Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Urologie > Mijn ervaring met vasectomie
Auteur Onderwerp: Mijn ervaring met vasectomie
Arturo




BerichtGeplaatst: 20-12-2010 19:28 Reageer met quote

Het leek allemaal zo mooi, twee kleine prikjes, een paar daagjes herstellen en voila...

Ik ben nu 3 dagen geleden gesteriliseerd. Tijdens de operatie heb ik het 20 minuten lang uitgeschreeuwd. Ze hebben telkens wat verdoving bijgespoten maar ik denk niet dat het veel hielp. Ik heb inmiddels best wat nare ingrepen gehad, maar dit spande wel de kroon. De operatie werd uitgevoerd door een assistente van de uroloog en een co-assistent.... zou het hier iets mee te maken kunnen hebben????

Het gaat nu redelijk. De boel is blauw, is volgens mij niet ontstoken. Het is wel heel gevoelig en heb soms nare pijnscheuten.

Kortom, denk goed na voordat je onder het mes gaat.

Groet,
Arthur
Ad
patel




BerichtGeplaatst: 15-03-2011 12:47 Reageer met quote

Volgens mij spelen de competentie en de ervaring van de chirurg een erg grote rol in het al dan niet goed verlopen van de ingreep.
Het wordt vaak voorgesteld als het eenvoudig doorknippen van de zaadstreng maar dit is het natuurlijk niet, anders was het een gewone ... castratie! De zaadstreng bevat bloedvaten, zenuwen en spiertjes en hiertussen de zaadleider. Deze moet dus eerst uit het geheel geïsoleerd worden zonder ook maar iets te beschadigen voordat men hem kan doorknippen en afbinden. Ik denk dat veel leed en pijn komen door de "onhandigheid" van de chirurg. Ik had waarschijnlijk het geluk een ervaren uroloog te hebben waarbij ik totaal geen pijn had en waarbij noch hechtingen, noch antibiotica, noch pijnstillers nodig waren. Hij had wel een iets andere techniek waarbij hij de zaadleider doorknipte zonder er iets uit te halen en de uiteinden gewoon naast elkaar zij aan zij vast- en dichtnaaide. Natuurlijk had ik ook wel een gekleurde balzak, gevoelige teelballen en gezwollen bijballen gedurende enkele dagen maar pijn heb ik echt nooit gekend, enkel wat ongemak de eerste dagen. Ik denk ook dat de zgn "open" vasectomie te verkiezen is. Ik zag die man welgeteld driemaal: éénmaal om de zaak te bespreken, éénmaal om het uit te voeren en éénmaal voor de controle waarbij alles OK bleek te zijn.
TheFronz2222




BerichtGeplaatst: 12-08-2011 14:30 Reageer met quote

Ik heb afgelopen woensdag de sterilisatie gehad. Ook mij is het enorm meegevallen. Was binnen het kwartier klaar. De uroloog gaf ook aan dat dit wel heel snel was. De wondjes zien er goed uit. Heb aan beide kanten een hechting. Ik heb wel het idee dat mijn linkerbal hoger zit dan normaal. Maar misschien is dat meer het idee. Zag er eerst huizenhoog tegenop, maar dat is totaal niet nodig. 200% meegevallen.
37 en 3 kids




BerichtGeplaatst: 23-02-2014 21:45 Reageer met quote

37 en drie kinderen….

Beste (toekomstige) lotgenoten,

In augustus 2013 heb ik de vasectomie laten uitvoeren. Vooraf allerlei filmpjes bekeken, veel fora gelezen en de huisarts(e) bezocht. Erg bemoedigend zijn de berichten op die fora niet, maar bedenk dan: als het allemaal goed is gegaan, waarom dan je verhaal op internet zetten? Er zijn dus veel meer klachten dan ‘succesverhalen’ op het internet. Dit is zo’n succesverhaal. Ik vind dat ik mijn verhaal hier ook moet doen, omdat ik veel aan juist dit forum heb gehad.

