Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Hart- en vaatziekten > Ablatie
Auteur Onderwerp: Ablatie
AVNRT-AT-IST




BerichtGeplaatst: 29-10-2015 16:39 Reageer met quote

Och meisje toch echt my god. Ik hoop zo voor je dat alles goedkomt. 11 weken wachttijd is echt lang. Ik begrijp dan ook niet zo goed dat je er niet tussen kunt. Ik bedoel je hebt zoveel klachten en nog een heel leven voor je.
Ze kunnen je er best tussen schuiven en een andere niet spoed patient in overleg doorschuiven.
Ik kan veel dingen zeggen over m'n artsen maar ik heb nooit lang hoeven wachten en ben altijd met spoed geholpen....simpelweg omdat daar ook de indicatie voor was.
Wordt het weer Catharina?
Heartbeat




BerichtGeplaatst: 29-10-2015 16:46 Reageer met quote

Hee!

Ik weet niet of hij wel/geen spoedindicatie heeft gegeven. Ik ga er vanuit van niet, ga uit van de 11 weken dan kan het ook niet tegen vallen. De wachttijden in het Catharina zijn gewoon erg lang. Mijn elektrofysioloog erkende mijn gevoelens en mijn frustraties, ook rondom school en werk. Ik geloof wel dat hij echt probeert het zo goed mogelijk op te lossen voor mij.

Ik krijg er anesthesie bij, meestal duurt het wachten daarom ook langer omdat het meer planwerk vergt. En vaak moet er wat meer tijd voor zulke ablaties worden uitgerekt. Al mijn ablaties hebben ongeveer 6 uur geduurt.

Ben wel heel opgelucht over dat de afspraak vandaag zo goed verlopen is. Nieuwe start Smile
AVNRT-AT-IST




BerichtGeplaatst: 29-10-2015 16:55 Reageer met quote

Zo is dat! Nieuwe ronde nieuwe kansen...nieuw geluk.
En je gaat dus lekker onder narcose....FIJN.
Heartbeat




BerichtGeplaatst: 29-10-2015 17:01 Reageer met quote

Echte narcose is het niet. Er is een anesthesioloog bij en ze sederen me met propofol, maar dan net op het punt waarin je zelf nog kunt ademen. Tussendoor word ik dan wel eens wakker, maar zodra ze dat merken verhogen ze de sedatie weer. Heb ik de afgelopen twee ablaties ook gehad, hele opluchting want die pacemaker implantatie was echt een hel haha.

Ben eigenlijk wel heel erg gerustgesteld, gewoon al om het feit dat er een uitgebreid EFO gedaan wordt. Dan heb ik tenminste duidelijkheid over wat er nu echt aan de hand is. Zie wel op tegen de pijn die ik steeds na de ablatie had op de borst, het niet kunnen liggen enzo door het branden. Maar hopelijk valt dat deze keer mee Wink. Inmiddels zijn we haast experts erin he
AVNRT-AT-IST




BerichtGeplaatst: 29-10-2015 17:11 Reageer met quote

Zo is het en anders vraag je een diazepammetje voor de uurtjes na de ablatie.
Ik kreeg fentanyl en diazepam tijdens de laatste 2 ablatie's omdat de 1e zo ontzettend pijnlijk was. Voordeel ervan is dat ik me weinig kan herinneren maar je reageert wel op vragen van de Dr.
Je krijgt een soort mega roesja hahahaha beter!!!!!
Verder kreeg ik ook een blaaskatheter ( ideaal ) want ik moest me toch altijd plassen tijdens een ritmestoornis, echt vreselijk! En geloof me je kunt niet rustig liggen met een ontploffende blaas........
AVNRT-AT-IST




BerichtGeplaatst: 29-10-2015 17:14 Reageer met quote

De hoogste ritmestoornis die ik heb gehad was er met 340 bpm via het atrium erin en er met 170 via ventrikel eruit. Door een 2 op 1 geleiding, wat men niet vaak ziet bij een AVNRT.
Verder ken ik ook de 1 op 1 variant. Met 200 bpm erin en met 200 bpm eruit......AAAARG en maar plassen!!!
Heartbeat




BerichtGeplaatst: 29-10-2015 17:35 Reageer met quote

Wow wat eng zeg. Ik kan me geen enkele EFO herinneren hahaha, alleen in Antwerpen. Alle andere keren sliep ik gewoon echt tijdens de EFO's. Ene kant heel fijn, andere kant ook weer jammer want dit soort dingen had ik eigenlijk ook wel willen weten, en hoe het voelt enz.

