Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Kinderziekten > Mijn kind heeft het over 'ver zien'
Auteur Onderwerp: Mijn kind heeft het over 'ver zien'
Jip




BerichtGeplaatst: 24-10-2011 9:19 Reageer met quote

raar om te lezen dat dit bestaat !!

dochter van 6 sinds een jaar deze ''klachten'' nachtmerrie huilen ...drentelt door haar kamer, praat onduidelijk en legt later...als ze eenmaal goed wakker is uit dat ze dingen ver weg ziet....raar en kwam regelmatig terug. het is een tijd weggeweest en sinds 2 maanden klaagt ze overdag over scheel zien...oogarts geweest, ogentest goed wat ik al dacht en oogmeting +2, het scheelzien of dubbelzien kunnen ze niet verklaren maar moesten ivm +2 een leesbril proberen.

Ze vergeet de bril gewoon en ik kom er niet duidelijk achter of het nu over is...een beetje zegt ze ze is ook best jong nog om goed te kunnen uitleggen , in dec terug komen bij de oogarts maar nu zijn de nachtmerries weer daar en ik vind het heel zielig dat ze zo bang is.
Ze vraagt om een nat doekje...deze legt ze dan op haar ogen zegt ze..dat helpt misschien zegt ze.
eenmaal een nachtmerrie te hebben gehad blijft ze naar beneden komen met elk excuus die je maar kan bedenken.
gisteravond dacht ik echt dat ze dat doet omdat ze bang is...ze zegt van niet.
we lagen in bed en om 21:20 kwam ze voor het laatst beneden. Ik hoorde haar huilen en een hard knal, ik hoorde dat ze ergens tegenaan liep, eenmaal op haar kamer kwam ze aangelopen vanuit de hoek van haar kamer, koud en bibberen.
ik heb haar in bed genomen om in ieder geval te zorgen dat ze wat slaap zou krijgen.
En wat ik voor het eerst dacht was....zij ziet dingen die er niet zijn, of iemand.......
Ik weet niet wat ik hier mee aan moet, ik heb het haar gevraagd en zij zegt nee. Ik vraag er verder niet naar want ik wil haar ook niet op ideeen brengen maar heb haar wel gezegd dat ze mij altijd kan vertellen als zij bang is of iets ziet...dat ik haar misschien wel kan helpen dan.

ik heb wel een verwijzing voor de kinderarts gevraagd.
Jip
Ad
w24




BerichtGeplaatst: 24-10-2011 9:35 Reageer met quote

dit klinkt indd wel heel appart.
ik ken et niet heb dit verder ook nog niet gehoord,
uhm heb je wel eens rustig met er gezeten en gevraagd of ze het in haar iegen woorden kan vertellen wat er dan is?..
dat je haar de tijd geeft en er rustig bij gaat zitten.
ik heb een x bij me neefje gehad die durfde niet te slapen ( is iets anders maar ook iets apparts)
hij durfde nameljk niet alleen op een kamer.
dit hebben wel meer kinderen.
maar ik zei tegen hem wat is er dan moet ik bij je blijven tot je in slaap valt.
nou zegt ie ik kandan toch niet slapen.
toen vroeg ik wat er was waarom hij niet durfde te slapen en dat hij er best over kon praten omdat ik zelf ook nooit alleen durfde te slapen,
waarop hij heel spontaan reageerde en zei oh wat had jij dan.
ik vertelde dat ik vroeger bang was voor spoken en begon daarna te lachen en zei maar die bestaan natuurlijk niet,
hij is gelovig opgevoegd waarbij ik dus tegen hem zei dat god bij hem is en dus rustig kan gaan slapen.
hij was bang voor de boze engel zoals hij dat zelf omschreef.
maar na dat ik dat zei wou en durfde hij wel te slapen,
heb hem gezegd dat ik wel zou b;ijven zitten en hij sliep daarna als een roos.
maare over jou kleine, weten de doktoren verder ook geen informatie? mocht je al het 1 en ander geprobeerd hebben?
en mocht ze er echt zon last van hebben miss te praten met een kinderpsycholoog. miss is dit iets wat kan helpen.
met kinderen is het altijd moeilijk om ergens achter te komen, of er echt iets is.
ik heb vroeger zelf ook vaak nachtmerries gehad en werd snachts wakker lag verkrampt in bed.
heb snachts een x op de gang gekeken vanuit mijn bed en dacht iemand te zien zitten, ik gaf geen kick en kroop snel onder de dekens.
dit is mij nog altijd bij gebleven,
en ik moet je stiekem vertellen dat ik het nog steeds eng vind om alleen te slapen snachts.
heb et idee nooit alleen te zijn.
miss een beetje een lang verhaal waar je miss niks mee hebt maar ik hoop dat je snel achter komt wat er aan de hand is zodat je kleine weer rustig kan slapen enz.

