|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Psyche > Kleuter doodsbang voor pup
|
| Auteur |
Onderwerp: Kleuter doodsbang voor pup |
pluk84
|
 Geplaatst: 27-11-2008 13:52 |
|
|
Hallo,
Heb even iets waar ik best mee zit. Wij hebben 3 kinderen waarvan 2 ( 1 en 3 jaar) enorme dierengekken, en 1 (de oudste, 4 jaar) wat minder, vooral honden en poezen zijn niet favoriet. Wijzelf en de jongste 2 willen al heel lang een pup, maar steeds niet gedaan omdat de oudste het niet zo'n goed idee vond.
In onze omgeving zei iedereen altijd : als je zelf een pupje neemt gaat die angst voor honden vanzelf weg. Het toeval wil dat ze 9 weken geleden bij een vriendinnetje van de oudste een nestje kregen met kleinblijvende honden, en leek ze het wel heel leuk te vinden. Dus na best lang denken hebben we besloten om het te proberen. Samen uitzoeken, en nachtjes aftellen. Eindelijk was het zover...
En toen begon de ellende: Ze bleek doodsbenauwd, zo gauw ze de hond maar zag begon ze al te gillen en huilen, springt op de tafel van angst. De pup zit in een kamerkennel waar ze met een boog omheen loopt, en zo gauw we de pup even laten lopen (buiten of binnen) maakt ze dat ze weg komt.
Nu zegt iedereen: ach, het wordt wel beter. Maar wij zitten ondertussen met een kind wat zich niet meer veilig voelt in eigen huis, heel graag wil de de pup weg gaat en gisteren zelfs zei dat ze niet meer bij ons wil wonen, maar bij oma of een vriendinnetje waar ze geen hond hebben.
Heel graag advies, wat moeten we hier nu mee? We willen de pup best houden, maar niet ten koste van alles, en natuurlijk gaat ons kind voor! Heeft iemand hier ervaring mee, hoelang moeten we het aanzien en afwachten? Ondertussen hechten de jongste 2 zich wel aan het beestje dat echt geen schuld heeft want ze doet echt niets en is kinderen gewend. Dus mochten we over een paar weken besluiten dat het niet beter wordt, we ons best hebben gedaan en het verkopen, krijgen we weer andere problemen...
Alvast hartelijk dank! |
|
|
|
|
marije14
|
| Geplaatst: 27-11-2008 14:11 |
|
|
hallo,
Wij hebben hier ook een dochter van 4,5 dieookal heel langbang is voor honden. (wij en haar broertje van 1,5 niet)
Zelf hebben we geen hond en zal er ook niet komen,omdat Ik enmijn zoontje astmatisch zijn.
Af en toe komt er bijopa en oma eenhondje logeren. Soms wil ze er dan wel heen en soms niet.
Laatst was ik het vergeten dat er 1 bij mijn ouders te logeren was en toen zat ze dus idd ook letterlijk op de tafel.
Bij haar helpt het soms om te vragen wat ze dan zo eng vindt. Bij onze dochter is het het schrikken van het blaffen.
Misschien eens informeren bij de huisarts, dierenarts of een iemand die gespecialiseerd is in angsten en fobieen.
Ik kan helaasniet een oplossing geven, want dan wasmijn dochter ook niet meer bang. dus als je wat weet.... |
|
|
pluk84
|
| Geplaatst: 27-11-2008 14:16 |
|
|
Dank je wel voor je reactie! Ze vindt het vooral eng omdat ze denkt dat hij gaat bijten, en het blaffen vind ze ook niet geweldig maar dat doet hij bijna niet, dusss... Heb al wat specialisten gevraagd maar de 1 zegt afwachten, de ander had het over bloesemremedie en ondertussen schieten we niets.
