|
Registreer
|
Informatie |
Zoeken |
Actieve Onderwerpen |
Links |
Inloggen
|
|
Index > Psyche > zelfmoord
|
| Auteur |
Onderwerp: zelfmoord |
marjan27
|
 Geplaatst: 17-01-2010 23:00 |
|
|
ik wou dat ik je kon helpen mastho maar ik weet niet hoe!!
Kan je alleen tips geven dat je hulp moet zoeken!
misschien een relatie met een lieve vrouw,werk zoeken een hobby een eigen huisje.......iets om voor te leven en wat je kan helpen!
Ik zeg dit omdat ik zelf ook veel mee heb gemaakt,ook ernstige ziektes en dan vechten om beter te worden,pff ik vind dit zo moeilijk!!
wens je nogmaals sterkte |
|
|
|
|
babbel900
|
| Geplaatst: 19-02-2010 4:35 |
|
|
| Het is erg moeilijk om zelfmoord te plegen. Er zijn bijna geen mogelijkheden voor een snel, waardige en pijnloze dood. Bijna alle zelfdodingen mislukken maar dan zit je wel met allerlei verwondingen. Wie een "goeie"manier weet om zelfmoord te plegen mag het zeggen. Ophanging, van de flat springen of trein zijn mooeilijker dan je denkt. Ook pillem werken vaak niet maar laten wel schade na. Ik ben wel benieuwd naar snele pijnloze zelfdoding. Omdat ik zelf ook zelfmoord overweeg. Mijn leven is op, voltooid en een en al lijden. Ik wil verlossing van dat lijden. Dus als iemand iets weet mag ie het zeggen. |
|
|
mastho
|
| Geplaatst: 20-02-2010 19:47 |
|
|
Beste babbel900,
Ik overweeg ook al een tijdje om zelfmoord te plegen maar ik heb gewoon het lef niet, ik had gehoopt op een pillencocktail maar vind nergens de juiste overdosissen. Als je een goede manier gevonden hebt om zelfmoord te plegen laat mij dan iets weten !!
mastho .. |
|
|
marjan27
|
| Geplaatst: 21-02-2010 0:35 |
|
|
 |
|
|
babbel900
|
| Geplaatst: 21-02-2010 1:49 |
|
|
| Het is echt heel mmoeilijk.. Er zijn vrijwel geen pijnloze methodes. Misschien kun je lid worden van st de einder. Zij helpen bij zelfdoding |
|
|
fatalflower
|
| Geplaatst: 21-02-2010 9:36 |
|
|
Als je het gevoel hebt dat je in de steek word gelaten door je omgeving en de maatschappij..dat je alles alleen moet doen, alleen moet vechten..dat het allemmal geen zin meer heeft, dat niemand op je zit te wachten en dat je liever dood wilt zijn.. 
Het enigste wat ik hier toch ff kwijt wil... iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen geluk!
Hiermee bedoel ik dat je zelf in de hand hebt hoe je met bepaalde situatie's omgaat, dat je uiteindelijk zelf de keuze's maakt. Andere mensen kunnen je kwetsen, maar je bent zelf verantwoordelijk voor de manier waarop je hier mee omgaat.
Eigenlijk wil ik zeggen, hou eens op met alles en iedereen de schuld te geven, wees niet langer slachtoffer. Kijk eens objectief naar je eigen handel en wandel..  ..de enigste die je kunt veranderen, dat ben je zelf!
Met dit schrijven zeg ik NIET: je stelt je aan.
Ik zeg alleen: neem de regie zelf weer in handen!
 |
|
|
dyno
|
| Geplaatst: 21-02-2010 11:44 |
|
|
| mastho schreef: |
Beste babbel900,
Ik overweeg ook al een tijdje om zelfmoord te plegen maar ik heb gewoon het lef niet, ik had gehoopt op een pillencocktail maar vind nergens de juiste overdosissen. Als je een goede manier gevonden hebt om zelfmoord te plegen laat mij dan iets weten !!
mastho .. |
Als je er echt een eind aan wilt maken hier de gouden tip :
**************************
Weet wel :
Er is altijd iemand die jou fantastisch vind.
