geen zin in sex


Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact en informatie van ervaringsdeskundigen.

Index > Gynaecologie > geen zin in sex

Auteur

Onderwerp: geen zin in sex

anoniem6

Geplaatst: 09-10-2007 18:52

hoi dankje voor de tip ik zal is aan mijn huisarts vragen of dat wat voor mij is. en inderdaad bedoel ik die pil wat een rot naam hahahaha, ook ik heb een tijd geleden ondekt dat mijn probleem inderdaad ook vaginisme was ik kan je daarom echt aanraden om langs een sexoloog te gaan, het was bij zelf zo dat zelfs al wou ik het het ging niet er gebeurde gewoon niks daaronder ja dat het nog krapper werd zelfs met een tampon het heeft voor mij echt geholpen, ja er 123 van af komen dat is een ander verhaal. toen ik hoorde dat de pil ook er mee te maken kon hebben op dat gebied d8 ik laat ik eens rondvragen zo,n forum is dan ook echt ideaal voor dat je meteen naar de huisarts gaat ik voel me daar toch niet echt op me gemak ik bedoel maar je weet nooit echt wat ze je voorscrijfen om dan wat te horen van mensen die er ervaring mee hebben is wel prettig. in iedergeval erg bedankt groetjes anoniem6

Google.

eev

Geplaatst: 09-10-2007 22:17

Hallo, ik ben een vrouw van 37 en na mijn eerste kind gekregen te hebben, is mijn libido dramatisch gedaald. Slechts een paar keer per jaar doen we het. We hebben ook relationele problemen en daarvoor zitten we nu weer samen in therapie bij een psychologe. Mijn man is supergefrustreerd dat hij zijn seksuele behoeftes niet kwijt kan bij mij. Maar ik weet niet wat er aan de hand is met mij. Mijn gevoel voor hem is wel weg geweest en dat weet hij. Langzaam ontstaat er weer wat gevoel. Maar ook interesse naar andere mannen heb ik niet. Ik masturbeer ook niet meer. Vorig jaar heb ik mijn derde kind gebaard en onder invloed van die zwangerschapshormonen ondervond ik een behoorlijke seksuele behoefte, maar een maand na de bevalling is dat verdwenen. Van mij hoeft seks niet meer, maar ik snap heel goed dat we zo niet door kunnen gaan. Zelfs zoenen wil ik liever niet, ik word er gewoon claustrofobisch van als hij zo dichtbij komt. Ik heb het gevoel dat ik uberhaupt niet meer zo dicht bij andere mensen wil zijn, behalve mijn kinderen dan. Ik heb het gevoel opgeslokt te zijn door voornamelijk de kinderen en als mijn man dan thuis komt, heb ik geen fut meer om ook nog aandacht te geven aan hem. Alsof mijn emmer leeg is. Wel heb ik behoefte om hem af en toe te knuffelen. Tegen elkaar aan liggen in bed met vooral de onderste helften van onze lichamen vind ik ook prima. Maar zijn hoofd dicht bij het mijne vind ik benauwend. Wat is dit? Ik wil ons huwelijk liever niet opgeven vanwege de kindjes, vandaar ook de therapie. Hoe kan ik ineens zo'n aversie hebben tegen seks en lichamelijke behoeftes? Kent iemand anders dit probleem?

