Rugpijn met uitstralingen naar been/benen


Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.

Index > Spier- en gewrichtsklachten > Rugpijn met uitstralingen naar been/benen

Auteur

Onderwerp: Rugpijn met uitstralingen naar been/benen

*Annette*

Geplaatst: 17-11-2009 21:23

Vanmorgen bij de neuroloog geweest, wacht op oproep voor MRI, zal zo'n 2-3 weken duren. Die moet uitwijzen of het een hernia is of niet... Moest m'n opleiding en stage maar op een laag pitje zetten ... m'n eerste leerjaar ga ik dus niet halen... Mis veel te veel stage, loop erg achter .

Google.

*Annette*

Geplaatst: 19-11-2009 12:01

4 december MRI, 9 december afspraak bij neuroloog voor uitslag...

*Annette*

Geplaatst: 11-12-2009 11:48

Op de MRI foto's was duidelijk te zien dat er slijtage op me ene onderste ruggewervel zit (hoe kom ik op jonge leeftijd daar al aan ??), een begin stadium van een hernia. Ben weer terug/door gestuurd naar de revalidatiearts voor verdere behandeling, 30 december kan ik daarheen, eerst zou het pas februari worden. Dus opnieuw afwachten... Kreeg pijnstillers mee en verder rustig aan doen... Aan de ene kant duidelijk wat er is, maar verder nog onduidelijkheid van hoe of wat...

trudy

Geplaatst: 11-12-2009 14:23

Misschien heb je het geluk dat de hernia zich nog terugtrekt dat gebeurt vaker. En ja wat is jong het komt vaker voor dat jonge mensen al een hernia hebben die uiteindelijk maar dat gebeurt niet zo heel vaak geopereerd wordt als hij echt op een zenuw drukt en daardoor voor uitval in een been zorgt of dat je niet kunt plassen of het niet meer op kan houden. Dat laatste is dus de waarschuwing dat echt mis is en je ervoor moet zorgen dat je acuut bij een arts terecht komt.

*Annette*

Geplaatst: 16-12-2009 16:21

Heeft iemand enig idee hoelang het revalidatieproces is bij een (beginnende) hernia??

*Annette*

Geplaatst: 21-12-2009 22:37

Ik krijg steeds meer pijn in me benen en vooral ook in m'n bekken. Weet soms op bed niet hoe ik liggen moet. Kreeg als pijnstillers tramagetic 200mg mee, alleen die hebben totaal geen effect . De eerste dagen had ik erg last van de bijwerkingen werd er erg moe, duf en licht in me hoofd van, ook kreeg ik erge jeuk. De scherpe randjes waren van de pijn af, maar nu merk ik geen verschil zonder en met het gebruik van tramagetic . Volgende week bij de revalidatiearts eerst maar eens om andere pijnstillers vragen, de neuroloog vertelde me wel dat ik ook altijd nog pijnbestrijding kon krijgen... Al vind ik dat wel heel ernstig klinken.

zonnestraal01

Geplaatst: 24-12-2009 15:57

hoi annette wil je even heel veel sterkte toewensen en blijf voor jezelf opkomen he? vooral als je teveel pijn hebt, ik hoop dat je daar snel van verlost bent zeg.. gr marjolein

Renato

Geplaatst: 28-12-2009 17:26

Hoi Annette, Jemig, wat herken ik jouw verhaal zeg. Sterker nog, ik heb nu reeds 3 jaar dezelfde klachten en het is om moedeloos van te worden. Ben al bij meerdere artsen geweest en niemand die een goeie diagnose kan stellen of nog erger, de moeite neemt om de oorzaak van mijn klachten naar voren te krijgen ... ook ik ben bij een revalidatie arts geweest en toen ik de vraag kreeg "wat verwacht je van ons" en ik daarop antwoordde "ik hoop dat ik via jullie de oorzaak van mijn klachten boven water kan krijgen met daarop volgend een gerichte revalidatie", kreeg ik te horen: "wij kunnen je niet helpen" Toen stond ik weer buiten met mijn goeie gedrag ... mijn huisarts 'denkt' dat het vanuit mijn onderrug komt en wil verder geen onderzoeken meer laten doen bij artsen. Ik moet ermee leren leven! Neuroloog zag slijtage van de T9 wervel op de mri scan en ben daarvoor bij de pijnbestrijding geweest. Zonder resultaat. Uit de laatste mri scan kwam naar voren dat ik vernauwingen heb in mijn onderrug. Mijn huisarts adviseerde een sportarts, waar ik ook geweest ben. Maar ook hij nam niet eens de moeite om zich over mijn klachten aan mijn linkerzijde lichaam te fermen. Dus daar stond ik weer buiten ... Ik ben een vechter en wil dat men alles uit de kast haalt om mij te helpen ... ik voel me nu een roepende in woestijn. Pijnstillers helpen niet. Ik probeer elke dag te wandelen om zodoende te bewegen, maar als ik mijn huisarts vertel dat het wandelen soms niet eens mogelijk is door de pijn, zit hij mij aan te kijken alsof hij water ziet branden ... Nou het enige wat er brandt is mijn linkeronderrug, linkerbil en hele linkerbeen tot aan mijn linkervoet toe. En ik wil daar vanaf!

