Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Gynaecologie > Totaal ruptuur na bevalling en een fistel over gehouden
Auteur Onderwerp: Totaal ruptuur na bevalling en een fistel over gehouden
Ilja
Gast



BerichtGeplaatst: 01-06-2005 20:30 Reageer met quote

Hallo allemaal

Wie heeft net als mij een totaal ruptuur opgelopen tijdens de bevalling en een fistel over gehouden.
Vast weinig mensen, want het komt maar in 1% van alle bevallingen per jaar voor en een fistel no minder.
Ik heb een schat van een kindje gekregen, maar hij is bijna 3 en nog dagelijks wordt ik herrinert aan de bevalling en de nasleep.
En de misverstanden en fouten in het ziekenhuis.
Vele operatie's verder ben ik nog niet genezen en staat me nog een lange weg te wachten met zware operatie.
Ik zou zo graag in contact willen komen met mensen die het ook hebben meegemaakt.
Ik ben begin 20 en al incontinent mijn kringspier en blaas spieren zijn beschadigd.
Ik zit nu weer te wachten op een operatie en ben het soms zo beu denk ik hoe wat het ook al weer toen ik nog gezond was?
Nu moet ik 3 tot 5 keer daags spoelen al vanaf de bevalling geen pretje.
Altijd ziekenhuis in ziekenhuis uit ons kindje weet niet beter wij zijn heel blij dat hij gezond is.
Ik hoop dat er mensen zijn die iets herkennen alvast heel erg bedankt.
Heb wel al een boek geschreven ook om het te verwerken en ben met het tweede boek bezig.
toch zou ik zo graag mijn verhaal delen en met andere erover praten ook voor tips.
Ik heb een fistel die heel zeldzaam is en mijn chirurg nog nooit eerder heeft gezien daarom geneest ie ook erg slecht is zo hardnekkig.
Ad
Sigrid
Gast



BerichtGeplaatst: 28-03-2006 17:29 Reageer met quote

Beste Ilja,

ik ben 8 januari 2006 bevallen van een prachtige dochter.
Ik heb ook een totaal ruptuur opgelopen, terwijl er een knip was gezet. De wond geneest moeizaam, en daar waar de knip en scheur samen komen wil maar niet dicht. De gynaecoloog heeft mij gezegd dat ik het goed in de gaten moest houden dat het niet zou gaan ontsteken of dat er ontlasting uit zou komen. Voor alsnog wil hij geen hersteloperatie doen.
Ik ben nu elf weken verder en herstel moeizaam. Ik vloei namelijk ook nog steeds. Nu bleek tijdens een echo dat de baarmoeder nog niet helemaal schoon is. Nu heb ik een kuur Primolut gekregen. Mocht dit niet helpen dan moet ik gecurreteert worden. Wat een tegenslagen!!!
We proberen de moed er in te houden.
Groetjes van Sigrid
flipflap




BerichtGeplaatst: 30-03-2006 18:02 Reageer met quote

een vriendin van mij is 4 weken geleden bevallen en had een totaal ruptuur. zij heeft nu begeleiding van een bekkenbodemfysiotherapeut om de kringspieren en buikspieren te trainen. het is nog veel te vroeg natuurlijk om te weten hoe het verder zal verlopen, maar omdat je schreef dat het maar bij 1% van de bevallingen per jaar voorkomt, wilde ik je ook dit verhaal laten weten.
ze is vooral met plassen incontinent. poepen is nog erg pijnlijk.
esmeralda
Gast



BerichtGeplaatst: 23-05-2006 11:58 Reageer met quote

Hallo!

Ik ben 6 weken geleden bevallen van een dochtertje en had net geen totaal ruptuur.Ben in het ziekenhuis gehecht en bij de volgende bevalling moet ik primitief ingeknipt worden.
Veel last heb ik er niet van,maar hoop wel dat het allemaal helemaal goed komt omdat het nu nog gevoelig is,vooral met poepen.
Waar ik wel last van heb is dat ik moeilijk kan voelen of ik mijn bekkenbodem wel kan aanspannen.
Kan iemand mij vertellen wat ik extra in de gaten moet houden na een subtotaal/totaal ruptuur?

