|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Kinderziekten > Mijn kind heeft het over 'ver zien'
|
| Auteur |
Onderwerp: Mijn kind heeft het over 'ver zien' |
Emma32
|
 Geplaatst: 15-01-2009 23:39 |
|
|
Hallo,
Mijn dochter heeft last van iets en ik heb geen idee of ik dit nu op de juiste plek post...Maar hopenlijk kan iemand mij helpen.
Mijn dochter is 6 jaar oud. Toen zij 4 jaar oud was heeft zij vaak last gehad van, wat zij zelf beschrijft als 'ver zien'. Zij vertelde dan "mam, ik kijk weer ver". Het enige wat ik eruit op kan maken is dat zij de digen die eigenlijk dichtbij zijn ineens verder af ziet. Alsof de dingen ineens kleiner zijn geworden. Nu (op 6 jarige leeftijd) kan zij mij uitleggen dat wanneer ik vlak bij haar zit, dat mijn hoofd dan ineens heel klein lijkt..
Ik heb de indruk dat zij dit vooral had op momenten dat zij vermoeid raakte.
Sinds ongeveer 6 maanden heb ik haar er niet meer over gehoord. Deze week is zij echter ziek en gaf aan dat het ver zien weer was begonnen. ook haar ogen sluiten helpt daar niet tegen, want volgens haar ziet zij dan ook in haar dromen ver...Zij vind dit 'ver zien' heel beangstigend...
Ik heb werkelijk geen idee wat dit kan zijn of beter, wat ik hieraan kan gaan doen. Wel zullen wij in ieder geval op korte termijn een oogmeting laten doen bij de opticien...(Voor zover bij ons bekend heeft zij doorgaans geen zichtproblemen..)
Wie heeft enig idee wat dit kan zijn?? |
|
|
|
|
remmy
|
| Geplaatst: 16-01-2009 13:03 |
|
|
Je kan beter naar een oogarts gaan dan naar een opticien die er over het algemeen op uit is je een bril te verkopen ook al ontkennen ze dit zelf.
De oogarts is sowieso beter omdat het een wisselend beeld is. Die kan dan (hopelijk) achterhalen wat er aan de hand is |
|
|
Emma32
|
| Geplaatst: 17-01-2009 19:20 |
|
|
Dank je wel voor je reactie.
Vandaag is ze bij de opticien geweest en die gaf zelf ook al aan dat we het beste naar de oogarts kunnen gaan. Wel gaf hij aan dat het 'ver zien'inderdaad kon duiden op verminderde oogfunctie..
Uit de eerste test (geen volledige meting) bleek dat zij aan 1 ook + 1,25 als indicatie had...
(zou wel vreemd zijn,aangezien de test bij het consultatie bureau goed was uitgevoerd bij mijn wteen en dat was in orde...)
Maar goed, nu eerst maar even een afspraak regelen bij de oogarts.
