van achterwandplastiek tot rectovaginopexie


Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.

Index > Gynaecologie > van achterwandplastiek tot rectovaginopexie

Auteur

Onderwerp: van achterwandplastiek tot rectovaginopexie

liga

Geplaatst: 18-01-2010 21:12

Dag Marie, Els en alle anderen, Zoals beloofd op dit forum zal ik jullie mijn verhaal doen. Maar omdat ik moeite heb met kort en bondig vertellen, zal ik het op aanraden van Marie in stukjes knippen. Hier komt deel I. In december 2008 kreeg ik moeite om mijn ontlasting kwijt te raken en pijn aan mijn anus en rectum daarna. Ik dacht aan aambeien en kreeg via de telefoon van de huisarts een recept voor een kuur van 2 weken. Dit hielp niet. Daarop ben ik naar de huisarts gegaan. N.a.v. mijn verhaal dacht hij aan een anaal fissuur. Ik kreeg een andere kuur voor 6 weken, waarbij ik om de 3 uur een zalfje moest aanbrengen! Ook dit hielp niet, dus ik weer terug. Toen heeft hij mij maar eens onderzocht. Heel genant maar het moest. Ik had noch aambeien noch een fissuur, maar wel een flinke endeldarmverzakking. Hij stuurde me naar de bekkenbodemtherapeute en de gynaecoloog. Bij de therapeute kon ik meteen terecht en ze was erg aardig. De therapie bestond uit spieroefeningen voor de vagina en die hielpen dus niet. De gynaecologe had een wachtlijst van 10 weken en was ook erg aardig. Zij onderzocht me 5 minuten en kwam tot de conclusie dat er maar 1 oplossing was: een operatie genaamd achterwandplastiek. Ik kreeg een folder en kon bij de balie meteen een afpraak maken voor een operatie over 2 weken. Dat dan weer wel. Het was me allemaal te kort door de bocht. Ik liet de balie voor wat hij was en besloot thuis maar eerst eens rustig de folder door te lezen. Daar werd ik stil en niet vrolijk van. Dus ging ik maar eens googelen op "endeldarmverzakking en achterwandplastiek". Via het ICG-forum kwam Marie toen op mijn pad en ik besloot een andere weg in te slaan. Tot zover, binnenkort meer. Groetjes aan- en sterkte voor iedereen! Anne Marie

Google.

els 65

Geplaatst: 18-01-2010 22:30

Dag Anne Marie, Bedankt voor je eerste bijdrage! Ik ben heel erg benieuwd naar het vervolg, je maakt het wel spannend zo.... Wil je dan ook vermelden welk ziekenhuis je geholpen bent en bij goed resultaat door welke arts? Groeten en een prettige avond, Els

liga

Geplaatst: 20-01-2010 20:57

Dag Marie, Els en alle anderen, Hier komt deel II van mijn zoektocht. De gynaecologe A.W. in Deventer had me dus een achterwandplastiek aangeboden. Mijn vagina zou worden opengeknipt, de endeldarm daarna omhoog geduwd en overtollig huid-en bindweefsel afgeknipt. Een echo, röntgen- of mri was helemaal niet nodig. Een opname van 3 à 5 dagen en dan kon ik er weer een paar jaar tegen. Want, zo vertelde ze er wel eerlijk bij: het kwam vaak weer terug. Ik had er totaal geen zin in en heb het aanbod vriendelijk afgeslagen. Nadat ik via het ICG-forum Marie had leren kennen, hoorde ik van de mogelijkheid om de endeldarm op te hangen: een rectopexie. Toen ik de gynaecologe daarover belde, antwoordde ze dat dat een veel te grote ingreep was via een open buiksnede. Dus vroeg ik haar of het niet laparoscopisch kon. Jawel, maar niet bij haar want die techniek beheerste zij niet. Ze verwees me naar gynaecoloog v.d.V. in Bilthoven. Misschien dat die dat kon? Ik nam per e-mail contact met hem op en kreeg als antwoord dat hij de laparoscopische techniek ook niet beheerste, waarna ik aan mijn huisarts vroeg waar het dan wel kon. Wist hij veel! Maar.....lang leve het internet. Ik zocht en vond het LIMIS in Leeuwarden, gevestigd in het MCL. Daar wordt een rectopexie altijd laparoscopisch uitgevoerd. Dus reed ik in juni 2009 150 km naar dr.T,een vrolijke Belg, met de vraag of hij de klus wilde klaren. Maar dat ging zomaar niet! Wordt vervolgd Groetjes aan en sterkte voor iedereen Anne Marie