Alvast bedankt!
Liefs Esmeralda
flipflap




BerichtGeplaatst: 23-05-2006 20:30 Reageer met quote

die vriendin van mij heeft dus vrij snel na een totaal ruptuur begeleiding gekregen van die bekkenbodemfysiotherapeut. na een aantal weken wekelijkse begeleiding zijn ze overgegaan op een 6 weekse controle. dan wordt er een apparaatje ingebracht die meet hoe het met de spierspanning vordert. dus of je kringspieren het weer doen.
zo'n fysiotherapeut lijkt me dus onontbeerlijk. zij heeft allemaal oefeningen gekregen die ze moest doen. ik zou daarom eens bij een bekkenbodemspecialist (fysio) informeren waar je om moet denken.
succes
Zus




BerichtGeplaatst: 23-05-2006 20:40 Reageer met quote

Zelf heb ik bij mijn eerste bevalling een totaal ruptuur opgelopen doordat de navelstreng 3 x strak om het hoofdje zat en die moest worden doorgeknipt terwijl de baby verder nog in mijn buik zat. Het heeft maanden geduurt voor het dicht was. Maar een fistel heb ik niet gehad. Wel blijft het een gevoelige plek.
ik.is.ik
Gast



BerichtGeplaatst: 26-05-2006 12:21 Reageer met quote

Bij mijn dochter (geboren in feb) zat ook de navelstreng om het hoofd (2x) en ze hebben me helemaal open geknipt en gescheurd om haar te redden. Onze dochter hebben ze 10 min moeten reanimeren na de bevalling want ze had er niet veel zin in Sad . Ik ben gehecht, maar wat een puinbak hadden ze er van gemaakt zeg, gevolg een enorme fistel (kan nog steeds niet goed zitten en heb nog een open wond) daarbij komt dat ik nu steeds een prolabs (verzakking van mijn baarmoeder Crying or Very sad ) heb.... de fistel is heel langzaam aan het dichtgroeien maar wat een gat zeg... Hoop dat het snel geneest. Gelukkig doet onze dochter het fantastisch!!! Very Happy
Landa
Gast



