|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Diabetes > Rare situatie / klachten / hulp nodig
|
| Auteur |
Onderwerp: Rare situatie / klachten / hulp nodig |
Sjon75
|
 Geplaatst: 12-05-2008 14:34 |
|
|
Hallo,
Ik ben een diabetes type 2 patient die geen insuline spuit en sinds 2 weken ook geen medicatie meer gebruikt (metformine).
Toen men bij mij diabetes constateerde had ik een bloedsuiker waarde van rond de 20 inclusief een aantal bekende klachten van suikerziekte zoals wazig zien, dorst, doodmoe en sterke vermagering. Dit stabiliseerde bij mij naar enigzins acceptabele waarden (4.5 tot 10) in ongeveer een week of 4 na het gebruik van metformine, 2x 500. Ik merkte dat ik kort na het gebruik van de metformine last kreeg van tintelingen over mijn hele lichaam en het gevoel had alsof mijn organen in de buikstreek in de fik stonden.
De medicatie bleek al snel te zwaar te zijn voor mij aangezien ik heel veel last had van hypo's (trillen, zweet, duizelig, beroerd). Althans, de dokters zeiden dat dit waarschijnlijk hypo's waren.
Men heeft toen de metformine verlaagd naar 1x 500 bij het avondeten. Ook deze dosering bleek nog steeds te zwaar te zijn omdat ik nog steeds last had van hypo's, ik knalde er nog steeds doorheen en moest compenseren door meer te eten.
Nu ben ik inmiddels bijna twee weken zonder medicatie en mijn bloedsuikerwaarden fluctueren tussen de 4.5 (lege maag) en de 10.5 (een uur na het eten). Desondanks het stoppen met de medicatie heb ik nog steeds last van klachten / aanvallen die me helemaal lam leggen. Ik lig de laatste tijd helaas dan ook veel op bed want ik ben erg uitgeput door deze aanvallen, bijna continue duizelig en mijn lichaam voelt erg vermoeid.
Deze 'aanvallen' gebeuren bij mij vrijwel altijd als ik me heb 'teveel' heb ingespannen. De eerste paar keer recupereerde ik nog na een dag of drie. Sinds de laatste twee voorvallen blijft dit vooralsnog uit en ben ik vrijwel altijd duizelig en moe. Voor mij in ieder geval vreemd aangezien ik voor maart dit jaar nog 3 tot 5 keer per week intensief sporte. Zo'n voorval kan ik als volgt omschrijven:
- Ik wordt duizelig.
- Mijn hart gaat tekeer.
- Mijn bloeddruk knalt omhoog.
- Voel tintelingen / brandend gevoel (armen, nek, hals richting het hoofd).
- Raar gevoel op het borstbeen en tussen de schouderbladen.
- Steken rond de hartstreek, met name in de buurt van het borstbeen en aan de linker zijkant van de borstkas.
- Lichte benauwdheid.
- Trillen, soms zelfs schokken.
- Bloedsuiker is voor zover ik weet altijd goed op zulke momenten, tussen de 5 en de 10.
- Heb het gevoel alsof ik het hoekje om ga.
Ik heb een kleine twee weken geleden nog aan de ECG gehangen bij de EHBO, men kon niks vinden, ik moet nog een inspanningstest krijgen.
In eerste instantie koppelde men deze klachten aan hypo's, nu is men van mening dat ik last heb van hyperventilatie. Ik heb hiervoor bisoprolol en kalmeringsmiddelen gehad en een verwijskaart voor fysio. Tevens moet ik in een zak of pvc buis ademen als ik weer zo'n aanval heb. Heb ik gedaan en lijkt niet echt een oplossing te bieden.
Parallel hieraan verlies ik, ondanks dat mijn suikerspiegel al ruim een maand niet meer boven de 10 is gekomen, nog steeds in een rap tempo gewicht. Vanaf het begin van mijn ziektebeeld (begin maart 2008) tot en met nu ben ik van 95 kilo terug gevallen naar 80 kilo ondanks ik mijn best doe om rond de 2100 KCal per dag te eten. Dit met als reden omdat ik namelijk vrijwel geen fysieke inspanning lever en 2500 Kcal of meer dan iets teveel van het goede lijkt. Een jaar of 2 geleden was ik echter nog obees, 116KG, maar ben toen gaan geleidelijk aan weer gaan sporten. Vroeger altijd een vervent sporter geweest en ben van de 33 jaar ongeveer 3 jaar obees geweest inclusief hypertentie, weinig beweging en veels te hard werken.
