|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Gynaecologie > Verwijderen prolift mesh "matje" tussen endeldarm
|
| Auteur |
Onderwerp: Verwijderen prolift mesh "matje" tussen endeldarm |
els 65
|
 Geplaatst: 04-02-2010 18:34 |
|
|
Hoi Sterre,
Welkom thuis! Ik ben heel benieuwd hoe Terneuzen je is bevallen, zelf vind ik het net een 6 sterren hotel. Ik hoorde van Dora, dat je je operatie meegekeken hebt. Dat heb ik zelf ook de laatste keer gedaan, bijzondere ervaring he?
Wanneer is je eerste nacontrole?
Doe rustig aan en zorg goed voor jezelf!
Groeten,
Els |
|
|
|
|
liga
|
| Geplaatst: 05-02-2010 21:49 |
|
|
Hallo Marie,
Wat goed dat je zelf al een therapeute hebt gevonden die dmv
electrostimulatie met een anale probe gaat proberen de zenuw te stimuleren zodat je weer aandrang zult voelen en
niet meer zo hoeft te persen. Ik had mijn therapeute ook weer een mailtje gestuurd maar dat geeft niet. Bij mij heeft die therapie in ieder geval tot resultaat gehad dat ik de aandrang weer voel ook al deed het verder niets voor de pijn van de verzakking. Ik hoop dat dr. H.een goede verklaring heeft voor de druk die je voelt en dat het tijdelijk zal zijn. Ik denk het wel.
Volhouden hoor, je komt er heus!
Dag Sterre,
Fijn dat je weer thuis bent en dat je je goed voelt. Beterschap gewenst en nu even rustig aandoen! Wat flink dat je hebt willen meekijken bij je operatie. Ik zou dat denk ik echt niet durven! Wel interessant natuurlijk.
Groetjes aan- en sterkte voor iedereen
Anne Marie |
|
|
marie1902
|
| Geplaatst: 09-02-2010 12:34 |
|
|
Ha Sterre,
Ik hoop zó dat jouw herstel helemaal voor de wind zal gaan !! En dat jij met je verjaardag in maart ook je volledige beter-zijn mag vieren !!
Ha allemaal,
Ikzelf mag vrijdag weer terug naar dokter H. (twee weken vóór de nacontrole). Het voelt alsof ik de Prolift weer terug heb, die ik nèt na zóveel tijd, pijn en moeite gedeeltelijk had weten te laten verwijderen… De rectopexie lijkt tegen de vagina achterwand aangegroeid te zitten. Het zijn zeker géén vochtophopigen die ik voel of bloedstolsels. De achterwand is echt HARD, over een groot stuk van de lengte, en als ik er op druk lijkt het alsof ik tegen de anus (endeldarm) aandruk. Precies hetzelfde gevoel als met de Prolift destijds, waardoor o.a. seks onmogelijk werd. Dokter H. geeft aan dat de hechtingen onder (waarmee de mat aan de endeldarm vastgemaakt is) door overgeven, hoesten en persen los kúnnen raken. En ik heb nogal wat áfgehoest, overgegeven en -geperst de afgelopen 4 weken. Vrijdag wordt er mogelijk meer duidelijk. Indien de mat vastgegroeid is moet hij zo snel mogelijk weer losgemaakt worden (als dat al kan..)
Ik had zó graag (afgezien van het verwijderen van de laatste resten Prolift en het aanbrengen van een voorwandplastiek in een later stadium) hersteld willen zijn op mijn 50ste verjaardag.. Na 17 en een half jaar ellende. En dan op die dag opnieuw beginnen. Verder met mijn leven. Dat ga ik niet redden.
Ik houd jullie op de hoogte van de bevindingen van H. op vrijdag.
Groetjes,
Marie |
|
|
liga
|
| Geplaatst: 13-02-2010 15:38 |
|
|
Hallo Marie,
Heb aan je gedacht en voor je geduimd gisteren. Ik hoop zo dat dr. H. heeft kunnen vaststellen wat nu exact het probleem is en dat hij er een oplossing voor heeft. Probeer vol te houden en in een goede afloop te geloven, hoe moeilijk dat ook is.
Liefs,
Anne Marie |
|
|
marie1902
|
| Geplaatst: 14-02-2010 23:18 |
|
|
Hi allemaal,
Omdat ik nog niets méér weet eigenlijk had ik ff geen zin om iets op het forum te zetten. Ik was het allemaal even een beetje beu. Om te kunnen vaststellen of de rectopexie (of liever gezegd de situatie er rondomheen) goed hangt moet ik namelijk wéér een defaecogram ondergaan. Aangezien je maar twee defaecogrammen per jaar mag officieel, qua straling (dit heeft een professor mij ooit medegedeeld), ga ik dat op korte termijn niet doen. Mijn laatste was van december j.l.