BerichtGeplaatst: 20-07-2006 0:27 Reageer met quote

hoi,

ik heb geen totaal ruptuur gehad maar wel door een stomme stomme fout van de assistent gyn een recto-vaginale fistel over gehouden. ze was na de bevalling van mijn dochtertje nu een jaar geleden een behoorlijk groot stuk vergeten te hechten. dus het voorste stukje was prachtig gehecht ook nergens geen last van gehad tot na 10 dagen ik naar de wc ging en de ontlasting via mijn vagina naar buiten kwam.
had natuurlijk al wel eerder het gevoel gehad dat er iets nit klopte maar dacht dat het bruine gestold bloed was en geen ontlasting.. denk je ook neit echt aan, voor je gevoel is alles toch heel wijds daar beneden en ik dacht nou ja zal wel gezwollen zijn en dus zal ik wel te ver naar achteren geveegt hebben ofzo. domdomdom... na de verloskundige gebeld te hebben ( natuurlijk was het zaterdag) die ongeloving toch maar even kwma kijken schrok die toch heel erg toen bleek dat er inderdaad een gat zat tussen de wand van de vagina en inweze darm.
toen begon de ellende pas echt een vrouwelijke gyn die hard handig lacherig zei oh dit komt alleen maar voor in ontwikkelings landen.. de hordes medische leerlingen die kwamen kijken want zoals gezegt fistels komen niet vaak voor en toen ik zei van sorry maar kan het ietstjes minder ik ben net bevallen werd er gezegt nou ja sorry hoor..
weer naar huis gestuurt wordt je dan met je inmiddels 10 dagen oude dochtertje dat voor de eerste keer buiten was en meteen weer naar het ziekenhuis mocht, en jij die eigenlijk helemaal verslagen erbij zit van wat over komt mij nou weer. onze dochter was 3 weken toen ik voor de eerste keer werd geopereerd, 5 weken toen ze het gat hebben gedicht door een deel van mijn schaamlip te amputeren en als wand te gebruiken voor het gat wat achter af 5! cm groot bleek te zijn
ik had geluk het gat was dicht en bleef dicht, mijn kans op een stoma was 55 % en daar ben ik gelukkig voor bespaart gebleven, maar ja ik had wel een enorme ontsteking na de operatie en ontzettend veel pijn en nog nu ruim een jaar verder. ze hebben bij de operatie me compleet in geknipt waardoor ik een anaalfissuur heb opgelopen die steeds weer scheurt, het litteken binnen in mijn vagina blijft pijn doen een stuk blijft bloeden als ik zelfs maar lach of nies, ook een probleem is het litteken tussen mijn been en stuk overgebleven schaamlip de zenuwen zijn opzij gelegen en sommige door geknipt dus delen zijn dood en delen over gevoelig, omdat je zeg maar scheef bent aan de onderkant bregnt dat weer problemen met plassen, dat brand als een gek.. en dan heb ik het nog maar niet over hoe zwaar het allemaal te verwerken is in je hoofd wordt een beetje makkelijk over gedaan altijd maar dat is niet zo makkelijk als men wel denkt. je sexleven vergeet het maar, en het ziekenhuis? het ziekenhuis verzint steeds nieuwe dingen waardoor het aan mijn lijf heeft gelegen en niet aan de stomme fout van de assistent gyn. en daar ben ik na een jaar behoorlijk giftig om, zeker omdat me vorige week is verteld dat ik nog op een jaren lang herstel moet gaan voorbereiden, er was me verteld dat ik na 3 weken weer de oude zou zijn.. maar ja ik moest maar blij zijn dat ik geen stoma had! ik zei ik had dit allemaal niet gehad als jullie je werk goed hadden gedaan. veel oud zeer, veel verdriet, een prachtige lieve heerlijke dochter maar een voor altijd getekende mama.. zo had ik mijn eerste jaar mama zijn nooit voorgesteld, maar het is wel wat me is overkomen.
naar de wc gaan was vroeger soms wel eens lekker gewoon even naar de wc, ik mis dat. het is al een jaar bloed, pijn en nog meer bloed.. ik ben het zo zat. ik wil verdorie gewoon weer eens lekker naar de wc maar dat zit er voorlopig niet in.
iedereen veel succes
Landa
zand
Gast



BerichtGeplaatst: 25-07-2006 21:12 Reageer met quote

Lieve Landa,

Wat een vreselijk verhaal.... ben zelf verloskundige dus weet hoe ontzettend belangrijk hechten is. En dan naar een gyn die er lacherig over doet en ook nog eens al haar leerlingen laat kijken?! Dan moet je je toch vreselijk rot voelen...
Heeft die assistent jou ooit nog gezien? Die zou moeten weten wat er gebeurt is ipv al die leerlingen. Je zei dat je geen totaalruptuur had; was je ingescheurd of heb je een knip gekregen? Hoop dat het uiteindelijk goed zal genezen!
Landa
Gast