Zelfs jij bent onmisbaar.
Probeer niet het slachtoffer uit te hangen.
Je doet je omgeving er heel veel verdriet mee (maar dat is meestal het doel van zelfdoding)
Kijk eens naar de positieve dingen van het leven.
succes met zelfdoding
Moderator opmerking:
GEEN ZELFMOORDTIPS HIER! |
|
|
fatalflower
|
| Geplaatst: 21-02-2010 13:12 |
|
|
"kijk eens naar de positieve dingen van het leven"...een gouden tip, waar iemand die in een depressie zit helaas niet zoveel mee kan
Iemand die in een depressie zit kan over het algemeen weinig met (goed bedoelde) raad als deze, net zo min als met het gegeven: "achter de wolken schijnt de zon" of "je schouders eronder zetten". Het bevestigd alleen maar het gevoel dat anderen je problemen niet serieus nemen !
Praten/schrijven over zelfdoding zie ik als een (wanhopige) schreeuw om aandacht. En ieder mens verdiend het om aandacht te krijgen. Het moeilijke is alleen om het tij te keren...vooral omdat je, als je tegemoetkomt aan die schreeuw om aandacht, je jezelf verantwoordelijk gaat voelen voor die ander en daar sluipt het gevaar in... dat je megesleurt wordt in andermans (persoonlijke) drama en dat kan nooit de bedoeling zijn! |
|
|
Moozje
|
| Geplaatst: 23-02-2010 12:35 |
|
|
Hallo allemaal
in mijn leventje van bijna 19 jaar is al heel veel gebeurt
Uithuis plaatsingen wegens geestenzieke moeder
Geen erkenning van vader
Bij oma gewoont anderhalf jaar , en van mn vierde tot nu bij mn tante gewoond
Adhd en stemmingswisselingen, Jaren op speciaal onderwijs gezeten
Laatste 4 a 5 jaar depressief, En ik zoek iemand om mailcontact mee te krijgen om er toch over te kunnen blijven praten
Graag een Berichtje als dat mogelijk is
Groetjes Moozje |
|
|
fatalflower
|
| Geplaatst: 23-02-2010 12:52 |
|
|
Moozje,
je hebt toch de ruimte om er hier over te praten?
Het is alleen niet de bedoeling dat mensen elkaar tips gaan geven ..zelfmoord-tips bedoel ik dan!
Laatst aangepast door fatalflower op 23-02-2010 12:55, in totaal 1 keer bewerkt |
|
|
|
|
fatalflower
|
| Geplaatst: 23-02-2010 12:53 |
|
|
 |
|
|
Moozje
|
| Geplaatst: 23-02-2010 14:09 |
|
|
Ik ben ook zeker niet van plan om zelfmoord-tips te vragen hoor  Maar voor mezelf is het makkelijker om 1 op 1 te praten ipv zoiets dus
groetjes Moozje |
|
|
meisjew
|
| Geplaatst: 23-02-2010 21:41 |
|
|
hoi mastho
ik wil je 1 tip geven doe het niet
zoek hulp en maak er een mooi leven voor je zelf van je doet hier mee heel veel mensen pijn dat weet ik zekker
suc6 |
|
|
dyno
|
| Geplaatst: 24-02-2010 0:29 |
|
|
| Moozje schreef: |
Hallo allemaal
in mijn leventje van bijna 19 jaar is al heel veel gebeurt
Uithuis plaatsingen wegens geestenzieke moeder
Geen erkenning van vader
Bij oma gewoont anderhalf jaar , en van mn vierde tot nu bij mn tante gewoond
Adhd en stemmingswisselingen, Jaren op speciaal onderwijs gezeten
Laatste 4 a 5 jaar depressief, En ik zoek iemand om mailcontact mee te krijgen om er toch over te kunnen blijven praten
Graag een Berichtje als dat mogelijk is
Groetjes Moozje |
Mocht je stemmingswisselingen hebben , kan dit goed komen door de medicijnenen voor de adhd (mocht je deze slikken)
Ik herken dit.
Gaat vaak ook gepaard met slechte eetlust.