sensi

Geplaatst: 30-10-2007 20:10

Ik vind het zo fijn om te lezen dat er zo veel meer mensen zijn bij wie de sex niet vanzelf gaat! Ik dacht idd dat ik afwijkend was. Ik heb 10 jr een relatie en sinds ong. 5 jaar hebben we problemen. Sinds de komst van onze 2 kindjes is het alleen maar verergerd en nu hebben we al een half jaar niet meer echt gevreeën. Ikzelf mis het niet heel bewust, maar heb vooral last van de gevolgen die het heeft voor onze relatie. Voor mijn man is het op dit moment echt ondraaglijk, de frustraties zijn bij hem zo opgelopen en er is bij hem zoveel woede, verwijt naar mij toe, dat ik bang ben dat dit onze relatie breekt! Ik wil hem echt niet kwijt en weet niet wat ik moet doen. Hij verwijt mij dat ik er de laatste jaren zo weinig (in zijn ogen niets) mee gedaan heb en voelt zich niet gehoord. Ikzelf kan daar niet zoveel mee, ik en later samen, ben naar een seksuoloog geweest en nu ga ik sinds kort naar een psycholoog. Ik weet niet wat ik nog meer had kunnen doen en ik vind dat we er samen verantwoordelijk voor zijn. Want als ik lees van samen lich. contact hebben, masseren, strelen, stoeien enz. dan word ik zo verdrietig, dat hebben we ook al zo lang niet meer en dat mis ik. Ik sta heus open voor sex met hem, want ik weet dat het heel lekker kan zijn als ik me kan ontspannen. Ik wil er dus nog wel voor gaan, mbv de psycholoog, maar wel samen. Hij is helemaal afgestompt lijkt wel en wil niks meer, is alleen maar boos en vindt dat hij alles al gezegd heeft. Ik zie zijn verdriet daaronder wel, maar hoe kan ik hem nou toch weer gemotiveerd krijgen en vol liefde naar mij ipv haat (?). Ik ben zo bang dat we zo uit elkaar groeien. Het is gewoon zo beladen geworden en tussen ons in gaan staan. Nu zijn we alleen nog maar een leuk samenwerkende vader en moeder of zo. Maargoed, ik verwacht hier geen oplossingen...alleen een lezend oog (?), iig fijn om mijn verhaal (deels) even op te schrijven, bedankt...

tirzah

Geplaatst: 30-10-2007 20:41

Ook ik ben blij te lezen dat er zoveel meer vrouwen zijn die geen zin in sex hebben. Ik heb heel af en toe ineens dat ik wel wil maar over het algemeen niet hoor.... Nooit gehad ook. Wel gedaan als ik een relatie had en dan was het echt niet altijd tegen mijn zin. Maar nu....tis echt helemaal over.. Heb nu ook geen relatie en dat geeft wel rust omdat ik dan een ander niet tekort doe daarin. Mocht ik wel behoefte hebben, dan zijn er ook nog speeltjes. Ik val trouwens op vrouwen. Dit zeg ik omdat ik dacht dat het door de mannen kwam dat ik geen zin had. Is ook wel zo maar met vrouwen heb ik er nu ook geen in meer in... Maar ik sluit niet uit dat mocht ik ooit weer tegen een vrouw aanlopen en ik ben echt helemaal tot over mijn oren..... haha dat ik dan mss wel weer zin krijg. Om kort te zijn: ik vind het echt geen probleem. En sex is voor mij gewoon niet belangrijk en ik vind mezelf daardoor niet raar. Tirzah

Roxxy

Geplaatst: 31-10-2007 21:11

Ingepieke schreef:

Hallo allemaal!

Vroeger had ik sexuele fansasieen, ik masturbeerde, vond de sex heerlijk! Maar sinds het langdurige gebruik van de pil en daarna de mirena-spiraal is mijn sexlust gedaald tot diepvries niveau. Volgende week gaat het spiraal eruit. Ik weet zeker dat ik dan wel weer zin heb in lekkere sex.
Misschien een tip voor de vrouwen op deze site die hormonale anticonceptie gebruiken??

veel succes ermee.
Ik verheug in elk geval op een hormoonvrije toekomst!!

Inge.

Hormoonvrije toekomst dat moet je relativeren hoor.
Ik geloof nooit dat je de pil en een Mirena over dezelfde kam mag scheren.