els 65

Geplaatst: 20-01-2010 21:00

Oei, wat wordt het spannend, zo'n feuilleton! Ik ben nu al benieuwd naar het vervolg. Groeten, ELs

marie1902

Geplaatst: 20-01-2010 23:41

Ha die AnneMarie (en Els !), Zie je dat het zo beter te behappen is, zowel voor jezelf als voor de rest? Je schrijft elke keer een stukje (hetgeen inderdaad de spanning voor de lezer ook nog eens leuk opbouwt) en het is iedereen volkomen duidelijk wat jou is overkomen, wat je bent tegengekomen op je pad en hoe het uiteindelijke happy end eruit zal zien (maar dat duurt nog even). Tussendoor reageert de rest met vragen en aanmoedigingen, wil iedereen weten hoe het verder loopt, kun jij gewoon verder met je verplichtingen thuis en in de vriendenkring en schrijf je verder op de momenten dat het je lukt. Ook ik ben benieuwd naar de rest van je verhaal (al ken ik de meeste details). Het meest naar het happy end natuurlijk !! Liefs, Marie

els 65

Geplaatst: 21-01-2010 9:06

He Marie, Je verraad het happy end! Maar het is wel goed om te weten dat er een goed einde aan zit. Ik houd niet van films of boeken met een slecht of open einde. Groeten, Els

marie1902

Geplaatst: 21-01-2010 10:33

Hey Els , Nee gekkie. Het end is nog lang niet in zicht hoor. Het spannendste deel moet volgens mij nog komen en is voor iederéén onbekend. Ik ga er met mijn positieve instelling alleen vanuit dat het end happy zal wórden, da's alles.. Groetjes, Marie

els 65

Geplaatst: 21-01-2010 11:52

Hoi hoi, Het is wel leuk, zo'n verhaal in afleveringen! Groeten, Els

liga

Geplaatst: 26-01-2010 23:38

Dag Els, Marie en alle anderen, Vor wie wil weten hoe het verder ging,volgt hier deel III. Op mijn vraag aan dr. Tottee in Leeuwarden of hij mijn endeldarm laparoscopisch wilde ophangen, antwoordde hij dat hij daarvoor toch eerst een onderzoek wilde doen. Het beste was een dynamische MRI te laten maken. Bij de balie kon dat niet direct afgesproken worden, maar ik zou een oproep krijgen. Waarna ik weer 150 km terugreed. Een week later kwam er bericht uit het hoge noorden: of ik wilde komen voor een defaecogram, een manometrie en een endo-anale echo. Over een dynamische MRI werd met geen woord gerept en ik dacht aan een patiëntenverwisseling. Dus maar eens gebeld. Nee, het was wel degelijk voor mij bedoeld. Ik voelde me zeer gevleid, maar begreep er niets van. Waar waren al die onderzoeken goed voor? Dat vond men maar een rare vraag: ik kon toch gewoon komen? Ik besloot eerst maar eens bij de betreffende afdelingen na te gaan wat al die onderzoeken inhielden. Welnu, een manometrie en endo-anale echo werden gedaan bij mensen die incontinent zijn en een defaecogram bij een rectocèle. Een dynamische MRI was in Leeuwarden niet mogelijk, zo'n apparaat hadden ze helemaal niet.Vreemd! Ik besloot eigenwijs te zijn, zegde de manometrie en echo af en ging voor het defaecogram. Begin juli werd die film gemaakt. Ik werd om half 9 besteld en om half 11 was ik aan de beurt. De radioloog zag eruit alsof hij zo van de camping kwam en stelde zich voor als James. Het onderzoek duurde 8 minuten en eind augustus kon ik de uitslag bij Tottee ophalen. Het slechte nieuws was dat het er niet best uit zag: een verzakte bekkenbodem, een invaginatie van de darm, een fikse rectocèle en een weigerende puborectalis-spier. Ik wist niet eens dat ik die had! Het goede nieuws was dat een heel speciale bekkenbodemtherapeute in Leeuwarden mij met een paar sessies van al die vervelende zaken af kon helpen. Ik haalde opgelucht adem, reed weer 150 km terug, boekte diezelfde dag nog een afspraak bij de wondertherapeute en zag mijzelf binnenkort al helemaal hersteld. Wordt vervold Groetjes aan- en sterkte voor iedereen, Anne Marie

dodi

Geplaatst: 27-01-2010 14:02

He Anne Marie, ik lees nu pas jouw verhaal, ik ben ook benieuwd naar het vervolg, het leest wel vlot op deze manier. Ik ga hier ook aanklikken om bericht te ontvangen als er gereageerd wordt op dit deel van het forum. Een nieuwsgierige Dora

