Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Spier- en gewrichtsklachten > Luxatie aan het AC-gewricht (tossie 3, 4)
Auteur Onderwerp: Luxatie aan het AC-gewricht (tossie 3, 4)
Henk skiongeluk




BerichtGeplaatst: 02-05-2012 17:00 Reageer met quote

Ik ben nu inmiddels 3 mnd verder en met mijn schouder gaat het ook inmiddels veel beter.Heb gisteren 2mei mijn eerste tennis potje weer gespeeld.
Ik heb ook een hoge stand van mijn sleutelbeen wat het er niet fraaier op maakt maar daar kan ik mee leven.Het advies was veel rust in een mitella maar ik heb hem toch wat pijn gestuurd bewogen,dwz slinger oefeningen,muur kruipen met mijn vingers,3x per dag ijspack en daarna veel plaatselijke warmte de eerst 3 weken.
Verder doe ik nu weer kracht trainingen op een roeitrainer en oefeningen met gewichten.
Ik merk wel dat de andere ligamenten,dan die van het AC gewricht,ook een flinke tik hebben gehad,want op die plaats kan het nog pijnlijk zijn. Maar tot nu toe ben ik niet ontevreden met de 'nietoperatieve'
behandeling, want mijn schouder krijgt al veel meer kracht terug,we zien wel wat de langere termijn met mijn schouder zal doen.
Danielle1972




BerichtGeplaatst: 24-05-2012 23:06 Reageer met quote

Er staan hier veel positieve verhalen, en ik ben erg blij voor diegenen met wie het snel beter is gegaan. Ik heb echter, na 15 maanden, nog steeds erg veel pijn. Het AC gewricht is te erg kapot om nog te kunnen opereren, dat had binnen 24 uur gemoeten. Een conservatieve behandeling kan dus ook behoorlijk verkeerd aflopen, zoals bij mij. Ik was altijd heel actief, veel werken, veel sporten, en nu kan ik bijna niks meer. Heel frustrerend.
Van der List is een zeer kundig arts, een aanrader. M.Grieving, in Amsterdam zit een winkel, Vos Medisch, zij kunnen misschien adviseren en ze hebben ook een tel.nr. van een zaak aan de Ceintuurbaan voor betere braces, ik weet de naam even niet meer.
schouderklop




BerichtGeplaatst: 20-09-2012 16:30 Reageer met quote

heb 10 jaar geleden ongeluk gehad, en lt3 aan linker schouder opgelopen.
ik heb nooit fisio of iets dergelijks gehad wat ik best raar vind, ik ben na een week of 4 met mytella te hebben gelopen weer gaan werken en eigenlijk op wat pijntjes en kleine klachten na weer wat vertrouwen in mijn schouder gaan krijgen, nu ben ik inmiddels gaan fitnessen/bodybuilden en verbaast over de kracht die ik in mijn schouder heb, alleen bij het bankdrukken en of normaal opdrukken gaat er iets niet helemaal lekker en krijg zo langzamerhand het idee dat ik echt scheef ga groeien, het rare is dat als je voor de spiegel staat je hersenen automatisch willen corrigeren, ik heb altijd zwaar werk gedaan in haven en inmiddels afgekeurd vanwege slijtage van lage wervels. mijn vraag is compenseert je lichaam op verkeerde wijze na lt3? en waarom heeft iedereen het over luxatie tossy 4? gaat maar tot 3 toch?
tossy3




BerichtGeplaatst: 26-10-2013 21:05 Reageer met quote

Ik zal dit topic weer nieuw leven inblazen met mijn verhaal. Dinsdag 22 Oktober 2013 was een prachtige herfstdag. Samen met een vriend was ik aan het mountainbiken in Limburg en we hadden net onze route vanaf het drielandenpunt uitgestippeld. Helaas was het 10 minuten later alweer voorbij na een harde val op een stijle afdaling.

Ik viel de val laconiek tegemoet (ben wel vaker gevallen) en stond ook vrij snel weer op. De pijn was echter enorm en toen ik naar mijn rechter sleutelbeen keek, begreep ik dat onze fietsdag ten einde was gekomen. Ruim een uur later zat ik bij de eerste hulp van het ziekenhuis in Maastricht waar ik 2 uur heb vertoefd in een behandelkamertje wachtend op de orthopeed, de radioloog, de pijnstillers en uiteindelijk de mitella.

