Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Gynaecologie > Totaal ruptuur na bevalling en een fistel over gehouden
Auteur Onderwerp: Totaal ruptuur na bevalling en een fistel over gehouden
Gast




BerichtGeplaatst: 05-02-2007 21:20 Reageer met quote

test
P. Kleefman




BerichtGeplaatst: 05-04-2007 21:18 Reageer met quote

hoi allemaal.
Ik ben eindelijk van mijn stoma af. hij is 19 februari weggehaals nadat ze zeker wisten dat het fistel dicht was.
Ik ben zo blij en opgelucht en kan nu eindelijk voor de volle 100% VAN MIJN DOCHTER GENIETEN. Ik heb alleen nog een kleine angst dat het fistel ooit weer open gaat. Iedereen zegt dat dat niet snel gebeurd maar toch.
Ik hoop dat ik er voor altijd vanaf ben en ik gun nooit iemand. het is echt verschrikkelijk.
Lesleyw




BerichtGeplaatst: 30-07-2007 14:07 Reageer met quote

Hallo allemaal,

Ook ik heb een totaal ruptuur gehad tijdens mijn bevalling. Ik was wel ingeknipt maar helaas toch volledig uitgescheurd. Daarna anderhalf uur op de O.K. gelegen. Mijn wond genas ook erg moeilijk. Vooral het stuk waar de scheur en de knip elkaar raken. Dat moest dan van binnenuit weer groeien. Ik heb er erg veel last van gehad, maar als ik de verhalen hier lees mag ik nog echt van geluk spreken. Het enige waar ik nog een beetje mee zit is dat de sex echt totaal nog niet wil lukken. Ik denk misschien maar voor zo'n 30 procent met veel pijn maar verder lukt het gewoon niet. Is dat normaal denken jullie. Het is ook nog allemaal zo gevoelig. Ik ben nu 4 1/2 maand geleden bevallen en vraag me nu af of het normaal is of dat ik toch maar weer terug naar het ziekenhuis moet. De sex is echt een ramp momenteel ik kijk er ook absoluut niet naar uit wat nou niet bepaald ten goede komt ten opzichte van mijn relatie. Herkent iemand dit? Iemand een tip misschien.

Verder wil ik wel iedereen heel veel sterkte wensen en hoop dat het bij jullie allemaal goed zal komen.

Groetjes,

Lesley
Tom2007




BerichtGeplaatst: 08-10-2007 12:56 Reageer met quote

Hallo allemaal,

Ik wil hier graag mijn verhaal kwijt en ik hoop dat ik in contact kan komen met dames die dit ook is overkomen.

Op 6 september ben ik (na een rampzalige zwangerschap) bevallen van een prachtige zoon. In eerste instantie leek de bevalling geweldig te verlopen. Ik werd ingeleid vanwege zwangerschapsvergiftiging en binnen 4 uur had ik volledige ontsluiting en mocht ik gaan persen. Na een kwartier persen bleek dat mijn zoon het moeilijk kreeg. Na iedere wee zakte zijn hartslag steeds verder weg. Uiteindelijk is er een knip gezet en is hij met de vacuum pomp gehaald. Omdat hij het zo slecht had is hij als het ware uit mij gerukt. hierdoor heb ik vanuit de knip een totaal ruptuur opgelopen. De knip is schuin naar links gezet, en de scheur loopt van daaruit rechts naar onder waardoor ik als het waren een winkelhaak daar heb. Alles is gehecht en ik mocht de volgede dag naar huis.

Diezelfde nacht nog in het ziekenhuis begon de plek waar de scheur en knip samenkomen ontzettend pijn te doen. Reactie van de arts assistent was dat de een nou eenmaal meer last van pijn heeft dan de ander en ik kreeg extra pijnstillers voorgeschreven. De hechtingen zagen er volgens de arts assistent prima uit.

