|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Hart- en vaatziekten > Symptomen bij AVNRT = av-nodale re-entry tachycardie
|
| Auteur |
Onderwerp: Symptomen bij AVNRT = av-nodale re-entry tachycardie |
Bo1987
|
 Geplaatst: 30-10-2008 14:32 |
|
|
Hallo mensen,
Bij mijn EFO hebben ze een extra bundel bij de AV-knoop gezien waardoor er in 70% van de gevallen die de bundel hebben de ritmestoornis overheen geleidt. Dat is dan AVNRT. Bij de EFO is de stoornis niet opgetreden dus ze weten daardoor niet 100% zeker of ik nu daadwerkelijk de hartritmestoornis ook heb.
Wat zijn jullie klachten? Ik hoop graag op reacties, want ik moet bij een aanval ECG laten maken maar heb nog een andere ritmestoornis en moet het ervan kunnen onderscheiden.
Heel erg bedankt!
Groetjes Bo |
|
|
|
|
Anne123
|
| Geplaatst: 30-10-2008 17:22 |
|
|
Een avnrt is meestal tussen de 180 en 220 slagen per minuut, maar dat verschilt van persoon tot persoon.
Ik heb zo'n snelle hartslag, en dat is écht van de éne moment op de andere. Dus 80-220 en niks ertussen. Het stijgt niet geleidelijk, het 'springt' er echt opeens in (dus over die extra baan).
En het stopt net zo abrupt.
Op zo'n moment voel ik mij heel bewust, duizelig, en bibberen!
Het is een helemaal ander gevoel als een hartslag van 180 bij fietsen, lopen of eender welke sport, stress, zenuwen, etc. Het 'boenkt' niet zo, eerder heel snel, maar niet altijd krachtig.
Nu, het bonkt wel, maar niet zo echt om bloed door je lichaam te pompen voor zuurstof ofzo. Het voelt echt ontregeld.
Nadien voel ik me leeg, moe en is eigenlijk 'het fut eruit', zoals wij hier zeggen 
Als je specifieke vragen hebt, mag je ze altijd stellen, da's mss makkelijker om te antwoorden
Succes ermee!
Groetjes
Anne |
|
|
Nadia72
|
| Geplaatst: 02-11-2008 23:26 |
|
|
Beste Bo,
Bij mij was mijn hartslag 70-260-70. Ook niks ertussen. Na de "aanval" dan was ik moe, emotioneel, bibberen, veel plassen en erg slaperig. Tijdens zo'n "aanval" was ik gejaagd, angstig, duizelig, trillen, kortademig, gevoel van naar buiten willen voor adem, veel poepen, veel plassen, warm, tintelingen hand, arm, steken in de borst, droge mond, zweten. Dit zijn ook de symptomen voor hyperventilatie. Men dacht 18 jaar bij mij dat ik daar aan leed terwijl het een aangeboren afwijking betrof. Zo zie je maar weer.
Groetjes
Nadia |
|
|
lidwien
|
| Geplaatst: 18-01-2009 0:53 |
|
|
Hallo allemaal,
Ik wil graag mijn verhaal met jullie delen.
Ik heb ook een EFO gehad in Antwerpen. Dit was een nare ervaring. Omdat het in antwerpen was spraken de artsen en andere aanwezig tijdens het onderzoek Frans. Ik lag alleen, vastgebonden op een tafel en daar ging mn hart dan weer in een keer van 80 naar 220 per minuut. Er stond niemand bij mn hoofd om te vertellen wat en wanneer er iets ging gebeuren. Heel naar was dit. Mijn cardioloog dacht dat ik eigenlijk ventrikeltachycardie had en moest daarom voor onderzoek naar Antwerpen. Gelukkig bleek het om een mildere vorm te gaan! Ik heb hier voornamelijk last van tijdens het sporten. Mn Hart gaat dan in een keer uit het niets naar 220 en springt ook ik een keer weer terug in het goede ritme. Ik heb dan last van pijn op mijn borst, zweten, benauwdheid af en toe duizeligheid. In het begin vond ik het niet zo heel erg maar ik merk dat ik het steeds akeliger ga vinden. De stoornis duurt tegenwoordig minimaal 5-10minuten en lijkt steeds heftiger te worden. de cardioloog heeft mij hiervoor medicatie voorgeschreven. Tambocor. Eerst stond ik hier niet achter, ik wilde niet op zo'n vroege leeftijd(20) al aan de hartmedicatie zitten. Ik heb het uiteindelijk een paar maanden geslikt en het leek wel wat resultaat te hebben, maar heb toen besloten het niet meer te gebruiken. Nu heb ik de stoornissen steeds vaker en lijken ze ook steeds heftiger te worden. Ik merk dat ik er de laatste tijd veel mee bezig ben en dat ik angstig wordt tijdens zo'n stoornis. Ik zit er daarom ook over te denken om toch maar weer met die medicatie te beginnen. Nu ben ik benieuwd of jullie ook medicatie gebruiken en hoe lang zon hartritmesttornis bij jullie duurt?
