Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.

Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen Index > Gynaecologie > Ik heb vaginisme maar wil zwanger raken kan dat? (deel II) Auteur Onderwerp: Ik heb vaginisme maar wil zwanger raken kan dat? (deel II) Jip Geplaatst: 04-02-2010 19:02 Heeee Mex heavy dag dus. hee lieverd ik zweet letterlijk druppels onder me armen vandaan bij het zien van zo stoel...dus snap je helemaaal!!! Maar die is niet nodig nu en als het zo is bij bevalling val thet je niet op.. en schamen nee hoor!! Hee wij vrouwen doen dit maar mooi even hoor en een pretje is het soms echt niet...je zeult een heel persoontje mee wat veel vergt van je lichaam en geest. enne zelfs bij Thomas zei ik.....oooo waarom wou ik nou een 2e !!! allemaal logische gevoelens die door je lijf en hoofd gieren!! Ik zei bij amy zelfs...IK WIL GEEN KIND MEER!!! hihi hee lieverd hou nog even vol...ook deze tijd gaat voorbij en je hebt straks zo wat moois....en lees dit maar eens terug van jezelf dan ben je zo verbaasd...maar begrijp niet verkeerd het is niet erg en erg logisch en werkelijk wat je voelt nu. dikke knuffel Google. doglover Geplaatst: 04-02-2010 19:05 oh Mex,dat is niet fijn van de bloeddruk,ik ken het,alleen ik lag dus wel in het ziekenhuis., dat betekend dus dat je alleen mag liggen en alleen naar de wc en douchen. gelukkig hoef je niet meer lang en ben je thuis,dat scheelt een hoop,al zal je dat zelf niet denken. maar als je in mijn positie hebt gezeten,voelt dat nog als een rijkdom,GELOOF ME. hopelijk duurt het niet meer lang voor je fluffy Geplaatst: 04-02-2010 19:54 mex oef dat is even schrikken meid, doe maar rustig aan en hopelijk gaat alles goed. Logisch dat je schrikt had ik ook hoor. Norraa ik heb wel keizersnede gehad. Hoe is het met slapen? Ik heb twee weken half liggend half zittend geslapen. Ik kon niet liggen de wond trok gewoon teveel. Ik nam toen ook alleen savonds nog paracetamol. Doe maar rustig aan en geniet van je mannetje. Kwebbel spannend hoor zondag. Is het gelukt met de kleding? wat zielig dat Renzo het zo moeilijk heeft. Hopelijk gaat het snel weer beter Jip wat Kl%$#%Q dat de reuma nu weer zo aanwezig is. Ik hoop ook dat het snel weer lente wordt, zodat de kinderen minder ziek zijn. Is zo zielig. Chester wat een leuke foto's en die met bietjes. Le zijn slapen gaat op moment weer achteruit. Hij komt weer om half vier en vijf uur en om half zeven eruit omdat ik moest werken. Dus hoop dat hij morgen later komt. Noé Geplaatst: 04-02-2010 20:47 @Mex: Ik snap dat ook helemaal niet, dat omdat ik depressief ben geweest … mensen er nu gelijk van uitgaan dat ik weer depressief ga worden. Die woorden geven mij extra veel angst, op sommige momenten! Ik ben altijd bang dat anderen mensen heel mijn leven weten in te schatten en het dan ook nog eens bij het rechte eind hebben, brrr! Ik wil niet opnieuw depressief worden en ik wil er dan ook alles aan doen om dat te voorkomen, maar ik weet dat zoiets je overkomt … soort kan je het niet tegenhouden, lijkt het wel, bah! Heel herkenbaar, bij mij speelt dat nu ook. Onenigheid met iemand, dus ik mail haar hoe ik de dingen heb ervaren en dan schrijft zij dat ze van alles over mijn kind kan gaan zeggen om mij op te pakken … nou dan voel ik me echt wit heet worden, mijn kind is nog niet eens geboren! Hoe kan er dan over mijn kind gesproken worden? Mijn kind moet er buiten blijven, de kleine is er nog niet eens!! Belachelijk! En dan wel straks als eerst willen weten wanneer de kleine is geboren en welke naam de kleine draagt … nou mooi niet! Ik zie eerlijk gezegd heel het contact niet meer zitten, brengt me momenteel alleen nog maar stress, bah! Hihi ja dat had ik idd kunnen doen! Na