In de dagen die volgden werd de pijn alleen maar erger. Ik kon niet lopen, niet staan, niet zitten en liggen deed ook verschrikkelijk veel pijn. Volgens de verloskundige die de nazorg thuis deed kon het niet aan de hechtingen liggen, want die zagen er heel goed uit. Na een dag of 5 begon er pus uit te komen. Volgens de verloskundige was dit een goed teken, want dan was was het dan wel ontstoken, maar dan was de druk eraf, en dan zou de pijn wel snel minder worden. Ik kreeg een homeopatisch zalfje en daar zou de ontsteking wel snel van over gaan. Twee dagen later hebben we 's avonds laat de verloskundige langs laten komen want ik lag huilend van de pijn in bed. Toen heeft de verloskundige me terug naar het ziekenhuis gestuurd, waar de volgende dag de hechtingen van de knip onder narcose zijn verwijderd en een abces is verwijderd.

Daar lag ik dus met een open wond die van binnenuit moest dichtgroeien, maar met goede hoop dat het nu de goede kant op zou gaan. Op advies van de kraamhulp ben ik in bed gaan liggen zonder onderbroek aan omdat zonder onderbroek het minder broeit en beter geneest. Iedere keer als ik wat voelde lopen keek ik met een spiegeltje en veegde ik dat weg met een papiertje om de boel een beetje schoon te houden (tussen de spoelbeurten door want ik spoelde ook zo ongeveer ieder uur). Op een keer voelde ik weer wat lopen, en toen zag ik via de spiegel dat het geen bloed was wat wegliep via de wond maar ontlasting. Er is dus een fistel ontstaan. Het is nog niet duidelijk of die fistel loopt van de darm naar de knip of van de darm naar de vagina. Daarom moet nu eerst de open wond genezen, en dan gaat een chirurg er naar kijken.

Het is nu vier weken sinds de operatie waarin het abces is verwijderd en de wond begint eindelijk dicht te groeien. De wond bleef maar ontsteken door de ontlasting die erdoor bleef stromen. Daarom ben ik twee weken geleden op dieet gezet. Ik mag alleen nog maar vloeibaar eten. Ik mag per dag zeven flesjes speciale voeding drinken. Dat vermindert de ontlasting. Vanochtend ben ik weer op controle geweest. De wond is nu diecht aan het groeien en de verwachting is dat die over een week of drie dicht is.

Gisteren ben ik voor het eerst gaan zoeken op internet naar deze kwaal en vond ik dit forum. Ik ben flink geschrokken van de verhalen die ik hier las. De gyneacoloog heeft niet laten merken dat dit toch een moeilijke zaak is.

Ik voelde me al die weken erg verdrietig en boos. Ik heb helemaal niet kunnen genieten van mijn kraamtijd, en mijn zoon komt hierdoor vind ik ook een hoop tekort. Door het lezen van jullie ervaringen ben ik naast erg geschrokken ook een beetje opgeknapt. Ik weet dat ik niet alleen hierin ben en dat ik niet de enige ben die deze gevoelens heeft. Ik voel mee soort van mismaakt en ben ontzettend bang dat het niet meer goed komt.

Ook maalt er door mijn hoofd hoe dit heeft kunnen gebeuren. Daar zijn ze op het ziekenhuis ook nogal vaag over. Volgens hun kan het zijn dat er niet goed gehecht is, maar het kan volgens hun ook zijn dat het abces is doorgebroken daar de darm toe, dat dus het abces de fistel heeft veroorzaakt. Het enige dat ik weet is dat het hechten niet helemaal op de gebruikelijke manier is gegaan. Volgens de verloskundige wordt een totaal ruptuur normaal gesproken in een steriele omgeving op de operatiekamer onder algehele narcose gedaan. Bij mij is de totaal ruptuur gehecht op de verloskamer onder plaatselijke verdoving. Dit was ontzettend pijnlijk, maar ja, je denkt op zo'n moment dat dat er wel bij zal horen. Je wil je als vrouw niet aanstellen dus ga je er maar vanuit dat het normaal is.