*Annette*

Geplaatst: 28-12-2009 20:53

Hoi Renato, Wat vreselijk rot voor je ! Je huisarts denkt dat je klachten vanuit je onderrug komen, dit is ook wel een beetje te bevestigen aan de hand van de laatste MRI, je hebt een vernauwing in je onderrug. Wat waarschijnlijk natuurlijk ook de klachten en de pijn veroorzaakt... Maarja dat je niet eens serieus genomen word om verder te kijken o.i.d. is natuurlijk niet netjes... En eens naar een andere huisarts? Pijnstillers helpen niet, bewegen is niet mogelijk door de pijn... Dan zou ik toch maar eens stappen ondernemen (al kan ik dat wel even heel gemakkelijk zeggen, maar ik snap heel goed dat het wel ontzettend moeilijk is!). En een second opinion in een ander ziekenhuis? Ik zie er vreselijk tegen op om naar die revalidatiearts te moeten, ze bekte me de vorige keer behoorlijk af, ze was boos omdat me huisarts me daar heen had gestuurd, ze kon niks bijzonders vinden, maar stuurde me toch maar even langs de neuroloog omdat ik zulke zere benen had... Maar wel graag willen weten wat er uit de onderzoeken van de neuroloog komt ... Magoed ze wou me wel verder behandelen... ben benieuwd. Alleen als ik jou verhaal dan lees... sja dan komen er toch even twijfels boven. Al voelde ik me toen totaal niet serieus genomen, en dan moet ik er nu weer heen. Brr... Gelukkig voelde ik me door de co-assistent en de neuroloog wel serieus genomen. Ik heb al zo'n 3 maanden niet meer met m'n hond gewandeld. Geregeld komt het beest bij me staan, met een blik in z'n ogen van wanneer gaan we weer eens weg... Sterkte!! @ zonnestraal01/Marjolein; Bedankt!

*Annette*

Geplaatst: 29-12-2009 16:26

Vanmiddag werd ik gebeld door het ziekenhuis i.v.m. de weersomstandigheden die ze voor morgen opgeven werd me gevraagd of het ook goed was als de arts mij telefonisch beld. Ze moest namelijk nogal een eindje rijden. Achja waarom ook niet, hoef ik tenminste niet naar dr toe . Oorzaak is bekend, lichamelijk onderzoek is dus niet meer nodig . Ik ben benieuwd wat voor 'plan' ze heeft gemaakt... Al ga ik van te voren maar eventjes een aantal dingen op papier zetten voor het geval ik dichtklap en er niet naar vraag of het vergeet te zeggen.

Google.

*Annette*

Geplaatst: 30-12-2009 12:19

Vanmorgen werd ik gebeld door de arts, ik kon wel gewoon weer naar fysiotherapie moest ik de fysiotherapeut maar vertellen wat er aan de hand was en over zo'n 2 a 3 maanden moest ik weer bij de revalidatiearts komen om te kijken hoe het ging. Het kwam een beetje op mij over van het valt allemaal wel mee... het was niets ernstig. Dat weet ik ook wel, maar toch blijf ik het vreemd vinden dat ik op m'n 20ste al slijtage in me rug heb. Ik vraag me dan ook af of het wel verstandig is om verder te gaan met m'n opleiding, het eerste jaar haal ik waarschijnlijk toch al niet. En het is wel veel staan, lopen en tillen. Nadat ik een aantal vragen stelde, ik hou stage en school maar een halve dag vol, daarna lig ik plat. 's Nachts word ik geregeld wakker, weet dan niet hoe ik liggen moet. Op tramagetic heb ik geen effect, terwijl het wel zware pijnstillers zijn. Ik heb meer pijn, dan mijn klachten eigenlijks zouden moeten geven . Ben nu doorgestuurd naar een revalidatiecentrum, waar een team is van artsen, fysiotherapeuten, ergotherapeuten, maatschappelijkwerker ed. Het heeft een bepaalde naam, iets van ruggenplan, maar ik verstond het niet zogoed door het accent van de arts. Ik krijg daarvan een oproep, al kan het wel 6-8 weken duren . De arts was geen voorstander van pijnstillers, snapte ook niet waarom de neuroloog mij zulke zware pijnstillers mee gaf (ibuprofen, diclofenac ed. mag ik niet hebben/kan ik niet verdragen i.v.m. maagklachten). Je kwam anders toch terecht in morfineachtige pijnstillers, wat de arts niet wil. Als het helemaal niet gaat, dan contact opnemen met de huisarts. Maar toch maar zo proberen met paracetemol.

