Het medisch discussie forum voor
lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Psyche > Aanvallen stress zenuwachtigheid
Auteur Onderwerp: Aanvallen stress zenuwachtigheid
danoon




BerichtGeplaatst: 11-01-2010 13:33 Reageer met quote

hallo iedereen.

Ik heb iets heel raars en vervelends.
Ik heb de laatste 2 jaar last van aanvallen, plotselinge zenuwachtigheid, ineens alsof mijn hart uit mijn borstkas wil springen, warmte, ademhaling, en dit om de kleinste dingen in een gesprek bijvoorbeeld, ik word dan heel erg ongemakkelijk durf mensen niet aan te kijken, wil weg,gewoon vreselijk!, Alsof iemand een verschrikkelijk beledigend kwetsend en confronterend ding tegen je zegt voor een grote groep mensen zo voel ik me dan, ongeveer. Ik wil hierdoor amper nog wat doen. Het liefst zit ik thuis, doe niks. En uitgaan gaat ook wel, want dan zuip ik me toch lam. Maar ik kan amper een normaal gesprek met iemand voeren, omdat ik bij de kleinste woorden/zinnen al in paniek raak.
Ik ben naar de dokter geweest heb verschillende medicijnen gehad, maar deze werken niet.
wat te doen? Crying or Very sad
Google.
Wensput




BerichtGeplaatst: 12-01-2010 1:18 Reageer met quote

Rustig blijven je weet al hoe het voor jou zit dan op zo'n moment het jezelf vertellen en rustig blijven niet ervoor weglopen dan hoop ik voor jou dat je ermee overweg zal kunnen gaan met een beetje tijd het zelfs verdwijnt. Liefs.
str3ssk1p




BerichtGeplaatst: 26-01-2010 23:43 Reageer met quote

Ik heb (helaas) hetzelfde probleem sinds ik langdurig overspannen ben geweest (en een tijdje psychotisch). Gek genoeg zijn er genoeg momenten waarop ik me prima voel, en dat zijn precies de momenten waarop ik tot rust kom. Al ik terug kijk naar mijn jeugd heb ik onbewust altijd de rust opgezocht en snap ik nu pas dat ik onbewust tegemoet kwam aan de lage stressdrempel die ik heb, ik trik me altijd terug en was best wel een einzelganger.

Idioot genoeg heb ik me in het heden een ontzettend stressvolle baan aangemeten dus ik loop daar dagelijks tegen het probleem aan, na een uurtje werken ben ik helemaal 'aan'. Resultaat is dat ik 90% van de tijd mentaal gesloopt thuis kom omdat ik continue met allerlei onzindingen bezig ben in mijn hoofd vanwege de hoe stressload, mijn hersenen krijgen daardoor blijkbaar een overload en bepaalde stofjes in mijn hersenen doen gekke dingen met mijn gedachten. Mensen zien het daarbij ook nog een aan me vervelend genoeg want ik durf ze dan nauwelijks aan te kijken omdat ik me absoluut geen houding kan geven.

Daarnaast heb ik nogal wat fobien en ben ik soms zo gevoelig dat de minst of geringste verwensing in mijn omgeving op mij inslaat als een bom (terwijl het op dat moment niet over mij gaat). Ik word rood, raak in paniek en wil het liefste wegkruipen. Ik dacht vroeger ook vaak dat men het continue over mij had achter mijn rug om of dat mensen me uit zaten te lachen.

Ondertussen ben ik er achter dat er maar een storende factor is in mijn leven en dat ben ik zelf in combinatie met stress en een enorme kleine hoeveelheid zelfvertrouwen. Wanneer mijn stressniveau stijgt raak ik stukje bij beetje mezelf kwijt en word het een chaos in mijn hoofd. Wanneer ik de rust opzoek dan gaat het ook weer vanzelf over.

Ik kan het mijn financieel niet veroorloven om een rustiger baan aan te nemen en sterker nog dat wil ik niet . De uitdaging die ik ben aangegaan en de groei die ik hierdoor heb doorgemaakt door over mijn angst hen te stappen en mijzelf continue met mijn problemen te confronteren door mezelf in situaties te brengen die mij dwingen me daar continue overheen te moeten zetten hebben mij ver gebracht.

Ik heb er meer inzicht door gekregen over wat ik allemaal wel kan en dat 100% van mijn angsten niet reeel blijken te zijn. Blijft het feit dat ik er hinder van blijf ondervinden, maar ik laat er me niet door afremmen. Dan vinden mensen me maar een rare, als ze de moeite en de tijd nemen me te leren kennen onder -niet stressvolle- omstandigheden merken ze dat ik eigenlijk best wel normaal ben (voor zover je dat bij een doorsnee mens kunt zeggem).

Ik wil je alleen maar aanraden hetzelfde te proberen en jezelf voor niemand te verstoppen!! Het kost je een hoop energie maar je krijgt er eigenwaarde en zelfvertrouwen voor terug.

Succes!
Index > Psyche > Aanvallen stress zenuwachtigheid Bookmark and Share
Pagina 1 van 1  

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2009
Medisch Forum