Zijn er dames die hetzelfde of iets soortgelijks is overkomen die met mij hierover willen praten. Ook wil ik graag in cotact komen met mensen die mij de naam kunnen geven van een chirurg waar ze goede ervaringen mee hebben. Door het verhaal van het hechten op de verloskamer, heb ik niet echt veel vertrouwen meer in dit ziekenhuis.

Tot slot wens ik iedereen die op dit forum heeft geschreven heel veel sterkte en genezing toe.

Groetjes,

Martha
chrisje69




BerichtGeplaatst: 27-11-2007 22:52 Reageer met quote

Hallo dames.
Ik heb zelf een behoorlijk traumatische bevalling meegemaakt ( totaal ruptuur, van binnenuit, endeldarm gescheurd, bloedverlies, operatief hechten enz enz..

En schrik toch ook van alles andere verhalen..

Na heel wat gespeur op het net vond ik zo weinig info over dit onderwerp!!

Dit verbaasde mij zodanig, dat ik nu besloten heb om een hyves daarover op te richten..

Dus als jij een traumatische bevalling meegemaakt heb en je wil graag praten met mensen die je echt begrijpen, meld je dan asjebleft aan.. samen staan we sterker!!
***********

chrisje69




BerichtGeplaatst: 28-11-2007 17:47 Reageer met quote

Oeps reclame he haha
Stuur me maar een mailtje als je graag wil weten wat het adres van de hyves is!
P. Kleefman




BerichtGeplaatst: 05-12-2007 22:44 Reageer met quote

hallo tom 2007

wat verschrikkelijk voor je meid. Ik weet echt wat je doormaakt. ik had ook geen leuke kraamtijd omdat ik een fistel had en daarom een stoma moest. gelukkig is je fistel ondanks dieet aan het dichtgroeien. als je wilt mag je me altijd mailen
ik heb mijn verhaal hier ook in staan. ik ben P kleefman

groetjes van priscilla
loon77




BerichtGeplaatst: 20-01-2008 23:07 Reageer met quote

Hallo allemaal,

hier ook een slachtoffer.

Ik ben juli 2007 bevallen van een zoon. Ogenschijnlijk is mijn kind helemaal gezond en mijn lichaam daar beneden becijfer ik als een krappe 7.

Maar ik wou na een half jaar weer eens mijn verhaal kwijt, niemand vraagt je er nog naar, logisch, zij voelen niet wat jij voelt...

2 dagen voorweeën, op de tweede dag om 23:00 op het ziekenhuis onder leiding van verloskundige echt begonnen met persen, na twee uur verwezen naar verloskunde
De gyn. moest worden opgepiept, dus de assistentes deden het voorwerk.
Benen in de beugels en persen maar, ik was helemaal naar de kl#ten, had absoluut geen puf meer...
Toen de gyn. binnen was heeft ze me geholpen met de vacuum.
Mn kind kwam eruit, het was misse boel toen het vruchtwater uit mn anus naar buiten kwam, mijn man stond er met zijn neus bovenop (zielig en ontzettend dapper, hij heeft me geen moment alleen gelaten)

Gyn. onderzocht de ruptuur door met een vinger in mn anus te voelen, conclusie alles kapot, vagina - perineum - tussenschot - endeldarm, alles.

Ik moest een half uur wachten op het operatieteam, zij voerden een keizersnede uit (ja, die vrouw wel ja Crying or Very sad )
Tijdens het wachten ontzettend veel bloed verloren, 5 zakken bloed gehad, ik legde bijna het loodje)

5 dagen in het ziekenhuis gelegen voor herstel, mn kind had een darmbacterie van mij opgelopen in zn bloedbaan, dus hij mocht ook fijn 5 dagen aan de anti-bioticum.

De eerste keer ontlasting was heel spannend, zeker toen de chirurg met het hoofd van VK na drie dagen het had over een klysma, dat dat de wonden weer zou beschadigen.
Ik heb de hele middag zitten janken als een klein kind op de wc - en je mocht absoluut niet persen - Hoezo persen, wat een rotwoord!

