Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Psyche > Problemen thuis / Geestelijke mishandeling
Auteur Onderwerp: Problemen thuis / Geestelijke mishandeling
A.D.




BerichtGeplaatst: 13-07-2010 16:28 Reageer met quote

Hallo Sad

Ik zit met een aantal problemen en weet me op dit moment geen raad meer mee.

Ik ben een 22 jarige studente en op dit moment noodgedwongen inwonende bij mijn moeder.

Ik ben op dit moment bezig met mijn afstudeerstage en ben in november klaar met mijn opleiding.

Ik heb nooit een goede band met mijn moeder gehad en ben daarom ook op me 18de uit huis gegaan en op kamers gaan wonen.

Door problemen met de verhuur, ( De verhuurder voldeed niet aan de aan de verhuurregels ) moest ik z.s.m. , samen met andere studenten weg. Hierdoor kom ik niet op tijd andere woonruimte vinden en moest ik weer noodgedwongen ( op mijn 21ste ) bij mijn moeder gaan wonen. Hier zag ik erg tegenop, want ik was me ervan bewust dat ik weer dezelfde problemen met mijn moeder zou krijgen.

Mijn woonsituatie bij mijn moeder is inmiddels letterlijk onleefbaar geworden.

Ik heb het gevoel dat ik geestelijk mishandelt word door haar.

Voorbeelden :

Ze scheldt me werkelijk elke dag uit voor alles en nog wat.

Ze bedreigt me o.a. met de dood, zegt vreselijke dingen : Dat ze me bij de geboorte al had moeten afmaken, dat ik net zo slecht ben als mijn vader enz.-

Ik kan nooit iets goeds doen in haar ogen. Alles wat er in haar leven fout gaat, komt volgens haar door mij. Alles wat er gebeurt is mijn schuld.-

Ze liegt ontzettend veel en probeert altijd een slachtoffer rol aan te nemen. Op deze manier probeert ze aandacht te krijgen van anderen. Hiervan krijg ik dan weer de schuld.-

Ze maakt me altijd zwart tegenover familie, vrienden enz. Dan wordt er verteld wat ik haar allemaal aandoen.-

Ik kan niet meer tegen al die negativiteit in huis.

Het enigste wat ik op dit moment doe, is alles wat ze zegt/ doet te negeren. Ik reageer niet op haar, als ze me uitscheldt.

Daarnaast heeft mijn moeder 2 x in het PSY Q kliniek gezeten, vanwege psygische klachten.

Maar ik merk dat ik er geestelijk wel erg onder aan het lijden ben.

Ik voel me depressief, waardeloos , ongewenst en heb geen zelfvertrouwen meer.

Het doet letterlijk echt pijn, om jezelf zo te voelen.

Iedereen in mijn naaste omgeving zegt dat ik me mond moet houden en het maar moet accepteren ! ?


Ik kan in mijn naaste omgeving ook met niemand in goede vertrouwen praten. Ik heb namelijk geen contact met mijn familie. 1 keer heb ik een poging gewaagd om met een tante te praten, die ik vertrouwde, maar die had alles doorverteld aan mijn moeder. Daarna was het knallende ruzie in huis.-

Ik heb wel geprobeerd hulp te zoeken.

Ben naar de huisarts geweest die me heeft doorverwezen naar de Parnassia. Ik heb ze toen gebeld. Ze hebben mijn gegevens genoteerd, maar vervolgens niks meer van gehoord. Toen ik zelf terugbelde, bleek er een lange wachtlijst te staan.-

Ik wil graag het huis uit en op mezelf gaan wonen.

Ik sta al 2 jaar ingeschreven bij woonnet haaglanden en heb een woonpas, waar ik elke week op huizen reageer.Maar ik krijg nooit een uitnodiging, omdat ik pas 2 jaar sta ingeschreven.-

Ik ben ook bij het JIP geweest voor advies. Hun gaven mij hetzelfde advies om via de woonpas te reageren. Zij konden me ook niet verder helpen, omdat het volgens hun geen noodzaak is.-

Ik heb ook geprobeerd een voorrangverklaring aan te vragen, maar dat is afgewezen.-

Ik wil echt het huis uit , om van al deze negativiteit te ontsnappen.

