Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Het Restaurant > Huwelijkscrisis of ordinaire midlife crisis?
Auteur Onderwerp: Huwelijkscrisis of ordinaire midlife crisis?
Theoo




BerichtGeplaatst: 31-05-2010 12:09 Reageer met quote

Hoi,

Zeer hectisch weekend gehad. Ik kwam er vorige week achter dat er al maanden tal van rekeningen niet betaald zijn Twisted Evil . Marian heb ik ermee geconfronteerd want het is haar taak. Het liep zo hoog op dat ze een nacht niet heeft thuis geslapen. Ik ga nu de administratie doen en probeer het zo te regelen dat excessen kunnen worden voorkomen. Eea komt ook weer voort uit de drift van : " nu is het mijn beurt ".

Marian heeft volgende week een gesprek met haar vader, tussen hun zit veel oud zeer. Wat haar volgens mij triggerd in de relatie met mij. Voorts ben ik toch nog steeds van mening dat het 't beste is om elkaar op dit moment zoveel mogelijk ruimte te geven en vertrouwen te hebben in de toekomst.

Vertrouwen, geduld en ruimte zijn de pijlers van mijn leven op dit moment.

En bij jullie ?

Groet Theo.
mamyro




BerichtGeplaatst: 31-05-2010 12:17 Reageer met quote

Jeetje, precies geen dingen die je er op dit moment bij kunt hebben! Vervelend allemaal.

Ik heb een druk en vol weekeinde achter de rug allemaal leuke dingen (naar een concert met een vriendin, sport competitie, verjaardag gevierd), dus positief. Verder redelijk rustig, hoewel ik me wel onrustig blijf voelen. Heel raar, iedere keer als iemand aan me vraagt hoe het met me gaat en ik zeg heel vrolijk dat het goed gaat, zegt het stemmetje in mijn hoofd heel geniepig 'Nietes....". Terwijl het echt wel goed gaat met me, ook met mijn kinderen en tussen mij en mijn man, maar toch weer....

Ik heb mijn verwijsbrief voor de psycholoog, had alleen nog geen afspraak, ga ik nu maar doen voor dit weer uit te hand loopt.

Ik hoop dat Marian oplossingen met haar vader kan vinden. Succes!
Theoo




BerichtGeplaatst: 31-05-2010 20:25 Reageer met quote

Hoi Mariska,

Was het je eigen verjaardag ? Dan feliciteer ik je met je 37ste (stond volgens mij ergens, maar ik zal het wel fout hebben wat ik geef je niet meer dan 25, met de wijsheid van iemand van mwah ....60). En als het jouw verjaardag was hoop ik dat je je armband hebt gekregen. Zelf geef ik altijd iets praktisch : een strijkijzer of een nieuwe stofzuiger. Best wel duur allemaal, maar een beetje dankbaarheid ; ho maar. De laatste keer vroeg ze een lekker luchtje, toen heb ik wc-eend gekocht. Was het weer niet goed Laughing . Vrouwen.......

Groet Theo
mamyro




BerichtGeplaatst: 01-06-2010 8:28 Reageer met quote

Ja, het was mijn eigen verjaardag en inderdaad 37, dank je! Kadootje was inderdaad ook eindelijk die armband met bedels, haha! Goed geraden....

Snap trouwens ook niet waarom je Marian niet blij kunt maken met WC-Eend, misschien is ze meer een Glorix type?

Groetjes!
mamyro




BerichtGeplaatst: 21-06-2010 10:36 Reageer met quote

Theoo,

Lang geleden alweer! Hoe is het inmiddels met je?

Hier alles rustig, de onrust bezoekt me zo af en toe nog wel eens, maar volgens mij roep ik 'm zelf over me af, al heb ik geen idee waarom ik dat zou doen, maar goed. Ik laat t dus maar gewoon even zijn en er niet al te veel waarde aan te hechten, want ik vind het toch allemaal veel leuker wanneer ik van mijn leven en gezin geniet. Daar ga ik voor! En dan ebt het gevoel vanzelf weer weg.

En jullie? Administratie inmiddels weer een beetje op orde? Overige (hopelijk positieve) ontwikkelingen?