Wacht nog wel even af of er meer reacties komen, dus als je meer wilt weten hou dit topic dan in de gaten  . Oowja, en we vertellen dan steeds dat hij niet bijt, gewoon wil spelen en dat babyhondjes erg lief zijn maar we kunnen praten als Brugman maar het helpt echt niets! |
|
|
marije14
|
| Geplaatst: 27-11-2008 14:23 |
|
|
Is er misschien eens iemandgebeten? of dat ze diet andjes ziet en dan denkt tja die kunnen ook bijten. Het is moeilijk he. onze dochter is ook zo'n meisje dat als er iets in haar koppie zit.... Goh van wie zou ze het hebben...hmmm ik denk van haar vader....hahaha
ik blijf het volgen. |
|
|
pluk84
|
| Geplaatst: 27-11-2008 14:29 |
|
|
| Nee, niemand van wie we kenne is gebeten, maar ze heeft toen ze 1 jaar was wel een keer een lik gehad van een grote hond, en vanaf die tijd is het mis. En natuurlijk bijt de pup wel in speeltjes etc maar weet niet of ze daar van schrikt... Nou echt moelijk hoor, heb ondertussen al spijt als de haren op m'n hoofd dat we eraan begonnen zijn! Maar ja, het is nu eenmaal zo en we dachten er goed aan te doen maar het lijkt alleen maar minder te worden. |
|
|
marije14
|
| Geplaatst: 27-11-2008 14:42 |
|
|
Ik begrijp echt precies wat je bedoelt!
Iets anders dan met een hond.
Toen Yara 1 jaar was geworden heeft ze van ons zo'n dierengeluidenboerderij gehad voor haar verjaardag. LEUK dachten we. Op het moment dat mijn man de koe indrukte schrok ze zo dat ze de koe vanaf dat moment eng vond. Pas een paar maanden geleden durfde ze zelf de koe in te drukken en er bij te blijven. nu is ze geloof ik er niet meer bang voor. Kun je nagaan hoe lang sommige dingen een kind bijblijven. We hebben het op film staan dat ze zo schrok toen. Ik denk echt dat het daardoor gekomen is bij Yara. Dus wie weet is dat toch waar je dochter de schrik van heeft. Het onverwachte. Misschien is naar de babyfluisteraar.
Vraag haar anders eens of ze nog weet van toen die hond haar een lik gaf... en dat dat een kusje was ofzo.
Inderdaad echt heel moeilijk! |
|
|
pluk84
|
| Geplaatst: 27-11-2008 14:51 |
|
|
Leuk dat je steeds reageerd en het zo herkend (niet voor onze meisjes natuurlijk) 
Denk dat ze dat nog wel weet omdat we het er geregeld over hebben, de laatste tijd vooral en als mensen eens vragen waarom ze zo bang is zeggen we weleens dat het misschien dar door komt en aangezien kkleine potjes grote oren hebben....misschien wel dom van ons maar ja niet bij stil gestaan. Ze was en bleef ook steeds bang voor de hond van oma (die haar gelikt heeft) vanaf die tijd. Die hond is een jaar geleden overleden maar ze heeft het er ook nog geregeld over dat die eng was enzo.
Nu je het over een koe hebt, daar is ze ook bang voor, bij opa wil ze nooit naar de koeien... en wij dachten haar op haar 1e verjaardag ook een plezier te doen met een pluche hobbelpaard die hinneken kan. Dat beest heeft ook een paar maanden ongebruikt gestaan want die was ook eng!
Maar we kunnen nu moeilijk een paar maanden afwachten, als ze enigst kind was misschien, maar ja hebben meerdere kinderen waar we rekening mee moeten houden, en voor het pupje is het ook niet leuk om weer overgeplaatst te moeten worden. Pffff, zit er al dagen mee in de knoop!! |
|
|
marije14
|
| Geplaatst: 27-11-2008 14:55 |
|
|
gek he dat sommige kinderen zo angstig aangelegd zijn. tewijl Sep met zijn 1,5 jaar echt nergensbang vooris. Hij zou hetliefst paardje gaan rijden op een hond.
Ik heb het ook vaak dat ik dingen tegenmijn dochter zeg waarvan ik dan meteen weer denk dat dat niet zo handig is. maarja we zijn allemaal mensen he....
Ik moet nu iig gaan, dochter van school halen.
succes he en ik hou het hier in degaten.
groetjes marije |
|
|
pluk84
|
| Geplaatst: 27-11-2008 15:02 |
|
|
Ja, dat er zoveel verschil tussen kinderen uit een gezin kan zitten!
