Verwijderen prolift mesh "matje" tussen endeldarm


Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.

Index > Gynaecologie > Verwijderen prolift mesh "matje" tussen endeldarm

Auteur

Onderwerp: Verwijderen prolift mesh "matje" tussen endeldarm

marie1902

Geplaatst: 11-01-2010 14:26

Ha die Dora, Als dat zo is, ga ik meteen kijken op dat onderwerp en geef ik ook daar mijn reactie !! OPROEP Beste allemaal, Nog steeds zoeken Dora en ik zoveel mogelijk lotgenotes die veroordeeld werden tot een Prolift met alle nadelige gevolgen van dien. We willen ons op de een of nadere manier verenigen. Samen staan we sterker dan alleen. Dus ook als jullie iemand kennen met een Prolift: laat haar reageren op deze oproep !!!! We willen heel graag van gedachten (en ervaringen uit-) wisselen. Dat was 't weer voor nu. Groetjes, Marie

Google.

dodi

Geplaatst: 12-01-2010 19:52

Helaba lotgenootjes, Hier is een grote oproep om morgen om 10.30 aan Marie te denken. Haar ingreep gaat vroeger van kracht dan eerst de afspraak was, zodus de kaarsjes wat eerder laten branden,hé! Ze is nu op dit moment al volop aan het laxeren begonnen,...Ze heeft(houd) er de moed in, dat morgen alles reg zal komen, zoals ze zelf zegt! Groetjes Dora

liga

Geplaatst: 13-01-2010 0:13

Dag allemaal, Eindelijk heb ik de stap gezet om op dit forum te verschijnen. Ik heb Marie leren kennen via een ander forum en heb heel, heel veel steun van haar gekregen bij mijn zoektocht naar een oplossing voor mijn endeldarmverzakking. Voor mij is zij een topvrouw die ondanks haar eigen pijn toch altijd tijd neemt om andere vrouwen te steunen.. Dus zal ik morgen -samen met jullie- zeker aan haar denken en een kaars branden. Het komt goed!

EstherV

Geplaatst: 14-01-2010 9:18

Hallo allemaal, Ben benieuwd hoe het degene vergaat die alweer werken aan de reconstructie om het zomaar te noemen. Het zijn toch elke keer ingrepen die weer dichterbij een meer leefbare situatie moeten brengen na al die tijd van tobben. Wat dat betreft heb ik nieuws mijn moeder mag de 28e jan. zich melden en beginnen met laxeren. De 29e januari gaat het dan gebeuren in Veldhoven. Toch wel spannend want hoe zal het nadien zijn? Nog een ingreep nodig of in keer klaar? Wie zal het zeggen. Afwachten dus. Zie nu bij verschillende van jullie dat er na een tijd en wat ingrepen verder best nog wel verbeteringen zijn aan te brengen, dus geduld is waarschijnlijk wel op zijn plaats. Als de factor pijn verdwijnt of versterk verminderd dan is er al heel wat bereikt. Dat geldt denk ik wel voor de meeste lotgenoten! Of de stoelgang ook verbetert tja het blijft gissen op dit moment. Hopelijk door inknippen 1 matje minder spanning richting heiligbeen. Kan de opgehangen endeldarm dan beter werken laten we het hopen.......... Tot zover eerst maar, Groetjes en succes jullie allemaal. PS Ben erg benieuwd hoe het Marie is vergaan... Google.

els 65

Geplaatst: 14-01-2010 10:53

Hoi Esther, FIjn, dat je moeder nu een datum heeft! Dat is immers de eerste stap richting herstel. Inderdaad zijn er veel herhalings-operatie's nodig bij verzakkingsoperatie's. Ik las pas een percentage van ongeveer 40 %! Elders las ik dat het bekkenbodemgebied een van de meest moeilijk te behandelen organen is, omdat er veel zenuwen en bloedvaten door heen lopen. Zodra daar iets uit balans is, zijn er klachten en om de balans te herstellen is uitermate moeilijk! Maar de ervaring leert dat bij de meeste volhouders wel winst te boeken is. En volgens mij zijn op deze fora juist de volhouders te vinden. Heel veel succes voor je moeder en jullie en houd ons vooral op de hoogte! Groeten, Els