Sofie...

Geplaatst: 05-01-2010 10:52

Hoi Anette, Is het misschien niet een idee om ook eens een pijnpoli te bezoeken? Zij kunnen vaak veel doen met je pijn en je misschien dmv behandeling wel een stuk minder pijn laten hebben. Het is vervelend dat je je niet serieus genomen voelt en mocht je twijfelen dan kan je altijd een 2e mening ergens anders gaan doen. Je bent idd jong voor slijtage maar erg ongewoon is het niet. Vaak heeft het dan ook met aanleg te maken. Mijn problemen zijn eigenlijk ook al jong begonnen alleen heb ik er heel erg lang geen aandacht aan gegeven. En ik heb ook nog gewoon doorgewerkt in de zorg. Misschien stom maar ik wist niet dat mijn beenklachten vanuit mijn rug kwamen. Echte rugpijn heb ik wel eens gehad als een spit maar dat ging altijd weer over. Denk wel dat je idd moet uitkijken met je werk. Je weet nu al dat je rug niet al te best is en dan je rug zwaar blijven belasten lijkt mij ook niet echt goed voor je rug. Ik ben ook niet voor pijnstillers maar als de pijn gewoon te erg word moet je toch ook iets hebben om vooruit te kunnen. Bewegen is goed zeggen ze maar als je zoveel pijn hebt en daardoor dat niet kunt lijkt het mij beter om pijnstillers te hebben. Dan kan je iig nog wel redelijk normaal bewegen. Ik hoop voor je dat de revalidatie je toch wat meer duidelijkheid en minder klachten zal brengen. Zo'n rugteam is ook niet verkeerd denk ik. Zo word er op verschillende manieren naar je gekeken en je kunt dan ook beter behandelen. Wens je veel succes met revalideren en ik hoop dat het je van je klachten af kan helpen! Groetjes, Sofie

*Annette*

Geplaatst: 06-02-2010 23:04

Hoi Sofie, Bedankt voor je reactie, ik zag het nu pas... De neuroloog zei me toen dat ik evt. nog pijnbestrijding kon krijgen, maar ik had het idee dat die revalidatiearts het allemaal wat te nuchter bekeek en het gewoon maar op psychische gooide. Bij het revalidatiecentrum wordt er idd op verschillende manieren naar je gekeken, ook naar de pijn en wat doet dit met je. Er werd me gelijk al verteld door de neuroloog dat ik absoluut niet meer de zorg in mocht enja over m'n huidige opleiding werd weinig gezegd. Al wil ik het er wel over gaan hebben bij het revalidatiecentrum. Ik weet zelf dat de kans erg groot is dat ik hiermee stoppen kan. Dan maar weer opzoek naar wat anders... Al zal het wel richting de administratie zijn. Afgelopen week had ik het er nog met iemand over, en die zei met zo'n rug hoef je het werk echt niet te doen... Afgelopen week heb ik eens na het revalidatiecentrum toegebeld, ben het wachten gigantisch zat... iedere keer die o zo gemene pijn, me een oude oma voelen. Zeg wel eens heb nog net geen rollator nodig . Kon deze of volgende week een oproep verwachten... heb nog niks gehoord dus ik wacht het maar rustig af. Als ik maar voldoende rust hou is de pijn dragelijk... Neem geregeld paracetemol (1000mg) in, de ene keer helpt het wat de andere keer niet... Bewegen zit er gewoon bijna niet in, probeer nu van de bushalte na school steeds lopend te gaan dan heb ik iig zo'n 20 minuten beweging op een dag. Wandelen enzo kan echt niet... Vorige week was het erg mooi weer, zonnetje scheen mooi in de sneeuw. De hond kwam al eens heel leuk bij me bedelen... maar het kan gewoon niet . Daarbij komt dat ik door de stress/spanning (alles bij elkaar) vreetbuien krijg... de weegschaal gaat alweer omhoog. Laats ben ik een hele dag op school geweest, 's avonds veel pijn en het gevolg was de volgende dag erg moeilijk kunnen lopen en veel pijn... Ik hoop dat ik snel terecht kan bij het revalidatiecentrum en de pijn snel verminderd... Groetjes Annette

