|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Psyche > constante angst om niet te kunnen slapen
|
| Auteur |
Onderwerp: constante angst om niet te kunnen slapen |
claudia1969
|
 Geplaatst: 20-01-2010 15:52 |
|
|
Hallo, herkend iemand zich in mij verhaal? Heb 7 jaar lang zoloft geslikt tegen angst en paniek. Vorig jaar met succes langszaam afgebouwd, maar in okt. nov kreeg ik last van een gespannen en gedeprimeerd gevoel. Er waren wat familieproblemen, spanningen op het werk en mijn opa is in die periode overleden dus ik dacht dat mijn klachten daardoor werden veroorzaakt. Maar het werd alleen maar erger, ben naar de huisarts gegaan met het verzoek om cognitieve gedragstherapie (had ik jaren geleden ook al eens gehad en had daar toen wel baat bij) Er bleek een wachtlijst van 6 wkn en ik wilde als het even kon niet opnieuw aan de antidepressiva ivm de vele bijwerkingen. Ik heb dus geprobeerd het "uit te zingen" tot ik bij de GGZ terecht kon. Echter werd het zooo erg, voelde me steeds slechter.Had vanb de huisarts al wel xanax en slaappillen gekregen waar ik steeds vaker naar greep. Constante schulgevoelens over van alles en nog wat, gespannenheid, vaak huilen en piekeren en ik kon steeds slechter slapen. Op een gegeven moment heb ik een aantal nachten helemaal niet meer kunnen slapen en ben toen echt ingestort. Huisarts heeft me nu dus toch weer zoloft voorgeschreven (slik ik nu 2,5 week nog zonder verbetering helaas) en inmiddels heb ik van een psych van de ggz andere slaapmedicatie gekregen omdat de temazapam na een aantal weken zijn werking leek te verliezen. Maar wel met het advies om het zeker niet elke nacht te nemen ivm de verslaving. Wanneer de zoloft aan zal slaan zal het slaapprobleem ook wel minder worden, zegt de huisarts. Maar nou komt het... die lettelijk slapeloze nachten hebben er voor gezorgd dat ik de heeeeele dag in mijn hoofd bezig ben dat ik niet kan slapen 's avonds het is echt een giga obsessie.
Ik weet werkelijk niet meer hoe ik hier van af moet komen. Over 3 dagen is mijn zoontje jarig en leg mezelf constant druk op dat ik moet slapen want anders ben ik te moe voor zijn feestje en ben ik bang dat ik alles verpest en als ik niet slaap dan presteer ik slecht op mijn werk enz enz
Wat kan ik in godsnaam doen om dit "ik kan niet slapen" te doorbreken..??? |
|
|
|
|
Anita86
|
| Geplaatst: 20-01-2010 15:56 |
|
|
vindt het echt erg..ik weet ook hoe het is om niet te kunnen slapen..ik had ook een tijdje slaappillen genomen..
mij heeft autogenes training heel goed geholpen??heb je er misschien ooit iets over gehoord??
groetjes en sterkte |
|
|
senka
|
| Geplaatst: 31-01-2010 18:19 |
|
|
hallo claudia
ook ik heb dit hoe is het nou met je? |
|
|
claudia1969
|
| Geplaatst: 01-02-2010 10:01 |
|
|
Hoi Senka ik heb inmiddels van mijn psych vd ggz andere, zwaardere(slaapmedicatie) gekregen en tranquillizers voor overdag om het niet kunnen slapen "uit mijn hoofd te kunnen bannen"
Het slaapprobleem is ontstaan door mijn depressie, volgens de psychiater is het een complicatie ervan. Naast mijn depressie een obsessie ontwikkelt zeg maar. Antidepressiva is per direct verhoogd en nu maar afwachten tot dat de rust in mijn hoofd weer gaat wederkeren door de antidepressiva pas dan mag ik beginnen met het afbouwen vd slaapmedicatie.
Maar vertel eens over jezelf en jou slaapprobleem, hoe is het bij jou onstaan en hoe probeer jij een oplossing te vinden? |
|
|
senka
|
| Geplaatst: 01-02-2010 17:05 |
|
|
bij mij is t net andersom dan praat ik nu over 7 jaar geleden
doordat ik niet sliep en daardoor een opsessie voor slapen kreeg
zeiden de artsen dat ik een depressie had kreeg de a.d prozac
dat hielp niet toen remeron dat hielp gelijk ik sliep!
knapte gelijk op en na 3 maanden over gegaan op melatoine
nu is t helaas weer terug na 2 dagen niet slapen
heb weer om remeron gevraagt maar helpt nu niet
denk dat misschien een slaaptherapie ga proberen
want idd t is een hele opsessie
hoe lag ik ,hoe viel ik in slaap, uren tellen enz
t dringt je gewoon op die gedachten
ik zit de hele dag onder spanning dat vind ik nog t ergste
zelfs als ik hele nacht slaap denk ik alweer zal dat de volgende nacht ook
wat ik doe tja een hele rustige avond inbouwen,steeds zelfde tijd bed,licht dimmen,beker melk.....
deze dingen hebben toen meegeholpen,en hopelijk gaan ze me weer helpen |
|
|
df87
|
| Geplaatst: 22-02-2010 23:26 |
|
|
Ik wilde even opmerken.. ik heb hier ook verschrikkelijk last van. Slapen is voor mij ook een obsessie geworden. Ik slaap al jaren met de televisie aan (op sleeptimer) en krijg het benauwd bij het idee niet in mijn eigen bed te kunnen slapen. Slapen is mijn grootste angst maar in het gewone leven heb ik ook enorm last van angsten (gehad maar nu nog steeds). Uiteindelijk val ik altijd in slaap. Maar naast de angst om te weinig te slapen ben ik ook bang voor het slapen zelf. Het gevoel dan zo een lange tijd (zoveel uren) geen controle over je lichaam kunnen hebben.