Na 5 dagen ziekenhuis eindelijk naar huis, meteen gegoogled op sub totaalruptuur en kwam terecht op deze site.
Ik werd helemaal naar van jullie verhalen en schoot meteen in een dikke dip (sorry)
Tot op de dag van vandaag dan ook niet meer opgezocht.

Na 6 weken de nacontrole bij de gyn. Die vond het heel interessant om te vermelden dat ze aan de vorm van de billen en de afstand van de vagina-anus kon voorspellen of het een gecompliceerde bevalling zou worden of niet.
En toen zakte de grond onder me vandaan, waarom hebben ze mij dan zo laten lijden, waarom wachten de assistentes van de gyn. niet totdat hun er zijn?
Ik voelde me gewoon misbruikt door het ziekenhuissysteem en flink bedonderd.... Crying or Very sad

Ik realiseer mij dat ik ontzettend veel geluk heb gehad qua fistels en andere nare dingen en dat mij dit leed goddank bespaard is gebleven.

Heb nog wel moeite met ontlasting -het gevoel dat je nooit uitgepoept bent, constipatie - en nadruppelen van urine, stress-incontinentie kan ik met moeite tegenhouden.
Om van de sex maar niet te spreken, daar walg ik van, ik ben hartstikke bang dat het allemaal niet past en schiet meteen in de stress als mijn man maar een poging tot toenadering zoekt, ik zie het niet meer als een instrument van plezier.
Heb begeleiding van bekkenbodemfysio gehad, maar kan niet zeggen dat het erg heeft geholpen.
Ik ben 30, maar voel me daar beneden een oud vrouwtje.

Graag wou ik even mijn verhaal kwijt, dankjewel voor het lezen.

Voor de vrouwen die ook een sub-totaal ruptuur hebben gehad en erop googelen in hun kraamtijd, concentreer je op je herstel, vertrouw op je lichaam en laat het niet in de steek.
Trek aan de bel als je iets niet vertrouwd en sta op een second upinion....

Sterkte allemaal met het herstel...

Wil iemand contact met mij, dan mag dat gerust...
loon77




BerichtGeplaatst: 20-01-2008 23:21 Reageer met quote

Hoe vind ik die Hyvespost chrisje69?
Kwabje




BerichtGeplaatst: 29-02-2008 20:59 Reageer met quote

Ik weet niet waar ik moet beginnen met mijn verhaal als ik dit allemaal lees!!! Het maakt me echt bang met wat me te wachten staat. Crying or Very sad