Wat me ook opviel is dat ik sinds kort 2 uur na het eten rond de 10 schommel en 5 minuten later na het opstaan en rondlopen opeens rond de 7 zit, kan dit?
Heb meerdere malen een test gedaan hoe ik reageer op eten en merkte per toeval op dat mijn bloedsuiker zomaar twee punten kan schommelen in een paar minuten tijd?
Mijn laatste bezoek aan de huisarts leverde de volgende opmerkingen op:
1. Als ik jouw oude hba1c waarden niet zo hebben gezien zou ik zeggen dat jij geen diabeet bent. Hij heeft mij rond 13:00 geprikt, 4.6 op zijn meter, 4.8 op die van mij, ik had om 10:00 nog drie boterhammen en een glas melk genutigd.
2. Ik kan het gedrag van jouw suikerwaarden niet rijmen, met name de hba1c van begin van deze maand versus de op dat moment geprikte waarde. De niet nuchtere waarde was toen iets van 6.2, had ook al ontbeten.
3. De bloedtesten wijzen uit dat alles oke is, lever, nieren, bezinking, geen sporen van een infarct, etc. (Schildklier is nog niet onderzocht / bekeken. Heb familie met de ziekte van graves? Die had eveneens last van bloeddrukschommelingen, een beroerd gevoel en een verhoogde stofwisseling.)
4. Je bent op dit moment een beetje een raadsel ten aanzien van je suikerziekte.
5. We gaan in ieder geval beginnen met bisoprolol om het hart wat rustiger te maken en te starten met fysio. Dit in het kader van mogelijke hyperventilatie. Werkt dit niet, dan trekken we uw inspanningstest moet spoed naar voren.
Tot die tijd moet ik het voorlopig hiermee uitzingen en staat alles vanuit de medische kant op hold. Mijn cardiologische inspanningstest is helaas pas over een maand omdat men niks had kunnen vinden gedurende mijn ehbo opname, helemaal vertrouwen doen ze het ook niet.
Ik ben zelf momenteel bezig om te orienteren op het vlak van medische checkups inclusief thorax foto (vergroot hart / vocht op de longen) of wellicht een full body scan (volledige MRI). Dit met als reden omdat ik zo snel mogelijk zaken uit wil kunnen sluiten en sneller wil kunnen acteren indien dit noodzakelijk is. Wellicht heeft iemand op dit vlak nog adviezen.
Ik heb mijn stuk gepost onder het topic diabetes omdat men bij mij in eerste instantie diabetes heeft vast gesteld.
Ik wil een ieder bij voorbaat heel hartelijk bedanken voor het lezen van dit forse stuk en het terugkoppelen van mogelijke overeenkomsten en-/of adviezen.
Met vriendelijke groeten,
Sjon. |
|
|
|
|
Kees501
|
| Geplaatst: 12-05-2008 15:45 |
|
|
Hi,
Een heel verhaal met heel veel klachten.
Wat duidelijk is, is dat je met suikers tussen de 5 en 10 niet kunt spreken van een hypo (= suiker lager dan 2,5) en je klachten komen dus daar niet vandaan. Deels passen ze bij hyperventilatie, maar ook zou een te snelle schildklier een rol kunnen spelen.
Ik denk niet dat een MRI-scan iets gaat opleveren. Ben je ergens bang voor dan ?
Misschien moet je toch maar eens de Huisarts vragen je door te verwijzen naar een internist/endocrinoloog/
Succes. |
|
|
Sjon75
|
| Geplaatst: 14-05-2008 10:13 |
|
|
Allereerst bedankt voor je reactie Kees,
Een te snel werkende schildklier zou idd tot de mogelijkheden kunnen behoren daar waar mijn moeder zowel de ziekte van "graves" (aandoening schildklier) als "parkinson" heeft.