Alvast bedankt!
Groetjes, Lidwien |
|
|
griet3101
|
| Geplaatst: 18-01-2009 10:57 |
|
|
Beste Bo,
Mijn tachycardie was vergelijkbaar met die van Anne: sinds de geboorte had ik vaak plots last van een versnelde hartslag die van het één op het ander moment uit het niets leek te komen. Dit was vaak bij het zuchten, bukken, maken van abrupte bewegingen of kon zomaar ineens ontstaan. Inderdaad absoluut niet vergelijkbaar met een snelle hartslag die afkomstig is van het sporten. Als ik me onmiddellijk plat op de grond kon leggen (voor de klas lukt dat bvb niet)was de kans groot dat ik het heel snel weer kwijt was. Soms ging het echt niet voorbij en duurde het uuuuuuuren! In het begin nam ik hiervoor medicatie:sotalex, inderal retard 160mg maar toch bleven de aanvallen in alle hevigheid terugkomen (vaak wekelijks) en dus heb ik de medicatie op eigen aanvraag afgebouwd. Allerlei truukjes geprobeerd tijdens een aanval(duwen op oogbollen, water drinken, diep inademen, blazen op hand,...) maar vaak was het bang afwachten tot wanneer het vanzelf weer over ging. Tijdens de hartkloppingen voel je je inderdaad erg angstig hoewel je na 36 jaar ongeveer wel weet dat het niet levensbedreigend is en alles weer goed komt. Nadien volgde meestal een emotionele ontlading.
Ik spreek hierover in de verleden tijd omdat ik in augustus na erg lang twijfelen een ablatie liet uitvoeren (zie ook bij het onderwerp: ablatie). Het hoge ritme mag immers niet levensbedreigend zijn, het is echt wel heel belastend voor je hart omdat het een inspanning moet leveren die eigenlijk niet nodig is.
De echte hartkloppingen zelf zoals ik die voelde, de aanvallen zeg maar, heb ik sedert de bewust behandeling niet meer gevoeld. Wel heb ik maanden met een ontregeld, hoog hartritme rond gelopen terwijl de cardioloog beweerde dat dat niet kon. Had je me dus maanden geleden advies gevraagd, zou ik getwijfeld hebben om je een ablatie aan te raden. Nu ben ik echter aan de beterhand en ben ik heel gelukkig dat die aanvallen niet meer terugkomen. Mijn hart vindt langzaam zijn juiste ritme terug dus durf ik nu wel zeggen om eventueel een ablatie te overwegen en de dubbele baan te laten doorbranden. Natuurlijk is ieder 'geval' anders en moet je zoiets samen met je cardioloog beslissen. Laat je echter niet wijsmaken dat je 1 dag na de behandeling al fit op de been bent want dan zal je ferm ontgoocheld zijn (zoals ik was)
Veel sterkte!
Groetjes,
Griet |
|
|
ail
|
| Geplaatst: 09-02-2009 9:55 |
|
|
Hoi Lidwien,
Ik heb in geval van kloppingen verapamil 40 mg gekregen. Ik heb het nu 1x moeten gebruiken en een half uur na inname verdween na een warm gevoel in mijn lichaam plotsklaps de kloppingen. De cardioloog raadde me aan om ca 15 minuten na het beginnen van de kloppingen en als het dus niet uit zichzelf ophoudt om dan een verapamil te nemen. Ik ben 38. Sinds afgelopen december weet ik dat ik een AVNRT heb. Maar ik heb het zeker al tien jaar in mindere mate. Vorig jaar ook een langere (ca 45 minuten)aanval gehad waarna de huisarts concludeerde dat het van mijn schildklier afkwam. Niet (alleen) dus. Maar ik heb ook een te trage schildklier.
| lidwien schreef: |
Hallo allemaal,
Ik wil graag mijn verhaal met jullie delen.
