|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Psyche > Bang hulp te zoeken
|
| Auteur |
Onderwerp: Bang hulp te zoeken |
MeBa
|
 Geplaatst: 11-09-2009 1:45 |
|
|
Hallo mensen, ik heb me zojuist geregistreerd tijdens mn zoveelste nacht wakker omdat ik opzoek ben naar wat hulp. Eerst op deze manier maar ik hoop verder te durven gaan...
ik zit al jaren in een dip. en het wordt met de dag erger. Ik ben verschrikkelijk onstabiel labiel verdrietig emotioneel onzeker boos, over alles... kan niks opbrengen terwijl ik 70% werk. Verpest mn ralatie met mn vriend.. Rook wiet om al mn gevoelens te onderdrukken.. ik weet het, nooit doen, stomstom. Maar het helpt. tijdelijk. En als ik voor mn werk weg ben (ik ben stewardess) drink ik alcohol. Alleen dan komt alles eruit.. En wordt ik de dag erna wakker met spijt dat ik alles weer verpest heb.
Ik zit in mijn ergste dieptepunt nu. Alleen durf ik er met niemand over te praten. Ik zou zo graag niks meer voelen en dingen oplossen... Ik wil zo graag een pilletje die mn emoties opzij zet werken aan mn problemen. Het zijn er inmiddels niet één meer..
Maar ik durf niet, voel me zo lomp om naar de huisarts te gaan: Hallo meneer, ik heb zo'n beetje het beste leven wat ik maar zou wensen.. maar ben te labiel voor woorden. Waarom..?? Ik haat mezelf zo erg. pff.. ik maak alles kapot.
ik weet t ff echt niet meer. aanstellerij.. alleen overheerst t zo erg dat iedere dag verschrikkelijk is en geen doorkomen meer aan.
Ik durf niet naar mn huisarts.. (!!)
niemand weet het, alleen mn vriend weet dat ik gestoord aan het worden ben en die staat op het punt het uit te maken. dan kan ik ook nog een ander huis zoeken.
Kan iemand mij ajb helpen.. ik ben volgende week 24 en zou zo graag weer gewoon happy zijn. Ben stewardess.. hartstikke leuke baan. leuk huis, leuke vrienden. En voor nu nog een top vent die me steunt maar er nu echt niks meer van begrijpt. Alleen kan ik alleen nog maar binnen zitten mezelf haten.
Pls geen reacties als: stel je niet aan, zoek het uit en ga ergens anders zeuren.. ik weet echt even niet meer wat ik moet doen.  
X MeBa |
|
|
|
|
lizsy
|
| Geplaatst: 11-09-2009 8:43 |
|
|
Jeetje wat ontzettend vervelend voor je dat je je zo voelt!
Ik herken wat in je verhaal alleen ben ik geen drank geen pillen en geen wiet gaan roken. Maar het idee dat je eigenlijk hartstikke gelukkig moet zijn...(door je goede baan door je lieve vriend door dat je eigenlijk alles heb wat je wil) en nog ben je dood ongelukkig... Die fase heb ik ook gehad.
Ik had alles voor elkaar, leuke vriend waarmee ik samenwoonde in een supermooi huis. We hadden beide werk wat we leuk vonden en goed betaald kregen leuke vrienden iedereen stond achter ons. Voor veel mensen het blijkbare perfecte leventje. Maar ik toen en jij nu voelt je in tussentijd ongelukkig en waarom dat snap je zelf niet.
Als ik terug kijk naar die periode snap ik het nog steeds niet.
Maar ben intussen wel oprecht gelukkg.... Hoe ik dat voor elkaar heb gekregen.... tja inderdaad.... hulp zoeken!
Je hoeft je niet te schamen... ga naar je huisarts leg het uit. En doet hij bot (wat ik me niet voor kan stellen) Dan is het gewoon een ongevoelige eikel eerste klas! Maar echt, je zal er zoveel beter van worden.
Dan nog 1 tip.... echt al die hulpmiddelen van je (om even geen emoties te voelen) laten je daarna alleen maar in een dieper dal vallen. En dan kun je niet meer zonder....
Ik wil je heel veel kracht toewensen. Het is niet makkelijk om de tweede stap te zetten. Maar de eerste heb je al gedaan en dat is je probleem erkennen!