Groet Mariska
mamyro




BerichtGeplaatst: 22-06-2010 8:26 Reageer met quote

Hoi Theoo,

Het spijt me dat het slecht met je gaat, ik had echt gehoopt dat je goed nieuws te melden zou hebben. Helaas kan ik geen link openen (ik denk dat de moderator hem heeft weggehaald), dus ik kan niet reageren op je situatie. Is er een andere manier om je verhaal kwijt te kunnen?
mamyro




BerichtGeplaatst: 22-06-2010 10:02 Reageer met quote

Tjonge, ben er stil van......... Crying or Very sad het spijt me echt oprecht dat je dit allemaal toch moet doormaken, nadat je er zo hard tegen hebt gevochten.

Na het lezen van alle posts ben ik zelf wel extra dankbaar voor het feit dat ik nooit zo diep in een MLC ben gezakt en dat we de hulp hebben kunnen vinden die we nodig hadden. Ik tel mijn zegeningen nog maar een keertje...

Ik realiseer me dat er echt niets is dat ik nu kan zeggen waar je mogelijkerwijs iets aan kunt hebben, behalve dan misschien dat ik je oprecht bewonder voor de manier waarop je voor je huwelijk en voor jezelf knokt en hoe je Marian de ruimte geeft, ook al druist dat volledig tegen jouw behoeften in. Ik put ook plaatsvervangend hoop uit de zin die je schrijft over hoe Marian ook graag terug wil wat jullie hadden, ik hoop dat ze daar nog steeds zo over denkt, want dat doet vermoeden dat ze ergens, al is het klein en ver weg, toch nog bereikbaar is, dat ze de goede tijden toch wel kan herinneren.

Lieve Theo, ik wilde dat ik 'DE' woorden had om jullie te helpen, maar die heb ik natuurlijk net zo min als jijzelf.

Hou je me zo af en toe eens op de hoogte? Ik denk vaak aan jullie en wens jullie oprecht alle goeds van de wereld toe. In de naam van Licht, Liefde en Kracht....

Groetjes,
Mariska
mamyro




BerichtGeplaatst: 20-07-2010 13:47 Reageer met quote

Beste Theoo,

Ben je er nog? Ik post een berichtje in de hoop dat je nog altijd geabonneerd bent op dit forum-onderwerp.

Hoe is het met je? Ik bezoek zo af en toe de MLC-site waarop je actief bent om bij te houden hoe het met je gaat, maar je bent op veel onderwerpen actief, is niet meer bij te benen voor een outsider, haha! Je bent overigens een begenadigd dichter! Zou je eens iets mee moeten doen (of doe je dat al misschien?).

Hier meer van hetzelfde, de afspraak met een psycholoog is gemaakt, helaas een wachtlijst ivm vakanties etc, maar het staat in ieder geval vast. Dit weekeinde gaan we op vakantie, 3 weken naar Zuid-Amerika, ik heb er wel zin in moet ik zeggen, dat gelukkig wel!

Nou, laat me even weten hoe het is? Ik moet vaak aan je denken en wens je oprecht alle goeds toe!

Mariska
thepo




BerichtGeplaatst: 04-08-2010 9:46 Reageer met quote

Hoi Mariska,

Ik hoop dat je een goede vakantie heb gehad. Vandaag vertrek ik voor 10 dagen. Met mij gaat het wel redelijk. Relatie is nog problematisch. Maar is iets voor de lange adem. Of mijn adem zo lang is weet ik nog niet. Misschien wil je je registreren op de site kun je ook berichten plaatsen en wellicht een keertje chatten.

Het gaat je goed.
Groet Theo
thepo




BerichtGeplaatst: 25-08-2010 11:07 Reageer met quote

Hoi Mariska,

Kun je vertellen hoe het met je gaat ? Ben ik ook benieuwd naar.

Groet van Theo
G
mamyro




BerichtGeplaatst: 30-08-2010 8:15 Reageer met quote

Hi Theo,

Met mij gaat het wel redelijk hoor. We zijn inmiddels alweer een paar weken terug van vakantie en het normale leven is weer redelijk onderweg. De vakantie was geweldig, we hebben een prachtige reis gemaakt in het gezelschap van mijn zwager, die al een aantal jaren in Zuid-Amerika woont. We hebben prachtige dingen gezien en gedaan en ervaringen opgedaan die een leven lang meegaan....