De pil gooit je hele hormonale cyclus overhoop, een eisprong wordt gefaked, hormonale impulsen die nodig zijn om je zin in sex aan te wakkeren worden de kop ingedrukt en blablabla.Volgens mij is de pil indertijd uitgevonden omdat het voor een vrouw niet zedig was om geil te zijn en graag sex te hebben. De pil is een heel goede anticonceptie in die zin dat het libido volledig de kop wordt ingedrukt (in de meeste gevallen). Geen sex, geen zwangerschap...simpel toch:roll:
De mirena(net als de Nuvaring maar daar heb ik geen ervaring mee) werkt plaatselijk wat wil zeggen dat je nog gewoon een eisprong hebt en dat alle hormonen op een natuurlijke wijze verder geproduceerd worden. Je lichaam krijgt nog steeds de juiste impulsen en het libido blijft bijgevolg gewoon bestaan. De Mirena geeft hormonen af in de baarmoeder die ervoor zorgen dat het slijmvlies niet voldoende wordt opgebouwd zodat een innesteling van een eventueel bevruchtte eicel onmogelijk wordt. Ook komen er hormonen vrij die de zaadcellen minder beweeglijk maken en zo weer een bevruchting bemoeilijken en gewoon het feit dat er iets aanwezig in de baarmoeder dat er niet hoort te zijn wat.; een zwangerschap tegen houdt.

Volgens mij zit het veelal in het kopke of is de relatie met de partner niet (meer) wat het moet zijn. Voor zin in sex of voor goede sex is er een goede, gezonde relatie nodig met openheid. Zijn er vrouwen die durven toegeven dat ze er alleen wel zin in hebben?? Dat ze kunnen genieten van masturbatie maar dat het idee alleen al dat ze open moeten staan tov hun partner de zin doet verdwijnen?? Durven zeggen tegen je partner:'ik heb zin en wel nu Wink

Aan elke relatie moet gewerkt worden en zo ook aan een sexuele relatie. Als je alleen maar intiem bent op het moment dat er sex moet volgen dan kan ik me voorstellen dat je er geen zin in hebt en zeker niet als dit maar 2 keer per maand gebeurt. Zoveel te meer sex je hebt zoveel te meer zin krijg je. Het is verslavend Very Happy

Ik merk het zelf ook als het hier door omstandigheden soms meer dan een week geleden is dat ik even het knopje bij mezelf weer moet omdraaien en dan zijn we weer vertrokken. Het is soms na jaren niet gemakkelijk maar samen kan er aan gewerkt worden!

eev

Geplaatst: 12-11-2007 12:06

Hallo Sensi en Tirzah, Het is idd. al een schrale troost te lezen dat anderen er ook mee zitten. Het lijkt me heel vervelend dat je man zich eigenlijk nu afsluit voor een oplossing van het probleem. Hij wil toch sex uiteindelijk? Dan moet hij zich ook over zijn frustratie heen zetten. Want nu heeft hij ook geen sex. Een andere keus van zo'n man is bij je weg te gaan. Maar dat doen ze ook niet en dus accepteren ze onder protest de situatie. Mijn man zegt tegen me dat hij niet snapt dat ik bij hem blijf als ik toch niet van hem hou. Maar ik snap niet dat hij bij mij blijft als hij de intimiteit zo mist. Er gebeurt dus niets, alles blijft bij het oude. Soms is een verandering noodzakelijk om een gedragsverandering teweeg te brengen. Ik denk weleens: zeg dan dat je bij me weggaat. Dan laat je tenminste zien dat je daadkracht bezit. Ik merk dat ik daar meer van onder de indruk raak dan iemand die bij me blijft en ontevreden is. Nu is het zo dat hij in het huis van een vriend kan. Dat schept lucht, hopelijk. Alleen zit je dan met het organiseren van de zorg voor de kinderen als hij werkt en als ik werk. Dat maakt het wel ingewikkeld en zie je elkaar nog regelmatig. Maar ja, misschien helpt het. En Tirzah, voor jou is het wel gemakkelijk dat je geen relatie hebt, dan is er ook geen probleem. En jij 'doet' het af en toe dan nog met jezelf, maar zelfs die zin is er niet bij mij. Ik wens jullie veel sterkte en wie weet tot schrijfs.

