Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Neurologie > Pijnpoli ervaring gevraagd
Auteur Onderwerp: Pijnpoli ervaring gevraagd
klaas01




BerichtGeplaatst: 18-05-2009 23:43 Reageer met quote

Hallo iedereen, ik wil graag persoonlijke Pijnpoli ervaringen verkrijgen.

Ieder die dus ervaring heeft of heeft gehad met de pijnpoli zou ik willen vragen wat uw ervaring daarmee was of is geweest.

Ik zat namelijk te denken aan de behandelingen die zij geven of dat een goede effect heeft gehad.

Waar is de behandeling meer in zijn geheel op gebaseerd.

Of bestaat de behandeling meer een deels uit het verstrekken van medicatie en hoe daarmee om te gaan.

Graag uw reactie, mijn dank is zeer groot voor uw genomen moeite.
G
Heleen




BerichtGeplaatst: 19-05-2009 8:52 Reageer met quote

Ik heb hele goede ervaringen op de pijnpoli. Bij mijn aandoening is er niet echt veel mogelijk op het gebied van pijnblokkades enzo, dus bij mij bestaat de behandeling uit het vinden van de juiste medicatie. Op dit moment sta ik niet meer onder controle, maar als er iets is, kan ik altijd komen. Ik heb een hele fijne arts daar, iemand die heel goed begrijpt wat pijn met een mens kan doen, beter dan mijn andere behandelaars. Voor mij is het een hele prettige gedachte dat ik op deze anesthesioloog terug kan vallen als het ooit weer minder zal gaan qua pijn, of als mijn andere artsen vragen hebben bij de medicatie die ik gebruik.
chantal*




BerichtGeplaatst: 19-05-2009 17:44 Reageer met quote

Hallo Klaas01,

Heb zelf goede ervaring ermee met pijnpoli.
Had ontzettende rugklachten, heb diverse "proef"prikken gekregen die op operatie kamer gezet worden.
Ze hadden later de goede zenuw te pakken en is een definitieve pijnblokkade gezet.
Arts zei toen wel ze noemen het een definitieve maar of dat zo is kan ik niet zeggen.
Volgende dag stond ik keuken te schrobben, is nu allen een jaar of 5 geleden gebeurd en heb tot op heden totaal geen klachten meer, 100% klachtenvrij.
klaas01




BerichtGeplaatst: 20-05-2009 3:24 Reageer met quote

@ Heleen & chantal

Ongelooflijk bedankt voor jullie alvast een reactie geven op mijn topic, ik heb deze al diverse malen gelezen hoe en wat betreffende de pijnpoli en jullie ervaring ermee. Ook dit zal ik meenemen ik een beslissing wat te doen ermee.

Heleen, ik weet niet wat het ziektebeeld is van jouw, maar ik heb zelf eens gekeken op 18 verschillende medicatie die eventueel voor mij geschikt zou zijn. Ik heb dan ook voor mijn ziektebeeld Lamotrigine Merknaam lamictal gevonden met de minste bijwerking vergeleken dat wat ik nu gebruik zoals Gabapentine. Deze medicatie is echt bende en helpt totaal niet mee, als ik ze slik verga ik meer van de pijn als ik dat niet slik. De bijwerkingen zijn gewoon absurd gezien dat als ik niet afgebouwd had, kon ik nooit dit artikel schrijven.

chantal

Nou ik sta er verstelt van chantal dat de pijnpoli dus zeer goed heeft geholpen voor je, en dat je zoals ik eruit op kan maken je leven weer hebt kunnen oppakken. Echter rugklachten kan ik niet vergelijken met de ziektebeeld die ik heb spijtig genoeg, maar toppie dat de klachten van je verdwenen zijn.

voor mijzelf is er een twee jaar geleden vastgesteld dat ik demiliresrende polyneuropathie heb, echter nu twee jaar later beging het erop te lijken dat het meer op die van het syndroom van Guillain-Barré.

Nu in de afgelopen twee maanden gaat het steeds meer achteruit, en dan met name mijn benen zoals armen en handen. De pijn kan ik eigenlijk niet goed beschrijven en de persoonlijke begeleider die ziet dit ook, hij rade mij aan zoals een andere organisatie dat ik naar de pijnpoli moet gaan.

Daarin tegen sorry als het zo klinkt zie ik geen geen baat bij, alleen zodra er medicatie uitgeschreven zal worden om de pijn wellicht ermee te verlagen. Nou daar gaan we dan ik wil geen medicatie die de pijn verlaagd, gezien de vele bijwerkingen die ermee gepaard gaan.

En spijtig genoeg heb ik afgelopen maandag dus medicatie gekregen zoals tramadol met paracetamol. Ten eerste ik kan dat niet innemen met de andere lichamelijke klachten, en daarnaast ik wil geen kastplantje worden zoals eerder het geval was met deze medicatie. Ik begrijp dan ook niet welke aanvulling die pijnpoli moet hebben hierin.

Dat als ik dan lees op websites aangaande de pijnpoli komt het erop neer dat de pijn bestreden wordt met medicatie. Zo ook dat je geleerd wordt om met de pijn om te gaan, okay kijk en dat is dus iets wat ik dan zeer vreemd vindt om om te gaan met je pijn.

Misschien zie ik dit helemaal verkeerd, gezien dat als je iemand een stomp zal gegeven in het gezicht en die persoon vergaat van de pijn, stuur je hem toch ook niet naar de pijnpoli zodat hij ermee leert om om te gaan met die pijn. Het lijkt mij meer dat de buiten wereld het niet mag zien dat je pijn hebt of iets mankeer, van die demiliserende polyneuropathie kom ik toch al niet meer van af.

Dit heb ik geaccepteerd zoals het is en verder zal worden, het is spijtig en triest dat het zo is maar ik moet wel verder in het leven. Mochten jullie er anders over denken wat ik hiervoor heb geschreven mag absoluut een mening op terug gegeven worden. Wellicht omdat ik het hierin totaal verkeerd zou kunnen hebben.

maar wederom hartelijk dank voor jullie reactie wat ik prijs stel.
Heleen




BerichtGeplaatst: 20-05-2009 9:13 Reageer met quote

Beste Klaas,

natuurlijk is het zo dat iedere aandoening anders is, en er zullen inderdaad gevallen zijn waarin een bezoek aan de pijnpoli geen uitkomst biedt. In mijn geval schat ik in dat de medicatie die ik gebruik de pijn voor 20-30% vermindert. Het is dus zeker geen wondermiddel, maar het stelt mij wel in staat om te functioneren.