gr w24
thea




BerichtGeplaatst: 24-10-2011 19:09 Reageer met quote

kan het zijn dat je dochter misschien slaapwandelt Rolling Eyes zonder dat jullie het weten want slaapwandelaars geven gewoon antwoord Confused als je ze wat vraagt,ben zelf lang slaapwandelaar geweest en mijn jongste zoon had dit ook daarom.en dat scheel zien overdag, dat dat moeheid is van haar oogjes omdat ze onderbroken word in haar slaap en als dit vaak gebeurt lijd zo een kind er ook onder.en omdat ze zo klein zijn kunnen ze vaak niet precies uitleggen wat er nu is. heel veel succes Very Happy
Willemijn69




BerichtGeplaatst: 14-12-2011 22:00 Reageer met quote

Ik ben 42 en heb hier al sinds mijn 12e last van. Als kind vond ik het erg eng. Ik had (en heb) er vooral last van als ik mijn ogen te lang inspan (lezen). Na aandringen heeft de huisarts me doorverwezen naar de oogarts en die was er snel uit: het is een soort verkramping (spasme) ven de spier rond de pupil. Er is ook een medische naam voor maar die ben ik kwijt. Het zorgt ervoor dat de lens niet meer helemaal rond is waardoor mensen kleiner (en sommigen groter) zien. Volledig onschuldig, vaak groeien mensen er overheen. Hormoonschommelingen (pubertijd, overgang, schildklierafwijkingen) kunnen het enigszins beinvloeden maar dat hoeft niet. Voor mij was dit een enorme geruststelling. Ondanks dat het soms best hinderlijk is, heb ik ook een manier gevonden om er sneller vanaf te zijn: in de verte staren; mijn ogen op een bepaalde manier spannen (snel naar iets heel dichtbij kijken, bijv mijn handen) of gewoon rust nemen. Hopelijk hebben lezers van dit onderwerp hier iets aan!
VincentB




BerichtGeplaatst: 27-12-2011 0:10 Reageer met quote

Ik ervaar ook al jaren het Alice in wonderland syndroom. Heb er geen problemen mee maar vond het vroeger altijd eng. Mijn moeder heeft het zelf ook (gehad) maar durfde het daar met niemand over te hebben. Mijn nichtje heeft het ook dus misschien is er een vorm van erfelIjkheid. Ik ervaar het vaak als ik wissel van slaap ritme: dus als ik mijn tijden van opstaan en naar bed gaan verplaats. Wat voor mij altijd helpt is tv kijken. Dan gaat het over. Maar de laatste jaren vind ik het interessant. Tijdens mijn studie kon ik het soms opwekken. Mijn concentratie was dan Enorm. Wat ik nog wil proberen is om tijdens een ervaring 3D tv te kijken Smile

Ik zag in een vorige post dan er mensen onderzoek doen naar het aiws. Contact me op vincent.bouwmeester apenstaartje gmail.com als je denkt dat ik je kan helpen.
rbbrt




BerichtGeplaatst: 05-01-2012 23:57 Reageer met quote

Dit komt me allemaal heel erg bekend voor.. Ik heb ook het 'alice in wonderland syndrome' Ik kwam erachter toen ik een aflevering van house keek en de patient deze klachten had. ze hebben het erg goed verfilmd niet helemaal realistisch maar het kwam dicht genoeg in de buurt om het voor mij herkenbaar te maken.
Voor mensen die nieuwsgierig zijn hoe het is om dit soort dingen te zien raad ik aan om aflevering 4 van seizoen 8 de eerste 5 minuten te kijken.
Ik had het er met mijn dokter over en hij had er nog niet eerder van gehoord maar wel een patient die dezelfde klachten had.

mocht ik iemand kunnen helpen met een studie over dit syndroom laat het weten!
Eva Rosa




BerichtGeplaatst: 02-02-2012 21:33 Reageer met quote

Ik ben 19 en heb het Alice in woderland syndroom.
Ik heb 2 jaar bij Mentrum gelopen omdat ze dachten dat ik psygisch niet helemaal goed was.
Omdat ik dingen dus verder zie dan dat ze werkelijk zijn. Maar ook heb ik vaak last van hallucinaties. Ik kan bvb verf van de muur zien druipen.
Ik ben hier nooit bang voor geweest omdat ik wist dat het niet "echt" was. Maar vervelend is het wel.