Mijn zoektocht is nog altijd gaande (zal ook altijd blijven denk ik), ik heb inmiddels een flink aantal boeken en gesprekken die me veel inzichten verschaffen, die me tot nadenken brengen en me soms tot hele nieuwe ontdekkingen leiden. Het is een interessant proces en ik leer veel. Momenteel lees ik "De Ontembare Vrouw" van Clarissa Pinkola Estes, zware kost, psychoanalytisch maar heel interessant en leerzaam.

De twijfels over mijn gevoelens voor mijn man blijven ook, tijdens de vakantie leek het iets minder (hoewel ze ook daar zeker aanwezig bleven), nu in het gewone leven dreigt ook dat weer terug te gaan naar hoe het was. Ik heb hem weer tijdens mijn vakantie gevraagd en uitgelegd hoe belangrijk het voor mij is dat hij zich in mij en mijn bezigheden verdiept, zelfs samen met mijn schoonzus, die psychologe is, maar nog altijd geen actie van zijn kant. Het blijft voorlopig bij "doe wat je wilt doen, ik sta je niet in de weg, maar ik wil er ook niets van weten". Blijft voor mij ook heel moeilijk, om de al bekende redenen. Maar goed, ik probeer echt uit alle macht om een manier te vinden om daar mee om te gaan zonder dat ik meteen een bom onder van alles leg, want dat wil ik echt niet. De afspraken met de psychologe hier in NL staan ook al gepland, ik hoop dat ik daar ook meer kan leren over het waarom van mijn denken, zoals ik al eens eerder schreef: ik heb het idee dat ik zelf de negatieve gevoelens oproep, hoe en waarom weet ik niet. Misschien herhaal ik alleen de patronen van mijn ouders? Misschien ben ik gewoon bang voor de sleur en zoek ik daarom op een extreme manier de spanning? Geen idee, ik ga het onderzoeken.

En jullie? Hoe was je vakantie? Zijn er bij jullie nog ontwikkelingen? Ik hoop positieve?

Groet,
Mariska
thepo




BerichtGeplaatst: 30-08-2010 10:36 Reageer met quote

Hoi Mariska,

Toevallig vorige week onderstaand stukje op de andere site gezet :

Hoe gaat het nu.

Het gaat wel redelijk. In vergelijking met een paar maanden geleden is er meer rust in mij. Ook meer aanvaarding van de situatie waarin ik zit. Ik logeer door de week bij mijn ouders, in het weekend ben ik thuis en is Marian buitenshuis. Het contact tussen ons is er wekelijks en vriendschappelijk. Alleen het onbenoembare gevoel is er niet. Ik zou wel weer eens ouderwets met haar willen lachen of knuffelen maar dat zit er voorlopig nog niet in. We hebben beiden nog steeds de strategie van ‚??ruimte, geduld en vertrouwen‚?Ě , al ben ik gemotiveerder en heb meer het vertrouwen dat het uiteindelijk goed gaat komen. Toch realiseer ik mij dat dit ook een grens heeft en deze zal zich vanzelf aandienen. Ik baseer mijn vertrouwen op 20 jaar gelukkige relatie en op het feit dat Marian geen andere relatie is aangegaan. We zien wel‚?¶.
Met onze 2 kinderen gaat het goed. Ik heb het idee dat ze zich vrij makkelijk aan de nieuwe situatie hebben aangepast, er zijn ook geen ruzie‚??s e.d.
Uiteindelijk ga je ook meer een invulling geven aan je nieuwe situatie. Ik ben op verzoek van mijn zwager lid geworden van een atletiek-ploegje en start binnenkort een cursus Italiaans. Ik ben altijd al ge√Įnteresseerd geweest in de Romeinse geschiedenis en wil volgend jaar naar Italie op vakantie.

Hoe kijk ik terug.

Als ik terugkijk zie ik mijzelf voornamelijk knokken tegen een situatie die maar één kant opkon en ik met geen mogelijkheid had kunnen stoppen. Toch moet je knokken om daar achter te komen en jezelf te kunnen rechtvaardigen dat je er alles aan hebt gedaan. Hoe Marian in deze situatie terecht is gekomen is mij ondertussen wel duidelijk. Dit begrip geeft wel rust en aanvaarding. Ik snap dat ze dit nodig heeft om te kunnen worden wie ze wil zijn (en wie ze vroeger was). Aan mij om een stapje terug te doen en aan de zijlijn plaats te nemen.
Ik ben ontzettend dankbaar voor vrienden, (schoon) familie, collega‚??s e.d. die een luisterend oor wilden zijn en begrip hebben. Ik ben ontzettend dankbaar voor iedereen op deze site, jullie hulp is en was geweldig.

