|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Zwangerschap > Hevige bloeding na keizersnede
|
| Auteur |
Onderwerp: Hevige bloeding na keizersnede |
lotusbloem
|
 Geplaatst: 23-04-2008 19:04 |
|
|
26 februari 2008 ben ik bevallen van een gezonde zoon middels een keizersnede.
Na de keizersnede heb ik op de kraamafdeling een hevige bloeding gekregen waarbij ik meer dan 4 liter bloed heb verloren. Mijn baarmoeder wilde niet krimpen waardoor ik bleef bloeden en weer geopereerd moest worden.
Dit alles heb ik bewust meegemaakt omdat ik nog bij bewustzijn was door de ruggeprik, dit heeft een grote impact gehad en hierdoor ben ik vrij angstig geworden.
Ik heb een paar dagen op de IC gelegen voor ik weer terug mocht naar de afdeling.
na dit alles ben ik na een week nog eens gecurriteerd omdat ik nog bloed in mijn baarmoeder bleek te hebben, ook dit is niet zonder slag of stoot verlopen en na dit alles bleek ik ook nog besmet te zijn met een hardnekkige bacterie waardoor ik dood en doodziek ben geweest.
Graag zou ik in contact komen met anderen die ook zo'n heftige ervaring hebben en onze verhalen delen om het zo misschien wat dragelijker te maken.
de angst om dit nog een keer te krijgen als ik voor een 2de keer zwanger zou worden is erg groot en daarom hebben we besloten dit niet meer te willen. |
|
|
|
|
loes7
|
| Geplaatst: 24-04-2008 7:41 |
|
|
Wow das wel een heftig verhaal zeg!!
Kan me voorstellen dat de schrik er goed in zit! 
Ikzelf heb wel een keizersnede gehad, maar zonder complicaties.
Hoe groot is de kans dat dit weer kan gebeuren dan?
Groetjes Loes |
|
|
marije14
|
| Geplaatst: 24-04-2008 8:14 |
|
|
Hallo,
Ik heb zoals ze dat noemen een luie baarmoeder. D.w.z. dat net als bij jou de baarmoeder niet sluiten wil. (niet snel genoeg of helemaal niet dat weet ik niet)
Ik heb ook veel bloed verloren. Bij allebei mijn zwangerschappen. Bij de 2e waren ze er dus op voorbereid dat dat het weer kon gebeuren. Ik had van te voren al een infuus gekregen en direcht nadat het kindje geboren was kreeg ik een injectie om de baarmoeder te sluiten.
Ik denk dat alles bij jou een rotte samenloop is. Zo'n luie baarmoeder kan iedereen hebben. Jij hebt dus eerst een keizersnede gehad, dat is al een operatie, dan de curratage, en die bacterie.
Zoveel ellende heb ik (gelukkig) niet gehad maar dat van de baarmoeder die niet wil sluiten heb ik dus ook.
sterkte met het verwerken hoor.
groetjes marije |
|
|
Silvia3120
|
| Geplaatst: 21-01-2009 14:37 |
|
|
Hallo,
Ik reageer wat laat,kom dit verhaal net tegen. Hoop dat je het nog leest.
Op 19 maart 2008 ben ik ook bevallen dmv. een keizersnede.
De bevalling was ik natuurlijk ingegaan,maar tijdens kreeg ik koorts,hartslag van de baby ging omlaag en de ontsluiting vorderde niet.
Dus mijn dochter is gehaald dmv. een keizersnede met ruggeprik. Teruggekomen op de kraamafdeling raakte de ruggeprik uitgewerkt en kreeg ik erge pijn in mijn onderbuik. De artsen konden niets vinden en ik ging zienderogen achteruit. Er werden pijnstillers gegeven,maar niets hielp. Totdat mijn bloeddruk wegzakte en ik niet meer aanspreekbaar was.
Direct met spoed werd ik naar de IC gereden,waar ik aan de monitor werd gelegd en er allerlei infusen in werden gebracht. 'Smiddags kwam de gynaecoloog langs welke vertelde dat er waarschijnlijk nog een bloeding in mijn buik zat wat de pijn veroorzaakte. Toen ben ik meteen weer naar de OK gebracht,onder narcose en is mijn buik weer opengemaakt en hebben ze 2 liter bloed weggezogen.
Toen ik weer bijkwam was de pijn gelukkig weg.
Na drie dagen was ik iets hersteld,maar mocht al naar huis tot mijn verbazing.