Er werd mij verteld dat ik Tossy 3 heb en hier dus een pianotoets aan over zou houden, en dat opereren puur cosmetisch is. De resultaten van een operatie zouden vaak slecht zijn. Ik zou alles gewoon weer kunnen doen.

Thuis verging ik van de pijn en heb pijnstillers van de huisarts gekregen. Gelijk begonnen met research doen en heb een spoedaanvraag naar Dr. van der List gestuurd, die momenteel werkzaam is bij de Bergman kliniek in Naarden.

Daar kon ik Donderdag 24 oktober terecht. Ook hij zei dat opereren niet nodig is: "ik zie daar toch niet altijd 100% herstel mee”, en ik kan jouw sleutelbeen gewoon reponeren. Met een soort van 8-vormige mitella die ik aantrek als een rugzak, wordt mijn sleutelbeen enigszins naar beneden gedrukt en wordt mijn schouder naar achter getrokken.

Op het moment van schrijven is het 26 oktober. Ik heb nog steeds pijn en kan vrijwel niets met mijn arm. Heffen is vrijwel niet te doen en de pianatoets komt dan ook goed tevoorschijn. Slapen gaat enkel op mijn rug, ook niet op mijn linker schouder.

Ik ben een zeer sportieve jongen van 23 jaar. Zwemmen, fietsen, hardlopen doe ik geregeld. Het zwaardere werk, krachttraining, doe ik 3 tot 4x per week. Hierbij richt ik mij voornamelijk op compound-oefeningen. Denk aan deadliften, squaten, staande militairy presses, power cleans en bankdrukken/dumbell drukken. Dit vraagt niet alleen om spierkracht maar ook veel flexibiliteit van het hele lichaam en vooral veel schouderstabiliteit. Ik ben hierin erg gevorderd en had daar altijd veel plezier in.

Dat ik weer kan fietsen, hardlopen en waarschijnlijk ook zwemmen geloof ik best. Maar krachttraining, en voornamelijk het hierboven genoemde, dat zie ik zeer somber in. Ook al ga ik alles op alles zetten om weer op mijn oude niveau te komen.

Een conservatieve behandeling dus, geen operatie. Een verstandige keuze? Werkelijk geen idee. Iedereen die zich hierin heeft verdiept, weet dat de meeste chirurgen kiezen voor een conservatieve behandeling en dat wel of niet opereren nogal discutabel is en het nadelen met zich mee kan brengen.

Over 5 weken terug naar Van der List. Ik overweeg nog een second opinion. Dat is niet omdat ik Van der List niet vertrouw, maar omdat ik zelf nogal onzeker ben over de juist behandeling.

Ik zal op dit forum het revalidatieproces bijhouden. Ik hoop dat het zo kort mogelijk gaat zijn en dat anderen hier wat aan zullen hebben.
bert pit




BerichtGeplaatst: 16-12-2013 0:31 Reageer met quote

12 jaar geleden liep ik met skiën een Tossy 3 op. Toevallig had de Franse behandelende arts een zelfde blessure gehad, hij ontraadde me met klem om te laten opereren. Zelf had hij dat wel laten doen en dat was slecht bevallen. Ik heb voor de rest geen behandeling gehad.

Zo nu en dan komt er een zeer sterke hoofdpijn opzetten, vanuit de schouder nek naar mijn hoofd. Die moet ik direct onderdrukken met een ibuprofen. En er zeurt altijd een dragelijk pijntje.

Er zijn enkele beperkingen: een grote zwaaibeweging zoals bij speerwerpen, bal gooien, serveren bij tennis, is niet meer erg krachtig.
Daarnaast duwend kracht zetten, zoals een auto aanduwen of een gat in een betonmuur boren is ook vervelend.

Ik ben nu 51 jaar oud en gestopt met windsurfen, dat ging overigens nog wel. Nu golf ik en daarbij ondervind ik geen enkele beperking.