ongeveer 10 uur is de telefoon niet meer gegaan. Iedereen heeft wel eens geen zin om op te nemen, je goedrecht hoor! En netjes dat je het eerlijk aan je vriendin toen hebt verteld! Goed van je! Oh die zinnen van: Ik mag er zijn, het gaat een mooie dag worden … ik weet dat het helpt, maar ik kan ze gewoon gek genoeg niet uitspreken! Mijn vertrouwen is zo 0,0, dat ik dit niet eens ‘tegen’ mezelf durf te zeggen. Klinkt misschien heel stom, sorry! Dit was zelfs een therapie oefening voor mij! En complimenten ontvangen,vind ik ook moeilijk. Heb het gevoel dat ik die helemaal niet verdien, dat er niks goed is aan mij. Ik heb zoveel meegemaakt en dan kan ik het me niet voorstellen dat mensen mij ‘mogen’ en aardig vinden, maar inmiddels heb ik ervaren dat die mensen er zeker wel zijn! Mijn beste vriendin betekend echt alles voor mij! Ik voel me helemaal bij haar op me gemak en het is fijn dat ze mij zo haarfijn aanvoelt, want soms vind ik het moeilijk om over bepaalde gevoelens te praten. Zij stelt bv wat vragen en zo komen we toch op de wat moeilijkere onderwerpen terecht en dat lucht op! Wat ontzettend schrikken meis dat je bloeddruk zo hoog is en je nu helemaal niks meer mag doen! Kan me voorstellen dat het allemaal even heel zwaar voelt nu. Ik hoop dat je er met iemand over kan praten en dat je je er door heen weet te slaan! Vanaf hier een hele dikke knuffel en enorm veel sterkte toegewenst voor deze periode! Ik kan me voorstellen dat het angst je soms uitbreekt wanneer je zo’n stoel zit. Ik was vorige week in het ziekenhuis en toen had ik ook echt zoiets van: Helppppp over een paar maanden lig ik hier en moet ik bevallen, help, hoe doe ik dat!? Brrrr! @Bregje: Wat ontzettend fijn dat het met het spuiten allemaal gelukt is! Spannend dat je nu in je wachtweek zit! Ik ga heel hard voor je duimen, hoop dat je snel een positieve test in handen mag hebben! Succes met wachten, hopelijk heb je leuke en goede afleiding! Vertrouw op jezelf! @Fluffy: Thanks voor je berichtje. Het slapen gaat helaas erg slecht. Ik word heel vaak wakker en dan lig ik weer van na te denken over van alles … of soms is het gewoon dat ik de slaap niet kan vatten! Met de angsten gaat het goed. Wanneer ik kramp voel, ben ik niet meer direct bang dat er iets mis is. Ik durf weer te vertrouwen op mijn lichaam, op de zwangerschap en een gezond kindje straks rond eind mei! Ik vind het erg fijn dat ik me nu goed voel bij de verloskundige want dat scheelt een heleboel! @Kwebbel: Ik kan dat me heel goed voorstellen, ik kan ook niet zomaat over mijn vaginisme vertellen. Ik vind dat echt een heel moeilijk onderwerp en schaam me er ook gewoon heel erg voor allemaal! Ik vind het wel heel knap dat je hebt volgehouden en super dat je van je vaginisme bent afgekomen! Knap! Een depressie is idd niet iets waar men voor kiest en helaas heb ik idd enorm veel meegemaakt. Ik weet dat een depressie verder niet betekend dat ik niet van mijn kind houd, maar toch zal ik mezelf enorm schuldig voelen, als ik in een depressie ga belanden! Hoe kom ik er dan weer uit??? Kan ik daar dan wel uitkomen? De kleine heeft me nodig, hoe ga ik dat dan allemaal doen? Hoe leg ik het uit aan familie, want die zijn meer van: Doen alsof het er niet is, wegvegen, negeren! Gelukkig heb ik nu idd geen last meer van een depressie en ik hoop dat die ook niet meer terug gaat komen, dat ik lekker kan genieten van de rest van de zwangerschap en uiteraard straks van de kleine! @Chester: Ik ben gisteren bij mijn zus geweest en ook vandaag, lekker daar met de baby bezig geweest, flesje, knuffelen, troosten. Boodschappen gedaan, nog even dorp in geweest, lekker voor de tv gehangen, helemaal super! Was weer helemaal gezellig vandaag en de dag