Ik heb ook een EFO gehad in Antwerpen. Dit was een nare ervaring. Omdat het in antwerpen was spraken de artsen en andere aanwezig tijdens het onderzoek Frans. Ik lag alleen, vastgebonden op een tafel en daar ging mn hart dan weer in een keer van 80 naar 220 per minuut. Er stond niemand bij mn hoofd om te vertellen wat en wanneer er iets ging gebeuren. Heel naar was dit. Mijn cardioloog dacht dat ik eigenlijk ventrikeltachycardie had en moest daarom voor onderzoek naar Antwerpen. Gelukkig bleek het om een mildere vorm te gaan! Ik heb hier voornamelijk last van tijdens het sporten. Mn Hart gaat dan in een keer uit het niets naar 220 en springt ook ik een keer weer terug in het goede ritme. Ik heb dan last van pijn op mijn borst, zweten, benauwdheid af en toe duizeligheid. In het begin vond ik het niet zo heel erg maar ik merk dat ik het steeds akeliger ga vinden. De stoornis duurt tegenwoordig minimaal 5-10minuten en lijkt steeds heftiger te worden. de cardioloog heeft mij hiervoor medicatie voorgeschreven. Tambocor. Eerst stond ik hier niet achter, ik wilde niet op zo'n vroege leeftijd(20) al aan de hartmedicatie zitten. Ik heb het uiteindelijk een paar maanden geslikt en het leek wel wat resultaat te hebben, maar heb toen besloten het niet meer te gebruiken. Nu heb ik de stoornissen steeds vaker en lijken ze ook steeds heftiger te worden. Ik merk dat ik er de laatste tijd veel mee bezig ben en dat ik angstig wordt tijdens zo'n stoornis. Ik zit er daarom ook over te denken om toch maar weer met die medicatie te beginnen. Nu ben ik benieuwd of jullie ook medicatie gebruiken en hoe lang zon hartritmesttornis bij jullie duurt?
Alvast bedankt!
Groetjes, Lidwien |
|
|
|
Beermeisje
|
| Geplaatst: 02-04-2009 12:40 |
|
|
Hallo allemaal,
Ik was verbaast jullie reacties/verhalen te lezen. Zelf heb ik vanaf m'n 17de last van een AVNRT. In het begin ging deze vanzelf na een kwartiertje weg. Precies wat jullie zeggen 80-220-80. De laatste tijd houdt zo'n aanval bij mij ong 10 uur!!! aan en wordt in het ziekenhuis via cardioversie behandeld. Is dit bij jullie ook het geval?
Een aanval heb ik maar 3-4 keer per jaar.
Daarna ben ik helemaal doodmoe...
Medicijnen gebruik (gelukkig)ik niet, maar ga wel binnenkort voor een ablatie. De behandelingen in het ziekenhuis om de AVNRT op te heffen zijn erg pijnlijk dus hoop ik na de ablatie weer volledig gezond te zijn. Spannend! |
|
|
james
|
| Geplaatst: 20-07-2009 16:47 |
|
|
| @beermeisje: is de ingreep al uitgevoerd en hoe is het gegaan? |
|
|
james
|
| Geplaatst: 20-07-2009 16:58 |
|
|
ik zie bij jullie ervaringen niets staan over de relatie van de AVNRT met spanningen. Bij mij is het overduidelijk begonnen op 14 jarige leeftijd door onderdrukte spanning en onnatuurlijke houding van mijn lichaam (buik inhouden). Verder is ooit een relatie gelegd met chronische hyperventilatie, eigenlijk structureel verkeerde ademhaling. Bij mij werkt drukken op de oogbollen en dat soort dingen niet. Ik kan mijn hart wel corrigeren door op een bepaald moment mijn adem in te houden. Dan slaat mijn hart met een harde klap weer het juiste ritme. Wel een onprettig gevoel bij mijn slapen op dat moment. In de periode van heftige stress heb ik de ritmeversnellingen aan de lopende band maar dan weet ik ook dat ik mijn ademhaling heel hoog heb. Ik heb het idee dat het ook ontstaat door een bepaalde zuurstof/koolstof verstoring in het bloed waardoor het hart de eerste impuls krijgt om te versnellen. Vervolgens blijft het signaal 'rondzingen'.
In de meest heftige periode vraag ik mij altijd af of ik de ingreep moet laten uitvoeren of dat ik maar yogaleraar moet worden  . Het wordt denk ik toch maar het laatste. |
|
|
Beermeisje
|
| Geplaatst: 21-07-2009 8:22 |
|
|
Hoi allemaal!