Ik begrijp heel goed dat als je al van alles hebt geprobeerd, je een beetje sceptisch wordt bij dit soort dingen. Maar bedenk wel dat juist een anesthesioloog gespecialiseerd in pijnbestrijding dé specialist is op dit gebied, en dat die mogelijkheden heeft die de meeste van je behandelaars niet zullen hebben. Bij sommige mensen is het gebruik van pillen bijvoorbeeld niet effectief (genoeg) en dan kan er gekeken worden naar alternatieve toedieningsmethoden. Dan kun je denken aan iets relatiefs simpels zoals de morfinepleister ipv tabletten, maar het is bij veel soorten medicatie ook mogelijk om dmv een implanteerbare pomp de werkzame stof direct bij het ruggenmerg af te geven, waardoor er veel lagere doseringen nodig zijn (en je dus minder bijwerkingen hebt) om een veel beter effect te bereiken. Dit is natuurlijk een extreem voorbeeld en zeker ook voor een pijnpoli geen standaardbehandeling, maar ik noem het even om aan te geven dat er wellicht meer mogelijk is dan je denkt.

Verder denk ik dat je een nogal negatief beeld hebt van de begeleiding die eventueel gegeven kan worden bij het "leren leven met". De vergelijking met een stomp in het gezicht is hier niet op zijn plaats, want daar gaat het om acute pijn, en in het geval van de patiënten die op een pijnpoli komen, is er sprake van chronische pijn. Juist bij chronische pijn is het voor de patiënt vaak heel moeilijk om nog te genieten van het leven, en om nog dingen te doen die hij/zij vroeger deed. De truc is dan om bijvoorbeeld door middel van het leren kennen van je grenzen, weer wat meer controle over je leven terug te krijgen. Veel mensen met pijn hebben namelijk de neiging om door te gaan met een activiteit tot ze écht niet meer kunnen, om vervolgens compleet in te storten. Een dergelijk patroon leren herkennen en leren "luisteren naar je lichaam" kan je helpen om te stoppen vóór het moment dat je niet meer kunt, zodat je een minder lange hersteltijd nodig hebt. Zomaar één voorbeeld, maar leven met pijn is vaak niet gemakkelijk, dus als je op dit gebied begeleiding krijgt aangeboden, zou ik het als ik jou was met beide handen aanpakken.

Ik zou zeggen: geef het een kans. Sléchter zal het er niet door worden, toch?
chantal*




BerichtGeplaatst: 20-05-2009 9:46 Reageer met quote

Hallo Klaas,
Bij mij is de pijnpoli nooit met medicijnen aangekomen, die had ik al tig geprobeerd via de neuroloog.
Ze zijn gelijk met spuiten begonnen om zo te kijken hoe en wat.
Ook is de pijnpoli waar ik ben geweest niet bezig om om te leren gaan met de pijn.
Sofie...




BerichtGeplaatst: 20-05-2009 10:21 Reageer met quote

Hoi Klaas,

Tramadol is een medicijn waar je ook aan moet wennen. Neem dat nu vanaf sept 2008 elke dag en moet toch zeggen dat ik echt geen kastplantje ben. Verre van dat eigenlijk. Merk zelf eigenlijk helemaal niks meer van bijwerkingen alleen als ik de dosering zou ophogen. En neem toch een beste hoeveelheid op dit moment.

Ook ik heb een hele positieve ervaring met de pijnpolie. Zij luisteren naar je in tegenstelling tot vele artsen en zij begrijpen je pijn. Ook ik heb de medicatie niet via pijnpolie en alleen maar verschillende blokkades gehad en een onderzoek. Zij zijn ook bij mij totaal niet bezig geweest om te leren omgaan met de pijn maar juist naar hoe te bestrijden om de pijn zoveel mogelijk te verminderen.

Ik zou zeggen baat het niet dan schaad het zeker niet Wink

Groetjes,

Sofie
Amber95




BerichtGeplaatst: 20-05-2009 10:54 Reageer met quote

Hoi Klaas,
Ik heb ook bij de pijnpoli gelopen en mij heeft het niks geholpen, ik heb vreselijk veel medicijnen geprobeerd. Ook heb ik gabapentine gehad waar ik helemaal dol en shaky van werd, het zelfde geld voor de tramadol. Mijn behandeld arts(niet van het pijnteam) heeft ook weinig vertrouwen in het pijnteam, hij vind het te 'chemisch' dus toevallig belt de arts van het pijnteam vandaag en dan ga ik 'm vertellen dat ik ermee wil stoppen omdat ik er alleen maar slechter van word. Sterkte ! Groetjes, Amber
klaas01




BerichtGeplaatst: 22-05-2009 2:28 Reageer met quote

Mijn excuses voor mijn late reactie terug mensen, echter dit zal wel duidelijk worden in dit gedeelte.

Mijn denk wijze bij pijnpoli is bijna nihil, echter dat gene wat ik verneem wat de bedoeling aldaar bij de pijnpoli wordt uitgevoerd vindt ik nutteloos. Echter is dit dus niet helemaal waar, gezien dat ik alsnog dus vraag om informatie over de pijnpoli. Er zijn veel situaties die een rol spelen dat ik bijna verplicht wordt om naar de pijnpoli te gaan door de hulp instanties waar ik nu bij ben.

Het is een simpele vraag aan hen, en die vraag aan hen is dan ook weten Julie wel wat mijn chronische ziekte inhoud. Zo ook als weten jullie wel wat demiliseren polyneuropathy voor chronische ziekte is en hoe daarmee om te gaan als iemand zoals ik heb.

Op die vragen kunnen en weten zij geen tekst en uitleg te geven, zo ook niet dat zij absoluut niet eens weten tot welke grenzen je kunt gaan met deze chronische ziekte zoals de pijn die daarmee gepaard gaat. Mijn persoonlijke begeleider/bemoeizorg ziet dat ik enkele keren verga van de pijn, hij ziet dat ik niet goed de dagelijkse uitvoering kan verrichten en zo verder, alsnog gaat hij ervan uit dat ik als gezond mens alles kan uitvoeren en daar handel hij ook naar.