Geplaatst: 28-12-2007 15:07

hallo sensi en eev, uit ervaring kan ik zeggen dat het als man eigenlijk niet uit te houden is: wel heel veel houden van iemand maar nooit meer met elkaar intiem zijn. het is vreselijk om je verlangen naar de ander steeds maar weer te moeten onderdrukken omdat zij toch niet wil of kan. om af en toe niet gewoon gek te worden van verlangen probeer ik haar niet meer te zien als aantrekkelijke vrouw, die zij overigens wél is. iedere vorm van lichamelijkheid probeer ik telkens maar weer weg te denken. ik vind dat eigenlijk heel erg: zo is je partner in feite je partner niet meer. ik denk de laatste tijd aan vreemdgaan, maar ook dat lost in feite niets op: ik verlang naar háár en niet naar een andere vrouw. ik zie overigens geen oplossing. en omdat het al zo lang duurt en ongewild toch ook steeds meer beladen is geworden, lijkt er zo langzamerhand zelfs geen weg terug meer te zijn.

sensi

Geplaatst: 29-12-2007 22:03

Bedankt voor je reactie! Ik vind het erg fijn/ goed en inzichtgevend om het gezichtspunt van de man te lezen, ik kan helemaal meeleven, echt moeilijk! Nou gaat het bij ons gelukkig redelijk goed, maar het gaat zeker niet vanzelf en we zijn er nog lang niet. Hopelijk komt er bij jullie ook verandering, heel veel succes!

bloemie

Geplaatst: 29-12-2007 22:11

nn voel met je mee ,je gedachten over vreemd gaan is niet zo gek. geen sex meer in je relatie is eigenlijk al met 1 been in een scheiding staan.

mordicus

Geplaatst: 08-02-2008 17:02

Dames, begrijp wat pillen kunnen doen! Ik geef mijn ervaring. Ik was bijna twaalf jaar gelukkig getrouwd en we hadden twee kinderen. Sex was niet erg wild maar we waren beide tevreden. Toen mijn vrouw een andere pil kreeg voorgeschreven nam haar zin in sex nog meer af. Ik had het daar wel moeilijk mee en probeerde daar over met haar te spreken. Onbegrip was de enige respons. Ik ging niet vreemd, maar onze relatie stond duidelijk onder druk. Mijn vrouw voelde zich schuldig omdat ze geen zin had, en ik omdat ik 'teveel' zin had. Na ee tweetal jaren liet mijn vrouw zich steriliseren, want zij had al jaren de pil gebruikt. Kort hierna nam haar zin in sex merkbaar toe. Toen ik echter voor een paar weken naar het buitenland moest kreeg dit een bijzonder nare bijwerking. De lustgevoelens die mijn vrouw had maakte haar ontvankelijkheid voor mannelijke aandacht blijkbaar groter. Toen ik van mijn reis terug kwam was er precies iets gebroken. Later ontdekte ik dat ze tijdens mijn afwezigheid 'verliefd' was geworden op een andere man. Zonder dat ik het wist trof ze hem geregeld. Ik voelde dat er iets niet pluis was, maar ik twijfelde geen moment aan haar trouw. Tot ik het ontdekte en haar met dit bedrog confronteerde. Als antwoord kreeg ik toen dat ze van mij weg wilde, maar niet goed wist hoe ze het mij moest vertellen. Enkele maanden later waren we uit elkaar en nog enkele weken later woonde ze met hem samen. Nu n***** ze tegen de sterren op, maar voor mij was het te laat. Wat heb ik met mijn trouw en eerlijkheid bereikt? Ik was misschien beter naar de hoeren gegaan voor een tijdje, dan was ik niet die 'lastige' vent geweest die altijd maar wilde vrijen.

Google.

Geplaatst: 25-02-2008 17:11

Beste Sensi en Bloemie, Dank voor jullie reacties. Zoals jullie zien aan mijn verlate reactie zit ik niet iedere dag op dit forum te kijken. Dat wil ik ook niet, ik wil er niet te obsessief mee omgaan. Ik hoop voor Sensi dat het met haar goed blijft gaan. Voor mijzelf hoop ik nog steeds op enige verbetering en ik begrijp dat ik die hoop dus toch nog niet volledig moet opgeven... Van Bloemie waardeer ik het begrip voor de gedachte om vreemd te gaan (velen zouden je immers liever meteen castreren!), maar zoals ik al aangaf vind ik dat niet de oplossing. En je hebt gelijk, geen sex is inderdaad met 1 been in een scheiding staan, maar dat wil ik al helemaal niet. Wij hebben twee lieve kleine kinderen (3 en 5) die ik hier nóóit de dupe van zal laten worden. Dan maar een tekort aan sex. Eén troost; ik houd nog steeds heel veel van mijn partner en zij van mij, maar dat maakt tegelijkertijd de hele situatie natuurlijk juist nog veel moeilijker... Vooralsnog zit er niets beters op dan proberen te genieten van het knuffelen zonder hoop op af en toe eens iets meer.