Thuis aangekomen nog steeds veel pijn in mijn buik en ik heb snachts geen oog dichtgedaan,kon niet zitten of liggen van de pijn.
De volgende dag bleek ik koorts te hebben en heb de gynaecoloog gebeld. Ik moest direct weer terugkomen naar het ziekenhuis en aan het infuus met antibiotica. Ik heb hier 5 dagen aan gelegen.
Achteraf bleek uit de kweekjes dat ik de bacterie streptokokken A bij mij had,welke mij zo ziek heeft gemaakt tijdens de bevalling en erna. Volgens de artsen een levensgevaarlijke bacterie.
Dit alles is nu bijna 1 jaar terug,maar ik ben er nog regelmatig mee bezig in mijn hoofd.
Ben benieuwd naar vrouwen met eenzelfde ervaring.
Groetjes Silvia |
|
|
Bird
|
| Geplaatst: 22-01-2009 15:56 |
|
|
Hallo meiden, ik heb geen keizersnee gehad, maar wel heftige bloedingen. zie hieronder mn verhaal.
Ik ben nu weer zwanger, en dacht als ik nou een keizersnee doe, heb ik al die ellende niet, maar als ik zo op internet lees en met de gyn gesproken heb, ben ik er toch niet zeker van of een keizersnee zo ideaal is, maar een gewone bevalling ook niet. Help! Ben er nog niet, maar denk toch meer natuurlijke bevalling denk ik, ondanks mijn nare ervaring.
De bevalling
De ontsluiting wilde niet vorderen, van 4 tot 8 cm heb ik 12 uur gedaan ofzo. Tot het laatste moment , de 8 cm, zaten de gyn nog te twijfelen of het keizersnee zou worden, omdat ik misschien te uitgeput zou raken. Uiteindelijk niet, normale bevalling. Na de bevalling bleef ik maar krampen/weeen houden. De arts drukte op mn buik, en daar kwam 1 liter stolstels en bloed naar buiten. De krampen bleven aanhouden en er bleef bloed uit komen. Volgens iedereen was de placenta in zn geheel naar buiten gekomen, dat kon het dus niet zijn. Op een gegeven moment zakte ik een beetje weg en was ondertussen 3.5 liter bloed verloren. 6 uur na de bevalling, ‘s avonds hebben ze besloten om toch maar een operatie te doen, want het bloeden stopte maar niet. Naar de O.K en onder narcose hebben ze een “eilandje” placenta gecureteerd.
Eenmaal terug op de kraamkamer, koorts 39.5... Daar schrokken ze wel van want ze hadden voor het bloedtransfusie geen “match” gedaan ofzo. Dus die koorts kon duiden dat mn lichaam het afstootte.
6 pakken bloed transfusie heb ik gehad, van alles en nog wat aan infusen gekregen, op een gegeven moment had ik er wel 4 geloof ik. Het ergste vond ik nog dat ik de eerste 12 uur te beroerd was om mn meissie vast te kunnen houden....
Met veel beperkte pijnstillers ivm BV mocht ik na twee nachten naar huis. Ik heb wel direct extra kraamzorg gekregen gelukkig.
Totaal niet kunnen slapen vanaf de bevalling, ook door het gehuil van de baby. Na dagen thuis te zijn moest ik weer even terug naar het ziekenhuis, de hechtingen zijn gaan ontsteken, dus dat komt er ook nog eens bij. Met paracetamol probeer ik de pijn een beetje te onderdrukken, biotex badjes, meer kunnen ze niet doen met de infectie. Het ging helaas allemaal een aantal weken langer duren, ook nu kreeg weer extra 8 uur kraamzorg trouwens vanwege die infectie.
Kraam bezoek moest ik helaas afzeggen, het was niet anders, ik was echt kapot, en op.
Na 1 week thuis, heeft de VK omdat er geen verbetering was met die infectie mij weer naar het ziekenhuis laten gaan ter observatie. Daar ben ik toen 3 dagen gebleven. Helaas door die catheter, was mn blaas zo verward, dat ik niet zelf kon plassen. Welja, kon er ook nog wel bij! Ik kreeg dus zelf catheters mee naar huis…pffff toen was ik er echt klaar mee!!
Na een paar maanden ziet het daar onder er nog steeds niet goed uit, door die infectie is het niet goed/netjes geheeld en heb veel last van litteken aan de binnenkant. Ik mag een corrigerende operatie ondergaan als ik dat wil.
Na 8 maanden ben ik weer zwanger, en zie enorm tegen die bevalling op zoals jullie begrijpen. Iedereen zegt wel dat de 2e makkelijker is….