26 juli 2007 ben ik bevallen van ons tweede dochtertje. De eerste bevalling was in december 2001 en is met een keizersnee gegaan omdat dit meissie niet langs de natuurlijke weg wilde komen. Heb daar heeeeel veel moeite mee gehad dat ik het niet "zelf kon". Klinkt misschien bekend. Heb daar ook psygische hulp voor nodig gehad. Een tweede kindje was dus ook echt niet gepland. Maar ik was ook een van die gevallen waar de pil dus niet volledig betrouwbaar was. Het was een hele schrik, maar wel erg gewenst hoor weer zo'n klein mensje. Het zou nu allemaal anders gaan en de gynacoloog zou er alles aan doen om mij op de natuurlijke manier te laten bevallen. Nou, we zijn nu 7 maanden verder, maar ik kan nog steeds niets!!! Ons meisje is met de vacuum geboren,ben gescheurd en geknipt. Ik ben zowel inwendig als uitwendig gehecht, met totaal zo'n 15 hechtingen. Wat gebeurt er, heel de boel gaat ontsteken waardoor alle hechtingen al opgelost waren voordat het aan elkaar was gegroeid. Volgens de huisarts was het een "ravage"daar beneden. Hij heeft me ook doorgestuurd terug naar de gynacoloog. Maar ja, ze laten je eerst maar zo veel mogelijk zelf herstellen, met een kuurtje zus, een zalfje zo, nog een kuurtje maar dan iets sterker en iedere keer maar om de 4 weken terug komen. Ondertussen ook te horen gekregen dat er een zware bekkeninstabbiliteit bij zit. Speciale bekkenfysio aan huis, want ik kan nergens heen. Kan niet normaal zitten. Ik ga echt door de bodem van de pijn als ik in de auto moet zitten. Tot december heb ik niet op de wc kunnen plassen. Iedere keer als ik moest plassen moest ik onder de douche gaan staan, met de douchesproeier er op wat ik gilde het uit. IK ben denk een beetje door mijn pijngrens heen gegaan, want ik kan nu op de wc plassen. Ik drink veel te weinig, omdat het nog steeds geen fijn (normaal, pijnloos) gevoel is om te gaan plassen. De therapie heeft het in december ook maar op gegeven, want als ik mijn oefeningen deed, activeerde ik de pijn in mijn vagina weer. Dus die heeft gezegd, eerst dat probleem oplossen en dan pas je bekken, want het gaat veel te lang duren. Nu heeft afgelopen week de gynacoloog me verwezen naar het Erasmus ziekenhuis. De wond ziet er nog steeds slecht en zeer pijnlijk uit (geen ontstekkingen meer, maar door dat het natuurlijk "wild" aan elkaar is gegroeid). Zeer slechte bekkenbodem en tussen de vagina en anus zit maar een heeeel dun vliesje. Dit heeft mij ook bij de naam kwabje gebracht. Het klinkt heel stom, maar als ik een windje laat, heb ik het idee dat als kwabbelt tussen mijn benen. Ik moet nu naar een colorectaal chirurg. Graag zou ik van anderen eventueel horen of die iets herkennen uit mijn verhaal en wat er aan gedaan wordt. De gynacoloog heeft wel gezegd dat als de chirug iets gaat doen het geen kleine ingreep zal zijn.

Mijn verhaal zal wel heel rommelig overkomen, maar ik kan gewoon niet alles op schrijven wat ik voel. Ik weet wel dat ik het heeeeeel erg beu ben. Ik kan niet lekker op de bank hangen, lekker met de kleine op schoot zitten, de kleine in bad doen, mijn huishouden doen (wordt door mijn moeder opgevangen, lief mens, maar ik heb ze na zeven maanden over de vloer gehad te hebben wel even gezien, dit is niet verkeerd bedoeld, maar jullie zullen dit wel begrijpen) Ik kan niet even om een boodschap lopen, niet lekker met de oudste op schoot kroelen, de hond kan niet tegen me aan komen staan en dan hebben we ook nog een man die natuurlijk helemaal nergens aan mag komen. Ik heb de hevige pijnen, maar ik weet wel dat heel mijn gezin hier een hele erg deuk mee op loopt.

Graag hoor ik van anderen een reactie en ik wens iedereen heel veel gezondheid.
G
loon77




BerichtGeplaatst: 29-02-2008 22:50 Reageer met quote

Hallo Kwabje (wat een niet leuke naam heb je jezelf gegeven Sad )

Ik wou je even een hart onder de riem steken, het zal niet leuk zijn om met al je hebben en houwen bij die specialist te komen op consult, maar wat opmaak uit je verhaal, slechter dan dit kan toch ook niet?
Je hebt niets te verliezen, ga ervoor.
Ze zullen je helemaal onderzoeken en alle voors en tegens op een rijtje met je zetten, wat voor resultaat een hersteloperatie kan uithalen.

Wat een k#tstreek van die gynaecoloog of verloskundige dat ze je met de natuurlijke weg hebben laten bevallen, terwijl het de eerste keer al niet te doen viel, ik vind het echt heel erg voor je...

Dan veranderd je leven echt drastisch hè.
De geboorte van je kinderen moet het mooiste zijn wat je in je leven meemaakt volgens de gehele mensheid, maar als je hier op het forum leest krijg je je twijfels...
Als moeder met een ogenschijnlijk gezond kind wordt je na een paar maanden niet meer gevraagd naar je lichamelijke en geestelijke gezondheid; "je kind is gezond en doet het toch goed?" Met andere woorden: je moet niet zo zeuren.
Ik vindt het echt een taboe onderwerp, wat onder bovenstaande noemer met de mantel der liefde wordt bedekt, valt me echt tegen qua vrouwen om me heen.