Ga het pupje ff uitlaten en dan ook langs school. Bedankt hoor!
Iemand anders nog een idee?
Groetjes pluk. |
|
|
remmy
|
| Geplaatst: 27-11-2008 17:13 |
|
|
Ik heb mijn zus fokker en kennelhoudster gevraagd wat je het beste kan doen in deze situatie. Ik heb geen idee waar je woont maar zij raadt je aan om naar yvette te gaan van hondentraning alert. Als er iemand is die helpen kan is zij het. Ze is heel gericht bezig met kinderen die bijv gebeten zijn door een hond en er daardoor bang voor zijn geworden maar ook voor andere problemen. Ze traint honden maar helpt dus ook met dit soort zaken. Ik mag niet linken maar google eens op: alert hondentraining
Het is echt een lastige situatie. Helemaal wat je ook zegt over het hechten aande pup van de andere kinderen maar ook van jullie zelf natuurlijk.
Heel veel succes ermee |
|
|
|
|
pluk84
|
| Geplaatst: 27-11-2008 20:51 |
|
|
Hey remmy, hartelijk bedankt voor je reactie. Het is idd erg lastig allemaal. Maar zal even googelen.
Meer tips van harte welkom! |
|
|
pluk84
|
| Geplaatst: 27-11-2008 20:59 |
|
|
Heb het even bekeken, heb yvette ook gevonden maar die zit wel erg ver bij ons vandaan...  Is alleen zij zo goed of hebben alle hondentrainingsvestigingen dat wel, dat ze ook met kinderen bezig gaan? Hoop dat je dit leest... Kan natuurlijk wel achter alle scholen dichterbij aanbellen maar omdat het echt om hondentrainingsscholen gaat lijkt me dat niet zinvol, de hond hoeft tenslotte niet getraind... |
|
|
remmy
|
| Geplaatst: 28-11-2008 13:30 |
|
|
Ik wil nog wel voor je navragen of Yvette misschien iemand weet die meer bij jou in de buurt woont. Miss kun je zeggen waar je (ongeveer) woont.
Ik weet niet of alle hondentrainingsscholen dit doen. |
|
|
pluk84
|
| Geplaatst: 28-11-2008 13:41 |
|
|
Hoi remmy,
Gelukkig heb je het gelezen! Volgens mij zit Yvette in Wenem, Gelderland. Wij wonen aan de grens van Drenthe. Het is wel te doen maar als het dichterbij kan zou dat lekker zijn. Maar dat kan ik dan zelf ook wel ff vragen. Het is lief aangeboden hoor, maar het is tenslotte ons probleem waar we zelf voor gezorgd hebben en ook zelf moeten oplossen. Tenminste, zo denk ik erover...  Heel hartelijk dank voor je tip! |
|
|
vielja
|
| Geplaatst: 28-11-2008 16:10 |
|
|
Het kan zijn dat het kind gewoon niks van hondjes moet hebben. En eigenlijk is het jammer dat de pup er al niet was voor het kind kwam. Maar goed in die situatie zit je nu niet.
Ik denk dat het heel belangrijk is om niet het kind de zin te geven. Ik bedoel dat niet verkeerd. Tuurlijk als het bang is kun je het slechts negeren, maar blijf proberen contact te krijgen met het kind. Een pup is natuurlijk ook heel nieuwsgierig en zal juist het kind benaderen die er niets van moet weten.
Ze hebben bij hondenscholen ook wel eens cursussen hond en kind. Misschien kun je daar wat mee? Ik zelf ben helemaal gek met honden en de bedoeling is dat er een kind komt. Maar die zal er mee op groeien en de rangorde heel gauw begrijpen. Dat is ook wat jouw kind waarschijnlijk niet goed weet, dat hij zelf boven de pup staat en niet de pup boven het kind. Hoop dat het je helpt.... of misschien op een idee brengt.
Groetjes,
Vielja |
|
|
pluk84
|
| Geplaatst: 28-11-2008 16:31 |
|
|
Hoi Vielja,
Bedankt voor je reactie. Ja dat denken wij ergens ook, dat het beter is om niet haar zin te geven want dan denk ze maybe 'mooi ik heb gewonnen...', maar ja aan de andere kant; ik denk niet dat het haar te doen is om haar zin te krijgen, ze is gewoon heel bang, en voor haar is de enigste oplossing om zich weer veilig te voelen: de pup weg..., en anders ik weg  ( omdat ze aangaf dat ze niet meer bij ons wilde blijven, dat trof erg diep..)