Elektrofysioloog had het er nu over om al meteen met de sedatie te beginnen nog voordat de katheters erin zitten zodat ik ook het aanprikken van de liezen niet hoef mee te maken en te voelen. Super lief van hem Smile
AVNRT-AT-IST




BerichtGeplaatst: 29-10-2015 17:58 Reageer met quote

Ja dat is een heel goed idee.
Achteraf heb ik heel veel last gehad van die eerste traumatische
ablatie. Vooral met de verwerking ervan.
Vandaar dat ik de 2e en 3e keer die medicatie heb gekregen en dat is beter want wat je je niet kunt herinneren dat belast je niet.
Echt ik heb vaak gedacht, had ik de 1ste keer die medicatie ook maar gehad maar ze gingen uit van een simpele AVNRT ablatie.....tsja viel dat ff tegen!!!
Fijn dat je DR z'n menselijke modus heeft gevonden!
aaron




BerichtGeplaatst: 05-11-2015 20:27 Reageer met quote

Hey, ik ben nieuw hier
Belg, 35 en heb net een ablatie gehad.
Gisteren om 07u nuchter binnen in het OLV ziekenhuis in Aalst (ze zouden wereldwijd gekend zijn voor hun hartchirurgen) om 10u kwamen ze mij al halen op de kamer en tegen 10u15 was ik weg van de wereld Smile
iets voor 12 lag ik in de ontwgakruimte en om 14u terug op de kamer.
Ik ben nog een paar uur moeten blijven liggen maar mocht 's avonds gewoon naar huis. Nu ging het gisteren allemaal vrij goed, behalve een beetje gevoelig aan de lies, maar vandaag heb ik naast de wonde in mijn lies en keelpijn van de beademings toestellen, ook een pijnlijke nek en drukkend gevoel op mijn borst en middenrif.

Wat zijn jullie ervaringen, ook gevoelig, pijnlijk de dagen nadien?

Ik lees hier wel wat over wachttijden ook, ik ben maandag 19 oktober naar mijn huisarts geweest, die vrijdag had ik al een afspraak bij de cardioloog en gisteren 04 november heb ik de ablatie gehad.
Dankzij mijn apple watch kon ik in detail mijn hartslag tonen van de week ervoor waarbij het van 67 plots naar 200 ging voor 4 minuten om dan weg te zakken naar 42 en terug naar 70 ongeveer te komen.
Goudenhart




BerichtGeplaatst: 27-11-2015 10:01 Reageer met quote

Hallo allemaal,

Eergisteren heb ik een ablatie gehad in het ziekenhuis ZOL in Genk (Belgiƫ) door Dr. Vanherendaele. Mijn wachttijd was 6 weken en de voorlichting was heel duidelijk, toch blijft de beslissing wel/niet moeilijk het is per slot van rekening je hart en daarvan heb je maar 1.
Om 13u30 is de dokter met zijn team eraan begonnen en om 19uur was ik weer terug op de wereld want de ingreep is gebeurd onder volledige narcose.
Het was de eerste keer dat in onder narcose ging, de vervelende bijwerkingen daarvan heb ik achteraf ondervonden, vlgs de arts had ik meer last daarvan dan van de ingreep zelf en achteraf blijkt dat ook zo te zijn. Maar niettemin zou ik weer voor volledige narcose kiezen.

Ik had/heb last van VKF al van mijn 25 ste levensjaar (ben er nu 64) echter de laatste tijd werden de klachten erger en hielden langer aan. Bijna ieder jaar ging ik met deze klachten naar de cardioloog en nooit is daar iets van geconstateerd tot ergernis van de huisdokter, cardioloog en mijzelf natuurlijk. Enkele weken terug had ik daarvan weer last toen heeft de huisdokter een hartfilm gemaakt en de cardioloog meteen gebeld, op zijn verzoekt stond ik een half uur later in het ziekenhuis bij spoed waar hij toen aanwezig was. Toen is daar wel e.e.a. vastgesteld na uitgebreide onderzoeken. Een nieuwe afspraak werd gemaakt een week later met de elektro cardioloog Dr Vanherendaele die na wat onderzoeken een ablatie voorstelde, omdat het risico op het vormen van bloedklontertjes met de leeftijd toeneemt, en na 6 weken was ik aan de beurt. Intussen kreeg ik medicatie om alles onder controle te houden, die medicatie moet ik nu nog een tijdje verder nemen en na 6 weken terug op controle bij de elektro cardioloog.
Hoe ik me nu na twee dagen voel, nog een beetje een branderig gevoel in de hartstreek. 's Morgens voel ik me zo goed dat ik denk weer de oude te zijn maar terwijl ik geen lichamelijke inspanningen doen ben ik toch in de namiddag helemaal uitgeteld en doodmoe. Voor de rest valt alles heel goed mee en ik hoop dat ik na een tijdje de medicatie achterwegen kan laten en helemaal hersteld ben, ik heb er goed hoop op.
Het advies van de elektro cardioloog is NIET meer als een gek op de koersfiets en mijn mountainbike aan de haak hangen, gelukkig mag ik achteraf nog op de racefiets maar geen te hoog gemiddelde meer fietsen, voorheen fietste ik zo'n gemiddelde van 28 km op een afstand van 80 a 100 km, 25 km per uur gemiddeld is ook ruim voldoende volgens de arts en korte krachtige inspanningen door het bos met de mountainbike laat ik best achterwege.
Mijn hartslag in rust voor de ingreep was maximum 58 alleen als ik zo'n aanval had ging dat tot 150, nu na de ingreep klopt mijn hart zo'n 65 per minuut in rust.
Bloeddruk voor de ingreep 110/70 , na de ingreep 130/85.