Dokter H. onderzocht mij, onder het toeziend oog van een arts-assistent, een verpleegkundige en mijn man, die meegekomen was. Ik vond het nogal veel, al die toeschouwers en voelde me dan ook allesbehalve op mijn gemak. H. onderzocht mij liggend - maar juist met de zwaartekracht méé hangen perineum en anus er duidelijk anders (lager) bij dan vóór de operatie - dit is helemaal NIET te constateren wanneer ik op mijn rug lig. Hij had de indruk dat de vagina achterwand alleen hard was op de plek waar nog Proliftmateriaal zit, dus niet over de volledige lengte. Ik voel het duidelijk anders, maar heb het dan ook alleen nog maar zittend durven en kunnen "bekijken".
Ik heb geprobeerd aan te sturen op een staande M.R.I. scan op korte termijn, omdat het ontlasten de laatste maand echt veel slechter gaat dan voor de ingreep, dit mij zorgen baart èn ik tevens het Proliftgevoel van vóór september 2009 weer terugheb. Bovendien zou ik graag willen weten of de invaginatie helemaal weg is, maar H. vergelijkt de situatie van voor de rectopexie liever met nieuwe defaecogrambeelden dan met M.R.I.beeldmateriaal.
Ik mag in elk geval wel morgen al starten met bekkenbodemfysiotherapie. Misschien is ZIJ zo vriendelijk mij te willen onderzoeken terwijl ik sta of zit. Ik heb n.l. heel nadrukkelijk het gevoel dat de restanten Prolift drukken tegen (of samengegroeid zijn met) de kunststof rectopexiemat en dat die druk c.q. samenklontering perineum en anus naar beneden duwt. Hopelijk heb ik het mis.. Misschien voelt de bekkenbodemtherapeute iets (of juist niets bijzonders en kan ze me daarmee op mijn gemak stellen).
Op 17 maart heb ik weer een gesprek in Gent om te komen tot verwijdering van de onderste restanten Prolift. De bovenste zijn volgens H. niet te verwijderen. Complete wildgroei! Gaat volledig ten koste van mijn eigen weefsel als ik die weg wil laten snijden: dus met die vergroeide prop zal ik moeten leren leven.
Groetjes van een nog steeds (en voorlopig nog) in het duister tastende Marie
Morgen 13.00 uur gaat Willemijna onder het mes in Terneuzen. Duimen jullie? |
|
|
dodi
|
| Geplaatst: 16-02-2010 12:00 |
|
|
Hoi Marie,
Na verloop van tijd hebben we meer de logica van onze problemen, zoals je zegt, ze onderzoeken ons al liggend, en ja natuurlijk ligt alles er anders bij dan als je rechtop zit, soms denk je met wat ze bezig zijn,hé!? Dat afwachten, eer je meer weet is ook hels! Ik ben benieuwd wat W. gaat zeggen in Gent????
Ik zit nu ook nog met de vraag, waarom een colloscopie bij mij; in plaats van een defaecogram? S.W. dacht namelijk dat dit nodig zou zijn?? Zo zien we maar, wat is er goed en wat fout? Nu denk ik dan weer, hij heeft het duidelijk vastgesteld dat het een achterwandverzakking is, en daarom zal het niet nodig zijn, zeker?brrrrrrrr
Liefs Dora |
|
|
liga
|
| Geplaatst: 16-02-2010 22:41 |
|
|
Hallo Dora,
Als je twijfelt aan de noodzaak van een onderzoek, heb je er als patiënt recht op -vind ik- dat de specialist heel duidelijk kan aangeven wat de meerwaarde van het onderzoek is.
Zelf heb ik dit jaar een oproep voor een endo-anale echo en anale manometrie genegeerd en afgezegd. Ik zag er absoluut de noodzaak niet van in. De chirurg had in eerste instantie een dynamische MRI voorgesteld maar omdat het ziekenhuis daar niet in voorzag, boden ze dit als alternatief. Bij navraag bleek dat dergelijke onderzoeken worden gedaan in geval van incontinentie. En dat ben ik niet, integendeel zou ik haast zeggen. Uiteindelijk heeft 1 onderzoek (defaecogram) alle nodige informatie opgeleverd die nodig is voor mijn operatie: een laparoscopische rectovaginopexie die eind maart uitgevoerd wordt. Ik zou zeggen: probeer de regie in eigen hand te houden en laat je niet iets aanpraten dat je niet wilt!