Veel liefs lizsy |
|
|
Heleen
|
| Geplaatst: 11-09-2009 9:02 |
|
|
MeBa: je stelt je NIET aan. Echt niet. Je zit in nood en hebt hulp nodig. Ik wéét dat jij bij jezelf denkt: "ik heb een leuke baan, lieve vriend, een goede relatie met m'n ouders (of wat dan ook, in ieder geval goede dingen om je heen) dus ik heb eigenlijk geen réden om me zo te voelen." Maar zo werkt het niet. Je hebt je emoties als mens niet altijd zelf in de hand. Zoals ons lichaam ziek kan worden ook wanneer het ons voor de wind lijkt te gaan, kan ook onze geest, buiten onze schuld om, soms ziek worden. Je kunt je dan schijnbaar zonder reden diep ongelukkig voelen, of angstig, of gefrustreerd en boos. En net zoals je medische hulp moet zoeken als je een lichamelijke ziekte hebt die niet vanzelf overgaat, moet je psychologische hulp zoeken wanneer je psychische klachten hebt die je functioneren negatief beïnvloeden.
Wees dus niet bang om hulp te zoeken. Soms heeft bijvoorbeeld een depressie of een angststoornis niets te maken met de huidige omstandigheden, en je huisarts wéét dat. Die zal dus echt niet vinden dat je "niet moet zeuren" omdat je bijvoorbeeld een leuke baan hebt. Evenmin als hij/zij iemand met lichamelijke klachten wegstuurt omdat die zulke leuke kinderen heeft. Het één heeft soms weinig tot niets met elkaar te maken, en op dit moment heb je gewoon hulp nodig.
Probeer het onderscheid te leren kennen (hoe moeilijk ook!) tussen terechte en onterechte gevoelens. Iemand die bijvoorbeeld depressief is, zal zich voortdurend schuldig voelen over het feit dat hij ziek thuis zit. Dit is echter geen terecht schuldgevoel, maar een direct gevolg van de ziekte. Jouw angst om hulp te zoeken heeft waarschijnlijk ook meer te maken met je psychische klachten van dit moment dan dat het een reëele angst is. Want artsen of hulpverleners sturen iemand die hulp nodig heeft niet zomaar weg. De goede niet, in ieder geval. Dus je angst is begrijpelijk, maar niet reëel. Ga dus naar je huisarts, leg je verhaal uit, en zoek hulp.
Heel veel succes! |
|
|
chocola
|
| Geplaatst: 11-09-2009 9:36 |
|
|
Ik vraag me af of je wel langs de huisarts moet?
Misschien kan hij je telefonisch gelijk wel een verwijzing geven naar een psycholoog - want dan krijg je het vergoed (zover je polis aan geeft)
Mijn tip is dat je wel iemand moet zoeken bij wie je en goed gevoel hebt!
Ik ben voor een adere reden bij een psycholoog geweest - bevestiging nodig dat de ME niet tussen de oren zit 
Maar goed, had bij 1 telefonisch al bijna ruzie gemaakt 
Degene waar ik wel naar toe ben geweest was heel gezellig en "open". Haar bevestiging dat ik het goed deed was toch nog prettiger dan ik had verwacht.
Reacties om mij heen waren positief, wat ik ook verwacht bij jou!
Meeste mensen vinden het juist goed en dapper dat je hulp zoekt voor problemen.
Denk eraan dat de enige die je kan helpen - jijzelf bent - andere mensen kunnen je handvaten aanbieden.
succes! |
|
|
MeBa
|
| Geplaatst: 12-09-2009 8:59 |
|
|
Bedankt voor de reacties...
alleen is de dag na mn bericht alles iets erger geworden. mn vriend heeft me uit huis gegooid, mn spullen in mn auto geflikkerd hij kon het niet meer aan...
nu sta ik soort van op straat, ben weer terug bij mn ouders maar dat is tijdelijk want die hebben ook niet veel plek..
ik ben behoorlijk in de war.. Ga volgende week maar even langs mn huisarts. |
|
|
anoniemVDH
|
| Geplaatst: 08-02-2010 16:34 |
|
|
Jezus joh!
ik snap je vriend niet zo goed! juist op zulke momenten heb je de kans om jezelf te bewijzen, dat je er voor iemand kan zijn, dat je iemand een hart onder de riem kan steken! en op zo'n moment maakt hij het uit en gooit je op straat... belachelijk!
maar voor jou vind ik het helemaal erg! je bent nog in de bloei van je leven en je kan er nog zo veel meer uithalen!
wanneer is het begonnen en om welke reden als ik vragen mag?
heb je er veel over gepraat of juist alles opgekropt?
vind het daper van je dat je het zo aan pakt!! je hebt er genoeg bij die niks doen en het maar laten aan kloten!! meissie, het feit dat je hulp zoekt betekend dat je doorzettingsvermogen hebt, dat je wilt veranderen, dat je een doel hebt gesteld voor jezelf! nu alleen nog de goede weg volgen en je bereikt je doel!!
als ik je ergens mee kan helpen.. doe ik het graag!! als je iets kwijt wilt, stuur een berichtje terug en ik zal je antwoorden!!
Gr. en SUCCES!! |
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 1 |
  |
|
|