Echter er is met mij veel meer aan dan aan dan alleen de demiliserende polyneoropathie. Keer op keer moet ik de stukken die hier wordt geschreven wel 10 keer lezen om te proberen het te begrijpen wat jullie mij duidelijk willen maken. Daarnaast het terug schrijven en hopelijk met de juiste woorden. Dit komt ook allemaal nog eens doordat ik een ernstige geheugen probleem heb en daarnaast een niet aangeboren hersenletsel heb. Dit in combinatie van alle gebreken die je dan erbij hebt, is het simpel weg gewoon teveel voor mij geworden. Ik zoek mij rot naar de woorden om maar iets terug te schrijven, door overvloed aan informatie en het begrijpen maakt alles gewoon moeilijker. En dat wanneer je dan een persoonlijke begeleider hebt die je gewoon ziet als gezond persoon en maar blijft puschen om naar die pijnpoli te gaan.

Ik kan met mijn pijn omgaan, tot een bepaalde hoogte en dat heeft ieder mens.
Ik weet dat wanneer ik absoluut per direct moet stoppen met uitvoeringen
Ik accepteer dat ik deze chronische ziekte heb
Ik accepteer deze chronische pijnen heb tot natuurlijk een bepaalde hoogte
Als mijn lichaam zegt stop ga liggen of ga naar bed neem rust.

Enkele keren accepteer ik absoluut niet dat ik dingen vergeet, en wordt dan kwaad op mij zelf.
Ik accepteer ook dat ik vele beperkingen heb om dingen uit te voeren, zoals dit ook zeer traag gaat of lang duurt.

Ik zie hier positieve reacties, mensen die antwoord terug geven op mijn vraag, alleen ik kan het zeer moeilijk verwerken of hierop terug schrijven wat ik eigenlijk wil terug schrijven. Ik lees al dagen deze stukken waar veel postieve reacties worden gegeven waar ik veel aan zal ik kom weer terug met schrijven als ik de woorden kan vinden zoals beschrijven. Ik stop nu even ermee gezien dat ik het gewoon niet weet hoe te beschrijven of een antwoord op jullie uitleg te geven, mijn excuses.
chantal*




BerichtGeplaatst: 22-05-2009 17:44 Reageer met quote

Hallo Klaas,

Kan niet bepalen voor een ander wat goed is , totaal niet.
Ik denk wel wie niet waagd, wie niet wint.
Maar ik ken het gevoel van eigenlijk bijna gedwongen worden tot....
Ben zelf bij de pijnpoli in Oss geweest en daar behandeld door Dr.Braak en ik moet zeggen hij is geweldig, kan er niets anders van zeggen.
Wel heb ik 16 proefbehandelingen ondergaan, maar merkte aan de Dokter dat hij het hoe dan ook de zenuw zou vinden die de pijn veroorzaakt.
En uiteindelijk heeft hij hem gevonden en met een definitieve blokkade uitgeschakeld. (met stroom)
De behandeling op zich was niet erg prettig te noemen, wel goed verdoofd.
Maar ik kan alles weer en dat is wat voor mij telt en zou het dus zo weer ondergaan als dat nodig zou zijn.

Maar ik snap je volledig, over hoe je denkt.
Het is altijd zo makkelijk praten voor mensen net zo iemand als jou begeleider die zelf niet ervaren hebben wat chronische pijn is.

Toch zou ik zeggen: geef de moed niet op en zoek een pijnpoli wat bij je past, weet bijvoorbeelde dat Dr.Braak een lange wachtlijst heeft staan maar je krijgt er ook wat voor terug.

Veel sterkte !

ps. Heb nu zelf anderhalf jaar 24 uur per dag pijn aan een ander zenuwletsel, dus snap je gevoel volledig.
G
Heleen




BerichtGeplaatst: 22-05-2009 19:47 Reageer met quote

klaas01 schreef:

Ik zie hier positieve reacties, mensen die antwoord terug geven op mijn vraag, alleen ik kan het zeer moeilijk verwerken of hierop terug schrijven wat ik eigenlijk wil terug schrijven. Ik lees al dagen deze stukken waar veel postieve reacties worden gegeven waar ik veel aan zal ik kom weer terug met schrijven als ik de woorden kan vinden zoals beschrijven. Ik stop nu even ermee gezien dat ik het gewoon niet weet hoe te beschrijven of een antwoord op jullie uitleg te geven, mijn excuses.

Geeft niets Klaas. Aan je manier van schrijven is te zien dat je zoekt naar de juiste woorden, maar ik denk dat je goed genoeg duidelijk kunt maken wat je bedoelt te zeggen. Ik denk zelfs dat je preciezer formuleert dan velen van ons, omdat je zo nadenkt over je woordkeuze.

Ik begrijp dat het heel vervelend is als je het idee hebt gedwongen te worden om een behandeltraject in te gaan waar je zelf geen heil in ziet. Ik heb ook de gekste adviezen gekregen van goedbedoelende mensen die aan kwamen zetten met allerlei (vaak alternatieve) therapieën die in mijn ogen helemaal niet zinnig waren, en dat ook niet kónden zijn bij mijn aandoening. Dus ik snap wel dat je je misschien júist door het advies een pijnpoli te bezoeken, vaak onbegrepen voelt. Ik ken jouw aandoening niet, en ik kan onmogelijk zeggen of het in jouw specifieke geval nuttig is om een pijnpoli te bezoeken. Maar misschien kun je eens telefonisch contact zoeken met een pijnpoli en daar je vraag voorleggen, en vragen of zij denken dat ze iets voor je kunnen betekenen? Ik werd zelf in eerste instantie aangemeld bij de pijnpoli van een gespecialiseerd ziekenhuis waar de meeste van mijn behandelaars zitten, en daar gaven ze na bestudering van mijn dossier aan dat zij vooral een 'prikpoli' waren, en dat ik beter naar een ander ziekenhuis kon gaan, waar ze op de pijnpoli ook medicamenteuze behandeling toepasten. Daarop ben ik naar het dichtbijzijnde ziekenhuis gegaan, en daar word ik nog steeds naar volle tevredenheid begeleid.

Even iets anders, maar als jij je niet serieus genomen voelt door je begeleider, zou het dan niet goed zijn dit eens uit te spreken naar hem?