Ook ben ik afgelopen april geopereerd aan mijn voorhoofd-neus en zeefbeenholten.

Mijn herstel wordt door alles stress in huis ook vertraagd en heb op dit moment elke dag allerlei lichaamspijnen ( Nekppijn, hoofdpijn, rugpijn enz.)

Ik weet niet meer wat ik moet doen.

Zoals het er nu voor staat , kan ik op korte termijn ook geen huis krijgen. Sad

Wie kan mij hiervoor advies/ tips geven en of herkent mij verhaal ?

Graag jullie reacties.
Ad
MUSJE2




BerichtGeplaatst: 13-07-2010 22:03 Reageer met quote

Hallo A.D.,
Wat een verdrietig verhaal... Een oplossing zou ik zo gauw niet weten, maar ik wil wel met je meedenken.
Is er een mogelijkheid om bij een Maatschappelijk Werker een afspraak te krijgen in afwachting van je behandeling bij Parnassia?
Of behandeling bij een Psychologie Praktijk (Chai b.v. je woont in Den Haag begreep ik)?
Wat studeer je eigenlijk en ben je aangesloten bij een studentenvereniging? Soms kun je daar ook wat steun krijgen, of met iemand anders een kamer bewonen b.v. Idea
In elk geval kun je je hier op deze site wat afreageren; hopelijk heb je daar wat aan...
Lieve groetjes, Musje.
Ilonk




BerichtGeplaatst: 13-07-2010 22:34 Reageer met quote

beste a.d

is het niet mogelijk om een gesprek aan te vragen bij de woningbouw die daar bij julli zit en daar de situatie uit te leggen mischien kunnen hun je beter helpen met het krijgen van een woning
jij moet zelf niet in een zware depresie komen want straks doe je dingen die je absoluut niet wilt doen
leg aan hun uit wat er speelt en hoe je je voelt enzo

verveelend dat er niemand in je omgeving is waar je mee kan praten
praten is juist met dit soort probleemen erg belangrijk
mischien kan je naar een psygoloog? ( ik zeg dit neit omdat ik denk dat je gek/gestoort ofzo bent maar praten met zoon psygoloog doet erg goed neem dat maar van mij aan )

ik hoop dat je er wat aan hebt

suc6 en sterkte..
kat23




BerichtGeplaatst: 14-07-2010 6:47 Reageer met quote

Ik heb ook zo'n moeder gehad, alleen deed die alles in het geniep dus niemand wist ervan.Ik zei als kind niets want ik ging nog alles geloven wat ze zei. ik ben nu oud. Ik zou zeggen zo gauw mogelijk weg daar.Met jouw is niets mis. Ga nog een keer naar de huisarts zeg dat het niet uit te houden is, ga bij de woningbouw langs. Ze hebben misschien woningen voor noodsituaties.Vertel wat je hier ook allemaal verteld Maar ga bij iedereen langs. Als je een vriend krijgt zorg dat het een leike vriend is. Mijn man was er ééntje met driftbuien, ik was van mijn jeugd al zo gewend dat er iemand tegen me zat te schreeuwen dat het in mijn huwelijk doorging. Het ligt in iedergeval niet aan jouw, een psycholoog is alleen lekker dat je alle problemen van je af kan praten en misschien kan hij je sneller aan een huis helpen.
Het beste met je hoop dat je snel een huis hebt.
groetjes Katja
A.D.