Fijn om verhalen te horen van mensen die hier ook last van hebben.

Groetjes,
Eva

Ps: Ik heb er vooral last van in het verkeer, ik heb constant het idee dat mensen dichterbij zijn dan dat ze werkelijk zijn. En als ik aan het werk ben (in een restaurant) Loop ik vaak tegen tafels op.. haha
jasonh




BerichtGeplaatst: 06-02-2012 22:17 Reageer met quote

Toen ik een jaar of zeven jaar oud was, kan ik mij nog sterk herinneren dat ik een vreemd gevoel had als ik mijn ogen dicht deed. Dit was een zeer angstig en als ik het mij goed herinner benauwd gevoel.
Ik had in bed het idee dat ik viel, ook met mijn ogen open en dat ik als ik in mijn kussen kneep geprikt werd door iets hards. Iets wat zacht zou moeten zijn, voelde op dat moment hard aan.

Op het moment dat ik dit gevoel had, had ik tegelijkertijd een vreemde blik. Objecten, personen die dichtbij waren, leken juist ver weg. Van beiden symptomen moest ik huilen omdat deze tegelijkertijd optraden. Dit was erg eng als kleine jongen. Mijn stiefvader kwam hiervoor naar boven om mij te troosten. Echter ging het gevoel niet weg en ik eiste dat ik mee naar benden mocht.

Uiteindelijk ging dit vanzelf over. Echter trad dit wel meerdere malen op. Niet in 1 week maar zo nu en dan. Ik kan mij niet herinneren hoe vaak per jaar, week of maand dit voor kwam.
Tienertijd
In mijn tienertijd, als ik het goed heb rondt een jaar of 11 √° 12 jaar oud. Heb ik dezelfde symptomen ondervonden wanneer ik wederom in mijn bed lag. Na bijvoorbeeld het kijken van een enge film.
Echter, toen was het zo. Dat ik het voelde aankomen in bed. Ik viel soort van weg in mijn bed. Nog steeds dat vreemde, maar toch wel enge gevoel. Wanneer ik dan zo nu en dan mijn ogen open deed, toen ging dit gevoel weg. Uiteindelijk viel ik dan in slaap. Het was dan wel degelijk enigsinds controleerbaar. Maar het zicht, objecten die dichtbij waren die ver weg leken. Dat speelde wel op als ik mijn ogen open deed. Het gevoel van iets dat zacht is maar hard aanvoelt. Dat was verdwenen.
Volwassen
Nu ben ik inmiddels volwassen. 21 Jaar oud. Over 2 maanden 22. Het zichtprobleem treed nog heel af en toe op. Maar het illusie gevoel. Dat niet meer.
Ik ben het gaan opzoeken wat het is. Na al die jaren. Ik heb er nooit met iemand over gepraat, omdat niemand het begreep. Niet dat ik bang was om erover te praten. Het kwam er niet van.
Nu wil ik dit graag delen, ik weet dat ik niet de enige ben die hier ‚??last‚?Ě van heeft. Maar het kan wel degelijk dingen verklaren. Zoals het onveilige gevoel als voorbeeld. Het idee dat je bekeken wordt door ‚??iets‚?Ě of ‚??iemand‚?Ě. Dat is namelijk niet waar. Omdat je zicht visueel anders is op dat moment, voel jij je sowieso onveilig. Net als het menselijk is dat je in het donker bijvoorbeeld bang zou kunnen zijn.

De enige keren wanneer dit probleem bij mij optreed is, wanneer iemand iets vervelends te zeggen heeft. Mij persoonlijk aanvalt/ aanspreekt. In vele gevallen slecht nieuws gesprekken. Of wanneer ik gewoon televisie kijk. Dit gebeurd heel af en toe. 1 of 2 keer per jaar.

