van achterwandplastiek tot rectovaginopexie


Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.

Index > Gynaecologie > van achterwandplastiek tot rectovaginopexie

Auteur

Onderwerp: van achterwandplastiek tot rectovaginopexie

liga

Geplaatst: 08-02-2010 20:28

Hallo bijtertje, Uit jouw reactie begrijp ik dat het onderzoek is gedaan door een gynaecoloog. Wat hij je vertelde, dat de incontinentie wat erger kan worden als de verzakking van de achterwand is verholpen, is waar. De drie bekkenorganen: blaas, baarmoeder en endeldarm, hebben nl. elk hun eigen positie en houden elkaar op hun plaats. Als 1 orgaan van positie verandert, heeft dat meteen gevolgen voor de ligging van de andere 2. M.a.w. als de endeldarm weer omhoog komt, heeft de blaas meer ruimte om te zakken en kan een lichte incontinentie verergeren. Dat kan dan wel weer met een "bandje" om de urinebuis verholpen worden. En er zijn ook ziekenhuizen waar ze bij incontinentie kiezen voor injecties met collageen om de urinebuis. Ik denk dat je bij een volgend bezoek moet vragen om een defaecogram, als dat nog niet is gedaan. Dat is wel een beetje vervelend onderzoek maar geeft heel veel informatie. En als daarna het voorstel van de gynaecoloog een achterwandplastiek is, zou ik in ieder geval voor een second opinion naar een darmchirurg gaan en vragen hoe hij de verzakking zou aanpakken. Want een achterwandplastiek heeft invloed op de lengte van de vagina en kan (maar dat hoeft niet) een negatief effect hebben bij sexueel contact. Wees in ieder geval op je hoede als de gynaecoloog de term "prolift" laat vallen. Dat is een ingreep waarbij een kunststof matje wordt aangebracht in de achterwand en die bij vrouwen dramatisch slecht kan uitpakken. Dat kun je op dit forum lezen in het verhaal van Marie. En ja, je bent inderdaad een speciaal "geval" omdat je al een aderoperatie in het bekkengebied hebt ondergaan. Dat speelt natuurlijk ook mee. Luister goed naar de specialisten wat alle mogelijkheden zijn. Succes bij je volgend bezoek aan de specialiist, Anne Marie

Google.

bijtertje

Geplaatst: 09-02-2010 9:22

Hoi Anne Marie De gynaecoloog heeft een onderzoek aangevraagd, volgens mij gaat het inderdaad om een defaecogram (als dat tenminste een onderzoek met een soort van elektroden die aan de buitenkant van de blaas bevestigd worden) je kunt dan via een beeldscherm meekijken Het schijnt dat hij er een hoop uit kan halen. Laat ik niet te hard van stapel lopen en vooral niet in paniek raken. Daar heb ik niets aan natuurlijk. Eerst morgen maar afwachten, dan krijg ik telefoon vanuit het ziekenhuis. Ik zal laten weten, wat de conclusie van het medisch team na hun overleg is. liefs en sterkte voor allen gr bijtertje

starrynight

Geplaatst: 09-02-2010 16:42

Ik begrijp, Liga dat jij je wel goed inleest in de mogelijkheden en de moeilijkheden om dit probleem aan te pakken. Ik heb een prolift laten plaatsen, maar achteraf vraag ik me af of ik er wel goed aan heb gedaan. Wat als een peuleschilletje werd voorgesteld is niet zo verlopen. Nog steeds (na zes weken) heb ik nog pijn, is er veel littekenweefsel en ik kan niet juichen over de netheid waarmee een en ander verricht is. Morgen naar ziekenhuis voor controle.

