|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Psyche > Is dit een depressie of niet?
|
| Auteur |
Onderwerp: Is dit een depressie of niet? |
koe
|
 Geplaatst: 08-12-2009 21:06 |
|
|
Hallo mensen,
Ik weet dat jullie geen doctoren zijn. Maar misschien kunnen jullie als 3de persoon al zien of ik
mezelf nu wel of niet depressief kan noemen  !
Als jong kind heb ik altijd al rare fratsen gehad.
Erg op mezelf, bang dat niemand me aardig of waardig vond enz. Rond mijn 8ste kreeg ik ineens het idee dat iedereen over mij deed praten. In mijn pubertijd ging dit weg.
Ik werd erg vrolijk en sociaal. Vond het fijn om onder de mensen te zijn. Dingen gingen de goede kant op.
Op jonge leeftijd aan de vriendjes.
Heel onschuldig zou je zeggen. Totdat ik te verkeerde tegen kwam. Leuk een aardig, maar al snel nietmeer.
Zo zou blijken dat het een erg bezitterige relatie was. Huiselijkgeweld (geestelijke en al een klein beetje lichamelijke mishandeling).
Lang geduurd, en de nasleep ook.
Bij psycholoog geweest en na 2 jaar vond ik het tijd om op eigen benen te staan.
Alleen kom ik niet af van mijn negatieve gevoelens.
Ik kan de klok erop zetten wanneer ik me goed of minder goed ga voelen. Down en Up, 2 uitersten.
Dit gevoel komt vaak vanzelf, en daarna de negatieve gevoelens. Ik kan me ook heel goed voelen.
Maar diezelfde dag door één woord of beeld ook weer minder.
Ben heel erg wantrouwig geworden. En al wil ik het graag, ik vertrouw niemand. Overal zoek ik wat achter.
Dit doet mezelf ook veel pijn.
Had graag alles anders gezien. Hoe anderen leven: Veel vrienden, stappen ... dat heb ik niet en nooit echt kunnen opbouwen en dat doet me pijn.
Ik kan niet echt zeggen dat er een moment is geweest waarop ik echt gelukkig ben! Ik kan lachen, soms gemeend, maar vaak niet zo intens als t ooit geweest is.
T is net alsof mijn hoofd niet kan.
Ben ook erg bang dat ik zo blijf de rest van mijn leven.
Ik wil graag een naam hieraan geven, omdat het blijkbaar niet lukt om die gevoelens (die vaak ineens komen) te remmen.
Ben aan t denken om terug te gaan naar psycholoog, maar tegelijkertijd bang dat het nergens op uitloopt.
Nou dit was mijn verhaal in het kort.
Heeft iemand misschien soortgelijke gevoelens?:$
Gr Koe |
|
|
|
|
janientje
|
| Geplaatst: 08-12-2009 23:26 |
|
|
hai koe,
Ik denk niet dat je dit zomaar een depressie kunt noemen. Hier zijn waarschijnlijk andere dingen/aandoeningen de oorzaak. Hoe en wat zullen wij als derde persoon nooit met zekerheid kunnen zeggen.
Zou zeggen ga indd terug naar die psycholoog (of een andere) en vraag om een uitgebreider onderzoek over wat er met je aan de hand is.
Geef daarbij ook heel duidelijk aan dat je gewoon wil weten voor jezelf wat er is en dat je er dan ook aan kunt gaan werken.
Heel veel succes,
Janientje |
|
|
gradaf
|
| Geplaatst: 15-01-2010 12:02 |
|
|
Hallo koe
Ik ben geen dokter of zo maar je bent bij een psycholoog geweest en heeft ze nooit tegen je
gezegd dat je PTSS zou kunnen hebben. Wat ik zo
bij je lees komt dat aardig overheen. Ik zelf heb
dat ook door mijn verleden.
Ik heb een psycholoog die dat goed heeft uitgelegd.
 Ik doe daarbij het koolhydraten dieet en
het werkt echt ook op je geestelijke gezondheid. 
Ik zou zeggen probeer het voor een bepaalde tijd om te kijken of het ook bij jou werkt, maar hou je er wel aan voor minstens vier weken dan merk resultaat. |
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 1 |
  |
|