Het klinkt allemaal erg vreemd, echter is dit wat er bij mij als man zijnde optreed. Het is naar als kind zijnde. Je hebt het idee dat je staart als je volwassen bent.

Ik ben tot op heden hiervoor niet onderzocht en ben het ook niet van plan. Ook heb ik geen last van hoofdpijn, maar toen ik nog klein was wel. Maar niet als de bovenstaande symptomen optraden.
Verder ben ik kerngezond.
jasonh




BerichtGeplaatst: 06-02-2012 22:33 Reageer met quote

nog een aanvulling:
"http://www.movieweb.com/tv/TEMglEt0Pd1pPP/alice-in-wonderland-syndrome
tafelblad




BerichtGeplaatst: 08-04-2012 23:55 Reageer met quote

Hey wat grappig. Dit heb ik vroeger ook gehad. Herinner mij het het beste op school in groep 6 (10 jaar geleden)

Ik zag echt alles alsof ik een verrekijker achterstevoren hield. Dit voelde raar en duurde wel even. Verder nooit tegen iemand verteld.

Een tijdje geleden geprobeerd op te zoeken omdat ik er weer aan moest denken maar nooit wat gevonden, kwam nu toevallig op dit topic. Grappig dat ik dus niet de enige ben die dit gehad heeft!

Verder zijn mijn ogen gewoon prima, geen bril.

Ook had ik vroeger last van dingen zien in het donker. Als ik onder mijn dekens keek of als ik mijn ogen goed dicht deed zag ik allemaal verschillende hoofden of ruimtes. Die ruimtes zag ik vaak van bovenaf, zwembaden had ik vaak. Die kwamen dan ook steeds dichterbij, alsof ik erin viel. Een keer toen ik weer al die hoofden zag ging ik heel hard slaan tegen de dekens en schreeuwen, toen nooit meer die dingen gezien Surprised
lesceroo




BerichtGeplaatst: 21-12-2012 23:50 Reageer met quote

Emma32 schreef:
Hallo,

Mijn dochter heeft last van iets en ik heb geen idee of ik dit nu op de juiste plek post...Maar hopenlijk kan iemand mij helpen.

Mijn dochter is 6 jaar oud. Toen zij 4 jaar oud was heeft zij vaak last gehad van, wat zij zelf beschrijft als 'ver zien'. Zij vertelde dan "mam, ik kijk weer ver". Het enige wat ik eruit op kan maken is dat zij de digen die eigenlijk dichtbij zijn ineens verder af ziet. Alsof de dingen ineens kleiner zijn geworden. Nu (op 6 jarige leeftijd) kan zij mij uitleggen dat wanneer ik vlak bij haar zit, dat mijn hoofd dan ineens heel klein lijkt..

Ik heb de indruk dat zij dit vooral had op momenten dat zij vermoeid raakte.

Sinds ongeveer 6 maanden heb ik haar er niet meer over gehoord. Deze week is zij echter ziek en gaf aan dat het ver zien weer was begonnen. ook haar ogen sluiten helpt daar niet tegen, want volgens haar ziet zij dan ook in haar dromen ver...Zij vind dit 'ver zien' heel beangstigend...

Ik heb werkelijk geen idee wat dit kan zijn of beter, wat ik hieraan kan gaan doen. Wel zullen wij in ieder geval op korte termijn een oogmeting laten doen bij de opticien...(Voor zover bij ons bekend heeft zij doorgaans geen zichtproblemen..)

Wie heeft enig idee wat dit kan zijn??
lesceroo




BerichtGeplaatst: 21-12-2012 23:54 Reageer met quote

Na koorts te hebben gehad heeft mijn zoontje dezelfde 'rare' dingen als hier wordt besproken. Ik maak me erg ongerust. Dus zoeken op internet. Kom ik dit forum tegen. Ik herken een heleboel. Hij kan ook beslist niet uitleggen wat er gebeurd met hem. Eerst slapen, dan droomt hij waarschijnlijk en vervolgens komt hij helemaal in paniek naar beneden en ziet alles ver weg en is heel erg in paniek en angstig. Ik weet ook niet wat ik er mee aan moet. Heeft iemand nog tips in deze? Het is al even geleden dat dit onderwerp is besproken dus misschien lezen jullie dit niet?
Ik h oop van wel.
lesceroo