marie1902

Geplaatst: 09-02-2010 18:23

Starrynight !! Dora, Sterre en ik zijn op zoek naar jou. Wij zijn Proliftslachtoffers net als jij en we willen alles van je weten (leeftijd, was het je eerste gynaecologische operatie ja/nee? welk ziekenhuis? enz enz) !! Is er een mogelijkheid emailadressen uit te wisselen, of kunnen we op een andere manier met je in contact komen? Ook bij ons werd een Prolift als een peulenschilletje voorgesteld. Na járen plukken we er nog de wrange vruchten van. Via mijn profiel en dat van Dora en Sterre kun je al onze berichten vinden. We willen andere vrouwen behoeden voor ingrepen als deze en zoeken dus zoveel mogelijk lotgenoten om vervolgens ècht in actie te kunnen komen (samen staan we een stuk sterker). Lees je onze ervaringen en deel je je verhaal met ons? Ik hoop snel van je te horen. Sterkte morgen bij de nacontrole !! Marie

liga

Geplaatst: 10-02-2010 1:26

Dag allemaal, Voor wie nog energie heeft voor het slot van mijn verhaal komt hier deel V. Het wachten was nu op het bekkenbodemteamoverleg (mooi woord voor scrabble)van 6 januari. We vierden Kerst en Oudjaar en dankzij de oliebollen van mijn man liep de darm makkelijk leeg en dat scheelde weer in de pijn. De afspraak met de bekkenfysiotherapeute was dat ze me direct na het overleg zou bellen en ze hield woord. Het team was compleet aanwezig geweest: gynaecoloog, gastro-enteroloog, bekkenfysiotherapeute, uroloog en colorectaal chirurg. Samen hadden ze mijn defaecogram nog eens goed bestudeerd en waren tot de conclusie gekomen dat een laparoscopische recto-vaginopexie de beste oplossing was. De gynaecoloog had nog een poging gedaan de achterwandplastiek erdoor te drukken maar de colorectaal chirurg en gastro-enteroloog waren onverbiddelijk: de darminvaginatie zou daarmee niet verdwijnen, alleen de rectocèle. Een rectopexie pakt beide problemen aan. Zeg maar twee voor de prijs van één! Op 10 januari zat ik samen met manlief bij de chirurg in Leeuwarden. Marie had mij via de mail informatie toegestuurd en dat kwam van pas. De techniek die hij bij deze ingreep toepast heet: D'Hoore. Er wordt eerst een strook over de voorwand van de endeldarm gehecht (zo laag mogelijk) Daarna wordt de strook (14 bij 4 cm)aan de vaginatop vastgemaakt, vervolgens gelift, tot slot met een soort schroef (oh jee) aan het heiligbeen vastgezet en weg is de verzakking! De strook bestaat voor 80% uit biologisch, oplosbaar materiaal en voor 20% uit kunststof. Op 25 februari word ik goedgekeurd door de anesthesist, waarna het een week of 3 duurt tot de oproep. Jullie begrijpen dat ik er als een berg tegen opzie. Ik ben al bang voor de griepprik! Maar ik heb wel vertrouwen in deze aanpak en hoop er het beste van. Ik heb nu heel vaak pijn,vooral 's avonds als ik zit en daar wil ik graag vanaf. Hij kan geen 100% garantie geven dat het verdwijnt, en het is ook afwachten hoe de baarmoeder en blaas reageren, maar de ervaring leert dat je na een dergelijke ingreep minder of geen last meer hebt. En daar gaan we dan maar voor! Ik zal jullie op de hoogte houden van het vervolg. Dank voor jullie aandacht en ik hoop dat mijn verhaal andere vrouwen kan helpen. Groetjes aan- en sterkte voor iedereen, Anne Marie

marie1902

Geplaatst: 10-02-2010 1:47

Anne Marie ! Dat wordt dus in maart opereren. En het is pas je eerste gynaecologische operatie. Dat gaat HELEMAAL goedkomen !! Goed van je dat je het geduld (en fijn voor je dat je de tijd) hebt gehad zo weloverwogen te werk te gaan. Dankzij al het voorwerk dat je hebt gedaan kun je vierkant achter de komende ingreep staan. En dan betreft het ook nog een mat die voor 80% uit biologisch materiaal bestaat. Ik heb er alle vertrouwen in. We spreken elkaar gauw. Vrijdag in elk geval, na mijn bezoek aan dokter H. Bedankt voor je verhaal. Ik ben er van overtuigd dat je er andere vrouwen mee kunt helpen. Groetjes, Marie