Om de ‘pijn’ iets te verzachten bood mijn vriendin aan mijn zaakje te scheren. Beetje ongemakkelijk natuurlijk, maar ook wel weer gezellig; het is tenslotte iets waar je samen achter moet staan.
Ik ben alleen naar het ziekenhuis gegaan. Wederom niet bang of angstig, maar toch ‘n beetje het gevoel alsof je in je klote kont naar binnen loopt. De arts (een vrouw) had een co-assistant (een vrouw) en een verpleegster (je raadt het: een vrouw). Enfin, in mezelf mompelend dat miljoenen mannen mij zijn voorgegaan, ben ik op de operatietafel geklommen. De assistente deed heel professioneel haar best om me op m’n gemak te laten voelen door tijdens het ontsmetten over koetjes en kalfjes te praten. Maar de minuten waarin ik op de arts moest wachten, waren wel erg lang.
De arts zette de verdoving. Ik denk achteraf dat dat inderdaad het meest pijnlijke van de hele ingreep is geweest (gemeen stekende pijn). Van de incisies herinner ik me dat ik ze voelde, maar er geen pijn van had. Wel was het trekken aan de zaadleider (om ‘m die door te knippen en om te leggen) bijzonder vervelend; alsof er een pees ofzo uit je lies wordt getrokken. Een naar gevoel en het enige moment waarom ik mijn ongenoegen aan de dames heb duidelijk gemaakt. Verder heb ik de operatie alleen met wat gebrom, gemor en gemompel doorstaan. Kortom, het was te doen.
Omdat op dat moment de verdoving nog werkte, ben ik zelf naar huis gereden. Vrij snel daarna ben ik wel gaan liggen en heb elk uur ongeveer 15 minuten een icepack op m’n zaakje gelegd. Ik deed maar wat, qua tijd en regelmaat, maar het leek me wel een goed idee. Ook de dag erna nog gedaan: ‘better save than sorry’. En natuurlijk verbandjes wisselen.
De dagen erna ongemakkelijk door het huis geschuifeld, want echt fijn voelde het niet. Ik dacht aan de ‘blauwe ballen’ te ontsnappen, maar na een paar dagen kreeg ik ze wel degelijk. Overigens niet het hele zaakje en ook niet smurfenblauw. Na een aantal dagen viel er een hechting uit, maar de wond was al dicht. In de week erna heb ik met zorgen gemaakt over mijn andere hechting. Deze werd ‘ingekapseld’ door het herstel van de wond en voelde wat vreemd aan.
Op het werk was ik snel afgeleid en dus minder bezig met ‘de zaak’. Thuis was ik me er wel erg bewust van: zitten, draaien, knielen, toiletteren waren vervelend. Pas na enkele weken trok dat wat bij. Veel later dan gedacht (1 of 2 maanden) trok de gevoeligheid geleidelijk weg, maar pas na maanden kon ik het zaakje wassen zoals voorheen. Toen ook weer sex gehad. Dat voelde even spannend, maar verliep uitstekend.
Terugkijkend duurde het herstel me wat te lang, maar ik heb dus geen complicaties gehad. Ik heb geen spijt. Absoluut niet. Net als veel andere mannen voel ik me bevrijd. Vrij van stress (waar is ‘t condoom, zit ‘ie goed, niet lek) en de ongecompliceerde (en niet onderbroken) sex is fantastisch!

Succes met jullie keuze. Groeten van een Friese docent.
Barend




BerichtGeplaatst: 09-05-2014 19:28 Reageer met quote

Hallo Friese Docent,
Ik zit er ook aan te denken, maar moet kiezen tussen welk ziekenhuis. Aangezien jij goede ervaringen hebt. Welk ziekenhuis kan jij aanraden?

37 en 3 kids schreef:
37 en drie kinderen….

Beste (toekomstige) lotgenoten,

In augustus 2013 heb ik de vasectomie laten uitvoeren. Vooraf allerlei filmpjes bekeken, veel fora gelezen en de huisarts(e) bezocht. Erg bemoedigend zijn de berichten op die fora niet, maar bedenk dan: als het allemaal goed is gegaan, waarom dan je verhaal op internet zetten? Er zijn dus veel meer klachten dan ‘succesverhalen’ op het internet. Dit is zo’n succesverhaal. Ik vind dat ik mijn verhaal hier ook moet doen, omdat ik veel aan juist dit forum heb gehad.