is nu veel te hard voorbij gegaan! Het slapen gaat helaas erg slecht. Ik word veel wakker! Gelukkig heb ik niet meer die angsten, ik heb weer vertrouwen in de zwangerschap en straks een gezond kindje aan het einde van de zwangerschap! Ik ben gelukkig niet meer bang bij elk krampje dat ik voel! Wat een super mooie foto heb je geplaatst, geweldig zeg!! @Cp: Het slapen gaat helaas erg slecht. Ik word veel wakker en kan dan maar moeilijk in slaap komen. Ik heb gelukkig niet meer de angsten steeds van dat het mis gaat, dus dat vind ik wel enorm fijn allemaal! Hele opluchting al. Ik ze precies hetzelfde, ach ik hoef maar 3 uurtjes per dag hulp, dat was voor mij gevoel nog veel! Ik dacht echt dat ik het best wel zonder zou kunnen, maar ben toch wel heel blij dat ik gewoon meer uren kraamzorg krijg, dan die 3 uurtjes, die ik dacht nodig te hebben! Kraamzorgintake moet ik nog krijgen, maar ik zal wel gewoon het maximaal aantal uren krijgen, denk ik, aangezien ik ook alleen ben en sowieso hebben we allemaal recht op geloof ik 49 uur bij borstvoeding. Ik houd er idd rekening mee dat het allemaal ook heel anders kan zijn wanneer ik ben bevallen, dat er een hoop angsten ineens kunnen komen, huilbuien en rare gedachten. Ik kan nu al zeggen dat ik me er dan enorm voor zou schamen. Heb al tegen die vriendin gezegd dat als ze merkt dat het niet goed met mij gaat, of ze het dan aub tegen mij wil zeggen, want ik ken mezelf … uit schaamte zou ik het stil houden, en dat kan misschien alleen maar averechts dan werken en dat is niet de bedoeling. Zij heeft een postnatale depressie gehad, dus ze weet het te signaleren en zei ook tegen mij dat het heel normaal is, dat vee vrouwen dit hebben en dat ik er zeker over moet praten en eventueel hulp moet zoeken. Maar bij dit laatste krijg ik gelijk de angst dat instanties gaan denken dat ik niet van mijn kind houd en omdat ik dan een postnatale depressie heb (om daar even van uit te gaan, anders weet ik niet hoe ik mijn verhaal nu moet uitleggen), mijn kindje van me af nemen! Daar ben ik zo bang voor en wil dat absoluut niet meemaken!!! Ik hoop dat je gelijk hebt en ik het ergste uit mijn leven, achter de rug hebt. Het was een hel en ik hoop niet meer zo te hoeven lijden!!! @Nora: Naar dat ook jij een depressie hebt meegemaakt, maar super fijn dat het nu goed gaat, een kersverse moeder en gezellig dat je nu ook meer sociale contacten hebt! Geniet maar lekker van je kindje en geef je herstel de ruimte en tijd! _________________ Hier gaat het goed. Ik heb momenteel wat meer energie en daar geniet ik van. Lekker naar dorp geweest gisteren en vandaag en relaxen op de bank met mijn zus. Morgen wil ik voor het eerst een cake gaan bakken, haha ben benieuwd of dat wat gaat worden. Moet nog wel even eieren en melk halen, maar dat komt vast helemaal goed. Verder ga ik zelf de geboortekaartjes maken en wil ik morgen alvast kijken of mijn ontwerp gaat lukken in de praktijk, hoe ik het wil, ben benieuwd! Met de krampen gaat het goed. De kleine is niet heel druk momenteel in de buik. Ik heb niet meer steeds de angsten van dat het mis gaat, heb meer vertrouwen er in en ook het vertrouwen in een goede afloop, een gezond kindje aan het einde van dit avontuur. Hopelijk kan ik dit ‘vasthouden’, blijft de angst weg! Slapen gaat super slecht. Ik kan soms echt niet slapen, andere momenten lig ik te piekeren. Heb altijd wel wat te lezen bij mijn bed, maar vaak te moe om te lezen … maar slapen lukt weer niet. Vannacht wakker gelegen van 4 tot half 6, wist echt niet wat ik met mezelf aan moest, was te moe om op te staan, maar te wakker om te slapen! **zucht** Ik wens jullie iig een fijne avond! Dikke knuffel, voor iedereen die deze wil ontvangen! Chester