bijtertje

Geplaatst: 16-02-2010 10:07

Hallo allemaal Morgen krijg ik dat vervelende onderzoek. Ik zie er wel tegenop, maar heb een gelukje mijn echtgenoot kan mee. Gisteren bij mijn bekkenbodemtherapeute geweest. Heb ruim 50 jaar krampachtig gelopen en die spanning is niet zomaar over. Het zal toch allemaal op den duur wel goedkomen? Heb al vanaf half december 2009 heftige pijn in mijn rug en soms word ik moedeloos. Het is voor mij toch een zekere opluchting dat ik mijn verhaal bij jullie kwijt kan. groet bijtertje

marie1902

Geplaatst: 16-02-2010 11:13

Hoi Bijtertje, Dat je er soms moedeloos van wordt en het amper meer ziet zitten vind ik helemaal niet gek. Ook ik heb regelmatig van dat soort momenten. De ellende is: we moeten er doorheen. De tijd is niet meer terug te draaien en er is niemand die vandaag nog in staat is ons uit ons lijden te verlossen. Afwachten, een onderzoek hier, een onderzoek daar, weér afwachten.. En in de tussentijd: pijn lijden en niet meer naar je werk kunnen, omdat er geen werk meer is.. Dan zijn er natuurlijk ook niet echt veel mensen in je omgeving met wie je over dit soort zaken kunt praten. Ook ik had me het leven anders voorgesteld dan zó. En je bent zo afhankelijk van de heren en dames doctoren. Je schreef over je rugklachten. Er zijn heel veel vrouwen die rugklachten hebben die afkomstig zijn van hun verzakkingsperikelen. Dus dat zou ook in jouw geval zomaar zo kunnen zijn. Pas na de ingreep zul je het weten. Ik ben benieuwd wat ze jou gaan voorstellen uiteindelijk. Je schreef dat de gynaecoloog een onderzoek had aangevraagd. Morgen ga je dat ondergaan. Maar dat is volgens mij geen defaecogram hoor. Ik kan me van al die keren dat ik een defaecogram kreeg tenminste niks herinneren van elektroden en meekijken op een beeldscherm. Ik ben toch wel erg benieuwd om welk onderzoek het dan wèl gaat, zeker omdat je schrijft dat de specialist er een hoop uit kan halen. Ik kan me voorstelling dat het een enorme geruststelling voor je is dat je man mee kan. Er alleen voorstaan in deze situatie lijkt me afschuwelijk. Ik zal voor je duimen morgen. Houd je ons op de hoogte? Groetjes Marie

dodi

Geplaatst: 16-02-2010 11:42

hoi Bijtertje, Marie,... Marie, je hebt het weer goed verwoord. Bijtertje ook een geluk dat je bijgestaan word door iemand die je lief hebt, je moet er ten slotte samen door. Ikzelf kan nu alles wat dragen, dank zij mijn mooi gezin,en ventje die steeds meeging naar de consultatie's en er ook steeds was bij opname, bij hulp..; mijn werk(waar ik afleiding in vind,..) maar evengoed heb ik ook zo van die dagen, dat het huilen de bovenhand krijgt. Ondanks mijn werk, waar ik dan ook weer geconfronteerd wordt met de last van het heffen, en de moeheid na een halve dag werk, ook omdat het me zwaar valt,en na mijn werk eigenlijk geen rooie duit meer waard ben(zoals gisteren na een volle late)Er staat me ook nog een herstelingreep te wachten, om de achterwand verzakking op te lossen, maar dit is nu ook afwachten op het moment. Die ophanging daar ben ik ook niet voor gewonnen, omdat er dan weer gebruik moet gemaakt worden van het netje, en daar moet ik nu op dit moment niet aan denken, er zijn daar al genoeg problemen mee geweest.Zelfs D. T. zei me dat ik steeds zal moeten uitkijken van het gebruik van netjes in mijn lichaam, hij denkt dat ik er een soort reactie op maak(afstoting). Weet je de ene zegt dit de andere weer dat, en op den duur: weet je het zelf niet meer, en komt het er op aan dat je een soort vertrouwen moet hebben in een arts en in een ingreep. Ik zou zeggen eigen instinct, en intuitie. Ik volg jullie en laat maar horen... Liefs Dora