BerichtGeplaatst: 14-07-2010 10:14 Reageer met quote

MUSJE2 schreef:
Hallo A.D.,
Wat een verdrietig verhaal... Een oplossing zou ik zo gauw niet weten, maar ik wil wel met je meedenken.
Is er een mogelijkheid om bij een Maatschappelijk Werker een afspraak te krijgen in afwachting van je behandeling bij Parnassia?
Of behandeling bij een Psychologie Praktijk (Chai b.v. je woont in Den Haag begreep ik)?
Wat studeer je eigenlijk en ben je aangesloten bij een studentenvereniging? Soms kun je daar ook wat steun krijgen, of met iemand anders een kamer bewonen b.v. Idea
In elk geval kun je je hier op deze site wat afreageren; hopelijk heb je daar wat aan...
Lieve groetjes, Musje.


Hoi Musje Smile

Ik heb Parnassia al een aantal keer gebeld, maar er staan lange wachtlijsten, zelfs voor noodsituaties ? Confused

Ik heb voor morgen ochtend weer een afspraak gemaakt bij de huisarts. Er zit ook een maatschappelijk werk in zijn praktijk zelf, dus ik ga vragen of ik daar terechtkan.

Ik studeer een versnelde opleiding van 1 jaar in de Luchtvaartdienstverlening. Ik ben nu met mijn afstudeerstage bezig, bij KLM op Schiphol, t/m eind oktober.

Hiervoor heb ik nog voeding en dietetiek gestudeerd, waarin ik helaas geen vaste baan in kon vinden. Vandaar dat ik nog een opleiding ben gaan volgen.

Op mijn school hebben ze geen studentenvereninging, maar ze zijn wel bezig er 1tje op te zetten.

Ik raak er geestelijk echt zo erg kapot van. Ik ben zo bang dat ik thuis zit , na mijn stage. Ze hebben ook geen vast werk voor me, bij het stagebedrijf. Daarom wil ik z.s.m. een huurwoning, anders wordt ik thuis helemaal gek. Ik ben gewoon bang om thuis te komen.Soms blijf ik ook extra lang op mijn stage hangen, omdat ik niet naar huis durf. ( Ondanks dat ik moe ben Sad )

Groetjes,

A.D.
A.D.




BerichtGeplaatst: 14-07-2010 10:21 Reageer met quote

Ilonk schreef:
beste a.d

is het niet mogelijk om een gesprek aan te vragen bij de woningbouw die daar bij julli zit en daar de situatie uit te leggen mischien kunnen hun je beter helpen met het krijgen van een woning
jij moet zelf niet in een zware depresie komen want straks doe je dingen die je absoluut niet wilt doen
leg aan hun uit wat er speelt en hoe je je voelt enzo

verveelend dat er niemand in je omgeving is waar je mee kan praten
praten is juist met dit soort probleemen erg belangrijk
mischien kan je naar een psygoloog? ( ik zeg dit neit omdat ik denk dat je gek/gestoort ofzo bent maar praten met zoon psygoloog doet erg goed neem dat maar van mij aan )

ik hoop dat je er wat aan hebt

suc6 en sterkte..


Beste Ilonk Smile

Ik ben al langs de woningbouw geweest. ( Staedion )
Ik heb geprobeerd een voorrangsverklaring aan te vragen en ben op gesprek geweest. Maar hun zien het niet als een 'noodsituatie'. Confused

Dus de voorrangsverklaring heb ik helaas niet gekregen.

Ik weet vanmezelf dat ik een psygoloog / maatsachappelijk werker echt nodig heb. Ik weet dat ik al depressief aan het worden ben en ik wil absoluut niet in een zware depressie belanden. Sad

Ik heb echt behoefte om met iemand te praten en begrepen te worden. Dat lucht bij mij gelukkig, altijd op. Smile

Ik ben blij dat ik hier op het forum ook van me af kan schrijven en mensen zijn die me snappen.

Ik denk namelijk echt dat alles mijn schuld is. Rolling Eyes

Dank je wel voor je lieve berichtje. Smile
A.D.