BerichtGeplaatst: 21-12-2012 23:55 Reageer met quote

p.s. het bericht van Emma is er door mij weer op gekomen omdat ik niet wist hoe dit werkte
regeri




BerichtGeplaatst: 23-02-2013 21:11 Reageer met quote

Hallo,

Na het bladeren en doorspitten van internet kwam ik op dit forum terecht.
Mijn dochtertje van 7 heeft dit "syndroom"weer opnieuw na koorts. Vorig jaar heeft zij medicatie"antihistamine"gekregen voor haar allergie. Dieze dosering bleek door de huisarts veel te hoog zijn gegeven. Zij zag ook alles heel klein en groot. Naar kinderarts geweest en deze constateerde deze hoge dosering. Gestopt met de medicatie, dit kon omdat ze geen allergsche reacties meer had. En het "syndroom" verdween na een paar dagen. Nu heeft ze begin van deze week weer koorts gehad en heeft ze paracetamol en hoestdrank gekregen. 2 dagen later begon ze weer vreemd te zien, ze zei dat ze alles heel ver zag. Nu zijn we 3 dagen verder en deze episodes komen op de dag steds vaker voor. Ze spreekt nu over een mannetje in haar hoofd die haar laat denken dat alles klein is. Soms heeft ze hoofdpijn, soms niet. Gisteren naar de huisarts geweest en deze kende het syndroom van Alice in Wonderland niet. Tja rusten zei hij. Nu is ze ook wel erg moe de latste dagen en zelfs vandaag sliep ze vanmiddag 2 uurtjes.
Heel moeilijk probleem, waar weinig aan te doen is. Rust geven en geruststellen. Ik vind het maar zielig om zo je dochter te zien lijden, want voor haar is het heel eng.

Een bezorgde papa
Sawsan




BerichtGeplaatst: 13-04-2013 22:35 Reageer met quote

Wat ben ik blij dat ik deze forum tegen kwam na googlen. Mijn dochtertje is 6 en heeft het er ook over dat ze ons klein ziet. Ik vind het opvallend dat de leeftijd bij de meesten hier rond 6jaar is. Ligt het er misschien aan dat ze op deze leeftijd beginnen met lezen en daardoor de ogen vermoeid raken? Mijn dochter is er ook heel erg met lezen bezig. Eerste keer dat ze het zei lag ze ook in bed maar soms ook overdag en dan begint ze ineens te lachen en zegt ze mama wat ben je klein. In het begin dacht ik dat ze aan het fantaseren was maar later doordat ze er spontaan over begint begon ik me wel zorgen te maken. Ze kan het ook niet uitleggen wat ze precies ziet...laatst had ze het in bed erover dat mijn hoofd klein is en dingen zag die hetzelfde waren maar wist niet hoe ze het moest uitleggen. Vandaag besloten om hiermee naar de dokter te gaan en dacht nu even opzoeken of ik er wat over kon vinden. Was wel bang voor wat ik zou tegenkomen. Nu ben ik blij dat ze toch niet de enige is die hier last van heeft.
lesceroo




BerichtGeplaatst: 14-04-2013 19:57 Reageer met quote

Hallo Sawsan,

Ook ik dacht dit is niet echt zoals het hoort te zijn. Ik heb hier een bericht geplaatst op 21-12-2012. Mijn zoontje is nu 9 en hij kreeg het voor het eerst toen hij 8 jaar was. Het ergste vind ik de paniek die hij
heeft als hij het 's-nachts heeft. Hij wordt dan wakker, lijkt in een slaaptoestand en is helemaal in paniek. Zo ken ik hem niet. Hij schijnt iets te zien of waar te nemen wat heel beangstigend is.
Na een tijdje kalmeert hij weer. Hij heeft het dan ook altijd ijskoud en zijn pupillen zijn ook vrij klein. Meestal heeft hij ook hoofdpijn.
Hij durft niet meer naar zijn eigen bed. Wat wel opvalt is dat hij het heeft gekregen in december nadat hij koorts had. De tweede maal was drie weken terug en kreeg hij het ook tijdens/na koorts.
Na een paar dagen zakt het weer af en heeft hij er geen last meer van.
Ik ben nog niet naar de dokter geweest omdat ik nu eigenlijk alles herken wat ik hier heb gelezen. En volgens mij is er niet veel aan te doen. Maar ik ben wel benieuwd wat jou dokter er over zegt.
Misschien wil je dat hier delen?
groetjes lesceroo
machien