Geplaatst: 04-02-2010 23:17 Mex, wat een schrik! Fijn dat ze je niet hebben gehouden, daar kan ik net als doglover ook over mee praten, nu ben je lekker thuis waar je alle steun en rust kunt krijgen van je man en andere dierbaren. Logisch dat je kapot bent, tis nogal een schrik als je dat te horen krijgt. Noe, dus je kan al lekker oefenen met een baby! Hoe jong is die van je zus? Jt, where are you??? Hoe gaat het?? Biena? Klara, Vlam? Ik heb dit eigenlijk nooit dat ik me druk maak wanneer ik weer ongesteld word, maar omdat ik het steeds opschrijf, weet ik dat ik 31 jan of 1 feb. al ongi had moeten worden, ik sla nooit over en het duurt nooit zo lang, ik zou toch niet nu al in overgang zijn of zo? Pffff. Of iets anders ergs aan de hand? cp, kan af en toe ook wat hypochonder zijn en dat malen houdt dan niet op he. grrrr. Kwebbel Geplaatst: 04-02-2010 23:17 Chester, ik durf niks meer te zeggen over de duur, aangezien we in november al hadden willen starten....Maar we hopen in juli klaar te zijn... Mex, ze houden het in ieder geval goed in de gaten. Dus zijn ze er op tijd bij, zouden ze in moeten grijpen. Maar het blijft natuurlijk allemaal niet leuk en eng. Je wilt het allemaal het liefst onder controle houden en nu moet je het helemaal uit handen geven door deze situatie. Logisch dus dat je het even heel erg benauwd krijgt. Maar geloof me: achteraf is het dat allemaal waard! Niet voor niks zijn er in de meeste gezinnen meer dan 1 kind. Als het het niet waard zou zijn, zouden mensen niet aan een 2e (of meer) beginnen. Al voelt het nu even niet zo voor jou. Gefeliciteerd alvast met je man! Maak er een fijne dag van. Jip, heb ik iets gemist??? Met je nieuwtje? Ga je verhuizen? Of ben ik weer even niet attent dat ik je niet snap? Beterschap met je kids. En met jezelf natuurlijk. Je was toch af aan het bouwen met bepaalde medicijnen? Komt het daardoor dan dat je nu weer meer last hebt? Chester wat een schattige foto's! Vooral die 2e. Had alleen liever dat je had gezegd dat het aardbei was. Bietjes, Bah! Fluffy, de kleding is gelukt. Uiteindelijk via mp een leuk wit bolerotje gevonden. dus gaat wel goed komen denk ik. De foto's komen natuurlijk op hyves. (ben de link kwijt hoe ik het hier ook alweer kon plaatsen) Met Renzo zal het nog even duren voor het goedkomt, maar dat leg ik nog wel uit. Dat is zó vervelend, wanneer het even goed gaat met het slapen en dat het dan weer achteruit gaat. Wanneer het steeds slecht gaat, ben je het niet anders gewend, maar wanneer het eerst even goed gaat, maak je je blij en valt het des te harder tegen wanneer het weer mis gaat. Noé, en dan ben jij bang dat je een slechte moeder zult zijn???!!! Kijk hoe je nu al voor je baby opkomt en hem/haar beschermt! Dat gaat echt wel goed komen hoor met jullie tweetjes. Daar moet je je geen zorgen over maken. die zinnen tegen mezelf zeggen kan ik ook niet hoor. Omdat ik dan in de spiegel zou zien dat ik die woorden niet meen. Ik weet dan dat ik sta te liegen, omdat het niet zo voelt. Ik vind mezelf ook niet geweldig, dus krijg ik het ook niet over mijn lippen. Dat onzekere en het niet met complimenten om kunnen gaan, bang zijn dat anderen je niet aardig vinden, herken ik heel erg. Moeilijk om daar mee om te gaan. Fijn dat je 2 gezellige dagen hebt gehad. Ondanks de zware nachten geeft dat dan toch weer een beetje kleur in je leven, denk ik. Een postnatale depressie heeft geloof ik met hormonen te maken dus dat staat helemaal buiten jouw liefde voor je baby. En ze halen nooit zomaar een kind weg bij zijn moeder. Ze zouden in het ergste geval eerst zoeken naar iemand die eventueel 24 uur per dag bij je kan zijn, lijkt me zo. Maar ik begrijp je angst wel. Leuk dat je je eigen geboortekaartje