Het enige wat me dwars zit is die hoofdpijn. Een ibuprofen helpt goed, maar neem ik deze niet dan lig ik binnen het uur op bed. Doorgaans komt het opzetten aan het einde van de middag. Soms weken niet, dan 5 dagen achter elkaar. Omdat ik ibuprofen rommel vind denk ik er aan om dit toch nog eens voor te leggen bij de dokter.
PeterH




BerichtGeplaatst: 29-07-2014 4:45 Reageer met quote

Nog maar eens een aanvulling. Vier weken geleden ben ik van mijn motor gereden terwijl ik stond te wachten; één van de opgelopen letsels was een AC-luxatie Tossy3.

Conservatief behandeld, 3 weken mitella en inmiddels bezig mijn schouder te revalideren met oefeningen en gewichtjes. Pianotoets is zichtbaar, nog steeds vrij veel pijn maar dat laatste boeit me niet zo. Wèl die pianotoets plus het risico dat de zaak weer losscheurt - inmiddels rijd ik weliswaar weer motor zonder problemen, maar vorige week herbegonnen met karate (heel voorzichtig uiteraard) en daarbij leek alles nog behoorlijk los te zitten.

Samengevat: ik denk erover om een Weaver&Dunn operatie te laten doen. Mocht iemand daar ervaring mee hebben, dan hoor ik dat graag - en ik hou jullie op de hoogte van mijn eigen ervaringen.
tossy3




BerichtGeplaatst: 05-08-2014 23:56 Reageer met quote

-----

Laatst aangepast door tossy3 op 05-08-2014 23:57, in totaal 1 keer bewerkt
tossy3




BerichtGeplaatst: 05-08-2014 23:57 Reageer met quote

PeterH schreef:
Nog maar eens een aanvulling. Vier weken geleden ben ik van mijn motor gereden terwijl ik stond te wachten; één van de opgelopen letsels was een AC-luxatie Tossy3.

Conservatief behandeld, 3 weken mitella en inmiddels bezig mijn schouder te revalideren met oefeningen en gewichtjes. Pianotoets is zichtbaar, nog steeds vrij veel pijn maar dat laatste boeit me niet zo. Wèl die pianotoets plus het risico dat de zaak weer losscheurt - inmiddels rijd ik weliswaar weer motor zonder problemen, maar vorige week herbegonnen met karate (heel voorzichtig uiteraard) en daarbij leek alles nog behoorlijk los te zitten.

Samengevat: ik denk erover om een Weaver&Dunn operatie te laten doen. Mocht iemand daar ervaring mee hebben, dan hoor ik dat graag - en ik hou jullie op de hoogte van mijn eigen ervaringen.



Peter.

Weaver&Dunn is een oude methodiek. Zou ik zeker niet doen.

Wat ik je aanraad is een reconstructie dmv LARS ligament. LARS Ligament for ACJ.

Ik heb mij hier een paar maanden geleden in verdiept en was voor mij erg overtuigend. Deze behandeling wordt uitgevoerd in Belgie. Praktijk: http://www.caretomove.be

Ik geloof dat een reconstructie met een pees van jezelf beter is, maar dit zou ik toch echt niet willen. Ook al beweren de artsen dat je rustig 1 van de 4 hamstringpezen kan missen. Niet gaan snijden in gezonde delen is mijn mening.

LARS zou dus de uitkomst zijn voor diegene die (nog) geen pezen willen opofferen.

Uiteindelijk toch niet gedaan omdat het plots weer beter ging en nog steeds vrij goed gaat.
PeterH




BerichtGeplaatst: 06-08-2014 3:18 Reageer met quote

Peter.

Weaver&Dunn is een oude methodiek. Zou ik zeker niet doen.

Wat ik je aanraad is een reconstructie dmv LARS ligament. LARS Ligament for ACJ.

Ik heb mij hier een paar maanden geleden in verdiept en was voor mij erg overtuigend. Deze behandeling wordt uitgevoerd in Belgie. Praktijk: http://www.caretomove.be

Ik geloof dat een reconstructie met een pees van jezelf beter is, maar dit zou ik toch echt niet willen. Ook al beweren de artsen dat je rustig 1 van de 4 hamstringpezen kan missen. Niet gaan snijden in gezonde delen is mijn mening.

LARS zou dus de uitkomst zijn voor diegene die (nog) geen pezen willen opofferen.