Neem gerust je tijd voor het beantwoorden en formuleren van je volgende reactie, ik kom wel weer een keer kijken hier. En als wij je kunnen helpen in de communicatie door wat meer duidelijkheid te geven of hier en daar iets anders te formuleren, geef dat dan gerust aan. Dus zijn er gedeeltes in mijn reacties waarvan je niet precies begrijpt wat ik bedoel, geef dat dan aan, dan probeer ik het anders te formuleren. Misschien maakt dat het hier en daar iets gemakkelijker voor je, want het lijkt me allemaal lastig genoeg, als je zo moet worstelen om een stuk tekst goed te verwerken voor jezelf en daar vervolgens op te antwoorden.
dikidi




BerichtGeplaatst: 28-08-2009 9:45 Reageer met quote

hey

ik heb zelf geen ervaring ermee maar ik zal de ervaring van mn pa opzetten

hij is nu al ruim 2 jaar thuis voor zn rug! hij heeft jaren terug al eens een hernia gehad en in eerste instantie dachten ze daar 2 jaar geleden ook aan! na veel pijn en heel veel onderzoeken is er geconstateerd dat hij 2 versleten ruggewervels heeft!en ook n dubbele hernia maar daar kunnen ze niet aan opereren

hij heeft eerst veel verschillende medicijnen gehad maar die hielpen niet goed hij bleef maar pijn houden! toen naalden in zn rug gestoken en onder stroom gezet! heeft een halfuurtje geholpen! hij kreeg daarna erg veel last van zn been. hij zei dit doe ik nooit meer in plaats van dat het minder wordt word het erger.

nu heeft hij 2 wk geleden een tijdelijke tens gehad om te proberen in combinatie met morfine. en dat wrkt heel goed! nu krijgt hij a s maandag een tens voor vast! dus gewoon een voor zichzelf!tens is een kastje met draadjes en je moet dan pleisters op je rug plakken en er staat stroom op! hij moet dan geloof ik 3 kwartier de stroom erop hebben en dan een half uurtje nie en zo de hele dag door. met die stroom (in kleine schokjes) proberen ze de zenuwen los te trillen zodat hij minder pijn heeft. en het werkt heel goed! hij is er erg tevreden over!

nu maar hopen dat het blijft werken!

liefs dikidi
raven1961




BerichtGeplaatst: 05-09-2009 9:09 Reageer met quote

Ik heb een jaar bij de vu pijnpoli gelopen.
Dokter Zuurmond is De specialist op dit gebied.
Ik heb twee jaar tramadol geslikt en 3 jaar methadon.
Na de behandelingen bij zuurmond ben ik medicijn vrij.
En ook de prikken om de acht weken zijn over.
Ik vond het een feestje, om pijn vrij te zijn na die prikken.
Soms voor 6 7 weken soms 2 tot 3 weken.
Maar je tankt even bij, je kunt weer eens een periode dingen doen die je door je pijn gewoonlijk niet doet.
Maar ik blijf zeggen als rug patient heb je levenslang.
Als ik nu de pijn op voel komen neem ik me zelf in acht en ik ben 17 kilo afgevallen dat is natuurlijk ook beter.
Klaas ik weet niet waar je woont maar de VU is een goed ziekenhuis.
Maarrr alleen bij Zuurmond, die zit op maandag.
sterkte Raven
Meilan19




BerichtGeplaatst: 05-09-2009 9:48 Reageer met quote

Beste Klaas,
Zelf heb ik niet jouw ziekte maar last van Neurophatische pijn na een operatie. Ik zit bij de amc pijnkliniek en dat bevalt goed.
Ze hebben daar tijd voor je en proberen je leven zo aangenaammogelijk te maken; door te luisteren hoe jij je kwaliteit van leven ervaart en daar spelen ze op in.
Neemt niet weg dat ze je alleen medicatie of hulpmiddelen geven; Verder verwijzen je je vaak tegerlijkertijd door naar een eerste lijns psychologe of een andere hulpinstelling, omdat pijn nu eenmaal depressies enz.teweegkan brengen.
Ook ik heb veelmoeite met lezen en geheugen enz.
Om mij af te leiden van de pijn waarmee je toch opstaat en naar bed gaat heb ik een pijn! hyves aangemaakt;
Hier praten de mensen over allerlei ervaringen geven elkaar steun en er worden echte vriendschappen gesloten.
Misschien vind je daar wel je lotgenoten, die je hun kant van hun verhaal kunnen en willen geven@
het adres is: http://www.Pijn1.hyves.nl
Veel liefde,sterkte,kracht en vooral voor jou veel Lichtpuntjes!
Groetjes, Lanneke
klaas01




BerichtGeplaatst: 24-09-2009 4:09 Reageer met quote

Beste mensen, eindelijk na een lange tijd kan ik eindelijk aan ieder die hier op deze topic heeft geschreven terug schrijven.

Inmiddels was ik zelf in eind mei van dit jaar gestopt met de medicatie gabapentine. De reden hiervan had te maken met het feit dat bij een NPO uitslag mij even werd mede gedeeld door de organisatie Symfora (meregaard) te Almere dat ik absoluut totaal niets mankeer, dat er absoluut totaal nergens iets van mij bekend was dat ik een zenuw/spierziekte zou hebben. In die periode daarvoor heb ik een NPO onderzoek laten verrichten, van daaruit konden zij mij ook aangeven dat ik niets mankeer en of dat zij konden zien vanuit die testen dat ik neurologisch iets zou mankeren of dat de oorzaak zou zijn van mijn ongelooflijke pijnen door mijn lichaam heen.

Nadien bij die uitspraken omdat ik volgens hen toch absoluut niets mankeer, waarom zou ik dan alsnog verder doorgaan met de medicatie die ik slikte. Dit laatste lijkt mij dan ook zeer logies om dan te stoppen, en om eerlijk te zijn, ik ben ongelooflijk blij dat ik gestopt ben met het slikken van die medicatie gabapentine. Door het feit dat ik gestopt ben, ben ik ook een stuk scherper geworden, had minder pijnen, en ik ben ook iets meer gaan begrijpen welke spelletjes zij van kwintes zoals Symfora (Meregaard) met mij speelde.