ontwerpt! Heel bijzonder. En thx voor je knuffel Je krijgt er meteen eentje terug Kwebbel Geplaatst: 04-02-2010 23:19 chester, was het sinds de bevalling wel al weer helemaal regelmatig dan? Als je het niet vertrouwt, de huisarts bellen hoor. al is het maar zodat die je gerust kan stellen. Chester Geplaatst: 04-02-2010 23:22 Hoi Kweb, allebei tegelijk gepost, hihi. Ja, toen ik was gestopt met kolven begon gelijk 2 weken erna alweer de ongi, en keurig steeds op tijd. Ik kijk het nog even aan, als ik morgen al h.a. bel zal ze toch zeggen kijk of het volgende week komt, of niet. Dat duurt dan niet zo lang de bouw, half jaartje! Als alles meezit natuurlijk. Kwebbel Geplaatst: 05-02-2010 10:59 Chester, dat is waar inderdaad. Misschien beter om nog even minimaal een week af te wachten. Want als ze je zonder te kijken weer naar huis sturen, word je daar ook niet rustiger van. Even mijn verhaal over Renzo. Ik probeer het kort te houden. We hadden maandag oudergesprek, en daar gaven ze aan dat het qua punten goed gaat. (volgens mij beter dan verwacht zelfs) Maar opeens vroegen ze hoe we het thuis vonden gaan. Ik voelde toen wel al aan dat er iets ging komen. Renzo is de laatste tijd weer erg boos enzo. En toevallig had ik het er met man over gehad om toch weer terug naar de ha te gaan. Hier waren we net na de zomervakantie ook geweest, maar die zei dat we even moesten afwachten omdat Renzo op een nieuwe school zat enz. Het is ook een tijdje goed gegaan, maar nu dus even niet meer. Hij had op school een paar andere kindjes pijn gedaan en gezegd dat hij dat leuk vond. Maar ik schrok pas echt toen de juf vertelde dat hij laatst met zijn hoofd op tafel had zitten bonken en toen ze vroeg waarom hij dat deed, zei hij dat hij het wel fijn vond als het een beetje pijn deed. Dit gaf me wel de bevestiging dat ik terug moest naar de ha. Hier ben ik gisteren geweest en zij gaf me in eerste instantie het nummer van jeugdzorg. Ik heb er naartoe gebeld en een heel gesprek gehad. Zij gaf toen het advies om in ieder geval eerst eens met Renzo naar het riagg te gaan en te kijken wat zij zeggen. En er was nog de mogelijkheid om een persoonlijkheidstest te laten doen. Om te kijken wat hem dwars zit, waar het probleem ligt enz. met dat onderzoek wil ik eerst nog heel even afwachten omdat ik er niet veel van weet, en dus ook niet weet wat we ons hiermee op de hals halen. Gaan ze dan je hele leven doorspitten? Dus dat ga ik eerst eens goed informeren. Hoewel ik het er natuurlijk wel voor over heb, als Renzo zich maar beter voelt. Ik heb natuurlijk wel mijn eigen idee hoe Renzo zo komt, maar ik wil het ook niet teveel sturen. Want wie weet is er iets heel anders aan de hand en kijken ze zo over de werkelijke oorzaak heen. En ik hoop natuurlijk dat Renzo zich daar wel goed kan uiten, want thuis is hij veel te bang om ons verdriet te doen en een ander persoon af te vallen. Dus zegt hij maar niks. Dus Noé, ik snap je schaamtegevoel over de depressies wel een beetje. Het is niet helemaal te vergelijken, maar ik voel ook wel een soort van schaamte, en een soort gevoel van falen, omdat mijn kind niet "normaal" functioneert. Iedereen wil een kind dat het goed doet, geen problemen veroorzaakt. En ik ben ook wel bang dat Renzo (zeker omdat hij pas net daar op school zit en ze hem nog niet zo goed kennen) bekend komt te staan als rotjoch. Het kind dat andere kinderen pijn doet en dat nog leuk vind ook. De ha had het er al over dat ze dan ook onderzoeken of het door problemen komt, of dat het zijn karaktertje is... Dat was alsof ik een klap in mijn gezicht kreeg! Nee zo is zijn karaktertje niet! Als er een kindje huilt is hij normaal gesproken de eerste die dan gaat troosten. Laatst in de speeltuin