BerichtGeplaatst: 31-07-2006 10:01 Reageer met quote

hoi zand

dank je voor je lieve berichtje.
nee ik had zover ik weet geeen totaal ruptuur, ik had 2 hechtingkjes binnen 1 buiten het gat begon dan ook pas zeg maar ruim een halve vinger naar binnen. wat ik naderhand heb gelezen had de kraamverzorgster noch de verloskundige dit kunnen zien omdat het te ver naar binnen zat, de rest was dus dicht, of dit uit zichzelf geheeld is of het gewoon raar gescheurt is zal ik nooit weten. de assistent gyn is bij me geweest de dag na de grote operatie en die zei dat ze de bevalling nog een keer was na gegaan en dat er niets raars was gebeurt gewoon een rustige bevalling en dat was ook zo, ze zei dat het waarschijnlijk heel netjes tegen elkaar heeft aan gelegt en dat ze het waarschijnlijk gewoon niet heeft gezien... ze heeft ook haar excuses aangeboden, maar ja dat maakt het probleem niet minder. ze zei dat ze voor altijd beter zou kijken als ze iemand ging hechten om dit te voorkomen, een heel goed streven maar ik heb er niets meer aan. ze heeft ook de maatregelen die je kan nemen om er zeker van te zijn dat je goed gehecht hebt niet genomen ( de gevreesde vinger in de anus) ik zag daar voor mijn bevalling tegen op maar nu wens ik met heel mijn hart dat ze dat wel had gedaan, had me een hoop ellende gescheeld.
helaas voor mij sta je machteloos tegen over de rest van het ziekenhuis, een rechtzaak bijvoorbeeld zou ik kunnen overwegen maar ziekenhuizen draaien het zo dat je geen poot hebt om op te staan en bovendien kunnen ze het financiel langer uit zingen als ik dat zou kunnen. niet alleen tijdens het eerste onderzoek werd de kamer overstroomt met medici maar ook de operaties en bv de hechting eruit halen, ik had alrtijd publiek en ze keken geen van allen naar mijn gezicht, ze zien alleen een bijzondere vagina en oh er zit nog iemand aan vast, je kan er iets van zeggen maar ze zijn het na 3 seconde vergeten.
ze zeggen altijd dat je leven veranderd als je een kindje krijgt, bij mij heeft dat gezegde wel een hele bizarre twist gekregen met dit gebeuren.
volgend jaar willen we toch voor een 2e kindje gaan, dit is gelukkig nog mogelijk maar ik ben wel bang voor de conceqenties op de fistel en de keizersnede, maar de wens voor nog een kind is sterker dus gaan we er volgens jaar voor. ik weiger om dit verder mijn leven te laten beheersen, het enige wat ik wel probeer is om wel mijn verhaal op dit soort forums achter te laten, zowel voor mezelf als voor anderen die er misschien hetzelfde hebben of hetzelfde kunnen voorkomen.

groetjes
landa
Rosita
Gast



BerichtGeplaatst: 02-09-2006 23:26 Reageer met quote

hallo,

Ben op 9 februari 2006 jl. bevallen van een kerngezond dochter,ook heb ik een totaal ruptuur aan over gehouden. volgens de gyanaecoloog lag het niet aan mij dat een totaal ruptuur kreeg,zoals dat vaak gezegd wordt.MIJN WEEFSEL WAS HEEL ERG WEEK EN DAAARDOOR BEN IK HELEMAAL uitgeschuurd.in het ziekenhuis ben ik wel ingeknipt,maar helaas dat mocht niet baten.
Mijn dochter woog 2655 gram en was 51cm lang.dus niet echt een groot babietje.er ontstond een schouderdystocie ; met behulp van manoevre en druk op de voorste schouder werd mijn meisje geboren.

Omdat ik een totaal ruptuur en een vaginawandruptuur had werd ik op de ok gehecht.na amper een week is de wond ontsoken en weekelijks moest ik naar het ZKH voor controles tot 1 juni
Ik heb er nogsteeds last van en een kleinstukje van de wond is nog open. Ook voelt de wond nog pijnlijk.
Kreeg heel veel steun en begrip van mijn man
In mijn geval staat het in mijn dossier vast dat ik jammer nooit meer zo een natuurlijke bevalling mag meemaken.Ik krijg een keizersnee.

Graag wil ik met anderen in contact komen die ook een totaal ruptuur en vaginawandruptuur hebben gehad.

groetjes,Rosita
renate1975




BerichtGeplaatst: 03-09-2006 16:42 Reageer met quote

ik heb geen totaal ruptuur gehad maar ben wel enorm ingeknipt Confused
ik heb daarbij ook een fistel over gehouden
vele ontstekingen en spontane bloedingen tot gevolg
nu sta ik onder controle bij de gyn.
de zogenaamde uitgang moet nog gevonden worden dan kunnen ze me verder helpen
(maar eerst een myoom en een poliep vewijdering binnenkort Sad dan zien we weer verder)


groetjes renate Smile
moos1
Gast



BerichtGeplaatst: 15-09-2006 21:30 Reageer met quote

hallol

door een fout van de verloskundige heb ik ook een totaal ruptuur gehad, 7 jaar geleden alweer, gehecht in de ok.. na veel ellende, stichting basaal geweest, revalidatie ook omdat ik bekkenistabiliteit had, veel bekkenbodemtherapie, met stroomstootjes in de anus om zo de spieren aan te sterken, wat echt echt vreselijk was, preventief kreeg je een kotsbakje erbij.
na een jaar van de be valling een vagina plastiek gehad, en moet eigenlijk nog een renovatie van de anus zeg maar, omdat ontlasting toch moeilijk is op te houden, en windjes al helemaal niet.
het litteken is nog steeds erg gevoelig en zal dat ook blijven. bij mij werdt ook gezegd een eventueel volgend kindje zal met de keizersnede gehaald moeten worden.