marie1902

Geplaatst: 16-02-2010 11:56

Ha Dora, Dat het huilen je regelmatig nader staat dan het lachen is heel herkenbaar. En ook dat het werk je zo zwaar valt. Je bent ongeveer eveneveel tijd kwijt aan het uitrusten ervan, als aan het werken zelf. En dan blijft er steeds e.e.a. boven je hoofd hangen. Nu weer een ingreep om de achterwandverzakking op te lossen! Je mag je niet laten verleiden tot het plaatsen van een netje hoor.. Eentje van volledig biologisch materiaal misschien.. Ik zou, als het kan, vèrder informeren. Misschien kan C. je van dienst zijn? Hij kent immers iedereen in het vakgebied èn is nog eens súperkritisch !! Succes! Geniet van je zondag. Rust maar goed uit. Liefs, Marie

Google.

bijtertje

Geplaatst: 16-02-2010 14:21

Hallo lotgenoten Had ik al een heel verhaal en nu is dat weg ineens Dan begin ik maar opnieuw, lief jullie snelle reactie. Heb een enorme huilbui gehad, daar hebben we allemaal wel eens last van lees ik. Toch lucht dat op dat je dat zomaar op kunt schrijven en dat jullie dat begrijpen is fijn. Ik zal uit leggen hoe het onderzoek morgen in zijn werk gaat. Bereiden jullie je vast voor op een lang verhaal. Uiteraard zal ik mijn ervaringen laten weten. Het onderzoek heet UDO urodynamisch onderzoek Hierbij wordt onderzocht hoe de blaasspier, de sluitspieren en de blaasspieren werken in mijn lichaam. Voor het onderzoek moet je gedurende twee dagen thuis schriftelijk bijhouden welke hoeveelheden en welke tijdstippen je geplast hebt. Lijst meenemen naar ziekenhuis. Je moet met een gevulde blaas komen (een crime) die moet je legen op een speciaal toilet, waarbij de kracht van je straal gemeten wordt. Daarna op de behandeltafel gaan liggen, dan schuift de verpleegkundige een dun slangetje (katheter) in je blaas om te zien of je goed uitgeplast hebt. Blijft tijdens onderzoek in de blaas. Dan wordt een elektrodenplakker op je bovenbeen en twee aan weerszijden van je anus geplakt. Deze zijn om de spanning van je bekkenbodemspieren te kunnen registreren. Er wordt nog een katheter in de endeldarm óf vagina geschoven. Hiermee kan de druk in je buik worden gemeten. Daarna krijg je klittenband om je been om alles op zijn plaats te houden tijdens het onderzoek. Als alles goed zit, dan helpt de verpleegkundige je in zitstand Dan begint het onderzoek Duurt gemiddels drie kwartier. Ik zal laten weten wat mijn ervaringen zijn. Allemaal veel sterkte in de strijd. liefs Bijtertje

liga

Geplaatst: 16-02-2010 22:20

Dag Bijtertje, Heel veel succes morgen bij het UDO. Het klinkt heftig maar mijn ervaring is dat het verpleegkundig personeel een bekkenonderzoek heel prettig en vakkundig begeleidt. Het is een onderzoek waar heel veel informatie uit te halen is, lijkt me. En dan weet je daarna waar je aan toe bent en wat er eventueel aan te doen is. Sterkte, ik duim voor je! Hallo Dora, Als bij jou de endeldarm verzakt is en de achterwand daarbij meeneemt, hoeft dat wellicht niet persé met een kunststof matje/netje opgehangen te worden. Er bestaat dacht ik ook een techniek waarbij de endeldarm opgetild wordt en met hechtingen wordt vastgezet aan het heiligbeen. En er zijn zgn.cross-linked matjes. Die bestaan voor 80% uit biologisch (lees: oplosbaar) materiaal en voor 20% uit kunststof. D1e bedrading zeg maar geeft dan de stevigheid. Misschien is dat op termijn een optie? Groetjes aan- en sterkte voor iedereen. Anne Marie