BerichtGeplaatst: 14-07-2010 10:34 Reageer met quote

kat23 schreef:
Ik heb ook zo'n moeder gehad, alleen deed die alles in het geniep dus niemand wist ervan.Ik zei als kind niets want ik ging nog alles geloven wat ze zei. ik ben nu oud. Ik zou zeggen zo gauw mogelijk weg daar.Met jouw is niets mis. Ga nog een keer naar de huisarts zeg dat het niet uit te houden is, ga bij de woningbouw langs. Ze hebben misschien woningen voor noodsituaties.Vertel wat je hier ook allemaal verteld Maar ga bij iedereen langs. Als je een vriend krijgt zorg dat het een leike vriend is. Mijn man was er ééntje met driftbuien, ik was van mijn jeugd al zo gewend dat er iemand tegen me zat te schreeuwen dat het in mijn huwelijk doorging. Het ligt in iedergeval niet aan jouw, een psycholoog is alleen lekker dat je alle problemen van je af kan praten en misschien kan hij je sneller aan een huis helpen.
Het beste met je hoop dat je snel een huis hebt.
groetjes Katja


Beste Kat23,

Ik herken ook veel in wat jij schrijft. In mijn jeugd, deed mijn moeder dingen ook in het geniep. Ik dacht altijd als kind zijnde dat alles mijn schuld was, wat er allemaal mis ging. Ik dacht dat mijn moeder gelukkig zou zijn, als ik weg was / of niet bestond. Tenminste zo liet ze dat altijd overkomen, en nu doet ze dat nog steeds ! ( Terwijl ik al 22 ben.

Wat erg om te horen, dat je een moeilijk huwelijk heb/ had. Het is echt erg, dat als je in je jeugd met zoveel negativiteit omgeven zit, ook nog in je huwelijk mee te kampen heb. Ik hoop dat het nu ook beter met je gaat, want je verdient uiteraard ook om gelukkig te zijn. ( Misschien een tip om tot rust te komen : Mediteren. Koop bijv een Joga cd , of een cd met meditatie muziek. In mijn cultuur wordt er veel aan meditatie gedaan, om tot rust te komen. Het helpt mij ook om mijn moeder te negeren, als ze me uitscheldt en ik kan zo mijn woede proberen in te houden. )

Als ik de mogelijkheid krijg om hier weg te komen, dan verbreek ik alle contact met haar.

Ik heb ook een vriend, maar hij woont nog bij zijn ouders. Hij werkt en gaat 1 dag per week naar school. Daarnaast ben ik van Hindoestaanse afkomst en wilt hij dus niet samenwonen , voor het huwelijk. ( Alhoewel het voor mij geen probleem zou zijn, want ik doe bijna alles om uit deze hel te ontsnappen ) Hij heeft wel begrip voor mijn situatie, maar ik heb niet het gevoel dat hij me snapt. Als ik hem iets vertel, dan krijg ik altijd te horen : Je weet hoe je moeder in elkaar zit, je moet het gewoon accepteren en negeren.

Alsof ik daar wat aan heb ? Confused

En zoals het in deze situatie er nu naar uitziet, zal samenwonen / trouwen ook niet op korte termijn gebeuren.

Ik ben dus op mezelf aangewezen.

Ik ga morgen ochtend nog een keer langs bij mijn huisarts en hopelijk kan ik nu snel terecht bij een maatschappelijk werker. Ik hoop dat hij /zij me kan helpen aan een huis.

Groetjes,

A.D.
kat23




BerichtGeplaatst: 14-07-2010 12:05 Reageer met quote

Hallo,

ik hoop dat er iemand is die je helpt aan een huis. Ik ben al een tijdje gescheiden en woon samen met mijn kinderen. Ik denk dat je beter eerst op jezelf kan wonen dan gelijk met je vriend. Je vlucht dan voor je moeder weg, maar weet niet hoe het met je vriend zal gaan.Ik heb ook het idee dat hij het niet helemaal begrijpt, dan zal je je ook eenzaam voelen bij hem. Mijn moeder is al overleden, net voor haar dood deed ze aardiger tegen me.Ik heb met mijn psycholoog over mijn moeder gesproken en die zei dat er iets niet klopte aan mijn moeder. Dat zal bij jouw moeder ook wel zo zijn, ze kan er misschien niets aan doen. Maar ze verpest wel jouw leven ook.
Sterkte, hoop dat je gauw een huis hebt