lichamelijk gaat het nu wel, maar geestelijk, nee, ik blijf daar verdriet van hebben, na alle gesprekken die je krijgt met psygoloog lukt het toch niet om het uit je hoofd te bannen, wel een plekje kunnen geven, het is gewoon een traumatische ervaring waar soms erg licht over gedacht wordt, maar zo is het niet in werkelijkheid.

groetjes mo
totaalrupje
Gast



BerichtGeplaatst: 17-09-2006 19:25 Reageer met quote

Tja na al jullie verhalen nu ik maar een keer,
misschien dat dit mijn pijn wat kan verzachten.
Ik lees allemaal verhalen van totaalrupturen die meteen erkend waren.
Ik heb een totaal ruptuur opgelopen, nu al weer 2 en eenhalf jaar geleden. tijdens de bevalling van mijn tweede zoontje, vier kilo zwaar, ontstond er erg veel stress. De harttonen kwamen niet meer terug na het prikken van de vliezen. Mijn zoontje moest eruit en kwam toen met een stort bevalling. Allemaal goed en aardig , mijn zoon deed het fantastisch. Later bleek dat in zijn navelstreng een knoop zat... waarschijnlijk dus de reden. Maar goed ik had een paar kleine scheurtjes dat was alles.....
Om een lang verhaal kort te maken na ongeveer 6 weken bij de zwangerschaps nagym liet ik een paar opmerkingen vallen van hoe het voelde,,,,, etc.. kennen jullie allemaal wel denk ik,,,,
toen terug naar verloskundige,,, doorgestuurd naar gyneocoloog,,, nog een gyneocoloog,, doorgestuurd naar endochirurg,,,, bleek een dubbele totaal ruptuur en alles was een soort van vergroeid (mijn lippen eindigden bij mijn anus,,, geen perineum meer alleen een vliesje was er over) (beide kringspieren door)...
Ondertussen was het al drie maanden verder...
Toen zou ik snel geopereerd worden maar ja kringspier kon niet meer aan elkaar gezet moest eerst litteken weefsel aanmaken.
conclusie , pas na 7 maanden geopereerd
25 dagen in het ziekenhuis gelegen
toen nog 2 maanden thuis

nu zoveel later blijk ik zenuwbeschadiging te hebben in het perineum en het begin van de vagina....

Een dof gevoel en een overgevoelig gevoel....
Hierdoor zijn heel veel dingen niet mogelijk,, en zeker sex niet.

kent iemand dit?
herkent iemand het zo laat ontdekken van een totaal ruptuur?
moos1
Gast



BerichtGeplaatst: 18-09-2006 10:17 Reageer met quote

hoii totaalrupje

wat ik niet kan begrijpen... is dat een totaal ruptuur ongemerkt blijft, ik heb liters bloed verloren en had 1 groot gat, dat moet toch gezien zijn, je bloed als een rund en niet voor nix toch ??

groetjes mo
Gast




BerichtGeplaatst: 18-09-2006 12:00 Reageer met quote

Hallo Landa,

Wat vreselijk wat je allemaal hebt meegemaakt! Ik reageer nog even op jou verhaal, omdat je zegt dat aanklagen van het ziekenhuis geen zin heeft, toch wil ik jou aanmoedigen om dat wel te gaan doen. Of vraag in ieder geval eens het oordeel van een letselschade advocaat, deze kan heel goed beoordelen of het zinvol is om een aanklacht in te dienen. Het eerste gesprek bij een advocaat is bij de meesten gratis, daar kunnen ze verder ook vertellen hoe het zit met eventuele kosten, meestal hoef je zelf helemaal niets te betalen, maar worden alle kosten op het ziekenhuis verhaalt.
Heel veel sterkte ermee, ik hoop dat je dit berichtje nog wel leest!
totaalrupje
Gast