Op sociaal/emotioneel/lichamelijk/vrouwelijk gebied ben je helemaal naar de kl#ten en er zijn zo weinig mensen die er echt wat van snappen, waarmee je je gevoelens kunt delen...

Ik hoop dat je gauw voor consult mag, je hebt niets te verliezen meid, doe het voor jezelf en ga ook voor een tweede consult, bij een andere specialist.

Misschien hebben de patiënten van deze specialisten wel een privé-praatgroep, die je vragen kunt stellen.


Sterkte met je herstel.
Loon.
chrisje69




BerichtGeplaatst: 01-03-2008 1:59 Reageer met quote

ik zal het even wat makkelijker maken om mijn hyves te vinden<
meld je aan op hyves< ga naar de zoekmachine< typ het woord: bevalling in en zoek op hyves< niet op leden denk daaraan>

als het goed is zie je vanzelf traube staan dat is m!
Kwabje




BerichtGeplaatst: 01-03-2008 10:45 Reageer met quote

Hoi loon77,

Dankzij jou verhaal heb ook mijn verhaal geschreven. Ik moet zeggen dat het wel een beetje oplucht, maar neemt helaas die pijn niet weg. Ik hoop deze komende week iets van Rotterdam te horen.

Het is precies waar wat je zegt. In het begin wil iedereen je helpen, met alles en nog wat, maar na zoveel maanden moet het maar over zijn. Met de kleine gaat het goed, dus je moet zelf ook maar weer alles kunnen. Eerst wordt er bijvoorbeeld nog gevraagd of je iets nodig hebt van de winkel, maar nu is er niemand meer die vraagt of je wat nodig hebt.

Gaat het met jou ondertussen al wel wat beter? Of moeten we gewoon leren leven met deze pijnen?

Ik hoor je nog wel. Als ik iets weet van Rotterdam zal ik het laten weten.

Sterkte.
jordi07




BerichtGeplaatst: 17-03-2008 17:24 Reageer met quote

Ontzettend herkenbaar deze verhalen. Ik ben bijna een jaar geleden bevallen van een gezonde zoon van meer dan 8 pond en 54 cm. Door inschattingsfouten van de gyneacoloog heb ik uiteindelijk een totaalruptuur opgelopen (buitenste kringspier gescheurd). Hij is met de vacuumpomp blijven trekken (maar liefst 7 keer, 2 keer eraf geschoten) en toen met de tang is het hem ''gelukt''. Toen zag hij pas dat mijn zoontje nooit gedraaid was (sterrenkijker) en hij eigenlijk een keizersnede had moeten uitvoeren (heeft hij ook toegegeven, maar ja het was al te laat). Ben op de ok gehecht, veel bloed verloren, bloedtransfusie. Na drie weken kon ik eindelijk weer een beetje lopen, maar kreeg opeens zware bloeding, bleek dat er nog een stuk placenta van 3 bij 10 was blijven zitten (oeps, lekker oplettend na zo''n bevalling!), weer naar het ziekenhuis, onder narcose een na-curretage. Ben nog steeds onder begeleiding van medisch psycholoog en fysiotherapeut, want niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk heeft het er allemaal behoorlijk ingehakt. Vind het moeilijk maar toch ook fijn om jullie verhalen te lezen, het gevoel dat ik niet alleen sta... Merk dat ik nu een jaar later steeds meer behoefte krijg aan contact met 'lotgenoten', want bij mensen uit mijn omgeving stuit ik toch vaak op onbegrip...