Groetjes Katja
Ilonk




BerichtGeplaatst: 14-07-2010 14:44 Reageer met quote

hallo ad

het is absoluud niet jou schuld! knoop dat ff goed in je oren
wat de wooningbouw en je huisarts betreft kan je je verhaal niet erger maken dan dat het is ? michien ken je bij je ha vragen voor een urgentie?
Steenbok91




BerichtGeplaatst: 14-07-2010 18:38 Reageer met quote

AD; Wat erg voor je. Het is inderdaad niet jouw schuld, besef dat goed.
Is het niet een mogelijkheid om (tijdelijk) bij vrienden/familie te verblijven? Of dat je tijdelijk gaat huren en desnoods anti-kraak gaat wonen. Ondertussen kan je dan verder zoeken naar iets 'vasts'.
Ik wens ik in elk geval veel succes!
MUSJE2




BerichtGeplaatst: 15-07-2010 0:42 Reageer met quote

Lieve A.D.
Ik vind het heel knap van je dat jij je destijds boven de situatie van thuis uitgewerkt hebt door te gaan studeren. Smile

De problemen van je moeder komen niet door jou; ZIJ is psychisch ziek! Ik hoop dat je snel bij 't maatschappelijk werk terecht kunt voor ondersteuning. Zij kunnen je mogelijk ook de weg wijzen naar een eigen woonruimte en je helpen een baan te zoeken t.z.t.

Durf je tegen je moeder te zeggen dat je niet wilt dat ze zulke nare dingen tegen je zegt, of ontploft ze dan helemaal? Ik denk n.l. dat je best wel eens wat tegengas mag geven... (tenzij de situatie daardoor erger wordt).

Heel veel sterkte en liefs, Musje.
A.D.




BerichtGeplaatst: 15-07-2010 15:15 Reageer met quote

Ilonk schreef:
hallo ad

het is absoluud niet jou schuld! knoop dat ff goed in je oren
wat de wooningbouw en je huisarts betreft kan je je verhaal niet erger maken dan dat het is ? michien ken je bij je ha vragen voor een urgentie?


Beste Ilonk,

Ik ga het nogmaals proberen, bij een andere woningbouw vereniging. Ik heb destijds een voorrangsverklaring geprobeerd aan te vragen bij Stadion. Ik ga het nu proberen bij Vestia.

Ik hoop dat het gaat lukken. Ik wil hier echt z.s.m weg. Gewoon elke dag hetzelfde probleem, alleen maar ruzie, gegil en gescheldt. Ik snap niet hoe ik het nog uithoud, maar ik heb helaas geen andere keus. Sad
A.D.




BerichtGeplaatst: 15-07-2010 15:21 Reageer met quote

Steenbok91 schreef:
AD; Wat erg voor je. Het is inderdaad niet jouw schuld, besef dat goed.
Is het niet een mogelijkheid om (tijdelijk) bij vrienden/familie te verblijven? Of dat je tijdelijk gaat huren en desnoods anti-kraak gaat wonen. Ondertussen kan je dan verder zoeken naar iets 'vasts'.
Ik wens ik in elk geval veel succes!


Beste Steenbok91,

Ik heb helaas niet de mogelijkheid om bij familie / vrienden te verblijven.

Met het merendeel van mijn familie heb ik geen contact.

Ik heb een tijd geleden bij mijn zus ingewoond, maar dat was geen succes. Ik betaalde ook elke maand een bedrag aan huurkosten. Vroeg of laat, gaan mensen hun privacy missen en dan komen er irritaties, en dan kan je beter weggaan. Ik heb het meegemaakt, dus bij iemand inwonen doe ik nooit meer.