Kwintes wat wellicht voor de meeste niet bekend zou zijn wat zij voor organisatie zijn zal ik in het kort even beschrijven. Kwintes biedt verschillende vormen van wonen afgestemd op de vraag van de cliënt of cliënt groepen. Een hostel behoort tot dit aanbod. Daarom willen Kwintes en de gemeente Almere nu een woonvorm ontwikkelen voor mensen die behalve psychiatrische problematiek ook een verslaving hebben. De mensen die in aanmerking komen voor wonen in het hostel, komen uit Almere en zijn blij om in Almere te kunnen blijven of om ernaar terug te keren. Cliënten krijgen intensieve begeleiding in een stabiele, veilige en rustige omgeving. Het aanleren van woon vaardigheden en weer structuur aanbrengen in het dagelijks leven zijn prioriteiten. Verblijven in het hostel kan in principe onbeperkt, maar doorstroom naar wonen in een reguliere woonvorm of zelfstandig wordt aangemoedigd.

Goed na dit hebben gelezen rijzen er bij ongelooflijk veel vragen op, dit gezien en zoals ik meen heb ik dit ooit wel eens beschreven in één van deze topics dat ik in 2007 mijn vrijwillig heb laten opnemen bij Symfora te Laren op de afdeling jullieana-oord. Dit werd mij des tijds aangeboden door de Stichting MEE. De bewoording was als volgt: Er werd naar mij aangeven door een medewerkster van MEE dat het verstandig zou zijn voor mij om mij op te laten op vrijwillige basis om mij te laten onderzoeken zoals mijn gezondheid weer op peil te brengen. Ik wilde dit heel graag, gezien dat ik ook wilde weten wat er nou in hemelsnaam met mij aan de hand was.

Zo gezegd zo gedaan, echter ik heb nog nooit begrepen dat wat het woord vrijwillig betekende hier kwam ik pas in 2009 achter toen alles samen begon te vallen. Eenmaal aangekomen bij Symfora te Laren, kwam ik er al snel achter dat ik in een kliniek was beland voor drugs en alcohol verslaafde, echter werd mij aldaar wijs gemaakt dat ik daar zat betreffende mijn geheugenverlies en andere kwalen die ik had. Na verloop der tijd wilde ik weg vandaar, gezien dat ik mij niet op mijn plaats hoorde aldaar zoals dat er zo onderdrukkende regiem werd uitgeoefend op je en zoals dat je over één kam werd geschoren als de rest. Daarnaast gingen de groep gesprekken alleen maar over alcohol misbruik zoals de verslaving ervan. Alsnog na aldaar enige tijd te hebben verbleven, kwam ook erbij dat ik compleet tegen de regels in ging die zij van mij eiste, dit laatste escaleerde tot een gesprekken bij het hoofd van mijn behandelaar. Dit wat ook niet verwonderlijk was, gezien het feit dat ik als patiënt zeer duidelijk aangeef als je wakker wordt gemaakt dat ik naakt onder het dekbed lig niet deze van mij af te trekken. Dit laatste had ik tot 2 maal zeer duidelijk aangegeven, echter na een seconde dat zij mijn kamer was uitgegaan en weer was terug gekomen trok zij alsnog het dekbed van mij af, zodat ik dus naakt op het bed lag. Na mij rustig aan te hebben gekleden en op weg was naar de grote zaal waar iedereen aan het eten was, heb ik die begeleidster op een dreigende toon aangesproken dat wanneer zij dit nogmaals flikte dat ik haar persoonlijk door de hele tent heen zou slaan. Ik ben van mening dat wanneer ik een vrouw aan zou raken op welke manier dan ook, en die vrouw zegt nee lijkt mij zeer duidelijk dat die vrouw dat niet wil. En dit laatste was dus ook bij mij het geval en mijn recht dat die vrouw niet aan mij moest komen en of dat dekbed van mij af moest trekken.

Nadien heb ik dan ook mijn ontslag ingediend om het feit dat ik volgens hen fout zat.

Echter in die periode van opname was alles geregeld voor mij dat wanneer ik thuis zou komen. Deze hulp was als volgt; Er zou aanwezig zijn een begeleider, een Spv??r zoals thuiszorg. Niets was aanwezig zoals dit juist zeer goed van te voren geregeld zou zijn, echter heb ik op den duur na diverse telefoontjes en drammen eindelijk thuiszorg gekregen. Echter de begeleider thuis bleef maar uit tot aan een gesprek in de maand september van 07. Er moesten alleen nog wat kopieën gemaakt worden als aanvulling van de gegevens die zij nodig hadden. In dat gesprek werd mij zoals mijn thuiszorg duidelijk gemaakt dat het wel lang zou gaan duren voordat er daadwerkelijk een thuis begeleiden aanwezig zou kunnen zijn.

Vanaf 2007 tot aan einde 2008 is er nooit enige contact geweest zoals een brief vanuit Kwintes vandaan. Begeleiding is ook nooit aanwezig geweest, dit had ik specifiek aangevraagd omdat ik in de gaten gehouden moest worden voor het feit dat al mocht er iets fout gaan met mijn lichaam. Dan kon er tenminste tijdig ingegrepen worden zo ook dat ik zelf duidelijk kon aangeven dat het thuis wonen absoluut niet meer lukt. Als het niet goed met zou gaan lichamelijk door mijn spier uitvallen of eventuele ander situaties, was ik tenminste veilig gesteld. Kwintes zoals ik al eender schreef is dus ook voor woonbegeleiding, en dat maakte voor mij het dagelijks leven een stuk veiliger. Inderdaad wellicht een 6 a 7 maanden verder ging het absoluut compleet fout met mijn lichaam die gepaard ging met zeer veel pijnen.

De huisdokter
Ik maakte ene afspraak bij mijn huisdokter, ik vertelde mijn verhaal. Ik vroeg mijn huisarts of ik ooit van mijn demyleserende polyneuropathie af zou kunnen komen. Haar antwoord wist zij niet, ik vroeg haar of er andere medicatie was dan alleen gabapentine, ook dit wist ze niet. Uit een antwoord die zij naar mij aangaf verbaaste mij ten zeerste, ze gaf mij ineens aan vanuit niets dat ze niet wist dat ik demyliserende polyneuropathie had. Op dit laatste kom ik laten ook op terug. Maar goed ik vroeg kan mijn medicatie verhoogd worden, wist zij ook niet maar keek nadien pas in haar boeken wat eigenlijk demyliserende polyneuropathie eigenlijk was. En eveneens ook naar de medicatie Gabapentine gezien dat zij dit dus ook niet wist wat dat was, echter schreef zij toen wel een verhoging van deze medicatie uit van 300 MG naar 900MG en zij daarbij dat, dat mijn top was en hield daarbij op.