Wacht het eerst maar even af denk ik, want hoop dat het zich vanzelf oplost als ze maar 1 keer doorheeft dat hij echt niets doet. Maar anders zal ik eens informeren bij een hondenschool oid bij ons in de buurt, het is niet onze eerste optie om hem maar weer weg te doen dat zou wel heel makkelijk zijn en komt ze nog niet van haar angst af. In ieder geval bedankt!
Reacties en tips nog steeds welkom!! |
|
|
vielja
|
| Geplaatst: 28-11-2008 17:00 |
|
|
Ja dat doet heel erg zeer. Maar van die leeftijd zijn het ook drammertjes hoor. Ze moet door krijgen dat zij tov de hond de baas is en niet die pup. Stel dat je de pup weg doet, dan is ze gerust. En zal ze mocht ze een pup in huis tegen komen van wie ook, precies hetzelfde gedrag tonen. Daar bereik je ook niks mee. Probeer een weg in het midden te vinden. Het is heel dubbel ik weet het en heel verdrietig allemaal. Het is moeilijk. Je snapt goed wat ik bedoel. Ze krijgt haar zin van jullie als jullie op haar verzoek in gaan. Praten, praten, praten. Waar ben je dan bang voor, wat vind je vervelend aan de hond, vertel het maar wat je dwars zit. Ook nog eens een goede leer voor later. Praten is heel belangrijk. Niet als ze in paniek is maar als ze weer tot bedaren is. Ik hoop dat het je lukt. Bij mij ligt het anders, ik heb al 2 honden voor de kleine komt, maar geen kleine die de hond wegjaagt in mijn geval. Probeer uit te leggen dat het een leuk vriendje kan zijn. Dat de pup straks als ie groot is goed zal waken over het huis enz van die positieve dingen over een hond. Maar ze moet goed weten dat zij hoger staat dan de hond, maar niet hoger dan jullie!
Heel veel succes. |
|
|
vielja
|
| Geplaatst: 28-11-2008 17:02 |
|
|
| O ja en weg met die pup anders ik weg, is vaak een rangorde probleem. Hoevaak zeggen kinderen ik ga wel bij oma wonen, die is lief.... |
|
|
pluk84
|
| Geplaatst: 28-11-2008 20:12 |
|
|
Heb haar vanavond verteld dat zij de baas is van het hondje, en het hondje niet de baas van haar. Daar reageerde ze heel positief op. Echt zo van 'o ja? dan wordt het heel anders'. Misschien dat haar dat dan ook dwars zit. Maar dat ze een drammertje zou zijn ben ik het niet mee eens hoor, ze is helemaal niet zo van ik moet m'n zin ofzo, ook nooit gehad. Waarschijnlijk omdat ze de oudste is en alles vaak moet delen en niet alles kan zomaar bij ons. Ze is wel een heel gevoelig typje, trekt dingen gauw op zich aan. En natuurlijk blijven we praten!
Succes trouwens met je zwangerschap (als ik het goed begrijp?)!
Heel erg bedankt allemaal, ik zie er weer een beetje een gat in en hoop op een positief eind zowel voor haar als de pup als voor ons! |
|
|
marije14
|
| Geplaatst: 28-11-2008 20:21 |
|
|
heej pluk,
ik lees nogsteeds mee hoor.
Hoe je je dochter omschrijft...precies de mijne. zal haar laatste pepernoot weggeven en kan heel goed delen en dramt nooit haar zin door. grappig he...
ik vind dat wel een heel goed iets om uit te proberen. dat ook zij het baasje is van de hond. (maar hoe doe je dat dan in ons geval als ze dus gewoon bang is voor honden en je zelf geen hond hebt. hmmm eens overnadenken.)
Ben benieuwd hoe het morgen met je dochter en de pup gaat. hou je ons op de hoogte?
groetjes mairje |
|
|
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 3 |
  |
|