Sterkte ermee,
Anne Marie |
|
|
Sterre108
|
| Geplaatst: 18-02-2010 22:30 |
|
|
Voor jullie allemaal,
Het lijkt wel alsof er meer vrouwen op dit forum schrijven over prolift en gevolgen daarvan, klopt dat? Ieder verhaal is daarbij anders, en er zijn overeenkomstige ervaringen. Ieder heel erg bedankt voor het meeleven, dat doet mij erg goed. Ik kan nog weinig zeggen over resultaten na de operatie. Heb nog steeds pijn, en gelijktijdig de idee dat het ietsie beter gaat. Zitten is niet fijn, liggen heeft mijn voorkeur. Energie is wisselend. Gelukkig hoef ik nog niet te werken, en thuis heb ik genoeg te 'doen'. Olympische Spelen vind ik fantastisch, alleen het tijdstip is wat onhandig. In maart ga ik voor de '6-weken' controle, ben benieuwd. Verblijf in Terneuzen was echt top! Persoonlijk, rustig, veel aandacht, echt geweldig. Ze hebben alles geprobeerd om het mij zo comfortabel mogelijk te maken. En A.N. kwam twee keer per dag langs om te kijken hoe het met mij ging, en hij had alle tijd om mijn vragen te beantwoorden.
Tot een volgende keer, liefs Sterre. |
|
|
dodi
|
| Geplaatst: 09-03-2010 20:43 |
|
|
Hé lotgenootjes,
Vandaag ben ik naar mijn gynaecologe geweest hier in de buurt. Dr. W., het is zij die me naar Gent doorverwezen had om mijn(prolift) problemen op te lossen. Ze heeft een uitgebreid onderzoek gedaan,( ik kwam nu eigenlijk alleen bij haar, voor mij jaarlijkse borstonderzoek). Deze zagen en voelden, er alvast goed uit, en hoef pas volgend jaar een echo en mammografie. Maar ze wou me ook verder onderzoeken om te zien hoe het één en ander genezen was na al die ingrepen. Ja, wat ik vreesde is uitgekomen; ik heb opnieuw een voor- en achter wand verzakking. Voor= type twee à drie en achter type drie. Daar sta je dan weer van het begin af aan. De achterwand daar zou zij zelf geen achterwandplastiek doen zoals jullie zeggen, hier zeggen ze colphoraphia posterior.
De voorwand die zorgt voor minder problemen met een voorwandplastiek(versteviging) maar de achterwand erbij, dan is het niet meer mogelijk om intiem te zijn. Op de vraag wat haar ervaring hierin is, zou ze me een sacrospinale suspensie aanbevelen, het is een ophanging van de top van de vagina; maar dan via vaginale weg waarbij ze de top van de vagina ophangen aan ... ligamenten, maar andere dan die van de prolift. Op de vraag of zij daar ervaring mee heeft, zei ze ja, maar niet bij mij, dat kwam er snel uit. Ze wou dit niet doen bij mij, omdat het daar binnen geen normale situatie meer is, en de enige die nu het beste weet hoe het daar binnenin met mij gesteld is, is wel S. W., zei ze. Anders was er ook een dokter in Bonheiden die dit goed kan. Het is nu zo, door al dat gesnij daar binnenin, is de boel volledig verslapt! En ik die dacht dat het voorin dat littekenweefsel was, dat me ambeteerde, de achterwand daar ondervond ik het probleem al! pfffffff!
Pas in mei naar Gent, Dr. W. gaat hem alvast een brief opstellen, met de diagnose. Weer ingrepen, was ik maar bij A. N. terecht kunnen komen.
Ik heb haar verteld van hem , ze was heel geïnteresseerd; en ze gaat zijn website opzoeken, en ze bedankte me voor de informatie.
Dit is nu in het kort mijn teleurstellende dag.
Ik zal mijn verhaal even kopiëren en op medisch forum zetten, ook al kom ik er minder op. Ik wou, en hoopte dit hoofdstuk af te kunnen sluiten, maar in mijn hoofd wist ik wel anders, maar je hebt soms van die momenten, dat je het niet wil aanvaarden, dan doe je alsof er niets aan de hand is, en probeer je, je normale leven op te pakken, maar iedere dag met ontgoocheling, en moeheid en last,...
Nog wat afwachten, en maar verder doen zoals ik bezig ben zeker. Ik heb haar niets gevraagd hoe het zit met mijn werk, mag ik dit verder doen of niet?
Misschien bang om te horen te krijgen, van stoppen met dit beroep?!!