dodi

Geplaatst: 14-01-2010 13:57

Groetjes van Marie ik heb gereageerd op baarmoederverwijdering voor-achter,.... Daar vind je een kort verslagje van Marie haar toestand. Groetjes dora

marie1902

Geplaatst: 27-01-2010 0:11

Hoi iedereen , Morgen gaat Sterre onder het mes in Terneuzen. De Prolift aan voorzijde gaat eruit (of er achter ook nog iets gebeurt, de spanning er af door de touwtjes door te knippen, is mij eerlijk gezegd niet bekend). Ik hoop dat jullie allemaal aan haar zullen denken en kaarsen voor haar willen branden. Ik zie helaas nergens hoe laat de operatie zal plaatsvinden. Ik dacht in de loop van de ochtend, maar ga zoeken of ik het nog ergens kan terugvinden (weet zeker dat ik het opgeschreven heb, maar waar ???) Liefs, Marie

liga

Geplaatst: 27-01-2010 11:55

Dag allemaal, Ik weet nog niet wie Sterre is en wat haar verhaal is, maar het kaarsje brandt al hoor! Het staat in de open haard want ik ga zo weg en op diie manier brandt de tent niet af! Marie, hoe gaat het nu met je? Iedere dag een stukje beter? Ik heb helaas nog geen reactie van mijn bekkentherapeuthe op onze vraag. Als die er eind deze week nog niet is, mail ik haar nog een keer. Zoals je kunt lezen, ben ik al een eind op weg om mijn verhaal op dit forum te zetten. Goed idee van je! Groetjes aan iedereen en sterkte gewenst aan Sterre, AnneMarie

dodi

Geplaatst: 27-01-2010 13:54

hoi Marie, en liga,Esther en Els,.. Sterre is gisteren al geopereerd, vandaag was,is, ze heel misselijk, ik zou haar anders even een bezoekje gebracht hebben, maar ze kan ook haast niet praten, net zoals jij Marie, ik denk dat Sterre epidurale had, anders zou je denken dat het van de algemene narcose komt.? Maar nu niet, hé. Het wordt vervolgd. Groetjes Dora

EstherV

Geplaatst: 31-01-2010 20:51

Hallo iedereen, Bij deze even een update over mijn moeder. Afgelopen woensdag moest ze bellen met het ziekenhuis over de procedure. En toen werd ze ineens donderdag geopereerd ipv vrijdag, vond ze zelf trouwens geen probleem liever eerder dan later. Mijn ouders waren al vanaf afgelopen maandag op vakantiepark. Donderdag 7.00 Aankomen ziekenhuis. 8.00 Operatie.(Laparoscopie; 4 gaatjes) Het duurde een eeuwigheid eer we telefoon kregen. 8 uur operatie om 13.30 uur nog niets gehoord...... Toen kwam er telefoon ja het was erg tegengevallen namens de 2 specialisten. Moeder superberoerd.(Algehele narcose) Donderdag erg ziek. Morfine ? Donderdagav. laat voelde ze zich iets beter en een redelijke nacht gehad. Wat was er nu niet goed ? Vrijdagmorgen bezoek vd 2 specialisten; ze hadden het bewuste matje (inknippen om spanning in buik te verminderen) na veel omwoelen niet kunnen vinden 3 uur beziggeweest in de buik..... Toen hebben ze uiteindelijk nog geprobeerd om wat ruimte te maken (er is veel littekenweefsel/verklevingen en daarvan weggehaald) tussen de endeldarm en de voorkant, over dit effect zijn ze gematigd positief. Dus dat is afwachten, maar je buik moet eerst weer op orde komen na hun werk. Ook hebben ze geconstateerd dat het andere matje door de endeldarm heen is gegroeid, mijn moeder zei altijd al tegen de specialisten er zit iets heel hard van binnen in de endeldarm, ja zei de specialist nu dat klopt dus wel dat had je goed. Daar konden ze nu niets aan doen dat is een aparte ingreep evt. voor de toekomst. Dat gaat dan via endeldarm en dan van binnenuit daar opereren, nu zaten ze aan de buikzijde van de endeldarm. Eerst afwachten wat dit nu brengt en de spec. heeft al uitgelegd wat hij nog kan doen op een later moment. Mijn moeder was behoorlijk teleurgesteld, maar is net als de meesten van jullie ook niet het type om nu helemaal in een dip te zitten. Maar je had er toch andere verwachtingen van en je zit met vragen. De spec. waren ook ontluisterd trouwens. Dit was het eerst maar weer. Oh ja ze mocht zat.middag vertrekken maar dat zegt niets over hoe goed of slecht je je voelt, het is het voordeel van de laparoscopische methode. Hoe vergaat het jullie, valt het na de ingreep mee of tegen ? Groetjes Esther