bijtertje

Geplaatst: 18-02-2010 9:21

Hey allemaal Gisteren het onderzoek ondergaan, waar ik het hier eerder over gehad heb. Ik vond het een 'vervelend' onderzoek moest met al die toeters en bellen aan en in mijn lijf plassen. Maar het lukte me niet, uiteindelijk verdween de drang weer en werd er nog wat water via een slangetje in mijn blaas toegevoegd. Nog steds lukte het me niet. Pas toen iedereen de onderzoekkamer uit ging, én alles van mijn lijf af was is het me eindelijk gelukt. Het viel me dus niet mee. Het is ook geen natuurlijke houding, waarin je plassen moet. Maar ik weet nog steeds niets, de uitslag krijg ik pas 10 mrt 's middags bij de gynaecoloog. De verpleegkundige zag mijn verzakking en begreep gelukkig, dat het zó oök niet ver kon. Mijn rugklachten nam ze gelukkig ook heel serieus, ze adviseerde me een verwijskaart aan mijn huisarts te vragen om dit nader te onderzoeken. Het kon ook heel goed een hernia zijn. Ook zei ze zomaar niet accoord te gaan met een bandje om het uiteinde van mijn blaas te laten plaatsen, zij zou eerst wat aan mijn achterwand laten doen. Een gelukkig ding was dat mijn man meeging (dit om hem te doordringen van de ernst, want vaak heb ik het idee gehad, dat hij dit onderschatte) Hij reageerde toch wel lief en begrijpend op dit alles. Afwachten maar, 10 mrt gaat hij weer op mijn verzoek mee naar de gynaecoloog groetjes aan allemaal Bijtertje,

liga

Geplaatst: 18-02-2010 12:24

Hallo bijtertje, Gelukkig, dat onderzoek heb je achter de rug. Het is helemaal niet gek dat je niet kon plassen in die houding en met al die mensen om je heen. Heel lang geleden-toen ik zeer enstige blaasontstekingen had- heb ik ook een soortgelijk onderzoek gehad. Mijn blaas werd toen ook helemaal volgepompt en ik moest ook staande plassen met verplegers eromheen die dan een foto/film moesten maken. Ik kon het echt niet. Had wel een enorme aandrang maar er kwam niets. Later zei de uroloog tegen mij dat het bijna niemand lukt omdat je vanaf je jeugd geconditioneerd bent om afgezonderd op een toilet te plassen. Je bent dus echt geen uitzondering. Het gesprek met de gynaecoloog op 10 maart wordt denk ik heel belangrijk voor je omdat er 2 verzakkingen zijn als ik je goed begrijp: de blaas èn de endeldarm (=achterwandverzakking). Zoals ik al eerder schreef, is het ook belangrijk om een defaecogram te laten maken. Dat is op zich ook weer vervelend maar geeft duidelijkheid over de toestand van de darm. Als er ook een invaginatie (instulping) bestaat, is een achterwandplastiek niet de beste optie. Althans zo heb ik het begrepen van mijn darmchirurg. Want die wordt dan verder "ingedrukt" omdat bij een achterwandplastiek de vaginawand wordt geopend en de darm van onderen omhoog wordt gedrukt. Als blaas èn endeldarm beide verzakt zijn, is er ook een optie om van bovenaf (via de buik en dit kan tegenwoordig laparoscopisch!) met behulp van een "band" de organen op te tillen en aan het heiligbeen vast te zetten. Ik weet het niet zeker maar dit heet geloof ik een cystocolpopexie. Maar pas op: laat je geen Prolift Mesh aanpraten. Dat is een heel ander soort ingreep, waarbij de voorwand en achterwand via de vagina gestut worden met een kunststofmatje. Dit is een ingreep met grote gevolgen. Lees het verhaal van Marie en Dora daar maar eens over. Heel veel succes met alles en sterkte bij het wachten! Groetjes Anne Marie