Uiteindelijk toch niet gedaan omdat het plots weer beter ging en nog steeds vrij goed gaat.[/quote]

-------
Dank voor je info! Ik ga daar zeker mee aan de slag. Inmiddels weer aan het sporten, merk ik dat de zaak nog behoorlijk los zit - de bult op mijn schouder wisselt van hoogte, de pijn is er soms wel en soms niet en ik voel en hoor van alles bewegen als ik bv een shirt uittrek. Kortom: er moet echt iets gebeuren en jouw tip zou wel eens de oplossing kunnen zijn. Ik hou je/jullie op de hoogte en nogmaals dank Very Happy
PeterH




BerichtGeplaatst: 06-11-2014 16:53 Reageer met quote

Zoals beloofd een vervolg. Inmiddels in Turnhout geopereerd, waarbij een op LARS lijkende variant op Weaver & Dunn is toegepast. Ik doe hier een linkje bij van de orhopedie-afdeling die deze operatie verricht, daarin is ook uitgebreid te lezen wat de ingreep precies inhoudt. http://www.turnhout-orthopedie.be/wp-content/uploads/2012/07/AC-Luxatie.pdf

Het bleek een voordeel te zijn dat er vier maanden zijn verstreken tussen ongeluk en ingreep; in die tijd heeft zich zoveel littekenweefsel ontwikkeld dat daardoor niet alleen de W&D banden zijn aangebracht, maar de behandelende arts ook in staat was om de oorspronkelijke eigen banden in een lus om het sleutelbeen te trekken en vast te hechten. Belts and braces, als het ware.

Vier schroeven in het sleutelbeen geven in het geheel geen last. Eén dag na de operatie begonnen met revalidatie, waarbij de sleutelzin "doe niet wat je al kan, maar wat je nu mag" belangrijk is: arm niet verder laten opheffen dan 90 graden, al kun je meer, bijvoorbeeld. Dit omdat de eerste weken het sleutelbeen niet mag torderen, hou je arm gewoon dag en nacht in een sling zodat het weefsel zich goed kan ontwikkelen voordat je het gaat belasten.

Volgens behandelend arts mag ik binnen enkele maanden een schouder verwachten die 100% gelijk is aan voor het ongeval, even sterk en cosmetisch identiek aan de andere: geen trap / pianotoets meer. Kortom: het ziet er alleszins hoopvol uit, zolang ik me maar beheersen kan en de schouder voorlopig niet belast.

Oh ja: ook ik had last van de hoofdpijn waar bert pit over schreef. Blijkt een gevolg te zijn van de spanning op de deltoïd-nek/schouderspier, die doorloopt tot aan je achterhoofd. Deze en andere spieren vertonen een defensieve reactie op de blessure; die hoofdpijn is nu dus verdwenen. De spier is wel ingekort door de stand van het sleutelbeen in vier maanden, maar wordt nu met fysiotherapie weer opgerekt en ontspannen.

Over enkele maanden post ik de eindevaluatie.
G
tossy3




BerichtGeplaatst: 15-03-2015 4:08 Reageer met quote

PeterH schreef:
Zoals beloofd een vervolg. Inmiddels in Turnhout geopereerd, waarbij een op LARS lijkende variant op Weaver & Dunn is toegepast. Ik doe hier een linkje bij van de orhopedie-afdeling die deze operatie verricht, daarin is ook uitgebreid te lezen wat de ingreep precies inhoudt. http://www.turnhout-orthopedie.be/wp-content/uploads/2012/07/AC-Luxatie.pdf

Het bleek een voordeel te zijn dat er vier maanden zijn verstreken tussen ongeluk en ingreep; in die tijd heeft zich zoveel littekenweefsel ontwikkeld dat daardoor niet alleen de W&D banden zijn aangebracht, maar de behandelende arts ook in staat was om de oorspronkelijke eigen banden in een lus om het sleutelbeen te trekken en vast te hechten. Belts and braces, als het ware.

Vier schroeven in het sleutelbeen geven in het geheel geen last. Eén dag na de operatie begonnen met revalidatie, waarbij de sleutelzin "doe niet wat je al kan, maar wat je nu mag" belangrijk is: arm niet verder laten opheffen dan 90 graden, al kun je meer, bijvoorbeeld. Dit omdat de eerste weken het sleutelbeen niet mag torderen, hou je arm gewoon dag en nacht in een sling zodat het weefsel zich goed kan ontwikkelen voordat je het gaat belasten.