zat er een kindje vast in een net, en hij ging het kindje losmaken. En als je ziet hoe lief hij voor Eva is, dan blijkt al helemaal dat hij juist zachtaardig en medelevend is. We hebben zelfs wel een voor de grap gezegd dat hij waarschijnlijk verpleger wordt, omdat hij zo zorgzaam is. Dus dat iemand zegt dat het misschien zijn karakter is, maakt me erg boos. Maar ja, de ha kent hem natuurlijk niet, dus ik weet dat ik het me niet teveel moet aantrekken. Maar dit is dus het verhaal over Renzo even. Ik ga nu maar even Eva verschonen en naar bed doen. Heb ik nog even een uurtje voor mezelf voor de mannen thuis komen. Klara Geplaatst: 05-02-2010 14:09 tjonge wat wordt hier veel afgekletst zeg! Ik heb niet alles zo goed gelezen. Heb wel 2 nieuwe namen voorbij zien komen. Welkom! (klinkt gek als je er zelf niet veel bent maar vooruit) En noraa jou had ik al gefeliciteerd. Ik heb niet veel te vertellen, ondanks dat, lief dat jullie aan mij denken. Wel een lastige situatie met Renzo en ik kan me voorstellen dat je een plaatsvervangende schaamte voelt ookal is dat NIET terecht. Er moet eens iemand anders in de omgeving na gaan denken al verwacht ik niet dat diegene het ooit gaat leren. Je hebt geen controle over die ander. Die enkele voetreis naar de maan heeft ie niet geaccepteerd zeker? Wij zijn ook erg druk met het huis en hopen er nu na ruim 8 jaar na de ontstane plannen in te gaan. Ik zou blij zijn als het af is, aan de andere kant ben ik ook stiekum bang in een soort van gat te gaan vallen. Helemaal "alleen" in dat grote huis. Bregje: ik duim voor je!! Groetjes KLara Google. Jip Geplaatst: 05-02-2010 14:19 kwebbel wat een verhaal!! Dat voelt niet fijn als mama he, ik hoop zo dat ze je vent kunnen helpen en hij izich lekker in zijn vel gaat voelen, is niet makkelijkj allemaal voor hem, de situatie...en voor jou ook niet zeg! als ik wat kan doen...je weet me te vinden he? Heeee jij bent altijd attent!! niks gemist we hopen dat we eind van de maand kunne zeggen dat we volg jaar naar een nieuw huis kunnen!! ieieie hope so hope so!! xxxx mexicanG Geplaatst: 05-02-2010 14:23 Kwebbel meid, wat een verhaal over Renzo. Maar.... heel herkenbaar. Voor mij dan. Die kleine schat weet denk ik echt even geen raad met zijn gevoelens en dit ligt zeker niet aan jou. Hij wordt waarschijnlijk overvallen met emoties die hij niet anders weet te uiten. Ook kan het vaak een manier zijn om te laten zien van 'ik heb hulp nodig!' Al kan ik mij die schaamte wel voorstellen ja, je voelt het als falen omdat je dit werkelijk niet in de hand hebt. En als je dit dan hoort op school, dan is het een flinke klap in je gezicht en begint het verwerken en wat gaan we eraan doen? Heb je gevraagd wanneer het gebeurd op school? Bepaalde dagen, tijden enz? Als ze dit voor jou zouden kunnen bijhouden, dan kan je misschien eens kijken of het ergens aan gekoppeld is. Bijv als hij bij donor is geweest? Ik vind het wel goed van je dat je eerst wilt kijken en opzoeken wat je het beste kunt doen. Niet zomaar bij de eerste de beste een onderzoek laten doen. Tuurlijk is er jeugdzorg, maar na het zien van een reportage daarover ben ik daar wat terughoudender in. Zeker toen ik hoorde dat een kassajuffrouw daar per direct aan de slag kan als geznsvoogd... Zo zelf weet ik niet 1,2,3 iets waar je heen kan gaan, ik wilde zeggen het MEE, maar dat is voor mensen/kids met beperking, dus dat lijkt me niet he? In ieder geval sterkte meid, ik geloof echt dat dit geen makkelijke situatie is! Met mij alles redelijk, redelijke nacht gehad. Kom alleen mijn bed uit om te eten, drinken, plassen en natuurlijk heel even hier. Verder vandaag echt een luie dag, werkelijk, ik doe niets. heb net weer geslapen tot 13.30 en duik er zo