Om de ‘pijn’ iets te verzachten bood mijn vriendin aan mijn zaakje te scheren. Beetje ongemakkelijk natuurlijk, maar ook wel weer gezellig; het is tenslotte iets waar je samen achter moet staan.
Ik ben alleen naar het ziekenhuis gegaan. Wederom niet bang of angstig, maar toch ‘n beetje het gevoel alsof je in je klote kont naar binnen loopt. De arts (een vrouw) had een co-assistant (een vrouw) en een verpleegster (je raadt het: een vrouw). Enfin, in mezelf mompelend dat miljoenen mannen mij zijn voorgegaan, ben ik op de operatietafel geklommen. De assistente deed heel professioneel haar best om me op m’n gemak te laten voelen door tijdens het ontsmetten over koetjes en kalfjes te praten. Maar de minuten waarin ik op de arts moest wachten, waren wel erg lang.
De arts zette de verdoving. Ik denk achteraf dat dat inderdaad het meest pijnlijke van de hele ingreep is geweest (gemeen stekende pijn). Van de incisies herinner ik me dat ik ze voelde, maar er geen pijn van had. Wel was het trekken aan de zaadleider (om ‘m die door te knippen en om te leggen) bijzonder vervelend; alsof er een pees ofzo uit je lies wordt getrokken. Een naar gevoel en het enige moment waarom ik mijn ongenoegen aan de dames heb duidelijk gemaakt. Verder heb ik de operatie alleen met wat gebrom, gemor en gemompel doorstaan. Kortom, het was te doen.
Omdat op dat moment de verdoving nog werkte, ben ik zelf naar huis gereden. Vrij snel daarna ben ik wel gaan liggen en heb elk uur ongeveer 15 minuten een icepack op m’n zaakje gelegd. Ik deed maar wat, qua tijd en regelmaat, maar het leek me wel een goed idee. Ook de dag erna nog gedaan: ‘better save than sorry’. En natuurlijk verbandjes wisselen.
De dagen erna ongemakkelijk door het huis geschuifeld, want echt fijn voelde het niet. Ik dacht aan de ‘blauwe ballen’ te ontsnappen, maar na een paar dagen kreeg ik ze wel degelijk. Overigens niet het hele zaakje en ook niet smurfenblauw. Na een aantal dagen viel er een hechting uit, maar de wond was al dicht. In de week erna heb ik met zorgen gemaakt over mijn andere hechting. Deze werd ‘ingekapseld’ door het herstel van de wond en voelde wat vreemd aan.
Op het werk was ik snel afgeleid en dus minder bezig met ‘de zaak’. Thuis was ik me er wel erg bewust van: zitten, draaien, knielen, toiletteren waren vervelend. Pas na enkele weken trok dat wat bij. Veel later dan gedacht (1 of 2 maanden) trok de gevoeligheid geleidelijk weg, maar pas na maanden kon ik het zaakje wassen zoals voorheen. Toen ook weer sex gehad. Dat voelde even spannend, maar verliep uitstekend.
Terugkijkend duurde het herstel me wat te lang, maar ik heb dus geen complicaties gehad. Ik heb geen spijt. Absoluut niet. Net als veel andere mannen voel ik me bevrijd. Vrij van stress (waar is ‘t condoom, zit ‘ie goed, niet lek) en de ongecompliceerde (en niet onderbroken) sex is fantastisch!

Succes met jullie keuze. Groeten van een Friese docent.
37 en 3 kids




BerichtGeplaatst: 21-05-2014 20:00 Reageer met quote

[quote="Barend"]Hallo Friese Docent,
Ik zit er ook aan te denken, maar moet kiezen tussen welk ziekenhuis. Aangezien jij goede ervaringen hebt. Welk ziekenhuis kan jij aanraden?

Hallo Barend,

Ik ben naar Heerenveen geweest; Tsjongerschans. De naam van de arts weet ik niet meer. Het was - zoals je las - een vrouw.