Volgens behandelend arts mag ik binnen enkele maanden een schouder verwachten die 100% gelijk is aan voor het ongeval, even sterk en cosmetisch identiek aan de andere: geen trap / pianotoets meer. Kortom: het ziet er alleszins hoopvol uit, zolang ik me maar beheersen kan en de schouder voorlopig niet belast.

Oh ja: ook ik had last van de hoofdpijn waar bert pit over schreef. Blijkt een gevolg te zijn van de spanning op de deltoïd-nek/schouderspier, die doorloopt tot aan je achterhoofd. Deze en andere spieren vertonen een defensieve reactie op de blessure; die hoofdpijn is nu dus verdwenen. De spier is wel ingekort door de stand van het sleutelbeen in vier maanden, maar wordt nu met fysiotherapie weer opgerekt en ontspannen.

Over enkele maanden post ik de eindevaluatie.


Hallo Peter,

Ik lees je bericht pas net. Ik ben benieuwd hoe je revalidatie verloopt. Ik ben 4 weken geleden geopereerd met het LARS ligament en het gaat nu redelijk. Nog wel beperkt in mijn beweging maar dat moet gauw verbeteren.

Ik ben een beetje verbaasd over je verhaal dat het een voordeel is dat er 4 maanden zijn verstreken tussen ongeluk en ingreep. De oorspronkelijke banden lijken mij niet lang genoeg om om het sleutelbeen te worden getrokken. (denk dat je de trapezoid en conoid ligamenten bedoelt)

Met 4 maanden spreek je over een chronische AC luxatie en zouden de ligamenten dusdanig moeten zijn opgelost dat deze niet meer kunnen worden hersteld. In dat geval moet er een pees om het sleutelbeen worden gelegd omdat mechanische fixatie alleen niet voldoende is. Het plaatje in de PDF die jij linkt laat een Tight-Rope constructie zien. Ik kan me haast niet voorstellen dat ze enkel dat hebben gedaan en geen pees hebben gebruikt.

In mijn geval is een synthetische pees gebruikt (LARS) en is het distale sleutelbeen ingekort om artrose te voorkomen.

Maar de grote vraag is dus hoe gaat het nu?

Ik ben een blog begonnen zodat ook anderen wat hebben van mijn opgedane kennis. Hij is nog under construction:

http://tossy3.wordpress.com/

Groet

PS: Kijk even in de ontslagbrief wat daar precies staat. Ik ben erg benieuwd welke methode nu is toegepast. Je zegt Weaver&Dunn plus, maar ik denk dat dat dan de Modified Weaver & Dunn is. Daarbij wordt het CA ligament aan het distale deel van het sleutelbeen gehecht. Deze techniek lijkt nu echter achterhaald
Mafraba




BerichtGeplaatst: 05-06-2016 16:17 Reageer met quote

Henk skiongeluk schreef:
Ik ben nu inmiddels 3 mnd verder en met mijn schouder gaat het ook inmiddels veel beter.Heb gisteren 2mei mijn eerste tennis potje weer gespeeld.
Ik heb ook een hoge stand van mijn sleutelbeen wat het er niet fraaier op maakt maar daar kan ik mee leven.Het advies was veel rust in een mitella maar ik heb hem toch wat pijn gestuurd bewogen,dwz slinger oefeningen,muur kruipen met mijn vingers,3x per dag ijspack en daarna veel plaatselijke warmte de eerst 3 weken.
Verder doe ik nu weer kracht trainingen op een roeitrainer en oefeningen met gewichten.
Ik merk wel dat de andere ligamenten,dan die van het AC gewricht,ook een flinke tik hebben gehad,want op die plaats kan het nog pijnlijk zijn. Maar tot nu toe ben ik niet ontevreden met de 'nietoperatieve'
behandeling, want mijn schouder krijgt al veel meer kracht terug,we zien wel wat de langere termijn met mijn schouder zal doen.
Mafraba




BerichtGeplaatst: 05-06-2016 16:17 Reageer met quote

Qsssss
Index > Spier- en gewrichtsklachten > Luxatie aan het AC-gewricht (tossie 3, 4) Bookmark and Share
Pagina 2 van 2  

Vorige  1, 2

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016