Beng je arts hiervan op de hoogte , wellicht past hij de dosering aan. |
|
|
Moozje
|
| Geplaatst: 24-02-2010 13:23 |
|
|
| Heb antidepressiva 1x tegenlijk met concerta geslikt, toen ben ik diezelfde dag nog in een gesloten inrichting gekomen dus ben vanaf die tijd gestopt met alle medicijnen |
|
|
dyno
|
| Geplaatst: 24-02-2010 17:12 |
|
|
Ik ben geen arts , en kan dus niets zeggen of dit juist is , gezien je klachten.
Heb je wel vriend / vriendin waarmee je je gevoelens / problemen kan delen?
Vaak zijn ze afgehaakt waardoor jij in een diepe val raakt. |
|
|
MiaMel
|
| Geplaatst: 24-02-2010 21:02 |
|
|
Hoi Moozje ,
Helaas kan ik je niet aan iemand helpen voor verder mail contact of iemand om mee te praten.
Ik hoop dat je snel iemand vind die in dezelfde situatie zit of heeft gezeten zodat jullie kunnen praten en ervaringen kunnen delen / oplossingen.
Ik vind het knap dat je aangeeft dat je erover wilt praten met iemand !
Ik wens iedereen die op dit topic zit betere tijden toe , en ik ben het eens met de stelling dat je zelf de keuze heb iets van je leven te maken.
Al snap ik ook dat het in veel situaties erg lastig is met veel tegenslagen/verdriet en teleurstellingen.
De motivatie daarvoor heb ik in het verleden ook wel eens niet gehad (zacht uitgedrukt), maar er zijn altijd dingen in het leven die het waard zijn om voor te leven !
Je zult ze niet gemakkelijk vinden en soms lijkt het bijna onmogelijk maar ze zijn er wel degelijk !
Vind jou passie , zoek naar je hart , zoek naar datgeen dat je een glimlach/ een warm gevoel geeft en het allerbelangrijkste : geef niet op...
Ik wens iedereen die depresief is en in donkere tijden zit een hoop warme zonnestralen toe...
Veel liefs M. |
|
|
Roma2
|
| Geplaatst: 13-03-2010 14:03 |
|
|
@moozje
Ik zelf ben 14 (wordt er 15)
ik ben nu al 2 jaar depressief en als er een manier bestond waardoor je zonder pijn afscheid kon nemen zou ik dat doen, maar ik heb de moed niet om het te doen, ik zou graag ook in contact komen met andere personen die het lastig hebben want als ik naar mijn leeftijdsgenoten kijk zie die de wereld rooskleurig en snappen ze mij niet.
Als je contact wil opnemen ********* is mijn e-mail adres.
Moderator opmerking:
Het is niet toegestaan om (email)adressen in berichten te plaatsen.
Zie de forum regels.
U kunt wel uw emailadres in een gebruikersprofiel plaatsen. |
|
|
mari-anne1
|
| Geplaatst: 17-03-2010 15:14 |
|
|
Ik heb vandaag echt weer een rotdag. De ene dag gaat, de andere dag is echt verschrikkelijk. Dit is eigenlijk al bijna 1 jaar zo, sinds mijn jongste zoontje is geboren. Een verschrikkelijke zwangerschap was het, alleen maar ziek geweest en meerdere keren lange tijd in het ziekenhuis gelegen. En na de geboorte van hem stonden we zo beneden in de ontvangsthal waar de familie hem pas voor het eerst zag. En als overmaat van ramp ook nog een verschrikkelijke kraamverzorgster.
Vanaf die tijd begon de ellende. Mijn man die ook alleen maar aan het werk is, van 's morgens 4:00uur tot 's avonds 19:00uur. En waarvoor? Hij is vrachtwagenchauffeur en krijgt er tijd voor tijd uren voor terug. Als hij weer een hoop uren heeft dan zit hij in eene weer een dag thuis en doet een stageloper zijn werk. Op deze manier dus nooit een overuur betaald krijgen. En uiteraard vrij zijn op een werkdag van mij. Ik heb al jaren lang een onbepaalde tijd contract maar ze eisen dat ik nu mijn werkuren aanpas, maar hoe is de vraag?! Wie brengt mijn oudste zoontje volgend jaar naar school dan? Die moet om 8:15uur in de klas zitten. En dat is precies de tijd dat ik moet beginnen. Ik zie het allemaal totaal niet zitten. Heb zo'n pijn, verdriet, leegte.