Sterkte allemaal!
Groetjes Heidi
Kwabje




BerichtGeplaatst: 18-03-2008 20:45 Reageer met quote

Hallo Heidi,

Bekend verhaal. Onze eerste dochter was ook een sterrekijkertje. Maar toen was onze gyneacoloog gelukkig wel zo slim om een keizersnee te doen. Maar bij de tweede bevalling liep het inderdaad ook heel anders. Maar wat je zegt over dat onbegrip is helemaal waar. Het is zoals iemand anders ook al zei: "met de kleine gaat het goed, dus met jou moet het dan ook goed gaan". Nou vergeet het maar.

Mijn vriendin is vorige week geholpen aan baarmoeder verwijdering en een achterwand plastic. Dat is allemaal via de vagina gegaan. Maar de pijn die ze voelt met gaan plassen, zitten, lopen, bukken enz. Die pijn voel ik al acht maanden. Maar als je haar hoort praten is dat bij mij niets, en is dat van haar super erg. Ik heb verdorrie een half jaar niet eens op de wc kunnen plassen en als ik nu moet doet het nog steeds heel erg veel pijn. Dus vertel mij niets over pijn in dat gebied, want daar weet ik echt wel over mee te praten!!!! (helaas).

Ik heb vandaag contact gehad met R'dam en nu moet ik nog wachten op een oproep. De dokter waar ze me nu naar toe willen sturen is op vakantie. (sorry, heeft iedereen recht op, maar afgelopen jaar hebben we niets gehad omdat ik op het laatst liep en dan een bevalling heb die niet normaal afloopt en nu zie ik de zomer ook al weer aan ons voorbij gaan door al die wachttijden). Ik ben verder niet negatief ofzo hoor, maar de moed zakt me aardig in de schoenen.

Het is inderdaad dat je na een tijd lotgenoten zoekt. Je kunt even je verhaal kwijt bij iemand die super goed begrijpt wat je bedoeld en voelt.

Sorry dat ik eigenlijk aan het mopperen ben, maar dat gevoel zul je wel herkennen.

Als je zin hebt om te reageren hoor ik het wel.

Groetjes Kwabje.
Roos1965




BerichtGeplaatst: 20-03-2008 21:10 Reageer met quote

Dames,

Bij toeval heb ik dit forum gevonden. Ik heb 2 totaalrupturen gehad, dit ligt al 12 en 13 jaar terug. Toch is er 3 jaar geleden een rectovaginale fistel ontstaan. Kan ook zijn dat het een operatietrauma is geweest uit 2005.
Hoe dan ook, een fistel is een hel. 6 operaties verder ben ik kapot geopereerd. De vaginawand is poreus en op conventionele wijze niet meer te repareren. De afgelopen 2 jaar ben ik elke 5 maanden geopereerd, met geen resultaat. Wel heb ik een stoma, een breuk bij mijn stome, een fistel van 2 cm doorsnede, veel pijn en al 2 jaar geen sex.
Eind mei ga ik voor een gracilis plastiek in Maastricht. Dit betekent dat een dijbeenspier gebruikt wordt, die om de fistel gelegd wordt, levend, om het gat te dichten. Andere methodes hebben een lage slagingskans, deze gaat van 80 tot 100% uit. Een allerlaatste kans dus voor mij.
Heeft iemand hier ervaring mee? Ik zou het graag willen vernemen.

Groetjes, Roos
Kwabje




BerichtGeplaatst: 21-03-2008 13:11 Reageer met quote

Roos,

Ik heb er geen ervaring mee, maar heel veel sterkte.

Ik heb net bericht gehad van Rotterdam. Ik mag 6 mei komen. Nog maar even geduld dus.

Sterkte iedereen.
Groetjes Kwabje
cbh.oploo




BerichtGeplaatst: 28-09-2008 11:30 Reageer met quote

Hallo,

Ik heb na een zware bevalling 4 weken geleden ook 2 fistels overhouden. Ik had ook een totaalruptuur, en naar binnen uitgescheurd. Nu heb ik een tijdelijk stoma, en wordt in ACM in Maastricht de hersteloperatie gedaan. Over ongeveer 3 maanden. Is er iemand die ook in Maastricht is geholpen?