Naar mate dat de tijd verstreek ging het alleen maar slechter en slechter met mij, ik kon amper lopen, slapen, en de hele bende die je maar kan bedenken kreeg ik totdat ik eigenlijk alleen maar dat de wereld voorbij trok van besef wat er gebeurde. Ik ben toen inderdaad ongelooflijk in de problemen gekomen gezien het feit dat ik blijkbaar alles van iedereen dat waar ik mee te maken kreeg aan nam. Totdat ik in aanraking kwam met politie, dit was dan in 08, op één op andere dag stond ineens Kwintes zoals Meregaard in mijn huis. Vanaf die periode is helemaal de ellende begonnen tot aan heden.

In het afgelopen jaar heb ik deze sukkels continue over mijn vloer gehad zonder enige resultaat van hulp. In het begin ergens in augustus 2008 zouden zij voor mij voedsel regelen via de voedselbank. Na 7 maanden aan de kop te zeiken van Kwintes mijn persoonlijke begeleider/bemoeizorg heeft hij nooit iets gedaan om ervoor te zorgen dat ik voedsel kreeg van de voedselbank. Dit laatste kwam doordat deze persoonlijke begeleider niet de moeite nam na 7 maanden even een telefoontje te geven naar de voedselbank. Echter een paar kennissen heb toen de voedselbank aangeschreven per mail, en de situatie uitgelegd. Als antwoord werd dan ook gegeven dat zij contact op moesten nemen met mijn persoonlijke begeleider die alleen dit kon aanvragen. Wederom na diverse mails vooral de laatste mail viel eindelijk het kwartje bij hen, gezien dat mijn kennissen aan hadden gegeven dat ik een inkomsten had per maand van 512 euro en dat vanaf dat ook al mijn maandelijks rekeningen werden betaald en maar 9 euro per maand overhield.

Kort daarna is dan ook de aap uit de mouw gekomen dat waarom ik geen voedselbank kreeg, mijn persoonlijke begeleider die van mijn financiële situatie af wist zoals ook dus mijn inkomsten, heeft aangegeven bij de voedselbank dat ik gewoon een volledige inkomsten had zoals ieder ander mens. In die 7 maanden heb ik zeer veel eten gestolen uit winkels om te kunnen overleven, met alle gevolgen van dien, mijn advocaat die ik alsnog heb heeft toen aangegeven dat wanneer ik gepakt zou worden dat ze hem direct moesten bellen. Gelukkig ben ik nooit gesnapt, maar het is wel zo dat het ongelooflijk triest voor woorden is dat een persoonlijke begeleider/bemoeizorg op die manier jouw ten gronde brengt.

Uitkering aanvragen
Mijn persoonlijke begeleider hielp mij mee om mijn uitkering aan te vragen bij de sociale dienst. Zonder mijn toestemming werd alle post van de sociale dienst naar Kwintes mijn persoonlijke begeleider gestuurd. De aanvraag heeft een bepaalde tijd dat het ingeleverd moest worden, op een dag kwam hij naar mij toe en zij je moet snel kopieën maken en heel rap opsturen die aanvraag ander kunnen wij het opnieuw aanvragen. Dit had hij dan ook vernomen van de sociale dienst een week daarvoor. Ik proberen om zo snel mogelijk de benodigde papieren en extra te koperen zoals opsturen in de zelfde week toen ik die aanvraag van mijn persoonlijke begeleider terug kreeg.

Een week daarna kreeg ik een brief van de sociale dienst dat waar ingeschreven stond dat de papieren te laat ingeleverd was en helemaal opnieuw aangevraagd moest worden. Naar mijn mening dat wanneer een begeleider die papieren binnen krijgt van de sociale dienst en al een week van te voren wist door een telefoontje vanuit de sociale dienst dat die papieren zo rap mogelijk ingeleverd moest worden dat mijn persoonlijke begeleider dan de moeite had moeten nemen om dan in de zelfde week die papieren aan mij af te geven en of door mijn brievenbus te deponeren.

Aanvraag Schulden sanering
Inmiddels ging ik met deze zelfde persoon naar een budget beheer om een aanvraag in te dienen. De opdracht was alle papieren bij elkaar zoeken kopijen maken en zo verder, echter hierbij had ik absoluut mijn hulp nodig omdat dat mij absoluut niet alleen lukte door die medicatie. 1 uur heeft hij gepraat gekeken naar de papieren maar totaal niest uitgezocht met mij samen. Hier ging dan ook weken overheen, totdat ik het zelf probeerde omdat ik hulp nodig heb en dat die aanvraag ingeleverd kon worden. De afspraak bij de budget beheer, die vrouw die dus ook mijn begeleider de opdracht had gegeven om mij mee te helpen en dat ook van hem verlangde was dus niet gebeurd, ik kwam dus met een bende aanzetten. Maar ik heb het alsnog zelf geprobeerd. Zij hoorde mijn verhaal aan aangaande mijn persoonlijke begeleider, deze vrouw die echt wel professioneel is in haar werk liep haar kantoor uit, toen ze terug kwam kon ik duidelijk aan haar zien dat zij een traan heeft gelaten. Zij gaf dan ook naar mij aan om externe hulp in te schakelen zoals humanitas. Deze is dan ook gekomen, en binnen 2 dagen was alles af om de aanvraag in te dienen.

Kwintes
Mijn persoonlijke begeleider had vorig jaar aangeven dat hij voor mij een andere woning ging zoeken die gepast was voor mij. Zo dus ook dat ik via de voedselbank mijn eten zou krijgen tot aan de uitkering rond was. Zorg verzekering aanvraag, die persoonlijke begeleider wist absoluut niet eens dat hoe die brief in moest vullen, en na veel moeite en pijn heeft dan ook mijn zus dit voor mij aangevraagd.De uitkering die hij op de eerste plaats ook al verkloot heeft mijn zus voor mij aangevraagd en is dan ook sinds mei een feit geworden.Alle papieren dat waar mijn persoonlijke begeleider aan mee zou helpen is nooit gebeurd en heeft het dus af laten weten. Tot aan de dag van vandaag met alle smoezen en afwijkende antwoorden of totaal geen antwoord terug geven naar mij niet zoals mijn zus.