weer in. Ik reageer dan ook alleen even op Kwebbel,dit raakte mij behoorlijk, kan slecht tegen kinderleed.... Alle anderen, waar jullie ook mee bezig zijn, wat jullie bezig houdt enz, ik denk wel aan jullie, maar even geen puf om te reageren! Ik duik er weer in! Liefs, mex JTvdH Geplaatst: 05-02-2010 15:29 Hee meiden, ben ik even heel gauw... Onze comp heeft kuren, heb al dagen geen internet gehad... Ik leef dus wel, ben niet in het IJsselmeer verdwenen (Noé; ik woon in het palingsoap dorp...) Hoop van 't weekend weer een goedwerkende computer te hebben zodat ik weer lekker actief mee kan doen! Alles gaat verder prima, Carlo is superlief, slaapt goed, eet goed en poept nog meer en nog beter, hahahahahahaha! fluffy Geplaatst: 05-02-2010 17:15 Kwebbel kan me helemaal voorstellen dat je hier van schrikt. En ach wat zielig voor Renzo. Kan me heel goed voorstellen dat dit veel met je doet en dat je het beste voor hem wil. Je gewoon goed laten informeren en veel sterkte. Jip wow misschien een nieuw huis??????? Duim voor je hoor. Hoe is het verder met jullie? jt fijn dat het zo goed gaat. Klara fijn wat van je te horen meid. Mex rust goed uit. moet gaan er is iemand wakker. probeer gauw weer te reageren Kwebbel Geplaatst: 05-02-2010 21:06 Klara, ik heb het hem nog niet voorgesteld, maar wie weet... Wat goed zeg, dat het bijna zover is. Het zal even wennen zijn, maar uiteindelijk is het denk ik ook wel goed voor jullie. Weer wat meer privacy en afstand van alles. Jip, bedankt voor je lieve woorden en steun. Ik mail je wel als het me allemaal even te veel wordt. En wat goed zeg! Lekker een nieuwe start. Hopelijk dat het nieuwe huis dan meer geluk zal brengen! Mex, tips en adviezen zijn zeker altijd welkom hoor. 2 weten meer dan 1, toch? Heb net nog een heel tijdje met hem zitten praten. lekker alleen met zijn 2en. Eva lag al in bed, mijn man was boodschappen doen. En hij was weer flink boos geweest, al hoe rustig dat wij ook bleven. Tot hij ineens zei dat hij echt wel probeerde om lief te praten, maar dat hij niet wist waarom maar dat het gewoon niet lukte. Toen ik vroeg of er iets was op school, bijvoorbeeld niet leuk, gepest worden enz. Begon hij er eerst over dat hij werd gepest door een paar kinderen. Later zei hij dat ze met hem vochten en niet ophielden. Maar eerlijk gezegd nam ik dat niet zo serieus. Was een gevoel. De manier waarop hij het zei. En ik ken hem. Hij is zelf een kind wat graag stoeit en "vecht". Hij vind karate enz geweldig. Dus ik denk dat hij daar zelf net zo erg in is en had ook niet het idee dat daar het probleem ligt. Daarna begon hij te huilen en zei dat wanneer hij thuis was, hij liever bij donor was, en wanneer hij bij donor was, hij liever bij ons was. Een loyaliteitsprobleem dus toch. Dat wist ik al maar werd nu weer bevestigd. Ik heb hem uitgelegd dat dat heel normaal was en dat dat ook mocht. En dat hij ook wel bofte, omdat hij niet 2 ouders had die van hem hielden, zoals de meeste kindjes, maar wel 4! (Moeilijk om zoiets over je lippen te krijgen, wanneer je het niet helemaal eerlijk meent) en dat hij bofte met 2 huizen, 2 kamers en 2 x zijn verjaardag vieren enz. Om een lang verhaal kort te houden (is het al te laat voor maar toch;-) ), hij voelde zich daarna wel al een beetje beter, en ik ook omdat hij nu toch alvast iets heeft losgelaten en heeft gemerkt dat ik daar niet boos of verdrietig op reageer. uiteindelijk viel hij bijna bij mij op schoot in slaap en heb ik hem naar bed gebracht. Mex, met die nachten mag je ook wel echt lekker luie dagen hebben hoor. Alleen opletten dat je dag/nacht ritme nu niet uit balans raakt. Maar zo snel zal dat niet gaan. Denk aan jezelf en de baby! Alleen jullie 2 zijn nu belangrijk, de rest