BerichtGeplaatst: 19-09-2006 8:49 Reageer met quote

hoi moos
Ja het is ook niet te begrijpen dat het bij mij niet is opgemerkt.
Er is gewoon nooit naar gekeken
Ik zelf wist eigenlijk meteen dat het fout zat, stond bijvoorbeeld onder de douche en zag alles lopen,,,, maar ja na meldingen is er nooit wat mee gedaan.
Ik had ook een heeeeeeel groot gat maar ik durfde er niet aan te zitten en de kraam verzorging heeft gewoon niet goed gekeken noch de verloskundige natuurlijk.
Ik vraag me af of ik de enige ben wie dit is overkomen.
Uiteindelijk kwam ik er dus zelf achter,,,,
totaal rupje
Gast



BerichtGeplaatst: 19-09-2006 8:51 Reageer met quote

hoi moos
maar wat is er bij jou dan fout gegaan ook door de verloskundige????
en heb je er wat mee gedaan???
Jij bent nu 7 jaar verder ik nu 2,5,,,,
zal het dan echt zo blijven???
Wel heerlijk dat ik eens met een lotgenootje kan kletsen
totaalrupje
Gast



BerichtGeplaatst: 19-09-2006 9:13 Reageer met quote

nog even moos

ja ze vonden inderdaad dat ik wel veel bloed verloor.... kan ik me nog herinneren.
Maar goed veel van die week weet ik niet meer
moos1
Gast



BerichtGeplaatst: 19-09-2006 9:42 Reageer met quote

hoi totaalrupje

wat er bij mij fout is gegaan, tja is een lang verhaal, maar goed ze zei dat hij in het vruchtwater gepoept had, dus ga je als een wezeloos persen, dit had ze al fout hij had helemaal niet gepoept, was bloed van mij, ze wist dat mijn bekkenbodemspieren te strak waren, maar wilde geen knip geven en ook zat de navelstreng rond om zn nekje dus werdt er ook gelijk aan gewerkt, aangezien zoonlief ook zn arm gelijk naar buiten duwde was het KRAK,

ik weet helemaal niets meer van de bevalling, ook mijn man wist niet veel meer, ging allemaal zo snel. ik was thuis bevallen wij sliepen op zolder zeg maar, kon geen brancard komen dus ik werdt naar beneden gedragen door 2 broeders met allemaal lakens tussen mijn benen.

mn kraamtijd was heel pijnlijk. maar gelukkig had ik een goeie kraamhulp die maakte alles weer goed, na 6 weken op na controle vroeg ik de verloskundige wat er nu precies gebeurd was, daar kon of wilde ze me geen antwoord op geven, vraag maar aan je man zei ze, tja die wist het ook niet meer,

het heeft veel inpact gehad, geestelijk gezien, nu na 7 jaar spookt het nog weleens door me hoofd.

wat heb ik ermee gedaan, tja wat kun je ermee, ik heb een super gyn, en die heeft een jaar later een vagina plastiek uitgevoerd een soort van tja facelift hihi.
veel gepraat erover, maar uiteindelijk moet je het een plekje kunnen geven, ik had gelukkig een gezonde zoon.


ik vindt dat jou kraamhulp ook erg nalatig is, dit moeten ze toch gezien hebben,

voor de operatie gebruikte ik verdovingscreme om te kunnen vrijen, en een ander zalfje om de boel soepel te houden.
het heeft bij mij ook een dof gevoel en links werken mijn bekkenbodem spieren niet meer naar behoren.

wat zou er nog aan gedaan kunnen worden bij jou ??
en zie je dat uberhaubt nog wel zitten, want het is niet nix natuurlijk

groetjes mo
Index > Gynaecologie > Totaal ruptuur na bevalling en een fistel over gehouden Bookmark and Share
Pagina 1 van 6  

1, 2, 3, 4, 5, 6  Volgende

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016