Ik zal jullie op de hoogte houden.
Ben nu trouwens 29.4 wkn zwanger, heb nog een week of 10 om erover te piekeren. |
|
|
elly82
|
| Geplaatst: 15-08-2009 20:38 |
|
|
hallo ik wil hier ook graag mijn verhaal vertellen .
Onze kleine vent melde zich 5 weken te vroeg en de weeen waren al zo ver dat ze niet meer te remmen waren en we dus moesten over gaan op de keizersnede .
De kiezersnede is in eerste instantie goed gegaan maar met het dichten van de baarmoeder ging het goed mis !!!
de plaats van de placenta stopte niet met bloeden zo dat de baarmoeder zich zo danig vulde met boed dat hij elke keer weer open knapte !!!
en het dus erg kritiek werd met elly .
ze heeft bijna 6 liter bloed verloren en alleen haar hart en hersenen hadden nog een beetje bloed !!!
ze is toen met spoed onder een gehele narcose gekomen en in die tijd hebben ze de baarmoeder moeten verwijderen .
bij deze behandeling is elly in een shock toestand gekomen en heeft ze dus op het randje van de dood gelegen !!!
maandag tegen 10.30 was elly weer stabiel en mocht roel bij haar .
vanaf die tijd is elly nog meer gaan vechten voor haar leven ze heeft een bloedtransfusie gehad en is overal heel super goed door gekomen en mocht na 3 lange dagen weer van de i.c af en naar de gewone kraam afdeling waar ze ook nog eens weer 3 zakken bloed kreeg toen konden we gaan genieten van onze kleine MICHEL .
eenmaal op de kraam afd is het allemaal heel snel gegaan .
vandaag (zaterdag ) mochten we weer naar huis .
het is allemaal heel onwerkelijk wat er is gebeurt maar gelukkig kunnen we nu het van de andere kant gaan bekijken en zijn we er nog .
ik ben nu een half jaar verder en ben nog lang niet de oude ik .
het heeft heel veel inpact gehad en vooral dat ik me baarmoeder kwijt ben nu .
we zijn er nog en dat is het belangrijkste toch kom ik graag in contact met moeders die ook complicatie's bij de keizersnede hebben mee gemaakt . |
|
|
mariannestijnen
|
| Geplaatst: 19-08-2009 12:06 |
|
|
Ha meiden,
Tsjonge, wat een heftige verhalen allemaal!
Ikzelf heb 2 kinderen die allebei met de keizersnede zijn geboren. Bij de oudste heb ik ook veel complicaties gehad. Ik had het HELLP-syndroom.
Heb toen ook 3 dagen na de bevalling op IC gelegen waar ik niets meer van weet, en toen dus ook de eerste dagen van mn dochter gemist.
Door de 2de keizersnee heb ik vreemd genoeg de eerste kunnen verwerken. We hebben nu weer een zwangerschapswens, maar dan zal ik dus wel persé via keizersnee moeten bevallen. Vind het eigenlijk niet zo heel erg, want nu weet ik het van tevoren en kan ik me erop voorbereiden, bij de andere 2 was het een spoed-keizersnee, omdat de toestand te kritiek werd, bij de oudste voor mij (mijn bloeddruk werd veel te hoog) en bij de tweede voor mijn zoontje (hij is gedraaid nadat de vliezen waren gebroken, lag klem. Hij had na de geboorte geen ademhaling en hartslag, moest meteen gereanimeerd worden.
Bird, ik hoop voor je dat deze bevalling voorspoedig zal verlopen, zodat dat je ook zal helpen om de vorige bevalling beter te verwerken.
Elly, wat heftig dat ze je baarmoeder hebben verwijderd, dan kun je dus nooit meer zwanger worden, ik hoop voor je dat je gezin compleet is.