De toekomst.

Voorlopig heb ik geduld en hoop op een hereniging. Zit dat er niet in dan weet ik nog niet wat ik doe. Ik denk dat ik gewoon het proces z‚??n werk laat doen en kijk wat er op mijn pad komt. Om als een ‚??wilde‚?Ě te gaan daten e.d. , daar geloof ik nu niet zo in. Mijn gedicht van de rivier geeft me vaak wel rust, ik drijf mee. Ik zit ook nog te vol met Marian om aan iets anders te beginnen. Alle praktische zaken : huis verkopen, kinderen, ik wil er eigenlijk niet aan denken.

Wat heb ik geleerd.

De belangrijkste les, tot nu toe, is dat er echt geen zekerheden zijn in het leven. Alles kun je morgen kwijt zijn. Je vrouw, kinderen, huis, werk, enz. Het heeft me slapeloze nachten bezorgt. Tot ik ben gaan schrijven en dit soort scenario‚??s met al zijn angsten ben gaan ‚??afpellen‚?Ě. Dit heeft mij wel geholpen om de dieperliggende angsten naar boven te halen. En uiteindelijk is er eigenlijk niets om bang of kwaad om te zijn.
Vergeving is heel belangrijk, dat maakt je in ieder geval geen slachtoffer van de kuren van een ander. De daad hoef je niet goed te keuren maar je kunt wel gewoon verder leven. T.o.v. bezit e.d. is het belangrijk dat je zelf initiatief blijft nemen in het jezelf een plezierig leven bezorgen. Dit is iets wat je altijd zelf in de hand hebt en niemand je af kan nemen. Grenzen aangeven is belangrijk, het hoeft geen oorlog te worden en geen ego-strijd om je gelijk te halen. Gewoon simpel zeggen hoe je ergens over denkt is vaak al voldoende. En, het is de toon die de muziek maakt.
Mijn levenshouding is langzaam aan het veranderen van controle-freak naar vertouwen in het leven. Hoe iets komt zal wel het beste zijn, ook al snap ik het niet altijd.

Ik vind het leuk om met je in contact te blijven.

Groet Theo
thepo




BerichtGeplaatst: 18-10-2010 15:28 Reageer met quote

Hoi Mariska,

Hoe gaat het met je ?

Groet Theo
mamyro




BerichtGeplaatst: 19-10-2010 8:45 Reageer met quote

Hi Theo,

Goed om weer even van je te horen! Toevallig heb ik gisteren heel vluchtig even de MC-site bekeken, maar had geen tijd op uitgebreid naar je te zoeken.

Met mij gaat het wel, up en down. Vorige week was een hele slechte week, voelde me echt waardeloos. De twijfel blijft, het lijkt wel een monster dat me op de meest onbewaakte momenten besluipt. Soms (ik zweer het je) voel ik het gevoel me gewoon echt bekruipen, dan trekt het vanuit mn buik omhoog, echt bizar. En als ik dan zeker denk te weten wat ik nou eigenlijk wil, word ik 's nachts badend in het zweet wakker van angst. Gaat beide kanten op; denk ik dat ik zeker weet dat het gewoon op is --> angst. Als ik weet dat ik nergens naar toe wil, blijf lekker zitten --> angst en twijfel. Het is echt om knettergek van te worden en op sommige dagen moet ik echt alle zeilen bijzetten om mn meiden nog een beetje fatsoenlijk door de dag te loodsen. Laat ik t zo zeggen: toen Antonie dr een eind aan had gemaakt, kon ik me zomaar voorstellen hoe je je voelt als je wanhopig bent en geen andere oplossing meer ziet. Ik ga geen gekke dingen doen hoor, geen zorgen, maar het geeft mn buien zo af en toe goed aan.

Ik zit sinds 2 weken dan eindelijk bij de psycholoog, en met haar hoop ik verder te komen. Uitzoeken hoe ik nou eigenlijk in elkaar zit, wat mn angsten zijn en hoe kom ik daaraan? Het lijkt soms wel alsof ik niet gelukkig wil/durf/mag zijn van mezelf. Ik bedoel, ik heb toch alles wat mn hartje begeert? Een man die van me houdt, 2 prachtige kinderen, financieel en huis goed geregeld, tijd voor een leuk sociaal leven, goede baan, en toch kan ik heel blij worden van de gedachte van mezelf in m'n eigen huisje, op mezelf, beginnend aan een nieuw leven. Ik hoop soms dat mn man thuiskomt en tegen me zegt dat-ie t niet meer trekt, ik kan me de voorgestelde opluchting al bijna voelen. Gaat-ie niet doen hoor.