Zijn er mensen die soortgelijke ervaring hebben? Wij hadden zelf in eerste instantie niet het idee dat het iets fysieks was.... |
|
|
aggie
|
| Geplaatst: 09-02-2009 22:21 |
|
|
Beste Emma
Ik herken je verhaal helemaal mijn zoontje van 6 heeft precies hetzelfde van wat jij schrijft over je dochtertje. Van de week aan de eet tafel begon hij erover mam ik zie zo raar? Ik begon ook direct vragen te stellen, wat zie je dan? Hij vertelde me dat hij zo ver weg ziet vooral de achtergrond behang en ook ik leek heel ver weg te zitten. Ik herkende zijn verhaal meteen, zelf heb ik het ook ooit gehad, zelf denk ik dat het met vermoeidheid te maken heeft. Nu vanavond toen ik thuis kwam lag me zoontje op de bank en hij vetelde mam ik ben zo moe. Ik vroeg hem ben je niet lekker want aan zijn gezichtje te zien zag ik dat hij zich zorgen maakte. Aan tafel vroeg ik hem of er iets was? En weer begon hij mam ik zie zo raar en barste in dikke tranen uit. Hij werd heel verdietig en was ook heel angstig. Nu is mijn zoontje 1,5 week geleden flink ziek geweest waarbij hij ook hoge koorts heeft gehad en die nacht had hij flink gedroomd gillend was hij wakker geworden. Nu begon hij aan de eetafel te vertellen mam het was net als in mijn droom toen zag ik ook zo raar? Ik probeerde hem gerust te stellen omdat ik het zelf ook weleens heb gehad alleen ik was al volwassen en ik kon het voor mezelf goed plaatsen. Ook klaagd mijn zoontje over hard horen en dat als de juf wat zegt het dan pijn doet aan zijn oren? Ook heeft hij last van het ver zien op school. Ik ben blij dat ik het herken van mezelf en maak ik me niet direct zorgen. Wat ik ervan weet is dat ik het ook meestal s'avonds had en na een goede nachtrust het meestal weer over gaat. Ook leg ik een verband met het leren op school, het leren lezen wat hij op dit niveau moet weten en de lat voor hem iets te hoog ligt. Er momenteel veel van hem gevraagd wordt elke avond moet hij lezen om te oefenen. En hij zich hier inwendig best druk overmaakt, het onzeker zijn. Dit alles bij elkaar kan best een soort oververmoeidheid brengen. Ook ik ga toch wel even naar de dokter maar ben bang dat hij mijn zoontje niet zal begrijpen. Emma maak je niet al teveel zorgen. Vraag eens aan je dochtertje of ze misschien ook moe is? Heel veel sterkte! |
|
|
poespas
|
| Geplaatst: 13-02-2009 17:58 |
|
|
| Ik herken het helemaal! Inmiddels ben ik 43 en ben ik er niet meer bang voor, maar als kind had ik het heel vaak en meestal als ik in bed lag en het was heel griezelig. Nu heb ik het nog steeds en ook weer alleen als ik in bed lig en dan 's morgens als ik al wakker ben of 's avonds als ik nog niet slaap. Ik probeer nu als volwassene te kunnen beredeneren wat ik nou precies zie en eigenlijk kan ik na al die jaren nog steeds niet precies zeggen wat ik nou zie. Als mijn ogen gesloten zijn, zie ik het n.l. nog steeds. Ik denk dat ik de dingen niet goed in verhouding zie en dan lijkt het alsof alles ver weg is. Alsof je eigen lichaam niet meer in verhouding is met de rest om je heen. Absoluut niet uit te leggen aan iemand die dit zelf nog nooit heeft ervaren. |
|
|
aggie
|
| Geplaatst: 13-02-2009 21:33 |
|
|
Hoi Poespas,
Ook ik dacht dat ik de enige was die dit verschijnsel had. Besprak het ook nooit met iemand. Maar van de week was ik met een vriendinnetje in gesprek en vertelde het van mijn zoontje en wat we samen gemeen hadden. Wat denk je wat ze zei. Wat ben ik blij dat jij het ook hebt, bleek dat zij precies hetzelfde heeft ze was zo blij. Want ze had het nog nooit met iemand besproken. Grappig he! We zijn dus niet de enige en misschien is het wel heel gewoon 
Gr,
Ag |
|
|
poespas
|
| Geplaatst: 13-02-2009 22:15 |
|
|
Hallo Aggie,
Nou, ik vind het maar raar en ik kan me goed voorstellen dat het voor een kind nogal beangstigend is. Ik vond het als kind ook erg eng en nog steeds probeer ik het 'weg te krijgen' ondanks dat ik ook wel nieuwsgierig ben naar wat ik nou precies 'zie'. Ik geloof dat ik het ook niet echt met mijn ogen zie, maar het is meer een gevoel, omdat het er ook is als ik mijn ogen dicht doe. Mijn oudste zoon van bijna 15 heb ik er ook weleens over gehoord, maar we hebben het er niet meer over gehad. Misschien beeldt hij het zich in, omdat hij het mij weleens heeft horen vertellen of misschien heeft hij het ook zo nu en dan. Als ik dit topic lees, merk ik dat er meer mensen zijn die het hebben, dus het zou helemaal niet zo gek zijn als hij het ook heeft (gehad). |
|
|
konijn66
|
| Geplaatst: 06-03-2009 8:38 |
|
|
Klinkt als het Alice-in-wonderland-syndroom... Dit is geen grapje, maar bestaat echt!