Succes!
Audi




BerichtGeplaatst: 12-01-2015 19:27 Reageer met quote

Hallo Mensen,


Vandaag heb ik vasectomie ondergaan. Mijn ervaring zal ik hieronder plaatsen.

Van te voren het internet afgestruind en diverse fora bezocht. Veel verhalen gelezen waarvan de haren in je nek overeind gaan staan.
Enigszins gespannen naar de afspraak gegaan en een gesprek met de arts gevoerd ( voors en tegens)
Het viel uiteindelijk 1000% mee en kan het zeker aanraden.

Na het plaatsen van 4 verdovingsspuiten, begon de arts vrijwel direct met het snijwerk. Ik was enorm gespannen en wachtte het moment af waarop ik de "helse"pijnen die werden beschreven, zou gaan voelen.
Het heen en weer bewegen van het een en ander (ik heb niet gekeken) en het voelen trekken aan een touwtje, bleek dat de "ene" kant klaar was...het bleek dat het trekken aan het touw, de hechtingen te zijn.Dit allemaal binnen een minuut of 5-7.
Hierdoor viel een enorme last van mijn schouders en kwam mijn 'kleur" in mijn gezicht weer wat terug en knoopte ik een praatje met de arts en assistentes aan.
De andere kant heb ik "bewust" meegemaakt en geen moment van pijn meegemaakt (prikken zetten geeft een licht branderig gevoel)
Na een kleine 20-25 minuten na het starten van de ingreep was alles al weer voorbij. Opgelucht en volledig ontspannen kon ik mij weer herenigen met mijn vrouw die in de wachtkamer op mij wachtte.
Zwolle2015




BerichtGeplaatst: 20-02-2015 19:39 Reageer met quote

Dag,

Ik heb gisteren vasectomie laten uitvoeren door de huisarts in Havelte, de heer GPM van Egmond.

Na dit forum te hebben doorgenomen wilde ik ook mijn ervaring delen. Ik ben naar doorverwijzing van mijn huisarts naar bovenstaande arts gegaan. Hij heeft eerst gekeken of mijn zaadleiders niet te diep zaten en dit bleek niet zo te zijn anders moest ik naar de uroloog.

Op de dag zelf vroeg hij bij binnenkomst of ik goed geslapen had, dit was zo. Hij vroeg nog of zijn assistent en een vermoedelijke stagiaire erbij mochten, dit vond ik geen probleem. De operatie begon en alles ging goed. Bij het doorknippen van mijn eerste zaadleider heb je alleen een raar gevoel in je onderbuik, hier werd ik misselijk van. De operatie was zo gepiept en ik ben bij thuiskomst op de bank gaan liggen. Nu 1 dag verder gaat het herstel goed, ik ben alweer de stad in geweest. De sfeer bij de arts was goed en hij heeft het keurig gedaan. Ik heb een paar kleine blauwe plekken maar dat is ook logisch.

Gisteren een aspirine genomen en vanavond weer.

Kortom ik ben er zeer tevreden over en ik zal het een ieder aanraden, zeker omdat dit een lachertje is bij een bevalling.

En naar aanleiding van de forums, ik ben 35 jaar en voor mij waren er geen problemen om nu al vasectomie te ondergaan. Een erectie krijgen bij 2 jonge assistenten hoef je ook geen zorgen over te maken, dit gebeurt niet omdat je weet wat er gaat komen. Na 1 dag met een wat afgeknepen scrotum is het de volgende dat al beter.
ronvveen




