sanden
|
 Geplaatst: 23-12-2009 19:23 |
|
|
Wie kan mij helpen?
Ik ben een meisje van 23 jaar en heb sinds mijn negende jaar al suikerziekte. Mijn suiker is altijd vrij ongeregeld geweest. Nu sinds een dik een jaar heb ik hem aardig onder controle. Alleen nu sinds een jaar heb ik wel ontzettend veel last van aanvallen die volgens de doktoren en het ziekenhuis onverklaarbaar zijn.
Vorig jaar april kreeg ik mijn eerste aanval. Ik zei nog dat ik me té goed voelde, alsof ik iets had gehad. Ik stond op en voor ik het wist viel ik al neer. Ik begon hevig te trillen, mijn ogen draaiden alle kanten op, had op mijn tong gebeten, hevig ademen. Eigenlijk vrij veel symptomen voor epilepsie, maar het ziekenhuis zegt dat dat niet zo is. Nadat mijn vriend 112 heeft gebeld en de ambulancebroeders aankwamen kreeg ik een glucagenspuit, hierna was mijn suiker pas 5! Dus lijkt het wel alsof mijn suiker te klaag heeft gezeten. Ik heb trouwens ook altijd hypo’s goed voelen aankomen.
Na deze aanval heb ik kort erna er nog een gehad met precies dezelfde symptomen alleen voelde ik nu wel dat ik te laag zat met de suiker. Terwijl ik al een halve rol dextro op had gegeten, ging ik alsnog om.
Voor drie weken werd ik ook niet goed. Dit was ook nog eens bij Popstars. De ambulance die gelukkig nog voor de deur stond zag het gebeuren en hebben mij meteen buiten gezet. Ik had net gegeten en de suiker was goed, maar toch zakte ik door mijn benen. Ik ben niet weggeweest. Toen ze mijn bloeddruk deden meten was die 90/50. De broeder zei dat ik me anders maar eens moest controleren op bloedarmoede of ijzer te kort. Dit heb ik gedaan door middel van bloedprikken, alleen hier kwam niets uit. Nu ben ik vorige week op mijn werk weer omgegaan. De suiker zat goed en ineens onder het lopen voelde ik mijn ogen wegdraaien. Uit angst ben ik meteen dextro gaan eten, maar ben toch weer omgegaan. Mijn collega die het meemaakte zei dat ik, zoals hiervoor genoemde symptomen had, maar ook aan een kant van het gezicht blauw werd. Een huisarts die het toevallig zag kwam erbij en heeft mij toen twee glucagenspuiten gezet. Nadat mijn collega 112 belde en de ambulance arriveerde en mij op het werk had afgezet was mijn suiker 6. (en dit na twee glucagenspuiten?!)
Eenmaal thuis bleef ik maar overgeven en was kapot. Het is nu al zo ver dat ik nergens meer alleen naar toe durf. Ik ga niet naar drukke plaatsen en als ik met mijn hondjes wil lopen moet of mijn moeder of mijn schoonmoeder meelopen omdat ik dit niet alleen durf.
Is er iemand, of weet iemand wat dit kan zijn? De een zegt epilepsie, de ander stress etc. Of is er iemand die deze aanvalleen ook heeft of heeft gehad en weet wat het is of kan zijn, laat het me alstublieft weten want het ziekenhuis in Venlo zegt standaard ‘ik weet het niet’.
Arlyne |
|
|
