis je kindje werd/wordt behandeld.
Wij gaan naar het UMCG (universitair medisch centrum groningen) Onze oncoloog heeft weer contact met het AMC in rotterdam (sophia kinderziekenhuis, hier weten ze er het meest vanaf volgens mij).

Ik hoop dat je er wat mee kunt.

Groeten evita
schakira




BerichtGeplaatst: 27-03-2008 11:30 Reageer met quote

hallo Evita
mag ik nog wat vragen is je kind wel thuis bij jou?
mijn dochter wordt behandeld in een gewoon ziekenhuis.
ik vind heel goed dat de behandelaar arts van uw zoon jullie naar (sophia kinderziekenhuis )verwijzen,want dit wens dus vrije artsenkeuze als ouders mag ik het niet! mijn dochter wordt onder de toezicht gesteld doordat ik wil een andere (akademisch ziekenhuis) raar he?en moet toch daar blijven in een gewoon onervaren arts door de jeugdzorg en de raad! mijn verhaal jammer is heel triest en heel raar! ik mag de verpleegkunde dossier ook niet lezen,ik mag ook niet second opiniom ook vragen ,ik mag de medisch dossier niet hebben,ik heb geen recht om te vragen een andere goede specialist,ervaren arts .mijn verhaal is heel raar! kijk naar www.wgbo.nl ?

groeten schakira
Wiesje




BerichtGeplaatst: 18-06-2008 22:40 Reageer met quote

Hoi Schakira,

Wat een vervelend verhaal! Het verhaal van mijn dochter is heel anders. Zij kreeg "opeens" OMS. Nog steeds kan niet met 100% zekerheid gezegd worden hoe ze aan de ziekte gekomen is. Vermoedelijk door een griepje. Tijdens het griepje had ze hoge koorts en waren haar ogen al onrustig. We zijn toen naar het ziekenhuis gegaan maar ook weer weggestuurd omdat haar ogen vanzelf weer rustig werden. Toen ze van de griep hersteld was zei ze: "Doe het licht eens aan ik zie niets meer". Vanaf dat moment schoten haar ogen heen en weer, trilde ze en kon ze niet meer staan. Ze was toen 2 jaar. In het ziekenhuis (Westeinde ziekenhuis in Den Haag) troffen we gelukkig een neuroloog die al 2 kinderen heeft behandeld met dezelfde ziekte. Onze dochter heeft 9 dagen in het ziekenhuis gelegen en heeft in totaal 6 maanden Prednisolon gehad. Inmiddels is ze nu 2 jaar geleden met de Prednisolon gestopt en merk je niets meer aan haar. Ze is een maand na het stoppen van de medicijnen naar een normale creche gegaan en zit nu (ze is bijna 5) op een normale basisschool.

De eerste tijd van de ziekte was ze met vlagen ook redelijk agressief. Ze kon heel hard bijten en kon ook flink om zich heen slaan/krabben. Het leek frustratie. Ze kon niet meer lopen en kruipen ging ook niet meer.
Ze heeft alleen fysiotherapie gehad en liep natuurlijk onder controle bij de kinderarts en een kinderneuroloog. We hebben ook nog een aantal gesprekken gehad met een kinderpsycholoog. Zowel voor ons als ouders als voor onze dochter zijn deze gesprekken erg nuttig geweest.

We hoeven niet meer terug te komen voor controle, ze is dus genezen verklaard. De gevolgen op lange termijn bij onze dochter zijn natuurlijk niet/moeilijk te bepalen. Ze heeft moeite met concentreren maar ja, welk kind van 5 heeft dat niet en daarbij is het natuurlijk niet te zeggen of ze dat anders ook gehad had. Niet elk kind is natuurlijk hetzelfde.

Bij welk ziekenhuis/arts zijn jullie onder controle? En gaat het inmiddels al weer iets beter met je dochter?

Als je nog vragen hebt kun je me gerust mailen. Meer dan mijn eigen ervaring kan ik je niet vertellen maar misschien heb je er iets aan.

Groeten en veel sterkte en kracht toegewenst.

Wiesje
Josina1967




BerichtGeplaatst: 24-10-2011 12:43 Reageer met quote

Hoi Ik wil ook reageren op opsolclonus!
Het is een zeer zeldzame ziekte die ook onze dochter als baby heeft gehad! Ze is nu 14 jaar het gaat goed met haar. Bij haar is het wrsch. door een virus gekomen, gelukkig geen neuroblastoom. Zij had oogjes die heel snel van links naar rechts vlogen, heel veel spugen, overstrekken, huilen, weinig slapen en slecht drinken. Slecht slapen en weinig slapen blijft tot op heden moeilijk. Ze heeft ADD en dyslexie verder prima. Doordat het een zeldzame afw. was, waren wij erg laat terecht gekomen bij de neuroloog. Die toen snel actie ondernam voor onderzoek en tweedagen opname, 24-uurs urine, echo buik, scan schedel, scan van heel het lichaam met contrast, bloedonderzoek. Traumatisch als eerst alle artsen het normaal vinden als je baby zo doet met de oogjes, veel huilt enz. En dan de neuroloog en eerst de oogarts vraagt waarom kom je zo laat?! Als het een neuroblastoom was geweest dan waren we denk ik te laat! Ze had het toen ze 6 weken oud was en het onderzoek/opname was ruim 5 maanden later! Het is gelukkig allemaal goed gekomen. Ze kreeg antibiotica, en verder moest het goed komen. De oogjes werden in de loop van de tijd rustiger en weer gewoon. Het moest slijten denk ik, het is een virus. Ze heeft wel lang last gehad van diepte zien hoogtes, evenwicht met fietsen maar dat kan ook komen door haar nek ivm KISS syndroom (vacuumextractie bij de bevalling gehad).
Alleen dat slapen wat ze zo slecht doet,ik denk dat dat het enige is wat zo gebleven is.
Ik hoop dat jullie aan mijn verhaal ook wat hebben?
Ik vond het goed om andere te horen die dit ook hebben meegemaakt, want in mijn omgeving en in die periode dat ik daar volop in zat was er niks.
Groetjes, Very Happy
Index > Kinderziekten > OMS/Opsoclonus Myoclonus Syndroom Bookmark and Share
Pagina 2 van 2  

Vorige  1, 2

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016