komt later wel weer. Jt, fijn te horen dat het goed met je gaat. En met Carlo natuurlijk. Hoe bevalt het hem zonder spreidbroekje? mexicanG Geplaatst: 06-02-2010 19:34 We gaan toch niet beleven dat we een dag gaan overslaan hier he? Waar is iedereen?? fluffy Geplaatst: 06-02-2010 20:21 kwebbel wat goed dat je rustig blijft. Hopelijk kan je door zulke gesprekjes meer inzicht in zijn gevoelens krijgen. Heel veel plezier morgen met de doop. mex hoe gaat het nu? Hier een dagje shoppen erop zitten, ben kapot en hopelijk slaapt le nu weer eens een avondje door. Zodat ik ook even kan bijtanken. ga nu nog even bank hangen en dan op bedje. mexicanG Geplaatst: 07-02-2010 13:37 hey meiden! Hier vandaag een luie dag, zo voel ik mij ook, dus ik doe niets. Ja...hangen op de bank en in bed. Ik had het niet verwacht, maar ik merk aan alles dat ik het zat ben. Aan de ene kant vind ik dat best erg, want ik kan nog wel heel veel genieten van de bewegingen van die kleine in mijn buik. Maar de andere kant is dat ik zelf niet meer lekker in mijn vel zit. Huilerig,hangerig, geen energie....futloos. Morgen heb ik controle in het ziekenhuis. Ik kan me er nu al druk om maken, lekker handig voor de bloeddruk ,maar merk dat ik mij druk maak om die stoel en de eventuele onderzoeken. Morgen wil ik in het zkh bespreken wat te doen. Door de vk is er steeds gezegd dat 'het erbij hoort' en dat de kleine het prima naar zijn/haar zin heeft bij mij. En dat is ook zo, maar ik begin nu wel te denken... 'is het niet belangrijk dat ik mij ook goed voel, dat ik het ook naar mijn zin heb??' Ik wil eigenlijk ook met mijn man bespreken dat als ik wel onderzocht moet worden, dat ik er dan over nadenk om dit alleen te doen, dus of hij dan even wil wachten in de kamer of de wachtruimte. Is dit gek? Ik heb heel sterk het gevoel dat ik dit dan echt even alleen moet doen, alleen met de vk van het ziekenhuis. Niet dat ik mijn man niet bij me wil hebben, maar puur, het eerst even alleen doorstaan, door die 'schaamte' heen zeg maar. Snappen jullie het? X mex Jip Geplaatst: 07-02-2010 15:34 Fluf, nog wat leuks geshopt?? hier gaat niet geweldig maar hoop dat snel weer opwaarts gaat, morgen droog en zonnig, dinsdag ook, hoop dat dat wat doet. thanks. Mex, uuhhm of dat gek is, al sik heel eerlijk moet zijn.......weet ik dat eigenlijk niet, ik zou mijn man daar juist bij betrekken,en je man zou je willen steunen, maar weet je, het is persoonlijk voor iedereen anders en als jij je daar prettig bij voelt, moet je dat doen. Kwebbel, wat goed van je, en wat fijn dat hij wat dingen aan je heeft verteld, dat hij dat gevoel heeft dat hij het aan je kan vertellen is heel belangrijk! youre welcome JT, alles goed, helemaal toppie! Vlam hoes bij jou? Chester, boel beetje opgeknapt? Hier druk, kids nog steeds verkouden, ik voel me nog steeds bagger, Amy gister ruitenontdooier gedronken!!! shocking! melk laten drinken en niks aan overgehouden, was niet veel denk ik maar toch, puntje van alertheid onze kant. vandaag man van 7 tot 19:00 erg lange dag dus voor ons beiden. Kids vingerverven, 2 handafdrukken voor opa en oma gemaakt op een tegeltje. even met de hond buiten kids op de fiets....en eerlijk gezegd ben ik weer blij als het avond is, dagen zijn vermoeiend op moment. xxx JTvdH Geplaatst: 07-02-2010 17:56 Mex; ik heb zelf liever ook niet mn man erbij... laat ze het maar gek vinden, het is ons lijf en vooral zo'n eerste keer kan ik het me goed voorstellen dat je het niet wilt. Gewoon eerlijk tegen 'm zijn hoor! Had je mn bericht op je hyves nog gezien?? Google. Index > Gynaecologie > Ik heb vaginisme maar wil zwanger raken kan dat? (deel II) Pagina 320 van 338

Vorige  1, 2, 3 ... 319, 320, 321 ... 336, 337, 338  Volgende