MusicGirl

Geplaatst: 16-05-2008 12:57

Beste dames, Ik heb al 3 jaar een relatie met de liefste jongen die ik ken!! Ik het begin had ik nog wél zin in seks, maar nu bijna nooit meer! Ik wordt niet vochtig, niet opgewonden, heb gewoon geen behoefte.. Kan dit door de pil komen??? Groetjes Music Girl

trucker

Geplaatst: 16-05-2008 23:02

hoi, ja dat kan idd door de pil komen, hoelang zit je aan de pil? mssch eeen andere pil gebruiken, maaar ja sex is aan het begin leuk en later word t toch wat normaal en eentonig. het hoort ook wle wat bij een relatie vind ik.

Laja

Geplaatst: 26-06-2008 19:56

Hoi Allen, Ik heb nu ongeveer 2 jaar een relatie met H en hij heeft aal een heltijd geen zin meer in sex. Zijn verklaring is dat het niet leuk genoeg is. Wat ik het ergste vind is, dat hij er totaal geen moeite voor doet om er verandering in te brengen. In de afgelopen tijd is het van kwaad tot erger gegaan. Eeerst had hij minder zin in sex dan ik, oke daar is mee te leven. Hij werd toen wel opgewonden als ik iets met hem deed. Nu zijn we beland bij, dat ik hem steeds minder mag aanraken. Met opmerkingen als "niet doen", "dat kieteld", "ik ben moe" en andere dingen te doen of "ik wil meer ruimte". Ik heb vanuit mijn kant vanalles geprobeerd. Niets doen, niet vragen naar sex, er over praten, alleen op zijn manier sex. Echt het maakt niet uit. Er veranderd niets. Hij houd van mij, maar wil geen sex met me! Het brengt ons zeker niet dichter bij elkaar. Knuffelen is nog wel oke. Maar mijn angst is dat hij dat op denduur ook niet meer leuk vind. En met al die dingen samen, weet ik niet of ik het wel vol ga houden. Hij is absoluut geen slechte vent en heeft veel voor me over. Maar een relatie zonder sex? Ik weet gewoon niet hoe ik dat moet doen? Help?! Groeten

Nyrkl

Geplaatst: 25-01-2009 14:27

Beste mensen, Ik heb nu 6,5 jaar een geweldige relatie met een 20 jaar oudere vrouw. Ik ben zeer verliefd en doe alles voor haar. De liefde zit wel goed maar nu komt het... Het eerste half jaar hadden we seks bij de beesten af. We genoten enorm van elkaars lichaam totdat zij in de overgang kwam. Nu hebben we helemaal geen seks meer en dat is erg frustrerend omdat het een belangrijk onderdeel in een goede relatie is. Ik mis ons intiem contact enorm. We zijn al bij 6 therapeuten geweest (Psycholoog, Haptonoom, Overgang specialist, Seksuoloog en noem maar op) Niks helpt. Zij heeft veel voor mij over en ze ziet hoe ik kan lijden. Het doet haar pijn en dat doet mij ook weer pijn. (Psychologische cirkel) Ik houd te veel van haar om hier onze relatie op stuk te laten lopen. Maar toch breekt het me op. Is er iemand in dit land die een oplossing heeft? Of moeten we gewoon afwachten totdat de overgang, over is? Alvast bedankt voor jullie hulp. Sebastiaan.

glasaal

Geplaatst: 21-06-2009 19:04

Wel Dennis (2), wanneer je vriendin je louter al broer gaat ervaren zou ik maar voorzichtig gaan rondneuzen.....