Groeten Claudia
ilja27




BerichtGeplaatst: 08-12-2008 11:23 Reageer met quote

Hallo

Ik heb alle berichten gelezen en ben best geschrokken hoe vaak dit voorkomt en nog steeds.
Is een fistel wel te voorkomen?
En hoeveel verschillende soorten fistels zijn er inmiddels.
Ik zit helaas nog steeds met een fistel en ben stad en land afgereden langs de ziekenhuizen in de hoop dat er iemand iets kon doen en niemand weet het.
De ene arts voelt zich nie cababel om te opereren, de andere arts zegt ja een fistel die niet of nauwelijks voorkomt, of ze zeggen ja op een gegeven moment moeten we eerlijk zijn en kunnen zeggen je wordt niet beter en dan?
Nu is mij weer een operatie voor gesteld alleen de kans van slagen willen ze niet zeggen wat moet je dan?
Het is algemeen bekent dat hoe vaker je een fistel opereerd hoe kleiner de kansen worden bij een volgende operatie ik zit echt met de handen in het haar.
Ik wil geen proef persoon zijn, maar wil wel eens duidelijkheid mijn oudste zoon in inmiddels 6 jaar en nog loop ik met die fistel en de onzekerheid.
En dat is knap lastig al moet ik zeggen het went ook ik weet niet beter meer inmiddels na 6 jaar, maar mocht ik een wens doen zou ik wensen dat die fistel weg was ik weer gewoon kon leven en de dingen kan doen die ik nu soms moet laten.
Ik ben wel weer moeder geworden mijn jongste zoon nu bijna 2 is met de keizersnee gekomen en we denken zelfs aan een 3de dit ga ik deze week overleggen met de gyn.
Wel moet ik zeggen dat er ook andere klachten bij zijn gekomen de urinewegen, de ontlasting en de menstruatie zijn sinds dit jaar anders.
Ik moet misschien straks zelf cathetiriseren, de ontlasting is erg wisselend en soms laat ik het lopen, en de menstruatie voelt nu alsof ik in de overgang kom.
En ik ben pas 27, maar lichamelijk voel ik me veeeeeeel ouder.
Er is bij mij ook een fout gemaakt een operatie die niet had gemogen die fout hebben ze erkent dus mijn kosten krijg ik vergoed, maar daarmee krijg ik mijn gezondheid niet terug.
Ik vind het erg te moeten lezen dat er zoveel mensen zijn die dit overkomen zijn.
En ik ben vooral op zoek naar lotgenoten nog steeds mensen die hetzelfde hebben en voelen om je ervaring mee te delen en elkaar misschien te helpen en te steunen.
Er is zo weinig over bekent helaas.
En ik zoek mensen die dezelfde fistel hebben en die loopt tussen de anus en vagina een extra gaatje er tussen en die uitkomt in de vaginawand dus een vrij lange fistel?
En mensen die ook een setondrain gebruiken al langere tijd?
Of mensen die meerdere keren zijn geopereerd aan de fistel zonder resultaat?

****

    Moderator opmerking:
    Het is niet toegestaan om (email)adressen in berichten te plaatsen.
    Zie de forum regels.
    U kunt wel uw emailadres in een gebruikersprofiel plaatsen.
peggy73




BerichtGeplaatst: 08-12-2008 14:43 Reageer met quote

Hoi Ilja,

Ik heb in 2006 een fistel gehad en eze is met fantastisch succes geopereerd door prof dr. Cuesta in de VU. Deze man heeft ervaring en is eerlijk over de slagingskans. Ook ik had een fistel waarvoor ik 8 maanden een ilostoma heb gehad! Vreseijke tijd maar inmiddels ben ik geheel hertseld! Ik hoop dat er bij jou ook en einde kmt aan deze onverdiende ellende! Mijn schadeprocedure loopt nog en ook dat zie ik zonnig tegemoet! Succes!
Index > Gynaecologie > Totaal ruptuur na bevalling en een fistel over gehouden Bookmark and Share
Pagina 4 van 6  

Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6  Volgende

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016