Ik zou graag in contact komen met mensen die hier last van hebben via MSN ofzo.. ik denk dat het heel erg helpt om erover te praten. Beter in ieder geval dan medicijnen (ik behoed me ervoor dezen niet te nemen) en therapie. |
|
|
marie1902
|
| Geplaatst: 23-02-2010 0:17 |
|
|
Ik slaap zo licht dat ik soms wel 10 keer in een half uur wakker word (en dan vervolgens helemaal niet meer in slaap val). Pijnklachten zijn een oorzaak voor mijn slaaploosheid, maar ook geluiden (hoe zacht ook) en ik ben er van overtuigd dat onrust een belangrijke rol speelt. Je word er natuurlijk niet relaxter van, van eeuwig en altijd uitgeput zijn, een chronisch concentratieprobleem te hebben en prikkelbaarder en gevoeliger te zijn, dan je eigenlijk van nature bent.
Ik heb mijn werk op moeten geven, omdat het niet meer lukte.. Ik moest continue op mijn tenen lopen om zaken voor elkaar te krijgen waar ik vroeger mijn hand niet voor omdraaide. Tijdens een vergadering werd naar mijn mening gevraagd. We waren al een uur aan het vergaderen, ik had helemaal niets meegekregen van wat er besproken was. Toen ik dankzij mijn vermoeidheid een aanrijding veroorzaakte onder het toeziend oog van mijn collega's (gewoon voor de deur van mijn werk) was de koek op. Ik heb mijn contract niet laten verlengen en ben de medische molen ingestapt. Tot op heden helaas zonder resultaat.
Mijn man slaapt al jaren op een andere kamer, ik heb een oordop in mijn oor, zodat er minder geluiden binnenkomen maar slapen .. ho maar. Dat lukt gewoon niet. Soms heb ik baat bij het middel Reapam. Daarop kan ik dan een aantal uren achter elkaar doorslapen, met een beetje geluk wel een uurtje of vier. De koning te rijk ben ik dan..
Claudia, je hebt nu zwaardere slaapmedicatie gekregen. Helpt het je de nacht door? Hoe heet dit middel? Ik zou het graag willen proberen. Ik hoop snel wat van je te horen.
Iedereen veel sterkte met dit afschuwelijke probleem. Mocht er iets op mijn pad komen waarvan ik denk dat jullie er iets aan kunnen hebben dan laat ik jullie dat in elk geval weten!
Marie (die het maar weer eens gaat proberen) |
|
|
claudia1969
|
| Geplaatst: 23-02-2010 10:10 |
|
|
Hoi Marie1902 ik heb van de psych lorametzepam in combinatie met nozinan voorgeschreven gekregen om te kunnen slapen. De nozinan versterkt de slaappil en hiermee kan ik toch wel de hele nacht doorslapen.
Alleen... het probleem zit nog altijd in mijn hoofd, ik zou willen dat ik zonder kon slapen of bv met melatonine (dit lukte me ook altijd voor de terugval.) Wel heb ik het idee dat de angst om te slapen iets minder aan het worden is nu ik ben geswitcht van zoloft naar efexor. Ik denk nu nog maar 23 uur per dag in plaats van 24 uur aan het slaapprobleem haha...Ik geloof nu ook weer met vlagen dat het allemaal uiteindelijk goed komt, ooit kan ik vast weer zonder slaappillen ...Ik slaap trouwens ook al jaren met oordoppen en ook vaak op de logeerkamer
Pfff ben jij ook zo jaloers op die mensen die spontaan in slaap vallen als ze eventjes relaxen bv na het eten... wat moet het heerlijk zijn zoveel rust in je hoofd te hebben! |
|
|
marie1902
|
| Geplaatst: 27-02-2010 9:28 |
|
|
Ha Claudia
Weet je dat ik erg tevreden en vrolijk van nature ben? Ik was echt een uitzonderlijk gelukkig mens, natuurlijk wel met ups en downs, zoals iedereen dat heeft en een tikkeltje overgevoelig misschien. Jaloers zijn op iemand - het kwam nog niet in me op! Terwijl ik niet rijk was, jarenlang een kinderwens had maar geen man, er nu wel aardig uitzie maar allesbehalve een beauty was tijdens mijn pubertijd.
Nu ben ik inderdaad jaloers op mensen die slapen. Heel erg jaloers zelfs. Want zij kunnen verder met hun leven, zij kunnen scoren, gevat, alert en attent zijn, vandaag bepalen wat ze morgen gaan doen. Bij ons slapelozen is het altijd maar afwachten hoe de vlag er morgen bijhangt: zal ik als een zombie zijn, of kan ik een uur rijden met de auto zonder ongelukken te veroorzaken?
Ik ben blij dat de angst om te slapen wat minder geworden is in jouw geval en dat je, al is het met vlagen, vertrouwen begint te krijgen in je (slaap)toekomst. Ikzelf heb eerst helaas nog één of meer buikoperaties te gaan - als de buikpijnklachten minder zijn, zal het wellicht ook beter gaan met het slapen.
Duim je vandaag voor me? Vandaag heb ik een uitstapje met 3 vriendinnen. Ik heb er heel erg naar toegeleefd en wat gebeurt er dan: slaap ik uitgerekend de afgelopen nacht helemaal NIET. Ik pak dus maar niet de auto vandaag (uurtje rijden) en hopelijk stap ik met mijn suffe hoofd niet in de verkeerde trein.
We schrijven nog.
Fijn weekend!
Marie |
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 1 |
  |
|