Ik reageer ook op antikraak woningen, maar krijg helaas nooit een uitnodiging voor een bezichtiging.

Ik zou zelfs blij zijn met een 1 kamerwoning, in the middle of nowewhere, bij wijze van spreken. Wink

Dank je wel voor je berichtje. Smile
A.D.




BerichtGeplaatst: 15-07-2010 15:26 Reageer met quote

MUSJE2 schreef:
Lieve A.D.
Ik vind het heel knap van je dat jij je destijds boven de situatie van thuis uitgewerkt hebt door te gaan studeren. Smile

De problemen van je moeder komen niet door jou; ZIJ is psychisch ziek! Ik hoop dat je snel bij 't maatschappelijk werk terecht kunt voor ondersteuning. Zij kunnen je mogelijk ook de weg wijzen naar een eigen woonruimte en je helpen een baan te zoeken t.z.t.

Durf je tegen je moeder te zeggen dat je niet wilt dat ze zulke nare dingen tegen je zegt, of ontploft ze dan helemaal? Ik denk n.l. dat je best wel eens wat tegengas mag geven... (tenzij de situatie daardoor erger wordt).

Heel veel sterkte en liefs, Musje.



Beste Musje,

Als ik mijn moeder aanspreek op haar gedrag, dan ontploft ze inderdaad helemaal. Dan gaat ze zelfs een slachtoffer rol spelen en me overal zwart maken bij familie, me zussen enz. Dan gaat iedereen haar weer zielig vinden en ben ik dus de 'boeman'.

Wat ik al een langere tijd doe en probeer vol te houden is, negeren. Ik kan werkelijk niks in haar ogen goed doen, dus er is altijd wel iets waarover ze aan het klagen / schelden is.

Ik heb eind van deze maand een gesprek kunnen regelen, met een maatschappelijk werker, in de praktijk van mijn huisarts. Daar zal ik het probleem voorleggen, ik hoop dat hij / zij me kan helpen.
A.D.




BerichtGeplaatst: 15-07-2010 15:28 Reageer met quote

Kan iemand mij vertellen of uit mijn verhaal op te maken is, of dit te maken heeft met geestelijke mishandeling ?

Of heeft dat met andere problemen te maken ?

Geestelijke mishandeling is toch strafbaar ?
Steenbok91




BerichtGeplaatst: 15-07-2010 17:33 Reageer met quote

Als het is zoals je zegt, dan is het inderdaad geestelijke mishandeling.
Het zal vast wel strafbaar zijn, maar een probleem is het aantonen ervan; dat is moeilijker dan wanneer iemand lichamelijk mishandeld is.
Maar anderen hier zullen er vast meer verstand van hebben.

Is het anders een idee om naar een anti-kraak vereniging toe te gaan en te vragen naar je opties?
Ik vind het echt naar voor je dat je in zo'n situatie zit en dan niet weg kan.
reggie




BerichtGeplaatst: 28-03-2016 1:19 Reageer met quote

mijn ouders zijn identiek zoals in uw verhaal meisjemde laatste maande ontdekte ik dat ik mishandelt werd,het zij n narcisten,ze denken dat ze beter zijn en wij zijn scapegoats,ze vuren hun agressie op ons uit. uw moeder heeft NPS narcistic personality syndrome,het ontstaat in jeugd,ze zijn agressief als je hun foute zegt i.p.v spijt of berouw,altijd bedreige of manipulere of chantere bij het ni doen wa ze wille,ik maak het ok door tis vreselijk,23 jaar gaf ik me de schuld van alles wa ze zeide, Sad en ik zie wat het zijn egoisten.... dikke egoiste die hun slachtoffer mishandele,.... en dan schijnheilig doen bij andere...typischnar
Index > Psyche > Problemen thuis / Geestelijke mishandeling Bookmark and Share
Pagina 1 van 1  

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016