Google.

els 65

Geplaatst: 31-01-2010 22:30

Dag Esther, Dank, voor je uitgebreide verhaal. Wat zullen jullie in spanning gezeten hebben donderdag! En wat een teleurstelling, als de ingreep niet brengt, wat je er van hoopt! En dan in de toekomst wellicht weer een ingreep voor het matje in haar darm.......Nu is het even afwachten hoe het met je moeder gaat, als alles tot rust gekomen is. Wellicht heeft het verwijderen van verklevingen en littekenweefsel toch nog enig effect? Wel vreemd dat ze het matje niet hebben kunnen vinden, met drie uur zoektijd! Is ze overigens geopereerd met de Da Vinci Robot of een "gewone" laparascopie? Wens je moeder maar veel sterkte en beterschap! Zelf blijft mijn zoektocht naar herstel ook voortduren. Morgen heb ik een anale manometrie in Gent. Daar ben ik via Terneuzen heenverwezen, omdat hun dat onderzoek niet uitvoeren. Laat je gauw weer horen hoe het met je moeder gaat? Groeten en een prettige avond, Els

marie1902

Geplaatst: 01-02-2010 0:09

Lieve Els, Succes met de manometrie straks. Ik zal voor je duimen en de dikke bruine kaars gaat weer aan zo gauw ik wakker ben. Laat je snel wat weten? Ben je trouwens vroeg aan de beurt, of op een beetje 'n Christelijk tijdstip? Want Gent is natuurlijk allesbehalve naast de deur. x, Marie Esther, gezien het tijdstip -ik zie plots hoe laat het al weer is- reageer ik later deze ochtend op je uitvoerige verhaal. Tot straks dus..

dodi

Geplaatst: 01-02-2010 20:42

He Esther, Els, Marie, Anne Marie,.... Het is niet te geloven, dat de netjes en matjes zoveel schade kunnen toebrengen, en wanneer wordt daar iets aan gedaan???? Ik blijf jouw verhaal volgen Esther, en wens je moeder veel sterkte en goed herstel! Er zal wel een oplossing komen,; uiteindelijk... Maar het is zo als bij velen onder ons, eens je in het bekkenbodemgebied problemen hebt, dan is het soms een lange weg naar herstel. Els, ik hoor je straks nog even hoe het verlopen is.? Marie, hoe is het met jou, op dit moment? Anne Marie, we kijken uit naar het vervolg,... 08/02/ga ik ook nog eens bij een gastro- entro specialist in Gent. Ik blijf ook nog steeds restproblemen hebben, ik denk, en weet haast zeker, ten gevolge van het prolift systeem! Vandaag ben ik de eerste dag opnieuw aan het werk gegaan, ik besefte vandaag pas, dat ik de laatste tijd(één jaar) nog niet meer dan 10 kilo getild had!! Onze Victor is nu ongeveer 10 kilo en 100gram Onze kleine man heb ik al vele malen opgepakt de laatste maand. Maar nu op mijn werk, voel ik toch, dat het snel een pak méér zal zijn. De collega's weten van mijn probleem, en met ze'n allen hebben ze gezegd om het zware tillen aan hen over te laten, maar ik ken mezelf, ik ben eigenlijk iemand die graag mijn plan kan trekken.Mijn diensthoofd was ziek, maar onze grote baas heeft me ook hetzelfde gezegd, dat ik nog moest oppassen.Ik heb geluk met zo een werkgever!! Mijn kastje was versierd met bloemen en ballonnen, en een welkomstwoordje voor mijn eerste werkdag!Lief hé! één van onze mannen begon al onmiddelijk met mij te dansen, grappig, ik was ook blij dat ze me nog kennen, voor sommige als Boora,.. Het is een lang verhaal; maar kort samengevat. Ik volg verder op het forum, maar antwoord de laatste tijd wat minder omdat er nu méér dingen te doen zijn dan voorheen,dan komt het er niet zo snel van om te reageren. Het ga jullie goed. Liefs Dora