cheerleader

Geplaatst: 21-06-2009 20:30

Ik wilde eigenlijk even op de nuvaring inhaken... Ik heb zelf een aantal jaren de pil gebruikt, maar de pil maakte mij depressief. ik kreeg bijwerkingen waar ik niet vrolijk van werd. Ik ben toen overgestapt naar de nuvaring, omdat daar inderdaad de helft minder hormonen inzitten... maar... wat blijkt nou? De nuvaring bevat minder hormonen maar de hormonen komen sneller in je lichaam terrecht, waardoor het dus eigenlijk qua hormonen niet veel uitmaakt. Het schijnt dat de hormonen wel anders zijn, dus daar kun je het op gokken. Ik kon er in elk geval ook niet tegen en ben nu pil en nuvaring vrij. Ik vrij veilig (condoom), soms lastig, maar beter dan een depressie en inderdaad, mijn sexlust is nu veel beter. Ik voel me veel gelukkiger en veel verliefder . groetjes

Yzoltan

Geplaatst: 05-12-2009 21:37

Helaas...ik ben door de overgang en nog steeds is de zin in seks er niet bij mij. Dit is eigenlijk sinds ik Ramipril moest slikken van de huisarts, i.v.m. hoge bloeddruk. Sinds de zomer moet ik de dubbele hoeveelheid zelfs slikken! Ikzelf leg verband hiermee. Ik vind het jammer en wou dat er zoiets als Viagra voor de vrouw bestond! Zou het nou nooit meer terugkomen??? Voor de overgang was ik zeer initiatiefnemend zelfs. Welke vrouw heeft dit verschijnsel ook?

Geplaatst: 23-12-2009 17:04

Hallo allemaal, ik ben pas nieuw hier op het forum.Ik ben een man van 40 jaar en getrouwd met een sterke vrouw en wij hebben samen 2 kinderen, wij zijn inmiddels 12 jaar getrouwd.Het doet mij heeeeeel erg veel goed om te lezen dat ik niet de enige ben met het volgende probleem, of is het geen probleem, ik weet het niet meer.In de eerste 4,5 jaren hadden wij sex van hier tot tokyo, wij hebben bijna alles gedaan,maar altijd samen.Na het ontvangen van de jongste is het van 3,4 keer per week gegaan naar 1 keer per 3,4 weken.Op dit moment hebben wij gemiddeld genomen de laatste 4 a 5 jaar 1 keer per 5 weken sex, maar soms gaan er ook wel eens 2 maanden overheen.Mijn vrouw heeft een heftige drukke fulltime baan, ik ook.Maar ik wil het liefst 2 keer per dag en mijn vrouw heeft of hoofdpijn,of is bijna ongesteld,of laat windjes in bed vlak voor het slapen gaan,of heeft een puistje op 1 van de schaamlippen, ook hier vermoed ik dat er elke keer een excuus gezocht wordt, ik ben moe, ik heb hoofdpijn, ga slapen, ook jij moet er morgen weer vroeg uit zijn ook hier veelgehoorde zaken.Het is niet zo dat ik er onderdoor ga,maar ervaar het meer als erg vervelend,in het begin werd ik boos en draaide me rug naar haar toe in bed,dat werkt niet,voor mezelf niet en voor haar niet,nu probeer ik het door haar aan te raken, als ik haar al aanraak antwoordt ze met...o laat me raden,je wil neuken zeker......Mijn vrouw is geen knuffeldier, dat heeft een oorzaak uit haar jeugd,dat zegt ze ook zelf,sterker nog,in feite heeft ze niemand nodig, ze is psychisch zwaar maar dan ook ZWAAR verwaarloosd en mishandeld vroeger,ze werd gezien als een bastaardkind soms kreeg ze zelfs geen eens te eten terwijl haar broers en andere kinderen dit wel kregen (andere vader)...ze heeft dit een plek gegeven en volgens haar heeft ze beslist geen prof.hulp nodig, het is een zeer sterke vrouw, 5 keer psychisch sterker als ik, is eigenlijk zelden chagerijnig, het is een type strijdbaar..en erg positief en optimitisch ingesteld, ze is heel vrolijk en spontaan, maar met knuffel en zeker met sexgebied is het niet zo dat ik er onder lijdt, dat vindt ik een groot woord,maar ik mis wel de sex, het is gek dat je dit de eerste 5,6 jaren dan wel hebt en heftig ook.Ik zou haar voor geen goud willen missen want ik ben het type man die vroeger uit school kwam met het koppie thee en een koekje door mammie,en zij moest het letterlijk allemaal zelf uitzoeken,ze kan zich dus heel makkelijk afsluiten mbt.gevoelens.Ik denk ook dat dat ons in stand houdt,het evenwicht. Ik probeer het dus wel met sex, ben extra lief overdags voor haar en ga dan savonds peilen hoe of wat...ook hier als ik vraag waarom wil je nu geen sex..zegt ze,ik ben gewoon moe,ik ga me ogen dicht doen..... Kan iederen die óok in zoiet sbevindt zich in 1 topic verzamelen,man of vrouw maakt niets uit uiteraard,maar het lijkt nu toe te nemen,dus van maanden misschien straks na jaren ? Het spijt me om te zeggen maar ik vindt het niet meer als normaal dat er zoveel miljarden wereldwijd in de porno en prostitutieindustrie worden omgezet. Een hoer bezoeken is geen optie, vies,duur en ik zie het als verraad. Wie herkent dit, ik wil zo graag nog mer herkenning hebben,je wordt helemaal gek gemaakt in de media dat 2 keer per week normaal is,en je collegas hebben allemaal de mond vol over hoe vaak ze "pompen" etc, ik geloof er geen barst van...help...ik geloof overigens best dat het iets met haar jeugd te maken heeft,met genegenheid geven aan anderen etc,als iemand dat als kid niet gehad heeft hoe moet ze dit in Godsnaam aan anderen geven..er is geen sprak van sexueel misbruik vroeger,dat ik heb ik haar uitdrukkelijk rechtstreeks gevraagd,anders waren die eerste jaren ook niet zo heftig en soepel...als we een weekendje weg gaan helpt dit wel,dan is ze blijkbaar erg relaxt,het is dan ook niet urenlang,maar zelfs met 10 minuten samen stoeien ben ik nu al tevreden,maar ja hoe vaak kan en ga je een weekendje weg ? HELP PLEASE