bijtertje

Geplaatst: 18-02-2010 13:17

Hoi Anne Marie, Kun jij me vertellen wat precies een defaecogram inhoudt. Weet niet zeker of mijn blaas verzakt is, dat hoor ik 10 mrt wel. En ik kan uiteraard vragen om de mening van een darmchirurg. Ik baal soms van mezelf van mijn onzekerheid. De forse achterwandverzakking staat vast en verder moet ik maar afwachten. Eigenlijk zou ik de uitslag pas 25 mrt krijgen. Daar ging ik niet mee accoord en dan kan het ineens wel eerder! Zo zie je maar weer wat er gebeurt als je je mond dichthoudt en alles maar accepteert. Ik vind het toch wel eng, lijkt me heel normaal. Want je moet de juiste beslising nemen en het zeker niet overhaasten. Een aantal jaren geleden nam je aan, dat een dokter het allemaal wel wist, tegenwoordig ga je overal zelf achteraan. Wel goed,maar ook hartstikke moeilijk. liefs Bijtertje

liga

Geplaatst: 18-02-2010 14:16

Hallo Bijtertje, Heel goed van je dat je niet accoord ging met die late uitslag. Je moet inderdaad proberen de regie in eigen hand te houden en dat is moeilijk. Maar mijn ervaring is dat dat lukt als je vriendelijk maar ook gedecideerd optreedt. M.a.w. als je de artsen/verpleegkundigen duidelijkt maakt dat je weet waar men het over heeft en een volwaardige gesprekspartner bent die goed geïnformeerd is over alle "ins and outs". En dat vraagt dan weer om veel studeren op het onderwerp en gelukkig is ook er de steun van lotgenoten op dit forum! Dan nu het defaecogram. 1 dag vóór het onderzoek moet je thuis de darm laxeren met medicijnen die het ziekenhuis voorschrijft. Op de dag zelf drink je 'ochtends bariumpap (=contrastvloeistof)en ga je nuchter naar het ziekenhuis. In de röntgenkamer brengt de radioloog een slangetje aan in de anus en spuit bariumpap in de endeldarm. Vervolgens ga je op een soort toilet zitten en perst de bariumpap uit. Dit wordt met veel opnames per seconde opgenomen, waardoor er als het ware een film van het onlastingsproces ontstaat. Zo kan de specialist precies zien wat er gebeurt tijdens het ontlasten en hoe de endeldarm ligt. Ook een darminvaginatie is zo te zien en die gaat nogal eens samen met een endeldarmverzakking. Mijn ervaring is dat een gynaecoloog dit onderzoek niet altijd aanvraagt, maar een maag-darm-leverarts of darmchirurg altijd bij een achterwandverzakking. In Nederland bestaat in Terneuzen en Amersfoort de mogelijkheid om in een staande MRI plaats te nemen waarin alle bekkenorganen in 1 keer te zien zijn. Ook dynamisch, dwz met bewegende beelden.Heel betrouwbaar en zeer patiëntvriendelijk!) Maar het vervelende is dat specialisten hun patiënten daar niet graag heen verwijzen omdat hun eigen ziekenhuis daar natuurlijk niet aan verdient. Want vergeet niet dat specialisten uiteindelijk zelfstandige ondernemers zijn die een produkt verkopen. Ik weet dat dit heel onvriendelijk en zakelijk klinkt, maar het salaris van een specialist wordt uiteindelijk bepaald door het aantal verrichtingen/operaties dat hij/zij uitvoert. Ik heb nog even voor je uitgezocht hoe de operatietechniek heet waarbij bekkenorganen opgetild en vastgezet worden aan het heiligbeen: het heet niet cystocolpopexie maar sacropexie. Letterlijk vertaald: gehecht aan het sacrum(=heiligbeen) Dit kan in Nederland laparoscopich, hoewel niet overal Sterkte ermee! Anne Marie