liga

Geplaatst: 01-02-2010 20:52

Dag Esther en allemaal, Esther, ik begrijp uit jouw bijdrage dat je het verhaal doet voor je moeder. Ze heeft al heel lang klachten en kreeg nu een soort van hersteloperatie? Het matje zou verwijderd worden- zo begrijp ik- maar dat is nu dus niet goed gelukt. Wat vreselijk teleurstellend voor haar! Gelukkig mocht ze snel het ziekenhuis verlaten. Naar een vakantiehuisje? Dat heeft denk ik te maken met reisafstanden. Ik hoop dat ze nu weer lekker in haar eigen huis is, daar voel je je toch het beste. Wens haar veel sterkte en beterschap namens mij en ik hoop echt dat er op termijn toch een oplossing komt. Groetjes aan- en sterkte voor iedereen, Anne Marie

marie1902

Geplaatst: 03-02-2010 11:55

Hoi Esther, Ik had er zoveel vertrouwen in dat het na al die jaren eindelijk goed zou komen met je moeder. En ook de manier waaróp ze er wat aan wilden doen. Het matje inknippen om de spanning te verminderen. Het klonk zo eenvoudig. Drie uur woelen is wel erg lang, jámmer (en gek hè..) dat ze het niet hebben kunnen terugvinden. Hopelijk heeft het verwijderen van het littekenweefsel en de verklevingen (waar ze toch gematigd positief over waren!) méér effect dan ze denken. Eind maart zal ze er meer over kunnen zeggen. Wanneer moet ze eigenlijk terug naar Veldhoven voor de nacontrole? Wens je moeder sterkte. Ik kan me voorstellen dat ze heel erg teleurgesteld is. Denk je na jaren afzien eindelijk beter te worden .. Het doet me wel goed te lezen dat de specialisten een ontluisterde indruk maakten. Het geeft je toch het gevoel dat ze er alles aan gedaan hebben, blijven meedenken en je niet zomaar aan je lot overlaten (ik zou ze de kost niet willen geven die hier héél anders mee omgaan: "Ja mevrouwtje, u moet er maar van uitgaan dat het nooit meer zal worden zoals het was" en het boek gewoon sluiten - het gonst nog na in mijn hoofd..) Ik ben benieuwd naar het vervolg van je moeders verhaal. Met mij gaat het nog niet goed. De stoelgang gaat moeizamer dan ooit, het voelt alsof de mat is gezakt en tegen de vagina achterwand aan ligt (betonnentunnelgevoel, zoals iemand op dit forum het ooit zo treffend beschreef), ik ervaar een enorme druk op mijn anus en de bekkenbodem voelt voller dan ooit (ik heb natuurlijk nog steeds een gigant van een cystokele, die ze pas durven aan te gaan pakken als de stoelgang vlotjes verloopt èn ik zit natuurlijk nog met de restanten Prolift helemaal onderaan achterin de schede). Het gekke is dat het bij mij na een dag of tien elke keer bergafwaarts gaat, terwijl het bij de meesten juist beter lijkt te gaan naarmate de dagen/weken verstrijken. Vandaag zit ik op de helft van de hersteltijd. Je kunt er eigenlijk nog niets van zeggen dus. Er kunnen zwellingen c.q. vochtophopingen zitten die steeds verder zakken door de zwaartekracht. Alles is mogelijk. Ik wacht het maar gewoon af voorlopig. Dora! Wat fijn om je zo welkom te mogen voelen op je werk. Je mag inderdaad in je handjes knijpen met zo'n werkgever. Ik ben benieuwd naar je verdere ervaringen. Iedereen veel sterkte. We zijn er nog niet (sommigen onder ons gelukkig wèl), maar we komen er. Wacht maar af. Dit jaar nog. En dan kunnen we weer echt verder met ons leven !! Liefs, Marie