Liefs, Marianne |
|
|
chan 28
|
| Geplaatst: 29-10-2009 16:40 |
|
|
hoi elly,
heftig verhaal zeg...had je ookl al kindjes?kan me voorstellen dat als je nog maar 1 kindje hebt dat het verschrikkelijk is dat je geen baarmoeder meer hebt.nooit meer voor de keuze komen te staan of je nog een x zwanger wil worden.die keuze is al op brute wijze voor je gemaakt.....zoiets kan heel veel inpact op je hebben.maar het is ook maar niet wat,wat je hebt mee moeten maken.zoiets gaat je niet in je koude kleren zitten meid....
gaat het wel goed met je kleine ventje?geniet ervan meid,voordat jehet weet zijn ze groot en het komt nooit meer terug......
ik zal mijn verhaal ook even vertellen.
op 18 nov 2008 in het ziekenhuis beland ivm lage ingegroeide placenta.had telkens bloedingen en dat prikkelt de baarmoeder dus kon de bevalling elk moment gebeuren.ook kon de placenta scheuren......moest dus in het ziekenhuis blijven totdat je kleine zich melde of wanneer ik zou leeglopen van de bloedingen....wanneer er geen redden meer aan was.op 13 febr 2009 5 weken te vroeg kreeg ik een heftige bloedingen en moest dus onder het mes.algehele narcose,want ze verwachten veel bloedverlies.(had gelijk een infuus gekregen zodat ze gelijk bloed konden naar binnen stromen door het infuus.die rotdingen sneuvelden nogal vaak en werd dus soms wel 12 x geprikt in de week.en ik ben al een moeilijke prikker)had van te voren al katheders in mijn lies(slagaders) aan beide kanten gekregen met een ballonnetje eraan.mocht er teveel bloedverlies zijn zouden ze de ballonnetjes opblazen en zou het bloeden stoppen.......
nou niet dus....de keizersnee werd een ramp.had al 22 zakken bloed gekregen.en de noodoplossing was de baarmoeder eruit.....daarna aan de beademing op de ic.snachts daalde mijn bloedwaardes weer en ben weer opengehaald.het bleek dat ik weer een bloeding had en weer 4 zakkenbloed gehad.daarna 3 dagen op ic.maar..... wel een prachtige dochter.al had ik die nog niet gezien..heb me die week op de kraamafd zo beroerd en akelig gevoeld,maar ik wou zoooooooooo graag naar huis(na bijna 4 maanden)mocht dus naar huis.2 dagen thuis kreeg mijn zoon de waterpokken(heb nu zoon en dochter)dus moest dat arme kind weer uit huis geplaatst.na een week in huis te zijn geweest moest ik weer naar ziekenhuis.....ik was al zieker geworden.het ging echt niet goed met me.kon mijn hoofd niet optillen zo moe en zoveel pijn.heb toen weer een week in het ziekenhuis gelegen ivm uitdroging,darminfectie,en trombose....ach,dat kon er ook nog wel bij...tja waarom niet toch?
moet zeggen dat het nu redelijk met me gaat.probeer af te vallen,maar ik val geen grammetje af.vind ik zo jammer,want ben veel te zwaar.ook het litteken in mijn buikheb ik vreselijke last van.doet veel pijn als ik op mijn buik druk.de keizersnee litteken heb ik geen last van.het is wel een litteken van heup tot heup...alles is gewoon nog heel gevoelig.
denk er ook nog vaak aan terug.zo jammer dat het zo heeft moeten lopen.laatste zwangerschap en niet eens met mooie kleren kunnen pronken,alleen maar een huispak en een pyama.
ook het idee wetend dat je nooit meer zwanger kan worden blijft toch een raar idee.....
voor de rest gaat het wel goed.mijn dochter doet het super,en word al een echte dame......
ben zo blij dat dat allemaal nog wel goed is afgelopen.
ik hoop dat jij het ook allemaal een beetje kan verwerken,maar 1 ding is zeker,het heeft zijn tijd nodig.......
gr |
|
|
enjoy1972
|
| Geplaatst: 05-02-2010 12:04 |
|
|
Voor het eerst een berichtje op het net om mijn verhaal te delen. afgelopen Januari 1 ben ik via een keizersnede bevallen van onze prachtige dochter KRIS.
Ongeveer 3 uur na de keizersnede kreeg ik enorme heftige pijn. De gyno en het pijnbestreidingsteam werden opgeroepen en de gyno heeft me onderzocht. De pijn was echt niet te verdragen en ik gilde alles bij elkaar. Onze gyno ging gewoon door mijn zijn onderzoek (duwen op de buik  )
Onze familie was op bezoek om te vieren dat onze dochter was geboren. Nadat de gyno zijn onderzoek had gedaan werd besloten om extra morfine toe te dienen en dat alles in orde zou zijn... Daar lag ik dan... 3 dagen zo stoned als een garnaal. Na de normale 5 dagen die staan voor een keizersnede mocht ik naar huis...ondanks de enorme pijn, ondanks het feit dat ik nog niet mobiel was...