Nog even afwachten hoe de verdere herstelling verloopt.
Groetjes,
Twan
G
Heartbeat




BerichtGeplaatst: 24-12-2015 15:34 Reageer met quote

Even weer een updatje van mij. De 15de mijn vierde ablatie gehad. Ablatie zelf viel echt heel erg mee, geen enkele keer wakker geworden van de pijn. Rond 2 werd ik opgehaald en rond 6 lag ik op de verpleegafdeling. Helaas was ik nog teveel gesedeerd dus heb mijn elektrofysioloog niet kunnen spreken over wat ze gevonden en gebrand hebben. Anesthesist zei dat ze opnieuw de sinusknoop gebrand hadden. Meteen met het wakker worden had ik een zeehonden blaf, voorheen niet verkouden of last van de keel gehad dus dat was wel wat raar. Op de verpleegafdeling bleek ik 39,5 graden koorts te hebben, en daarnaast weer de welbekende pijn met liggen. Kwart over 10 was mijn bedrust eindelijk afgelopen, wat was ik opgelucht zeg. Ik had extreem veel pijn tussen de schouderbladen met liggen. Tegen half 12 mocht ik kiezen, naar huis of een nachtje blijven. Koorts was wat gezakt maar nog steeds over de 38 graden. Ik ben gewoon lekker naar huis gegaan, waarschijnlijk had ik er een klein griepje bovenop.

Ik voelde eigenlijk geen verschil met voor of na de ablatie. Wel een hoog ritme, eerste paar dagen echt standaard boven de 110, waarschijnlijk had dit ook met het griepje te maken. Nu zit ik rond de 90 in rust. Maar nog altijd aanvalletjes van racen, waarschijnlijk veroorzaakt door de pacemaker maar ook druk in de keel en kortademigheid bij het minste of geringst. Ook was de controle ineens van tijd verandert, op een onaangenaam tijdstip. Dus toch maar de pacemaker poli gebeld. Daar kon ik vandaag terecht.

Tijdens de controle weer eigen ritme boven de 100 slagen per minuut, vanuit de av knoop (av junctionale tachycardie). Boezem en kamer gaan synchroon waardoor het hart dus pompt tegen dichte kleppen. Hierdoor lijkt het regelmatig alsof iemand m'n keel dichtknijpt. Dit probleem had ik al voor de ablatie en heb meerdere keren aangegeven dat dit me echt belemmerde. Pacemakertechnicus nog iemand van biotronik zelf erbij gehaald, maar de conclusie was dat zij dus niet voor mij konden doen. Er werd mij verteld dat de ablatie dus was mislukt. Pacemaker technicus heeft nog geprobeerd m'n elektrofysioloog te laten komen (die was op de poli), maar die wilde niet komen. Toen heeft hij geprobeerd de afspraak die ergens eind februari stond te vervroegen, maar ook dat ging niet.

Kortom, ik blijf weer zitten met een niet functionerend lichaam en pas na 2 maanden heb ik de mogelijkheid om hierover in gesprek te gaan met mijn elektrofysioloog.
Johnboy11




BerichtGeplaatst: 28-03-2016 6:01 Reageer met quote

Hallo,

Ik heb afgelopen donderdag 24 maart een cryoablatie gehad. De ingreep is goed gegaan. Het medisch team was na een uur en een kwartier met me klaar daarna zijn ze nog een uur bezig geweest om mijn liezen dicht te krijgen (mijn rechter lies wilde niet stoppen met bloeden). De ingreep is me 200% meegevallen, ik voelde er helemaal niets van. Nu is mijn vraag, 3 dagen na de ablatie heb een beetje een drukkend gevoel op mijn bovenrug ook heb ik een hogere hartslag dan voor de ablatie. Is dat normaal?
Index > Hart- en vaatziekten > Ablatie Bookmark and Share
Pagina 258 van 258  

Vorige  1, 2, 3 ... 256, 257, 258

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016