liga

Geplaatst: 03-02-2010 18:35

Hallo Marie, Wat ontzettend naar voor je dat er nog niet veel schot in de zaak zit. Het is nu denk ik zo'n 6 weken geleden dat je geopereerd bent. Maar dit is natuurlijk nog niet het eindresultaat. Zo'n matje moet denk ik eerst goed opgenomen worden in je lichaam en het bindweefsel dat je nu aanmaakt, slingert zich daar dan doorheen. Althans zo heb ik het begrepen. De druk op de anus zou veroorzaakt kunnen worden door het feit dat de endeldarm hoger is komen te liggen (hij is immers opgetrokken)en nu recht boven de anus ligt. Dat hoort ook zo, alleen is dat bij jou 17 jaar uit positie geweest en alle spieren etc. moeten zich nu aan die nieuwe positie aanpassen. Dat kost natuurlijk tijd. Voor de stoelgang zou je misschien de zakjes movicolon of metamucil mogen opvoeren? Je mag er 3 per dag staat bij mij in de bijsluiter. En veel drinken erbij natuurlijk. Het liefst lauw water. Verder is het inderdaad zo dat als je endeldarm en vaginatop omhoog gaan de blaas meer ruimte en vrij spel krijgt en meer zou kunnen zakken. Dat geeft natuurlijk ook een vol gevoel. Ik las ooit op het internet dat er speciale tampons zijn die de blaashals en blaas omhoogduwen na inbrengen. Die hebben dus niets te maken met menstruatie maar alles met verzakking. Ik zal proberen of ik die info terug kan vinden. Ze zijn bedoeld voor vrouwen die hun urine moeilijk op kunnen houden. Heb je daar ook een beetje last van? Verder zal ik mijn bekkentherapeute nog een keertje mailen om antwoord op onze vraag te krijgen. Ze heeft nog niet gereageerd. Of ik bel haar, kan ook. Ik las op het forum dat ene Petra ook deze ingreep in Roermond heeft ondergaan. Misschien wil zij nog eens reageren en vertellen hoe lang het bij haar duurde voor ze hersteld was. Moed houden hoor, het komt een keer goed! Groetjes, Anne Marie

marie1902

Geplaatst: 04-02-2010 0:31

Nee joh, Het is helemaal nog geen 6 weken geleden dat ik werd geopereerd. 13 Januari is net drie weken geleden. Het kan dus nog alle kanten op ! Mogelijk heb je gelijk v.w.b. de druk op de anus. Ik hoop het van ganser harte. Morgen heb ik dokter H. aan de telefoon. Dan zal ik hem vragen of ik de zakjes Movicolon mag opvoeren, of (wat mijn nieuwe bekkenbodemtherapeute adviseert) een laxeermiddel met paraffine mag nemen. Drinken doe ik al zoveel mogelijk, ook lauw water. Ik heb zo'n speciale tampon die de blaashals en blaas omhoogduwt al eens geprobeerd. Dat is echt te pijnlijk in combinatie met de restanten plastic onder in de schede. Dus dat is geen optie voor mij voorlopig. Bij mij werd twee jaar geleden (samen met de Proliftoperatie die nooit op mij uitgevoerd had mogen worden) al een TVT/o bandje geplaatst. Dat had normaalgesproken tot het eind van mijn levensdagen (of in elk geval heeeel lang) mijn incontinentie moeten tegengaan. Door al het druk- en perswerk van na 26 februari 2008 zakt de blaas steeds verder de vagina in. Het is even niet anders. Ik kan dat t.z.t. laten oplossen d.m.v. een voorwandplastiek (zonder matje) nadat mijn stoelgang weer normaal is. Of mijn stoelgang ooit normaal zal lopen is afwachten. Ik heb contact gehad met Petra èn natuurlijk al haar berichten gelezen. Zij bracht mij immers op het pad van dokter H. Petra was snel "boven Jan" al had ze vier weken lang het gevoel dat "er een vrachtwagen met bakstenen over haar heen was gereden". Dat gevoel had ik de eerste 2 weken (in de buik), nu niet meer. Petra's ontlastingsprobleem heeft geen 17 jaar geduurd. Zij is niet jarenlang met verkeerde diagnoses "het bos in gestuurd". Ik zal geduld moeten hebben en moeten afwachten of de nervus pudendus zich zal herstellen, of niet. Ik heb (toevallig vandaag) een nieuwe bekkenbodemtherapeute gevonden, die d.m.v. biofeedback en electrostimulatie wil proberen de zenuw weer aan het werk te krijgen. Zij wil eerst groen licht van de specialist en sowieso niet gaan trainen voor de nacontrole (op 26 februari). Ik houd moed. Wat moet ik anders? En ik schreef al dat "we er komen. Dit jaar nog". En zo gaat het gebeuren! Bedankt voor het meedenken en je reactie, Groetjes, Marie