pretje

Geplaatst: 27-02-2010 22:12

hoi annette. wanneer is de rugpijn bij jou het ergst, ik weet sinds augustus dat ik becherew heb liep ook steeds met rugpijn met uitstraling naar benen.ochtendstijfheid, word minder na een warme douche , lopen word de stijfheid minder maar na de dagelijkse dingen word de rugpijn weer erger, moeite met omdraaien in bed, wakker worden van de rugpijn. ik heb ook gerevalideert maar niet voor de bechterew, bij mij werd het ook gegooit op stress, spanning. je word erg geconfronteerd met jezelf. omgaan met pijnn en er komt een psygologe, ergotherapeut aan te pas. ik moest na 8 maanden maar naar het GGZ pijn zat tussen mijn oren nu 2 jaar later weet ik dat ik bechterew heb, dus niks tussen mijn oren. ik heb geen reumafactor in mijn bloed, dus erg lastig om er dan achter te komen. sterkte en groetjes anna.

LadySteffie

Geplaatst: 28-02-2010 11:05

Ik herken een heleboel uit je verhaal, heb momenteel ook hele erge last van onderrug/bilspierpijn met uitstraling naar mijn been (zie mijn eigen onderwerp voor het uitgebreidere verhaal). Helaas kan ik je geen tips geven... Ik wilde je alleen veel succes wensen bij je herstel! Groeten Steffie

Geplaatst: 01-03-2010 0:45

Hoi Annette, Een bekend verhaal... wat betreft je klachten en wat betreft de artsen . Ik heb ook jaren zo doorgehobbeld. Uiteindelijk is bekend dat mijn artrose in de onderrug door scheefstaand bekken wordt veroorzaakt. Als het bekken scheef staat dan gaan ook je wervels wat scheef staan en die geeft vroegtijdige artrose/slijtage. Je bent nog jong, dus ik vermoed dat het beginnende artrose is en ik wil je dan ook adviseren om naar een chiropractor of osteopaat te gaan om je bekken te laten rechtzetten om verdere slijtage te voorkomen. Volgens mij las ik ook iets over dat je ene been lang is als de andere. In feite zijn de benen even lang, maar doordat het bekken aan de ene kant iets hoger staat, lijkt het alsof het ene been langer is dan de ander. Ook ischias kan zijn oorzaak vinden in een scheefstaand bekken. En met zitten heb je altijd meer pijn met een scheefstaand bekken dan wanneer je in niet zit. Als je alles laat rechtzetten bij chiropractor of ostheopaat en daarnaast misschien wat fysio om je spieren te versterken, of zelf iets van lichte sport gaan doen (zwemmen ofzo) dan zou je enorm kunnen opknappen. Sterkte!

pretje

Geplaatst: 01-03-2010 12:23

ik ga 1 keer per maand naar de fysio en zet alles recht wat maar scheef staat. ook maakt hij ruimte zodat ik weer wat beter kan bewegen vanwege de bechterew, mijn HA zei ook altijd dat het ichias was maar helaas het is nu bechterew heel wat anders.

Geplaatst: 01-03-2010 19:47

Hoi Pretje, Ik ben destijds ook op Bechterew onderzocht, omdat de klachten inderdaad op elkaar lijken. Ik ben door de hele medische molen geweest, maar gelukkig geen Bech.

pretje

Geplaatst: 01-03-2010 21:49

hoi mb bij mij heeft het met elkaar 20 jaar geduurt voor ze er achter kwamen, rond mijn 23e had ik al klachten. ik ben nu 43 en sinds afgelopen augustus heb ik de diagnose pas.3 jaar geleden in de botscan, ctscan niks te vinden geen reumafactor in het bloed geen hoge bezinking enz. kan soms jaren duren. groetjes anna.

Geplaatst: 01-03-2010 22:38

Ik heb het hypermobiliteitssyndroom en daar zijn mijn klachten van. Alles gaat steeds schots en scheef staan, dus ik weet zo zoetjes aan welke klachten je kunt krijgen als bepaalde gewrichten niet goed staan. Zodoende herken ik veel als ik andere mensen hoor over hun spier- en gewrichtsklachten. Daarnaast heb ik veel gestudeerd op deze onderwerpen. Bechterew is een rotziekte en is inderdaad moeilijk op te sporen. Sterkte ermee.

Google.

Index > Spier- en gewrichtsklachten > Rugpijn met uitstralingen naar been/benen

Pagina 2 van 3

Vorige 1, 2, 3 Volgende