Google.

dodi

Geplaatst: 28-01-2010 13:09

Hoi Allen Terwijl ik gisteren kort gereageerd heb op dit mailtje is mijn hondje, snoepy, voor mijn deur doodgereden. tijdens verbouwingen aan ons huis, is het hek open blijven staan, en ja, wat hij anders niet snel deed, is nu wel gebeurd, de straat op, en... Ik vind het erg, dat hij na vijftien jaar, zo aan zijn eind moest komen. Ik voel me rot, want ik heb hem buitengelaten, .. Ik heb ook last in mijn onderbuik,het is raar maar ik begon het pas zo duidelijk te voelen, na het zien en verschieten,... en gisteren voelde het ook aan of alles voorin verzakt was, dat had ik tijdens de eindejaarsdagen ook, ik hoop dat het weer snel wegtrekt, want ik moet maandag aan het werk.Nu met al die emotie's er nog eens bij, brrrrr. Liefs Dora

liga

Geplaatst: 28-01-2010 21:32

Dag Dora, Want naar voor je dat je hond is overreden.Ik begrijp dat hij 15 jaar bij jullie was,een lange tijd.Ik weet uit ervaring hoe fijn het is een lieve hond in huis te hebben en hoe erg je hem mist als hij er niet meer is! Sterkte, en probeer je niet al te schuldig te voelen. Voor maandag veel succes met je werk! Groetjes, Anne Marie

dodi

Geplaatst: 01-02-2010 20:52

De eerste werkdag is ingezet, het is me meegevallen, omdat het een lichte ploeg is. De namiddag is zeker te doen, en de collega's zijn heel lief met mij. Het is een pechweekje geweest ,nu is onze TV ook in panne gevallen, wat nog? Maar onze snoepy die mis ik toch heel erg.! Bedankt AnneMarie, voor het meeleven. Komt jouw verhaal nog verder op het forum? We zijn benieuwd hoe het verder gaat? Ik heb zonet gereageerd op verwijderen prolift.... Het is heel goed om lotgenootjes deel uit te laten maken van jouw verhaal, ik heb er heel veel aan gehad!! Liefs Dora

liga

Geplaatst: 01-02-2010 21:48

Dag Els, Marie, Dora, Esther en allemaal, Ik krijg er steeds meer forumvriendinnen bij! Ik ben er blij mee en heb nu tijd voor lang deel IV. Na een korte vakantie in het Rijnland in de maand september, waarbij ik veel op de fiets zat en dus veel pijn leed, kwam ik voor mijn eerste consult bij therapeute J.K. in Leeuwarden. Ze las het verslag van de radioloog en ging aan de slag. Het was de bedoeling dat één spier meer zou aanspannen en een andere juist meer ontspannen. Het anale onderzoek was wel weer vervelend,maar ze deed het keurig. Het voelde allemaal erg hard aangespanen aan-zo vertelde ze- maar ja, ik stond dan ook bol van de stress. Je weet immers niet wat je te wachten staat. Toen bleek dat het toedienen van stroomstootjes op de achterste bekkenbodemspier (d.m.v. een anale sonde)absoluut geen pijn deed, ontspande ik zienderogen en vloog de biofeedbackwaarde razendsnel van 15 naar 4!!! Ik kreeg een pluim dat ik het zo snel oppikte! Hierna volgden nog zo'n 10 ritjes naar het Noorden,noemden we elkaar op den duur bij de voornaam, ontspande ik op commando mijn spieren dat het een lieve lust was, maar schoot ik qua pijnbeleving geen meter op! Tijd dus voor een telefoontje van haar kant naar dr. T. om het defaecograam op te vragen. Hij liep een maand over de bergen in Nepal. Na een maand met veel oefenen nog maar eens gebeld met dr. T. Nu was hij aan het skiën in Aspen. Ja dames er wordt wat verdiend aan onze ellende. Geen nood: collega dr. H. zou mijn defaecogram bekijken en met haar bespreken. Hij zag mijn geval heel anders: de invaginatie- en verzakking van de darm was te ernstig om met therapie op te lossen. Een STARR-operatie èn achterwandplastiek inéén zou mijn redding zijn. Uitgevoerd door een darmchirurg èn gynaecoloog. Dat klonk toch wel heftig en ik besloot mijn beste vriendin (tevens huisarts in A.)om uitleg te vragen. Welnu, bij een STARR-operatie gaan ze via de anus naar binnen, knippen de darminvaginatie in de endeldarm eruit en nieten de uiteinden van de darm weer aan elkaar. De verzakking raak je er echter niet mee kwijt, vandaar de plastiek erachteraan in dezelfde operatie. Ik bedankte feestelijk voor het aanbod en herinnerde haar eraan dat ik in juni (inmiddels schreven we december) toch echt om een rectopexie had gevraagd. Maar ze kwam met een ander idee. In het bekkenbodemteam zat ook nog gynaecoloog S. Misschien kon hij met een kubuspessarium nog wat redden? Twee weken later dus naar deze man.Hij hees me in de beruchte stoel, lifte die eerst omhoog en vervolgens kantelde hij hem flink achterover. Daarop moest ik tegen de zwaartekracht in omhoog persen!!! En wat bleek? Geen verzakking te zien en helemaal geen kubuspessarium of operatie nodig! Ik beloofde hem altijd de hele dag op mijn hoofd te gaan staan om de zwaartekracht tegen te gaan, verliet de spreekkamer,reed maar weer eens 150 km terug en belde J.K. Ze beloofde me mijn casus op 6 januari nogmaals in het bekkenbodemteamoverleg in te brengen. Ik wenste haar prettige feestdagen, maakte een afspraak bij dr.T voor 10 januari en wachtte af. Daar was ik inmiddels een STARR, pardon STER in geworden! Tot zover, wordt vervolgd. Groetjes aan- en sterkte voor iedereen Anne Marie