Symfora (Meregaard)
De bedoeling was ineens dat ik een NPO onderzoek moest uitvoeren??? Wat heeft dat in hemels naam te maken met mijn lichamelijk gebrek. Maar goed ik heb het alsnog gedaan gezien dat er toen ineens gezegd werd dat dit nodig was om in aanmerking te kunnen komen voor begeleid wonen. De uitslag is dan ook bekend zoals ik dit in het eerste begin al heb geschreven.

Ik mankeer niets, ik heb geen zenuw/spierziekte en nergens iets bekend. Echter nu dat ik al een aantal maanden gestopt was met mijn medicatie, kon ik dan ook eens mij slag slaan met mijn persoonlijke begeleider. Eenmaal bij de neuroloog vroeg hij aan mij hoe het ging, ik koste het hele verhaal eruit en dat wat zij van de meregaard zoals kwintes hadden gezegd over mijn ziektebeeld. Aan de neuroloog kon duidelijk gemerkt worden zoals hij dit dan ook even zeer duidelijk maakte naar mijn persoonlijke begeleider dat waar zij mee bezig zijn en dat mijn ziektebeeld wel degelijk bekend was zoals beschreven in medische dossiers. De neuroloog vroeg dan ook aan mij, vertrouw jij mij, ik gaf hem een eerlijk antwoord, gezien de situatie in het afgelopen twee jaar kan ik er niet meer vanuit gaan dat ik iemand nog kan vertrouwen. Dit laatste kon hij dan ook mijn neuroloog zeer goed begrijpen, hij gaf aan om per direct onderzoeken uit te laten voeren die ik ook ongelooflijk graag wilde in plaats naar ene pijnpoli.

Ik was alsnog in het ziekenhuis met mijn persoonlijke begeleider en het gelazer begon per direct weer opnieuw. Gezien het feit dat ik een thorax foto moest laten maken zoals bloed prikken. Ineens kwam hij met een verhaal aan zetten dat hij per direct terug moest naar Almere en een andere patiënt. Terwijl hij aan had gegeven die dag aan mij te besteden, echter was het wel zo, dat hij ineens voordat wij naar de neuroloog binnen ging zijn telefoon aanzette en ging bellen. Maat goed een thorax foto kon er dan nog wel vanaf en dan moest hij echt wel direct terug. Eenmaal in de auto sprak ik hem aan met zeer duidelijke vragen zoals, NU weet je dat ik wel degelijk een zenuw/spierziekte heb, wanneer ga je nu eens het CIZ indicatie rapport klaar maken die al in mei opgestuurd had moeten worden. Ja zij hij die moet ik rap dichttimmeren omdat mijn hoofd al er over begon. Deze CIZ indicatie rapport was ervoor om thuishulp te krijgen, begeleid wonen te krijgen, en alle andere hulp vragen mee uit te kunnen voeren.
Nu 5 maanden verder heeft hij alsnog steeds niet het CIZ indicatie rapport aangemaakt en of verstuurd. Dit laatste met als antwoord, er is absoluut geen gegronde grondslag om een CIZ aanvraag aan te vragen. In de auto gaf hij ineens aan naar mij, het lijkt mij beter dat je naar je woningbouw toegaat en hen vraagt om een andere woning van hen te krijgen.

Mijn stoppen sloegen door zoals ook die van mijn zus die dit later ook vernam van mij. Echter in de auto wilde ik hem eigenlijk op zijn bek trappen rammen van de gehele ellende zoals achterlijk uitspraken en beloftes die naar mij zijn gedaan zoals het verkloten van alles wat je maar kan bedenken. Nu had hij persoonlijk gehoord van mijn Neuroloog dat wat zij nodig hadden om te horen als het ook daadwerkelijk waar was dat ik een demylerende polyneuropathie had. Dit laatste hoorde hij ook van mij neuroloog, De neuroloog zij ook tegen mij dat het ongelooflijk verstandig was dat ik gestopt was met mijn medicatie, gezien dat die totaal niet voor mij geschikt was. Met die gegevens die zij nodig hadden zoals bevestiging konden zij dan pas aan de slag gaan om voor mij een andere woning aan te bieden zoals de hulp vragen die ik heb uit te voren. Dit is echter nu dus 2 maanden geleden en er is absoluut totaal niest geregeld.

Meregaard NPO onderzoek, nooit bij stil gestaan maar de onderzoek heb ik mijn beste beentje voor gezet om hoge scoren te halen. Ik heb op 2 testen de kleurenkaart niet uitgevoerd omdat ik daar een black out van krijg zoals een storing in mijn hoofd. Ik heb nooit om pauze gevraagd, de NPO onderzoek werd keer op keer onderbroken door de Psychiater zelf met als antwoord, kan jij even wat drinken en een shagje roken.

Bij de uitslag, kreeg ik ineens te horen dat ik absoluut totaal niest neurologisch mankeer. Ik onderbrak keer op keer de test. Ik deed mijn best niet om de testen uit te voren zoals er dan ook ineens gezegd werd dat ik absoluut niet eens de moeite nam en in de bewoording van je nam de moeite niet eens dat je de indruk gaf dat je van te voren al gedacht zou hebben onee dat lukt mij niet. Als conclusie werd dan ook aangegeven dat de gehele test resultaat absoluut geen juiste beeld geeft wat er aan de hand is. Maar als antwoord was van alles dus, ik mankeer totaal niets, wel vreemd dat wanneer dan de andere persoon die er ook bij zat van Symfora ineens zegt, jaaaa wel laten je niet gaan hoor je moet wel in behandeling????? Wij zijn nu al bezig beneden dat wie nu jouw sturende behandelaar wordt, en ik weet het nog niet maar straks wel wie dat wordt dan hoor jij het vandaag of morgen ook wel van ons. Nou 3 maanden later was er nog geen brief gekomen met het verlossende antwoord.

Maar goed waarom zou ik naar een stuurden behandelaar gaan als ik absoluut niets mankeer??? Maar goed ik hobbel mee gezien dat ik hulp nodig heb, dus het eerste afspraak was gekomen yep inderdaad direct mijn laatste. Bij deze afspraak vroeg ik per direct waarom moet ik komen? De behandelaar zij nou omdat het nodig is gezien dat je behoorlijk wat mankeerde. Hoe maak je iemand in de war. Ik vroeg aan hem waar dienen deze gesprekken voor, wat gaat er gebeuren, wat is het eind resultaat. Hij legde iets uit wat nergens op sloeg en totaal ontweek hij mij vragen. Hij vroeg nadien aan mij, zullen wij een nieuwe afspraak maken, toen gaf ik al duidelijk aan nee. Dit laatste heeft namelijk te maken met het feit dat ik niets mankeer zoals dit gezegd was, ten tweede dat hij absoluut geen antwoord terug gaf op mijn vragen en ervan afweek, en ik heb thuis ook muren waar ik tegen kan praten die ook niets terug zeggen. Ondanks dat ik nee zij ik kom dus niet meer, maakte hij alsnog een afspraak voor de volgende keer. Met andere woorden mijn nee is dus het ene oor binnen gegaan en de andere kant weer uitgegaan. En dat is dan mijn behandelaar.