De schildklier bleek uiteindelijk wel bekeken te zijn in het bloedonderzoek. De uitkomsten van het bloedonderzoek hebben geen afwijkende waarden laten zien voor wat betreft de schildklier.
Dat de schildklier geen afwijkende waarden laat zien impliceert volgens mij nog niet dat er niks mee aan de hand is. Ik denk dat veel zaken, met name ten aanzien van het stofwisselingsmechanisme, vaak toch een momentopname zijn.
Mijn redenen om te kiezen voor een checkup, of indien noodzakelijk een MRI, liggen in het verlengde van het feit dat ik nogal een aantal erfelijke ziekten in de familie heb zitten die ik wil kunnen uitsluiten en het liefst zo snel mogelijk wil komen tot de oorzaak van deze zeer vervelende klachten die me steeds meer lam leggen.
Daarnaast heb ik mijn stinkende best gedaan om een kwartier lang zowel door een PVC buis als in een zakje te ademen als ik zo'n voorval heb, vooralsnog helaas zonder succes. De hyperventilatiebehandeling, inclusief de bisoprolol en de kalmeringstabletten, leveren geen vruchten af. De behandeling ligt naar mijn inziens in het verlengde van symptoombestrijding en houdt zich niet bezig met de oorzaak van de hyperventilatie.
Ben in het verleden astmatisch geweest. Het is heel goed mogelijk dat iets aan mijn longen de hyperventilatie veroorzaakt. Volgens mij behoor ik door mijn astmatisch verleden eveneens tot de categorie 'liever geen ace/beta'. Heb wel ruim 4 weken perindopril gehad en nu sinds 5 dagen bisoprolol. Mijn moeder heeft hierbij trouwens een aangetoonde en onderzochte intolerantie voor dit soort ace/beta medicatie. Heb vroeger nooit hyperventilatie gehad.
Nogmaals bedankt en met vriendelijke groeten,
Sjon |
|
|
*** Huis
|
| Geplaatst: 28-06-2008 13:53 |
|
|
| moet u veel hoesten de laatste tijd? Dan kan uw rib namelijk geirriteerd zijn. Uw rib gaat dan steken, en het lijkt net alsof het uw hart is. De meest mensen raken in paniek en worden duizelig en hun hart gaat tekeer. Waarschijnlijk is dat het gewoon. |
|
|
Sjon75
|
| Geplaatst: 30-06-2008 12:54 |
|
|
Bedankt voor uw reactie. In de tussentijd is er al weer een 'hoop' onderzocht. Mijn inspanninge-ecg liet volgens de cardioloog wat verdachte zaken zien en heeft mij in het verlengde hiervan geadviseerd om een hartkatheterisatie uit te laten voeren. Ben ik mee akkoord gegaan omdat ik graag zsm van alle ellende af wil.
Was 'helaas' niks aan te zien, de kransslagaderen zagen er goed uit. Binnenkort wordt er nog een echo uitgevoerd om te kijken naar zaken als de vorm, het samentrekken van het hart, een eventuele klepafwijkingen. Heb een broer met een mitralis, wie weet heb ik dat ook. Het eerder genoemde hyperventilatie is onderhand zo goed als uitgesloten.
Het ziet ernaar uit dat ik op korte termijn eindelijk, na wat scherpzinnige opmerkingen van mijn cardioloog, bij een internist terecht ga komen. Ik hoop met recht op een integrale aanpak van meerdere disciplines en dat de internist als een spin in het web kan fungeren ten aanzien van de voor mij benodigde vervolgonderzoeken. Denk overigens dat dit een utopie is maar hopen mag natuurlijk altijd.
Kortom de klachten blijven en ik moet verlopig mijn broek ophouden totdat het eindelijk een keer duidelijk wordt wat er met mij loos is. Ben inmiddels al ruim drie maanden verder zonder enige vorm van duidelijkheid, vindt het werkelijk ongelofelijk en bijna op het schandelige af.
Nogmaals bedankt voor de reactie,
Met vriendelijk groet,
Sjon |
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 1 |
  |
|
|