Sorry voor mijn gezeur, maar ik heb het even lastig, en nu ben ik blij dat ik het van me afgeschreven heb.
Veel liefs van Dora. |
|
|
marie1902
|
| Geplaatst: 10-03-2010 0:27 |
|
|
Lieve wanhopige Dora,
Ik heb je verhaal met belangstelling gelezen en ben er van overtuigd dat wanneer W. je verwijst, je toch ècht gewoon naar Nederland kunt gaan. Frank beweert dat iedereen in de EU een vrije keuze heeft, naar welk ziekenhuis men wil gaan èn in welk land, ongeacht uit welk EU land iemand vandaan komt.
A.N. lijkt me op dit moment de enige die concreet iets voor je kan betekenen in deze situatie en omdat er in jouw nabije omgeving geen arts is die werkt op de manier zoals hij dat doet (zó zorgvuldig èn met biologisch + oplosbaar materiaal), kan je Belgische verzekering er volgens mij niet echt omheen hoor.. Ik zou nogmaals contact opnemen met de verzekering, desnoods tot de directie aan toe. Al moet je dan weer een gevecht leveren, het is de moeite van het vechten meer dan waard. Desnoods laat je Nieuwoudt je verzekering aanschrijven, waarom hij vindt dat het noodzakelijk is dat jij ZIJN behandeling ondergaat. Mail hem morgen maar eens. Je weet niet hoe een koe een haas vangt.
Veel succes. We bellen morgen tegen 17.00 uur, goed?
Liefs,
Marie |
|
|
|
|
EstherV
|
| Geplaatst: 10-03-2010 22:09 |
|
|
Hallo Dora,
Wat een ellende !
Je mag de moed niet opgeven hoor.
Ik ben even het tijdsbesef kwijt in jouw verhaal maar hoelang is het eigenlijk goed geweest ? Of heeft het nooit goed gezeten?
Een ding weet ik wel het hele "matjesgedoe"is een groot drama.
Heel veel sterkte !
Idd zoals Marie zegt het is heel specifiek dus met de verzekering overleggen.
Wat er de afgelopen jaren is gebeurd heeft de verzekering dacht ik ook al het nodige gekost of niet dan ?
Groetjes Esther |
|
|
EstherV
|
| Geplaatst: 10-03-2010 22:19 |
|
|
Marie,
Ben even benieuwd hoe het jou vergaat ?
Hoe gaat het met de BB therapie?
Els,
Heb jouw verhaal even bijgelezen, maar er lopen dus meer dingetjes door elkaar tja en wat pak je dan eerst aan? Lyme lijkt me goed idee want dit geeft heel nare klachten hoor je.
Volg jij ook nog BB therapie?
Ik zal dit weekend updaten over mijn moeder; vrijdag a.s. hebben we een meer compleet plaatje hopen we.
Groeten Esther |
|
|
dodi
|
| Geplaatst: 11-03-2010 19:12 |
|
|
Hoi Marie en Esther,
Marie ik zit met je in, hoe is het met je pa? Ook ben ik benieuwd hoe het vandaag met je verlopen is?
Esther, ik ben ook benieuwd naar uw moeders belevenis, want dat is het toch weer iedere keer, hoe gaat alles evolueren?...
Om even te antwoorden op je vraag, hoe lang het dan wel goed is gegaan, dat is moeilijk, ik denk ongeveer enkele weken, en dan nog, het is ook hoe je het aanvoelt, de ontkenning van last en problemen, het willen dat alles goed komt, en je eigen voor de gek houden, met het komt wel goed, de vage klachten zullen wel te maken hebben met de herstelperiode,....
Hou vol en bijt op je tanden,zo zei een lotgenote dit ook: we hebben geleerd van thuis uit om niet stil te staan, en je leven opnieuw in handen nemen, flink zijn en niet zeuren...
Op een gegeven moment kan dit niet meer( je eigen voor de gek houden)en wordt je wakker geschud, dan heb je dat vervelende gevoel van de realiteit, maar nadien ben je ergens gerust, dat net die vage en op den duur vermoeiende klachten toch een teken zijn, van : het is niet in orde, er zit iets goed fout, en op den duur heb je zo iets van,: zie je wel, het zat niet goed, het ligt niet aan mij, maar aan de opnieuwe verzakking...
Het is nu wel jammer dat ik , we, weerom een nieuw gevecht, en zoektocht moeten aangaan op nieuw herstel!
Ik hoor nog meer morgen?
Veel liefs Dora |
|
|
|
|
|
| Pagina 7 van 7 |
  |
|
|