Eenmaal thuis werd als snel duidelijk dat ik een bloeding had gehad in het ziekenhuis (verloor mijn vocht en werd bont en blauw). De kraamzorg en verloskundige maakte zich zorgen en de volgende dag werd ik terug opgeroepen voor een extra controle in het ziekenhuis bij de gyno. 20 minuten later stonden we weer buiten. alles zag er ok uit???(echo gemaakt, welke alleen de oppervlakte signaleert). Dus we probeerde beide weer positief te zijn en gingen verder... Ondanks de enorme pijnmomenten die ik had.
Een week later werd de pijn sterker en streker en ging ik meer pijnstillers slikken. 3 dagen daarna begon het overgeven van de pijn...Mijn man heeft me toen in de auto gezet en is terug naar het ziekenhuis gereden. wat bleek?! Ik had de 3 weken na mijn keizersnede nog steeds kleine bloedingen. Deze bloedingen nestelde zich op elkaar... en de baarmoeder was inmiddels beschadigt. Daarnaast had ik een flinke infectie en 40 graden koorts. Dus opnieuw open en alles werd verwijdert. De baarmoeder was een serieus risico maar deze hebben ze kunnen besparen.
Inmiddels ben ik weer thuis (na een week ziekenhuis) en is alles rustiger dan daarvoor. Ik probeer mijn vertrouwen weer terug te winnen. Graag willen we in de toekomst nog een 2de kindje maar dit is een risico en een onzekere factoor (de baarmoeder is beschadigt en weeen opvangen is geen optie meer).
Ik heb geleerd meer op mijn strepen te staan... blijf niet onnodig met pijn lopen en vraag om extra controle als ik het niet vertrouw.
Succes allemaal... |
|
|
nathalie12
|
| Geplaatst: 05-02-2010 13:56 |
|
|
Hallo .
Ik zit dit te lezen en me haren staan overeind .
Ik vind dat hier vrij weinig over op het nnet staat .
Ik heb dan wel geen keizersnede gehad maar wel een ernstige bloeding hier volgt mijn verhaal .
3de kindje Onze Jess
14-06-2007
Smorgens vroeg binnen was bijna 3 weken over tyd
Hup inleiding ruggenprik alles er op en er aan makkie dacht ik tis het derde al .
Ontsluiting ging niet zo snel als de vorige keren maarja je kan het niet al hebben ik had toch een ruggeprik dus geen pijn 7 cm 13.00 ik werd helemaal grauw bloedruk daalde oke spuitje kan door de ruggeprik prima.
14.00 voledige onsluiting hup naar de arbeidskamer zoals ze dat in belgie noemen .
14.36 daar was onze Jessy na het halen met de pomp ik kon helemaal niet mee persen want ik voelde nix .
Nou heerlijk ventje gezond alles er op en aan helemaal toppie .
Gyn boeltje hechten en ik kreeg een enorme druk mijn vraag is de placenta er al uit .
Nee zegt gyn begin maar mee te persen en voila placenta kwam niet los .
Nee he op naar ok onder algehele narcose en daar ben ik zo bang voor maargoed ik werd dus gelukkig weer wakker op de uitslaapkamer maar met een enorme pijn ow wat deed dat pijn ik heb gegild van de pijn.
Zuster keek onder me laken en ik was opeens weer 9 maanden zwanger FLUXUS hup met zijn drie op me buik bloeding er uit masseren gelukt en toen raakte ik in shock en werd savond 19.00 wakker op ic flink aan de toeters en bellen .
Volgende dag na 3 liter bloed en plasma mocht ik eindelijk naar onze Jessy.
Ow op dat moment dat me ander 2 kids binnen stapte en ik Jessy eindelijk zag heb ik vreselijk gebruld .
Nu ben ik 32 weken zwanger van onze 4de ik ben enorm bang ik heb er nachtmerries van maar het is zo. En mijn gyn heeft mij voor daT IK ZWANGER verzekerd dat ik zoiezo in het ziekenhuis moet bevallen al aan infuus dat er dan weinig kan gebeuren .
Ik probeer hier dan ook gewoon vanuit te gaan en ging er ook heel positief in maar nu het nadert vliegt er van alles door mijn hoofd .
Ik hoop dat we hier een beetje onze verhalen kunnen delen ik vind het in iedergeval bijzonder fijn dat ik dit onderwerp tegen kwam.
Liefs Nath
ps de eerste 2 bevallingen binnen 4 uur zonder enige complicatie |
|
|
|
|
|
|
|
| Pagina 1 van 1 |
  |
|
|