Inmiddels heb ik alle onderzoeken gehad in het ziekenhuis, afgelopen maandag ben ik zonder mijn persoonlijke begeleiding naar het ziekenhuis toegegaan en heb de uitslag aangehoord en die was als volgt;

Gezien het feit dat ik vanaf 2007 op de eerste plaats Neurotin uitgeschreven kreeg door mijn neuroloog is dat tijdens mijn opname in Symfora te laren veranderd naar Gabapentine zonder dat mijn neuroloog dit wist. In de jaren die daar opvolgde bleef ik deze medicatie slikken. Toen eenmaal de pijnen zoals alles wat je maar kan bedenken op lichamelijk gebied zo ook mijn verstands vermogen ging ongelooflijk achteruit. Toen ik bij mijn huisarts was geweest, werd die medicatie verhoogt van 300 naar 900MG zonder dat mijn huisarts daar verstand van heeft wat mijn eerste ziektebeeld was. Dat wanneer een huisarts niet weet wat het is en de klachten aanhoorde behoord zij mij als patiënt mij direct door te sturen naar het ziekenhuis wat dus niet is gebeurd. De medicatie werd dus verhoog, na mate de tijd verstreek werd het kwaad naar erger tot aan mei 2009 toen ik zelf gestopt was met die medicatie was een ongelooflijk goede keuze van mij geweest.

Bij de onderzoeken duurde de onderzoeken ongelooflijk lang, nu weet ik waarom omdat mijn neuroloog dit mij dan ook vertelde. De neuroloog vertelde mij, dat iemand met een demyleserende polyneuropathie kan daar vanaf komen door juiste medicatie gebruik zoals controle indien dat de medicatie zoals reactie van het lichaam geen problemen oplevert. Gezien het feit dat ik juist in 2007 van te voren mij in wilde dekken door begeleid wonen aan te vragen voor thuis kon dit in de gaten gehouden worden, dit wat er dus nooit van gekomen is door kwintes. Dat wanner die hulp wel aanwezig was geweest en ingegrepen kon worden door die begeleider was het volgend e namelijk niet gebeurd.

De neuroloog gaf aan dat de medicatie die hij voorgeschreven was, nooit veranderd had mogen worden zonder zijn toestemming, dit wat door Symfora te Laren is gedaan. De huisarts had met haar onkunde mij door moeten sturen naar mijn neuroloog wat zij niet heeft gedaan. Mijn huisarts mocht dan ook niet in die situatie op eigen initiatief de medicatie ogen verhogen met de klachten die ik had, maar mij direct door te sturen naar mijn neuroloog. Omdat alles veel te laat is nu en dat waar ik vanaf had kunnen zijn van mijn demyleserende polyneuropathie is het nu een feit geworden dat ik nu polyneuropathie heb.

Echter de neuroloog ging toen even achterover zitten in zijn stoel en begon toen nog rustiger te praten naar mij. Dit gezien dat hij zich ongelooflijk zorgen maakte gezien de uitslag die hij voor zich had liggen. Hij zij natuurlijk met wat uitwijkeling uitspraken dat er veel meer aan de hand is met mijn spieren dat wat hij tot heden nog niet gezien heeft, en dat bate hem zorgen. Hij gaf direct aan dat hij per direct mij de zelfde dag nog zou aanmelden bij het UMC te Utrecht aldaar. Gezien dat dit boven zijn kennis is gegaan en niet begreep wat er aan de hand was, en hij heeft dan ook daarop te weinig kennis in huis om daar verder een uitspraak zoals onderzoeken daarop uit te voeren.

Dan kom ik even op iets anders terug zoals beschreven staat in het begin. Ik heb een stempel gekregen door MEE Almere die mij aangemeld had bij Symfora te Laren. Deze vrouw die mij aangemeld heeft, heeft als grondslag aangegeven bij symfora dat ik een alcohol verslaafde ben. Hier ben ik dan ook sinds kort achtergekomen door zelf stappen te ondernemen wat de grondslag was van opname. Mijn Neuroloog begon er ook over, ik zij tegen hem, u vroeg des tijds aan mij of ik u vertrouwde dar heb ik toen een eerlijk antwoord op terug gegeven, Ik zal u nu op uw vraag ook een duidelijk antwoord geven en dat is nee ik heb en ben geen alcohol verslaafde. En zoals u weet heb ik toen der tijd aangeven dat naar mijn vermoeden is gekomen door in ademen van verf lucht. Ik gaf ook aan dat ik toen ik de onderzoeken kreeg, dat ik aan uw secretaresse alle papieren aangaande de verf en uitslagen daarvan heb afgegeven, in die papieren staat duidelijk beschreven door de arbeidsinspectie dat de verf het zenuw stelsel der mate aan beschadigen. Deze bleek in dat rapport niet aanwezig te zijn, wellicht in een ander rapport gezien dat hij wel gezocht had maar niets kon vinden op dat moment.

In het afgelopen jaar heb ik alle gesprekken opgenomen met mijn telefoon, ik heb alle bewijsstukken voor de opname en aanvragen die er zijn gedaan. Tot aan de dag van vandaag heb ik alsnog geen hulp en of dat er maar iets gedaan is voor mij. Ik heb nu in de afgelopen 3 jaar een hele hop shit over mij heen gekregen aan beloftes verwijten en de rest wat gewoon te triest woorden zijn en te kunnen beschrijven.

Maar aanstaande vrijdag heb ik het eerste gesprek met mijn advocaat over dit geheel, gezien dat ieder die vanaf 2006 met mij gemoed is zoals was aanklaag met alle bewijsstukken die ik heb.
Index > Neurologie > Pijnpoli ervaring gevraagd Bookmark and Share
Pagina 1 van 1  

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2013