Toyah

Geplaatst: 11-01-2010 11:56

Alles is veranderd nadat ik moeder ben geworden... Ik was te moe maar deed het toch. Nu 4 jaar later doen we het nog maar met moeite 1x in de maand en dat heeft niks te maken met dat ik moe ben maar met de manier waarop mijn man mij aanhaalt... Klaarkomen is ook geen punt want als je maar lang genoeg op de juiste knoppen drukt. Maar dat is wat mij betreft helemaal niet zo belangrijk! Wat ik en ik denk meerdere vrouwen problemen mee hebben is het aanhalen! Wij vrouwen willen gewoon graag het gevoel hebben dat jullie achter ons aanzitten. Dus niet altijd het zelfde liedje: wachtend in bed totdat er iemand gaat beginnen. Mijn man legt altijd z'n hand op m'n heup en dan weet ik dat ik weer moet. Als man moet je de hele dag een beetje dollen met je vrouw en niet op het moment zelf ineens de geile man uit gaan hangen. Ik snap dat mannen onzeker van ons worden maar hun gaat het meer om het neuken dan om het veroveren. Vrouwen willen veroverd worden, bespeeld worden! Ik heb het er vaak over met mijn man, want hij zit er heel erg mee. Maar hoe meer tips ik hem geef hoe meer ie z'n best doet en hoe meer ik weer afstand hou. Alles is dan zo voorspelbaar. Net alsof ik het met mezelf doe! Ik heb echt een probleem, want onze relatie is top. Maar jammer genoeg houdt mijn man dit niet nog een jaar vol, dat weet ik zeker! Van mij mag ie ook neuken met een ander, want ik trek het niet meer!

Google.

Index > Gynaecologie > geen zin in sex

Pagina 4 van 5

Vorige 1, 2, 3, 4, 5 Volgende