De ablatie heb ik nu inmiddels bijna 3 maanden geleden gehad en het gaat inmiddels fantastisch! Geen ritmestoornissen meer gehad en ook veel minder overslagen.
De operatie duurde ong 3 uur en was erg pijnlijk (minpunt) Na een aantal dagen mocht ik naar huis en daar heb ik zo'n 2 weken op de bank gelegen om bij te komen. Geen pijn, alleen heel erg moe.
Na ong een maand kon ik alles weer, dus het herstel ging heel snel en is me erg meegevallen.
Volgende week de laatste controles. Maar het voelt zo goed dat ik verwacht dat ik voorgoed van m'n AVNRT af ben 
Ik ben iig er blij dat ik de ablatie gedaan heb. |
|
|
|
|
james
|
| Geplaatst: 21-07-2009 8:53 |
|
|
heel goed om te horen en blij voor je dat het goed gaat met je!
Ben je nu ook minder moe dan voorheen? Denk je dat al die kleine onregelmatige hartslagen ook al waren dit niet de grote versnellingen je toch moe maakten voor de ingreep? |
|
|
Beermeisje
|
| Geplaatst: 21-07-2009 9:53 |
|
|
Hoi,
Ja, ik voel me nu fitter en ben minder moe dan voor de operatie.
Doordat ik veel minder overslagen en onregelmatigheden in m'n hartslag heb slaap ik voor mijn gevoel ook beter. |
|
|
amira
|
| Geplaatst: 06-12-2009 0:34 |
|
|
| hallo ook bij mij is een avnrt vastgesteld alhoewel volgens mijn cardioloog heb ik alle symptonen.Ik ben hiervoor niet onderzocht,ik zou ook niet weten hoe je een avnrt vast kan stellen ik wil het namelijk wel zeker weten of ik dat ook daadwerkelijk heb kan iemand mij hierbij helpen? |
|
|
james
|
| Geplaatst: 06-12-2009 9:55 |
|
|
Hallo amira,
heb je al met een kastje rondgelopen 24 uur? dat is de meest gebruikte manier om te zien hoe het hart functioneert en dan kunnen ze onregelmatigheden of versnellingen vaststellen. Verder kijken ze naar de klachten die je hebt en proberen ze wel het ontstaan van de ritmestoornissen te herkennen bv. vergeten adem te halen.
Ik heb wel in het verleden een echo van mijn hart gehad en een hart MRI om te zien of het hart verder goed is.
In mijn geval en in de meeste avnrt gevallen mankeert er verder niets aan het hart en is het hart gezond op het verkeerd rondzingen van het elektrische pulsjes na dan.
Ik heb gemerkt dat de cardiologen ook niet echt honderd procent overtuigd hoeven te zijn om te zeggen dat het een avnrt is. Bij mij wil de cardioloog tijdens een ingreep via de lies de avnrt in het hart opwekken en dan kijken ze wat er precies gebeurt. Als het signaal blijft rondzingen in de hartkamer dan willen ze dus de abblatie uitvoeren (wegbranden van het niet goed functionerend hartweefsel).
Bij mij hebben ze altijd gezegd dat ik er 100 jaar mee kan worden en als ik er niet op de meest vervelende momenten zoals bij hoge koorts het meeste last van zou hebben zou ik het ook lekker laten bestaan. Ik kan de ritmestoornissen namelijk zelf wel met ademhalingstechniekje herstellen als ik fit ben.
Beetje veel info maar wie weet heb je er aan. Laat maar horen als je nog meer wilt weten. Ik heb over een paar weken weer een afspraak met de cardioloog om een ingreep toch maar weer op de agenda te zetten.. ALs ik mij niet weer in de tussentijd ga bedenkten  ..
Succes, James |
|
|
amira
|
| Geplaatst: 06-12-2009 17:59 |
|
|
hoi james bedankt voorje reactie.Ik heb een kastje gehad en een echo deze waren goed.Bij de fietstes schoot mijn hartslag naar 220 ik moest meteen opgenomen worden. kreeg toen beteblokkers mee.want nu kan mijn lichaam het nog aan maar straks missch. niet volgens de dr.Ik ben 35 en wil geen med. slikken als het niet echt noodz. is.kan je me hierin adviseren?groetes Amira
Ps ik moest ze slikken omdat mijn hart na de test niet herstelde pas na een half uur daarom werd ik opgenomen.maar dit heb ik al minstens 4 jaar. |
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 1 |
  |
|
|