Over het algemeen vechten de emoties om voorrang: ik voel me sterk en zelfstandig, dan weer waardeloos, egoistisch en ondankbaar, om nog maar niet te spreken wat ik op dergelijke momenten van mezelf als moeder vind. Vervolgens word ik weer recalcitrant en boos en eis ik het recht op mijn gevoelens op en dan begint de hele riedel weer van voren. En ik weet niet hoe ik die molen stilzet....

Het zit nu wel allemaal bij mij, het gaat me niet eens om wat mijn man wel of niet zou moeten doen of laten of zeggen. Deze chaos zit echt bij mij en ik zal m zelf moeten uitpuinen. Is geen fijne klus, heb er geen zin in maar ga er wel tegenaan..... Ik moet wel, heb geen keuze.

Goed, al met al een niet al te opbeurend verhaal dus, sorry. En jullie? Hoe is het met jou en Marian?

Groetjes,
Mariska
thepo




BerichtGeplaatst: 19-10-2010 13:07 Reageer met quote

Hoi Mariska,

Door de ervaringen die ik heb opgedaan in mijn relatie en de vele verhalen die gehoord en gelezen heb, durf ik wel te stellen dat je in een midlife crisis zit. Niets mis mee. Je bent op een punt aanbeland dat je voor jezelf gaat overwegen welke kant je op wilt in het leven. Het is goed dat je momenteel bij een psycholoog zit. Die kan dat proces begeleiden en je wellicht behoeden tegen onverstandige uitspattingen. Al kan het best zijn dat je relatie het niet overleefd‚?¶.De drive die je ondervind ken ik maar al te goed. Zijn de angsten die je onderweg hebt opgedaan. Zijn allemaal ‚??kleine Mariska‚??s‚?Ě die schreeuwen om aandacht. Ja, je kunt ze letterlijk voelen. De energie zit in je lichaam. En meer is het ook niet, opgeslagen energie. Irritatie, angst, pijn, onzekerheid, enz. Google maar eens op ‚??pijnlichaam‚?Ě dan wordt het duidelijk.
Onderstaand gedicht heb ik er wel eens over opgeschreven :

Ik ren en sta stil.

Ik rende.
Ik rende heel hard en heel ver weg.
Maar ik weet niet waarom‚?¶
‚?¶en ik weet niet waarheen.

Ik weet alleen‚?¶
‚?¶dat ik niet stil wou staan.
Want als ik stil stond, werd ik ingehaald.
En dat doet pijn en maakt me gek.

Maar m‚??n achtervolgers lachen erom.
Laat maar lopen, laat maar rennen.
We zitten aan een touwtje.
Waar hij heen gaat, gaan wij.

Ik kon niet meer, ik was op.
En daar kwamen ze, in volle getale.
De één na de andere. Maar ik was moe.
Kon het gevecht niet meer aan.

Ik was op. ‚??Okay, kom maar. Doe maar wat je wilt‚?Ě.
En ze kwamen van overal.
De angst uit m‚??n buik.
De woede uit m‚??n rug. En het verdriet uit m‚??n keel.

Ze waren hysterisch.
Teisterden mijn geest.
Hielden me uit mijn slaap.
En gaven hun hysterie aan mij.

Maar de angst voor de angst was niet nodig.
Ze waren banger dan mij.
Al jaren leefden ze in het donker.
En nu ik stil stond kwamen ze tevoorschijn.

Allemaal verzameld door de jaren heen.
Geen aandacht gegeven want in de toekomst lag het geluk.
Maar het geluk zit niet in de tijd.
Niet in gisteren maar ook niet in morgen.

Het geluk bezoekt je als je stil staat.
‚??Ik was er al maar je zag me niet‚?¶
‚?¶je hebt me overladen met troep‚?¶
‚?¶je keek de verkeerde kant op‚?Ě.

En toen je eindelijk naar mij keek‚?¶
‚?¶zag je alle troep.
Maar ik ben er altijd geweest.
Gewoon, hier, nu.