Ik heb zelfs al eens gelezen dat de bedenker van Alice in Wonderland exact dezelfde 'afwijking' had en zo op het verhaal gekomen is.
Naar mijn weten is het een vorm van oculaire migraine en daar hoeft dan verder geen hoofdpijn of andere vervelende klachten bij te komen. Het kan inderdaad heel erg beangstigend zijn voor een kind als het ineens alles uit verhouding ziet, of misvormd!
Uiteraard is het altijd verstandig om wel uit te laten sluiten of er niet een werkelijke oogheelkundige of lichamelijke afwijking onderliggend is! |
|
|
poespas
|
| Geplaatst: 06-03-2009 18:43 |
|
|
| Nou, da's wel héél toevallig, want ik heb inderdaad 'last' van oculaire migraine. Vandaag nog, tijdens mijn werk, zie ik ineens allemaal lichtflitsjes, zodanig dat ik beperkt word in mijn zicht. Ik heb het wel vaker, maar krijg daarna zelden of nooit hoofdpijn gelukkig. Het duurt eigenlijk nooit langer dan een half uur en behalve dat beperkte zicht, heb ik er nauwelijks last van. Mijn zoon heeft echter wel degelijk migraine, maar nooit de oculaire vorm, met de flitsen. Wél dat ver weg zien dus. Grappig dat je dat nu schrijft, want ik heb nooit een verband gelegd. |
|
|
schippertje
|
| Geplaatst: 10-03-2009 15:22 |
|
|
Heel speciaal om te lezen.Zelf heb ik het vroeger ook gehad,maar ik vond het niet angstig.Het was alleen als ik op bed lag.Je voelde het aankomen als je je ogen gesloten had .Als je je ogen open deedt leek het wel een verrekijker die je andersom hield.Mijn vader heeft het vroeger ook gehad.Het is wel heel speciaal  |
|
|
|
|
jlei
|
| Geplaatst: 30-11-2009 20:57 |
|
|
Mijn zoontje van 7 klaagt ook al geruime tijd over ver zien, zojuist kwam hij weer bang beneden, hij zegt dat wanneer hij ver ziet hij daarna altijd heel eng gaat dromen,
wat hebben jullie er nu eigenlijk concreet aangedaan buiten het naar de oogarts gaan, kom je er van af?? |
|
|
kknd
|
| Geplaatst: 05-12-2009 20:53 |
|
|
Beste jlei,
Ik raad je aan eerst naar de huisarts te gaan, die verwijs je door naar de oogarts als hij denkt dat het met de ogen te maken heeft. Omdat je het hebt over -ver zien- en -dromen- lijkt mij het meer te maken hebben met migraine. Dit ligt niet op oogheelkundig terrein. Succes! |
|
|
kneutje
|
| Geplaatst: 05-02-2010 19:52 |
|
|
| Onze zoon heeft vroeger ook heel vaak gehad dat hij tegen me zei:"Oeh, mama, wat ben je ineens klein" Hij was toen ook een jaar of 6. Later op school "zag" hij ineens allemaal tweeen en drieen op de klasdeur. In werkelijkheid stond daar helemaal niets op. Hij heeft en had slechte ogen, maar daar heb ik nooit verband mee gelegd. Dat klein zien heeft hij heel lang gehad, tot een jaar of 12, ondanks dat hij toen al jaren een bril droeg. Ik had altijd het gevoel dat hij een beetje paranormaal was, wat later ook wel is gebleken. |
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 1 |
  |
|