Ik moet me steeds naar mijn werk slepen, me uit bed sleuren en de kids aangekleed zien te krijgen. Met de dag wordt dit steeds zwaarder. Vandaag dan ook weer niet aangekleed. Allemaal nog in pyama. Ik kan het gewoon niet meer. Het huis is weer een puinbak, ik krijg het niet opgeruimd. Krijg het niet voor elkaar om een lapje over de tafels te halen en een stofzuiger door het huis. Ik zie het nut er ook niet van in meer. Boven is al bijna 2 jaar een verbouwing aan de gang. Een kamer op zolder. Maar door mijn zwangerschap lang stil gelegen. En vrienden die al 2jr vragen wanneer ze mogen kijken. Pff ze moesten eens weten! Ook gaat de laatste tijd financieel slecht, hierdoor blijft nu ook alles liggen. We kunnen het niet permiteren om plintjes en zo te kopen. Dat gaat gewoon niet met een man die vrachtwagenchauffeur is en zo goed als minimumloon verdient. Ikzelf heb al gevraagd om een dag erbij te werken maar heb 0 op het rekes gekregen.
De gedachte van dood willen heb ik al lang. Ook met hoe ik het zou kunnen doen. Alleen is het probleem dat ik nooit alleen ben, de kids zijn er altijd. En ik weet nooit wanneer mijn man thuis komt. Hij komt regelmatig later thuis dan gepland.. en dan? Stel dat er wat met de kids is in die tussentijd? Met mijn man hier al vaak overgehad, maar hij denkt toch steeds dat ik het niet doe. Ik heb een jaar of 12 terug al meerdere pogingen gedaan. En ik weet nu ook goed hoe ik het, het beste kan doen zonder (al te veel) pijn lijden. De meeste mensen begrijpen het niet. Mijn schoonmoeder ook niet, die omzeilt het gesprek gelijk. Misschien kan het ook wel niet als je nog nooit in zo'n positie gezeten hebt? naar een huisarts of zo gaan doe ik niet, dat heeft geen nut. het is maar de vraag of je doorgestuurd wordt en dan? Dan duurt het al weken eerdat je eens een gesprekje hebt. En zo'n psycholoog begrijpt het vaak toch ook niet. Aan de medicijnen wil ik zo wie zo niet, dan mag je waarschijnlijk geen auto meer rijden. En dan? zie dan maar eens op je werk te komen. Want tja anders ben ik helemaal mijn baan kwijt. Niet dat het mij uberhaupt nog iets interesseert, maar het geld wat dan binnen komt is wel noodzakelijk voor de kids. Bij overlijden krijgen ze dan in iedergeval nog een uitkering.
Verder heb ik niks meer te schrijven. Ik ben leeg, moe en nog eens moe. Ik weet ook niet of ik hier nog terug kan komen. Ik hoop het echt niet, ik hoop dat ik een dezer dagen de kans krijg om eruit te stappen.
Ik wens jullie allemaal heel veel succes met de weg die jullie bewandelen.
Marianne |
|
|
marjan27
|
| Geplaatst: 17-03-2010 21:50 |
|
|
Dus je gaat liever niet aan de medicijnen omdat je dan geen auto meer mag rijden en je wilt geen hulp!
maar je hebt wel het lef om JE EIGEN KINDEREN IN DE STEEK TE LATEN,sorry hoor je moet je schamen.
Wat denk je hoe je kinderen zich voelen als jij er niet meer bent,en hoe schuldig ze zich gaan voelen als mama een einde aan haar leven heeft gemaakt!kapot van verdriet zouden ze gaan!
Ga hulp zoeken ga aan de medicijnen,heb een heel goed gesprek met je man en zeg dat dit niet zo door kan gaan!
en vecht voor je kinderen. |
|
|
|
|
|
|
|
| Pagina 21 van 21 |
  |
|