BerichtGeplaatst: 06-05-2013 9:39 Reageer met quote

hoi allemaal,

ik ben ondertussen 31 jaar en heb al mijn hele leven last van het 'klein zien'.ook bij mij is het ronde de leeftijd van 6 jaar begonnen. ik ben toen ook nr de huisarts geweest en heb daar druppeltjes gekregen, ws placebo. ze hielpen in ieder geval niet. toen was ik ook enorm bang van dit 'klein zien', bij mij hielp dikwijls om bv een strip van heel dichtbij te bekijken. ondertussen en ik er nog steeds last van, meestal als ik lang wakker lig in mijn bed voor het in slaapvallen of als ik ergens over aan het piekeren ben. ik denk niet dat er middeltjes bestaan om dit fenomeen uit te schakelen, gewoon proberen om je kind er te van overtuigen geen bang te hebben. het rare is dat ik niet enkel klein zie maar ook het gevoel heb dat mijn partner bv heel ver van me ligt, ook al liggen we bij wijze van spreken tegen elkaar, dikwijls gaat dit ook samen met een gevoel dat je lichaam heel zwaar aanvoelt, precies dat er iemand op je ligt...natuurlijk allemaal beangstigde gevoelen voor een kleintje...
Koekie75




BerichtGeplaatst: 09-11-2013 22:40 Reageer met quote

Bizar wat ik allemaal lees.
Mijn dochter is 4 jaar en was tussen haar 1e en 3e jaar regelmatig 's nachts overstuur. Een kwartier lang kon niets haar troosten. Op een gegeven moment kwamen we er bij toeval achter dat tv kijken haar kalmeerde.
Het is een tijdje weggeweest, tot vannacht. Gisterenavond is ze met koorts gaan slapen en vannacht weer compleet overstuur. Tevens was ze in de war en vertelde dat ze dingen zag die er niet zijn. Ze is telkens kort in slaap gevallen, maar werd weer in dezelfde toestand wakker. Uiteindelijk heb ik haar een paracetamol gegeven en is ze in slaap gevallen.
Vandaag vertelde ze uit het niets dat ze de tv en ons 'ver zag'. Ik stelde haar allerlei vragen om te test of er iets met haar zicht was, maar dat bleek niet direct. Wel bleef ze vertellen dat de dingen ver zag. 's Avonds gaf ze het nogmaals aan.
Ik herken dus zo'n beetje alle verhalen, behalve dat mijn dochter jonger is dan de meeste andere kinderen. Ook zie ik nu een link met de nachten van een paar jaar geleden.
Nu ik er met mijn man over sprak, vertelde hij dat hij vroeger regelmatig nachtmerries had. Ook hier een erfelijk verband?
lesceroo




BerichtGeplaatst: 10-11-2013 12:53 Reageer met quote

Hoi Koekie75

Ik denk niet dat het erfelijk is maar goed je kan het ook niet uitsluiten. Wat ik wel nog steeds opvallend vind is dat het toch meestal ontstaat als mijn zoon ziek is. Laatst weer. Nu is het hem gelukt om de paniek die hij altijd heeft zelf te onderdrukken. Dat vind ik heel knap en hoe hij dat doet?
Het heeft bij hem wel gescheeld dat hij nu weet dat hij niet de enigste is die dit heeft.
Maar je staat wel machteloos als ouder want er is eigenlijk weinig wat je kan doen. Ik houd mijn hand ook wel eens vlak voor zijn gezicht/ogen dat hij daar op kan focussen en dat helpt ook.
In ieder geval sterkte ermee
groetjes lesceroo
Studiewerkstuk1




BerichtGeplaatst: 13-11-2013 10:59 Reageer met quote

Hallo Koekie75,

Wij zijn beide leerlingen van het marianum in Lichtenvoorde. Wij doen een studiewerkstuk over het Alice in Wonderland sydroom. We zouden daar wat meer over willen weten. Zouden we u daar wat vragen over mogen stellen?

Als u dat goed vind kunt u ons dan een berichtje sturen?

Dankuwel.
Index > Kinderziekten > Mijn kind heeft het over 'ver zien' Bookmark and Share
Pagina 2 van 4  

Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016