els 65

Geplaatst: 01-02-2010 22:34

Anne Marie, Kan je je stukjes niet bundelen en aan een of ander vrouwen magazine aanbieden. Ik kijk gewoon uit naar het vervolg. Je hebt talent! Groeten, Els

EstherV

Geplaatst: 04-02-2010 10:06

Hallo Anne Marie (en de rest), Wat een gesukkel is het toch als er iets mis is met een vrouw in het bekkenbodemgebied. Ik zie vooral veel wat ons (ivm mijn moeder)bekend voorkomt in het voor traject. De een zegt dit de ander dat en ook jaren later blijkt het niet mee te vallen ; het is kennelijk allemaal erg complex. Een ding denk goed na en wees overtuigd van een ingreep als je besluit dit te gaan doen. Want als er iets veranderd is in je lichaam en dat bevalt niet of gaat niet goed ben je toch al een bepaalde weg ingegaan en wordt een vervolg nog weer lastiger. Groetjes Esther

bijtertje

Geplaatst: 04-02-2010 11:20

Hallo allen, Een gesukkel is het zeker, voor iedereen op dit forum. Om een lang verhaal kort te maken, ik heb twee problemen, ben gisteren naar ziekenhuis geweest daar is duidelijk geworden mijn achterwand is fors verzakt en schijnt heël slap te zijn ook ben ik licht incontinent. Volgende week wordt duidelijk wat ze willen gaan doen. Heb vorig jaar een slagader-operatie gehad. Was zwaar, maar dát heb ik gehad (met goed gevolg) maar wat ik van jullie vraag is een reactie op het eventuele gevolg van een operatie. aan mijn achterwand. Ik zoek zo veel mogelijk advies Help me alsjeblieft hieruit.

liga

Geplaatst: 08-02-2010 0:35

Hallo bijtertje, Wat ik je uit eigen ervaring kan vertellen is dat er bij een verzakking van de achterwand 2 wegen zijn die je kunt bewandelen. De ene is een operatie uitgevoerd door een gynaecoloog. Dat heet een zgn. achterwandplastiek en wordt vaginaal uitgevoerd. De tweede is een operatie uitgevoerd door een darmchirurg.Dit lijkt vreemd, maar bij een achterwandverzakking is er sprake van een verzakking van de endeldarm, die de achterwand mee naar beneden trekt. Belangrijk is te weten of er bij de verzaking van de endeldarm ook een darminvaginatie meespeelt. Dit is een instulping van de endeldarm in zichzelf.Te vergelijken met een instulping zoals bij een telescoop. Dit is heel vaak (maar niet altijd) het geval. Het enige onderzoek dat echt duidelijkheid geeft over de ligging van de endeldarm is een defaecogram. Ook een gynaecoloog hoort dit aan te vragen. Een darmchirurg zal dit standaard doen. Als er ook sprake is van een darminvaginatie, is er geen keus en moet de endeldarm worden opgehangen. Dit heet een rectopexie. Als er alleen sprake is van een verzakking van de endeldarm (dit heet ook wel een rectocèle) kunnen ze je in principe laten kiezen tussen een achterwandplastiek of een rectopexie die laparoscopisch uitgevoerd wordt. Maar de ervaring heeft uitgewezen dat de verzakking bij een plastiek nogal eens terugkomt, terwijl dat bij een rectopexie zelden gebeurt. Ook bekkenbodemtherapie kan een optie zijn als de verzakking nog heel gering is. De verzakking van de endeldarm zelf zal er niet door verdwijnen, maar de klachten kunnen er minder door worden. Maar jouw verzakking is fors schrijf je, dus valt dat eigenlijk af. Je ziet: er zijn nogal wat mogelijkheden.Laat je heel goed voorlichten en ga niet over 1 nacht ijs. Je huisarts kan je goed begeleiden in het proces. Sterkte ermee, Anne Marie