En ik sta stil.
En kijk naar jou.
Je reikt me de troep aan.
En ik ruim het op.

En moet lachen om m‚??n verzameling.
‚??Tjonge, deze heb ik ook nog‚?Ě.
En je komt meer en meer in beeld.
Door de troep schijnt jouw heldere licht.

En ik weet‚?¶
‚?¶dit is mijn thuis.
Meer heb ik niet nodig.
Alles is er al.

Sterkte bij je zoektocht. En geef je gevoelens de ruimte.

Ik heb een punt achter onze relatie gezet. Reden dat ik de scheiding in werking heb gezet was het beeld van mezelf waar ik over 2 jaar wil staan : ik wil weer gelukkig zijn. Mijn eigen geluk maken. Toen ik dat beeld helder voor ogen had was de beslissing snel genomen. Het "wachten" maakt mij te ongelukkig, ik doe het niet meer. Marian maakt ook teveel geld op (weliswaar van haar eigen rekening), van die bron van ruzie wil ik af. Bovendien heb ik door haar te maken met een puber. Zet zich alleen maar tegen mij af, zoekt grenzen op, enz. Door de wachtende houding in te nemen verwacht ik niet dat ze ooit terugkomt, juist daarom niet. Door "definitief" te breken en het initiatief aan haar te laten komt ze mogelijk nog eens terug. Inderdaad de deur staat nog op een kier. Maar ik sluit niets meer uit van mijn kant.
Uiteindelijk wordt je in dit proces toch geleid door je gevoel. Eerst ga je voor je partner en je gezin, maar langzamerhand kom je tot het omslagpunt dat je voor jezelf gaat. En bij dat punt was ik gekomen.
Ja, heftig. Maar het is niet anders, ik sluit een hoofdstuk in mijn leven af en begin aan een nieuwe.

Groet Theo.
mamyro




BerichtGeplaatst: 19-10-2010 13:26 Reageer met quote

Jeetje Theo, dat is zeker heftig! Ik vind het heel verdrietig voor je, ik heb diep respect voor het gevecht dat je levert en hoe je daarmee omgaat, echt waar! Heel, heel veel sterkte en kracht voor jou en je kinderen toegewenst. Ik hoop dat jullie hier zo goed mogelijk doorheen komen met elkaar, want hoe de relatie ook heet (huwelijk, ex-partners, co-ouders): een relatie blijft het altijd door jullie kinderen.

Ik realiseer me ook steeds meer dat ik toch in die k*t MC lijk te zitten, en daarom zit ik, as we speak, me te registreren op het forum. Komt vooral door het verhaal van Suzie, waarin ik me zo herken. Ik verdwijn dus voorlopig niet van de radar, en ik hoop dat we elkaar via de MC-site zullen kunnen blijven steunen!

Voor nu, heel erg veel sterkte, ik leef heel erg met je mee, m'n tranen (die sowieso erg hoog zitten) zijn nu voor jou en Marian.

Heel veel liefs,
Mariska
opinie




BerichtGeplaatst: 06-12-2010 16:16 Reageer met quote

Even een bericht voor Thepo,

wat een verhaal en zo veel wijsheid ervaar ik bij jou

dat gedicht lijkt wel op de stroming advaita vedanta ..

ben je daar bekend mee ?

groet opinie
thepo




BerichtGeplaatst: 22-08-2011 15:23 Reageer met quote

Hallo Opinie,

Ik kijk sinds heel lang op deze site en zie jouw vraag. Maarreh, de advaita vendata ken ik niet. Maar wil hem wel lezen....

Groet Theo
inanna




BerichtGeplaatst: 06-07-2012 13:47 Reageer met quote

zonet gelezen, gelezen, gelezen... wat een herkenning... auw en toch ook een diepe zucht... dank jullie wel voor het delen...
Mariskavl




BerichtGeplaatst: 19-12-2012 9:30 Reageer met quote

mamyro, thepo, ook ik heb jullie relaas met heel veel aandacht gelezen, want zit in ongeveer dezelfde situatie. Kunnen jullie even vertellen hoe het met jullie gaat?
Mariska
Index > Het Restaurant > Huwelijkscrisis of ordinaire midlife crisis? Bookmark and Share
Pagina 4 van 5  

Vorige  1, 2, 3, 4, 5  Volgende

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016