BerichtGeplaatst: 09-03-2015 10:13 Reageer met quote

Ook ik maar even mijn ervaring delen,
3 dagen geleden ook naar het ziekenhuis voor een vasectomie.
ik ben geholpen door een physician assistant urologie en een assistent. beide vrouw.
na intake gesprekje de gang door naar behandelkamer en onderweg de assistente ontmoet.
alleen de broek uit ( strakke onderbroek op enkels)
vervolgens het zaakje ontsmetten door heel koud spul wat vervolgen na 1 minuutje weer juist heel warm gaat aanvoelen.
dit laatste is dan juist weer handig voor de behandeling omdat je balzak dan niet meer zo opgetrokken is van de kou.
doek met rond gat over je benen en buik en alles door het gat getrokken voor de ingreep.
vervolgens zoekt ze de zaadstreng op en geeft daar de injectie in, beetje rot gevoel maar niet heel pijnlijk.
vervolgens idd gelijk het mesje er in en met twee tangetjes de opgetrokken leider vast gezet ....dit was zeker niet prettig!
links is mijn gevoelige kant en na dat dit klaar was hoopte ik dat rechts minder pijnlijk zou zijn... helaas!
ik heb dan ook flink liggen zweten en twee dagen na ingreep enorme spierpijn in mijn schouders gehad van het kennelijk verkrampen en knijpen met de armen boven mijn hoofd.
maar zoals meer mannen al hebben geroepen het is maar 20 minuten.
wel heeft ze tussendoor wat extra bij verdoofd .
ook vertelde ze dat de een zaadleiderjasje dikker kan zijn als bij een andere man, vaak bij vrachtwagen,motor rijders etc.
ze moet deze open prepareren en kan dus lastiger zijn bij de een dan bij de ander bedenk ik mij zo.

gaasjes op de wonden en de broek van de enkels opgetrokken.
rustig gaan zitten, staan en naar huis...
nu ruim twee dagen verder en neem geregeld paracetamol 1000mg en dan is het redelijk wel te doen met de pijn.
het wat snel optrekken van de spijkerbroek kan nog voor pijnlijke verrassing zorgen.

deze dag ga ik het nog even rustig aan doen en niet naar het werk, normaal ga ik op de motor 1 uur heen naar het werk
maar dat is me afgeraden voor de komende twee weken.
morgen dus maar met de auto want fietsen naar station lijkt me ook niet een best plan.

sex of dergelijke heb ik nog niet gehad. wel heb ik mijn vrouw al laten weten dat ze me mag helpen aanmoedigen bij het controle potje vullen Wink dit duurt nog wel even en moet zeggen dat ik er in ieder geval vandaag nog geen behoefte aan heb.
hopelijk heb ik na vandaag alleen maar positieve dingen te melden en probeer er aan te denken dit hier te delen.
kaasplankje




BerichtGeplaatst: 04-02-2016 0:41 Reageer met quote

Ik was 41 op het moment van de ingreep. We wilde geen kinderen meer en zonder gedoe van elkaar genieten.
Ik lees overal dat het meevalt, maar ook dat er risico's zijn. in 5% van de gevallen heb je blijvend pijn. en in meer dan 5% - en dat zeggen ze niet - is het blijvend gevoelig en zeurderig. Dat is een grote kans heren! Klinieken willen graag het positieve benadrukken, maar de faalpercentages zijn hoger dan menig mens bij iets anders zou willen accepteren.
Helaas heb ik nu na een half jaar nog altijd last. Na de ingreep heb ik 2 weken hyper gevoeligheid gehad, pijn en een wat sip klinkende dokter na het horen van mijn klachten. Broeken dragen sindsdien niet lekker, lang zitten gaat zeer doen, irritatie die ongemerkt is maar je levenskwaliteit best omlaag brengt. Ik heb inmiddels maar geaccepteerd dat ik tot die procenten behoor. Het went wel wat, je drukt het weg, het hoort bij het dagelijks leven. Naast dat ik de gevolgen van mijn keuze wel kan dragen, heb ik wel spijt.
Dat ik geen kinderen meer kan krijgen is niet zo erg, dat is de keuze. Het gevoel van mannelijkheid is er ook nog wel.
Klaarkomen zou ook hetzelfde zijn. Voor mij niet waar. Het is nog steeds erg prettig, maar er is een gevoel bij gekomen dat lijkt alsof het niet vrij eruit kan, beetje ingetogen. Het is ook minder. Ik ben er minder actief door geworden omdat de lol er wat meer af is. Maar de sex is wel een stuk ontspannender en vrijer. Dat doel is wel bereikt
Mijn conclusie is ondanks plezier in bed, dat dit toch het risico niet waard is gebleken. Confused
Index > Urologie > Mijn ervaring met vasectomie Bookmark and Share
Pagina 2 van 2  

Vorige  1, 2

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016