dodi

Geplaatst: 08-02-2010 13:28

Hé Lotgenootjes allemaal; Zoals jullie weten ben ik opnieuw aan het werk, ook al heb ik nog problemen, ik wist dat het met mijn endeldarm ook niet goed zat, en ja! Vandaag ben ik naar een gastro-entero specialist geweest in Gent, en zonder dat er een defaecogram moet gemaakt worden wist hij me al te zeggen dat het een rectocèle is, voor een darmspecialist is het een de voorkant, en voor de gynaecoloog: die zou zeggen een achterwandverzakking,... Daar sta ik weer, hetgeen ik wist komt nu uit, en wat nu? Er mogen geen ingrepen meer gebeuren, de komende 6 maanden. Wordt het met een opnieuwe achterwandversteviging gedaaan, dan heb ik veel kans dat het intiem zijn niet meer naar behoren gaat functioneren, dat is wat ik vandaag te horen gekregen heb, ik ga nu vertrekken naar mijn werk, en hoop daar mijn gedachten wat te kunnen verzetten. Anne Marie, het is goed dat jij al gereageerd hebt op bijtertje, ik moet nu ook alles wat laten bezinken,....Els, en Marie en Sterre, ik hoop dat jullie nog op dit forum lezen, want ik kan nu even niet naar jullie toe mailen. Nog veel liefs Dora

bijtertje

Geplaatst: 08-02-2010 14:45

Hoi Anne Marie Hartstikke lief dat je zo vlug jouw advies doorgegeven hebt. Soms zie ik het helemaal niet meer zitten. Ben al 3 jaar bezig met onderzoek en therapie en alles wat daarbij komt. Het heeft me mijn baan al gekost. Zit nu dus thuis. Vanmorgen mijn huisarts gebeld, is er weer eens een keertje niet. Behoorlijk irritant!Volgende week weer terug. Ik heb vanaf december 2009 al ernstige rugklachten, kan dit ook van de verzakking komen?. Volgens mijn huisarts en bekkenbodemtherapeute niet maar ik zelf ben daar niet zo van overtuigd. Mijn aders in het bekken zitten volgens mijn vaatspecialist allemaal door elkaar. Ze schrokken daarvan hadden ze nog nooit gezien. Vorig jaar heb ik een slagaderoperatie gehad. In mijn knie hield de grote lichaamsslagader op. Via mijn lies hebben ze geprobeerd de verstopping te dotteren, toen kwamen ze erachter. Maar om een lang verhaal kort te maken, afgelopen jaar ben ik geopereerd met goed gevolg. Ik zal nooit meer kunnen knielen en hurken, maar als dat alles is daar kan ik wel mee leven. Toch een lang verhaal maar dat was noodzakelijk om jullie wat te vertellen over de aders in mijn bekken. Ik ben een 'moeilijk'geval volgens de gynaecoloog. Ik heb namelijk ook een lichte incontinente die door evt een operatie verergeren kan.Ik zal zeker niet gelijk akkoord gaan met de eerste de beste 'oplossing" die hun voorstellen. Dát is een ding dat zeker is. Ben ook bang voor wat mij nu weer te wachten staat. Is het nog lelukt om je gedachten nog wat te verzetten Dora? Voor iedereen op dit forum veel sterkte gewenst. En ik moet zeggen, dat het schrijven mij goed doet. Geen idee, dat er zoveel lotgenoten waren. Wat dat betreft zijn mijn ogen wél geopend. groetjes allemaal bijtertje

Google.

Index > Gynaecologie > van achterwandplastiek tot rectovaginopexie

Pagina 1 van 4

1, 2, 3, 4 Volgende