Burdy

Geplaatst: 22-02-2010 15:05

Hoi Anne Marie,We zijn in de zelfde horror film beland.Met dit verschil dat jij 150km. naar Leeuwarden rijdt en ik 120km. vanaf Leeuwarden naar Stadskanaal. Daar word ik 24 maart geopereerd, ook een duo operatie door een gynaecoloog en een chirurg, met dit verschil dat ik ook nog een voorwandplastiek krijg en baarmoederverw.Dat is 4 voor de prijs van 1 pffff. Ook ben ik 12 keer bij J.K geweest en na de ingreep moet je dan weer naar haar toe, is jou dat verteld? Ben heel beniewd naar jou ervaringen in Leeuwarden.Lijkt het jou een goed idee om direct email contact met mij? Groeten en sterkte voor alle meiden op dit forum. Burdy

liga

Geplaatst: 23-02-2010 23:09

Hallo Burdy, Jeetje wat toevallig dat we bij dezelfde bekkentherapeute zijn beland terwijl we zover uit elkaar wonen. Ik vond J.K erg aardig en bovenal heel professioneel en betrokken bij haar patiënten. Ik ben er in totaal 14 keer geweest en moest er elke keer 300 km. voor afleggen. Ik ben naar haar verwezen door de darmchirurg in het MCL. Hij dacht nav mijn defaecogram dat mijn pijn en probleem te wijten waren aan het niet ontspannen van de bekkenspieren. Maar eenmaal bij haar in de praktijk bleek dat niet het geval te zijn.Ik kan de spieren juist heel goed ontspannen. De endeldarm is gewoon teveel verzakt en heeft bovendien een instulping in zichzelf. De blaas en baarmoeder schijnen nog wel aardig goed in positie te liggen, althans volgens 2 gynaecologen. Overmorgen heb ik een gesprek met de anesthesist en daarna wordt mijn operatie op de rol gezet.Het wordt een laparoscopiche rectovaginopexie dwz dat de endeldarm en vagina gelift worden en met een biologische (=oplosbare)strook vastgezet aan het heiligbeen. Dit leek mij een betere aanpak dan de traditionele achterwandplastiek. Maar je hebt pas achteraf zekerheid of je er goed aan hebt gedaan.Mij is niet verteld dat ik na de operatie opnieuw naar J.K. moet, maar het zou best kunnen. Ik wens jou erg veel sterkte toe voor de operatie die je binnenkort ondergaat. Het klinkt wel heftig: 4 ingrepen tegelijk. Maar met een deskundig team gaat het vast en zeker lukken! Ik vind het prima om persooonlijk emailcontact te hebben maar weet niet goed hoe je dat kunt aanvragen. Ik vermoed dat het via de webmaster van dit forum gaat. Misschien kan iemnd ons hierin raad geven? Sterkte en groejes Anne Marie

Burdy

Geplaatst: 24-02-2010 21:39

Hoi Anne Marie, Oh wat ben ik blij dat je gereageerd hebt. Je kan er bijna met niemand over praten terwijl het dag en nacht door je hoofd spookt. Zelf heb ik ook het grootste vertrouwen in J.K., ik was in 2007 ook al door haar behandeld maar omdat de klachten niet verdwenen ben ik vorig jaar sept.opnieuw het circuit in gegaan met deze uitslag als gevolg. Dat ik bij J.K. terecht kwam is niet zo gek omdat ik ook door een mld arts van het MCL naar haar door verwezen ben. Ik woon hier n.l. Het is een heel verhaal vandaar de vraag om direct mail contact. We kunnen eventueel de mail adressen via JK uitwisselen heb ik bedacht. De operatie die door jou beschreven wordt, wordt bij mij precies zo uitgevoerd met dien verstande dat de gynaecoloog eerst zijn werk moet doen en daarna de rectopexie. Een langdurige kwestie onder algehele narcose. Hoop snel weer wat van jou te horen, een veilige reis toegewenst naar het hoge noorden en een bevredigend gesprek met de anesthesist. Lieve groeten burdy.

els 65

Geplaatst: 24-02-2010 21:49

Hoi Dames, Wat een heerlijkheid toch, zo'n forum als dit! Je kunt je e-mail adres via je profiel wijzigen op je profiel zetten. Het zou kunnen zijn, dat je dan alleen maar een enveloppe ziet met e-mail erop en niet je e-mail adres. Dat zouden jullie even moeten proberen. Zodra jullie adressen uitgewisseld hebben, zou ik het weer van het profiel afhalen. Blijf schrijven en houd goede moed! Groeten, Els

Google.

Index > Gynaecologie > van achterwandplastiek tot rectovaginopexie

Pagina 2 van 3

Vorige 1, 2, 3 Volgende