EstherV

Geplaatst: 04-02-2010 10:29

Hoi Marie, Het is denk ik ook nog te kort om iets te kunnen zeggen over het resultaat; dat geldt denk ik voor jou en voor mijn moeder. Snijden; doorwoelen en veranderingen aanbrengen het lichaam moet er natuurlijk wel aan wennen. Maar altijd bezig zijn met je buik, darmen stoelgang er is meer in het leven en daar wil je weleens van gaan genieten. Voor de "normale mensen" zijn dit soort dingen bijzaak maar voor de vrouwen hier beheerst dit je leven en dan de pijn....... Maar na al die jaren zoals voor sommigen hier geldt trek je het soms niet meer, vooral als je dacht juist weer een stap vooruit te gaan. Toch moeten we de moed niet verliezen! Voor wat betreft mijn moeder zij moet 2 of 3 mrt.? terug voor controle. Ze is nu al vragen aan het opschrijven. Het contact de 2 dagen na de ingreep was prima met de 2 specialisten en ze leken open en eerlijk. Ze weet nu al dat ze ook toch nog terug wil naar Meppel waar destijds de ingreep is gedaan; ze is daar verschillende keren geweest hoor maar echt veel wijzer konden ze haar niet maken. Ze moest er idd maar mee leren leven. Gisteren zei ze me nog, toch ga ik er weer naar toe zij hebben het tenslotte zo gemaakt toen (14jr geleden)laat ze maar aangeven waar het matje kan zijn ! Of hebben ze maar zo wat opgeschreven ? Je twijfelt nu. We denken (hopen) dat een gesprek bij de eindcontrole toch meer duidelijkheid kan geven. Ik denk er nog over Terneuzen te mailen met een korte vraag of hij een idee heeft waar het matje kan zijn.... We houden elkaar op de hoogte, veel sterkte iedereen. Groetjes Esther

els 65

Geplaatst: 04-02-2010 12:23

Hoi Esther, Ik zou zeker Terneuzen mailen. Heeft hij destijds geen echo gemaakt en het matje daarop getraceerd! Houd vol! Groeten, Els

Sterre108

Geplaatst: 04-02-2010 13:29

Hoi allemaal, Wat fijn dat jullie allemaal zo meeleven. De operatie is nu 10 dagen gelden, en ik voel mij heel goed. Direct na de operatie veel pijn gehad, en van de pijnbestrijding werd ik misselijk. Gelukkig was dat ineens over en mocht ik naar 'huis'. De prilift aan de voorzijde is op de 'touwtjes' naa verwijderd en aan de achterzijde een deel verwijderd. Daarvoor in de plaats biologische matjes. Nu geduld en afwachten. Pas na een half jaar zicht erop of dit allemaal heeft geholpen. Thuis zijnn vind ik prima, ik kan mijn eigen gang gaan en doe nog niet zoveel, vooral rust nemen en elke dag een wandelingetje. Nogmaals dank voor de steun, lieve groet, Sterre

Google.

Index > Gynaecologie > Verwijderen prolift mesh "matje" tussen endeldarm

Pagina 6 van 7

Vorige 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 Volgende